text:
Ari av Rana
17.01.2018 - 17:17
Ítróttur > Ítróttur > Hondbóltur
Gølan í norska hondbóltssambandinum tekur dik á seg. Eftir at tað kom fram at menninir á norska hondbóltslandsliðinum hava havt privatar myndir av Noru Mørk á telefonunum, hevur stórt trýst verið á hondbóltssambandið.
Longu í oktober visti Nora Mørk, at tveir av monnunum á norska landsliðinum høvdu myndirnar. Tá fór hon til hondbóltssambandið fyri at fáa tað steðga. Hon ynskti at fáa fíggjarliga hjálp frá hondbóltssambandinum, so at hon kundi seta ein sakførara at fáa steðga deilingina av myndunum, og hon vildi hava eina umbering. Hon fekk hvørgan.
Nú tað er komið fram at fleiri av monnunum á landsliðinum hava myndirnar, eru fleiri av kvinnunum á norska hondbóltslandsliðinum, sum stuðla Noru Mørk. Seks teirra hava sent bræv til hondbóltssambandið.
- Hetta fær meg at umhugsa, um eg vil spælda undir einari tílíkari leiðslu. Aðrar fara nokk at hugsa tað sama, sigur Heidi Løke, sum hevur vunnið EM, HM og OL við norska landsliðinum við VG.
Heidi Løke sigur, at tær seks halda tað verða sera keðiligt at Nora Mørk umhugsar at gevast á landsliðinum.
- Vit skrivaðu eisini, at hondbóltssambandið eigur at koma við eini umbering, og at tað veruliga fer at taka sakina í álvara. Tað er týdningarmikið at genturnar standa saman um hetta, so at tað ikki hendir aftur, sigur Heidi Løke.
Millum tær seks, sum hava sent brævið eru Heidi Løke, Stine Bredal Oftedal og Kari Aalvik Grimsbø.


c: text/html

text:
- Tíðindi, mentan og ítróttur
Sáttmálin hjá flogskiparunum longdur
Sáttmálin millum flogskipararnar og arbeiðsgevararanar er longdur til 27 apríl á miðnátt.
Í gjárkvøldið kallaði, Terje Sigurdsson, semingsmaður, Føroya Arbeiðsgevarafelag og Flogskiparafelag Føroya til fundar.
Semingsstovnurin metir, at eitt høvðusmál í samráðingunum millum partarnar ikki er nóg væl viðgjørt. Mett verður, at tað er neyðugt, at partarnir í felag viðgera henda spurningin neyvari, áðrenn samráðingar um nýggjan sáttmála halda fram, skrivar Vinnuhúsið í tíðindaskrivi.
Semingsstovnurin heitti tí á partarnar um at leingja galdandi sáttmála til 27. apríl á midnátt, og hesum eftirlíkaðu bæði Føroya Arbeiðsgevarafelag og Flogskiparafelag Føroya.
Hetta merkir samstundis, at ein møguligur arbeiðssteðgur ikki kann byrja fyrrenn leygardagin 12. mai, sigur Vinnuhúsið í tíðindaskrivi.
Sí eisini

robotstxt: allowed

filter: keep


text:
“Glas litir og ljós” í RibarhúsiVælkomin til sýningina “Glas litir og ljós” í Ribarhúsi.
Fernisering mikukvøldið, 3. august kl 19:00
Á Garðagøtu 2, í Syðrugøtu býr Sædis Eilifsdóttir saman við døtrum sínum , Elisabet Mariu og Elinborg. Undan hesum bitum er navnframa Eivør Pálsdóttir eisini komin, sum er eitt listaligt flogvit. Hetta kunnu vit onnur frøast um, at so góður skaldakendur spuni er komin undan hesari lon. Mikudagin, 3. august kl. 19:00 letur Sædis Eilifsdóttir framsýnimng upp í Ribarhúsi við glaslist. Ja, hetta er vakurt... og vakurleikin frelsur okkum.
Elisabet Maria fer eisini at vísa sínar myndir fram á hesi sýning. Hon var í fjør og hevði eina einsæris framsýning her , og var hon væl umtøkt, men nú er hon saman við mammuni. Elinborg fer at syngja.
Sædis sigur: evna og skapa hevur altíð havt mín stóra áhuga, men tað lá ikki í kortunum at glaslist skuldi gerast ein partur av mínum gerandisdegi. Tað er tað tó blivið. Terapi sigur onkur, skapanargleði sigur onkur annar, ella bara tilvildin. Men eitt er vist, og tað er, at tá eg standi úti í mínum lítla verkstaði og knúsi glasið sundur fyri síðani at seta tað saman aftur, petti fyri petti, so er tað ein góð lýsing av mínum egna lívi seinastu fýra árini. Brotna skálin blívur ongantíð tann sama aftur, men hon verður til skál, og tað er endamálið, at blíva heil aftur, ella næstan heil, meira krevji eg ikki !


text:
Orð: Heri Nolsøe
Lag: Paul McCartney (Mull of Kintyre)
Viðmerking: Yrktur í samband við, at renni- og gongufelagið í Havnar Bóltfelag gjørdi útferð til Mykinesar 3.-5. juli 2009.
Mykines – hin stórsligna oyggin,
so grøn og so prúð,
ein náttúruskattur,
ein perla á jørð.
Her vesturi er fagurt,
her vesturi er frítt,
alt havið tað speglast og smílist so blítt,
her súlurnar láta og fara á flog,
vælkomnir – vælkomnir til Mykines.
Mykines – hin stórsligna oyggin,
so grøn og so prúð,
ein náttúruskattur,
ein perla á jørð.
Veturin dundrar og bergið er svart,
brimduni buldrar við strondina hart,
dagurin stuttur og náttin er long.
úr fjøllunum hoyri eg drynjandi song.
Mykines – hin stórsligna oyggin,
so grøn og so prúð,
ein náttúruskattur,
ein perla á jørð.
Sansafult vesturhav glógvar í sól,
her súlurnar reiðrast og gera sær ból,
landið nú aftur til reiðar seg ger,
nú himinin bláur og summarslitt er.
:: Mykines – hin stórsligna oyggin,
so grøn og so prúð,
ein náttúruskattur,
ein perla á jørð.::


text:
Hey, vid hesum bloggi vil eg vísa á ymiskt id gongur fyri seg í mínum dagligdegi..alt frá bíløt av mínari familju til yndisanga ;)ENJOY!
onsdag den 2. november 2011
A Smoothie A Day Keeps The Doctor Away! :D
Mín persónliga smoothie uppskrift:
1 Banan
1 krúss av blandadum berum
1 krúss av peru/banan jogurt (ein avger sjálvur hvat slag)
2 krúss appelsin Juice
2 spk av flótandi hunangi
Eisini kann eg vidmæli til tey sum vilja lætna, at drekka 1 stórt glas av vatnid ádrenn hvørja máltíd
Takk fyri at tú las mín blogg og kommentera enduliga.
Gódan mikudag :)
BWinther


text:
Eirikur Lindenskov 05.08.2017 (06:33)
Hetta slagið er mest seldi bilur í Føroyum
Higartil í ár eru seldir 216 Toyotabilar í Føroyum. Tað merkir, at Toyota framvegis er mest seldi bilur í Føroyum.
Næst Toyota kemur Volkswagen – 184 Volkswagen eru seldir higartil í ár.
Á triðja plássi kemur Citroen við 179 bilum.
Taka vit bara seinasta mánaðin, juli mánað, so var býtið tað sama, at Toyota var fremst, síðani Volkswagen og Citroen.
Samlaða talið á seldum bilum er annars stagnerað. Higartil í ár eru seldir 1653 bilar ímóti 1705 sama tíðarskeið í fjør. Tað er ein afturgongd upp á trý prosent. Talið á seldum persónbilum er minkað góð seks prosent, meðan talið á seldum vøruvognum er hækkað við 23 prosentum.
Her eru 10 tey mest seldu bilasløgini higartil í ár:
Her eru 10 tey mest seldu bilasløgini í juli mánaði:
Veitst tú eina góða søgu? Skriva til okkara á
red(at)in.fo
Les ella lýs í Lýsingartorginum – trýst her


text:
Føroyskir filmar
Hetta er ein listi yvir føroyskar filmar ella filmar, sum hava tilknýti til Føroyar, t.d. filmar, sum føroyingar hava skrivað ella leikstjórnað ella útlendskar filmar, sum eru upptiknir í Føroyum.
Innihaldsyvirlit
Føroyskir filmar í bókstavarøð[rætta | rætta wikitekst]
- 1988 - 1700 meter fra fremtiden, føroyskur/danskur dokumentarfilmur, longd: 1 tími, 25 minuttir, leikstjóri: Ulla Boje Rasmussen, snýr seg um fólk í Gásadali og um Gásadalstunnilin sum ikki var liðugur tá.[1]
A[rætta | rætta wikitekst]
B[rætta | rætta wikitekst]
- 2003 - Brudepigen - Færgeturen - Jagten på kæledyret
- 1997 - Barbara (Danmark)
- 2002 - Burturhugur
- 1999 - Bye Bye Bluebird
D[rætta | rætta wikitekst]
E[rætta | rætta wikitekst]
- 2008 - En dårlig dag - leikstjóri, handrit, framleitt vm.: Bjarki Thomsen[2]
- 2013 - Eina, Stuttfilmur við Beintu Clothier í høvuðsleiklutinum. Skrivaður og leikstjórnaður av Andrias Høgenni
F[rætta | rætta wikitekst]
- 2003 - færøerne.dk, leikrithøvundur og leikstjóri: Ulla Boje Rasmussen, longd: 1 tími og 18 minuttir. Dokumentarfilmur um sjálvstýrissamráðingarnar í Keypmannahavn millum føroyska landsstýrið og donsku stjórnina.[3]
H[rætta | rætta wikitekst]
L[rætta | rætta wikitekst]
- 2014 - Ludo spælifilmur, leikstjórnað hevur Katrin Ottarsdóttir, 71 min.
Tey leikandi: Lea Blaaberg, Hildigunn Eyðfinsdóttir, Hjálmar Dam, Bárður Persson, Gunnvá Zachariasen.
M[rætta | rætta wikitekst]
- 1995 - Maðurin ið slapp at fara, handrit og leikstjórn: Katrin Ottarsdóttir, longd: 57 minuttir. Spælifilmur.[4]
- 2009 - Memotekið
P[rætta | rætta wikitekst]
R[rætta | rætta wikitekst]
- 1974 - Rannvá, leikstjóri: Miguel Marin Hidalgo
S[rætta | rætta wikitekst]
- 1990 - Smuglarin, 30 minuttir, leikstjóri: Bjarki Thomsen[5]
- 2012 - Summarnátt, skrivað leikrit og leikstjórnað: Sakaris Stórá[6] Soundtrack: Mikael Blak.
T[rætta | rætta wikitekst]
- 2013 - Timerne med Christine, leikstjóri: Andrias Høgenni
- 1960 - Tro, håb og trolddom (Danmark), upptøkur gjørdar í Føroyum, leikrit skrivað av Erik Balling og William Heinesen, longd: 115 min., Nordisk Film[7]
- 1992 - Tre blink mod vest


text:
Omanfyri síggjast venjingartíðirnar hjá øllum liðum.
Tað hevur drigið út við at fingið skemaðið uppá pláss, og tískil herja vit á beinanvegin. Fyrstu liðini byrja longu sína venjing í morgin, hósdagin 31. august kl.16:00.
Gevið gætur, at gentur 12 venja ikki hósdagin 31. august, men byrja týsdagin 5. september.
Gevið somuleiðis gætur at U8 børn byrja sína venjing mikudagin 13. september.
Vit eru klár yvir at onkur tíð møguliga rakar fótbóltin nú meðan bæði koyra, men vónandi finna vit eina loysn, soleiðis at øll fáa vænt eitt sindur tann fyrsta mánan, til fótbólturin er liðugur.
Við vón um at nógv møta upp til venjingina hjá Tjaldur í vetur.
Hondbóltsfelagið Tjaldur


text:
23. Jun 2012
Tað gjørdist ein rættiliga tryggur heimasigur uppá 3-0 móti B68 í Sørvági. Heimaliðið var nógv betra liðið, kann eg helst siga, uttan at gera meg inn á nakran. Fyrri hálvleikur var merktur av meiri tilvildarligum spæli, og fáir møguleikar vóru. Heimaliðið hevði bóltin meiri, meðan gestirnir løgdu seg eftir at standa ímóti og royna seg við umstillingum og diagonalavleveringum.
19. Jun 2012
Eli Hentze og Jógvan Hendrik Samuelsen hava úttikið 18 leikarar, ið um mánaðarskifti juli-august skulu umboða Føroyar til Brøndby Cup 2012 fyri U15-lið.
17. Jun 2012
Trekt er ímillum lutaseðlarnar, ið vóru seldir á Sørvágs Country & Blues Festivali, til frama fyri Århus-ferð hjá ungdómsdeildini hjá 07 Vestur. Vinnararnir vóru hesir:
15. Jun 2012
Av tí at fleiri leikarar í 1. deild vera vekk við U17- og U19-landsliðunum í heyst, hevur FSF framskundað eitt leikumfarð fram um summarsteðgin. Vit spæla tískil eitt miðvikuumfar týsdagin 26. juni.
15. Jun 2012
Sigast kann í stuttum um dystin, at vit spældu ikki upp til okkara besta, men vunnu tó uppiborið.
14. Jun 2012
Eins og undanfarin ár skipar FSF saman við feløgunum fyri fótbóltsskúla fyri børn í aldrinum 7-14 ár.
14. Jun 2012
Trýggjar kappingar verða leygardagin, fyrst gentur U10 síðan tvær við dreingjum U10. Kappingarnar vera skipaðar soleiðis:
13. Jun 2012
Í dag eru broytingar gjørdar í summarkappingunum fyri U10, sum verða leygardagin. Øll okkara lið luttaka í kappingunum í Sandavági og eingi á Toftum sum áður lýst.


text:
Skálafjarðar læknadømi veður nú uppstigað við einum lækna. Frá at tríggir kommunulæknar hava virkað í økinum, verða teir nú fýra. Við hesum fær borgarin eina væl betri tænastu og læknarnir mannsømilig kor at virka undir. Borgarstjórarnir við fjørðin og HIMR eru komin ásamt um hesa raðfesting, samstundis sum Løgtingið hevur játtað neyðuga peningin.
Læknaviðtalur eru til tríggjar kommunulæknar á Heilsumiðstøðini í Runavík og til ein kommunulækna í viðtaluhølunum á Strondum og virka hesar undir felags heitinum Heilsudepilin við Skálafjørðin.
Kommunurnar í økinum eru samdar um, at nýta verandi viðtaluhøli, í Runavík og á Strondum. Tað hevur ligið í kortunum, at umstøðurnar skulu broytast soleiðis, at rúm verður fyri fýra viðtalum í Heilsumiðstøðini í Runavík, táið koyrandi er ígjøgnum undirstjóvartunnilin. Hetta er framvegis ætlanin. Greitt er kortini ikki hvussu hetta skal skipast fíggjarliga, táið fráboðaninar frá landsstýrinum hava verið heldur ógreiðar í seinastuni.
1. februar byrjaði Joan Skibenæs í føstum starvi sum kommunulækni í læknaviðtalu 2. Við hesum eru føstu kommunulæknarnir í læknadøminum: Kári Rasmussen og Joan Skibenæs. Hesi hava læknaviðtalur í Heilsumiðstøðini í Runavík.
Frá 19. februar 2018 verður kommunulæknaviðtala 3., sum hevur verið aðru hvørja viku á Strondum og í Runavík, flutt til at vera á Strondum hvørja viku, og fær hon nú heitið Kommunulæknaviðtala 4.
T.v.s. at læknaviðtala 1, 2 og 3 vera í Runavík og læknaviðtala 4 verður á Strondum.
Frá mánadegnum 12. mars 2018 verða allar 4 læknaviðtalurnar mannaðar.
Viðtalurnar í Skálafjarðar læknadømi verða tá hesar:
Kommunulæknaviðtala I
Kári Rasmussen, kommunulækni
Mýravegur 4
620 Runavík
Kommunulæknaviðtala II
Joan Skibenæs, kommunulækni
Mýravegur 4
620 Runavík
Kommunulæknaviðtala III
Skiftandi kommunulæknaavloysarar
Mýravegur 4
620 Runavík
Kommunulæknaviðtala IV
Skiftandi kommunulæknaavloysarar
Fløtuvegur 1
490 Strendur
Nú ein nýggj læknaviðtala verður skipað í økinum fyriskipar Heilsutrygd, í samráð við kommunulæknarnar, fyri flyting av sjúklingum til fjórðu læknaviðtaluna, soleiðis at hon fær eitt hóskandi tal av sjúklingum. Flytingarnar verða í mestan mun gjørdar alt eftir hvar ið borgarin hevur bústað. Hetta fáa viðkomandi borgarar boð um síðst í viku 10 og í viku 11.
Heilsutrygd fer í næstum at lýsa kommunulæknastørvini í læknaviðtalu 3 og 4 leys, fyri at fáa fastar kommunulæknar at røkja allar viðtalurnar sum skjótast.
Fyribils verða viðtalur 3 og 4 mannaðar við avloysarum.
Kommunurnar við Skálafjørðin fegnast um betraðu útlitini fyri góðum og tryggum viðurskiftum í Læknadøminum við Skálafjørðin.


text: So eru aftur orðabókadagar, sum minna okkum á, hvussu gott tað er at kenna turt og skróvandi orðabókapappír millum fingrarnar. Upp og niður, stav fyri stav, síðu eftir síðu. Tað havi eg ikki gjørt í trý ár. Tí vórðu orðabøkurnar á loftinum dustutar at taka fram og blaða upp í, nú talgilda orðabókin hjá Sprotanum ikki riggar eftir FirstClass skipanini, sum allir skúlar í landinum brúka. Óheppið, tí skúlarnir byrjaðu í gjár. Til arbeiðis riggar alt, tí tann IP-adressan er á heimabeiti hjá Sprotanum, sum umsitur allar tær kendu pappírsorðabøkurnar í talgildum skapi. Men summi eru fegin um støðuna. Á Facebook síggi eg útbúnar lærarar skriva beint fram at Sprotin og bendarar í Námi oyðileggja føroyska málið hvønn einsta dag í árinum. Tí eru teir fegnir um, at henda tænasta ikki riggar at spilla málið. Hvønn dag. Eg eri í hinari grøvini. Gamaní kann eg skriva ein tekst uttan orðabók, men eg lati hann ikki frá mær uttan at hava hugt í eina orðabók eftir øllum ivamálum. Onkuntíð eru tey nokkso nógv, og aðrar tíðir villist eg inn í orðabokina, tí eg sá eitt orð, sum eg ikki visti var til. Orðabøkur eru hurðar, sum ganga inn í og út úr málinum. Tær eru vælsignaðar at leggja undir eyguni og kenna millum fingrarnar. Góðan orðabókadag, allir faklærdir lærarar kring landið. Fyri løn eru tit slopnir at eiga málið millum átta og trý í ein mansaldur. Men tað er bara til láns. Eingin harmar læraradeyða.


text:
Sproytur og nálir eru sera vandamiklar fyri tey, sum fáast við okkara ruskinnsavnan.
Lat sproytur og nálir í serlig íløt fyri at verja onnur móti at stinga seg av hesum kanska vandamiklu sproytunum.
Sproyturnar eru vandamiklar.
IRF er fariš undir eitt įtak, sum skal verja ųll tey, sum į
ein ella annan hįtt hava viš ruskinnsavningina at gera. Talan er um at upplżsa
allar borgarar ķ landinum um vandan viš at lata sproytur og nįlir ķ vanligu
ruskposarnar og sum kunnu vera til stóran ampa og vanda fyri tey, sum antin
savna inn ruskposarnar ella į annan fįast viš avgreišslu og skiljin av
burturkasti.
Taš kemur javnan fyri, at hesi fólk stinga seg av sproytum
ella nįlum, sum eru lagdar óvardar ķ ruskposarnar.
Talan er bęši um sproytur frį sukursjśklingum og ųšrum
privatfólki, men taš kemur meiri enn so fyri, at hesi fólk, sum į ein hvųnn
hįtt fįast viš ruskposarnar, eisini stinga seg av sproytum, sum hava veriš
brśktar til seyš. Taš hevur tķ veriš neyšugt hjį teimum at fingiš lęknahjįlp
fyri ymisk eyškenni sum at fingrarnir eru byrjašir at stķvna og eru įvegis móti
stķvkrampa.
Roar Heini Olsen, rakstrarleišari hjį IRF, sum samskipar
tiltakiš, sigur frį, at oftani ber ikki til at stašfesta, hvat slag av sproytu,
iš talan er um, og hevur ein sproyta veriš brśkt av einum sjśklingi, er ikki
vitandi, um taš kann vera fongt viš eyškvęmi. Tķ fara starvsfólkini altķš til
lękna, um tey hava stungiš seg, at fįa tikiš blóšroyndir fyri mųguliga smittu.
Sjįlvtsagt hava hesi starvsfólk stóran ampa av hesum, bęši viš at hava stungiš
seg og sķšani at bķša eftir einum śrslitinum frį blóšroyndunum.
IRF heitir tķ inniliga į ųll, sum gera brśk av sproytum og
nįlum um at lata hesi ķ serlig ķlųt, sum fįast frį Apoteksverkinum.
IRF ętlar saman viš Landsapotekaranum at fįa eitt nś sjśklingafelųg,
bśnašarfelųg og okkum ųll onnur at hjįlpa teimum viš at minka munandi um hendan
vandan og ampan.
Sjśkrahśsini nżta longu serlig ķlųt at leggja sproytir og
nįlir ķ og sum kunnu fara beinleišis ķ ovnum uttan vanda og ampa fyri nakran.
Heitt veršur tķ į ŲLL, sum į einhvųnn hįtt brśka ella hava
um hendi sproytir og nįlir, at lata sproytir og nįlir ķ serligu ķlųtuni, sum fįast
frį Apoteksverkinum, įšrenn taš veršur koyrt ķ ruskposan.
Hugsa teg tķ vęl um og ikki minst um tey, sum gera taš stóra
og viršismikla arbeiši viš at beina fyri ruskinum. Hesi fólkini vilja vit ikki
vera fyri uttan ver viš at verja tey ķ arbeišinum, sum tey gera fyri okkum.


text:
GU14 skrivað søgu
(Dagført) Við sigrinum í finaluni um Eilif Arge-steypið, gjørdust genturnar fyrsta liðið hjá unga felag okkara, ið vinnur steypakappingina. Liðið er bert tað triðja úr Vágum nakrantíð, ið vinnur steypakapping.
Tríggjar ferðir áður, hava 07 Vestur-lið staðið í finalu í steypakappingini. Fyrstu ferð í 2010 tá sera góða U16-felagsliðið 07 Vestur/MB spældu spennandi finalu móti KÍ. Okkara taptu uppá brotsspark. Aðru ferð vóru tað okkara U18-dreingir, sum máttu lúta móti HB, og tað triðju ferðina vóru tað U14 dreingir, sum eisini máttu taka til takkar við ósigri móti HB.
Heimasíðan hevur eisini gjørt eitt kanningararbeiði fyri at finna útav, um nakað annað lið úr Vágum hevur vunnið nakrað steypakapping áður. Vit kunnu staðfesta (við fyrivarni), at tað tykist verða semja um, at bert tvær ferður áður hava lið úr Vágum vunnið steypakapping.
Fyrsta var allarfyrst í sjeyti-árunum, tá SÍF vann steypakappingina í miðaldeildini, um Sjóvinnubanka-steypið. Og aðru ferðina vóru tað felags dreingjalið úr MB og SÍF, sum vann steyapakappingina í 1997.
Men hetta steypið verður ikki tað síðsta!


text:
Missión, visjón og virðir
Missión
Nánd hevur dygdargóðar tænastur, ið kunnu stimbra likamliga, sálarliga og sosialt soleiðis, at borgarin kann búgva sum longst í egnum heimi.
Tænasturnar fevna um :
- Røkt
- Sjúkrarøkt
- Fyribyrging
- Endurmenning
- Dagtilboð
- Búpláss og umlætting
Visjón
Nánd vil vera í fremstu røð við at stuðla undir lívsgóðsku, sjálvbjargni og heilsufremjan.
Lívsgóðska
Nánd viðurkennir sjálvsavgerðarrætt hins einstaka og sær týdningin av at borgarin hevur ábyrgd av egnum lívi. Nánd ynskir at stuðla undir tað, ið gevur hvørjum einstøkum meining í lívinum. Tað kann vera at varðveita góða likamliga og sálarliga orku, sunnan lívsstíl, sosialt samanhald ella annað, ið borgarin sær meining í.
Sjálvbjargni
Nánd vil geva borgarum møguleika fyri sjálvbjargni við at stimbra hin einstaka til at taka ábyrgd av egnum lívi.
Heilsufremjan
Nánd ynskir at veita borgarum sínum tilboð, ið mest møguligan mun seta fokus á tað sum er gott fyri heilsuna. Nánd vil stuðla og kveikja borgarar likamliga, sálarliga, sosialt og andaliga.
Virðir
Nánd leggur dent á:
- At hava álit
- At fremja gleði í gerandisdegnum
- At veita fakliga umsorgan
At hava álit
Nánd leggur dent á álit í dagligdegnum og vil møta borgaranum við jaligum hugburði. Nánd hevur virðing fyri, at borgarar eru ymiskir og hava ymiskar væntanir og ynskir til tænastuna.
At fremja gleði í gerandisdegnum
Nánd vil, har serligar avbjóðingar eru í lívinum, arbeiða fyri, at borgarin hevur gleði í gerandisdegnum. Hetta vilja vit gera við at taka støði í tí einstaka, kenna lívssøgu teirra og soleiðis vera betur før fyri at hjálpa borgaranum at vera virkin í tí, sum gevur meining fyri honum.
At veita fakliga umsorgan
Nánd veitir heimarøkt og sjúkrarøkt eftir tørvi hins einstaka borgara í egnum umhvørvi. Nánd vil veita borgaranum umsorgan og røkt, so hesin upplivir tryggleika, nærlagni og fakliga dygd.


text:
Mikukvøldið 19. august sýnir Filmsfelagið nýggja týska filmin Krossvegur (Kreuzweg, Dietrich Brüggemann 107 min 2014). Laila av Reyni, sunnudagsskúlalærari, fer at innleiða sýningina. Men her eru nøkur orð frá Lailu um filmin undan sýningini:
- Filmurin Krossvegur byrjar við, at nakrir komandi konfirmantar sita og terpa tey 7 sakramentini. Tey læra millum annað, at eitt tað reinasta tú sum menniskja kann gera, er at temja tínar menniskjansligu driftir. Eitt nú nevnir presturin at tað, at smyrja sær, føra seg fram og royna at fáa onnur at tekkjast tær, er nakað óreint. Nakað ið ger, at tú ta løtuna gloymir, at tú er send á jørðina fyri at tæna harranum og ikki tær sjálvum, sigur Laila undan sýningini.
- Sum ein góður tænari harrans ger tú tað tú kann, fyri at vísa næsta tínum á, hvør rætta leiðin er at ganga. Filmurin er uppdeildur sum líðingarsøga Jesusar. Høðusleikarin, Maria, er ímyndin av Jesus í filminum. Á leið síni ger hon seg klára til konfirmatiónina og harvið gerast fullkomni tænari Guds. Hon offrar tað, ið er henni givið at njóta, til Gud. Hon setir spurning við, hví summi børn gerast ólekjandi sjúk og doyggja og fær tað svar, at Guð hevur latið teimum ta gávuna, soleðis at tey í síni líðing kunnu koma nærri honum, fyri síðani at búgva hjá honum í himni. Beiggi Mariu hevur autismu. Hetta ger, at hon fer at hugsa meiri og meiri um, hvussu hon kann offra seg og sítt lív, fyri at beiggin skal gerast frískur. Hon gevst at eta, letur seg úr klæðunum í kuldanum við tí fyri eyga, at gerast sjúk. Tað einasta hon livir fyri, er at offra seg sjálva. SO er spurningurin bara um hon røkkir sínum máli...
Sí meir á Facebook profilinum hjá Filmsfelagnum


text:
Í morgun kl 07.30 legði ferðamannaskipið, m/s Amadea at bryggju Runavíkar Havn.
Hetta er aðru ferð í ár, at skipið kemur inn her vegna veður.
Leiðin lá annars til Tórshavn. Umborð eru uml. 500 ferðafólk.
Skipið væntast at liggja til kl 14.00
23.08.2009
Ferðamannaskip í Runavík
Í morgun kl 07.30 legði ferðamannaskipið, m/s Amadea at bryggju Runavíkar Havn.
- Summarkvøld við Toftavatn
- Bygdadagur í Rituvík 26. mai 2018
- RUNUTUSK á Eystanstevnu
- Eystanstevna í viku 24
- Vatnleiðingsarbeiði í Æðuvík 24/5
- Fólk í Funningsfirði fáa nú Bønhús
- Kortlegging við dronum
- Viðv. næmingagjaldi
- Marmennilin
- Ruddingardagur leygardagin 12. mai
- Garðar í seyðahøgum standi
- Kunngerð um serstaka byggisamtykt fyri bygging av nýggjari kirkju á Glyvrum
- Ruddingardagar í Runavíkar kommunu
- Ársroknskapurin fyri 2017 góðkendur
- Innsavningin hjá IRF forskotin hesa vikuna
- Tjarnarvegur í Runavík stongdur vegna vegarbeiði
- Flaggdagsrøðan í Runavík 2018
- Flaggdagshaldið sent beinleiðis á R7
- Løgmaður heldur røðu á flaggdagshaldinum í Runavík
- Ragnar verður rakstrarleiðari


text:
Tá eg fimm minuttir í átta hetta fríggjakvøldið kom oman til Havnar Kirkju, var bíðirøðin heilt oman á vegin. Ikki nóg mikið við, at øll atgongumerkini mánadagin vóru rivin burt eftir einari løtu, nei, fólk vildi eisini tryggja sær, so gott pláss sum tilber og møttu tí upp, væl áðrenn dyrnar lótu upp.
Har vóru hópin av fólki, ið ikki vanliga fara í kirkju, men eisini hópin av fólki, ið ikki vanliga fara til eina Hamferð konsert.
Hetta er í sær sjálvum vísir, at Dómprósturin Uni Næs og hansara kirkjuráð tóku røttu avgerðina, tá tey lovaðu Dómamálmsbólkinum Hamferð, at spæla konsert har.
Nú var eg somikið kvikur mánadagin, at eg fekk fatur á atgongumerki til konsertina, og slapp at uppliva hetta frambrot innan nýtslu av føroyskum kirkjum, og tað eri eg glaður fyri. Hetta var ein konsert har bæði klokkur, kirkjuorgul og Tórshavnar Manskór blivu partur av Hamferð upplivingini, og í deiligu akkustisku umstøðunum var ljóðupplivingin ofta stórsligin.
Tað er fantastiskt, at dómpróstur gongur á odda við hesum, og vónandi er hetta eitt signal til aðrar føroyskar kirkjur at royna at endurnýggja seg, við eitt nú tónleikatiltøkum, ið bróta frá.
Mínar vónir til konsertina vóru ivaleyst dekan ov stórar, tí henda samanrenningin av Føroya tyngsta bólki, við hesum ófatiliga inniliga og sorgblíða tónleiki og Dómkirkjuni var fín, men so ikki meira enn tað.
Jú hæddarpunktini vóru fleiri, og her má eg nevna løtuna har Manskórið í onkrum sum mest ljóðaði sum ein flokkur av píndum djevlum, gav “Harra Guð, títt dýra navn og æra”, eina ótrúliga feita dimensión. Lagaskráin boðaði frá góðum, um komandi fløguna, eisini frálíki og varierandi vokalurin hjá sangaranum Jón Hansen gjørdi upplivingina bæði góða og áhugaverda.
Men samansetingin av Hamferð og kirkjuni livdi ikki heilt upp til vónirnar. Tí dómkirkjan er ein nokkso festlig kirkja innan, við sínum bláu, gyltu og reyðu litum, minnir hon í litavalið meira um eitt Tivoli enn eina kirkju, so tann inniligheit, ið onkur onnur kirkja kundi givið, kom ikki ordiliga til sín rætt har.
Sjálvandi hevur kirkjan nógva sál, og at lív og deyði altíð eru partar av hennara innihaldið til dagligt, setur síni spor, bæði hjá okkum sum vitja hana í sambandi við eitt nú dóp ella jarðarferðir, men eisini í sjálvum hølunum. Tí er ein ávís inniligheit har, men eg hevði vænta, at hetta var meira til staðar.
Akkustikkurin í kirkjuni gjørdi upplivingina serliga, og eg vóni, at vit framyvir sleppa at uppliva nógvar aðrar rokkkonsertir í kirkjum kring Føroyar, tí tá dómpróstur letur dyrnar upp, so er tað eitt signal til restina av prestunum.


text:
Námsætlanin fyri tilfeingi á A stigi
1. Samleiki
Lærugreinin tilfeingi skal geva næmingunum holla vitan um náttúruna og gott skil fyri at gagnnýta tað livandi náttúrutilfeingið á lívfrøðiliga burðardyggan hátt við atliti at náttúrumargfeldinum. Eyðkent fyri lærugreinina er, at partur av undirvísingini fer fram á stovnum, virkjum og á starvsstovu. Tilfeingi er ein samanhangandi tvørfaklig lærugrein. Undirvísingin verður framd sum verkætlanarundirvísing við samspæli millum ástøði og praktiskar royndir á stovnum, virkjum, á starvsstovu ella í náttúruni. Verkætlanarundirvísingin skal tryggja fakliga dýpan, sjálvstøðugt arbeiði, umhugsni og kunnleika til arbeiðshættir, ið verða nýttir í sambandi við verkætlanir. Verkætlanargongdirnar verða skipaðar soleiðis, at faklig vitan í øðrum lærugreinum í útbúgvingini verður samskipað skynsamt og viðkomandi.
2. Endamál
Endamálið við undirvísingini í tilfeingi er at menna førleikarnar hjá næminginum:
- at fara undir hægri lestur, serliga innan náttúruvísindaliga økið
- at gagnnýta vísindaliga vitan í gerandisdegnum á ein greinandi og nýskapandi hátt
- at ráðleggja, lýsa og fremja sjálvstøðugar verkætlanargongdir og ítøkiligar verkætlanir
- at leita fram, viðgera og miðla upplýsingar
- at fara í dýpdina við ítøkiligum fakligum spurningum
- at taka viðkomandi partar av øðrum lærugreinum við í verkætlanirnar eins og søgulig, mentanarlig, búskaparlig, framleiðslulig og umhvørvislig sjónarmið.
3. Stig og tímatal
Undirvísingin í tilfeingi A fevnir um 265 klokkutímar.
4. Øki
Fakliga innihaldið í lærugreinini er lutað sundur í kjarnaøki og ískoytisøki. Kjarnaøki eru kravd øki, ið fevna um umleið 80 % av klokkutímatalinum. Ískoytisøki eru valfrí øki, sum lærari og næmingar í einstaka flokkinum velja í felag. Ískoytisøki fevna um umleið 20 % av klokkutímatalinum á hvørjum floksstigi. Næmingurin fer til munnliga próvtøku í bæði kjarnaøki og ískoytisøki.
Kjarnaøki
Kjarnaøki er lutað sundur í 6 valtemu, sum fevna um umleið 80% av klokkutímatalinum. Valtemuni í undirvísingini skulu veljast millum tey temu, sum eru ásett í námsætlanini niðanfyri. Skúlin velur árliga í minsta lagi 2 valtemu millum tey møguligu temuni.
Kjarnaøki og valtemu
Náttúrutilfeingi
Valtemað náttúrutilfeingi snýr seg um hesi kjarnaøki:
- náttúrutilfeingi í føroyskum sjó- og landaøki
- gagnnýtslu av náttúrutilfeingi og ótroyttir møguleikar
- viðurskifti sum hava ávirkan á skynsama virðisøking og burðardygd
- umhvørvisvernd
- lóggáva í sambandi við gagnnýtslu av náttúrutilfeingi
Aling
Valtemað aling snýr seg um hesi kjarnaøki:
- aling av livandi verum
- ljósstýring og endurnýtslu av vatni
- trivnaður, sjúkur og sjúkufyribyrging
- framleiðsla og tøkni
- úrtøkumeting, virkisrakstur og fíggjarstýring
Landbúnaður
Valtemað landbúnaður snýr seg um hesi kjarnaøki:
- lívfrøði og náttúru
- plantur, nyttuvøkstur og jarðarrøkt
- djórahald, djóravælferð og húsdjórasløg
- framleiðsla og tøkni
- úrtøkumeting, virkisrakstur og fíggjarstýring
Fiskiskapur og veiða
Valtemað fiskiskapur og veiða snýr seg um hesi kjarnaøki:
- veiða í søguligum høpi
- veiða á landi
- fiskiskapur og veiða í vatni og sjógvi
- fiskifrøði og umsiting av fiskastovnum
- veiðuamboð og fiskireiðskapur
Framleiðsla úr náttúrutilfeingi
Valtemað framleiðsla úr náttúrutilfeingi snýr seg um hesi kjarnaøki:
- úrdráttir, evnis- og orkuframleiðsla
- framleiðsluumstøður, reinføri, spillframleiðsla og umhvørvi
- framleiðslustýring og logistikkur
- vørumenning
- tøkniligar umstøður, útbúnaður og útgerð
- góðskustýring og krøv í sambandi við framleiðslur
Náttúrunýtsla
Valtemað náttúrunýtsla snýr seg um hesi kjarnaøki:
- drekkivatn og nýtslu av náttúruni í heilsufremjandi høpi
- viðarlundir og urtagarðsrøkt
- ferða- og upplivingarvinnu
- avmarkaðar og varandi orkukeldur
- náttúruvernd, margfeldi og fjølbroytni í sambandi við náttúrunýtslu
Ískoytisøki
Ískoytisøki eru valfrí øki, sum lærari og næmingar í einstaka flokkinum semjast um í felag. Ískoytisøki kunnu styðja og lýsa eitt ella fleiri kjarnaøki frá øðrum sjónarhornum, og tey skulu vera við til at menna førleikar næmingsins samsvarandi teimum førleikamálum, ið ásett eru. Endamálið við ískoytisøkjum er harumframt at geva skúlum og útbúgvingarbreytum rúm fyri serligum eyðkennum og arbeiðsháttum.
5. Førleikamál
Í tilfeingi eru førleikamálini lutað sundur í støðisførleikar og fakligar førleikar.
Støðisførleikar
Støðisførleikar eru grundleggjandi førleikar, sum menniskju ogna sær tíðliga í lívinum, men sum mugu stimbrast og mennast alt lívið. Støðisførleikar hava avgerandi týdning fyri, at kunnleiki, vitan og førleikar verða ment í øllum lærugreinum. Støðisførleikar eru við til at menna sannkenning, virðing, hugflog og evni til støðutakan og sjálvvirkni. Undirvísingin skal virka fyri, at næmingurin fær hug og sinni at læra og geva sítt íkast til kjak og loysnir.
Í hesum sambandi eru fýra støðisførleikar lýstir við atliti at teimum fortreytum, sum eru galdandi fyri lærugreinina. Í øllum lærugreinum skal næmingurin læra:
- at virða
- at samskifta
- at kanna
- at skapa
At virða
At virða er at virka fyri góðari samveru millum menniskju og fyri góðum samspæli millum menniskju, náttúru og umhvørvi. Virðing fremur tryggleika og trivnað, ið eru fortreytir fyri gagnligari menning. Undirvísingin skal virka fyri, at hvør einstakur næmingur verður sæddur og hoyrdur, og at hann kennir seg at hava virði og týdning, har hann er.
Førleikin at virða snýr seg í tilfeingi um at virða náttúru, náttúrutilfeingi og umhvørvi, tað materiella umframt tað mentanarliga tilfeingið og tey sereyðkenni, sum koma til sjóndar í nærumhvørvinum. Í undirvísingini verður dentur lagdur á, at næmingurin skilir tær ymisku fortreytirnar, ið øll menniskju hava í lívinum, og virðir tørv og sjónarmið hjá øðrum, uttan mun til aldur, kyn, húðarlit og lívsáskoðan. Næmingurin virðir eisini sín egna tørv og tað náttúrutilfeingið, vit øll eru bundin at. Hann virðir eisini tær skyldur og tey rættindi, sum fólkaræði byggir á, eins og hann hevur virðing fyri, at ymiskar mentanir og samfeløg kunnu byggja á onnur virði enn hansara egnu.
At samskifta
At samskifta snýr seg um førleikan at bera fram hugsanir sínar munnliga og at lesa og skriva. Lærugreinin tilfeingi er við til at fremja hesa menning. At samskifta snýr seg eisini um at rokna og at nýta tøknilig amboð, ið tæna samskiftinum millum manna.
Førleikin at bera fram hugsanir sínar munnliga verður mentur við miðvíst at arbeiða við munnligum venjingum í ymiskum samskiftisstøðum. Næmingurin verður frá fyrsta degi vandur við at tosa, skifta orð, lurta, próvføra og bera fram egnar metingar.
Førleikin at lesa og skriva er avgerandi fortreyt fyri øllum samskifti og lærdómi í lívinum. At skriva er at skipa hugsan og menna hugskot, at lesa er at skyna á og tulka. Næmingurin skal duga at lesa og skilja vegleiðingar, talvur, farmyndir, farstrikur og ímyndir. Førleikin at skriva snýr seg í tilfeingi um at duga at orða seg á einum rímiliga fjøltáttaðum, samanhangandi máli, ið evnar at knýta saman einfaldar samanhangir.
Førleikin at rokna snýr seg um førleikan at lesa hagtøl, fata bygnað, frymlar og úrtøkiligar skipanir. At rokna er eisini at hugsa skilvíst og loysa vandamál. Hesir førleikar eru fortreyt fyri at skilja og taka støðu til mong og ymisk gerandismál, og tí hevur undirvísingin í tilfeingi ein týðandi lut í hesi menning.
Førleikin at nýta tøknilig amboð er at duga at nýta kunningartøkni, ið er ein fortreyt fyri øllum fjarskifti, umframt at nýta starvsstovuútgerð, ið er ætlað hesum floksstigi. Við venjingum skal næmingurin læra at nýta útgerðina rætt og trygt. Ein vandalig meting av upplýsingum av internetinum er eisini partur av støðisførleikunum.
At kanna
Førleikin at kanna er ein íborin førleiki. Vit kanna umhvørvið fyri at klára okkum í lívinum. At kanna er at eygleiða, undrast, finna svar og gera royndir. Lærarar skulu geva gætur, at hesir førleikar verða mentir.
Førleikin at kanna snýr seg um at eggja forvitni næmingsins og stimbra hug og dirvi hansara til at seta spurningar og at leita sær ráð og vitan um náttúru, náttúrutilfeingi og umhvørvi. Í tilfeingi styrkir næmingurin síni evni at leita upp og ogna sær viðkomandi vitan á bókasøvnum, í bókmentum, handbókum, tíðarritum, á internetinum o.s.fr. Næmingurin verður eggjaður til at síggja gagn og gleði í náttúru og náttúrutilfeingi og at meta um, hvussu hesi kunnu gagnnýtast burðardygt til frama fyri fólk og samfelag.
At skapa
Forvitni, spæl og hugflog eru serligir eginleikar, sum lærarin skal varða um og gera gagn av í undirvísingini. At skapa er eisini ein førleiki, ið kann vinnast við lærdómi. Næmingurin mennir síni evni at hugsa, tala og skriva sjálvstøðugt, eins og hann mennir síni hugskot. Hann skal kenna seg at hava virknan lut í egnari menning og læring.
Førleikin at skapa snýr seg í tilfeingi um, at næmingurin gerst tilvitaður og lítur á egin evni, so hann gerst førur fyri sjálvur at byggja víðari á tað, sum lært er. Næmingurin lærir, hvussu gagnnýtsla av náttúrutilfeinginum hevur broytt náttúru, umhvørvi, samfeløg og mentan.
Næmingurin lærir, at eygleiðing og ítøkiligar royndir eru ein skapandi tilgongd, sum byggir á hugflog, íblástur og treystleika. Við atliti at búningarstigi og serligu gávum næmingsins verður arbeitt miðvíst við skapandi tilgongdum, sum fremja íblástur og stimbra hugflog. Við at gera sær fyrimyndir skal næmingurin læra at meta um dygdina í avrikum hjá sær sjálvum og øðrum.
Fakligir førleikar
Valtemu
Náttúrutilfeingi
Næmingurin dugir:
- at lýsa náttúrutilfeingi í føroysku náttúruni
- at lýsa framleiðsluhættir og úrdráttir úr náttúrutilfeingi
- at greiða frá umhvørvistrupulleikum við dømum og hagtølum og at meta um úrslit av umhvørviskanningum
- at meta um møguleikar í ikki gagnnýttum náttúrutilfeingi
- at meta um týdningin av burðardygd í sambandi við gagnnýtslu
Aling
Næmingurin dugir:
- at lýsa og greina viðurskifti sum eyðkenna vælskipaða aling og sum hava týdning fyri framleiðsluføri
- at greiða frá um útgerð og vanligar framleiðsluhættir
- at meta um heilsulig viðuskifti, trivnað og týdningin tey hava fyri burðardygga aling
- at meta um viðurskifti sum hava týdning fyri góðskuna á aliúrdráttum
- at meta um rakstrarætlanir og viðurskifti, sum ávirka fíggjarliga úrslitið
Landbúnaður
Næmingurin dugir:
- at lýsa og greina viðurskifti, sum hava týdning fyri framleiðsluføri innan landbúnað
- at greiða frá um útgerð og vanligar framleiðsluhættir
- at greiða frá um týdningin av djóravælferð
- at meta um viðurskifti, sum ávirka góðskuna á landbúnaðarúrdráttum
- at meta um umhvørvislig atlit í sambandi við landbúnað
- at meta um rakstrarætlanir og viðurskifti, sum ávirka fíggjarliga úrslitið
Fiskiskapur og veiða
Næmingurin dugir:
- at lýsa munin millum veiðu/fiskiskap og aling
- at viðgera spurningar um trygd og umdømi í sambandi við fiskiskap/veiðu.
- at greiða frá um virkisháttin hjá ymsum veiðuamboðum/fiskireiðskapi
- at meta um vanligar fiskifrøðiligar arbeiðshættir og stovnsmetingar
- at meta um týdningin av burðardyggum fiskiskapi/veiðu
Framleiðsla úr náttúrutilfeingi
Næmingurin dugir:
- at greiða frá um orku, evni og úrdráttir burtur úr náttúrutilfeingi
- at eyðmerkja viðurskifti sum hava týdning fyri nyttuvirði á lidnum úrdráttum
- at ráðleggja og framleiða vørur úr náttúrutilfeingi
- at meta um fíggjarlig og umhvørvislig viðurskifti í sambandi við framleiðslu
- at meta um týdningarmiklar faktorar í framleiðslu
Náttúrunýtsla
Næmingurin dugir:
- at lýsa nyttuvirði av náttúruni í heilsufrøðiligum høpi
- at lýsa týdningin av margfeldi og fjølbroytni í náttúruni
- at lýsa viðurskifti í sambandi við viðarlundir og urtagarðsrøkt
- at meta um serlig viðurskifti, sum hava týdning fyri upplivingar- og ferðavinnu
- at meta um tiltøk og gera kanningar, sum kunnu menna upplivingar- og ferðavinnu
- at meta um framtíðar útlit innan sløg av orkukeldum, orkutørvi og -nýtslu
6. Eftirmeting og próvtøka
Eftirmetingar
Einstaki næmingurin skal eftirmetast ávegis í undirvísingargongdini við støði í antin skrivligum ella munnligum framløgum. Næmingurin eigur at hava eina greiða fatan av støðu síni í mun til fakligu málini í lærugreinini og eigur at fáa vegleiðing um, hvussu og hvørjum arbeiðast skal við fyri at røkka málunum.
Eftirmetingin verður skjalfest.
Próvtøkuhættir
Hildin verður ein munnlig próvtøka. Próvhoyringin varir 30 minuttir íroknað próvdøming. Eingin fyrireikingartíð er.
Próvtøkan fevnir um munnliga próvtøka, sum tekur støði í einari skrivligari verkætlarfrágreiðing. Undan munnligu próvtøkuni sendir skúlin frágreiðingina til próvdómaran. Próvhoyrari og próvdómari umrøða undan munnligu próvtøkuni, hvørji greiðsluevni próvtakarin skal dýpa til próvtøkuna.
Próvhoyringin tekur støði í framløgu próvtakarans av verkætlanini. Próvhoyringin fer fram sum ein dýpandi samrøða millum próvtakara og próvhoyrara, og kann fevna um viðkomandi evni bæði úr kjarnatilfarinum og ískoytistilfarinum.
Dømingargrundarlag
Dømingin er ein meting av, hvussu avrik próvtakarans samsvara við fakligu førleikamálini.
Í próvdømingini verður dentur lagdur á:
- handfaring av greiðsluevnum í verkætlanini
- ráðlegging, fremjan og meting av verkætlanargongdini
- skjalfesting og samskiftisvirði í verkætlanarfrágreiðingini
- brúk av viðkomandi arbeiðshættum í sambandi við valdu arbeiðsgongdina
- framløgu av verkætlanini og frágreiðing um verkætlanargongdina
- frágreiðing um valdar loysnir
- hvussu próvtakarin evnar at svara útgreinandi spurningum
- hegni at samantvinna ástøðiligt og praktiskt arbeiði í verkætlanini
- hvussu próvtakarin dugir at samansjóða og brúka vitan úr øðrum lærugreinum.
Givið verður eitt próvtal við støði í einari heildarfatan av avriki próvtakarans, verkætlanarfrágreiðingini og munnligu próvtøkuni.
Próvtalslýsingar
A stig munnlig próvtøka
7. At skipa undirvísing
Í hesum parti av námsætlanini verður í stuttum greitt frá teimum didaktisku meginreglum, ið eru støði undir skipan av undirvísing. Hvør einstøk námsætlan myndar didaktiska sjónarmiðið, og saman mynda allar námsætlanirnar tann felags didaktiska pallin, har undirvísing verður útint.
Undirvísingin tekur altíð støði í teimum førleikum, ið næmingurin hevur við sær av tí stigi, hann kemur. Námsætlan og útbúgvingarbygnaður skulu tryggja, at fortreytir fyri fjøltáttaðari undirvísing eru til staðar.
Didaktiskar meginreglur
Í undirvísingini er umráðandi, at førleikarnir at lurta, at tosa, at lesa og at skriva renna saman í eina heild. Í teirri ávísu undirvísingargongdini ber til at leggja høvuðsdent á eitt av kjarnaøkjunum.
Av stórum týdningi er tað, at kjarnaøkini umskarast, tá ið tað ber til, og tá ið tað verður mett at vera hóskandi.
Munnligi tátturin í lærugreinini, ið er umrøða og viðgerð, skal vera raðfestur høgt, og samrøðan er kjarnin í hesum tátti. Munnligar framløgur skulu skipast inn í undirvísingargongdina, so næmingurin stigvíst venur seg við at leggja fram. Dentur verður lagdur á, at næmingurin sameinir munnligar framløgur við egin skrivlig avrik, nýtslu av KT-amboðum, ymiskar samskiftishættir o.s.fr. Á tann hátt verður retoriski førleikin hjá næminginum mentur.
Skrivligi tátturin skal eins og tann munnligi vera skipaður inn í undirvísingina í tilfeingi. Á henda hátt kann næmingurin ogna sær góðar skriviførleikar og menna teir. Somuleiðis verður arbeitt miðvíst við at menna førleikan at rokna í undirvísingini í tilfeingi. Umframt at hetta styrkir um tvørfakliga samstarvið, fer næmingurin so hvørt at fáa greiðari fatan av týdninginum, hesir førleikar hava fyri alt skrivligt og formligt samskifti, og samstundis mennir tað evnini hjá næminginum at orða seg bæði munnliga og skrivliga.
Stigvøkstur
Stigvøkstur merkir støðuga framtøku av einum lægri stigi á eitt hægri. Í læringartilgongdini verður farið frá tí lætta til tað torføra, frá tí einfalda til tað torgreidda og frá tí ítøkiliga til tað úrtøkiliga. Stigvøksturin er oftast tíðartreytaður. Undir stigvøkstrinum liggur eisini kravið um vaksandi ábyrgd og virkna luttøku. Umráðandi er í hesum sambandi, at ljós verður varpað á teir leiklutir, sum næmingur og lærari kunnu hava hvør sær. Samrátt verður um, hvat er best at gera, og hvussu hetta verður gjørt, so næmingurin fær ávirkan á undirvísingina og á egnu læring.
Stigvøksturin kemur serstakliga til sjóndar í teimum førleikamálum, sum lýst eru í námsætlanini. Málini lýsa framúravrikið (hægsta próvtal) og eru bindandi, soleiðis at skilja, at lærari og næmingur altíð arbeiða fram ímóti at náa teimum ásettu málunum so væl sum gjørligt.
Fyri at tryggja stigvøkstur er neyðugt, at sett verða ávegismál, sum hjálpa næminginum fram ímóti endaligu málunum. Umráðandi er eisini, at lærarin er tilvitaður um fortreytirnar hjá einstaka næminginum og tillagar undirvísingina eftir einstaka næminginum. Lærarin skal leggja undirvísingina til rættis, so næmingurin veit frammanundan, hvørji ávegismálini eru. Næmingurin skal gerast tilvitaður um tey krøv, ið sett verða, so hann kann seta upp mál, umhugsa og leggja til rættis sína egnu menning. Næmingurin skal greitt fáa at vita, hvussu hann verður eftirmettur, og hvat metingarstøðið er.
At læra at læra
Næmingurin skal gerast tilvitaður um, hvat tað í grundini er at læra. Eisini skal næmingurin gerast tilvitaður um ymiskar læringarhættir, og hvat endamálið við læringini er.
Undirvísingin skal sostatt ikki bert savna seg um tað, sum lært verður, men eisini um, hvussu lært verður. Umráðandi er, at hugtakið læring verður lýst og viðgjørt í flokkinum, so næmingurin gerst tilvitaður um, hvat hugtakið ber í sær. Næmingurin skal regluliga gerast varugur við, hvussu læringartilgongdin er ætlað, og hann skal verða eggjaður til at umhugsa sína egnu støðu í henni. Dentur skal eisini leggjast á heimaarbeiði, og tann týðandi leiklut hetta hevur í fakligu menningini.
Næmingurin skal frá fyrsta degi skilja týdningin av lærugreinini tilfeingi. Tá ið arbeitt verður við ymiskum táttum í lærugreinini, verða ymiskir førleikar mentir. Næmingurin skal fáa fatan av, hvat hesir førleikar kunnu verða brúktir til, eisini uttan fyri skúlans gátt. Undirvísingin í tilfeingi skal gera næmingin tilvitaðan um, at hann í lærugreinini mennist og gerst førur fyri at arbeiða greinandi og kritiskt við teimum ymisku evnunum og táttunum, sum arbeitt verður við. Eisini skal næmingurin verða tilvitaður um, at hann í lærugreinini tilfeingi mennir sær førleikarnar at koma til orðanna í nógvum ymiskum viðurskiftum, ið so ella so eru knýtt at umhvørvisligum spurningum, serliga í sambandi við tilfeingi.
Arbeiðshættir
Í tilfeingi verða ymsir arbeiðshættir nýttir, so fjølbroytni í lærugreinini miðvíst kann verða framt. Undirvísingin fer tó í stóran mun fram sum verkætlanararbeiði stuðlað av undirvísing í evnum, sum hava týdning fyri aktuellar verkætlanir. Frálæran er veruleikanær og kann skifta ímillum ástøði og verkligt arbeiði. Næmingarnir kunnu samstarva við virki og/ella stovnar, sum arbeiða við náttúrutilfeingi, og kunnu taka lut í verkætlanum og starvsstovuroyndum á hesum virkjum og stovnum. Framleiðsla av úrdráttum og vørum kunnu vera partar av lærugreinini. Virkis-, stovns- og savnsvitjanir eiga at vera partur av undirvísingini.
Arbeiðshættir skulu veljast, so at teir eru við til at røkka teimum málum, ið sett eru. Í øllum kjarnaøkjum er umráðandi at leggja arbeiðið til rættis, so at ein líðandi stigvøkstur verður tryggjaður. Hetta verður m.a. gjørt við, at viðkomandi og tíðarbær evni og viðurskifti verða tikin upp í undirvísingina.
Tá ið arbeiðshættir verða valdir og lagdir til rættis, er eyðsæð, at lærarin hugsar um stigvøkstur í undirvísingarháttunum, har byrjað verður við lærarastýrdari undirvísing. So hvørt sum næmingarnir búnast og gerast meira sjálvstøðugir, verður hesin lærarastýrdi undirvísingarformur at minka.
Næmingarnir skulu ikki einans duga at fyrihalda seg til boðskap frá lærara og floksfeløgunum, men í eins stóran mun duga at miðla vitan og boðskap til lærara, floksfelagar og móttakarar uttan fyri flokshølið umframt skúlans gátt.
Arbeiðshættirnir eru tískil neyvt samantvinnaðir við serligum atliti at, hvussu arbeiðsuppgávurnar og venjingarnar hjá næminginum verða útintar.
Endamálið við teimum ymisku arbeiðsháttunum er at menna aðrar førleikar enn teir reint fakligu, tað eru førleikar sum t.d. at leita upp og ogna sær viðkomandi vitan, at kanna gjølla, at arbeiða sjálvstøðugt, at seta sær mál og at arbeiða evnislagað og miðvíst, at arbeiða tíðaravmarkað, at samstarva, at samhugsa, at brúka og hugsa vitan í nýggjum høpi, at leggja til rættis og evna til eitt avrik, at gera uppgávuorðingar, at brúka ymisk háttaløg, at hugsa nýtt og verkseta, at hugsa djúpari og breiðari um ávíst evni, umframt at taka á seg ábyrgd og hava virðing.
Lærari má altíð gera sær sjálvum og næmingum greitt, hvat endamálið við ávísum arbeiðshátti er.
Samstarv
Lærugreinin tilfeingi er partur av yvirskipaða kravinum um samstarv millum tvær ella fleiri lærugreinar. Samstarvast skal við ymiskar lærugreinar um ymisk evni, eitt nú burðardygga menning, at menna skapandi evnini og KT-førleikar hjá næminginum, undirvísing í evnum, sum spretta úr nærumhvørvinum, knýtt at náttúrufrøðiligum fyribrigdum, ið kunnu stuðla upp undir og geva íblástur til evni at arbeiða við í øðrum lærugreinum.
Lærugreinin tilfeingi er skipað soleiðis, at neyðugt er at samantvinna vitan úr fleiri lærugreinum fyri at røkka fakligu førleikamálunum. Verkætlanaruppleggini eiga at menna samstarv millum lærugreinir, og fleiri lærugreinir í útbúgvingini eiga at verða tiknar við í verkætlanum, har tað er náttúrligt.
Í verkætlanargongdum skulu næmingarnir brúka vitan frá øðrum lærugreinum í sambandi við perspektivering og tilevning av uppgávuorðingum. Eisini skulu næmingarnir brúka aðrar lærugreinir sum amboðslærugreinir, tá fakligir spurningar og ivamál skulu loysast.
Tvær høvuðsgrundgevingar eru fyri tvørfakligum samstarvi: 1) ein almenn, ið snýr seg um førleikarnar, næmingurin skal ogna sær og bjóða fram á arbeiðsmarknaðinum, og 2) ein námsfrøðilig, ið snýr seg um skiftandi arbeiðshættir og at geva næminginum innlit í tvørfakligar samanhangir.
Tvørfakligt samstarv skal hjálpa næminginum at síggja lærugreinarnar sum part av størri heild, og tað letur samstundis upp fyri øðrum og víðari sjónarmiðum. Harumframt eru evnini at samstarva og síggja samanhangir avgerandi, tá ið næmingurin fer undir víðari lestur ella út á arbeiðsmarknaðin.
Skrivlig avrik
Næmingarnir skulu hava venjing í at skriva, so at teir kunnu vera partur av toymisarbeiði og verkætlanum. Næmingarnir skulu mennast til at fáa og lata viðmerkingar til skrivlig upprit, sum teir skulu leggja fram á ein mennandi hátt.
Næmingarnir skulu í sambandi við hvørja verkætlanargongd skriva eina verkætlanarfrágreiðing. Onnur skrivlig avrik kunnu vera smærri frágreiðingar frá t.d. virkis- og stovnsvitjanum og framløgur.
Av tí at stórur partur av undirvísingini í tilfeingi A er skipaður sum verkætlanararbeiði, mugu næmingarnir fáa grundleggjandi undirvísing og vitan um, hvussu verkætlanarfrágreiðingar skulu skrivast. Góðskan av eini verkætlanarfrágreiðing kann m.a. metast út frá hesum ásetingum:
- tað fakliga stigið er í lagi m.a. tá tað ræður um málsliga dygd, samskiftisvirði og uppseting
- gott samsvar er ímillum uppgávuorðing og niðurstøðu
- skjalprógv er fyri úrslitum, eygleiðingum og upplýsingum
- næmingurin dugir í málsliga røttum vendingum at skifta orð um og perspektivera úrslit og upplýsingar
- skjalprógv er fyri verkætlanarráðlegging og fremjan
Ein serstøk verkætlan verður gjørd í sambandi við verkætlanarpróvtøkuna í lærugreinini. Verkætlanin verður gjørd í ávísum verkætlanartíðarskeiði, sum partvíst er fevnt av undirvísingartíðini í lærugreinini. Brúktir verða umleið 50 undirvísingartímar og 50 klokkutímar av næmingatíð til hesa verkætlan. Próvtøkuverkætlanartíðarskeiðið er umleið 7 vikur. Í verkætlanartíðarskeiðnum verður næmingurin knýttur at einum verkætlanarvegleiðara.
Próvtøkuverkætlanin verður gjørd innan karmarnar av verkætlanarupplegginum, sum skúlin ger við góðkenning av Mentamálaráðnum. Próvtøkuuppleggið verður skipað soleiðis, at tað fevnur um kjarnu- og ískoytisøki, og lýsir hvørjir fakligir spurningar og ivamál skulu loysast.
Næmingurin velur eina verkætlan millum teir møguleikar sum verkætlanaruppleggið gevur. Verkætlanararbeiðið byrjar við, at hvør næmingur ella bólkur við í mesta lagi 3 næmingum ger eina uppgávuorðing, sum skúlin skal góðkenna. Orðingin skal vísa, at fakliga innihaldið og støðið eru í lagi, og at verkætlanin er hóskandi og er møgulig at gjøgnumføra á einum fakliga hóskandi grundarlagi.
Próvtøkuverkætlanin skal latast inn í seinasta lagi eina viku undan seinasta undirvísingardegi.
Lýsing av yvirskipaðari ársætlan
Myndin niðanfyri vísir, hvussu ein ársætlan í tilfeingi A kann síggja út. Verkætlanargongd 1 kann gerast í bólkum, meðan verkætlanargongd
3 2 skal gerast einsæris, so einstaki næmingurin fær venjing í øllum pørtum av eini verkætlanargongd undan próvtøkuverkætlanini. Í hvørjari verkætlanargongd skal næmingurin skriva eina verkætlanarfrágreiðing.
Lýsing av verkætlanargongd
Undirvísingin eigur at taka støði í einum ítøkiligum spurningi, sum bæði næmingar og lærarar hava áhuga fyri, soleiðis at næmingarnir uppliva at spurningarnir, sum tey arbeiða við, hava týdning.
Verkætlanararbeiði setir krøv til næmingin at nýta vitan og førleikar, sum eru fingnir til vega í øðrum sambandi og í øðrum lærugreinum. Næmingarnir arbeiða sjálvstøðugt við verkætlanum, ráðleggja, orða spurningar og loysa teir. Lærarin skal vegleiða, geva íblástur, stuðla og eggja næmingunum, og fylgir gongdini í arbeiðnum.
Verkætlanararbeiði mennir førleikarnar hjá næmingunum at ráðleggja og fremja eina gongd, samstarva, skapa, arbeiða sjálvstøðugt, taka ábyrgd, hava yvirlit, meta um, fordjúpa seg umframt at arbeiða skipað.
Niðanfyri er dømi um hvussu ein verkætlanargongd kan fremjast.
G: Góðkenning og persónlig vegleiðing. Avtalur eiga at verða gjørdar um fastar vegleiðingargongdir, sum bæði lærari og næmingur eiga at fylgja.
S: Skrivligt
F: Framløga
Samrøða
Munnlig framseting hevur reglur og lýsingar, sum næmingurin skal duga at nýta og framhaldandi menna. Skúlin skal tí leggja dent á frásøgn og málburð, og við hesum eggja til forvitni og skapa áhuga fyri móðurmálinum sum eitt intellektuelt amboð, ið skal víðka sjónarringin hjá næminginum. Umráðandi er, at næmingurin fær venjing í at brúka móðurmálið í lærugreinini, eitt nú við sínámillum tosi og við at siga frá.
Skúlin skal vera so rúmur, at til ber at tosa um kenslur, evni, hugtøk og hendingar í gerandisdegnum. Næmingurin skal arbeiða við at lurta og vera umhugsin øll skúlaárini, samstundis sum orðaval og talugávur mennast. Næmingurin skal sleppa at royna veruligar eins væl og tilevnaðar samrøður. Floks- og bólkakjak skal javnan eftirmetast, so at næmingarnir gerast tilvitaðir um, hvat tað er, sum fær tosið á glið, og samrøðuna ella orðaskiftið at rigga og ganga væl.
Lesing
Næmingurin skal haldast til at lesa nógv. Eitt gott lesiumhvørvi í skúlanum er ein treyt fyri at menna góðar og fjølbroyttar lesiførleikar. Hetta verður skapt í flokkinum við nógvum ymiskum lesitilfari og góðum vanum. Skúlabókasavnið er ein sjálvsagdur partur av hesum góðu vanum. Fyri at røkka góðum lesiumhvørvi er av stórum týdningi, at skúlabókasavnið er ein natúrligur partur av skúlagongdini. Umráðandi er, at lesingin verður løgd til rættis samsvarandi tí førleikastigi, næmingurin er á.
Lívlong læring
Umráðandi er, at næmingurin gerst tilvitaður um samfelagsliga og persónliga týdningin av tí menniskjaliga og samfelagsliga tilfeingi, útbúgving er. Tí skulu næmingar eggjast til at umhugsa sína egnu framtíð og seta sær persónlig mál, har lærarin leggur lag á og skapar umstøður, sum stimbra hugin til at læra nýtt alt lívið.


text:
Árnfirðingur fær neyst27.02.2006 - 16:32
Á býráðsfundi í Klaksvíkar kommunu í november varð samtykt, at Klaksvíkar kommuna skuldi veita ÁRF 900.000 kr. í stuðli til at byggja neyst. Hetta er eitt stig á leiðini hjá felagnum.
ÁRF eigur onki neyst sum nú er og vil tí undir at byggja eitt, tí sum nú er stendur báturin í lántum neysti. Ætlanirnar hjá felagnum eru at byggja eitt neyst í bátahylinum í Árnafirði, men fyrst mugu byggisamtyktirnar fyri økið broytast, og tað er í umbúna. Neystið er í tveimum hæddum og hevur høli til bátar og WC og brúsurúm í niðaru hæddini, meðan felags/venjingarhøli er í ovaru hæddini. Fíggingin til neystið er komin til høldar. Neystið kemur at liggja væl fyri, beint við bátadrátt og har eru góðir parkeringsmøguleikar.
Ein nýggjur bátur er bílagdur til felagið, og verður hann væntandi klárur í 2007. Neyðugt er við nýggjum báti, tí verandi bátur, 8 mf. Árnfirðingur er bygdur í 1965. Avgerð er tó ikki endaliga tikin enn um tað verður eitt 8 mf. ella eitt 6 mf. sum verður bygt.
- H.S
Grein av www.nhr.fo
Samrøða sum Havnar Róðrarfelag hevði við ÁRF
– 40 ára gamla 8-mannafarið Árnfirðingur, sum Niclas í Koltri smíðaði 1965 hevur staðið í minuhúsi í Árnafirði síðani 70-árunum. Og nú gera vit eina roynd at birta í aftur áhugan fyri kappróðrinum í Árnafirði, sigur bátsformaðurin Julius Steffensen.
Tað var ein kærkomin sjón, tá ið vit sóu 8-mannafarið Árnfirðing á norðoystevnu í ár. Báturin hevur ikki verið at sæð síðani 1975 , tá ið hann róðu seinasta róðurin í eini annars góðari róðrartíð í 60-árunum. Árnfirðingur róði fyrstu ferð á jóansøku 1965 og vann Fm-heitið í 1966, 1967 og 1968.
Tað var ein kærkomin sjón, tá ið vit sóu 8-mannafarið Árnfirðing á norðoystevnu í ár. Báturin hevur ikki verið at sæð síðani 1975 , tá ið hann róðu seinasta róðurin í eini annars góðari róðrartíð í 60-árunum. Árnfirðingur róði fyrstu ferð á jóansøku 1965 og vann Fm-heitið í 1966, 1967 og 1968.
Í ár hava so nakrir ungir menn mannað bátin við tí í huga at birta í aftur áhugan fyri kappróðrinum í Árnafirði. Í Árnafirði búgva 45 fólk. Vit hava hitt bátsformannin Julius Steffensen:
– Fýra av manningini búgva í Árnafirði, tveir eru ættaðir úr Árnafirði, tveir klaksvíkingar rógva við bátinum og so er seinasti rógvarin úr Hoyvík. Árnfirðingur stendur í Árnafirði, so vit hava ikki bestu umstøður at venja, tí rógvarar mugu ferðast langt. Tí venja vit hvør sær mest í maskinum, og eru ikki so ofta í bátinum, sum aðrar manningar.
– Okkara fyrsta mál í ár er at gera eina roynd at birta í aftur áhugan fyri kappróðrinum í Árnafirði. Vit fingu at vita frá fólki, at vit ongan møguleika høvdu við einum 40 ára gomlum báti, men vit gera eina roynd kortini. Og vit ivast ikki í, at báturin kann fáast at ganga, men av teimum nýggju monnunum umborð á Árnfirðingi, hevur bara ein rógvari róð fyrr, sigur Julius.
Vit hava bílagt eitt nýtt áttamannafar frá Sámali, men bátin kunnu vit ikki fáa fyrr enn 2006 ella helst ikki fyrr enn 2007. Vit hava roynt at ligið fram við og lánt annan bát, men tað er ikki lætt. Men framvegis rógva vit av lívsins kreftum við Árnfirðingi og eru hampiliga væl nøgdir higartil.
– sum áður sagt, so hevur báturin staðið í einum gomlum minuhúsi í Árnafirði, og tá ið róðrarárið var liðugt í 60-árunum, var báturin borin úr støðni og niðan í minuhúsið, og har stóð hann fyri veturin. Minuhúsið er langt frá bygdini. Og sum sagt, róði Árnfirðingur fyri seinastu ferð í 1975, og hevur báturin staðið í 30 ár, sigur Julius Steffensen at enda, og sum situr á sama bekki sum pápin sín gjørdi í 60-árunum.
Vit hava skrivað tað fyrr og kunnu endurtaka tað enn einaferð. Frálíkt og áhugavert at ein bygd sum Árnafjørður við 45 fólkum eisini kann vera við í føroyskum kappróðri. Og so vóna vit, at royndin fer at eydnast hjá ungu monnunum umborð á Árnfirðingi at birta lív aftur í kappróðurin í Árnafirði. (Vagnur)
Gamlir bátar aftur at síggja
Kappróður: Tveir gamlir kappróðrarbátar vera aftur at síggja, tá farið verður at rógva kapp í ár. Annar er 8-mannafarið úr Árnafirði, hin er 10-mannafarið av Skála
Sjálvt um vanliga stigið hjá kappróðrarfólkinum er at byggja nýggjar bátar, er tað ikki tann vegurin, sum róðrarfeløgini í Árnafirði og á Skála hava valt. Í ár umboða bátarnir sínar egnu bygdir aftur, og felags fyri feløgini er, at tey halda fram í gomlu bátunum.
Samanborið við nýggjaru bátarnar má sigast, at hesir báðir eru gamlir. Árnfirðingur varð bygdur í 1965 og verður tí 40 ár í ár, og Skálabáturin varð bygdur í 1969 og verður tí 36 ár í ár. Men tað tekur ikki móti frá manningunum.
Manningin fram um bátin
Dan Pedersen av Skála hevur í fleiri ár verið formaður í róðrarfelagnum í bygdini. Hann er ein av teimum, sum er farin aftur í bátin og hann leggur dýran við, at teir fara í bátin fyri at vinna. Tað er tað, sum kappróður í høvuðsheitum snýr seg um, og sjálvt um tað eru nøkur ár síðan báturin luttók av álvara, er einki broytt í so máta.
- Vit fara við fyri at vinna. Tað sigur seg sjálvt. Vit eru eisini sannførdir um, at vit kunnu kappast við teir bestu, tí bátinum feilar einki. Kanska skal okkurt smávegis gerast við hann, sigur Dan Pedersen.
Spurdur, hví Skála Róðrarfelag ikki skiftir bátin út, sigur Dan, at tað júst er tí, at talan er um ein frálíkan bát.
- Eg haldi, at í mongum førum verður ov nógv gjørt burtur úr nýggju bátunum. Tað snýr seg serliga um manningina og minni um bátin, sigur Dan Petersen.
Og júst viðvíkjandi manningini sær út til, at skálamenn hava fingið fatur á fólki við royndum. Allir uttan ein sum hálar í árarnar hava verið í báti fyrr, og fleiri hava nógv ár á baki. Tí roknar Dan við, at tað fer at gangast teimum væl.
Manningin er farin at venja, men verri enn so so hart sum sagt verður frá aðrastaðni.
- Vit halda okkum til gamlan sið um, at vit fara ikki í bátin fyrr enn flaggdagin. Vit eru farnir at venja, men vit skræða okkum ikki sundur. Vit halda hetta vera røttu leiðina fram, sigur Dan Pedersen.
Endurreisn í Árnafirði
Er talan um gamalt og roynt fólk á Skálabátinum, ber ikki til at siga tað sama í sambandi við Árnfirðingin. Av teimum átta sum rógva, er bara ein, sum hevur róð áður. Hinir eru allir nýggir og tí vil Atli S. Justinussen ikki leggja stórt trýst á manningina.
- Vit vita, at vandi er fyri at vita enda aftast í fleiri róðrum, men vit manna bátin fyri aftur at fáa lív í bygdina og róðrarfelagið, sigur hann.
Í heila tikið hevur kappróður upplivað eina endurreisn í Norðoyggjum seinastu árini og tað fegnast Atli um.
Tað byrjaði við, at Klaksvíkar Róðrarfelag vann trý meistaraheitið fyri nøkrum árum síðan, og breiddi seg síðan norður í Sund. Har gjørdu sundamenn tað bragd, at teir í fjør vunnu meistaraheitið fyri 6-mannafør hjá monnum, og nú er basillan komin til Árnafjarðar.
- Fleiri okkara hava tilknýti norðuri í Sundi og tí er tað nokk so náttúrligt, at áhugin sæst aftur her, sigur Atli S. Justinussen, sum tó ikki sjálvur skal í bátin.
Gamlir vinnarabátar
Báðir teir gomlu bátarnir, sum nú aftur vera at síggja í kapping eru gamlir vinnarabátar. Skálabáturin vann FM fyri ikki so nógvum árum síðani, men Árnfirðingur gjørdi nógv vart við seg í sekstiárunum. Millum annað vann hann meistaraheitið trý ár á rað frá 1966 til 1968, og onkur av teimum, sum manna bátin í ár, hava tilknýti til ta manningina.
- Fólkið er bæði higani úr bygdini og aðrastaðni frá. Pápi onkran teirra róði í sekstiárunum, so tað eru bond aftur til stóru árini. Men hetta er ein nýggj byrjan, sum skal síggjast í ljósinum av, at kappróður í Norðoyggjum hevur vundið upp á seg seinnu árini, sigur Atli S. Justinussen.
Heldur ikki árnfirðingar hava valt at keypa nýggjan bát, hóast hesin fer um tey fýrati í ár. Hinvegin hava teir skift tollar, árar og annað út, og tá báturin annars hevur staðið væl, er hann í fínasta standi.
- Tað er hann og her í bygdini gleða vit okkum til at síggja gamla bátin við gomlu litunum á floti, sigur Atli.
Hendan grein stóð í Dimmu 8 apríl 2005(Sveinur Tróndarson).


text:
Torbjørn Jacobsen, borgarstjóri, á móttøku fyri nýggja stjóranum á Roðanum, Jóngerð Guttesen, og fráfarandi stjóranum, Tordi Niclasen:
Ein tann flottasta føroyska yrkingin er Til Boga og allar nýføðingar hjá Jóanesi Nielsen. Seinastu strofurnar staðfesta so serliga vakurt, hvussu alt livandi endurskapast í eini endaleysari lívgevandi kringekju: ”Títt lív søta barn, er ikki ein spurningur, men eitt svar ein játtan, dreymurin ið gerst veruleiki, lívið ið ferð eftir ferð vil sigra.” Rákin av vón, menning og framtøku rekur úr skaldskapinum, og táið lívið sigrar ella fer at sigra ferð eftir ferð, hava vit skyldu til at brúka tað á skilabesta hátt – fyri mannaættina og annars alt livandi í Guðs Skapanarverki.
Dagurin í dag er eitt av markamótunum í eini drúgvari søgu. Tað er vaktarskifti á brúnni í Roðanum, Tordur Jóhannes Jørdal Niclasen er farin niður ígjøgnum leytaran og upp ígjøgnum sama leytara er komin Jóngerð Guttesen. Vit lesa hjá Prædikaranum um ættarliðini, sólina, vindin og áirnar og mest kend er staðfestingin: ”Tað, sum hevur verið, tað skal verða, og tað sum hevur hent, tað skal henda; onki er nýtt undir sólini.” Heldur ikki tað, at lívið hjá tí einstaka gongur frá vøggu í grøv, er nýtt undir sólini. Kortini er tað ymiskt hvussu samfeløgini hava skipað seg sum frægast í mun til ættarliðini og fyritreytirnar kring um tey og samanhangin ímillum hesi.
Júst kringumstøðurnar eru nógv broyttar í okkara tíð. Seinastu stórthundrað árini er størsta broytingartíðin í Føroyum farin fram, har vit hava flutt okkum frá eini búskaparskipan til eina aðra. Bóndasamfelagið og feudalskipanin viknar, táið ein kapitalistisk búskaparskipan loysir av við fiskivinnu og ídnaðargerð sum grundarlagi. Fólkatalið 10-faldast í hesum tíðarskeiðnum, og tað setur onnur og størri krøv til tær skipanir, ið til eina og hvørja tíð skulu halda samfelagnum á rættari kós, tað veri seg kommunur ella landsstjórn.
Eitt húsarhald, eisini í mínum ungu døgum, var sum eitt heilt samfelag, har fleiri ættarlið húsaðust. Mammurnar vóru heima og ansaðu børnunum, kjøtpottatíðin vildi onkur sagt, og táið hesi vóru so fræg, hjálptu tey til og tóku eina hond í, gerandisliga, í hesum mikrosamfelagnum. Gjørdust foreldrini hjá mammum og pápum meiri og minni óhjálpin, vóru tað aftur hesar somu mammur, nú konverteraðar til døtur ella verdøtur, sum fyri tað mesta stuðlaðu, fyri ikki at siga, tóku sær av mammum og pápum ella verforeldrum, og onkuntíð rakk hesin solidariteturin longur upp í familjuhierarkiið - til næsta livandi ættarliðið. Ein strævin tíð, men ein vinningur av hesum var, at fleiri ættarlið samskiftu sínámillum. Mentanin og málið vórðu latin ímillum ættarliðini við døgverða- og náttverðaborðini – har, uppi yvir trognum, yvirleveraðu tey tilkomnu teimum yngru samfelagið bókstaviliga, framdu kálvføðingina, uttan hóvasták og uttan at geva sær far um, at hetta var ein nátúrlig gongd í lívinum, sum ferð eftir ferð fór at sigra. Ivist í um sama barlastin fæst í institutiónunum, har øll senda á sama frekvensi og ganga við somu antennum uppi á skallanum. Í hvussu er fækkast originalarnir, og tað er mikið spell fyri samfelagsins organiska litbrigdi.
Krøvini og nýggj rák í tíðini taðaðu hetta gamla modellið sundur í tógva lutir. Nýggja og meiri framkomna samfelagið, ídnaðurin, hevði tørv á meiri arbeiðsmegi til áhaldandi og meiri menning, vit siktaðu eftir vælferðarsamfelagnum, tí skandinaviska samfelagssniðnum, og tað heilt stóra potentialið í so máta vóru mammurnar, kvinnurnar, konurnar, helvtin av fólkameinginum, sum nú seyraðu út á skipaða arbeiðsmarknaðin til eitt heilt annað og nýtt lív. Forloysing av øgiligari megi. Tað, at kvinnurnar komu út á arbeiðsmarknaðin, man vera størsti einstaki vinningurin fyri føroyska samfelagið, síðani skiftið í búskaparskipan frá feudalinum til hitt modernaða fiskivinnusamfelagið. Ein megi sum ikki mátast, men saman við væl munadyggari skúlaskapi, mentum undirstøðukervi á sjógvi og landi og einum vinnulívi í framtøku, er hetta meginbulurin undir teimum nýggju Føroyum, sum tímiliga eru ímillum ríkastu lond í heimi at rokna.
Nýggjar tíðir krevja nýggjar og aðrar skipanir. Eitt livandi samfelag í áhaldandi skifti krevur, at ábyrgdarfólk aksla síni skinn og møta avbjóðingunum, har tær eru, og leggja lunnarnar, alt eftir hvussu hildið verður, at samfelagið frameftir kann gerast ein betri staður hjá okkum øllum at búleikast í. Ella sum skálvíkingurin Kristian Osvald Viderø, prestur og rithøvundur, segði í gitnu ólavsvøkuprædikuni: “Ja, nógv ræður um tykkum stavnabúgvar, um hendan siglingsferð skal eydnast ella ikki – tað ræður um at standa støðugt á varðhaldi, at líta út so víðan og djúpt inn í náttarmyrkrið og kavaroksódnirnar, allar vegir, har vandar liggja á loynum – einans hugsa um at finna veg og ryðja rás og ikki unna sær matnáðir ella blund í eyguni.” Stavnabúgvin skuldi vera sum Móses, helt Viderø fyri, ið valdi at tola ilt saman við fólki Guðs, heldur enn at hava eina stutta syndanjóting í Egyptalandi.
Einaferð gjørdi hin nýggja tíðin eisini vart við seg um okkara leiðir. Fólk fóru at hugsa um hvussu tyngstu húsligu arbeiðsbyrðarnar kundu skeklast av herðunum á nýggju arbeiðsmegini í ídnaðarsamfelagnum, og miðskeiðis í hinari øldini síggjast konturarnir av tí, sum koma skuldi. Kongshavnar Kvinnufelag stríddist leingi, við hini legendarisku frummegini úr Lamba, Elsu Súsonnu, gift Klæminti á Bakka, á odda, fyri at fáa barnaansing í lag. Tað eydnaðist, og hetta er uppruna jørðildið undir eini vælskipaðari kommunalari ansingarskipan í okkara tíð. Um sama mundið fara fólk í økinum at hugsa um, hvussu samfelagið kann skipast fyri tey eldru og serliga tey óhjálpnu.
Longu seinast í 50´árunum taka menn og kvinnur seg saman fyri at røða um málið. 5. januar 1961 varð kallað saman til fundar, og prógvið fyri, at útgangsstøðið var okkara kristni siðaarvur var, at fundurin byrjaði við at lisið var úr hinum almenna brævi Jákups: ”Hvat gagnar tað, brøður mínir, um einhvør sigur seg hava trúgv, men hann ikki hevur gerningar? Man trúgvin kunna frelsa hann? Um ein bróðir ella ein systir eru nakin, og teimum vantar dagliga føði, og einhvør tykkara sigur við tey: «Farið í friði, vermið tykkum og etið tykkum mett!» men tit ikki geva teimum tað, sum likaminum tørvast, hvat gagnar tað? Líkaleiðis eisini trúgvin; um hon ikki hevur gerningar, er hon deyð í sjálvari sær.” Hesi fólkini, sum taka stigið, stóðu trúarliga á klettagrund og høvdu eitt magnfult sosialt tilvit, men ymsar orsøkir eru til, at málið kemur nakað í drag, t.d. tað at ellisheim vera fyrireikað í Miðvági og á Tvøroyri um hetta sama mundið, tí bar ikki til at koma inn í tær almennu skipaninar um somu tíð sum hesar verkætlanir vóru framdar í verki. Men eldur var komin úr eimi, og ligið var ikki á boðunum.
Meðan ungdómsbyltingin herjar í Europu og seinri í Føroyum – í 1968 – verður Lions Club Eysturoy sett á stovn. Fyrsta átak felagsins var til frama fyri eitt Røktar- og Ellisheim í Eysturoy. Árið eftir verður fundur skipaður ímillum felagið, umboð fyri nevndina frá 1961 og kommunurnar í Eysturoy. Ein fyribils starvsnevnd var vald á hesum fundinum og í hana komu Sigvald Kristansen av Skála, Pauli E. Joensen av Skála og Meinhard Hansen av Nesi. Hin 25. mars 1980 fekk nevndin at vita frá Vilhelmi Johannesen, landsstýrismanni, at farast kundi undir endaligu fyrireikingarnar til ætlaða heimið. Hin 7. mai 1980 skipaði nevndin fyri fundi við umboðum fyri allar kommunurnar í oynni, og vald var ein bygginevnd. Í hana vóru vald: Niklas Foldbo, Hans Jacobsen, á Bakka, Pauli E. Joensen, Jákup E. Jacobsen, Sigvald Kristiansen, Poul Olsen og Sørin Hansen, sum kom í nevndina fyri Meinhard Hansen, sum fór av landinum í arbeiðsørindum. Arbeiðið var sera væl skipað, og longu hin 4. september 1982 var grundarsteinurin lagdur. Søgan er ikki skrivað, nógvar personasjur hava átt ein leiklut í hesum máli, men ongin ivingur er um, at Niklas Foldbo, sum formaður í bygginevndini, Hans á Bakka sum formaður í stýrinum frá 22. september 1981, og Sigvald Kristiansen, sum formaður í fyribilsnevndini, umrødd omanfyri, hava verið lunnadragarar og meginfigurar í tí, at royndin eydnaðist so sera væl.
Hans á Bakka sigur í røðu, táið Eysturoyar Røktar- og Ellisheim varð tikið í nýtslu, at kostnaðurin var áleið 34 milliónir krónur, og at hesin var fíggjaður við 90%´um frá landinum og 10%´um frá kommununum í Eysturoynni. Raksturin skuldi fíggjast við 85%´um frá landinum og 15%´um frá kommununum. Tað merkisverda við hesi bygging var, at hon í mun til almennar og kommunalar byggingar í okkara tíð, hevði eitt avlop á 4,6 milliónir krónur, enntá eftir at goldnar vóru 2,2 mió. kr. í meirkostnaði í mun til ætlanina. Hesa søguna veit verkfrøðingurin Niklas Foldbo, sum hevur munað dygt í mongum leiki um okkara leiðir, á fleiri mótum, væl meiri um enn núverandi formaðurin fyri stýri Roðans. Motto´ið – slagorðið – hjá heiminum vóru orðini hjá Salamon Joensen, presti: ”Bróðurhond í trúgv ber miklan bata.” Eftir hesi kreddu var ætlað, at hin tá 33 ára gamli Tordur J. Niclasen, ættaður úr Seyrvági, búgvandi á Eiði, skuldi stjórna heiminum. Hann var settur leiðari seint á heysti í 1983 og fór rættiliga til verka nakað eftir árskiftið 83/84, tá heimið varð tikið alment í nýtslu. Síðani hava næstan 35 ár hespað seg uppá tíðarsnælduna, og nógv vatn er runnið í sjógv, men tað er sum hjá Prædikaranum, allar áir renna í sjógvin, men sjógvurin verður aldri fullur; hagar áirnar renna, hagar renna tær altíð aftur. Tað sæst ikki aldur á honum, Tordi, hóast kallurin er farin um vanligan almennan starvsaldur.
Nógv vatn hevur eisini stoytt seg omanav politiska fossinum hesi árini. Landsgeirin man ikki hava hildið seg til at røkja hendan so sera týðandi partin av samfelagnum. Kommunurnar, sum frammanundan hava átikið sær alt fleiri megingeirar, verða helst hildnar at vera betri fyriskiparar á hesum økinum eisini, tí velur tásitandi landsstjórnin at leggja eldraøkið, rakstur og gøgn, út til kommunurnar at reka og eiga. Onkur heldur, eg eri ein teirra, at landsgeirin í óðum verki smoygdi økið niður um akslarnar á kommununum, samsvarandi sannføringini, at hesin ikki megnaði uppdragið nóg væl. Kommunurnar brutu kortini upp um armar, sum ikki einaferð, og fóru undir at skipa seg á hesum nýmótinum eisini. Á nýggjárinum 2015 lógu ábyrgd og ræði í okkara hondum.
Tær tríggjar kommunurnar við Skálafjørðin, sum toyggja seg út á aðrar firðir og víkir, kastaðu saman í næststørsta samtak í landinum á eldraøkinum, sum seinri fekk heitið Roðin. Roðin er ognar- og rakstrarfelagsskapur, sum rekur eldraøkið v.m. her á heiminum, á Vesturskini, í Sjóvarlon, á Dagtilhaldinum á Skála og í økinum sum heild. Eisini eigur Roðin húsini hjá Símuni í Bakkanum, sála, einaferð rópt Vistarhemið, nú Heimið á Mýrunum. Hetta er bara eitt av nógvum samstørvum ímillum hesar tríggjar kommunurnar, og mínar royndir eru, at samvirknaðurin gongur fyrimyndarliga, hóast, sum øll vita, at tað bara er gingin góð hálv øld síðani kommunuslitini báðumegin fjørðin. Samstarv ímillum partar krevur treytaleysa virðing og álit, og júst tað er orsøkin til, at felagsskapurin virkar og er mennandi, hóast hvør stjórnar sínum í gerandisdegnum. Tað er Roðanum ómetaliga umráðandi, at eldraøkið verður rikið so skynsamiliga sum yvirhøvur gjørligt, til frama fyri lokalsamfelagið og borgararnar sum búleikast í økinum. Nógv hevur verið tosað um pening – um materiu – í hesum viðfanginum, men hetta skal síggjast í eini nógv størri heild, og vit mega bara staðfesta, at konteringarnar skifta, meðan, og so hvørt sum samfelagið mennist, tí hevur onkur gjørt okkurt rætt, undanfarin og vit, sum nú sita fyri valdinum eina løtu. Hetta ljóðar kanska sum fáfongd, munnlætni og kennist møguliga sum rákin av bráðræsnum hjarta, ið mælir orð fram fyri Guði, men til ber at staðfesta, at trupult er at finna eitt meiri vælsignað stað á jørð at liva í – enn júst í Føroyum. Hetta er ongin sjálvfylgja, onki kemur av ongum, og tað at halda samfelagsmaskinarínum gangandi í optimalum standi fer eisini at krevja nógv av teimum, sum frameftir skulu standa á odda í samfelagnum. Sum Viderø tók til, tað ræður um at standa støðugt á varðhaldi, at líta út so víðan og djúpt inn í náttarmyrkrið og kavaroksódnirnar, og at leggja rætt á miðini.
Fyrstu ferð eg bar eyga við Tord J. Niclasen var í 1972. Tá var hann 22 ára gamal. Sjálvur havi eg verið 16-17 ára gamal og gekk í 1G í Hoydølum. Tá var gingið í skúla leygardagar, tí var tað mesta av vikuskiftinum farið fyri skeyti, táið vit bygdadreingir kundu fara í vikuskiftisfrí við mjólkarbátinum inn á Skálafjørðin. Nakrir okkara búðu á Kostdeildini í Hoydølum, og í mun til bræsni okkara – vit lógu í kjalarslóðini av ungdómsbyltingini – kendist tað sum ein fangalega. Serliga fríggjakvøldini. Vanliga skuldu vit vera undir rekkjuváðini kl 11 á kvøldi, undantakið var fríggjakvøld, har til bar at vera uttanduraður til nakað eftir miðnátt. Vit brúktu hendan kjansin til at fara í Klubbadans, og ofta stukku vit inn á gólvið í Ebenezer, sum fyriskipaði miðnáttarsamkomur fyri okkum ungu, til tess at fáa okkum ein kaffimunn og eina vaflu, áðrenn motoriseraði hjólhesturin, prutlið, flutti okkum niðan um Hálsin og oman í Dalin Fagra aftur. Minnist serliga væl hetta eina kvøldið í Ebenezer. Nikodemusar Bólkurin spældi, mær dámdi so serliga væl hendan bólkin, og tað geri eg enn. Átti og eigi allar pláturnar, sum M.C. og hansara ensemble høvdu og hava givið út, og brádliga trínur ein ungur frøknutur og reyðhærdur maður á pallin, sum eg ikki kendi. Hann var frímóðigur og kendist sannførdur. Onkur segði, at hann lærdi til sjúkrasystir, tað ljóðaði heilt undarligt í oyrunum á okkum bygdadreingjum, - annaðhvørt var hann løgin, kventrasligur ella bara langt frammanfyri sína tíð, og hann vitnaði óræddur um frelsuna og trúgv sína á Drottin og son Hansara Jesus Kristus.
Hetta var Tordur Jóhannes Jørdal Niclasen on stage, sum nøkur ár seinri gjørdist fyrsti og eisini einasti dagligi leiðarin á Eysturoyar Røktar- og Ellisheimi. Seinri gjørdist hann leiðari fyri Roðan. Dagarnir hava ivaleyst verið ymiskir, men nærum 35 ár í sosialum verki krevja sín mann, men ongin skal ivast í, at Tordur hevur havt eina sera hepna hond í sínum verki, vælstuðlaður í baklandinum, á heimafrontinum, av konuni Sigruni og børnunum. Tordur hevur so frálíka og hendinga væl greitt frá sínum lívi í Útvarpinum, eg fái ikki lagt nakað afturat uttan tað, at áðrenn vit hittust aftur í Roðanum, sum tilkomnir menn, komu vit í skiftum at ganga saman á bonaðu politisku fjalunum á Vaglinum – á Føroya løgtingi. Tordur hevur verið løgtings- og landsstýrismaður og hartil hevur hann verið borgarstjóri á Eiði í 8 ár. Ein fjølbroytt personasja, sum nú hevur ment seg til stórveiðimann – ”storfanger” í Eysturgrønlandi, har hann ikki verður tikin á kópa- og ísbjarnaveiði. Sigrun er stór listakvinna, men maður hennara er ikki sørur heldur, hann er í grundini ein stórur lívskunstnari. Hjartans tøkk fyri hesi árini Tordur, fyri fræga verkið tú framdi saman við góðum starvsfólki, alt til frama fyri okkara eldru og óhjálpnu borgarar. Tað hevur verið ein frægd at starva saman við tær, og serliga fari eg at minnast aftur á hugfarsligu stýrisfundirnar, har vit onkuntíð tóku okkum stundir til at skemta og arbeiða uppá hvønn annan - altíð í einum positivum og hugnaligum anda.
Vaktarskifti er. Upp ígjøgnum leytaran er komin Jóngerð Guttesen. Av Larsen-slektini í Fuglafirði. Tað skuldi ikki sligið falskar mentur. Hennara verk í Roðanum fáa vit ikki máta veruliga, sum nú er, men gongdin og huglagið hesar dagarnar higartil, benda á, at Roðin hevur funnið rætta avloysaran fyri fráfarandi leiðaran. Hetta er eitt ábyrgdarfult starv, av dimensiónum, og vit vita, at tørvur og krøv vera vaksandi. Tað er okkara uppgáva at liggja á takinum og at møta avbjóðingunum í eygahædd, bæði politiskt og skipanarliga í samtakinum, men eg ivist onga løtu í, at eisini hetta fara vit at megna í tíðini, sum liggur okkum fyri framman. Í baklandinum, á heimafrontinum, hjá Jóannesi og børnunum og í egnari uppdrift fært tú megina at røkja eitt meginstarv sum hetta, at vera leiðari fyri Roðanum.
Lívið fer at sigra ferð eftir ferð. Men lívið er nógv broytt. Klassisku tíðarmálini í lívinum eru ikki til longur. Barndómur, ungdómur, vaksnamannalív og aldurdómur. Mørkini eru kámað. Ofta burtur. Sum onkur segði, nú er hetta tódnað niður í ungdómslív og aldurdóm. Eldri konur, farnar um kempualdur, kýta seg nú á telduknappunum, eru á Facebook og Twitter, ganga til fimleik og sjónleik, hyggja at fótbólti og rákin av forvitni stendur ramur frá teimum. Í mínum ungu døgum tóktist tað sum um, at hesar somu longu um hálvan aldur vóru farnar undir at fyrireika seg til hin óundansleppandi deyðan. Soleiðis broytist so mangt, tíbetur, hóast onki er nýtt undir sólini. Kom at hugsa um hetta brotið úr yrking hjá sama Jóanesi Nielsen, sum byrjað var við:
Mítt land
ein gomul kona við stokkum
Vissuliga
man hon binda upp á síni kæru.
Ein politisk skipan og leiðslan fyri einum samtaki sum Roðin, skal vera sum ein gomul kona við stokkum, ið bindur upp á síni kæru. Vinnur hesin hugburðurin – er nógv vunnið. Hjartaliga takk fyri alt Tordur, og bestu ynskir og Harrans signing fara vit at ynskja tær, Jóngerð, í starvinum í ókomnum døgum, í vónini og væntanini um gott samstarv til frama fyri samfelagið og borgarar okkara, sum hava meiri ella minni av hjálp fyri neyðini.


text:
Býráðsfundur 25. sept. 2014 kl. 17:00
Býráðslimir:
Magnus Rasmussen, Tórbjørn Jacobsen, Helgi L. Petersen, Bárður K. Nielsen, Kári E. Jacobsen, Jónleyg Hammer, Terje B. Vestergaard, Jonhard Danielsen, Hallur Ellingsgaard, Karl Rasmussen og Arnfinn Langgaard
1.
J. nr. 14/00583: Mannagongd í sambandi við stuðulsgarð móti vegi og almennum øki.
Mál har borgarar hava søkt um stuðul til garð, sum verður bygdur móti almennum vegi.
Grundgevingin fyri at veita stuðul hevur verið, at garður móti vegi er dýrari, tí hann skal tola meira trýst enn ein vanligur garður.
Tekniska deild ynskir at hesar treytir verða formaliseraðar, soleiðis at somu treytir verða galdandi fyri allar borgarar, um so er at kommunan framhaldandi ynskir at veita stuðul til garð móti vegi.
-Tekniska nevnd hevur á fundi 17/9-2014 mælt til, at stuðul framyvir ikki verður latin til garð.
-Býráðið hevur á fundi 25/09-2014 samtykt at taka undir við tilmælinum frá Teknisku nevnd.
2.
14/00430: Fyrispurningur hvørt tað er møguligt at velja millum forskúlatilboð og barnaansing.
Dagstovnaleiðari hevur sett fram fyrispurning hvørt tað skal verða møguligt at velja millum forskúlatilboð og barnaansing.
-Meirilutin í Sosialu nevnd mælir til, at børn í forskúlaaldri bert fáa tilboð um forskúla og frítíðaransing, tí kommunan er ov lítil til at kunna veita fleiri tilboð til sama árgang.
Minnilutin í Sosialu nevnd mælir til, at foreldur kunnu velja millum forskúla og barnagarð.
-Mentanarnevdin tekur undir við tilmælinum frá meirilutanum í Sosialu nevnd.
-Býráðið hevur á fundi 25/09-2014 samtykt, við 9 atkvøðum fyri og einari ímóti, at taka undir við tilmælinum frá Mentanarnevndini og meirilutanum í Sosialu nevnd.
3.
J. nr. 14/00626: Ásetan av fíggarkarmurin fyri 2015 fyri Runavíkar kommunu.
Fíggjarnevndin mælir til at áseta fíggjarkarmin fyri 2015 soleiðis:
Skattaintøkur 128,0 mió.
Fíggjarkostn. 16,5 mió.
Rakstur 90,0 mió.
Íløgur 21,5 mió.
-Býráðið hevur á fundi 25/09-2014 samtykt at taka undir við tilmælinum frá fíggjarnevndini.


text:
Sunnudagin kl 15.00 skal NSÍ møta KÍ í Klaksvík! Gongdin hevur ikki verið tann besta fyrsta triðingin av kappingini, tískil er tað umráðandi at gongdin hendan triðingin gerst betri, og fleiri stig koma á til Runavíkar.
Seinast liðini møttust var 2 umfar í Runavík, og tá vann KÍ dystin 1-0. Nú er tað so okkara túrur at fara til Klaksvíkar og heinta 3 stig inn.
Tørvurin á øllum røttum NSÍ viðhaldsfólki er stórri enn nakrantíð. Vit mugu øll í felag lyfta okkara leikarar, og vinna dystin uttanfyri vøllin! Lati okkum nú øll somul taka okkum saman og fara til Klaksvíkar sunnudagin við buldur og brak, og stuðla okkara monnum 100%! Teir hava brúk fyri okkum nú!
Koyr á NSÍ, og SAMAN STANDA VIT STERK!


text:
Í morgun var kavi á vegnum, brim á sjónum og vindur allastaðni. Ja, kolandi stormur og ódn í øllum landinum, skulu vit trúgva Útvarpinum, sum trýr Landsverki. Men har trúgva tey mest uppá morgunlesturin, so arbeiðsfólk úti um landið máttu bíða tolin eftir avlýsingum frá Strandferðsluni og Bygdaleiðum. Tá er gott at búgva beint við arbeiðsplássið mitt í Kontórshavn, og í friði og náðum turka bleyta kavan av vindeyganum meðan kommunali lyktapelin glampar stillisliga yvir byrjandi fríggjadegnum.
Her er nokk einki veður fyri kampistar og kampingvognar í dag. Tí er gott, at bummurin er fyri, so eingin tekur sær óráð fyri og flytur inn í heimsins paradís við bestu fiskimøguleikum og allar besta útsýni.
Longur heimi, har við Eystfalssker, ber heldur ikki til at sleppa sær av við lortin, mannatrekkin, úr kontinentala kampingvogninum, hóast uppgangurin nú er so nógvur og harður, at her hevði einki sæst aftur í bræði, um tú so lat alt renna út.
Komin í arbeiðstúnið eru greflig spor av einum rennigravara, sum hevur arbeitt í rununi á grannaøkinum. Í øllum tí dukandi larminum havi eg uggað meg við, at hetta merkir framburð fyri land og fólk. Nú eru grafisku sporini eftir, brúnt omaná hvítt. Føroyar úr verkamannafrásýni ein fríggjadag.


text:
HIMNAHYLJAR - eitt Tóroddskt savn/
Í næstum gevur Sprotin út nýggja yrkingasavnið hjá Tóroddi Poulsen, Himnahyljar. Savnið, ið er nummar 39 í røðini av bókaútgávum frá Tóroddi, hevur sera litríka permu. Tað er steinprentið Farligt regn, sum yrkjarin og myndlistamaðurin sjálvur hevur umarbeitt til permumynd. Á permuni regnar av grimd við bókstavunum, sum á sinni vórðu útihýstir úr føroyska stavraðnum. Og avgjørda mótmælisstøðan er rættiliga typisk fyri yrkjaran, men tað er allíkavæl eins og mýkist hvassi tónin av litríkt spælandi myndaframburðinum í sprækligu permuni.
Frá byrjan fær lesarin tey góðu ráð, at tað sum líkist, ikki líkist. Vit skulu við øðrum orðum lesa yrkingarnar sum yrkingar, ikki sum ævisøgur Tað er annars so nógv frammi í løtuni við sjálvsævisøguligari lesing og eg hugsi eisini, at lesarin fleiri staðnum hómar persónin Tórodd í reglunum. Hetta eru í onkrum føri endurminningar frá trýssunum, tá hann og systirin, Annika gleða seg til pápin kemur heim úr Grønlandi við Kongshavn, og mamman sendir tey at síggja sjónleikin Ófriðaligar tíðir hjá Kristini í Geil. Fleiri fínar yrkingar eru eins og hendan skrivaðar í barnahædd og geva innlit í eitt frítt og fantasifult barnaunivers: “at tað/ oysti niður/ gjørdi ikki/ børnini/ minni kát// smáir/ bátar vórðu/ flotaðir/ og stevndu út/ og komu aftur/ fullir av/ góðum veðri”.
"Veðrið eigur orð" - ella soleiðis ljóðar ein gomul regla hjá Tóroddi Poulsen. Veðrið hevur yvirhøvur ein rættiliga týdningarmiklan leiklut í yrkingunum og ofta er tað nokk so ófýsi við vindi og regni - útgangsstøðið hjá yrkjaranum er føroyskt og hetta ávirkar eisini poetiska veðrið. Yrkjaraegið finst at málsligari purismu, men dámar allíkavæl betur føroyska bátin enn glastrevjabátarnar á flatskattabrúnni.
Byrjað verður við eini smidligari, slingrandi vikuskiftisyrking, hvørs skap samsvarar innihaldinum. At yrkja og at skapa eru enn sum áður høvuðsevni í yrkingunum, eins og fleiri spískar viðmerkingar eru til samtíðina t.d. til okkara angist fyri at siga tað, vit í roynd og veru meina og til erkvisnar grannar, sum taka sær tikni av roykinum frá einum báli, tí tað fær teirra klæði á snórinum til at lukta av royki. Politikaraandstygdin stendur við og versnar: “tinghúsið líkist ikki bara/ eini heimamissiónskari lagkøku/ við gamlamanna sukursjúku/ og alzheimer/ men eisini einum gleðihúsi/ har hugsjónarleys tólmenni/ selja høvd og reyv/ fyri onkra atkvøðu.” Funnist verður somuleiðis at materialistiskum samkomuleiðarum og mátanum, vit ovurtroyta náttúrutilfeingi nú sjálvt aldan er farin at ræðast grammleikan hjá íbúgvunum í landinum:
og hvat skal
skipið eita
sum skal sigla
millum hesar
navnleysu havnir
skal tað spilla ongan
ella skal tað uppkallast
eftir sínum upphavi
stálinum
ella eftir alduni
sum ikki tordi
at nærkast landi
tí hon ræddist fólkið
sum rópti neyðarróp
eftir havsins ríkidømi
sum ikki vildi vera tað
men bara svimja í frið
Tóroddur Poulsen er ein sannur meistari, tá tað kemur til at orða pregnantar reglur við týdningum, sum kunnu fara fleiri vegir. Tað er honum so líkt at velja ein tekst til endayrking, sum er full av byrjan, av vón og av vanda: “okkurt/ nýtt/ sum ikki/ skal sigast/ men síggjast/ hóttir/ sjónarringin”.
Samanumtikið eru vit við nýggja yrkinga-savninum Himnahyljar framvegis á teirri somu poetisku ferðini, sum Tóroddur Poulsen setti sjøtul á í 1984 við fyrsta savninum, Botnfall. Hetta poetiska universið er so serstakt og so mikið homogent og heilskapað, at mann freistast at gera sum ein annar eldhugaður ummælari og kalla Himnahyljar fyri eitt Tóroddskt savn. Og sum vit síggja á luftiga heitinum, so er himmalin drigin niður á jørðina sum í eini spegling ella eini mynd hjá Anker Mortensen, t.d. Hyljarhøvd frá 2001 og tí eru “holini í skýnum full av kombikkum og marflugum og øðrum sum krevja nógvan frið og ongar spurningar”. Savnið er herligar 94 síður av abstraktum og sansaligum orðamyndum, av hugfarsligum aforismum, stuttligum orðaspæli, uppreksingum og aktuellum gløggskygdum viðmerkingum til nútíðarsamfelagið. Her er náttúrualskin økokritikkur, dagar sum ikki kunnu asfalterast, brestandi gassballónir, abstraktar dreymayrkingar og meira ítøkiligt asfalt, stálskip og colablikk á trappuni í Ebenezer, umframt púra vektleysar yrkingar, sum upploysast og hvørva eins og hendan:
viski meg
sjálvan út
so eg
ikki angri
at eg
var her
tað kundi
verið
skrivað
í sandin
sum longu
er burtur


text:
Fyri mongum Harrans árum síðani skuldi gerast stórt brúdleyp vesturi í Miðvági. Tað var bóndin á Ryggi, ið giftast skuldi. Brúðurin, ið var úr Norðstreymoy, kom vestur stutt fyri, at brúdleypið skuldi haldast.
Henda brúður sýndist at bera seg heldur margháttliga at. Ikki er tað hvørjum givið at koma til hús og skorin klæði, og mong var tann genta, sum hevði verið lagnuni takksom, um hon hevði fingið slíkan mann sum bóndan á Ryggi. Men henda brúður var bæði tvør og fáorðað í øllum, beint sum um brúdleyp hennara var ein sorgarleikur. Hví so var, visti eingin. Og hon segði heldur einki.
Ein vakran heystardag skuldi nú brúdleypið standa. Næstringar og nógv annað fólk úr ymsum ættum tyrptist saman til hesa stórbæru veitslu í Miðvági; bátur undan báti stevndi inn eftir vágni.
Millum teir bátar, ið komu, var eisini ein, ið fyri fullum seglum stýrdi inn móti Kirkjustøð og lendi har. Hesin bátur sýntist at vera komin úr sandoyarættini. Úr honum komu nakrir fáir av manningini í land; so fór hann frá aftur, og menninir, ið ikki komu upp á land, lógu so og andøvdu beint útfyri.
Tá ið umsíðir alt var greitt, og brúðarparið við fylgi var á veg til kirkju, kom knappliga stórur og prúður unglingur ímóti teimum, stillaði seg beint framman fyri brúðrina og spurdi hana: “Vilt tú koma við mær?”
Øll steðgaðu sjálvandi og undraðu seg yvir, at fremmandi maður fór so óhoyrt merkiliga fram. Meira bilsin gjørdust tey, tá brúðurin svaraði:
“Jú, eg vil fara við tær.”
Áðrenn nakar hevði havt høvi til at summa seg yvir svar hennara, hevði fremmandi maðurin tikið hana í føvningin og var farin avstað við henni.
Eina stund stóð rygsbóndin við fylgi sínum, eftir at fremmandi maðurin var farin við brúðrini, so helt ein fyri, at nú var einki at dvølja longur fyri – “giftarmál er lagna”, segði hann.
Og so fór hvør til sín.
- Eina tíð eftir hesa hending vóru miðvingar í grind á Sandi. Bóndin á Ryggi var sjálvandi við. Í teirri tíðini var ikki so nógv samband millum fjarstøddu oyggjar, og miðvingar vóru at kalla fremmandir í bygdini. Teir fóru tí aftan á drápið inn í tað fyrsta tað fremsta húsið at fáa sær ein heitan munn og settu seg niður í roykstovuni. Húsfrúgvin kom uttar, og sýndist hon at vera fátæk kona.
Tað hevði ikki verið í huga bóndans, hvønn hann her skuldi hitta. Men hon var ikki meira enn komin eini tvey fet fram ímóti teimum, fyrr enn hann bar kenslu við hana. Hann reistist, gekk henni í møti, og segði:
“Ikki hevði tú verið verri gift við mær, Billa.”
Við hesum orðum tók hann úr fikkuni roðpeningapung sín fullan av silvri og rætti henni hann. Síðani snúði hann sær ímóti felagsbrøðrum sínum og segði:
“Her hava vit sessast nóg leingi.”
So leitaðu teir allir burtur haðani.
Andreas Weihe: “Søga og søgn”, 1933


text:
MiFID reglur
MiFID reglurnar taka støði í ES fyriskipanunum, "Markets in Financial Instruments Directive", eisini kallað MiFID.
Endamálið við fyriskipanunum er m.a. at
- Økja gjøgnumskygnið hjá íleggjarum
- Geva íleggjarum grundarlag at taka støðu út frá
- Fáa samsvar í handilstreytir tvørtur um landamørk
- Útgreina rættindi hjá íleggjarum og skyldur og ábyrgd hjá virðisbrævahandlarum
MiFID er til fyri at verja teg sum íleggjara og tískil er tað neyðugt, at tú ert 'MiFID’að/ur' og kunnað/ur um eitt nú goymslu- og handilstreytir, áðrenn tú gert íløgur fyrstu ferð. Hevur tú netbanka, ber til hjá tær at verða 'MiFID'að/ur' í netbankanum. Til ber t.d. ikki at handla virðisbrøv í netbankanum, ert tú ikki MiFID'að/ur. Reglurnar komu í gildi fyri Føroyar 1. februar 2011.


text:
Samsvarandi § 19 í løgtingslóg nr. 94 frá 29. desember 1998 um yrkisútbúgvingar eru hesar ráðsviðtøkur galdandi fyri Yrkisútbúgvingarráðið:
Bygnaður, endamál og játtan
§ 1. Yrkisútbúgvingarráðið er skipað við heimild í § 19 í løgtingslóg um yrkisútbúgvingar.
Stk. 2. Fyriskipanarliga er Yrkisútbúgvingarráðið óheft av Mentamálaráðnum.
Stk. 3. Fyrisitingarliga er ráðsfyrisitingin í fyrisitingareindini: "Yrkisdepilin", undir Vinnu- og Miðnámsskúladeildini í Mentamálaráðnum.
§ 2. Endamál ráðsins er í høvuðsheitum at tilmæla og at ummæla mál viðvíkjandi yrkis- og arbeiðsmarknaðarútbúgvingum, samanber § 21, stk. 1 í yrkisútbúgvingarlógini, at tilnevna yrkisnevndir og at góðkenna viðtøkurnar hjá yrkisnevndunum, samanber § 21, stk. 2, nr. 2 og nr. 3 í nevndu lóg, og at ráðgeva landsstýrismanninum um, hvussu útbúgvingarskipanin eigur at leggjast til rættis, so at sett mál og krøv verða nádd, samanber § 21, stk. 2, nr. 6 í nevndu lóg.
§ 3. Játtanin til útreiðslur, ið standast av virksemi ráðsins, herundir samsýning til ráðslimir, rakstur av ráðsfyrisitingini og útreiðslur í sambandi við virksemi ráðsins annars, er á játtanini til Yrkisdepilin sum partur av játtanini á løgtingsfíggjarlógini til undirvísingar- og mentamál.
Stk. 2. Uppskot um fíggjarætlan fyri virksemið ráðsins fyri komandi fíggjarár, sum er álmanakkaárið, verður í mai mánaði lagt fyri ráðið til góðkenningar. Í seinasta lagi 31. mai skal ráðið lata Mentamálaráðnum samtykta uppskotið til viðgerðar.
Stk. 3. Øll materiell virði í ráðsfyrisitingini, herundir skrivstovuinnbúgv og útbúnaður, eru ogn hjá Mentamálaráðnum.
Ráðsskipan, fundarskipan og málsviðgerð
§ 4. Ráðsformaður, ráðslimir og varalimir verða valdir samsvarandi ásetingunum í § 20 í yrkis-útbúgvingarlógini. Valskeiðið fyri hvønn er 4 ár. Tó er fyrsta valskeiðið hjá formanninum og umboðnum fyri Føroya Handverksmeistarafelag, umboðnum fyri landstýrismannin, umboðnum fyri Føroya Handverkarafelag og umboðnum fyri Starvsmannafelagið fram til 30. juni 2003, og fyrsta valskeiðið hjá umboðunum fyri Føroya Arbeiðsgevarafelag, umboðnum fyri S&K felagið og umboðnum fyri Føroya Arbeiðarafelag fram til 30. juni 2005.
Stk. 2. Ráðslimur kann av serligum orsøkum biðja ráðsformannnin um farloyvi. Verður farloyvið játtað, biður ráðsfyrisitingin varalimin um at møta ístaðin.
Stk. 3. Ráðslimirnir uttan formaðurin fáa fundarpening og ferðaútreiðslur endurgoldnar eftir galdandi reglum fyri tænastumenn. Hesi endurgjøld verða gjørd upp av ráðsfyrisitingini og útgoldin limunum eftir hvønn ráðsfund. Ráðsformaðurin fær fasta samsýning eftir avtalu við Mentamálaráðið.
Stk. 4. Skúlaumboðini verða vald samsvarandi § 20, stk. 5 í yrkisútbúgvingarlógini og tilnevnd fyri 1 skúlaár í senn av skúlastjóranum í tí einstaka yrkisskúlanum. Ráðsformaðurin kann heita á serkønan um at møta á fundi til viðgerð av ávísum máli.
Stk. 5. Galdandi almennar reglur um gegni og tagnarskyldu eru galdandi fyri ráðslimirnar og skúlaumboðini.
§ 5. Fundarætlan fyri eina ráðssetu, sum er frá 1. juli til 30. juni árið eftir, verður løgd fyri ráðið á fyrsta fundinum í ráðssetuni. Um ráðsformaðurin heldur tað verða neyðugt, ella um 3 ráðslimir skrivliga ynskja tað, kunnu broytingar verða gjørdar í fundarætlanini.
Stk. 2. Formaðurin innkallar ráðslimirnar til ráðsfundir og leiðir fundirnar. Um tað í serligum føri berst formanninum frá at luttaka á ætlaðum fundi, kann hann skrivliga heimila øðrum ráðslimi at leiða fundin. Fundarboð til ráðsfundir skulu sendast ráðslimunum og skúlaumboðunum í seinasta lagi 10 dagar fyri fundin.
Stk. 3. Ráðið er viðtøkuført, tá í minsta lagi 6 ráðslimir eru møttir til fundar. Av uppmøttu ráðslimunum skulu í minsta lagi 5 atkvøða fyri, um mál skulu verða samtykt.
Stk. 4. Fundarsamtyktir verða førdar í gerðabók.
§ 6. Mál verða býtt upp í hesi viðgerðastig: a) tilmælismál, b) góðkenningarmál, c) ummælismál, d) kunningarmál og e) aðalorðaskifti. Tilmælismál skulu hava viðgerð í minsta lagi á tveimum ráðsfundum. Ráðið kann samtykkja, at tilmælismál í serligum føri kunnu fáa viðgerð á bert einum ráðsfundi. Ummælismál og kunningarmál skulu leggjast fyri ráðið á fyrstkomandi ráðsfundi eftir at málini eru móttikin av ráðsfyrisitingini. Góðkenningarmál, ummælismál og kunningarmál eiga vanliga at fáa viðgerð á bert einum ráðsfundi. Ráðið tekur í hvørjum einstøkum føri støðu til, hvussu aðalorðaskifti um ávís mál verður skipað.
Stk. 2. Saman við fundarboðunum sambært § 5, stk. 2, skulu ráðslimirnir og skúlaumboðini hava a) skrá fyri fundin, b) uppskot um mál til viðgerðar og c) upprit og annað tilfar, sum lýsa tey einstøku málini. Tá ið mál koma til aðru ella seinni viðgerð, skal upprit, við avriti av gerðabókini frá seinasta fundinum um tað ávísa málið og møgulig broytingaruppskot til upprunauppskotið sambært b), fylgja við.
Stk. 3. Tilmælismál sambært stk. 1 a) skulu vanliga hava seinastu viðgerð áðrenn ein ráðseta endar.
Aðrar ásetingar
§ 7. Á seinasta fundinum í einari ráðsetu leggur ráðsformaðurin fyri ráðið til góðkenningar eina frágreiðing við samandrátti av virkseminum fyri farna árið og væntað virksemi eitt ár fram.
Stk. 2. Ráðið kann, saman við øðrum ella einsamalt, skipa fyri og luttaka á kunningarfundum, ráðstevnum o.l. Tílík tiltøk skulu í hvørjum einstøkum føri góðkennast av ráðnum.
Stk. 3. Ráðsfyrisitingin skal hava eina dygdarmenningarskipan, sum neyvt lýsir allar mannagongdir í virkseminum hjá ráðnum. Skipanin skal góðkennast á regluligum ráðsfundi í apríl mánaði hvørt ár. Mannagongdirnar í dygdarmenningini skulu skrásetast í serligari dygdarmenningarhandbók.
Ráðsfyrisitingin
§ 8. Yrkisdepilin, samanber § 1, stk. 3, veitir ráðnum ráðsskrivara. Uppgáva skrivarans undir ábyrgd ráðsins er í høvuðsheitum:
at fyrisita fíggjarviðurskifti ráðsins sambært § 3, og at fyrisita málsøki ráðsins annars,
at fyrireika og avgreiða fundarmál og at vera skrivari á ráðsfundum, samanber §§ 4-6, og
at fyrireika annað virksemi ráðsins og at umsita dygdarmenningarskipanina, samanber § 7.
Gildiskoma
§ 9. Hesar viðtøkur eru samtyktar á ráðsfundi tann 29. januar 2003 og góðkendar av landsstýrismanninum við gildi frá 1. mars 2003.
Høgni Hoydal, landsstýrismaður
/Petur Petersen, sign.


text:
Kiran Jóanesarson
13.05.2018 - 20:57
Danska flaggskipið innan fiskivinnu Gitte Henning, kom í gjár til Skagen.
Skipið legði fyrst leiðina framvið Hirtshals, áðrenn farið var víðari til Skagen, har stór móttøka var fyri skipinum.
Høvið var hjá almenninginum at vitja umborð á nýggju Gitte Henning seinnapartin, og nógv fólk tóku av, at síggja nýggja og framkomna skipið, sum Henning Kjeldsen hevur latið byggja á Kleven skipasmiðjuni í Ulsteinsvik í Norra.
Veðrið kundi neyvan verið betri, tað var stilt og hitin var omanfyri 20 stig.
Danski uppsjóvarflotin er endurnýggjaður nógv seinastu tíðina. Sum dømi kann nevnast at Ruth og Beinur, sum ávikavist Gullak Madsen og familjan Tindskar og Gunnar Nolsøe eiga, komu sum nýbygningar í flotan í fjør.
Gamla Ruth varð keypt til Føroyar, og fekk navnið Norðingur, og Beinur varð seldur til Svøríkis og fekk navnið Ginneton.


text:
« Aftur til yvirlit
Skammarans dóttir
Dina, Skammarans dóttir, hevur til sína stóru sorg arvað yvirnátúrligu evnini hjá mammu síni
Leikstjóri: Kenneth Kainz
Dina, Skammarans dóttir, hevur til sína stóru sorg arvað yvirnátúrligu evnini hjá mammu síni. Hon kann síggja beint inn í sálina hjá øðrum fólkum og fáa tey at skammast yvir alt tað ringa, tey hava gjørt. Tá rætti arvingurin til fúrstatrónina av órøttum verður ákærdur fyri eina røð av ræðuligum morðum, verður mamma Dinu lokkað undir følskum fortreytum at fáa hann at játta


text:
Orð: Nicolina Frederiksen
Lag: A.P. Berggren
1. Mín Gud, eg síggi eftir tínum orðum,
eg frelstur gjøgnum Kristus eri vorðin!
Og, Harri, fyll við kærleika mítt hjarta,
meg ganga lat í ljósi tínum bjarta!
2. Mín Gud, tú sært, eg sjúkur, veikur eri
og skeivt mangt stig á vegi mínum geri!
Áh, Harri, halt mær fast við tínum hondum,
at eg ei heftast skal í Satans bondum!
3. Mín Gud, tú náðiorð manst øllum bjóða
ígjøgnum Jesus Krist, tín Son hin góða!
Hann ei læt upp sín munn, tá hann varð feldur,
av sínum fíggindum á krossin negldur.
4. Mín Gud, takk fyri, at tín Son tú førdi
til krossin, har av kærleika hann gjørdi
hitt undurfulla verk, sum frelsu ber mær!
Áh, Jesus, besti vinurin tú er mær!
5. Áh, vinur, náðiboðið til tín ljóðar –
gríp frelsuna, ið Harrin øllum bjóðar!
Hann elskar teg, áh, sál, og vil teg taka
inn í sín favn, har einki skal teg saka!


text:
Dagligdagur í 19. øld
Í bókini hevur Óli Jacobsen savnað søguligt tilfar um Lützen og Evensenættirnar. Bókin er serliga grundað á dagbókina hjá Onnu Evensen.
Andreas Christian Lützen varð føddur í Danmark 13. juni 1813. Í 1838 kom hann 24 ára gamal til Havnar at vera lærari og organistur.
Hann gjørdist av fremstu álitismonnum í Havn. Hann gjørdist løgtingsmaður, ríkisdagsmaður og kommunustýrisformaður í Havn, og hann fekk ein minniligan deyða í 1874, tá ið hann small niður deyður, meðan hann talaði fyri kongi, sum var komin á vitjan.
A.C. Lützen giftist við Evu Mariu í Baianstovu. Tey fingu fleiri børn, sum á ymiskum økjum komu at hava stóran týdning í Føroyum.
Ein dóttir var Anna, sum giftist við prestinum og próstinum Jens Christian Evensen.
Í 1925 varð ein bók skrivað við hennara endurminningum. Henda hondskrivaða bókin er høvuðsinnihaldið í hesi bók.
Men umframt er tilfar um A.C. Lützen sjálvan, um hansara børn og serliga um Onnu og hennara børn.
Her er talan um eitt fittligt ískoyti til søgu føroyinga.