text:
Í 2021 skipar Tvøroyrar Bóltfelag aftur fyri fótbóltsskúla. Undirtøkan hevur verið góð øll árini og roynt hevur verið at ment skúlan árliga við millum annað útlendskum íblástri. Útbúnir venjarar og góð hjálparfólk verða eisini til allir aldursbólkar.
Um fótbóltsskúlan 2021
Dato
Byrjar: Ónsdag 11.08.2021 kl 09:00
Endar: Fríggjadag 13.08.2021
Skrá
Sí skránna her: Fótbóltsskúlin nærkast
Skúli
Skúlin er fyri børn / ung í árgangunum U7 til og við U15.
Fótbóltsøki
Vøllurin við Stórá, ítróttarhøllin, FIFA vøllurin við skúlan.
Aldursbólkar
Luttakarnir verða bólkaðir í aldur, dygdir og styrki fyri at fáa sum best burturúr og verður tað tikin hædd fyri tí einstaka luttakaranum. Vit loyva okkum at flyta spælarar til ein annan bólk um hetta skuldi verið neyðugt.
Málmenn
Málmenn luttaka á fótbóltsskúlanum við somu venjing sum aðrir luttakarir, tó í spæli móti máli, verður málmaðurin í málinum. Við luttøku kann viðmerkjast at luttakarin er málmaður.
Taskur, drekkidunkar o.a.
Allar taskur og drekkidunkar skulu hava luttakaranavn á, soleiðis at tað verður lættari at halda skil á.
T-shirt
Tá ið tú meldar til fótbóltsskúlan, verður tú vinarliga biðin um at skriva stødd á t-shirt. Tað er ikki møguligt at broyta stødd, aftaná at bíleggingin er framd av fótbóltsskúlanum. Støddirnar eru: 4-6 / 8-10 / 12 / XS / S / M / L / XL / XXL-XXXL.
Luttakarapakki um luttakarin ikki fær møtt
Um luttakarin av onkrari orsøk ikki fær møtt til fótbóltsskúlan, er tað framvegis møguligt at fáa luttakarapakkan við at avheinta hann við Stórá ella senda mail og avtala nærri.
Fyrireiking
Tað er sera umráðandi at luttakarnir eru úthvíldir og hava fingið ein heilsugóðan morgunmat áðrenn møtt verður um morgunin. Hetta fyri at fremja bæði koncentratión og orku, og fyri at fáa tað bestu upplivingina.
Matur
Døgurði verður borðreiddur allir dagarnir. Luttakarin er eisini vælkomin at hava egnan matpakka og frukt við.
Vit vænta
- At tú ert hugaður til at læra og verða saman við øðrum.
- At tú ert virkin.
- At tú ert koncentreraður so leingi venjingin er og ikki órógvar venjingina.
- At tú ert ílætin eftir veðrinum og hevur møgulig skiftiklæðir við.
- At tú hevur drekkidunkin við allir dagarnir sum tú fekst tann 1. dagin.
- At tú fert væl við økinum.
- At tú skikkar tær væl ímóti øðrum.
- At tú lurtar væl eftir venjarunum.
Trivnaður
Vit vænta at øll tosa pent og virðiliga við hvønn annan fyri at skapa eitt so gott og trygt umhvørvi. Vit góðtaka ikki happing og verður gjørt vart við hetta, verða foreldrini boðsend.
Annað
- Um barniđ hjá tær skal avstað áðrenn dagurin er liðugur, kunnu tit avtala hetta við venjarin um morgunin og síðani siga frá tá barniđ fer.
- Um ting og klæðir eru gloymd eftir, verður hetta samla saman og goymt inni í TB-húsinum. Seti tykkum í samband við ein av fyriskiparunum um hetta.
- Foreldur og avvarandi eru vælkomin at verða til staðar meðan fótbóltsskúlin er, men verða vinarliga biðin um at halda seg frá vøllinum meðan vant verður.
- Fótbóltsskúlin tekur sær rætt til at taka myndir og sjónband undir venjingini.
- Luttakarin hevur sjálvur ábyrgd av at tekna trygging við skaða og hevur eisini sjálvur ábyrgd av persónligum viðføri.
- Við sjúku ella skaða, sum viðførir at luttakarin ikki kann halda áfram við venjingini, seta vit okkum í samband við foreldur/avvarandi og vænta vit at luttakarin verður heintaður.
- Tað er umráðandi at rætt telefonnummar verður upplýst í luttøkumailinum.
Luttøkugjald og tilmelding
Luttøkugjald
U7-U9: 500 kr
U11-U15: 600 k
Vinarliga flyt peningin á konto 6460-1754167 og viðmerk navn og føðingardato: dd-mm-áááá á luttakara.
Send síðani ein mail til fotboltsskulin@tb.fo við fylgjandi upplýsingum:
- Navn
- Føðingardato (dd-mm-áááá)
- T-shirt stødd: (4-6 / 8-10 / 12 / XS / S / M / L / XL / XXL-XXXL)
- Telefonnummar
Tilmeldingarfreist: 15.06.2021
Spurningar kunna setast til
- Eva Bech Midjord, 215466
- Anna Thomsen, 263063
- Mariann Mikkjalsdóttir, 266966
- Maureen Arnadóttir, 222459
- Jan Ole Farstad, 285706
- Elvis Leo, 221159
- Allan Smedemark, 291695
Broytingar
Fótbóltsskúlin tekur sær rætt til at broyta skrá um okkurt skuldi komi í vegin, so sum veðurforsøgnin.


c: text/html

text:
Skrubba, sandsprøka (flundruættin)
Limanda limanda (Linné, 1758)
Stødd: Skrubba verður upp í 42 cm long, sjáldan størri enn 35 cm.
Dýpi: Hon er úr umleið 5 m út á 150 m dýpi.
Litur: Liturin skiftir nakað eftir botninum. Á bakinum er hon svartgrá, ljósabrún, grálig, kámt reyð/gul/brún, ofta við gulum blettum, ójavnt settir um alt bakið.
Lýsing: Skrubba er høgravendur flatfiskur. Hon hevur eina langa ryggfjøður frá mitt yvir vinstra eyga aftur til klingruna, eina langa gotfjøður frá gotinum til klingruna. Hon hevur stóran stert, smáar búkfjaðrar og smáar uggafjaðrar og pík við gotið. Hon hevur lítið høvd og lítlan kjaft, smáar roðslur, eitt sindur hvøss at føla eftir bakinum. Strikan gongur í stóran boga uppi yvir uggafjøðurini.
Eyðkenni: Tann nógv bogaða strikan. Skilist frá reyðsprøku og ósaskrubbu m.a. á tí, at hon hevur ikki beinkamb aftur frá eyganum.
Týdningur: Nakað verður avreitt av skrubbu, men prísurin er ikki góður.
da: Ising, en: Common dab, fr: Limande commune, ís: Sandkoli, no: Sandflyndre, tý: Scharbe
Mouritsen, Rógvi: Fiskar undir Føroyum. Føroya Skúlabókagrunnur og Fiskirannsóknarstovan. Tórshavn. 2007.
Flatfiskar Pleuronectiformes
14 ættir eru í flatfiskahópinum við 134 slektum og 678 sløgum.
Av hesum eru undir Føroyum 2 ættir við tilsamans 11 slektum og 11 sløgum:
Flatfiskarnir eru eyðkendir við teirra flata og asymmetriska kropskapi, har onnur síðan vendur upp og hin niður. Nýklakt yngul, ið livir uppi í sjónum, hevur vanligt fiskaskap, men eftir eina tíð sum yngul byrjar annað eygað at flyta seg yvir á hina síðuna, og fiskurin fær sítt flata skap. Á onkrum av flatfiskunum verður tó annað eygað verandi á kantinum á høvdinum. Yngulin byrjar nú at svimja á síðuni. Umleið samtíðis fer fiskurin niður á botnin at vera. Eygnasíðan fær dimman lit, og blindasíða ljósan. Teir hava eina langa ryggfjøður og eina langa gotfjøður. Fyri tað mesta liva teir sum botnfiskar, men eru tó uppi í sjónum viðhvørt, onkur sløg regluliga.
Í útheiminum eru onkur sløg, sum liva í feskum vatni. Við Føroyar er okkurt slag, sum fyri ein part er í feskum vatni og í blandingsvatni, men annars livir flatfiskur í sjónum.
***
Eitt sindur um flatfiskarnar
Undir Føroyum eru bæði vinstravendir og høgravendir flatfiskar.
Á vinstravendum flatfiski vendir vinstra lið upp, og á høgravendum flatfiski vendir høgra lið upp.
Allar kvoysurnar, glaskvoysa, norskakvoysa og hvasskvoysa, eru vinstravendar.
Allir hinir flatfiskarnir, hvassasprek, kalvi, svartkalvi, lálla, skrubba, tunga, ósaskrubba og reyðsprøka, eru høgravendir.
Eyguni eru tímegin, sum vendir upp.
Tann síðan, sum vendir upp, er altíð dimmari enn hin, og hon verður ofta nevnd bakið, hóast hon í veruleikanum er síða.
Onkuntíð hendir tað, at flatfiskur ikki vendir røttu síðuna upp, t.d. at ein kalvi vendir vinstru lið upp. Ein slíkur kalvi nevnist „rangur kalvi“.

robotstxt: allowed

filter: keep


text:
KÍF í hálvfinaluni í steypakappingini
Tað varð ein sera spennandi dystur í steypakappingini hjá kvinnum, ið varð leiktur í Kollafirði í gjárkvøldið millum KÍF og Ternuna.
Dysturin endaði 3-1 til KÍF, sum sostatt hevur leikt seg í hálvfinaluna í steypakappingini.
Fyrsta settið var KÍF greitt betra liðið og vann 25-7.
Næsta settið kom Ternan væl aftur. Hetta var eitt javnt sett, sum KÍF vann 25-20.
Triðja settið var eisini ógvuliga javnt. Ternan var betra liðið, og vunnu tær 25-20.
Í fjóra settinum var spenningur alla tíðina. Settið leikaði javnt allan vegin og endaði við, at KÍF dróg longra stráðið og vann 25-22.


text:
Landskappingin hjá gentum og dreingjum 12 kappingarárið 2016/2017
Til øll feløgini!
Skrivið á hesi PDF-fílu vísir hvussu landskappingin hjá gentum og dreingjum 12 verður avgreidd hetta kappingarárið.
Tað er Peter Morell, ið hevur staðið fyri at orða skrivið við nakað av hjálp frá Niclasi og Magnusi.
Skrivið er, sum tit síggja, á donskum, men tað verður týtt. Tó hava vit ikki havt stundir til tað enn, og av tí at fyrsta kappingin er hetta vikuskifitið, verður skrivið lagt út í verandi líki nú.
Mannagongdin er gjørd samsvarandi tí, vit hava umrøtt á fundi í FBF saman við feløgunum.
Vinaliga
Flogbóltssamband Føroya
Magnus Tausen
formaður


text:
Føroyska U17-landsliðið við gentum tapti eisini næsta dystin í UEFA menningarkappingini, sum í hesum døgum er í Hvítarusslandi. Mótstøðuliðið hesaferð var Kasakstan, sum vann 2-0.
– Í avgerandi løtum var hepni ikki við okkara gentum. Millum annað raktu vit stongina tvær ferðir, og komu eisini til fleiri góðar støður. Men bólturin vildi ikki í málið, sigur Øssur Hansen, landsliðsvenjari, við heimasíðuna hjá FSF.
Farna týsdag spældi føroyska U17-landsliðið við gentum fyrsta av trimum dystum í UEFA menningarkappingini, sum í hesum døgum er í Minsk í Hvítarusslandi. Úrslitið týsdagin gjørdist 2-0 til Aserbadjan, og somu tøl stóðu á máltalvuni hósdagin, tá Kasakstan var mótstøðuliðið.
– Vit spældu ein góðan fyrra hálvleik, men eftir steðgin byrjaði orkan at ganga undan. Eisini tekniskt høvdu okkara gentur tað trupult, og tað er nakað vit mugu arbeiða við. Tað er kortini einki at ivast í, at sovorðnir dystir eru mennandi fyri føroyska liðið, sigur Øssur Hansen.
Seinasti dystur í kappingini verður spældur leygardagin, tá okkara gentur skulu møta Hvítarusslandi, sum í sínum dystum hevur vunnið 4-2 á Kasakstan, og 2-1 á Aserbadjan.
Føroyar: 12. Eyðbjørg Reynslág (M), 2. Birita Rasmussen (9. Ester Ellingsgaard, 49’), 3. Jórunn Justinussen (4. Bergljót Hansen, 41’), 6. Jenny Petersen, 10. Sunniva Willemoes (7. Celia Toxborg, 41’), 13. Rakul í Soylu, 14. Fridrikka Clementsen (liðskipari), 15. Jasmin Darvishi (8. Karin Áslaksdóttir, 28’), 16. Judith Rasmussen, 17. Sára á Líðarenda (11. Malena Olsen, 28’) og 18. Kristina Nattestad.
Kelda: FSF


text:
Tá ið ein genta og ein drongur møtast og forelska seg í hvør øðrum, vilja tey fegin vera saman. Og tey vilja eisini fegin vera saman. Og tá spyrst ofta eitt barn – ella fleiri – burturúr. Hjúnabandið er tað, vit kalla karmin, sum samfeløg kring knøttin í øldir oman á øldir hava sett rundanum henda veruleika. Hjúnabandið er sostatt bygt á ein grundleggjandi sannleika um menniskju.
So leingi tvey menniskju elska hvørt annað og nørast, fer tørvur at vera á hjúnabandinum. Tað er av hesi orsøk, at menniskju í so at siga øllum samfeløgum so leingi, sum søgan minnist, hava skipað seg í hjúnabond.
Sum Ryan T. Anderson orðar tað í bók síni, “Truth Overruled: The Future of Marriage and Religious Freedom”:
“Hjúnabandið er grundað á menniskjaliga sannleikan, at menn og kvinnur komplimentera hvønn annan, lívfrøðiligu sannroyndina at til nøring krevst ein maður og ein kvinna, og sosiala veruleikan at børn hava uppiborið eina mammu og ein pápa.” (loc 468)
So leingi tvey menniskju elska hvørt annað og nørast, fer tørvur at vera á hjúnabandinum.
Ella sum John Roberts, dómari í amerikanska hægstarætti, segði í sínum mótmælisskrivi til lógina, ið gjørdi samkynd hjúnabond lóglig í Amerika:
“Henda universella allýsing, at hjúnabandið er ein sameining av einum manni og einari kvinnu, er ikki søgulig tilvild. Hjúnabandið varð ikki sett á stovn orsakað av eini politiskari rørslu, uppdaging, sjúku, kríggi, átrúnaðarligari læru, ella nakrari aðrari virkandi megi í heimssøguni – og avgjørt ikki orsakað av eini fornsøguligari avgerð at útihýsa samkyndum monnum og kvinnum. Hjúnabandið tók seg upp náttúrliga orsakað av einum tørvi: at tryggja, at børn verða borin eini mammu og einum pápa, sum hava bundið seg til at ala tey upp í støðuføstu umstøðunum, sum eitt lívslangt parlag borgar fyri.”
Tað er tí týdningarmikið at hava í huga, at tá ið vit tosa um statin og um lógir, so er hjúnabandið ikki nakað, sum staturin skapar – tað er nakað, sum hann viðurkennir. Tørvurin á hjúnabandinum fer altíð at vera har, og grundarlagið ella sannleikin, sum hjúnabandið er bygt á, fer altíð at vera har. Hjúnabandið er tí ikki nakað, sum samfeløg finna uppá. Tað er nakað, sum samfeløg finna útav. Hjúnabandið fer altíð at vera har. Spurningurin er bara, um samfelagið í tess almenna embæti sum lóggevandi statur viðurkennir hjúnabandið og viðurkennir tað rætt.
Hjúnabandið er har fyri at sameina kallkyn og kvennkyn sum mann og konu, so og tí tey gerast pápi og mamma. Men vit búgva í einum samfelag, sum meir og meir vil gera upp við hjúnabandið. Hjúnabandið skal broytast, so tað ikki longur er líka umfatandi, sum tað plagdi at vera. So tað ikki longur tænir øllum endamálinum, tað plagdi at tæna. Nú skal hjúnabandið einans snúgva seg um kenslurnar hjá vaksnum fólkum. Kyn – og harvið kynsligi komplimentariteturin ímillum mann og kvinnu – er ikki longur viðkomandi. Tørvirnir og rættindini hjá børnum verða sostatt ikki longur tikin við. Hetta sokallaða hjúnabandið, sum alsamt fleiri av okkara grannalondum hava lógarfest, er tí ikki eitt veruligt hjúnaband. Tað er eitt avmarkað hjúnaband. Í besta føri eitt hálvt hjúnaband. Samfelagið kann kalla hetta “hjúnaband”, men tað er ikki veruligt hjúnaband. Tí hetta sokallaða hjúnabandið er ikki grundað á sama sannleika, sum veruliga hjúnabandið er grundað á. Tað tænir ikki sama endamáli, sum veruliga og sanna hjúnabandið tænir.
Vit búgva í einum samfelag, sum meir og meir vil gera upp við hjúnabandið.
Við at broyta hjúnabandslógina eins og mong vesturlendsk lond hava gjørt seinnu árini, er týdningurin av orðinum “hjúnaband” heilt einfalt broyttur og skiftur út. Tá ið stovnurin, sum alment verður kallaður “hjúnaband”, ikki longur grundleggjandi snýr seg um nøring og uppaling av børnum, so er “hjúnaband” ikki longur hjúnaband. “Hjúnabandið” er tá vorðið okkurt annað. (Hetta er tað, meint verður við, tá ið tað á enskum verður tosað um “the redefinition of marriage”.)
Men veruliga hjúnabandið hvørvur kortini ikki. Tí tørvurin á tí er enn har. Sannleikin, tað er bygt á, er enn har. Fólk gerast enn forelskað. Tey fáa enn børn. Og teirra parløg og teirra avkom hava enn tørv á tryggum og støðuføstum kørmum. Um samfelagið hevur gjørt av, at orðið “hjúnaband” ikki longur kann nýtast um hesar karmar, ja, so er tað óheppið. Men tað hevur í roynd og veru onga ávirkan á veruliga hjúnabandið – ella tað, sum fyrr varð rópt hjúnaband.
Tað er tí ongin orsøk at óttast fyri hjúnabandinum sjálvum. Tað fer ongan veg, so leingi menniskju enn eru menniskju. Men viðvíkjandi samfelagnum er spurningurin ein heilt annar. Hvussu verður støðan í einum samfelagi, tá ið tað ikki longur vil veita monnum og kvinnum og teirra náttúrliga avkomi bestu karmar fyri trivnaði? Hvussu verður støðan í einum samfelagi, har normurin broytist soleiðis, at tað verður minni og minni sjálvsagt, at familjur skipa seg innan fyri hjúnabandsins karmar?
Vísindini hjálpa okkum at byrja at svara hesum spurninginum:
- Tað eru størri sannlíkindi fyri fátækradømi uttan fyri hjúnaband, bæði fyri vaksin og børn. Børnini, bæði hjá mammum, sum eru fráskildar, og mammum, sum áttu tey uttan fyri hjúnaband, uppliva trongari fíggjarlig kor enn tey, sum vaksa upp í giftum familjum. (Hetta síggja vit eisini í Føroyum, har størsti parturin av teimum børnum, sum eru í fátækraváða, eru í heimum við støkum uppihaldara.)
- Tey børn, hvørs foreldur skiljast ella ongantíð giftast, klára seg ofta verri í skúlanum og eru í størri vanda fyri ikki at fullføra sína skúlagongd, bæði í fólkaskúla og á miðnámi, eins væl og undir hægri lesnaði.
- Somu børn hava verri útlit fyri at fáa góð størv, tá ið tey gerast eldri.
- Børn, sum vaksa upp uttan fyri hjúnaband, hava verri heilsuútlit. Tey eru í størri vanda fyri at roykja, at vera meira bundin at rúsevnum, at stríðast við sálarsjúku og at gera (og royna at gera) sjálvmorð. Tey eru enntá í størri vanda fyri at koma út fyri ferðsluvanlukkum.
- Vaksin fólk, sum eru ógift, hava somuleiðis verri heilsuútlit. Tey eru í størri vanda fyri at misnýta rúsevni. Uttan mun til hvørja sjúku talan er um, so er støðan best hjá teimum, sum eru gift. Og longri hjúnabandið varir, størri er heilsugóða ávirkanin, tað hevur. (Einasti heilsuvandin, sum er knýttur at hjúnabandi, er, at fólk hava lyndi at gerast feitari, eftir at tey eru vorðin gift.)
- Gift fólk, serliga giftir menn, liva longri enn støk fólk.
- Dreingir, sum vaksa upp uttan fyri hjúnaband, eru í størri vanda fyri at gerast kriminellir.
- Ógift fólk eru í størri vanda fyri bæði at fremja og uppliva harðskap. Sannlíkindini fyri harðskapi í heiminum eru minni fyri giftar kvinnur enn fyri kvinnur, sum liva ógiftar við sínum maka.
- Børn eru í størri vanda fyri kynsligari misnýtslu og harðskapi.
Hvussu verður støðan í einum samfelagi, tá ið tað ikki longur vil veita monnum og kvinnum og teirra náttúrliga avkomi bestu karmar fyri trivnaði?
Hetta er alt gransking, sum tikið verður samanum í bókini, “Why Marriage Matters” hjá W. Bradford Wilcox og øðrum granskarum. Í niðurstøðuni í bókini siga teir soleiðis:
“Hjúnabandið er meira enn eitt privat kensluligt parlag. Tað er eisini gott fyri samfelagið. Við hesum verður ikki sagt, at øll kunnu ella skulu giftast. Ella at eitthvørt barn, sum veksur upp uttan fyri hjúnaband, er skaðað av tí sama. Hjúnabandið er ikki undurheilivágur, sum fer at loysa allar okkara samfelagsligu trupulleikar.
Men hjúnabandið hevur týdning. Børn í vanligum giftum familjum, sum halda saman, eru meira sannlík at trívast enn børn í vanligum støkum og stjúkfamiljum og familjum, har parið samlivir. Nærsamfeløg, har góð hjúnabond eru vanlig, hava betri útlit við sær fyri børn, kvinnur og menn samanborið við nærsamfeløg, ið eru merkt av nógvum hjúnaskilnaðum, barnsburðum uttan fyri hjúnaband, samlivandi pørum og hjúnabondum við stríði og harðskapi. Haraftrat síggja vit, at fyrimunirnir, sum ein sterk hjúnabandsmentan hevur við sær, gera seg galdandi uttan mun til húðalit, etniskan uppruna og stætt.
Ja, hyggja vit almentheilsuliga eftir ávirkanini, sum hjúnabandið hevur á samfelagsligu vælferðina, so síggja vit, at henda ávirkanin er rættiliga stór.” (loc 466)
Eitt samfelag kann velja at viðurkenna hjúnabandið. Og tað kann velja ikki at viðurkenna tað. Hjúnabandið fer ongan veg, tí tað er rótfest í ósvitaligum, menniskjaligum sannleika. Men samfeløg mynda og venja menniskju upp í, hvussu tey skipa síni lív. Menniskju eru sosialar verur. Velur eitt samfelag ikki at viðurkenna hjúnabandið og verja tað og gera tað til ein part av, hvussu samfelagið verður skipað bæði alment og privat, so hevur tað stórar, skaðiligar avleiðingar.


text:
Í stríðnum fyri at broyta hjúnabandslógina verður tosað um, at ein minnilutabólkur – í hesum føri samkynd v.fl. – skulu fáa sama persónliga frælsi sum øll onnur, nevniliga “frælsi at giftast”. Tá hava vit eitt frælsari samfelag, vilja forsprákarar vera við. Men tað merkisverda er, at manglandi persónligt frælsi serliga er at síggja í teimum londum, ið hava broytt hjúnabandslógina. Kanada, ið broytti hjúnabandslógina í 2005, er kanska tað besta dømið. Í dag, bert 11 ár eftir broytingina, sæst týðiliga, í hvussu stóran mun grundleggjandi frælsi hjá vanligum kanadiskum borgarum eru vorðin skerd.
Talufrælsið er skert ógvuliga nógv. Nú er tað heilt vanligt at halda, at fólk eru langt úti og stoytandi, um tey alment eru ímóti hjúnabandi millum tvey av sama kyni. Ella um tey siga, at tað er best fyri eitt barn at vaksa upp hjá mammu og pápa sínum. Anti-diskriminatiónslógir verða javnan nýttar til at fáa slíkar “lógbrótarar” at tiga.
Men tað merkisverda er, at manglandi persónligt frælsi serliga er at síggja í teimum londum, ið hava broytt hjúnabandslógina.
Samvitskufrælsið: hundraðtals einstaklingar og fyritøkur, ið veita tænastur í sambandi við brúdleyp, eru vorðin noydd at standa andlit til andlits við kanadiskar dómstólar og mannarættindaráð. Orsøkin er, at tey av samvitskuávum ikki hava viljað bukkað undir fyri trýstinum at veita tænastur í sambandi við brúdleyp, sum tey ikki vilja luttaka í.
Frælsið, at vera foreldur: foreldur, sum ikki taka undir við hjúnabandi millum tvey av sama kyni, ella sum eru ímóti at lata børn síni fáa ta víðgongdu seksualundirvísing, ið fylgir hesum ráki, eru eisini komin í stríð við lógina. Í summum førum er tað farið so langt, at staturin hevur tikið børn frá foreldrum. Um hetta ikki er at gera seg inn á persónliga frælsið, hvat er so?
Frælsið, at kenna kærleikan frá mammu og pápa: av tí at rætturin til hjúnaband inniber rættin til at stovna familju, merkir ein broytt hjúnabandslóg, at fleiri børn, ið eru úrslit av eftirgjørdum gitnaði antin við sáðgeva sum pápa ella burðarmammu sum móðir, verða fødd. Hesi børn missa rættin at kenna í minsta lagi eitt av sínum foreldrum ella at hava samband við viðkomandi. Í mongum førum fáa tey heldur ikki atgongd til heilsu- ella ílegusøguna hjá hesum eina foreldrinum. Hvar er frælsið í hesum?
Hóast tað í føroyska kjakinum kann síggja út til, at bert kristin eru ímóti at broyta hjúnabandslógina, er hetta kortini ikki soleiðis aðrastaðni. Ateistiski høvundurin Brendan O’Neill er eisini ímóti. Hann staðfestir í grein síni Gay marriage and the death of freedom, at “Allastaðni, har samkynt hjúnaband er sett í gildi, hevur tað skert frælsið – ikki styrkt tað. Kjakið er køvt, øðrvísi hugsandi vorðin plágað og táragass nýtt ímóti kritikkarum. Kærleiki og hjúnaband hoyra møguliga saman, men tað gera frælsi og hjúnaband millum tvey av sama kyni als ikki. Stríðið fyri sokallaða frælsinum at giftast hevur givið statinum størri vald í staðin fyri at víðka frælsið hjá monnum og kvinnum. Tey, ið virka fyri hesum frælsi at giftast, megna ikki at svara píniligum spurningum. Eitt dømi: um hjúnaband millum tvey av sama kyni er ein spurningur um frælsi, hvussu ber tað tá til, at allastaðni, har henda lógarbroyting er framd, hevur úrslitið verið, at myndugleikarnir alsamt meira hava stýrt gerandislívinum hjá borgarum?” Dømini, ið hann nevnir, eru úr Fraklandi, USA og Bretlandi.
Tað hevur avleiðingar við sær at broyta hjúnabandið. Álvarsamar avleiðingar. Hygg bert eftir “londunum, sum vit samanbera okkum við”.
Um vit føroyingar veruliga virðismeta omanfyrinevndu frælsi, mugu vit hyggja væl eftir, hvørja ávirkan slíkar grundleggjandi sosialar broytingar hava ført við sær í øðrum londum – hóast tær vórðu framdar við einum ynski um at fremja persónliga frælsið hjá einum samfelagsbólki. Men hvørki lógaruppskotið ella álitið frá meirilutanum í Trivnaðarnevndini geva nakrar ábendingar um, at hetta hevur verið gjørt. Í staðin verður messað upp í saman, at henda lógarbroyting ikki fær nakrar negativar sosialar avleiðingar. Og tey, sum eftirlýsa eini gjøllari viðgerð av møguligum avleiðingum, verða skuldsett fyri at grugga málið, og síðani verður vent aftur til grunnu og einføldu slagorðini um javnrætt.
Men er tað ikki ov gott til at vera satt, at ongar negativar sosialar avleiðingar eru? Jú. Tað hevur avleiðingar við sær at broyta hjúnabandið. Álvarsamar avleiðingar. Hygg bert eftir “londunum, sum vit samanbera okkum við”. Tí átti uppskotið at verið felt. Í staðin áttu myndugleikarnir at givið sær stundir til at kanna málið betur, áðrenn teir tóku eina avgerð. Hví ikki seta ein arbeiðsbólk, ið umboðar breiddina í føroyska fólkinum, til at gera júst hetta, í staðin fyri at samtykkja eina lógarbroyting í óðum verkum? Eina lógarbroyting, sum – fyri tað fyrsta – kanska ikki kann setast í gildi í Føroyum, og – fyri tað næsta – ongin av forsprákarunum hevur kannað avleiðingarnar av.


text:
BankNordik og HSF leingja samstarvið
BankNordik og Hondbóltsamband Føroya hava undirskrivað og longt samstarvsavtaluna fyri tvey tey næstu árini.
- BankNordik hevur, sum høvuðsstuðul seinastu fýra árini, verið ein sera sjónligur og dyggur stuðul hjá hondbóltinum, og hetta er eitt samstarv og ein avtala sum ger mun og tryggjar góðu gongdina, sum hevur verið seinastu árini, sigur Gunn Ellefsen, forkvinna í HSF.
Avtalan var undirskrivað saman við Turið F. Arge, rakstrarstjóra, í høvuðsætinum hjá BankNordik á Oknarvegi fríggjadagin 31. januar.
- Vit fegnast um menningina, sum hevur verið í hondbóltinum seinastu árini. Tað er stuttligt at vera viðspælari, tá framgongdin og úrslitini eru so eyðsýnd, sum tey hava verið, sigur Turið F. Arge, rakstrarstjóri í BankNordik.
Nýggja samstarvsavtalan er galdandi fyri 2020 og 2021.


text:
Í dag ganga ongi børn á skúlanum í Leiti. Øll ganga í nýggja skúlanum í Sumba.
Skúlin var ætlaður til 24 næmingar, frá 1. til 5. flokk. Skúlabørnini gingu i 6. og
7. flokki i Sumba.
Tá skúlin í 1957 varð bygdur, varð samstundis kirkjurúmið gjørt og samanbygt við skúlan.
Betongbygningurin er gulur við reyðari tekju.
Skúlastovan er skild sundur frá kirkjurúminum við eini harmonikuhurð. Innan er kirkjan sera einføld. Á altarinum stendur ein stórur trækrossur, og altarsilvur og ljósastakar eru ikki eldri enn kirkjan sjálv.


text:
Argja kirkja
Um tað ikki var fyri tornið, ið stendur í túninum uttanfyri, hevði ein neyvan hugsað sær, at hetta veruliga var ein kirkja.
Men Argja kirkja, vígd í 1974, er jú eisini meira enn ein vanlig kirkja, av tí hon samstundis verður nýtt sum eitt slag av kirkjuligum samkomuhúsið. Bæði uttan og innan er hon sera einføld.
[KELDA: Lasse Sørensen, Kirkjurnar í Føroyum]
Kirkjuráðið
- nov14GudstænastaArgja kirkja, kl. 11.00, Gudstænasta
Bergur Debes Joensen
- nov21GudstænastaArgja kirkja, kl. 11.00, Gudstænasta
Bergur Debes Joensen
- nov28GudstænastaArgja kirkja, kl. 11.00, Gudstænasta
Bergur Debes Joensen
- des5GudstænastaArgja kirkja, kl. 11.00, Gudstænasta
Heri Joensen
- des12GudstænastaArgja kirkja, kl. 11.00, Gudstænasta
Bergur Debes Joensen
- des24GudstænastaArgja kirkja, kl. 15.00, Gudstænasta
Derhard Jógvansson
- des24GudstænastaArgja kirkja, kl. 17.00, Gudstænasta
Bergur Debes Joensen
- des25GudstænastaArgja kirkja, kl. 11.00, Gudstænasta
Bergur Debes Joensen
- des26GudstænastaArgja kirkja, kl. 11.00, Gudstænasta
Bergur Debes Joensen


text:
CCF 167 A
TSB B 8
1 Út kom hann Steffan, hann leit seg í eystan,
- og tað sigi eg á sanni -
ovarlaga glógvar tann stjørnan reysta.
- Med øllum Guds heiligum monnum.
2 Inn kom Steffan, hann sigur ífrá:
“Eg sær sól á himli og stjømu hjá.
3 Eg sær sól á himli og stjømu standa hjá,
mætur er sá konungur, ið føddur var í gjár.
4 Mætur er sá konungur, ið borin er í heim,
tí eg sær sól á himli og stjørnu rein.”
5 Rudis heitir á sveinar tvá:
“Tit biðið hann Steffan for meg inngá!
6 Tit bindið so á honum hond og fót,
vita um tann konungur ræður honum bót!
7 Tit stingið mær Steffans eygun út, vitið um so hjálpir tann konungur so
prúð!”
8 Bundu teir Steffans hond og fót,
mætur var sá konungur, ið honum ráddi bót.
9 Stungu út hans eygun, fell so væl í lag,
tó sá hann nátt sum ljósan dag.
10 Í tríati stykki varð hanin skorin,
so varð hann inn fyri Rudis borin.
11 “Tá skuldi eg trúð Steffans tali,
um upp stóð hanin og fór at gala.”
12 Rudis hann stóð og sá tar á,
at saman førdist hanin, á diskinum lá.
13 Hann fleyg upp á reyðargullstól,
hann sló sínar veingir, so fagurt hann gól.
14 Hann sló sínar veingir, so fagurt hann gól,
við hvørjari messu tað syngur hann í kór.
15 Rudis heitir á sveinar tvá:
“Tit leggið mær saðil á gangara grá!
16 Saðlið mær tann besta ein,
tí eg vil ríða í Betlaheim!
17 Eg vil ríða í Betlaheim
at skoða har tann unga svein.”
18 Rudis átti ein rumpuhvítan hest,
hann reið til Betlaheim, sum hann kundi best.
19 Rudis heim í garðin fór,
úti hon Maria fyri honum stóð.
20 “Ver vælkomin, Rudis, higar til mín,
nógvur er blandaður mjøður og vín.”
21 “Tú tarvt einki, Maria, fagna meg,
eg vil hava tín son at negla á træ.
22 Tú tarvt einki, Maria, fagna os,
eg vil hava tín son at negla á kross.”
23 “Vilt tú mín hin sæla son hava,
upp til himla tá mást tú fara.”
24 Rudis hann skuldi til himmiríkis fara,
tólv Guds einglar teir ringdu honum haðan.
25 Rudis hann stoyttist til jørðina niður,
og øll hans *indur á vinstru síðu við.
26 Øll hans *indur á vinstru síðu niður,
- og tað sigi eg á sanni –
sjálvur hin útskotni tók honum við.
- Med øllum Guds heiligum monnum.
CCF 167 A
TSB B 8
Handrit: Kvæðasavnið hjá Ole Jespersen, Savn Hammershaimbs (AM, Access. 4); Schrøters Blandinger, Savn Hammershaimbs (AM, Access. 4).
Útgávur:
1. Dansk Kirketidende 1852, nr. 344.
2. V.U. Hammershaimb: Færøsk Anthologi I, 1891, s. 39
3. Føroya kvæði (N. Djurhuus greiddi til útgávu 1972), Band VI, s. 199.
4. Føroya kvæði (Inngangur og úrtøk eftir Dánjal Niclasen, 2004) 30. bind, s. 30.
Heimild: Úr Suðuroy: Óli Jespersen (1810-1882), Hovi, f. í Vági.
cD, cS: Høvuðseingilin Gabriel hevur sagt jomfrúnni, at hon gongur við heilaga barninum, og hon eigur tað jólanátt. D, cNd, cS: Dýrlingurin Stefan fer við hesti sínum til brunnin og (D, F, cNd, cS) sær eina nýggja skínandi stjørnu á himmalinum. cD, F, cNd, cS: Stefan sigur Heródesi kongi frá, at frelsarin er føddur. Heródes sigur, at hesum trýr hann ikki, fyrr enn stokti hanin á borði hansara loypur upp og flákrar við veingjunum. cD, F, cNd, cS: Heródes roynir at finna Kristus, tí hann ætlar at drepa hann, men royndir hansara eru til fánýtis. (cD: tí Maria er flýdd til Egyptalands við soninum).
á føroyskum: CCF 167 (eisini á donskum, norskum og svenskum)


text:
Jákup Jóansson, kongsbóndi í Dalsgarði í Skálavík og sýslumaður í Sandoy, var sonur løgmannin Jógvan Pálsson á Oyri og tók við løgmansembætinum í Føroyum eftir pápan. Um hann er ein frásøgn, hvussu hann giftist og kom til Dalsgarðs.
Jákup fór í fríggjaraferð eitt árið til Sandoyar, og Klæmint prestur loftaði honum beinanvegin, tí hann vildi so fegin hava hann giftan við Kristinu, dóttur sínari. Jákup gjørdi seg út í Todnes í sín besta búnað — prúður og menniligur var hann — hitti prest og fekk góða mótitøku. Hann tosaði við harra Klæmint um, hvat ið hann hevði í kvitta, bar eyga við Kristina og fekk hug á henni. Væl dugir prestur á at skyna, at honum dámar hana, men ikki henni hann. Prestur biður dóttrina vísa honum húsini, tí hann nær ikki sjálvur, sigur hann. Meðan tey so ganga og tosa, ber Jákup upp bønarorð, men fær krakk. Kristinu dámar hann ikki; hon heldur hann vera so misháttan. Hann kærar sína neyð fyri presti, men prestur sigur, at hann hevur ikki farið væl at. “Eg skal fáa tað í lag ímillum tykkara, kom tú aftur seinni. Næsta sunnudag ætli eg mær at hava veitslu, tí tá er føðingardagur mín, og tá ber væl til hjá tær at koma. Meðani skal eg tosa við hana.” Jákup kemur aftur sunnudagin eftir um ta tíð, at prestur er í kirkju. Hann fer tó ikki beint í Todnes, men í kirkjuna. Øll prestafólkini eru í kirkju uttan Kristin; hon stákast eftir í húsinum. Prestur og Jákup fylgjast heim í Todnes og finna Kristina móða av strevi. Prestur letst ikki um vón, men sigur við dóttrina: “Tú hevur ikki biðið gestinum góðan dag.” Hon sigur nei. “Nógv hevur tú at starvast við í dag; far og gev honum hondina kortini.” Hon rættir Jákupi hondina; hann heldur fast, prestur loypur til, leggur hondina á og lýsir signing sína niður yvir tey. So vóru tey trúlovað. Men Kristin var fúkandi óð og vildi ikki koma nær festarmanni sínum. Klæmint helt tó, at hon mundi fara at gevast í endanum, og kom á samt við Jákup um at fáa Antinis, son Unga Jógvans, burtur úr Dalsgarði, sum Jákup tráaði eftir. Antinis var eitt gódlív og ógvuliga ólíkur brøðrunum Símuni og Hanusi. Klæmint kendi honum um, at hann duldi við brøðrunum í ránum teirra og drápum, og náddi at fáa hann koyrdan heim á Klettagarð. So kom Jákup at vera bóndi í Dalsgarði, men ikki batnaði ímillum hjúnini. Hon stongdi seg inni á loftinum, so hann slapp henni ikki nær. Megnarmaður var hann, men varð tó at lúta fyri henni. Eina ferð breyt hann inn á loftið til hennara, men hon tók so ímóti, at hann mátti tvíbuktaður útaftur. Ikki batti at fara fram við óhógv, og hann skifti tí atburð, var týður og blíður og royndi at sýna henni kærleika, men hon var altíð køld. Hvør røktaði sítt, hann sum bóndi og hon sum matmóðir. So stóð við eina tíð. Ein dagin fóru skálavíkingar allir til útróðrar, dalsgarðsbóndin við. Tá ið nakað leið á dagin, brast hann á við ódnarveðri. Ótti kom á heimafólkið um bátarnar, og øll tyrptust út úr húsunum oman á mølina og undir kirkjugarðin til at hyggja. Kristin Klæmintsdóttir var har eisini, ógvuliga tunnliga klødd, tó at ovurveður var. Illa heitin var hon. Bátarnir komu aftur, ein fyri og annar eftir, men einki sást til Dalsgarðsbátin. Alt var veðrið til at herða meira og meira uppá. Kristin varð standandi í ringum skørum og nøkur fólk við henni. Tá rópar ein: “Nú kemur Dalsgarðsbáturin inn ímóti høvdanum!” Hon stóð, til báturin var komin inn á víkina, og fór so heim at húsum.
Níggju mánaðir eftir hetta doyptist í Sands kirkju fyrsta barn Jákups og Kristinar.
-
Jákup Jóansson var tvær reisur niðri, aðra ferð upp á landsins besta. Í teirri fyrru ferðini vardi hann pápa sín fyri ein rangan dóm, sum hann skuldi hava felt yvir norðoyasýslumann. Ì teirri seinnu ferðini skuldi hann royna at fáa Klettagarð lagdan aftur at Dalsgarði, men kom ikki aftur til Føroya og spurdist ongantíð uppaftur. Eingin visti at siga, hvussu hann var komin av døgum. Skrín hansara kom tó aftur til Føroya, og harí var norska lóg og ein altartalva við innskriftini »Jacob Jonsen og Kristen Klemments-Datter.« Altartalvan hongur enn í Skálavíkar kirkju.
Jakob Jakobsen: ”Færøske folkesagn og æventyr”, 1898-1901
Sagnirnar eru her endurgivnar við Hammershaimbs stavseting eftir útgávuni:
Jakob Jakobsen: "Sagnir og ævintýr" , fororð eftir Mariu Mikkelsen, 1. útg. 1925, 2. útg. 1984-85.


text:
Gerið íløgur í film - tað loysir seg
2021-10-05 07:47
James Bond hevur júst havt frumsýning í Føroyum og kring allan heim. Ein søgulig løta, tí hetta er fyrstu ferð, at James Bond hevur fingið stuðul úr Føroyum. Landið hevur gjøgnum eina endurgjaldskipan hjá Filmshúsinum, sett pengar í eitt altjóða filmsvørumerki, og eksponerað Føroyar á besta hátt. Bond framleiðslan, har Kalsoyggin er í miðdepli, fekk 200.000 kr í afturbering. Ein upphædd oyramerkt til endurgjald til filmsframleiðslur. Høvdu vit havt møguleika at bjóða teimum enn størri upphædd, var møguleiki fyri fleiri upptøkum, og enn fleiri inntøkum til landið.
Setið filmsjáttanina uppá 10 mio kr, og endurgjaldsskipanina uppá 4 mio kr. Ein upphædd á 14 mio kr tilsamas til filmsgerð. Filmshúsið hevur áður skotið upp, at onki loft eigur at vera á afturberingini, ella at hon verður hækkað til 4 mio. kr. Ein tílík íløga er eisini við til at førleikamenna og skapa arbeiðspláss innan film herheima.
Í Íslandi er onki loft sett á endurgjaldið til filmsframleiðslur. Teirra skipan, ið er tann sama sum okkara, endurrindaði 52 mio kr til films- og sjónvarpsframleiðslur. Afturfyri brúktu framleiðslufeløg 225 mio. kr. til lønir, vørur og tænastur í Íslandi. Hetta er eitt einfalt roknistykkið, ið gevur risastórar inntøkur til landið. Henda skipan hevur eisini verið við til at skapt førleikamenning og arbeiðspláss í Íslandi, so at tey í dag hava eina stóra eginframleiðslu, og eiga pláss á altjóða pallum innan filmslist.
Brúk fyri nýggjum arbeiðsplássum
Tað er stórur tørvur á at skapa nýggj og varandi arbeiðspláss innan filmsvinnuna. Tað ber ikki til at servisera framleiðslur uttanífrá, ið leggja nógvar pengar í landskassan, uttan at hava dugnalig fólk, ið arbeiða burturav við filmi. Fólkini eru her, men tey noyðast at arbeiða aðrastaðni. Samstundis ber ikki til at framleiða okkara egna tilfar á altjóða støði, um vit ikki hava ráð at geva fólki løn.
Vit hava sum felag í fleiri ár ynskt at filmsjáttanin veksur skjótari. Tað fer at gera mun, og skapa tað mentanarliga og búskaparliga avkastið, sum liggur sum stórur møguleiki í filmsvinnu okkara.
Um vit eru djørv, og siga hetta er tað vit vilja, er hetta stuðul? Nei! Tær fýra mio kr, ið fara til endurgjald til framleiðslur, verða ikki útgoldnar, fyrrenn feløgini hava lagt 16 mio kr eftir seg í Føroyum. Tær 10 mio kr. til filmsjáttanina, fara eisini aftur í landskassum via nýggj arbeiðspláss, lønir, mvg og keypsorku. Og tá hava vit ikki tikið hædd fyri týdningin, ið filmur og sendirøðir hava fyri ferðavinnuna.
Tórshavn tann 3 okt. 2021
Vegna Felagið Føroysk Filmsfólk
Andrias Høgenni,
Katrin Joensen-Næs,
Anton Petersen,
Jonas í Dali Wagner,
Ingun í Skrivarastovu


text:
1. umfar av Grand Prix á breyt fyri ung er vegna fótbóltsdyst á Svangaskarði flutt til týsdagin 27. mei 2008. Kappingarnar hetta kvøldið byrja kl. 18.00. Neyvari tíðarætlan og tilmelding verður lagt út í vikuni frammanundan. Øll 10-17 ára gomul eru vælkomin at luttaka.
Broyting!!
4 comments
Hey!!
Merkir “í vikuni frammanundan” mánadagin 19.mai ella 26.mai?
Vinarliga
Súni
Hevdi tad ikki verid smart at lagt kappingina ein tíma seinni, so sudringar eisini kunnu vera vid?
Hey Súni og Rebekka
“Í vikuni frammanundan” merkir einaferð í viku 21. Men eg skilji hvat tú meinar við, og vit skulu skunda okkum at avgera teinarnar, so at tey ungu kunnu fyrireika seg best møguliga.
Suðuroyingar eru sjálvandi altíð vælkomnir til kappingar norðanfjørðs. Trupulleikin er bert, at tað er sera torført at fáa breytina, tá treytirnar frá okkara síðu eru, at eingin fótbóltur verður leiktur samstundis.
Vinarliga Hallur
Hey!!
Takk fyri. Vit bíða spent! Vónandi verða vit nógv. Kanska veðurgudinnan eisini verður við okkum.
Vinarliga
Súni
Comments are closed.


text:
Útlánsvøksturin er 5,8%
vinna13-10-2021 - 13:57 - Jóanis Nielsen
Landsbankin:
Frá at hava ligið um 5% síðani ársbyrjan 2019, hevur vøksturin í útlánunum verið fallandi fram til ársbyrjan 2020. Útlánsvøksturin lá um 0% í fyrru helvt at 2020, men veksur nú aftur við eini hægri ferð. Útlánini eru økt við 900 mió. kr. í juni 2021 samanborið við árið fyri; ein vøkstur á 5,8%. Verða útlánini frá donskum fíggjarstovnum til føroyingar tald við, er útlánsvøksturin 8,2%. Í krónum eru samlaðu útlánini vaksin við 1,7 mia. kr. frá juni 2020 til juni 2021.
Tað eru serliga útlán til tænastuvinnurnar, sum eru vaksin nógv. Úr 4,5 mia. í juni 2020 til 5,2 mia. í juni 2021, ella við 700 mió. kr., ið er ein vøkstur á 16%. Tað eru serliga útlán til gisti- og matstovuvinnuna, umframt fastogn og flutning, sum toga vøksturin í útlánunum upp.
Hyggja vit at útlánum til almenna geiran, eru útlánini til kommunurnar vaksin nógv. Frá at vera góða 1 mia. kr. í juni 2020, eru útlánini økt til 1,2 mia. kr. í juni 2021, og tað er ein vøkstur á 20%.
Útlánini úr donskum fíggjarstovnum til føroyskar kundar eru eisini vaksin nógv; við nærum 800 mió. kr., og tað er ein vøkstur á 21,6%, sí myndina niðanfyri. Ein stórur partur av útlánunum frá donskum fíggjarstovnum, er útlán frá realkredittstovnum til føroysk húsarhald. Her eru tað serliga sethúsalán við fastari rentu og við avdráttum, sum vaksa.
Eisini innlánini í føroysku peningastovnunum frá føroyskum kundum eru í tíðarskeiðinum juni 2020 til juni 2021 vaksin, tó ikki líka nógv sum útlánini. Innlánini eru vaksin við umleið 400 mió. kr. ella við 2,5%, og vóru innlánini 17,8 mia. kr. í juni 2021.
Mynd 1. Útlánsvøkstur
Kelda: Landsbanki Føroya. Viðm.: Ársvøkstur í útlánum frá føroyskum og donskum peninga- og realkredittstovnum til føroyskar kundar, 3 mðr. gíðandi miðal. Millumbanka útlán eru ikki íroknkaði
Les meira í frágreiðing Landsbankans um fíggjarliga støðufestið í øðrum ársfjórðingi 2021 her


text:
Samstarv
Samstarv við fakfeløg í Føroyum og uttanlands
Heilsurøktarafelagið samstarvar við føroysk og útlendsk fakfeløg.
Samstarv millum fakfeløgini í Jákupsstovu
Heilsurøktarafelagið, Bioanalytikarafelagið, Ergoterapeutfelagið, Fysioterapeutfelag Føroya, Kost- og føðslufelag Føroya og Ljósmøðrafelag Føroya gjørdu í januar 2011 eina samstarvsavtalu. Feløgini hava regluligar fundir og samstarva um viðkomandi mál.
Onnur føroysk samstørv
Heilsurøktarafelagið samstarvar eisini við onnur fakfeløg í Føroyum. Talan kann vera um fundarvirksemi, tá ið mál, sum viðkoma øllum fakfeløgunum verða viðgjørd, sáttmálasamráðingar, Fasta gerðarrætt, Føroya Lívstrygging, Arbeiðsloysisskipanina, Barsilsskipanina, eftirløn og mang annað. Somuleiðis stuðla vit øðrum fakfeløgum, tá ið kreppur av ymsum slagi stinga seg upp.
Sambond uttanlands
Heilsurøktarafelagið er við í einum evropiskum og einum norðurlendskum fakfelagssamstarvi: European Council of Practical Nurses og Nordisk Treff.
European Council of Practical Nurses
Evropiska samstarvið kallast European Council of Practical Nurses (stytt EPN). Limalondini í EPN eru Ísland, Norra, Finnland, Luksemburg, Danmark og Føroyar. Tvær ferðir um árið hittast fakfeløgini úr hesum londunum at viðgera ymisk viðkomandi mál. Hetta kann til dømis vera útbúgvingar, arbeiðsviðurskifti, førleikamenning, normeringar, arbeiðstíðir og rekruttering av lesandi og útbúnum starvsfólki. Annað hvørt ár verður skipað fyri ráðstevnu. Ráðstevna og fundir eru onkuntíð í øðrum londum enn limalondunum.
Nordisk Treff
Norðurlendska samstarvið kallast Nordisk Treff. Danmark, Føroyar, Noreg og Finnland eru við í hesum samstarvinum. Limalondini eru saman á fundi annað hvørt ár, og triðja hvørt ár verður skipað fyri ráðstevnu. Endamálið við samstarvinum er at varpa ljós á og menna viðkomandi viðurskifti sum til dømis útbúgvingar, eftirútbúgvingar, menning, arbeiðsviðurskifti og annað, ið er viðkomandi fyri psykiatriska fakið og økið.


text:
Líknandi tíðindi
Festligt tiltak í Løkshøll
Komandi trý hóskvøldini verður skipað fyri festligum tiltaki í Løkshøll í Runavík. Tað eru lokalir fyriskiparar, sum skipa fyri spurnarkapping millum bygdirnar av Skipanesi til Æðuvíkar. Tað er samstundis heitið á tiltakinum: ”Av Skipanesi til Æðuvíkar”. Fyrsta umfarið verður í Løkshøll skírishóskvøld kl. 20. Endamálið við tiltakinum er mangt og hvat. At samansjóva fólkið í…
Magnus H. Olsen og Monrad gjørt sáttmála
Magnus H. Olsen hevur gjørt avtalu við NSÍ. Evnaríki 24-ára gamli leikarin, sum hevur fingið sína fótbóltsuppaling í B71, hevur seinastu trý árini leikt við B36. Magnus er fjøltáttaður leikari, sum kann leika ymsa staðni á vøllinum. Seinnu árini hevur hann mest verið verjukendur, men álopstalentið er ikki sørt. Á myndini omanfyri fegnast hann saman…
So byrjar Betri deildin.
Sunnudagin kl 15.00 er so fyrsti dystur í hesum kappingarárinum. NSÍ skal spæla á útvølli ímóti TB/FCS/Royn. Vónandi verða tað fleiri ákoðarar sum fara til Suðuroyðar at stuðla NSÍ hendan dystin. Vonirnar eru góðar, og menn eru spentir at koma í gongd við kappingarárið. Smyril siglur kl 11.00 úr Tórshavn sunnudagin, og av Drelnesi kl…
Fjepparin: Brian Huneck
Undan dystunum spyrja vit onkran fjeppara nakrar spurningar. Hesu ferð er fjepparin Brian Huneck. Navn? Brian Huneck Hevur tú fast pláss til dyst við Løkin og hvar? Nei, ikki sum so. Eri vanliga onkustaðni við gulu kioskina. Spældi tú sjálvur? Ja, inntil unglingar. Mest á miðjuni, úti á síðuni og so í verjuni. Yndisleikari hjá…
2-0 tap móti Víkingi
Vodafone-liðið hjá NSÍ leikti móti Víkingi í Gøtu í gjár. Endaliga úrslitið var 2-0 til Víking. Dysturin kundi annars fara báðar vegir. Fyri okkum var tað av serligum áhuga at síggja nýggja leikaran Ismail Abdul-Razak spæla í gula búnanum fyri fyrstu ferð. Hann leikti skilagott á sentralu miðjuni saman við Jústinus. Teir, ið mannaðu liðið…
Úr skotgrøvini: Bjarni Nygaard, TB
Í skotgrøvini hesaferð hava vit lýsingamannin, myndamannin og TB-fjepparan Bjarna Nygaard. Yndis TB-arin er Henrik Thomsen, og sum vera man væntar hann TB vinna í morgin Navn og aldur? Bjarni Nygaard, 37 í nakrar fáar dagar afturat. Hevur tú sjálvur spælt fótbólt, og hvar á vøllinum? Ja, eg spældi øll dreingjaárini, líka frá smápiltum og…


text:
Joachim Masannek
Joachim Massanek er týskur rithøvundur, føddur 1. september 1960.
Hann er serliga kendur av bókarøðini: Teir villu fótbóltsjassarnir.
Higartil eru 17 bøkur komnar út í røðini, og fýra filmar eru gjørdir, grundaðir á ymsar bøkur. Haraftrat fáast teknirøðir, kortspøl og telduspøl við villu fótbóltsjassunum sum fyrimynd.
Útgávur:
2005 Teir villu fótbóltsjassarnir. Leon superdribblarin
2006 Teir villu fótbóltsjassarnir. Felix hvirluvindurin
2007 Teir villu fótbóltsjassarnir. Vanessa hin villa
Heimasíða:


text:
Bókstavur
Bókstavarnir eru skrifttekin fyri málljóð. Navnið á teimum einstøku eindunum í einum stavraði.
Summi skriftmál nýta skrifttekn, ið eru heilt øðrvísi enn teir bókstavir, vit brúka, sum til dømis arábiskt. Tað arábiska alfabetið er grundað á hjáljóðstekn, og sjálvljóðini stuðla í besta føri uppundir. Onnur skriftmál, sum til dømis tað grikska, hava sum frá líður fingið sær tekn fyri sjálvljóðini. Ta grikska stavraðið er upprunaliga ættað úr føniskum, sum einans hevði hjáljóð.
Onnur skriftmál nýta tekin fyri hvørt stavilsi (japanskt), ella hvørt hugtak (kinverskt)


text:
Kirkja (bygd)
Kirkja er onnur bygdin í Fugloy, sum er eystasta oyggin í Føroyum. Umframt á Kirkju er eisini bygdin Hattarvík á Fugloynni. Bygdarnavnið Kirkja - oftast sagt á Kirkju - bendir á, at talan er um gamla kirkjubygd. Verandi kirkja varð vígd 1933 [2]. Á Kirkju búgva einans 28 fólk í dag (2014) sambært fólkayvirlitinum, tó búgva færri har um veturin. Tá fólkatalið var størst búðu umleið 170 fólk í bygdini.
Søgur og Sagnir[rætta | rætta wikitekst]
Mittúnsbóndin[rætta | rætta wikitekst]
Ein bóndi var í Mittúni á Kirkju í Fugloy, sum var so út av lagi sparin upp á tað, sum hann átti. Ongantíð vildi hann vera í uppisetri við nøkrum. Eitt gróthús átti hann, fult av korni (kallað gróthúsið í Liða), og har mátti eingin koma uttan hann sjálvur at taka heimakorn. Konuni vildi hann ikki lova at fara, tí hann helt hana vera ov oyðslusama. Ein vetur legðist hann sjúkur, og konan sendi so ímillumat yngsta sonin at bera eina meis av korni heim (í teirri tíðini var sodnur ikki kendur; kornið var turkað í meisum). Tað gekk nú við hetta lag, og maðurin lá sjúkur allan veturin. Tá ið leið nakað út á várið, bað hann konu sína fara í gróthúsið at vita, hvussu mikið ið tikið var av korninum. Nakað ovarlaga í gróthúsvegginum var ein steinur, sum stóð eitt sindur framúr. Hendan stein hevði bóndin til merkis, hvussu nógv ið kornið minkaði. Tá ið niðurum kom, tá minkaði nógv, helt hann. Konan fór, sum hann bað, og sá, at kornið var ógvuliga nógv minkað; tað var farið langt niður um steinin. Hann spyr hana, tá ið hon kemur aftur; men konan ræðist at siga honum satt, sum er. “Tað er rættuliga væl eftir av korni,” sigur hon. “Um tað er komið niður at steininum?” “Nei, minni enn so.” Nú er bóndin fegin. Tá ið nøkur tíð er farin, verður hann betri til heilsuna og býður til at krúpa fram. Tað fyrsta hann heldur seg vera so frægan, fer hann at fjakka niðan í gróthúsið til at hyggja eftir korninum. Tá ið hann kemur, er mestan alt uppi; tað er ikki meira eftir enn upp í eina meis. Hann oman aftur, fúkandi óður, og sigur við konuna, at annaðhvørt hevur hon logið, ella er kornið stolið: tað er ikki meira enn ein meis eftir. Hon vil ikki vera við, at hon hevur logið; tað man vera stolið, sigur hon. Tað er tað sama, heldur hann; tjóvin skal hann fáa leitað upp, og hann skal fáa merki. Ikki skal hann steðga fyrr enn á Sumbiarsteini, lovar bóndin. Um várið ger hann eina ferð til Havnar, tosar har við ein gandakall úr Suðuroy og biður hann hjálpa sær. Tá ið hann kemur norður aftur, heldur hann, at nú man hann mestan fara at síggja, hvør ið hevur stolið heimakornið frá sær. Frá hesum degi fer sonurin at liva so vánaliga og verður alt at versna; hendur og føtur kryplast á honum og so kroppurin allur. Nú iðraði bóndin seg eftir tí, sum hann hevði gjørt. Ráð vóru søkt, men einki batti: sonurin varð krypil og doyði, tá ið fá ár vóru umliðin.[3]
Jógvan og Eyðun Tróndarson[rætta | rætta wikitekst]
Tróndur bóndi á Kellingargarði í Hattarvík í Fugloy átti tríggjar synir: Eyðun, Heinrikur (eyknevndur “Gorsi”) og Jógvan. Ein suðuroyingur spáddi teimum einaferð, meðan teir vóru á ungum aldri, og segði við teir, at teir kundu spæla á landi og havi, sum teir vildu: einki skuldi vera teimum at skaða - uttan hin yngsti, Jógvan, skuldi hava eina ringa konulukku.
Jógvan Tróndarson var ein hendingsmaður, mestur sum høvdingur í Fugloy, tiltikin bæði sum bjargamaður og sjómaður. Men óskepnuligur maður var hann: tríggjar ferðir giftur og tó ungur maður: tríati ár, tá ið síðsta konan doyði. So gekk spádómurin út. - Tá ið hann giftist aðra ferðina, flutti hann yvir á Kirkju til at búgva, og har varð hann verandi til sín deyðadag.
Eingin bátur fór til útróðrar, uttan Jógvan Tróndarson vildi. Hann hevði útróðrarbát í Skarðsvík á eystursíðuni á Fugloynni, mestur tríggjar fjórðingar frá bygdini á Kirkju, har sum hann búði, og søgnin sigur, at árla um vetrarmorgnarnar, tá ið myrkt var og útróðrarlíkindi tóktust ymis, vóru hattarvíkingar, sum eisini róðu út í Skarðsvík, vanir at fara út fyri dyr og hyggja niðan á Kross (fjallið ímillum Kirkju bygd og Hattarvíkar), um teir kundu síggja lyktarljós Jógvans (tí Jógvan og menn hansara høvdu altíð tendraða lykt hjá sær, tá ið teir gingu til Skarðsvíkar um vetrarmorgnarnar). Sóu teir lyktina uppi á Krossi, so vistu teir, at tað vóru góð útróðrarlíkindi, og gjørdu seg til at fara.
Jógvan fann miðið tað, sum rópast Gjómið (av tí, at gjógv er til ýtis): ein torragruður, tveir fjórðingar frá landi. Har rógva bæði fugloyingar, svínoyingar, viðoyingar og sundamenn tíðum enn. Einaferð bjargaði Jógvan einari bátsskipan við lendistøðna á Kirkju. Ein boði hevði brotið á bátin, so hann hvølvdist.
Eitt kyrruvant pláss er, sum eitur Tróndarvík, nakað sunnan fyri ta gomlu lendistøðna á Kirkju. Ein dagin, sum Jógvan var á útiróðri sunnanfyri, brast hann á høgt. Jógvan skuldi rógva norður til lendingina, men vann ikki longur enn til Tróndarvíkar og dró upp har. Eingin maður hevur lent har hvørki fyrr ella síðani.
Jógvan Tróndarson fór í fuglapláss, har sum eingin annar tordi at fara. - Eitt summarið, tá ið hann var farin til bjarga at síða við sonarsoni sínum og navna, fall hin yngri Jógvan í Hvannrókini stóru. Hann hevði klintrast upp oman fyri Hvannrókina, var dottin omanaftur og hevði brotið hol á høvdið. Hin gamli fór tá niður eftir honum og lesti seg upp við honum í føvninginum 26 favnar upp á slætt. Sár yngra Jógvans varð afturgrøtt av einum lekjara á einum hálendskum skipi, ið lá í Hvannasundi, men heilin var brekaður, og ongantíð fekk drongurin sína fyrru heilsu aftur. Ofta kom svøvnur á hann, sum hann sat, og tað var hansara deyði, tí á sínum tjúgunda ári, tá ið hann var farin til fugla ein dagin, sovnaði hann út av Enninum, einum fleygasessi í Norðbergi. Líkið rak upp á Húsum á Kalsoynni.
Jógvan var av fótfimastu monnum. Eitt árið slepti hann fimm veðurlombum, einum í hvørt pláss (Hóurskor, Eysturskor, Hvannrókin stóra, Valstakkurin og Grønaskor), og tók so øll hesi veðurlomb aftur eftir einum degi uttan tað størsta, sum fór útav í Hvannrókini. Hann fekk í ryggin á tí, men sá sær ikki føri til at halda tí.
Um styrki Jógvans er ein stutt frasøgn. Ein bóndi í Hattarvík, kallaður eiðismaðurin, var óføra sterkur, men eitt óvætti. Eitt árið bóru kirkjumenn hoyggj hjá honum, og Jógvan, sum tá var gamal og gekk við putt (prukku), var við. Eiðismaðurin bant sær eina hoybyrði, sum hann ikki orkaði at bera sjálvur, og heldur eingin annar. Tá kom hin gamli Jógvan út á bøin og bað hoymenninar skúgva byrðina upp á seg; “hann skuldi tó vita, um hann var ikki mentur at standa undir henni,” helt hann. Tá ið teir høvdu fingið byrðina upp á hann, bar hann hana beint í hoygarðin, sum desin stóð. Tá segði beiggin Gorsi, sum lá uppiá: “Ja, bróðir, væl hevur eggjastropin rinið á okkum!” - oftum høvdu teir verið saman og drigið lundar, fingið brotin egg og latið stropan niður í dyllur.
Nú er at greina frá Eyðun, elsta bróður Jógvans Tróndarsonar. Hann var niðri upp á landsins besta einaferð saman við øðrum monnum, ið valdir vóru til tess at gera ferð niður og biðja kong geva føroyingum tann konguliga handilin aftur í staðin fyri rættin tann, ið junkar Gabel hevði til handils í oyggjunum. Meðan teir vóru í Danmark, brast ófriður á ímillum Danmarkar og Svøríkis, og teir fóru við í kríggj. Tá ið kríggið var endað, komu allir heim aftur til Føroya uttan Eyðun. Hann leypst, sigur søgnin. Meðan hann var niðri, lá hann saman við einum øðrum føroyingi um næturnar, men ein morgunin var hann horvin, og síðan spurdist hann ikki upp aftur. Altíð hevði hann tráað eftir at sleppa suður, har sum urtirnar gróðu. Einans ferð skal hann tó hava vitjað Føroyar aftur, og harum er henda frásøgn:
Eitt útlendskt skip sást ein dagin uttan fyri Fugloy, og bátur kom í land eftir vatni. Fugloyingar undraðust á, so kunniliga sum hesir skipsmenn stýrdu ímillum boðarnar og inn at lendingini. Tá var tað Eyðun, sum stýrdi. Hann fór niðan at húsum og inn í “niðaru stovu”, har sum móðir hansara og bróðirin búðu (nú rópast húsið “suðuri í túni”). Sum hann traðkaði á helluna, ið lá fyri durunum, rillaði hon og glintaði. Tá hevði hann fyri munni á sær: “Tú glintar enn sum áður.” Mamman, sum tá var avgomul og blind og lá í seingini, var einsamøll inni; Jógvan var á útiróðri. Eyðun fór so tigandi og stakk eitt turriklæði niður við songarstokkin og fór so út aftur. Vant var tá í tíðini, at útlendsk víkingaskip komu til Føroya at rána, men hetta skipið gjørdi einki óskil; tað sigldi burtur aftur sama dag og Eyðun í tí, og síðan er einki frætt um hann. Tá ið Jógvan kom heim av útiróðri um kvøldið, fann hann turriklæðið og spurdi: “Mamma, hevur bróðir verið her í dag?” Men hon bara eymkaði seg við. Hellan hevur ligið og rillað til stutt síðani, og smábørn hava havt tað til stuttleika at traðka á hana og fáa hana til at glinta; men nú er bygt út yvir hana.[3]
Fugloy[rætta | rætta wikitekst]
Fugloyggin var av fyrstu tíð flotoyggj. Menn róðu at henni til at kasta stál á hana og festa hana so í botn, men einki batti, tí fult stóð av trøllum fram við bakkanum, og tey loftaðu øllum, ið blakað varð á land, og tveittu tað út aftur á sjógv. So vóru allir prestarnir heintaðir saman fyri at fáa oynna til at standa. Teir vóru fluttir út til hennara og bíndu ikki av henni alla tíðina, meðan róð varð, at hon skuldi ikki fara burtur úr eygsjón. Ein av prestunum stóð fremstur í bátinum og kastaði bíbliuna upp á land, meðan allir hinir stardu upp á oynna. Tá hjálpti; teir vóru mentir yvir trøllunum og vendu tey um til túgvur. Túgvurnar hava staðið tjúkt eftir bakkanum við Kirkju fyrr, men nú eru tær burturfarnar, sum tað er matað niðanundir av brimi.[3]
Floksmenn[rætta | rætta wikitekst]
Í Hattarvík í Fugloy livdu einaferð í gomlum døgum tríggir menn, ið kallaðir vóru Hálvdan Úlvsson, Høgni Nev og Rógvi Skel. Hálvdan Úlvsson var sterkastur av teimum, tí hann orkaði at lyfta ein stein, sum enn sæst í haganum har og er kallaður “Hálvdans Úlvssonar hav”; steinurin er átta alin ummáls eftir tjúktini og 10 alin ummáls eftir longdini.
Hesir tríggir, ið nú eru nevndir, vóru eitt heystið á fjalli við øðrum fugloyingum. Sum venja er til, hevði hvør maður seyðbond við sær; seyðbondini vóru ikki samlitt og heldur ikki javngóð, og kom tí til ilnar millum rakstrarmenninar, at hvør ognaði sær tey bestu. Men av tí at hesir tríggir menninir, ið áður eru nevndir, hildu saman, tordu hinir ikki at forða teimum at taka bestu seyðbondini. Hesir tríggir sóu nú, at teir bóru yvirluta yvir hinar, og tað datt teimum tá í hug, at høvdu teir vilja til tess, tá stóð tað í teirra valdi at leggja undir seg fyrst Fugloy, og síðani, um teir fingu nakrar í lið við sær, allar Føroyar; og ikki var leingi eftir at bíða, at teir løgdu ráð saman at fremja tað í verki, ið fyrr bert hevði verið um hugsað. Men tað sóu teir, at skuldi tað alt væl ganga, ið teir høvdu í hyggju, so máttu teir vera vápnaðir, og tí sendu teir bræv til kongs og bóðu um svørð. Haðani kom tað svar aftur, at føroyingar vóru friðardýr, og tí nýtti eingin svørð í Føroyum. Men teir vóru treiskir og vildu ikki gevast; teir skrivaðu kongi aftur og greindu so frá, at ikki var friður í Føroyum fyri útlendskum ránsmonnum, sum kundu herja á fólk og drepa, áðrenn nakran vardi. So er at vera treiskur; - tá fingu teir svørð.
Nú skal nevna við navni fjórða mannin í Hattarvík; hann æt Sjúrður við Gellingará; hann var sum hinir tríggir stórur og sterkur; men í tí var hann ólíkur hinum, at hann var spakligari og stillisligari enn teir, og sjaldan var hann ráðaleysur; hann var ríkur bóndi. Sjúrð hendan vildu hinir tríggir fáa í fylgi við sær; men tá ið teir høvdu tosað við hann um tað, hevði hann altíð først undan og sligið tað upp í glens; hann hevði tvær orsakir til at gera so; onnur var, at honum líkaði ikki tað, sum teir ætlaðu sær, men hin orsøkin var, at hann stutt fyri tað í Gøtu hevði sæð eina gentu, dóttur ríka bóndans “niðri við Hús”. Hon-um leitst væl á gentuna, so væl, at tá ið hann var heim aftur komin til Fugloyar, lá hjartað eftir í Gøtu; hann var tí farin til Gøtu aðra ferð og hevði borið upp bønarorð. Gentan hevði tá svarað honum so aftur: “Kemur tú at ári aftur í so vorðnum báti, sum tú komst við nú, so skal verða, sum tú vilt”. Av tí at hann nú hugsaði um brúdleyp sítt, var hann ófúsur at fara slíka váðaferð. Men nú høvdu hinir tríggir sett tað í seg, at Sjúrður skuldi fara við teimum, og tá ið hann nú ikki vildi við góðum, gingu teir ein páskamorgun snimma inn í stovu, har sum hann lá og svav, drógu hann fram undan rekkjuváðini, og lovaðu, at hann skuldi láta lív, um hann ikki vildi fallast á tað, sum teir høvdu í ráði, og ganga í felag við teimum. Tá læt hann sær eftirlíka.
So gingu allir fýra út fyri dyr, tóku sær av blóði og lótu saman renna, til at vita um allir vóru samsintir í tí, sum nú var fyri hondum. Men blóð Sjúrðar vildi ikki renna saman við blóðið úr hinum, og tí kom ilt í teir, og teir søgdu: “Nú skulu vit drepa teg, tí tú vilt ikki halda við okkum;” men Sjúrður svaraði: “Ikki er tað so, sum tit halda; er so lítið skil í tykkum, at tit ikki síggja, at tí vil mítt blóð ikki renna saman við tykkara, at tykkara blóð er heitt, men mítt kalt?” Teimum skildist tá hetta satt at vera. Á tí staðinum, har sum teir blandaðu blóð, vuksu høgar túgvur úr jørðini, og hava tær sæst higar til dags.
Um ólavsøkuna fóru hesir fýra ránsmenn ella floksmenn, sum teir nú skjótt vóru kallaðir, til Havnar, til tess at tosa við aðrar føroyingar um ætlan sína, at leggja undir seg allar Føroyar, sum tá stóðu undir útlendskum harradømi. Teir fingu tá aftrat í flokk við sær; flestir av teimum vóru úr Suðuroy. So var avgjørt, at teir skuldu møtast á Gøtueiði, og skuldu hvørjir kenna aðrar á tí, at bátar teirra skuldu vera bræddir í annað borð og hvítir í hitt. Men tað var ikki floksmonnunum til gagns, at teir fingu aðrar í lið við sær, tí tá barst ætlan teirra út og frættist skjótt um allar Føroyar, so at fólk á flestum støðum hildu vakt fyri floksmonnunum.
Tá ið floksmenninir teir fýra komu heim aftur úr Havn, royndu teir at leggja undir seg alla Fugloy. Í Fugloy eru ikki meir enn tvær bygdir: Hattarvík, har sum floksmenninir búðu, og Kirkja, sum so var kallað, av tí kirkja var bygd har. Teir fóru tá alvápnaðir til Kirkju; men har hildu tey vakt, og tá ið tey sóu floksmenninar, flýddu øll sum skjótast inn í kirkjuna, tí kirkjan var vígdur halgidómur, so at ikki hin versti ránsmaður tordi at bróta frið har. Tá ið floksmenninir sóu fólkið flýggja í kirkjuna, søgdu teir við Sjúrð: “Tú ert skjótastur, Sjúrður, skunda tær oman og drep hvønn, ið tú fært fatur á”. Sjúrður rann tá, tað ið hann var mentur, og tá ið hann kom at húsunum, sá hann eitt smábarn, sum tey í ræðsluni høvdu gloymt at taka við sær í kirkjuna. Sjúrður vildi helst koma barninum undan; men han vildi eisini, at hinir floksmenninir skuldu halda hann vera dúguligan og illan í sær, so at teir ikki aftur skuldu fáa illgruna um hann. Hann rendi tí spjótið í klæðini á barninum og floygdi tað yvir eina húslon til at koma tí burtur av veginum, tí hinir høvdu ivaleyst dripið barnið, høvdu teir funnið tað. Men av tí at fjáltur var á honum, so kastaði hann so hart, at barnið steindoyði, tá ið tað datt niður aftur á jørðina. Fótasporið, sum Sjúrður stóð í, tá ið hann floygdi barnið yvir lonina, sæst enn, tí har hevur ikki síðani vaksið grasstrá. Av tí at annars alt fólkið í bygdini var flýtt í kirkjuna, so at teimum einki kundi gerast, máttu floks-menninir fara nakkalangir aftur til Hattarvíkar.
Teir ætlaðu sær so at royna á bóndan í Árnafirði og drógu tí bát sín, bræddan í annað borð, hvítan í annað.
Tá ið teir vóru komnir nakað frá landi, hevði Sjúrður fyri munni á sær: “Frítt er Eystfelli frá at fara”. Hálvdan Úlvsson svaraði aftur: “Ómenni títt, fríðari eru allar Føroyar.” “Tá ið tú hevur tær,” svaraði Sjúrður. - Teir komu nú inn til bóndans í Árnafirði; hann var bæði stórur og sterkur, og hann helt ímóti Hálvdani; teir bardust leingi á gólvinum, og tað sýndist at standa á jøvnum føti. Tá ið húskallur bóndans sá hetta, legði hann seg fyri føtur bóndans, so hann fell um hann. Hálvdan Úlvsson høgdi tá høvdið av honum við svørði sínum. Tá ið hann var deyður, vendi húskallurin sær at kroppinum høvuðleysum og mælti: “Nú fekst tú løn fyri fleytagjaldið”.
Haðani fóru teir ígjøgnum Hvannasund, og síðani hildu teir fyri Kunoyarnakk, tí teir ætlaðu sær til Kunoyar. Tá ið teir komu fyri nakkin, var ein bátur har á útróðrum; tá ið menninir á útróðrarbátinum sóu, hvussu hin báturin var littur, vistu teir við tað sama, at tað vóru floksmenninir, og teir skundaðu sær tí at leggja inn á eina gjógv. Eingin av floks-monnunum uttan Sjúrður hevði sæð bátin. Tá ið floksmenninir komu áraka gjónna, varð einum gomlum manni á hinum bátinum á at hosta; bæði Sjúrður og Hálvdan Úlvsson hoyrdu tað. Hálvdan segði: “Her er bátur inni,” men Sjúrður svaraði: “Altíð er illgruni á tær, hoyrir tú ikki, at tað er sjógvurin, sum runar inni á gjónni?” “Tað kann vera, at so er, sum tú sigur,” svaraði Hálvdan, og teir róðu sína leið.
So vildi til, at sonur bóndans í Kunoy henda sama dag var burtur í haga. Hann hevði lagt stóran kava av landnyrðingi. Tá ið Árni - so æt sonur bóndans - hevði gingið hagan á enda, var hann móður, tí nógvur hevði kavin verið fyri fótunum á honum. Hann hevði ikki meir enn sett seg niður at hvíla seg, tá ið hann sá bát, sum helt inn undir land. Hann rópaði á teir og spurdi, hvar teir ætlaðu sær; teir svaraðu, til Kunoyar. Hann var glaður við at sleppa frá at vaða ígjøgnum kava heimaftur og bað teir lova sær í bátin; tað var gaman í, søgdu teir. Tá ið hann var komin í bátin, sá hann ein hóp av vápnum har; aftur í bakskutinum lógu fýra svørð, eitt til hvønn floksmannin; so høvdu teir eisini bæði øksir og spjót. Hann fór tá at hava illgruna á, at tað mundu vera floksmenninir, sum hann var í báti hjá; ræðsla kom, sum vera man, á hann, men ikki læt hann teir síggja tað á sær. “Vilt tú vera við okkum?” spurdi Rógvi Skel Árna. “Til hvørs?” - svaraði Árni. “Til at vinna Føroyar,” svaraði Rógvi. “Ja, tað vil eg,” svaraði Árni. Tá segði Rógvi: “Nú skalt tú fyrst vera formaður hjá okkum til Kunoyar, tí vit eru ikki væl kunnugir”. “Tað skal eg gera”, svaraði Arni, “hagar fáa tit ongan betri formann enn meg; eg vil nú skifta vegin í fýra: fyrsta fjórðingin skal Rógvi Skel stýra, annan Høgni Nev, triðja Hálvdan Úlvsson og tann fjórða Sjúrður.
Síðani sat hann stillur og var sum millum heims og heljar, tí hann væntaði sær vissan deyða.
Tá fór Sjúrður at tosa við hann, tó spakuliga, so at hinir ikki skuldu hoyra, og segði: “Nú er deyðin tær vísur, tí floksmenninir høgga høvdið av tær, áðrenn teir leggja at landi; eg veit tær ikki annað ráð, enn at tú loypur upp á flata skerið undir Kunoy og roynir at leypa haðani á land; vilt tú royna tað, so skal eg stýra bátinum tætt inn at skerinum”. Árni helt seg til at kunna leypa av skerinum á land.
Hálvdan Úlvsson tók eftir, at teir í loyndum tosaðu saman; hann rópti tí snøggliga á Sjúrð og segði: “Um hvat er tað, tit sita og lýðast á, Sjúrður; hví mega vit ikki hoyra tað?” Sjúrður svaraði stillisliga aftur: “Sig við fólkið, sum enn man vera í kirkjuni, at tey ikki mega fara úr henni; tí ongastaðnis eru tey í frið fyri floksmonnunum uttan í vígdari kirkju. Minst nú væl til, hvat eg havi sagt tær”. “Tað skal eg”, svaraði Árni. Hálvdan Úlvsson tók nú aðra ferð til orða, var illur og segði: “Hvat loyndarmál er tað, sum tú hevur at tosa við hann um? Sit ikki og lýð og lýð, men tosa hart, so vit kunnu hoyra, hvat tú sigur”. Sjúrður svaraði: “Eg spurdi hann, um kýrnar eru líka feitar í Kunoy enn, sum tær vóru í gomlum døgum, og hann sigur so vera”. Tá ið teir nærkaðust at lendingini í Kunoy, stýrdi Sjúrður tætt inn móti skerinum, og tá ið teir vóru áraka tað, leyp Árni úr bátinum á skerið og haðani á land; men skerið liggur hálvasættu alin frá landi, so at áttamannafar kann rógva innan fyri tað. Sjúrður tók øksina og kastaði eftir Árna, men við vilja rakti hann ikki. Hálvdan Úlvsson leyp skunduliga upp á skerið til at elta Árna, men hann tordi ikki at leypa inn á land, har sum Árni leyp, og mátti tí fara ein óhøgligari veg; kunoyingurin, sum var lættur uppá fót, slapp soleiðis nakað undan honum, men tá ið Hálvdan sá, at hann ikki kundi fáa hann aftur, kastaði hann øksina eftir honum. Hon feyk átta favnar á lofti og kom so í klettin í seinasta fótasporið, sum Árni hevði stigið. Holið eftir øksina sæst skiluliga í klettinum enn í dag. Árni rópti inn í kirkjuna og bað ongan ganga út haðani, tí floksmenninir vóru komnir at landi; síðani helt hann til fjals og fjaldi seg har.
Tá ið floksmenn komu at húsum, sóu teir, at allir kunoyingar vóru í kirkjuni; teir fóru tá at hugsa um tað, at best mundi vera at royna at vinna sær vinskap hjá kunoyingum; teir fjaldu tí vápn síni, játtaðu, at teir vóru floksmenn, men lovaðu, at teir ikki skuldu gera kunoyingum nakað ilt; og so vóru teir har friðaligir og vinaligir. Einaferð, tá ið tosað var um, at vígdar kirkjur vardu mót ránsmonnum, spurdu teir kunoyingarnar: “Hvar er tann kirkjan í Føroyum, ið okkum kann verja?” Kunoyingar svaraðu: “Tað er Svínoyar kirkja, tí hon er vígd seinast”. Men tað var lygn, tí Svínoyar kirkja var einasta kirkjan í Føroyum, sum óvígd var.
Floksmenninir søgdu, at tað var ætlan teirra at fara á Trøllanes , og spurdu kunoyingar, nær best mundi bera til at fara hagar. Kunoyingar svaraðu: “Landnyrðingur norðan er besta ætt, og broddur á vestfalli í mysing er besta sjóvarfall”. Teir dvaldu enn nakrar dagar í Kunoy, men so sýndist at vera góð líkindi at fara á Trøllanes. Tá ið teir vóru komnir nakað frá landi, var so ringt í sjónum, at teir vóru nær við at ganga burtur; teir tordu tí ikki at halda longur fram á vegin, men vendu aftur til Kunoyar. Kunoyingar spurdu tá: “Hví koma tit so skjótt aftur?” “Vit sluppu ikki longur fyri sjóvarilsku”, svara teir. Men kunoyingar søgdu tá: “Høvdu tit hildið longur, so høvdu tit verið úr øllum vanda”. Tá ið floksmenn hoyrdu tað, erraðu teir seg upp og fóru aðra ferð av stað til Trøllanes. Tó at sjógvurin var verri nú enn fyrru ferðina, vildu teir ikki venda aftur, men róðu líka tætt at lendingini á Trøllanesi. Men har stóð brimið uppi í grasinum, yvir fjøruti favnar stóð tað upp í bergið, so har var ikki at hugsa um at lenda; ódn var í sjónum og ein stormur í vindi, so at teir hugsaðu ikki um nakað lív. Teir stýrdu tí aftur til Kunoyar, og tað var ikki meira, enn teir bóru boðini fram. Teir søgdu tá við kunoyingar: “Vit sleppa aldri á Trøllanes; vit vóru tætt við lendingina, men ikki var hugsandi at komast á land”, og so svóru teir ein dýran eið uppá, at teir skuldu ikki aftur royna at koma á Trøllanes, fyrr enn teir høvdu lagt undir seg allar Føroyar. Tá svaraðu kunoyingar: “Høvdu tit komið tykkum um tangan, sum er við lendingina, so var sloppið”. Men tað var lygn, sum alt annað, sum kunoyingar høvdu sagt floksmonnum; høvdu teir farið longur, so høvdu teir sjólátist.
Floksmenn sótu nú kvirrir í Kunoy, til tíðin nærkaðist, tá ið teir, sum avgjørt var, skuldu møta á Gøtueiði. Teir fóru tá eitt kvøldið av stað og stýrdu fyri Gøtunes. Sama kvøldið vóru vágsmenn á útróðrum; teir sóu bátin hjá floksmonnum og kendu hann á litinum, tí mánalýsi var, og flýddu tí sum skjótast inn á eina gjógv á vestaru síðuni á Borðoynni. Sjúrður hevði sæð bátin skiluliga, og í tí hann fór inn um gjáarkjaftin, bar Hálvdan Úlvsson eyga við hann. “Har fór ein bátur inn í gjónna”, segði hann. Men Sjúrður svaraði: “Tú sært altíð so nógv; sært tú ikki, at hatta er mánin, sum glampar á brimaldurnar við landið?” “Tað kann so at vera”, hugsaði Hálvdan við sær, og so róðu teir sín veg fram. Síðani hevur gjógvin verið kallað “Mánagjógv”.
Nú er frá tí at siga, at teir, ið embætisvald høvdu í Føroyum, høvdu hoyrt um møtið tað, ið vera skuldi á Gøtueiði, og teir, sum floksmenn høvdu fingið í lið við sær á tinginum í Havn, vóru nú tiknir fastir og kundu tí ikki møta. Tann dagin, ið møtið skuldi vera, vóru saman komnir í Gøtu føroyingar úr øllum ættum, mong hundrað, til at taka hesar fýra floksmenn úr Norðoyggjum. Tá ið teir nú komu at landi á báti sínum, ið bræddur var í annað borð og hvítur í hitt, og sóu alla hesa mannamúgvu, og sóu, at teir vóru allir óvinir teirra, men sóu ongan vin, ongan av sínum monnum, tá vendu teir sum skjótast bátinum, og róðu burt úr Gøtu. Teimum datt í hug tað, sum kunoyingar høvdu sagt, at Svínoyar kirkja var seinast vígd, og tí tóku teir til at fara til Svínoyar. Teir løgdu at landi norðan fyri eiðið, drógu bátin, gingu um eiðið og oman á bøin, og so væl vóru teir tá hýrdir, at teir fóru at spæla sum smádreingir og blaka til máls við gróti (“skjóta verpur”).
Men føroyingar mannaðu seg upp, vápnaðu seg sum best og fóru við nógvum bátum til Svínoyar at taka floksmenninar fastar. So er sagt, at um 70 bátar fylgdust hagar. Tá ið teir løgdu at landi undir Svínoyar-eiði, sóu teir bátin hjá floksmonnunum standa har, og fingu so at vita, at teir vóru í Svínoy. Teir steðgaðu tá og sendu fyrsta flokkin oman til at taka teir fýra menninar; men teir hildu tá uppat at spæla, tóku vápn síni og vardu seg menniliga. Tá ið føroyingar sóu tað, sendu teir straks annan flokkin ímóti teimum; men floksmenn tóku reystiliga ímóti, og óvist er, um teir ikki høvdu vunnið, høvdu ikki so nógvir verið ímóti teimum. Føroyingar sendu tá triðja flokkin oman, og í honum vóru nógvir sterkir og væl vápnaðir menn. Tá ið floksmenn sóu teir koma, mistu teir mótið og rýmdu undan at kirkjuni. Har løgdu teir vápn síni uttan fyri kirkjudyrnar, gingu síðani inn í kirkjuna og hildu seg nú vera úr øllum vanda. Men føroyingar vistu, at Svínoyar kirkja var óvígd: teir valdu tí sterkastu menninar burtur úr til at fara fyrst inn í kirkjuna og leggja hendur á floksmenn; teir vóru so tiknir fastir og bundnir.
So var dómur fallin longu áður, at hesir fýra floksmenn úr Norðoyggjum skuldu vera omanstoyttir av hægstum Valaknúki í Skálabotni. Teir vóru tá fyrst førdir til Gøtu og vóru leiddir inn hjá bóndanum “niðri við Hús”.
Tá ið dóttir bóndans sá Sjúrð bakbundnan og dømdan til deyða, græt hon og segði: “Eg síggi, tú kemur øðrvísi vorðin í dag, enn tú komst í dag ár síðani, tá ið tú barst upp bønarorð til mín”; hetta var júst dagurin, sum hon árið fyri hevði nevnt Sjúrði, tá ið hann bað um hana. Sjúrður græt og fekk valla talað fyri sorg og sút.
Fangarnir fingu nakra tíð til at búgva seg til deyða. Hálvdan Úlvsson, Høgni Nev og Rógvi Skel settu seg tá til borðs, og gjørdu sær til góðar við skerpukjøti og alskyns góðum mati og drekka, men Sjúrður tók bønabókina at lesa í og bað Gud um at tilgeva sær sínar syndir. Tá ið føroyingar sóu tað, fingu teir enn meiri vælvild til Sjúrðar; teir hugsaðu um tað, at hann hevði móti vilja sínum verið noyddur til at vera floksmaður, og at hann hevði roynt at hindra so nógv ilt, sum í hans valdi stóð, og tí vildu teir geva honum lív og grið. Men Sjúrður kravdi at láta lív; “eg havi samtykt í tí illa, sum hinir hava gjørt”, segði hann, “tí vil eg fáa sama gjald sum teir, og um eg hevði sloppið leysur hesa ferð, so kundi eg komið til at gjørt ilt eina aðru ferð”.
Floksmenninir vóru síðani førdir upp á hægsta Valaknúk, omanstoyttir haðani og grivnir niðriundir. Leiðir teirra síggjast enn í dag; leiðini hjá teimum trimum eru svørt og ljót, eyrur og grót, men leiðið, sum Sjúrður hvílir undir, tað er vakurt; altíð er tað prýtt við grønum grasi.[4]
Úr Fugloy[rætta | rætta wikitekst]
Abbi Gullaks Matras á Kirkju, Hans Dávur Matras, skuldi ein páskamorgun til Hattarvíkar í kirkju. Tummas úr Depli tosaði við hann og spurdi, um teir báðir ikki skuldu fylgjast Jú, tað var gaman í, helt Hans Dávur. Men tá ið farið skuldi verða, var Tummas vorðin so fullur, at hann fekk ikki upp í lag at koma so skjótt. - Hans Dávur gjørdist ótolin og segði, at hann fór undan. Hin spurdi, hvønn vegin hann ætlaði at ganga, og Hans Dávur segði honum so, at hann ætlaði at fara ígjøgnum bergið.
“Far um tú vilt”, svaraði Tummas, “eg skal kortini vera undan tær í Hattarvík.”
Hans Dávur fór. Á vegnum kom hann í fylgi við ein hagamann. Nakað burtur frá húsum sóu teir omanfyri eina ær, ið var lambsjúk.
Teir fóru báðir niðan til hennara, um nakað skuldi bagga. Haðani ætlaðu teir so at seta yvir um fjallið. So varð gjørt, og tá ið teir komu til Hattarvíkar, fór fólk í kirkju. Teir fóru báðir við.
Tummas úr Depli og Óli, sonurin, fóru av Kirkju eina løtu eftir. Teir tóku so vegin igjøgnum bergið í teirri ætlan at koma fram á Hans Dáva.
Kirkjan í Hattarvík stóð tá eitt sindur ovari enn nú, og jarðarmunurin, har hon stóð, var so stórur, at tann ovari endin á henni stóð so djúpt niður í jørðina, at tað var passaliga høgt at kunna sleppa sær inn á tekjuna at seta seg.
Tá ið kirkjufólkið - Hans Dávur saman við øðrum - kom út aftur, lá Óli uppi á tekjuni og svav, meðan Tummas var úti í bygdini.
Hans Dávur og aðrir fóru so til Óla og vaktu hann. Hann segði teimum frá, at tá ið hann og faðir hansara komu úr berginum, stóð so nógv av fólki saman, heilt úr fjøruni og langt niðan, at tað hevði verið sera torført hjá teimum at sleppa vegin fram fyri teimum. Tí var tað, at hann var vorðin so útlúgvaður av ferðini, at hann hevði noyðst at seta seg á kirkjutekjuna - og var sovnaður, sum hann sat.[5]
Sjódjórið[rætta | rætta wikitekst]
Hans Dávur Matras, handilsmaður og ognarbóndi á Kirkju í Fugloy, var abbasonur prestin Matras á Viðareiði. Hann lærdi til skúlalærara hjá prestinum, ið kom aftan á abba hansara; hann varð so skúlalærari eina tíð á Viðareiði og við Sund (í Hvannasundi.)
Hans Dávur plagdi at siga frá, einaferð nógv av fólki stóð niðan fyri Frammistovu við Sund (siður var, at menn á kvøldi plagdu at koma saman niðri undir Britustovu ella Frammistovu at frætta ella siga frá). Millum teir, ið har vóru, var eisini hann sjálvur.
Sum teir standa har, rakar ein við nakað hjá fjørugarðinum, sum var um tríggjar snørislongdir sunnari; øll hyggja sama vegin og síggja eitt sjódjór, ið sleppur sær upp á turt. Síðan tekur tað vegin suður ígjøgnum fjøruna beint ímóti teimum.
Teir gjørdust illa við, og bóndin bað allar um at koma inn í húsini. So varð gjørt. Og hann læsti dyrnar.
Hans Dávur segði, at hetta var ramur sannleiki. Hann sá sjálvur so væl sum hini sjódjórið. Tað var tilgrógvið við tara, so hann kundi ikki reiðiliga síggja, hvussu tað var vorðið, hóast tað var komið tætt til teir, áðrenn teir flýddu inn í bóndans stovu. Hann hevði áður hoyrt, at djór, ið líktust teimum, ið á landinum vóru, eisini skuldu vera í sjónum. Hetta, ið her verður umrøtt, var, helt hann, dánað nakað sum eitt ross ella eitt neyt; men tað var, sum tað hevði eitthvørt hangandi niður við báðar liðir miðskeiðis á rygginum, ið, um tað hevði verið rættiligt ross, kundi verið tikið fyri leypar ella sekkir. - Djórið hevði av og á skorið í avskræmilig skríggj, ið ljóðaðu sum sterk snýsan.
Meðan hinir hálvbangnir hugsa um hetta óføra sjódjór, gongur bóndin aftur og fram eftir gólvinum. Hann trívur at enda eftir grindaslíðranum, ið við knívi í hekk á syllini í roykstovuni, festi hann um miðjuna á sær, tekur skorðuna frá klinkuni og heldur á út.
Djórið, ið nú stóð skamt frá durunum, tekur á at snýsa, tá ið tað fær eygu á bóndan. Hann kúvendi inn aftur og stongdi fyri aðra ferð. Hann helt so fyri, at eingin mátti fara út aftur hetta kvøldið.
Morgunin eftir var einki djór at síggja.[5]
Songarmatur[rætta | rætta wikitekst]
At geva songarmat hevur verið vanligur siður í Føroyum.
Ein kona í Fugloy, sum hevði átt tíggju børn, segði frá, at hon hevði fingið songarmat úr báðum bygdunum í Fugloy. Men í krígsárinum hildu summi uppat at geva nakað, serliga í tí eini bygdini. Við summum børnum hevði hon fingið songarmat úr fimtan húsum.
Hesin siður - sum so mangir aðrir - hevur verið ymiskur í teimum ymsu bygdunum her á landi. Vanligt var tó, at tey meira múgvandi góvu sokallaðan fullan songarmat og tey fátæku hálvan.
Fullur songarmatur var: eitt lambskrov, fýra breyð, eitt pund av smør og ein stampur við mjólkgreyti. - Hálvur songarmatur var: eitt hálvt krov, tvey breyð, eitt pund av smøri og ein stampur við mjólkgreyti. - Eitt eyðskilt fat ella træílat varð havt til mjólkgreytin. Eg havi sæð eitt slíkt av steintoyi, honk var tvørtur um hetta fat.[6]
Nøkur kend fólk av Kirkju[rætta | rætta wikitekst]
- Símun Mikal Zachariasen (1853-1931), lærari og skald, luttók í menningini av føroyska málinum
- Louis Zachariasen (1890-1960), lærari, rithøvundur og politikari
- Símun Petur Zachariasen (1887-1977), politikari (løgtingslimur og borgarstjóri), Sparikassa stjóri og blaðstjóri
- Hans Mikal Jacobsen (1901-1960), skald
Myndir[rætta | rætta wikitekst]
Keldur[rætta | rætta wikitekst]
- ↑ Hagstova.fo
- ↑ Alle Færøernes bygder
- ↑ 3.0 3.1 3.2 Jakob Jakobsen: ”Færøske folkesagn og æventyr”, 1898-1901
- ↑ V.U. Hammershaimb: ”Færøsk Anthologi I”, 1891
- ↑ 5.0 5.1 Andreas Weihe: “Søga og søgn”, 1933
- ↑ Andreas Weihe: “Tjóðminni”, 1938
Slóð[rætta | rætta wikitekst]
- Myndir og meir (danskt).


text:
Tað er lætt og ómakaleyst at bíleggja ferðaseðil her á síðuni. Ivast tú í onkrum ert tú sjálvandi vælkomin at seta teg í samband við kundatænastuna á 34 10 00 ella við at senda ein teldupost til [email protected]
Er talan um bólkar á í minsta lagi 10 fólk, skulu tit seta tykkum í samband við okkara Kundatænastu á 34 10 00 ella senda fyrispurning við oyðublaðnum HER>>
GG! Ert tú við barn og ert sett at eiga innan tvær vikur, kanst tú ikki flúgva við Atlantic Airways. Ert tú sett at eiga innan seks vikur, eigur tú at vísa eina læknaváttan við innskrivingardiskin, sum staðfestir, at ein lækni hevur góðkent ferðina frá einum læknaligum sjónarmiði og bert so leingi, sum flogferðin ikki er longri enn fýra tímar.
Læknaváttanin skal í mesta lagi vera 10 dagar gomul.
Hvussu nógv kostar ein ferðaseðil til eitt barn?
Børn yngri enn tvey ár uttan egið setur gjalda 10% av ferðaseðlaprísinum. Børn yngri enn 12 ár við egnum setri gjalda 50% av ferðaseðlaprísinum + avgjøld.
Kann eitt barn ferðast einsamalt?
Eitt barn skal vera fylt fimm ár fyri at ferðast einsamalt. Upplýsast skal, hvør fylgir barninum avstað, og hvør heintar tað við komu. SÍ SKJAL HER
Ein flogterna heldur eyga við barninum í flogfarinum. Eykagjald fyri hesa tænastu kostar DKK 250. Ferðaseðlar til børn, sum ferðast einsamøll, kunnu bert keypast hjá Kundatænastu okkara ella hjá ferðaskrivstovunum. LES MEIRA.
Netbílegging til pinkubørn
Smábørn yngri enn tvey ár uttan setur verða knýtt at navninum á fyrsta ferðandi í bíleggingini á netinum.
Bilstólar
Vilt tú hava bilstól við umborð, skalt tú bíleggja barnaferðaseðil til pinkubarn títt og tískil rinda sama prís sum fyri 2-11 ára gomul børn. Bilstólurin kann annaðhvørt vera fram- ella afturvendur og verður spentur fastur í setrið við síðuna av tínum. Tá ið tú bíleggur setur til bilstól, skalt tú seta teg í samband við Kundatænastuna +298 341000
Innskrivaður bilstólur er ókeypis.
Onkuntíð er neyðugt hjá børnum at ferðast einsamøll. Atlantic Airways hevur tí eina tænastu, har vit bjóða okkum til at ansa barninum á ferðini.
Hendan tænastan er fyri børn millum 5 og 15 ár. Børn 5-11 ár skulu nýta hesa tænastu; fyri børn millum 12-15 ár er tænastan sjálvvald.
Er barn títt millum 5 og 11 ár og ferðast saman við einum, sum er 16 ár ella eldri, er ikki neyðugt at bíleggja hesa tænastu.
Best er at bíleggja ferðina í góðari tíð fyri at tryggja, at barnið fær váttað pláss, tí tað er avmarkað, hvussu níogv børn kunnu ferðast einsamøll á hvørjari ferð.
Henda tænasta kostar 250 kr. fyri hvønn vegin.
Tú skalt útfylla eitt handfaringarskjal. Tað inniheldur persónsupplýsingar hjá barninum, ferðaskrá, navn á tí persóni, sum kemur eftir barninum við komu og undirskrift hjá foreldur/verja. Til ber at taka handfaringarskjalið niður og fylla tað út nú.
Tú skalt hjálpa barni tínum at innskriva viðførið á flogvøllinum. Tú skalt altíð vísa galdandi samleikaprógv við innskriving, líkamikið hvagar barnið skal ferðast, og tú skalt vera á flogvøllinum, til flogfarið er farið á flog.
Starvsfólk hjálpa síðani barni tínum gjøgnum trygdareftirlitið og allan vegin út í flogfarið, ansa eftir tí umborð og fylgja barninum út við komu.
Tað ber ikki til at koma eftir barninum við flúgvaran, tá ið hann er lendur. Starvsfólk fylgja barninum frá flogfarinum, eftir viðførinum og út ígjøgnum toll- og passeftirlitið. Síðani verður barnið latið tí persóni, sum er komin at taka ímóti (tann, sum stendur á handfaringarskjalinum). Fyri at tryggja, at tað er tann rætti persónurin, skal viðkomandi, sum kemur eftir barninum, vísa galdandi samleikaprógv.
Eru seinkingar ella líknandi, verður ansað serliga væl eftir barninum. Vit syrgja fyri, at tú sum foreldur/verji verður kunnað/ur um allar broytingar. Barnið er ongantíð uttan umsjón.
GG! Um tað við fráferð er ivamál, hvørt tað ber til at lenda á ferðamálinum ella ikki (t.d. orsakað av toku ella vánaligum veðri), kann barnið ikki ferðast einsamalt.
Vit átaka okkum ikki at hjálpa barninum við at keypa í tollfría handlinum við fráferð/komu. Tó kunnu vit vísa á, at tað ber til at keypa og rinda fyri vørur frammanundan á heimasíðuni hjá Duty Free FAE. So er vøran klár at koma eftir, tá ið barnið fer avstað ella lendir.
Hundurin ella kettan skulu vera í IATA-góðkendari tasku/kassa fyri at sleppa í kabinuna. Djór og taska mugu tilsamans í mesta lagi viga 8 kg. Djór, sum skulu við í kabinuna, verða roknað sum eitt stykki av handviðføri. Størsta mát á tasku er 40 x 25 x 23 cm.
Um hundurin ella kettan vigar meira enn 8 kg, skal djórið í lastarúmið í IATA-góðkendum kassa.
Vinarliga útfyll ein flutningskjal, tá tú ferðast við djórum og lat skjalið inn til skrivstovu okkara á flogvøllinum.
Tað ber ikki til at ferðast við djórum til Edinburgh, men tað ber til at bíleggja djóraflutning úr Edinburgh til Føroya.
GG! Djóraflutningur í kabinuni kostar DKK 199 fyri hvørt djór, og djóraflutningur í lastarúminum kostar DKK 399 fyri hvørt djór.
Vinaliga legg til merkis, at ferðast tú við dýrum skal hetta bíleggjast frammanundan og í seinasta lagi 48 tímar áðrenn fráferð. Flutningurin skal bíleggjast, har tú hevur keypt tín ferðaseðil. Hevur tú keypt ferðaseðilin hjá Atlantic Airways kanst tú ringja til okkum á tlf. 34 10 00 ella skriva til [email protected]
Í sambandi við djóraflutning verða tit vinarliga biðin um at lesa heimasíðuna hjá Heilsufrøðiligu Starvsstovuni og undir "Viðføri" á heimasíðu okkara HER.
Bílegging av húsdjóraflutningi
Flutningur av húsdjórum skal altíð bíleggjast frammanundan og góðkennast til flutning, áðrenn djórini kunnu takast við. Hetta skal gerast í seinasta lagi 48 tímar áðrenn fráferð. Ring á 34 10 00 og bílegg húsdjóraflutning.
Fyri at tryggja bestu hjálpina tær tørvar á ferðini, má ferðaseðilin og hjálpin bíleggjast samstundis og í seinasta lagi 48 tímar áðrenn fráferð. Um tú bíleggur seinni, vilja vit gera okkara besta fyri at hjálpa tær. Á hesi síðuni finnur tú kunning um ymisku tænasturnar, sum vit bjóða ferðandi við skerdum førleika. Lesið vinarliga okkara reglugerðir og treytir.
Kann eg ferðast uttan fylgjara?
Tey flestu ferðandi við skerdum førleika kunnu ferðast við Atlantic Airways uttan fylgjara. Fyri at varðveita trygdina hjá øllum ferðandi, eisini til ferðandi við skerdum førleika, og fyri at sleppa undan, at ein møgulig evakuering verður seinkað, eru tað einstøk ferðandi, sum mugu hava ein fylgjara við sær á ferðini. Hetta er eitt krav sambært undantakstreytunum, sum lýstar eru í (EF) 1107/2006 grein 4.2.
Fylgjari
Ein fylgjari ella røktari er tann persónurin, sum hevur ábyrgdina av, at tú hevur tað gott, meðan tú fert umborð/úr flogfarinum, vanligu trygdini hjá tær á flogferðini, og at tú fært neyðugu hjálpina í sambandi við evakuering. Fylgjarin skal vera minst 18 ára gamal/gomul og sita við síðuna av tær.
Fylgjarin kann ikki vera fylgjari hjá fleiri ferðandi samstundis.
Legg til merkis! Okkara flogtænastufólk skulu ikki lyfta teg frá flogsetrinum til koyristól og skulu ikki hjálpa tær á wc ella í sambandi við heilivág. Tey kunnu hjálpa eitt sindur til í sambandi við mat, men annars ikki hjálpa tær at eta.
Góð ráð viðvíkjandi ferðafólkum við skerdum førleika
Fyri at kunna geva okkara ferðandi best møguligu hjálpina, og í samsvari við EU-fyriskipan 1107/2006, mugu vit hava upplýsingar um tín tørv á hjálp í seinasta lagi 48 tímar undan fráferð fyri at kunna ábyrgdarhavandi á flogvøllinum um neyðugu hjálpina.
Vísandi til European Aviation Regulation, EU-OPS 1.070(a), má operatørurin tryggja, at øll ítróttarvápn, sum skulu við flogførum, eru fráboðað av operatørinum.
Kundar, sum ætla at flyta ítróttarvápn, skulu boða Atlantic Airways skrivliga frá. Hetta kann antin gerast, tá ið bókingin verður framd gjøgnum eina av ferðaskrivstovunum ella við at senda vápna-útgreiningarnar, har vápnaslag og seriunummar eru upplýst til [email protected]
Tú skalt eisini boða frá, um tú hevur lóður við tær ella ikki.
Ferðandi, sum hava smittandi sjúkur, sleppa ikki umborð á okkara flogfør, um mett verður, at tann ferðandi er ein beinleiðis hóttan móti heilsuni og trygdini hjá øðrum ferðafólkum. Dømi um smittandi sjúkur kunnu vera skáldkoppar, reydlingar, meslingar o.líkn. Um tað við fráferð eru týðilig tekin uppá sjúku, skal ein hava læknaváttan hjá sær. Atlantic Airways hevur rætt til at avvísa ferðandi, sum ikki kunnu vísa neyðug skjalprógv.
Atlantic Airways bjóðar tænastur samsvarandi fyriskipanini hjá Europatinginum og Europaráðnum (EF) 1107/2006, og vit halda okkum til ásetingarnar í fyriskipanini um rættindini hjá virkisskerdum og rørsluskerdum í sambandi við loftvegis flutning.
Vit bjóða kundum okkara møguleika at angra keypið innanfyri 24 tímar frá, keypið er gjørt og fáa allan peningin aftur, tó í seinasta lagi tríggjar tímar áðrenn fráferð.
Um tú hevur bílagt eina ferð við Atlantic Airways og kanska skrivað skeivt navn, valt skeivan dag ella angrað títt keyp, kanst tú fáa allan flogferðaseðilin endurgoldnan, um tú setur teg í samband við okkum innan 24 tímar frá keypstíðspunktinum.
Hvussu geri eg tað?
Tú kanst ringja til Kundatænastu okkara á +298 34 10 00 ella senda ein teldupost til [email protected]
Minst til at viðmerkja navn á ferðandi og bíleggingarnummar - restini taka vit okkum av!
Hvat um eg angri mítt keyp, og tit hava stongt (vikuskifti ella heiligdagar)?
Tað týdningarmesta er, at tú gert vart við teg innan teir 24 tímarnir eru farnir. Send okkum ein teldupost á [email protected] við omanfyrinevnda. Tá er tað tíðspunktið, ið vit hava móttikið tín teldupost, ið er galdandi.
(Serligar treytir eru galdandi fyri bólkaferðir og pakkaferðir. Hesar verða upplýstar í bíleggingarsamskiftinum.)


text:
Írskt mál
Írskt (Gaeilge ella An Ghaeilge, Enskt: Irish) er eitt Goideliskt (Gæliskt) mál nærskyldt við Skotskt gæliskt og Manskt, sum tosað er í Írlandi. Írskt verður framvegis tosað í smáum enklavum, serliga í Connacht, har vesturi í Írlandi. Økini har írskt framvegis verður tosað verða nevnd Gaeltachtaí (eint. Gaeltacht), og fólkini verða nevnd Gaeilgeoirí (orðarætt "eldhugað írskmælt fólk").
Írskt mál er, saman við eingilskum, alment mál í Írlandi, og tvungin lærugrein í øllum almennum fólkaskúlum í Írsku Republikkini.
SøgaEdit
Írskt mál er fyrst skjalaprógvað við Ogham áskriftum frá fjóðru øld e.Kr., og verður hetta málið kallað frumírskt. Hesar áskriftir eru funnar kring alt Írland og á vesturstrondini av Stórabretlandi. Frumírskt broytist til fornírskt gjøgnum 5. øld. Fornírskt nýtti frá 6. øld latínska stavraðið, og upptók eisini nógv latínsk orð, serliga orð ið høvdu við kirkjumálið at gera. Í 10. øld hevði fornírskt útviklað seg til miðírskt, ið varð tosað í Írlandi, Skotlandi og á oynni Mann. Frá 12. øld fór miðírskt í teimum trimum londunum at broytast til tey lokalu málini, írskt, skotskt gæliskt og manskt.
Írskt SkriftmálEdit
Høvuðsgrein: Írskt skriftmál
Tað írska skriftmálið gongur aftur til klassikst írskt, frá tíðarskeiðnum 1100-1600. Hóast ein skriftmálsbroyting (reformur) kom í seinna helmingi av 1940'unum, sum viðførdi eina nútímansgerðing av skriftmálinum, so byggir tað framvegis (eins og føroyskt) á upprunafrøði, tvs. tað er framvegis stórur munur á talumáli og skriftmáli, eins og í føroyskum.
MálføriEdit
Írskt hevur í dag tríggjar høvuðsdialektir (málføri) hvørs geografiska útbreiðsla stórt sæð fylgir teim trimum landslutunum; Munster, Connacht og Ulster. Dialektin í tí fjórða landslutinum, Leinster, doyði út í 20. Øld, men bandupptøkur vórðu gjørdar av henni í árunum 1928 og 1931. Seinasti persónur ið tosaði Leinsterdialekt doyði í 1960.
GaeltachtEdit
Írsktmæltu økini Gaeltacht (An Ghaeltacht) í dag finnast í:
- Galway (Contae na Gaillimhe), harímillum Connemara (Conamara), Aran oyggjarnar (Oileáin Árann), Carraroe (An Cheathrú Rua) og Spiddal (An Spidéal);
- á vesturstrondini av Donegal (Contae Dhún na nGall); í økinum sum verður rópt Tyrconnell (Tír Chonaill);
- á Dingle hálvoynni (Corca Dhuibhne) og Iveragh hálvoynni (Uibh Rathach) í Kerry (Contae Chiarraí).
Smærri øki finnast eisini í Mayo (Contae Mhaigh Eo), Meath (Contae na Mí), Waterford (Contae Phort Láirge), og Cork (Contae Chorcaí).
Gweedore (Gaoth Dobhair) í County Donegal er størsta Gaeltacht sóknin í Írlandi.


text:
Innanduraveningarnar í Badmintonhøllini byrja týsdagin 20. oktober. Leisturin verður nøkunlunda tann sama sum seinasta vetur. Venjari hjá størru børnunum, sum venja týsdag, verður Gunnar Sivertsen. Týsdag fara tey størru børnini (ca. 8-15 ár) at venja/læra seg tær ymsu greinarnar innan frælsan ítrótt, sum eru renning, lop og kast.
Í mai mánað komandi ár byrja kappingarnar í frælsum ítrótti á breyt og tá er málið at fleiri av børnunum, sum hava luttikið í innanduravenjingunum fara at royna seg í kapping.
Tey smærru børnini venja fríggjadag og tá verður tað Vibeka, sum er venjari við hjálp frá størri gentum. Hjá teimum smærru børnunum verður talan um at venja saman, við atliti til frælsan ítrótt, og samstundis hava tað stuttligt.
Hjá teimum vaksnu verður nøkunlunda sami leistur sum seinasta vetur.
Kostnaður fyri børn er kr. 200 og fyri vaksin kr. 500.
Her eru venjingartíðirnar fyri veturin 2020/2021:
Týsdag kl. 17-18 Skúlabørn (ca. 8-15 ár) – innandura (Frælsur Ítróttur) (byrjað 20. okt.)
Týsdag kl. 17-18 Vaksin (evt. stuttur joggitúrur uttandura áðrenn innanduravenjing)
Týsdag kl. 18-19 Vaksin innandura (byrjað 20.okt: Upphiting-Styrkivenjing-Renning-Avjogg)
Hósdag kl. 18-19.30 Vaksin uttandura – Intervallir/fartleg (Hechmann – øll vælkomin)
Fríggjadag kl. 16-17 Børn (ca. 4-7 ár) innandura (byrjað verður 23. oktober)
Fríggjadag kl. 17-18 Vaksin innandura – Sirkulvenjing (byrjað verður 23. oktober)
Sunnudag smb. avtalu Vaksin uttandura – longri túrur (Hechmann – øll vælkomin)
Leinkjur til tilmelding og gjalding eru her:
GJALDING VETRARVENJING VAKSIN 2020/21


text:
Neyðarróp um eftirviðgerð mugu hoyrast
Hóast skiftandi samgongur hava roynt at lagt afturat tilboðum til fólk, sum fáa og liva við varandi tarni aftan á ymiskar sjúkur, so mugu vit ásanna, at støðan enn ikki er nøktandi. Verri enn so!
Seinasta dømi er dokumentarurin, sum lýsti so væl familjuna aftaná, at heilaskaði rakti. Akutta viðgerðin gekk væl, men uppfylgingin var alt ov stirvin, og nógvir manglar eru. Tíverri er hatta ikki eitt eindømi. Gjøgnum seinastu mongu árini hava vit sæð líknandi dømi.
Politiska skipanin má taka í egnan barm
Vit hyggja inneftir og spyrja okkum sjálv, hvat vit gera rætt, hvat vit gera skeivt, og hvat vit mangla at gera? Tað skylda vit teimum, sum liva við støðuni og leggja sítt lív fram fyri almenninginum í neyðini. Tað ábyrgdina mugu vit taka á okkum. Nú!
Eg havi ikki øll svør, men kann vísa á, at meðan vit sótu, raðfestu vit endurvenjingina í øllum sjúkrahúsverkinum. Á KS bleiv serligt endurvenjingartilboð sett í verk til fólk við heilaskaða. Tilboðið er enn virkið og eisini raðfest av hesi samgonguni.
Afturat hesum settu vit pening av til at gera serliga endurmenningarstøð í gulu læknahúsunum. Tekning var klár stutt undan valinum, men kostnaðarmetingin helt ikki í mun til tað, sum var avsett. Har ber so til at taka ta ætlanina fram aftur og eftirmeta hana.
Á SS blivu eisini nýggj endurvenjingartilboð ment umframt vanliga virksemi. Hesi eru eisini raðfest av hesi samgonguni. Og á LS er endurvenjingin eisini raðfest. Men hvat hjálpir hetta teimum, sum sita við hús og ikki fáa tað hjálp, teimum tørvar?
Samskipan manglar
Er tað nakað galið í mátanum vit skipa okkum uppá? Ja, uttan iva. Alt er splittað sundur í geirar, og tess fleiri geirar hava ábyrgd, tess fleiri støð kunnu fólk detta niður millum. Tað eiga vit eisini at hyggja uppá. Hví skal eitt øki sum endurvenjing verða býtt sundur á land, kommunur og almannaverk ? Og hví er alt býtt upp eftir diagnosum og aldursmørkum? Tað mugu vit hyggja eftir og tora at broyta. Tað er sama borgara, vit tosa um.
Seinastu árini er heilsuverkið raðfest munandi. Og tað hevur eisini verið neyðugt. Men fyri borgaran hevur tað eins stóran týdning, at tænasturnar í almannaverkinum fylgja við. Tað hava skiftandi landsstýrisfólk víst á og stríðst fyri, men tað hevur verið nógv truplari at fáa pening til almannaverkið enn til heilsuverkið. Har kunnu vit eisini gera nakað. Bæði í mun til fígging og í samband við at síggja sjúkrahúsverkið og almannaverkið sum eina samanrunna eind fyri borgaran.
Tað, at eldrarøktin er kommunal, er eisini ein avbjóðing í hesum, m.a. tí at tænasturnar eru so ymiskar kring landið, og fólk undir 67 eru komin í álvarsama klemmu. Tað má broytast.
Eg hugsi eisini nógv um, hvussu vit betur fáa tryggjað okkum, at peningurin kemur út til borgaran sum tænasta, og hvussu vit hjálpa børnunum!
Sálarfrøðilig kreppueind skal fáast at virka
Tá ið sjúkrahúsætlanin varð gjørd, var eitt av tilmælunum, at ein sálarfrøðilig eind skuldi vera í sjúkrahúsverkinum. Har skuldi vera sálarfrøðingar, sum kundi taka sær av sjúklingum og familjum í kreppustøðum, sum tað ofta er, tá ið álvarsom sjúka rakar. Áðrenn eg fór frá, fekk sjúkrahúsverkið eina játtan til at seta skjøtul á tað arbeiðið. Onki frættist aftur. Tað arbeiðið kann eisini fáast at virka. Tað hevði verið ein bati.
Allir flokkar skulu vera við
Vit í Tjóðveldi eru til reiðar at stuðla øllum átøkum, sum kunnu bøta um støðuna. Hetta er nakað, vit eiga at standa saman um, tí hetta er okkara felags ábyrgd. Vit kunnu byrja við at fáa talulæruna at virka, at raðfesta almannaverkið við stuðlum og dagtilboðum o.ø., og vit kunnu saman endavenda allari skipanini. Tí okkurt er galið, tá ið vit, sum eru so ríkt land, ikki hava megnað hesa týdningarmiklu uppgávu fyri okkara borgarar.
Hesi neyðarrópini mugu ikki fara óhoyrd fram við borðinum.
Sirið Stenberg
løgtingskvinna
Tjóðveldi


text:
Bøkur
-
200,00 kr
100 kærlige hilsner
Brúkið fimm minuttir uppá hvønn annan í 100 dagar. Gary Chapman heintar eggjan og íblástur til parlagið úr bíbliunnar lyftum og royndu vísdómsorðu...Vís allar upplýsingar
-
200,00 kr
12 ting jeg gerne ville have vidst før vi blev gift
Tey flestu av okkum brúka nógv meira tíð og kreftir til at fyrireika okkum til arbeiðslívið, enn at fyrireika okkum til eitt lívlangt hjúnalag. Gar...Vís allar upplýsingar
-
100,00 kr
30 skridt på vejen
30 skridt på vejen er ein andagtsbók, sum hevur sín uppruna í upplivingum ella royndum, ið rithøvundarnir hava haft í samband við Ísrael - hetta er...Vís allar upplýsingar
-
150,00 kr
36 sálma- og sangløg
Ámundur Berthelsen hevur verið urguleikari í Sjóvar kirkju í nærum 35 ár. Hann hevur gjørt ein røð av løgum til sálmar og sangir. Løgini eru vøkur...Vís allar upplýsingar
-
150,00 kr
40 Forretter til fasten
“Føstutíðin verður ofta mett sum ein døpur tíð”. Soleiðis skrivar Peter Østergaard Jacobsen í fororðunum, men hvat er meiningin við føstuni, um bó...Vís allar upplýsingar
-
300,00 kr
5 minutter hver dag
Tað tekur bara fimm minuttir, men ávirkanin kann vara alt lívið! Við eini andakt til hvønn dag í árinum gevur høvundurin vitaminir bæði til viðurs...Vís allar upplýsingar
-
Uppruna kostnaður 89,00 krNú 20,00 kr
Á bønarinnar veingjum
Hvat hendir, tá ið vit biðja?Hví er tað so týdningarmikið at biðja?Kunnu vit læra at biðja?Hvussu skulu vit skilja Ják. 5,13-16?Eiga øll trúgvandi ...Vís allar upplýsingar
-
90,00 kr
Á ferð gjøgnum Bíbliuna
Litrík klistrimerkir, sum kunnu brúkast umaftur gera henda bóklingin sera framúrskarandi. Við samvirkni kunnu børn læra um allar tær týdningarmestu...Vís allar upplýsingar
-
200,00 kr
Af alle nætter
Tá ið hirðadrongurin Boaz missir foreldur síni, noyðist hann at flýggja frá sínum harðliga og óútrokniliga farbróðri sínum. Á ferðini hittir hann j...Vís allar upplýsingar
-
250,00 kr
Afvist
Rob Mitchell sigur frá um lív sítt, har hann einans trý ára gamal, var koyrdur á eitt barnaheim. Við hesum í skjáttuni sigur hann frá um longu leið...Vís allar upplýsingar
-
50,00 kr
Aldrig for lille
Tað vóru nakrir dreingir og gentur, júst sum tú, sum vildu hitta Jesus. Men vinir Jesusar søgdu: “Tit eru ov smá! Jesus vil ikki tosa við tykkym”. ...Vís allar upplýsingar
-
75,00 kr
Aldrig uden nåde
Sálmar eru til persónliga nýtslu. Og tað er í hesi merking, at høvundarnir royna at kasta ljós yvir arvin eftir Kingo, nú 300 ár eftir deyða hansar...Vís allar upplýsingar
-
250,00 kr
Alt bliver nyt
Josephine Weatherly stríðist fyri at bjarga rovunum av lívi sínum, tá familjan vendir heimaftur til teirra Virginia plantasju. Men avleiðingarnar a...Vís allar upplýsingar
-
200,00 kr
Amos
Aron ~ Kaleb ~ Amos ~ Jonatan ~ Silas Hesir fimm menn valdu trúfast at tæna Gudi uttan viðukenning ella heiður. Francine Rivers dugir ómetaliga væ...Vís allar upplýsingar
-
300,00 kr
Anno Domini
Anno Domini er ein andaktsbók til eitt ár. Men hon er meira enn tað. Hon er eisini ein venjingarbók, sum fer at hjálpa okkum at liva við kirkjuárin...Vís allar upplýsingar
-
300,00 kr
Anno gratiae
Bønir og hugleiðingar til tekstir í kirkjuárinum (seinna tekstarøð). Rithøvundur: Robert BladtForlag: CredoÚtgivin: 2013Blaðsíður: 443
-
130,00 kr
Ansigt til ansigt med kendsgerningerne
Bók 4 (aldur: 12-16 ár) Í bókini verða børn fyrireikað til broytingarnar í pubertetinum. Kannað verður um Guðs ætlan við sex í hjúnalagnum. Kærlei...Vís allar upplýsingar
-
150,00 kr
At bede med kirken
Ein hondbók til bøn og andaligar vanar gjøgnum dagin, við íblástri frá Jesus og teimum fyrstu kristnu. Rithøvundur: Scot McKnightForlag: ProRexÚt...Vís allar upplýsingar
-
50,00 kr
At leve
Í hesi bókini eru 11 lestrarupplegg til 11 (ella fleiri) bíbliutímar. Upprunastøðið er orðið “samlív”, men vit hava valt at skilja orðið rættuliga ...Vís allar upplýsingar
-
250,00 kr
At sætte spor
Endurminningarnar hjá Erik Back Pedersen eru ein heit og lívsjáttandi søga um eitt menniskja, sum hevði stóra ávirkan á øll, sum hann hitti. Erik v...Vís allar upplýsingar
-
200,00 kr
Ateistisk andagtsbog
“Tá ið Credo Forlag og eg í 2000-2001 arbeiddu við fyrstu útgávu av Ateistisk andagtsbog, vóru vit nokk so viss í, at tað var við at vera í síðstu ...Vís allar upplýsingar
-
300,00 kr
Atlas over bibelens fortællinger
Bíbliusøgan søgd – frá Ábrahami til Paulus. Tey nýggjastu søguligu og fornfrøðiligu ástøðini. Prýdd við 97 sergjørdum kortum, 7 heildarmyndum av en...Vís allar upplýsingar
-
50,00 kr
Áðrenn eg varð til
Bók 2 (6-9 ár) Í bókini verður á aldurssvarandi máli greitt frá samlegu millum mann og kvinnu frá upphavi av, frá gitnaði, fosturmenning, føðing og...Vís allar upplýsingar
-
Uppruna kostnaður 75,00 krNú 40,00 kr
Áðrenn stjørnurnar vóru til
"Í fyrstuni skapaði Gud himmalin og jørðina", soleiðis byrjar Bíblian. Guds skapanarverk var fullkomið, men síðan var lagt í oyði. Tó hevur Gud ikk...Vís allar upplýsingar