text:
- Publiceret den 08 januar 2015
- Víst: 5890
So av og á plagi eg at gloppa hurðini har eysturi á Próvfastatúvuni - ella á Skutli - hjá Oddvør og Nela. Fyri jól - og eisini í hesum nýggja árinum - havi eg havt mín lítla bandupptakara hjá mær, so mangt hugnaligt og áhugavert frá farnari tíð er fest á band. Bæði tvey hava óføra gott minni - so mín uppgáva hevur fyri ein stóran part bert verið henda: at leiða prátið inn á tey ymisku viðurskiftini. Oddvør fortaldi mær ein dagin, at tað eru liðin meira enn 60 ár, síðani tey bæði komu saman eitt Annað jólakvøld - tá var hon 15 ár. Jú, rætt er tað: "Oddvør og Neli" - "Oddvør og Neli" - tað minnist eg heilt frá barni av, at tey søgdu.
Oddvør Johannesen (f. Debes í 1939) er dóttir Sofus Debes, f. 1896 og Jóhonnu, f. Klein, 1896. Oddvør er miðlingur av trimum systkjum: Hannelina, f. 1937, Oddvør, f.1939 og Óli, f. 1944. Oddvør og Neli giftust í 1960 - tey búgva við Gjógv og eiga fýra børn: Sofus, f. 1960, býr við Gjógv, Anna, f. 1962, Hoyvík, Jóhanna, f. 1964, Kvívik, og Hergerð, f. 1968 og býr á Argjum.
Nú lova vit Oddvør framat:
Eg eri fødd í 1939, og javnaldrar mínir vóru Dánjal Jákup, Gerda, Sigrun hjá Kallsoy og Sólbjørg hjá Hjalmari á Teigunum (Hjalmar Joensen, f. 1908) . Annars spældi eg nógv saman við Herdis hjá Oliveri (Oliver Debes, f. 1909) - vit vóru bestu vinkonur, og vit vóru grannar, men hon var eitt ár eldri enn eg. Ikki tí - vit spældu eisini nógv saman við Gerdu, Magnhild, Svanhild á Teigunum, Ingrid í Bíggjarlagnum og Petru Elisu. Petra Elisa var dóttir Magnus hjá Sørini (Joen Magnus Joensen, f. 1909) og hon var nógv her sum genta - búði hjá Svend (Svend Joensen, f. 1912).
Oddvør, Magnhild og Gerda til nýggjárssang á Gjáargarði í novembur 2005 Ingrid í Bíggjarlagnum, Kristianna hjá Valborg og Gerda hjá Dinnufíu
Vit spældu nógv úti, men man hevði eisini sínar skyldur heima - vaska klæðir, gera reint og alt møguligt - og so kundi tú sleppa út at spæla. Vit loftaðu nógv við húsini hjá Oliveri og yviri í Jákupsstovu. Har lá so væl fyri, tí veggurin var so slættur - stoyptur. Vit loftaðu upp í hundrað og taldu innantanna. Misti tú, so vart tú liðug. Ikki minnist eg, hvussu vit taldu, men hundrað - tað var at skalla tíggju ferðir. Vit spældu alt møguligt - rundbólt og langbólt - og so var tað eitt, sum ikki hoyrist so nógv um, tá tosað verður um spøl - tað var at sláa pinn. Tað gjørdu vit nógv av undir Skipshúsunum. Tað vóru tveir partar, ið skifust um at sláa og at taka ímóti. Vit settu tveir fittar steinar á vegin - eitt glopp var í millum teir - og so høvdu vit tvey træpettir . Tað styttra træpettið løgdu vit á báðar steinarnar, og tað longra brúktu vit at sláa við. So slerdu vit træið av steinunum við tí longra trænum - so slerdu vit út - so vippaðu vit --- taldu stig við tí longra trænum (10 - 20 - 30 - 40 ---- 100, 110 ). Loftaði onkur tí styttra trænum, tá ið sligið bleiv út, so doyði tann, sum slerdi (slapp ikki at spæla víðari). Vit dansaðu nógv á Brúnni og Heimi á Rættini, og "kerlighoytsvísan" "En vise for eder jeg nu fortælle vil", var mangan á lofti (vísan sæst í fullari longd aftast í hesari frásøgnini). -- Ungmannafelagið - tað kallaðist "Norðstjørnan" - var nokkso virkið ta tíðina, tá ið eg var blivin vaksin. Anfinn (Anfinn Jacobsen, f. 1932) var formaður eina tíð, og so vóru tað eisini Arnhild (Arnhild Sivertsen, f. Joensen, 1931) og Dea ( Andrea Lamhauge, f. Kristiansen, 1931). Vit sungu úr "Føroya fólks", og so varð lisið upp úr bókunum hjá Martini Joensen - "Fiskimenn" og aðrar. Anfinn las - og seinni eisini Arnhild og Dea. Hetta var tað vanliga, men tá ið Árni í Horni (Árni Joensen, f.1952) kom framat, fór hann undir at skipa fyri bygdarballið. Tað fyrsta bygdarballið mundi vera umleið 1972. Tað bleiv gingið í húsini at biðja kjøt - eitt stykki úr hvørjum húsi. Undirtøkan var sera góð, bæði millum gomul og ung - har var borðhald við skemti - og seinni bleiv farið upp á gólv. Síðani hevur hesin siðurin hildið sær, men í 1975 ætlaðu tey ikki at hava nakað ball, tí tann fyrsta desembur tað árið doyði Sofus í Fornanum (Sofus Sivertsen, f. 1928) bara 47 ára gamal, men tá segði Arnhild (einkjan), at ballið skuldi verða, soleiðis sum tað plagdi at vera. So bleiv, og Arnhild hevði báðar synirnar við sær.
Tað hava fleiri fólk verið búsitandi hjá okkum upp gjøgnum tíðirnar. Umframt okkum - mammu, pápa og systkini - minnist eg, at búði Billa (Birgitta Olsen, f. í Funningi 1863) eisini hjá okkum. Hon kom til Gjáar í 1890, og tá helt hon til hjá Pól Jóhannesi Yviri á Bø (Poul Johannes Joensen, f. 1864). Til okkara kom hon í 1906. Eina tíð búði hon á Hellunum og gekk til Fuglafjarðar at arbeiða í fiski. Billu minnist eg væl, hon doyði í 1944. Ein maður, ið kallaðist Fjarð-Hanus (Hans Sigmund Dahl, f. í Funningsfirði 1878), búði eisini hjá okkum í nøkur ár, men tað var fyri mína tíð. Hann kom til okkara í 1890. Foreldrini hjá honum vóru deyð - fyrst doyði mamma hansara, og stutt aftaná fór pápin. Tey áttu fleiri børn - trý komu til Gjáar, eitt til Funnings og eitt til Eiðis. Ein systir búði í Kollafirði (tænti), tá ið foreldrini doyðu, og eg ein onnur systir var eisini har. Jú, Hanus og tvær yngri systrar komu til Gjáar at vera. Onnur búði í Stólpa, og hin búði í Blásastovu, men tær doyðu báðar tvær av turberklum. Ikki veit eg, hvussu leingi Hanus búði hjá okkum, men í fólkateljingini frá 1901 er hann ikki við Gjógv, men tá var hann eisini vaksin. Daniella í Ólastovu (Daniella Biskopstø, f. 1878) búði eina tíð hjá okkum. Hon var trúlovað við Jóan Jacob Debes, sum fórst við 8-mannafarinum "Brúðrini" í 1901. Jóan Jacob var beiggi Per í Heiðriksstovu. Aftan á vanlukkuna kom Danilella til okkara at vera - hvussu leingi veit eg ikki. Seinni giftist hon og búsettist á Stykkinum. Fía, dóttir Poul Kleiní Sjúrðarstovu, f. 1861) doyði út av loftinum hjá okkum. Hon æt Sofía Klein, f. 1896 og doyði 20 ára gomul av tuberklum. Fía og mamma vóru javngamlar og vinkonur. Kanska hevur Fía verið eftir við Gjógv, tá ið tey í Sjúrðarstovu fluttu av bygdini umleið 1910. Man kann næstan siga, at Fía í Gamla Pakkhúsi (Sofía Joensen, f. Klein), sum var uppkallað eftir Sofíu í Sjúrðarstovu, vaks upp hjá okkum, og hon gekk í skúla við Gjógv. Hon var abbadóttir Poul Klein. Eldbjørn (Óli Eldbjørn Joensen, f. 1936), sonur Fíu, er uppkallaður eftir abba og ommu. Hvørt ár, tá ið fjall hevði verið í Dalinum, fingu tey í Gamla Pakkhúsi tað besta lambið frá okkum. Eg var onkuntíð við pápa, tá hann fór við lambinum. - Hans á Skipinum kom úr Vík til okkara at vera í 1912 - tá var hann seks ára gamal. Mamma hansara var deyð, og pápi hansara, Elias, ætlaði sær til skips, men hann mátti fáa onkran at passa dreingin, meðan hann var burtur. Abbi, Óli Debes, og Elias kendust og vóru vinmenn, og Elias spurdi abba, um hann kundi hava sær dreingin, meðan hann var burtur - tað var gamaní. Petur í Jákupsstovu fortaldi tað, at hann plagdi at leiða Hans í skúla. Hans dámdi so væl við Gjógv - og tey hjá okkum vildu ikki av aftur við hann - so hann bleiv bara verandi her og roknaði okkara hús sum sítt barnaheim. At fólk kom til okkara, mundi komast av tí, at hetta var eitt sovorðið hús, men hetta hevði einki við familjuskap at gera. - Tá ið eg bleiv fødd, í 1939, ringdi pápi til Elias í Vík at spyrja, um hann ikki kundi skaffa sær eina hoyggingargentu. "Jú, tað er vist, tú hevur hjálpt mær so væl, at tað skal eg gera," svaraði Elias. Hoyggingargentan bleiv Hanna í Vík, ið seinni giftist við John Niðri í Geil - soleiðis kom hon til Gjáar. Ejolvur á Skipinum ( Ejolvur Djurhuus, f. 1936) er uppkallaður eftir ommu og abba, og tey á Skipinum fingu hvørt ár eitt lamb frá okkum - og seinni bleiv tað so eitt krov - líka til Elspa á Skipinum (Elsebeth Djurhuus, f. Matras, 1899) doyði í 1992. - Bina hjá Lenu á Bø (Elena Joensen, f. 1899) og Ingibjørg í Nýggjustovu vóru eina tíð arbeiðsgentur hjá okkum.
Asta og dóttirin, Hedvig Reynheim, í kirkju við Gjógv 28.02.10 Ingibjørg og Oddvør á eydnuhjólið við Gjógv 19.08.07
- Mamma plagdi at siga tað, at meðan hon lá á Sjúkrahúsinum í Klaksvík, tá ið eg var fødd, fekk hon tvey ring boð: Olaf, mammubeiggi, (Olaf Klein, f. 1904) lá sjúkur av tuberklum í Gdynia í Polen, og Sanna mostir, (Susanne, f. Klein 1898) ið búði á Oyrarbakka, var farin á Sanatoriið í Havn við tuberklum - og seks vóru børnini. Pápi hevði ringt til mammu at spyrja, um tey ikki kundu taka tvær døtur hjá Sannu mostur til okkara at vera, og tað var ja, áðrenn hálvtalað var orðið. Asta, sum er fødd 1931, og Ingibjørg, sum er fødd 1933, komu so til okkara. Torbjørn, f. 1928 og Óluva, sum er fødd 1932, blivu uppi í Geil. Olga, sum er fødd 1927, bleiv eftir á Oyrarbakka, meðan tann yngsta, Lina, sum er fødd 1936, fór til Eiðis. Asta fór frá okkum sum 16 ára gomul, tá hon fór út at tæna, men Ingibjørg var 12 ár, tá ið hon fór. Vit roknaðu okkum sum systkin, og Asta, sum nú býr á Sandi, sigur seg vera frá Gjógv, um onkur spyr hana, hvaðani hon er. - Sanna mostir bleiv frísk aftur av tuberklunum, men Olaf mamm(u)beiggi doyði í 1947 - 42 ára gamal.
Telefonin kom til Gjáar í 1907. Fyrst var telefonstøðin í Ólastovu, og haðani fór hon til Dánjal Klein ( f. 1882) uppi á Heygnum. Í 1921 kom hon so oman í Stovuna til okkara - til abba, Óla Debes (f. 1865) - og her var hon so, til hon bleiv niðurløgd 19.11.1976. Eftir tað høvdu vit bara boðstøð og telegramm, men tað doyði skjótt burtur. Tað var ikki bara sum at siga tað at hava telefonstøðina. Tú vart bundin av henni alt samdøgrið - hvønn dag í árinum - og úthurðin mátti ikki vera læst á degi ella nátt. Mangar dagar var køkurin fullur av fólki, sum sat og bíðaði - alt tók so langa tíð. Skuldi t.d. tosast við onkran í Havn, so bleiv fyrst ringt til Funnings at biðja um Havnina. Funningur ringdi so til Fuglafjarðar ella Hvalvíkar at biðja um Havnina, og tá ið vit so einaferð sluppu ígjøgnum til Havnina, tástaðni kundu boð sendast eftir tí, ið tosast skuldi við, og so gekk tað heila umaftur øvugtan veg: Havnin/Hvalvík/Funningur/Gjógv. Fáar vóru telefonlinjurnar, so mangan kundi ein stutt samtala taka fleiri tímar. Telefonboðið kostaði 50 oyru, men til Vestmanna kostaði tað 75 oyru, tá tað var langt at fara. Komu t.d. telefonboð til onkran, sum búði nær við hjá okkum, so kundi verða biðið um "at halda opið" - tað vil siga at fara við boðunum beinan vegin uttan at leggja á. Um náttina var mestsum altíð friður, men eg minnist væl, at tað bankaði uppá eina náttina. Tá var tað ein bátsmanning, ið skuldi ringja, og vit vóru lívs forskrækt. Og so telegrammini. Fyrst skuldu tey móttakast og skrivast á eina kladdu. Var tað til okkurt serligt høvi - føðingardag ella brúdleyp - so bleiv tað skrivað á eina "festblankett" - eitt fínt skreytblað. Kom telegrammið frá onkrum skipi, so bleiv tað bara skrvað á eitt serligt ark, sum bleiv boygt saman um miðjuna, og so bleiv eitt reytt klistrimerki sett á. Telefonin gav ikki nógv, tá ið hugsað verður um alt stríðið - eitt árið var yvirskotið 7000 kr, tað minnist eg. Tað komu mangan ring boð gjøgnum telefonina, og pápi hevði skyldu til at bera tey víðari. Tað er vist - pápi hevur borið nógv ring boð, og eg minnist serliga eina konu, ið hevði fingið ring boð - hon ræddist at síggja pápa millum húsini og tordi ikki at koma á telefonstøðina, um boð vóru eftir henni - eg skilti hana væl. Pápi hevði altíð bláa húgvu, tá ið hann fór við tungum boðum, so tað er skilligt, at hvøkkur kom á fólk, tá ið tey sóu pápa við bláari húgvu.Sjálvandi ávirkaði telefonin okkara gerandisdag - at so nógv uttanhýsisfólk sat í køkinum, meðan vit t.d. stákaðust við mat og ótu døgurða, men vit vóru so vand við tað, tí vit vistu ikki um nakað annað. Telefonlistar skuldu eisini skrivast og sendast til Telefonverkið. Upp á hesar listar varð skrivað, hvør ið hevði tosað - hvørt einasta menniskja - nær tað var tosað - hvussu leingi - og hvat tað kostaði. Telefonpengarnar løgdu vit í ein kassa fyri seg. Tað var nógv arbeið av telefonlistunum, og tað arbeiðið gjørdi Jákup Sofus Jacobsen, f. 1900. Tað vóru bara tveir telefontræðrir millum Gjógv og Funning, og í illveðri hendi tað mangan, at træðrirnir komu saman, og tá hoyrdist einki. Vit merktu tað, tí tað bleiv so tungt at ringja.Tá plagdi onkur maður ella smádrongur at fara heim í gjøgnum Dalin við tráðu. Fann hann feilin, so loysti hann træðrirnar sundur við tráðuni, men vóru aðrir størri feilir - træðrirnir kanska slitnaðir - so fóru boð til Elduvíkar eftir Sigurdi Clementsen. Hann umvældi feilir, og børnini kallaðu hann fyri "Pelamannin", tí tá hann var at síggja, so hekk hann gjarna uppi í onkrum pela. Hann gisti mangan hjá okkum. Um summarið plagdu vit at fáa breyð sendandi frá bakarínum "Tip top" í Fuglafirði hvønn týsdag við "Pride". Mamma bakaði annars altíð breyð, og so er tað ein dagin í hoyggingini, at hon ikki hevði havt tíð at baka, og nú kemur Sigurd inn á gólvið. Mamma gevur honum drekka og gremur seg um, at hon bara hevur bakaríbreyð, og tá svaraði Sigurd: "Einki breyð er so gott sum egið konubreyð!"
Frederik Ejdesgaard, av Eiði, gekk við posti til Funnings og Gjáar mikudag og leygardag. Við Gjógv bleiv hann bara kallaður "Posturin". Eg havi mangan hugsað um tað. Tá ið eg koyri við bili, so hyggi eg altíð undir Hamarsendan (undir Eiðisskarði), hvussu har rýkur og fýkur. Frederik og pápi vóru í familju, og tí var tað, at hann altíð kom inn til okkara, tá ið hann hevði verið á posthúsinum hjá Petur Kristiani (P.C. Joensen, f. 1880) við postinum. Hann gisti ofta hjá okkum, tá ið hann var seinur, ella tá ið tað var illveður. -- Gamli Postur (Jóhan Magnus Hansen, Eiði) gekk við posti, áðrenn Frederik tók við. Jóhan Magnus var pápi Kristionnu hjá Kallsoy, og hann helt tí til í Lærarahúsunum, til Kallsoy flutti til Eiðis í 1944. Eftir tað helt hann til hjá okkum. Tað kom altíð nógv fólk inn til okkara. Tá ið "Pride" kom úr Klaksvík týsdag, komu eiðisfólk ofta upp á land her, tí tey hildu tað vera lættari at ganga frá Gjógv til Eiðis - tað var so tungt úr Funningi og niðan á Eiðisskarð. Tey komu mangan inn á gólvið hjá okkum at ringja eftir bili at koma ímóti sær, og so fingu tey ein drekkamunn - mamma var altíð so blíð. Eg kom at kenna nógv eiðisfólk upp á handan mátan.
"I ungdommens vår ..."
Og so høvdu vit eisini handilin at passa. Og nú sigi eg tað, at handilin var ein plága, men tað hugsaðu vit ikki soleiðis um tá. Tað var opið hvønn dag líka til klokkan ellivu ella hálvgum tólv um kvøldið. Pápi stóð fyri handlinum, tað eg minnist, og Hannelina og eg vóru so har, tá vit blivu so frægar. Asta og Ingibjørg vóru eisini har eina tíð. Pápi var altíð í handlinum, og so skiftust vit báðar - Hannelina og eg. Óli, bróðir, kom so seinni upp í leikin. Vit seldu allar vanligar matvørur, sum tá vóru - og so alt sum hoyrdi einum húsarhaldi til - og ikki at gloyma petrolium. Um jóltíðir kundu vit finna uppá at bestilla okkurt, sum kundi brúkast til jólagávu - turrikløð og annað smávegis. Tá vóru fólk ikki so kravmikil. Jólaaftan høvdu vit opið til út ímóti midnátt, tí tá var ikki vanligt at fara í kirkju jólaaftan, men tað kimaði klokkan seks. Mær dámdi einki serligt at vera í handlinum, tí tað var so bundið, serliga tá man var barn og ikki altíð slapp út at spæla við hini børnini. Menninir sótu nógv í handlinum, men tað var eitt sindur fordeilt millum báðar handlarnar. Tað vóru kortini ikki allir menn, sum sótu í handlinum - nei, tað vóru mest teir somu, men aðrir komu bara at keypa og so út aftur. Aðrir blivu sitandi at práta - fullir benkur og eisini á skivuni. Har blivu øll verðsins viðurskiftir havd á lofti. Teir royktu og skráaðu og spýttu á gólvið - merkiligt - eingin hugsaði um, at tað var nakað løgið við tíð. Eina ferð - tað var undir Krígnum - tá brotnaði gólvið. Tað fekst ikki øll vara undir Krígnum. Toy var komið úr Íslandi - brúnt klædningstoy - og alt skuldi keypa og keypa, og nú kemur ein prúð kona inn aftrat, og tá fór gólvið - tá var ein látur. Tað blivu nógvir klædningar seymaðir úr tí toynum, men Pól Jóhannes í Bíggjarlagnum (Poul Johannes Johannesen, f. 1888) og Petur Julius Joensen, f. 1877, seldu eisini toy. Pól Jóhannes og Benadikt (Benadikt Johannesen, f. 1917) høvdu verið í Íslandi. Bygdin átti fleiri seymikonur - m.a. Linu á Tarafløtti (Samnelina Nólsoy, f. 1903), Brynhild á Heygnum (Brynhild Fríðheim, f. Klein, 1920), Alexandru Gudmundsson, f. Joensen, 1920) hjá Petur Kristiani, Monu á Fløtti (Mona Jensen, f. Joensen, 1929) og Petrinu í Heiðriksstovu ( Petrina, f. Debes, 1920). Lina á Tarafløtti plagdi at seyma fyri okkum, og hon hevði eina seymimaskinu av merkinum "Pfaff". Sanna á Grótheyggi seymaði skjúrtuna - ella tað hvíta - innan fyri messuakulin hjá presti. Mona á Fløtti hevði lært at seyma hjá Skraddaranum - Hans Marius Debes, f. 1888) og hon var so ófør, at hon seymaði ta fyrstu føroysku bispakápuna til Jákup Joensen, varabiskup. Eg veit ikki, um Hans Jacob - okkara bispur - og Jógvan Fríðriksson brúktu/brúka ta somu kápuna. Petur Julius, ið eisini handlaði, seldi m.a. toy til brúðarkjólar, og eg minnist, at eina ferð ringdi Jóanes Niðri í Stovu (Johannes Johannesen, f. 1896) til mammu - tey vóru javngomul - at spyrja hana, um hon ikki kundi fara fyri seg niðan til Petur Julius at keypa toy til ein brúðarkjóla. Tað gjørdi hon - og eg fór við henni. - Fyri mína tíð plagdi tubbaksdósin at standa á skivuni, so teir bara kundu fáa sær ein guv, um teir høvdu hug til tað. "Fox and Gees" ("Revur og gæs") stóð eisini á skivuni. Eg haldi, at tað var abbi, sum kom við tí - tá man hava verið nakað lívligt. Vit keyptu mestsum alla varuna frá Poul Hansen og petrolium frá Shell. Skipstroyggjum tóku vit eisini ímóti í býti við varu, og eg minnist, at í 1963 fingu tey 40 kr fryri troyggjuna, men í 1950unum fingu tey væl minni. Tað vóru ikki øll, ið vóru før fyri at gjalda fyri varuna, og tá høvdu vit eina bók at skriva uppí. Tað var synd í slíkum fólkum - kanska tungt hús og sjúka uppií. Teir flestu pengarnar fingu vit inn, men ikki allar. Eg kann leggja aftrat, at vit eisini høvdu nógvar góðar betalarar. Tað var nógv stríð av handlinum, men vit høvdu ein fittan mann at hjálpa okkum við øllum møguligum. Tað var Kristian Jóhannes Jacobsen, f. 1894 - hann var eitt slags uttanbudamaður. Mangan túrin var hann eisini í Funningi eftir varu, men pápi plagdi at ringja eftir onkrum funningsmanni at bera varuna niðan á Skarð, og so fór Kristian Jóhannes heim á Skarð eftir henni. Kristian Jóhannes var so góður við okkum systrarnar, at hann plagdi at koma yvir til okkara hvørt kvøld at spæla kort við okkum, sjálvt um hann hevði fult hús av fólki. - Mamma segði tað, at hon mintist fimm ættarlið hava sitið á beinkinum í handlinum - tó ikki í senn. Sum dømi nevndi hon: Poul Debes, f. 1839, Per Debes, f. 1870, Tummas Debes, f. 1914, Pól Hans Jacob Debes, f. 1938 og Fríðtór Debes, f. 1959.
Prestur helt til hjá okkum, og hann hevði eitt fast kamar, ið vit kallaðu "Prestakamarið". Eg minnist væl Hans Ejgil Sand, sum var prestur í Fuglafjarðar prestagjaldi. Hann var prestur her frá 1935 til 1947. Í 1947 kom Gjógv undir tað nýggja Eiðis prestagjald, og tá gjørdist Zacharias E. Brimnes prestur her. Brimnes var her frá 1947 til 1968. Fyrr helt prestur annars til í Sjúrðarstovu, og har hevði prestur egna inngongd. Vit høvdu eisini tvær úthurðar, men eg haldi ikki, at onnur hurðin hevur verið ætlað presti. Eg haldi, at vit høvdu tvær úthurðar, tí tað er bygt upp í húsini einaferð í tíðini.
Sum fjúrtan ára gomul var eg nakrar mánaðir hjá Olafi á Stongunum, í Klaksvík. Eg var arbeiðsgenta hjá Ingibjørg og Hans, læraranum, umleið eitt ár fram til ólavsøku 1958. Um heystið 1958 fór eg til Havnar at vera arbeiðsgenta hjá Helga Hansen (soni Poul Hansen, keypmann), og har var eg eitt hálvt ár. Í 1959 var eg nakrar mánaðir arbeiðsgenta í Klaksvík - hjá Jóhonnu Fredrikku, f. Joensen, 1919, úr Blásatovu - tá ið hon átti dóttrina Jórun.
Brúðardansur fyri Oddvør og Nela í "Gjáar samkomuhúsi" í 1960
Neli og eg giftust so í 1960 - eg var 20 ára gomul, og hann var 21 ár. So komu børnini so við og við, og eg hevði nóg mikið at gera, so eg fór ikki út aftur at arbeiða fyrr enn í 1979 - tá fór eg á flakavirkið "Norðís" á Eiði. Tá ið so Smoltstøðin kom við Gjógv í 1985, fór eg at arbeiða har, og har arbeiddi eg, til juli mánað 2003. Tá gekk alt skeivan veg, og Smoltstøðin læsti tíðliga í 2004. Tað, sum bant meg til bygdina í yngri árum, vóru handilin og jørðin. Handilin gav nokk ikki so nógv av sær sum so, men hann hevði altíð yvirskot, og vit høvdu tað gott. Óli, bróðir, bleiv sjúkur í nýrunum í 1953 - 8 ára gamal, og hann lá á sjúkrahúsinum í Klaksvík frá fyrsta februar til sætta oktobur - hann slapp ikki úr songini - skuldi liggja - og tá hevði hann eisini ligið í ein mánað heima, áðrenn hann fór til Klaksvíkar. Tað vóru ráðini, hann fekk - men pínu hevði hann ikki. Eg havi mangan hugsað um tað, hvat hann man hava liðið - hann dugdi ikki at ganga, tá hann kom upp úr aftur seingini. Hannelina sat nógv uppi yvir honum á sjúkrahúsinum, og so var eg eisini í Klaksvík og loysti hana av.
Heystardagur á Próvfastatúvuni Í Dalagerðinum í lembingini
Tað var nógv jørð í húsunum, og sum eg minnist, áttu vit tá mest jørð í bygdini. Vit høvdu kúgv í kjallaranum, og Hans gubbi á Skipinum (Hans Andrias Djurhuus, f. 1905) hevði eisini kúgv í okkara kjallara. Eisini høvdu vit vetring og veðrar í kjallaranum, meðan kenningarseyðurin var í hoyggjhúsinum. Hannelina og eg passaðu seyðin, og mest vóru tað mamma og Hannelina, sum mjólkaðu kúnni. Eg mjólkaði ikki so oftani, men eg dugdi at mjólka, og í 1959, tá ið eg var arbeiðskona í Klaksvík eina tíð, mjólkaði eg hjá einum bónda úti á Oyri. Tá ið flettingin var fyri, var rokan í køkinum. Hans gubbi og Klæmint Juul (Klæmint Juul Matras, f. 1907) plagdu at fletta. Klæmint Juul svævaði ikki - hann stakk bara niður í nakkan. Tá var stóri bonkur fullur av fólki, ið var komið at hyggja. Tað var nógv at taka upp, tí einki fór til spillis. Mása (Thomasia, f. Jacobsen, f. 1932, hjá Dalberg (Dalberg Jacobsen, f. 1899) plagdi at hjálpa okkum, og hon vaskaði vembur í Ánni - hvør vomb í bygdini mundi tá verða vaskað í Ánni. Tá ið eg var barn, flettu øll í køkinum uttan tey í Gortru - tey flettu í kjallaranum.
Oddvør ristir upp á turkilag í Klænagerði
- Áh, dett stríð av hoyggingini. Hannelina og eg bóru alt hoyggið inn - og ikki minst eisini grasið á turkiløgini. Tað var tungt og møtimikið at fara inn í hoyggjhúsið Niðri í Tøðuni við tí fyrstu byrðuni - tað hoyggjhúsið tók fimm fóður - 200 byrðar. Sjúrðarstovuhoyggjhúsið tók eitt fóður, og so høvdu vit Miðheiðagróthúsið aftrat. Vit bóru alt í línutrogi, men tá ið bilurin hjá Benadikt kom í 1950, og hann fór at koyra gras, tá plagdi onkur at hjálpa okkum at binda byrðar í. Eg minnist serliga til eina ferð heimi í Stovugili, at Sivert á Fløtti hevði bundið okkum í. Tað vóru snøggar byrðar - men sum tað var tungt niðan á vegin. Vit høvdu bara fýra turkiløg - eitt uppi á Kúluni við 5 rúmum, eitt eysturi í Mýruni við 5 rúmum og eitt við 4 rúmum heimi á Stórheyggi. Heimi á Grótheyggi var eitt við 9 rúmum, men tey rúmini vóru so smá. Men onkur man hava hildið tað turkilagið verið stórt, tí Sjúrður á Fløtti (Sivert Sivertsen, f. 1877) plagdi at kalla tað "Hood" (Enska krígsskipið "Hood" var heimskent, tí tað var heimsins størsta krígsskip í millumkrígsárunum, men bleiv søkt av tí kenda krígsskipinum hjá Hitler - "Bismarck" - í 1941). Uppi á Lágni og uppi í Stórulág høvdu vit tvey stór stykkir. Úti á Nasa høvdu vit eitt stykki. Tey søgdu altíð, at grasið á Nasanum skuldi vera so gott fóður, og at tað komst av saltrámanum. Ikki bleiv tað so skarpt sum annað hoyggj, og altíð koyrdu vit tað í tað heimasta rúmið í hoyggjhúsinum, tí har skuldi tað besta vera. -- Kristian Jóhannes var fastur slóttumaður, og vit hoyggjaðu. Stykkini vóru spjadd um allan bøin, og eg haldi næstan, at vit áttu eini 120 stykkir tilsamans. Tað var strævið upp á sín máta, men tað var nakað við tí, sum var so ógvuliga hugnaligt. Tú gekst stykki av stykki, og so møtti tú fólki og fekst eitt prát. Tað dámdi mær so væl, men tann hugnin hvarv tíverri, tá ið bøurin varð lagdur saman. Vit byrjaðu altíð at hoyggja fyri ólavsøku og hoyggjaðu vanliga til út í oktober mánað. Tað bleiv ikki spurt, um man tímdi at hoyggja - tað skuldi bara gerast, og vit vóru hvønn dag í bønum. Tað ringasta var at balla hesi stóru stykkini. Eina ferð minnist eg, at vit vóru liðug at hoyggja í septembur. Tað heystið hjálpti eg teimum hjá Oliveri at hoyggja. Oliver hevði verið burtur og fór at hoyggja í septembur, og tá vóru vit liðug. Herdis hjá Oliveri og eg vóru vinkonur, so eg fór at hjálpa teimum at hoyggja. Øll hini vóru tá liðug at hoyggja, og Oliver lænti fleiri turkiløg, so tað gekk skjótt fyri seg.
Torvið má eisini nevnast, tað var eisini nógv arbeiði av tí. Vit skóru heimi á Skarði og uppi í Tjørnudali. Torvið á Skarðinum kom til hús við bili, men tað í Tjørnudali mátti berast. Herdis hjá Oliveri og eg plagdu at fara eftir torvi, tá ið vit vóru komnar úr skúla.
Vit høvdu fleiri úthús: tvey hoyggjhús - Sjúrðastovuhoyggjhúsið (við Rætthúsini) og hoyggjhúsið í Tøðuni - ein hjall undir Gortruhúsunum, og hann bleiv fluttur niðan á eitt stykki, ið vit áttu uttan fyri húsini á Tarafløtti. Tann hjallin brúktu vit mest til torv. Kjøthjallurin hjá okkum stóð uppi á Gjónni, og hann bleiv seinni fluttur oman í Tøðuna. Tey á Skipinum høvdu eisini sítt kjøt í okkara hjalli á Gjónni. Hjallurin hjá teimum var ikki so góður, tí hann var bygdur upp í Skipshúsini. Seinni tók Hans á Skipinum tann hjallin upp í sjálvi húsini - sum ein útbygning. Eitt gróthús høvdu vit heimi í Miðheiðum - Miðheiðagróthús. Av fyrstan tíð varð tað brúkt til torv, men vit brúktu tað til hoyggj.
Einki minnist eg til nakað fiskaarbeiði í fiskakjallaranum, men eina ferð minnist eg, at Hans gubbi og onkrir aðrir menn høvdu verið heimi í Gráfelli eftir kava, sum teir skuldu brúka til at ísa fisk við í fiskakjallaranum.
En vise for eder jeg nu fortælle vil ----
[Melodi: Der boede en købmand ved Hamborger Bro / Jeg vanker ved søen i silde aftenstund]
Kærlighedssang.
1. En vise for eder jeg nu fortælle vil,
som vistnok er passeret, det må I tro mig til.
I Strasbourg der boede en adelsmand så rig
på gods og på penge, at ingen var ham lig.
2. Han havde en datter, hun var dejlig, hun var skøn,
hun var elsket over alle af en sømand udi løn.
[to verselinjer mangler]
[3.] Et år udi 2 de forlovede var,
den ømmeste kærlighed for hverandre de bar.
Men det lå jo skjult, hvad de mindst tænkte på,
at det dem så ulykkeligt i verden skulle gå.
4. Han sejlede et år, han sejlede udi 2,
alt før han sin bestemmelse kunne opnå.
Kuns lidet han fortærede, thi hjertet var svagt,
han tænkte på sin kæreste hver time og hver nat.
5. En rejse til Ostindien den sømand tog hen,
han tog afsked fra hende, sin elskelige ven.
Hun ønskede ham til lykke, gav tusindgang farvel,
hun sørgede så såre for sin ømmeste sjæl.
6. Da han nu var borte, og tiden den svandt hen,
så kom der en bejler til Strasbourg igen;
han bejlede til hende, bad faderen derom,
at han dog ville ham give sin datter så from.
7. Det var jo let for ham at få faderens ja,
thi han jo både rig og formuendes var.
Maria hun sørgede og ærgrede sig:
min Gud og min Herre: du hjælpe nu mig.
8. Som hun i de sørgeligste tanker hengik,
et brev fra sin kærestes hånd hun da fik;
en liden dreng det bragte, skønt han dog ikke gik
ubelønnet af hende, en daler han fik.
9. O, elskende Maria, som udi brevet stod,
du holder op at sørge uskyldige blod.
Nu ligger vi for anker i Vesterbergens havn,
om nogle dage ønsker jeg at hvile i din favn.
10. Det lettede hendes hjerte, det lettede hendes bryst,
så gik hun ud af kammeret med glæde og med lyst;
ja, fri for al sorrig hun ud af kammeret går,
men brevet hun glemte alt på sit lille bord.
11. Maria i haven spadserende gik,
omsider det brev hun i tankerne fik.
Min Gud og min Herre, nu frygter jeg for,
min fader han skal i mit kammer ind gå.
12. Som hun i de sørgeligste tanker gik hen,
da kom jo hendes fader med brevet udi hånd.
Han hende så tiltalte, som hun en skøge var:
tro, du får ej den sømand, om han er nok så rar.
13. O, hjerte kære fader, skænk mig den sømands hånd,
ej nogen bedre gave du din datter give kan;
tillad mig ham at elske, tillad mig ham at få,
da lindres alt min kvide, da er jeg sjæleglad.
14. Ja, faderen gik bort, men var ganske vred som før,
men slige elskovsgriller han jager snart på dør;
når han er død og borte, så glemmes han af dig,
så tør jeg nok formode, at du adlyder mig.
15. Tre dage derefter et skib kom udi land,
hendes fader han ilede til skibet på stand.
Han tager den sømand i enrum med sig,
men han tænkte ikke på, at det kostede hans liv.
16. O usling, o usling, jeg ved, at du er den,
som har forført min datter, jeg ved, hun er din ven.
Jeg skal det på dig hævne, tro du mig det for sandt,
hvis du hende ej forlader og rømmer straks af land.
17. O ja, kære herre, jeg hende elsket har,
men hende at forføre dog ej min attrå var;
men om jeg end skal rømme og hende ej mere se,
mit hjerte sig mon vende til al fortvivlelse.
18. Den grusomme fader med tænderne skar,
så rev han ud den kniv, som han under brystet bar.
Så stødte han den i brystet på sømanden god,
gik bort og lod ham ligge at svømme i sit blod.
19. Han ilede til sin frue og til sin datter hen:
O, vil du med mig følge, jeg viser dig din ven;
nu kan du drikke bryllup med kæresten din,
men du får blod i bægeret i stedet for vin.
20. Maria blev helt bange, den tid hun så,
hun så sin faders kjortel bestænket var med blod.
Hun færdig var at segne, men fatter sig igen,
hun sørgede så såre for sin elskelige ven.
21. Hun ilede til skibet og så den sømands lig,
hendes fader fulgte efter, var sjæleglad i sig.
Hun så sin ven at bløde, hun så, hvor kniven sad,
men uformærkt hun tager den ind på sin barm.
22. O, hjerte kære fader, den sidste bøn af mig,
tillad mig dog den ære alt ved den sømands lig.
Da læg mig i hans kiste og sæt mig i hans grav,
da lettes al min kvide, da er jeg sjæleglad.
23. Som hun nu havde tænkt, som hun nu havde talt,
så rev hun ud den kniv, som hun under brystet bar.
Se her, du grumme fader, se her den blodige kniv;
så stødte hun den i brystet, faldt ved den sømands lig.
24. Det var den sømands broder den tid hørte det,
den rige mand han stævnede for kejserens ret.
Nu hjalp hans gods ham ikke, han måtte dø for sværd,
han måtte livet bøde, han var ej bedre værd.
25. I Sankt Maria kirke de to blev sat ind;
forgyldt var deres kiste, den gav dem kejseren.
De i hverandres arme blev lagt i silke rød,
at ingen mand, som dem så, skulle sige, de var døde.
26. Ved siden af den kiste blev sat en kiste sort,
hvori den grumme fader blev siden henlagt
med morderkniv i hånden, til skue for enhver;
men det var og advarsel for alle og enhver.
27. O, I forældre kære, som Gud har givet børn,
I være ej så hårde som denne grumme bjørn.
Thi en oprigtig kærlighed kan aldrig slukkes ud,
om den end her kan hindres, den hindres ej hos Gud.
Jørgen Hansen Haastrup. Enden.
Takk fyri blíðskap og hugnaligt prát, Oddvør og Neli.


c: text/html

text:
12. Jul 2012
Leikskrá fyri barna- og ungdómsfótbólt á Vestanstevnu í Sandavági leygardagin 14. juli 2012
11. Jul 2012
Eftir hálvt ár á besta liðið okkara flytir Sølvi nú til Danmarkar, har hann skal byrja á Silkeborg Fodbold College, har hann, umframt veningina, eisini skal taka student.
10. Jul 2012
...
09. Jul 2012
Fríggjadagin og leygardagin var afturvendandi fótbóltskúlin í Sandavági. Eini 80 børn luttóku og aftur í ár var tiltakið sera væl eydna.
02. Jul 2012
Eftir drúgva tíð darvaður av skaða, er Rógvi endiliga á veg aftur. Rógvi bleiv skaddur stutt eftir summarsteðgin í fjør og hevur tí ikki spælt tað stóra í eitt heilt ár. Nú hevur hann verið undir knívið á landssjúkrahúsinum og kann so smátt byrja at...
02. Jul 2012
Ímillum mongu góðu úrslitini hjá U-liðunum hjá 07 Vestur fyrru hálvu í ár, mundi helst eitt av hæddarpunktunum vera framførslan hjá Gentum U12. Genturnar úr Bø, Sørvági, Miðvági, Sandavági og Kvívík spældu 13 dystir og vunnu allar!
30. Jun 2012
Ikki óuppiborið fóru gestirnir til hús aftur við øllum fríggjakvøldið. Við tapinum lótu vit 1. plássið aftur til AB og Skálamenn tættari okkum.
26. Jun 2012
Í 1. deild er heilt umfar spælt í dag. Vit spældu móti botnliðinum NSÍ, meðan toppuppgerð millum AB og Skála var leikt á Skála. Vit vunnu okkara dyst 1-3, meðan AB tapti 1-0, sum viðførðir at vit liggja á 1. plássi nakrar dagar.

robotstxt: allowed

filter: keep


text:
TAKK, Bíbliugrunnurin!
Rætta navnið, Ísrael, sum tað eigur at vera, er nú á landkortinum í Bíbliuni.
Av misgáum, ósketni, ella bara tí at vit taka eftir tí, ið onnur gera, hevur navnið Palestina verið brúkt um Ísrael á kortinum í føroysku Bíbliuni; í báðum týðingunum.
Í seinastu útgávuni hjá Hinum Føroyska Bíbliugrunninum, sum kom í fjørð, er navnið tíbetur rættað til Ísrael, sum sjálvandi er tað rætta. Tað var rómverski keisarin, Hadrian, sum hataði jødarnar, sum í 300-árunum, gav landinum navn eftir Filistarunum, sum eisini hataðu jødarnar.
Í føroysku Bíbliuni, í hvussu so er, er Ísrael so ikki strikað av heimskortinum, soleiðis sum so mong ynskja.
Takk fyri!
dp


text:
Sunday, June 16, 2013
Vit mæla til, frá og um
Mentanarnáttina 7.juni 2013 skipaði landsbókasavnið fyri framsýning, fyrilestrum og kjaki um ummæli http://www.flb.fo/foroyskar-bokementir-mugu-mielast-betri.html. Vit taka evnið upp á Listablogginum, her er uppleggið, sum Oddfríður M.Rasmussen helt.
Oddfríður Marni Rasmussen
Hvat eru vit? Hvat kallað vit okkum sjálv? Eg eri lærari, tí at eg allar arbeiðsdagar í vikuni, alt árið undirvísi í fólkaskúlanum. Eg eri rithøvundur, tí at eg næstan allar dagar í vikuni, alt árið fáist við at skrivað bókmentir. Í fjør setti eg mær fyri, at eg skuldi ummæla øll yrkignasøvnini, sum komu út, og leggja tey á heimasíðuna hjá Vencli.
Og eg so gjørdi.
Kanska eri eg ummælari eisini?
Líka veit eg!
Eg meti meg tó ikki sum ein ummælara, og tað haldi eg ikki, at nakar føroyingur við fullum rætti kann kalla seg. Til at vinna sær heitið sum ummælari, so skal onkur gjalda hesum fólki fyri eitt starv, sum eitur ummælari. Tey, ið fáa løn fyri at ummæla í Føroyum er sjáldsamari enn lundi á jólanátt, og tí hava vit ikki ummælarastarvið í Føroyum.
Vit hava fólk, sum viðhvørt skriva okkurt um list, men vit hava ikki ummælarar.
Vit hava fólk, sum viðmæla bøkur. Fólk, sum hava hugna sær við at lesa eina bók, sum hava eina trongd at siga øðrum, hvussu sterkt hon kann viðmælast.
Vit hava fólk, sum frámæla bøkur. Fólk, sum hava lisið eina bók, sum skuffar lesaran so mergdjúpt, at hann má frámæla øllum at lesa bókina.
Vit hava bara ikki nakran, sum javnt og samt alt árið ummælir bøkur. Sum fær løn fyri at viðgera eina bók eftir øllum skaldsligum reglum.
Hetta er eitt heldur avgjørt páhald frá mær.
Tað veit eg.
Sjálvandi finnast fólk, sum granska í bókmentum, og hesi skriva eisini akademisk ummæli, men lítið er gjørt við at viðgera bókmentaligu samtíðina. Tey, ið gera tað, eru tengd at bloggum og heimasíðum, og hetta arbeiðið er ólønt, og tí ofta bara hjáputur hjá einum, sum vil viðmæla ella frámæla.
Tó skal sigast, at ein skái er at hóma, nú Dimmalætting er farið at gera eitt mentanarískoytisblað, har pláss er fyri ummælum, men enn er langt á mál, til vit kunnu siga: ummælarin hjá Dimmu og ummælarin hjá Sosialinum ella ummælarin í Kringvarpinum, eins og Bukdahl er ummælari í Weekendaavísini og Skyum í Informatión o.s.fr..
Skulu vit hava ummælarar og ummæli, og tað haldi eg, at vit skulu, so mugu hesi fólkini fáa samsýningar fyri sítt arbeiði. Tað er tað fyrsta, sum skal til, fyri at vit fáa ein samanhangandi ummælisstreym. Í fjør vórðu givnar út 145 bøkur á føroyskum máli. Tá er talan um allar bøkur, sum komu út á føroyskum. Hetta átti at verið grundarlag fyri, at miðlarnir knýttu ummælarar at sínum miðli, og fingu bøkurnar ummæltar. Tað krevur bara, at miðlarnir taka seg saman og seta ummælarar at ummæla: ein til barnabøkur, ein til skaldsøgur (bæði týddar og upprunabøkur), ein ummælara til yrkingasøvn og so framvegis. Hetta skal byggjast upp, og verður tað gjørt, so hava vit ikki bara hava ein ummælara og eitt ummæli, men vit hava fleiri og fáa ein samanhangandi streym av ummælum alt árið.
Eitt er, at privatu miðlarnir ikki raðfesta ummæli, eitt annað er, at tann almenni miðilin, Kringvarp Føroya, ikki virðir bøkur so frægt, at ummælarar eru tengdir at stovninum, tað er óhoyrt. Tað átti at verið ein sjálvfylgja, og vit vita, at tað er teirra skylda, at ummælarar eru knýttir at Kringvarpinum, sum ummæla allar listagreinar, og at hetta eigur at vera ein fastur táttur, latum okkum siga: eina ferð um vikuna.
Nú er so mentanarnátt. Øll eru so mentanarliga innsitllað, og tí hevði tað eisini verið rætt, at tosað eitt sindur um, hvat ið eitt ummæli eigur at innibera.
Eg fari her at taka fram eitt ummæli og ein ummælara.
Í 1826 kom út skaldsøgan eftir amerikanska rithøvundin James Fennimore Cooper, sum á føroyskum kallast fyri Tann síðsti Mohikanurin (1967). Um somu tíð hevur ein annar amerikanskur rithøvundur, Mark Twain, eitt ummæli ella rættari ein fyrilestur um skaldsøguna eftir Cooper. Serliga tekur Twain fram stílin, sum Cooper brúkar. Twain stríkur ikki Cooperi við hárinum. Hann fer øgiliga illa við honum. Twain setir upp einar 18 reglur, sum hann brúkar til at pilka við stílin hjá Cooper.
Hann viðger eitt lítið brot á 320 orð, og tá ið hann er liðugur við at ummæla stílin í hesum 320 orðunum hjá Cooperi, eru ikki meir enn 200 orð eftir, tí at Twain metir, at Cooper hevur brotið fleiri reglur viðvíkjandi stíli. Ein er, at hann roynir at burturforklára við nógvum orðum, heldur enn at forklára við fáum. Ein onnur atfinning er, at Cooper ikki rættiliga dugir mállæruna, og tí ikki málið. Ein onnur atfinnign er, at Cooper ger stílin so innviklaðan, at hann ikki heilt skilir hann sjálvur.
Hetta ljóðar næstan sum ritstjórnararbeiði, sum Twain tekst við. Tað er tað helst eisini, men tað er eisini eitt slag av ummæli. Í Føroyum hava forløgini ikki neyðugu orkuna, sum skal til fyri at ritstjórna eini bók, og ofta verður ummælarin tí eisini ritstjóri, tá ið hann ummælir, men tá er ov seint at ritstjórna.
Twain hevur rætt í sínum atfinningum. Hann grundgevur við ítøkiligum dømum fyri tí, sum hann finst at. Hann gevur sær stundir at lesa og pilka við tað, sum eigur at fáa okkum at skilja tað, sum verður sagt, nemliga – málið.
Ein danskur ummælari, sum eg haldi er gloymdur ella er dottin niður í millum aðrar ummælarar, er Poul Borum. Hann er ein veruligur ummælari, tí at hann hevur ummælt akademsikt, fólksligt, og so hevði hann ein persónleika, sum ikki var at taka feil av.
Borum hevði tvey sløg av ummælum. Tey akademisku ummælini og tey fólksligu ummælini, ella ein freistast at siga: ófólkaligu ummælini. Borum var sjálvur yrkjari, týðari, lærari og ummælari. Hann kendi bókmentir og dugdi óluksáliga væl at lesa og hugleiða um sín lesnað.
Síni akademisku og væl úr hondum greiddu ummæli skrivaði hann í tíðarritum, so sum Kritisk Alfabet, Tusind øjne og Øjeblikket, fyri at nevna nøkur fá. Har viðgjørdi hann og granskaði í bókmentum. Skrivaði djúpar og inniligar greiningar av yrkjarum og rithøvundum, so sum Olaf Bull, Sophus Claussen, Wirginia Woolf, Ole Sarvig, Lars Norén, samstundis sum hann skrivaði ritroyndir um bókmentir og íblástur og poetikk. Í nógvum ummælum, setti hann norðurlendskan skaldskap upp ímóti evropiskum og norður- og suðuramerikanskum, og niðurstøðan var, at norðurlendskur skaldskapur livdi sítt egna lív her í norðurlondum, men var minst líka modernistiskur og framligur sum skaldskapurin aðra staðir, og í summmum førum hevði ávirkað skaldskapin í Avropa, Norður- og Suðuramerika. Hetta var tann akademiska síðan av Borum.
Hin síðan, tann ófólkaliga ella fólksliga, henni slepti hann leysari, tá ið hann ummælti á Ekstra Blaðnum frá 1968 til 1996. Á Kongaliga bókasavninum á Keypmannahavn eru skrásett 5239 ummæli av 6832 verkum í navni Poul Borums.
Tað er ikki onki.
Tó skal sigast, at hesi ummæli ikki altíð vóru so long. Eitt ummæli var bara eitt orð. Tað var, tá ið hann ummælti bókina eftir Claus Rifbjerg: Hvad sker der i kvarteret? (1983). Stutti dómurin hjá Borum var: Intet. Teir báðir sótu nú heldur ikki væl um sátt. So tá ið Borum ummælti Rifbjerg, legði hann meir eftir Rifbjerg, enn eftir bókini Rifbjerg hevði skrivað. Og tá ið Borum hevði skrivað eina bók, so fekk hann eisini av at vita frá Rifbjerg.
Hesi bæði sløgini av ummælum hevði Borum í sær, men hann hevði ikki bara tað. Hann hevði ein stóran persónleika, sum fólk antin fingu andstygd fyri ella dámdu væl. Skrivaði hann liberettur til operur, møtti hann upp í punkaraklæðum, við hanakambi, har onnur síðan var grøn og hin reyð. Hevði hann skrivað tekstir til okkurt punkorkestur, møtti hann upp við ljósum hárið og í klædningi. Hann var øvugtur allastaðni, har hann var. Samanlagt var Borum tað, sum nógvir ummælarar í útlondum royna í dag: at brúka ummæli til at seta seg sjálvan sum miðpunkt. Og hetta er tað, sum ein dugnaligur ummælari skal duga í dagsins meldri.
Tey, sum skriva ummæli her á landi duga ikki so væl at gera seg sjálvan sjónligan. Og tey hava ongan pall til hetta.
Eitt er tó vist, og tað er tað, at vit mugu hava ummælarar, annars gongur tað út yvir bøkurnar, sum jú er tað, alt hóvastákið er um. Rithøvundar eru eisini menniskju við eini ávísari mongd av fáfongd. Menniskju sum vilja hava, at ljós verður varpað á tey og tað verkið, sum tey hava skrivað.
Skal eg tosa út frá egnum upplivingum sum rithøvundur, so hevur tað ómetaliga stóran týdning at fáa eitt ummæli. Eg eri kanska í tí lukkuliga endanum av rithøvundastættini, at eg ikki enn havi fingið eitt ummælið, har bókin verður sáplað niður. Okkurt lunkað hevur verið, men fyri tað mesta hava ummælini verið góð. Hetta hevur stóran týdning, tí at við ummælum, so verða bøkurnar sjónligar, og fólk fara at tosa saman um bókina, tey hava lisið og samanbera sína lesiuppliving við hana, sum ummælarin hevur havt. Soleiðis kemur tú sum høvundur í samband við ein lesara. Og vit vilja hava so nógvar lesarar sum gjørligt.
Tað er einsligt at skriva bøkur, og tað er einsligt at lesa bøkur, tí hevur tað alstóran týdning, at vit hava ummæli, at vit hava eitt skipa ummælaraumhvørvi, sum dyrkar listaverkið og hevur samrøður um bøkur og bókmentir.
Eg hevði viljað fingið eina lortaspann av einum ummæli, tí at tað vísir seg, at tað er tað, sum skal til fyri at bókin verður lisin. Nógv dømi eru um bøkur, sum hava fingið ómetaliga vánalig og á markinum til ófólkalig ummæli, og tær verða skræddar av hillunum, meðan aðrar bøkur, sum verða róstar upp til skýggja, tær leggja fólk onki í. Tað skaðafróa í menniskjum kemur fyri ein dag, tá ið tað ræður um vánalig ummæli. Ummæli hava ikki bara henda týdningin fyri lesaran. Tey hava eisini ein annan týdning. Lesarin ella móttakarin er hann, sum ger bókina virkna, sum setur hana í gongd í høvdinum, sum ótilvitða og tilvitað, skipað ella óskipað greinar og tulkar hana. At bókin verður sett í gongd í høvindum á einum lesara, tað hevur alt at siga. Tað er har, hon hoyrir heima.
Eg byrjaði við at siga, hvat eg eri. Eg eri eisini lærari, og í mínum starvi sum lærari, leggi eg stóran dent á, at næmingarnir fáa eina góða lesiuppliving, soleiðis at bókin verður gjørd virkin í høvindum á teimum, og hon av sær sjálvari verður greinað og tulkað í sinninum á næminginum, á lesaranum. Vit hava eina uppgávu sum lærarar at gera bókmentirnar áhugaverdar. Vit eru uppi ímóti Youtube og máttmikla Hollywood, so í so máta tykist uppgávan óvanliga vónleys, men vit eru enn kjøt og blóð, ikki ónertiligt eygnagæti hjá einum næmingi. Vit kunnu meir enn Youtube og Hollywood.
Vit hava eisini eina uppgávu sum ummælarar, at vit eru ærligir og tora við grundgevingum at siga okkara meining, so almenningurin verður skakaður til at keypa bøkur. Vit mugu tora at biða høvundar gevast viða at skriva. Vit mugu eisini tora at rósa teimum, sum rós hava uppiborið.
Fyri eftirtíðina hava ummælini stórt virði. Eg havi klipt út øll ummæli, sum bøkur mínar hava fingið. Lesi eg tey aftur nú, hava tey ein heilt annan týdning, enn tá ið tey vórðu skrivað. Hyggja vit eftir áðurnevnda ummæli hjá Mark Twain, so sær eftirtíðin ein ógvuliga avgjørdan og beinharðan lesara og ummælara í Twain. Vit kunnu læra av hesum, taka tað til okkum.
Vit hava eisini eina uppgávu sum rithøvundar, og tað er, at vit mugu tora at gerast meir sjónligir, eisini tá ið vit sita og skriva bøkur. Vit mugu út at tosa um bókmentir, út at lesa tær upp, so at lesarin ella áskoðarin og áhoyrarin fær eina aðra dimensjón við av einum bókaverki og einum rithøvundi og rødd hansara á einum palli.
Tey tvey árini eg gekk á Rithøvundaskúlanum, lærdu vit at taka ímóti ummælum. Ofta var orðalagið so hart, at næmingarnir vóru bidnir at fara at læra okkurt annað. Tað er ikki lætt, tá ið tín bók, sum tú hevur brúkt eitt ella tvey ella fleiri ár at skriva, verður petta sundur í smáar óbrúkiligar smálutir. Ikki er tað lætt.
Men neyðugt er tað.
Ein ummælari er bara ein annar lesari, sum dugir eitt vet betur at seta seg inn í bókmentir enn tann vanligi lesarin, men tað er ikki vist, at ummælarin altíð hevur rætt.
Verri enn so.
Høvundar eru ikki feilfríir.
Lesarin er heldur ikki feilfríur.
Ummælarin er als ikki feilfríur.
At ummæla er ikki ein avgjørd vísund.
Eitt ummæli kann vera avgjørt.
Eitt annað kann vera vísund.
Og tað er so tað.
Fyrilestur hildin á Mentanarnáttini, fríggjadagin 7. juni 2013 kl. 19.00, á Landsbókasavninum: Ummæli av føgrum bókmentum.
Posted by Listin at 9:31 AM


text:
Send okkum tína umsókn
Ein góð umsókn vísir okkum tín áhuga fyri starvinum og bankanum. Harvið fáa vit eina fatan av, um tínir førleikar og tín persónur passa til starvið. Harumframt er ein góð umsókn persónlig, t.v.s. at tú hevur skrivað umsóknina sjálv/ur, at umsóknin er væl skrivað, ruddilig sett upp og uttan villur.
Sig okkum eitt sindur um:
• Hví tú ert rætti persónurin til starvið
• Hvørjar ítøkiligar royndir tú hevur
• Hví tú søkir starvið
Umsóknin skal skilja seg frá mongdini, men ver varin við at yvirselja teg. Minst til at verða erlig/ur.
Minst til:
• Skriva stutt og greitt
• Send okkum møgulig viðmæli frá arbeiðsgevarum
• Send okkum greiðar upplýsingar um hvar vit hitta teg
• Send altíð avrit av skjølum og ikki frumrit
Hevur tú spurningar til starvið, ert tú vælkomin til at ringja ella skriva til kontaktpersónin, ið stendur á starvslýsingini.
Í Eik Banka P/F hava vit javnan brúk fyri nýggjum starvsfólkum. Tí eru vit altíð áhugað í at frætta frá fólki, sum vilja starvast í bankanum og sum síggja tað sum eina avbjóðing at starvast hjá okkum.
Skriva til okkara og greið frá tær, tínari útbúgving og royndum, og hví tú vilt arbeiða í Eik. Vit goyma allar umsóknir í 3 mánaðir.


text:
Hjartasuff og illsinnisgleps ... til øsing og upplýsing ... um búskap og búskaparfrøði ... og um hvussu politikkur, miðlar og lobbyisma grugga alt.
torsdag den 6. august 2015
... í fríum falli?
Tað er rætt, at andstøðan vinnur stórsigur á samgonguni, men júst henda yvirskriftin er ógvuliga misvísandi, tí støðan millum samgongu og andstøðu hevur verið rættiliga stabil í langa tíð. Tað er tann fyrsti feilurin.
Og hyggur man nærri eftir tølunum, so er tað faktisk ein heilt onnur mynd, sum kemur fram. Og tað er hin feilurin. Framsókn (gula strikan) stormar fram, og Javnaðarflokkurin (reyða strikan) er í fríum falli við samanlagt stórari afturgongd í fýra kanningum á rað:
At tosa um frítt fall fyri samgonguna er rættiliga óheppið val av yvirskrift til hesa veljarakanning.


text:
Tíð er realtiv og absolutt. Vit kunnu sita saman við góðum fólki og hugna okkum inniliga, og áðrenn vit vita av, er klokkan vorðin alt ov nógv. Tá ið vit siga alt ov nógv, so bendir tað á, at vit vónaðu, at klokkan var minni, men tíðin fór undan okkum. Har sita vit so eftir […]
Licentia Poetica – yrkingaupplestur á ólavsøku Hjá flestum fólkum er ólavsøkan ein høgtíð, har alt er tilrættalagt frammanundan. Eitt tiltak av teimum mongu, sum fara at lita ólavsøkuna, verður ólavsøkudag tann 29. juli. Tað eru Føroya Fólkaháskúli og Vencil, sum skipa fyri yrkingaupplestri á trímumu støðum. Vit eiga nógvar góðar yrkjarar í Føroyum, og teir […]
Í dag, 18. juli, fyllir suðuramerikanska stórmenni, Nelson Mandela, 95 ár. Fátt mennsikja hevur nátt so nógv í lívinum sum Mandela. Hann er ikki bara faðir at Suðurafrikansku tjóðini, hann er eisini vorðin ímyndin av áhaldni, treiskni og menniskjaligari góðsku og tolsemi, sum fær okkum vanligu at blikna av skomm. Tað sigst, at ein yrking […]
Aftur í ár skipa forlagið Eksil og G! Festival fyri bókmentatiltaki á G!. Tiltakið verður leygardagin 20. juli kl. 12-14.30 í Fjósinum (sí skelti í bygdini). Tey sum lesa eru Jóanes Nielsen, Alexandur Kristiansen, Sissal Kampmann, Arnbjørn Ólavsson Dalsgarð, Vónbjørt Vang, Oddfríður M. Rasmussen og Daniella Andreassen. Forlagið Eksil og G! Festival
Forlagið GWENDALYN gevur út nýggja søgu í bók Nú kemur út ein sera gátufør upprunaføroysk skaldsøgutrilogi. Nær hevur nøkur upprunaføroysk skaldsøga í fleiri bindum sæð dagsins pappírsljós í Føroyum, síðani Jens Pauli Heinesen gav út Tú upphavsins heim? Men nú kemur nettupp út ein føroysk skaldsøga í trimum pørtum! Hesin partur, ið nú er komin út, […]
Tá ið vit vilja hava tónleik í ríkum og nærum endaleysum nøgdum, so gjalda vit eina lítla upphædd fyri at fáa fatur á tónleikinum á Spotify. Vilja vit síggja nógvar filmar, so eru vit limir í Netflix ella øðrum heimasíðum, sum bjóða filmar fyri lítið og lætt. Nú er so túrurin komin til bøkurnar. Nýggja […]


text:
Eftirløn
Nú skulu allir føroyingar gjalda til egna eftirløn, og við tíðini fara minst 15 % av tíni løn til eftirløn. Tú kanst velja at seta tína eftirløn á kontu í Eik ella til marknaðarrentu hjá Betri Pensjón.Les meira
Trygging
Við at tekna trygging hjá okkum tryggjar tú teg og tíni nærmastu fíggjarliga, um illa vil til. Eik samstarvar við Betri Pensjón og tú hevur møguleika at velja millum fleiri sløg av tryggingum.Les meira
Avkast
Tá tú fert av arbeiðsmarknaðinum og pensjónstilveran byrjar, ræður um at fáa sum mest burtur úr eftirlønini. Eik bjóðar ymsar íløgumøguleikar, alt eftir hvussu váðafús/ur tú ert og hvat tú vilt við tínari eftirløn.Les meira


text:
Yvirlýsing frá kvinnudagstiltaki hjá Unga Tjóðveldinum
Unga Tjóðveldið ásannar, at tað er fíggjarligur ójavni millum kynini. Av øllum útgoldnum lønum í Føroyum, verður 62% útgoldið til menn og bert 38% til kvinnur. Umframt hetta, er ein triðingur fleiri kvinnur í fátækraváða, enn menn. Sáttmálasettar viðbøtur fella oftast á tey mansdomineraðu størvini. Hetta eru nakrir trupulleikar, ið gera, at kvinnur, reelt, eru verri fyri fíggjarliga, enn menn.
Fyri at bøta um fíggjarligu korini hjá kvinnum, kunnu hesi tiltøk setast í verk:
- Barsilsskipanin verður umskipað, soleiðis, at hvørt foreldur fær 4 mánaðir og restin verður deild eftir ynski.
- Lønin skal hækkað á almennum kvinnudomineraðum størvum.
- Eftirlønarskipanin skal gerast samhaldsfastari.
Vit væntað, at landsstýriskvinnan í fíggjarmálum, Kristina Háfoss, og landsstýrismaðurin í arbeiðsmarknaðarmálum, Henrik Old, taka ábyrgd av hesum trupulleikum og betra um fíggjarligu korini hjá kvinnum í Føroyum.


text:
Vencil 15. leingi livi!
Í eitt ár hava Føroya fólk bíðað eftir, at Vencil nummar 15 skal koma út. Sum dagarnir, vikurnar, mánaðirnir eru gingnir, so hevur sást á fólki, at tey eru vorðin meira og meira tómoygd, hava gingið í blindum, tí at ikki var tað gamalt at bíða eftir Vencli. Men fattið bringu, húkið ikki, tí at nú er hann komin!
Hann líkist hinum 14 Venclunum, sum er givnir út. Í Vencil 15. eru føroyskir upprunatekstir og týðingar úr ymiskum útlendskum málum.
Uppunastuttsøgurnar í Vencli 15. hava Annika Skaalum, Sólrún Michelsen, Ludvík á Brekku, Jón Thorsteinsson, Sámal Soll, Oddfríður Marni Rasmussen og Arnbjørn Ó. Dalsgarð skrivað.
Upprunayrkingarnar hava Ludvík á Brekku, Bina Svartá, Hans Erik Hansen og Lív Maria Róadóttir Jæger skrivað, og debutantarnir hesa ferð eru Bina Svartá og Hans Erik Hansen.
Týddu yrkingarnar eru eftir Randi Ward, Claus Carstensen og Ninu Malinovski og týddu stuttsøgurnar eru eftir Ernest Hemingway, Merethe Lindstrøm, Gabriel García Márquez.
Permuna á Vencli 15. hava rítstjórarnir báðir gjørt. Hon er, sum so nógvar aðrar venclapermur, prentað á Steinprenti.
Í sambandi við, at Vencil 15. er komin út, verður útgávuløta á Býarbókasavninum týskvøldið 28. apríl, frá klokkan 20.00 til 21.00.
Ritstjórarnir fara at greiða frá um Vencil, og hvussu framtíðin hjá honum fer at síggja út. Eisini fer Marianna Hoydal at greiða frá um at týða Gabriel García Márquez. Annika Skaalum og Sámal Soll fara at lesa upp.
Vinaliga
Vencil


text:
Ynskir tú hetta slag av korti? Tak niður bíleggingarseðil ella set teg í samband við okkum, og vit vegleiða tær.
MasterCard Kredit
MasterCard kredittkort er til tín, sum vil hava eitt altjóða gjaldskort við kreditti aftanfyri.
Ymiskar MasterCard útgávur
Munurin á kortunum er í høvuðsheitum støddin á kredittinum, sum liggur aftanfyri kortið og tann trygging, sum er knýtt at kortinum.
Soleiðis síggja kortini út:
Les meira um MasterCard tryggingar
Hetta er eitt kredittkort, sum kann brúkast um allan knøttin. Afturat MasterCard kortinum er knýtt trygging. Tá tú rindar við MasterCard kredittkorti, verður peningurin fluttur av kontuni upp til 40 dagar eftir, at keypið er farið fram. Hetta tíðarskeiðið er rentufrítt.
MasterCard fæst í fleiri ymsum útgávum: MasterCard standard, gull, platin
Til ber eisini at biðja um familjukort. T.e. eitt eykakort til makan, sum er knýtt at somu kontu, sum tað fyrra kortið. Eingin trygging er tó knýtt at familjukortinum.
Munurin á kortunum er í høvuðsheitum støddin á kredittinum, sum liggur aftan fyri kortið og tann trygging, sum er knýtt at kortinum.
Priority Pass til MasterCard Platin
Priority Pass er tilboð til Master Card Platin kort. Priority Pass er kort, sum gevur atgongd til loungir á flogvøllum um allan heim, yvir 600 í alt.
Í loungum kunnu ferðandi hvíla seg, fáa sær temunn ella annað leskandi, lesa bløð og nýta internet. Tað kostar 30 USD pr. vitjandi at vitja loungir.
Kortið, sum er eitt standard Priority Pass, hevur eina gildistíð upp á 1 ár, men verður endurnýggjað av sær sjálvum um ikki annað er fráboðað.
Treytin fyri at fáa eitt MasterCard kreditt er, at tú ert 18 ár og hevur kontu í Eik.
Tá tú bíleggur kortið, verður tú kreditmettur, og ert tú er egnaður, verður kortið bílagt.
Les meira um MasterCard tryggingar
GG! Náttina til 2. sunnudag í mánaðinum í tíðarskeiðnum kl. 01.00 - 05.00 ber ikki til at nýta MasterCard kortið. Hetta tí, at SDC dagførir sínar skipanir í hesum tíðarskeiðnum og atgongd tí ikki er til on-line skipanirnar.
Bílegg
Tak niður
Virkja kortið
Her fært tú leiðbeing til at virkja kortið


text:
Fyrsta World Cup svimjistevnan byrjar í dag í Durban, Suðurafrika, har størstu svimjistjørnurnar kappast í 25 metra hyli um heiðursmerki og eina rúgvu av dollarum í pengapremium (1 millión dollarar tilsamans fyri alla World Cup seriuna). Tak meg ikki í tí, men tað ber eftir øllum at døma til at síggja kappingarnar ókeypis men forskotnar her á WCSN.com, ella ‘live’ við at gjalda $4.95.
Skráin fyri ókeypis sendingarnar hjá WCSN er:
- 19. okt: Durban, Suðurafrika kl 07:00 FO tíð*
- 20. okt: Durban, Suðurafrika kl 07:00 FO tíð*
- 27. okt: Singapore kl 10:00 FO tíð*
- 28. okt: Singapore kl 00:30 FO tíð*
- 02. nov: Sydney, Australia kl 09:00 FO tíð*
- 03. nov: Sydney, Australia kl 09:00 FO tíð*
- 09. nov: Moskva, Russland kl 09:00 FO tíð*
- 10. nov: Moskva, Russland kl 10:00 FO tíð*
- 13. nov: Stockholm, Svøríki kl 09:00 FO tíð*
- 14. nov: Stockholm, Svøríki kl 09:00 FO tíð*
- 17. nov: Berlin, Týskland kl 06:00 FO tíð*
- 18. nov: Berlin, Týskland kl 06:00 FO tíð*
- 23. nov: Belo Horizonte, Brasilia
- 24. nov: Belo Horizonte, Brasilia
*Við fyrivarni – eg havi roynt at rokna meg fram til tíðirnar sjálvur, út í frá tíðunum her á WCSN.com. Og gev gætur at vit møguliga ikki sleppa at síggja sendingarnar allíkavæl, vegna onkrar ‘blackout’ avmarkingar hjá WCSN. Har stendur gott nokk at World Cup verður víst um allan heim uttan í ávísum londum har hvørki Føroyar ella Danmark er upplistað, men man veit jú ongantíð.
Tað sær forrestin eisini út til at man fær handan eina kjansin at síggja sendingarnar fyri einki. Altso man má sita á netinum akkurát til omanfyri nevndar tíðir, heldur enn bara at downloada/streama og hyggja tá ið man hevur hug og tíð til tess.
Las tíðindini her á SwimmingWorld. Lesast kann eisini um World Cup her á WCSN.com


text:
Røða, sum Liljan Chung helt, tá jólatræið í Skálafirði varð tendrað. Hetta var fyrsta ferðin, at røða er flutt fram í Skálafirði í sambandi við, at jólatræið er tendrað.
Góðu bygdafólk og gestir.
Tíðin undan jólum er ein hugnalig tíð, hetta er ein tíð við nógvari stákan hjá teimum vaksnu og tíðin kann sýnast fyri okkum at ganga ov skjótt, men hjá børnunum sum gleða seg til jóla sýnist tíðin at ganga seint.
Í jólaevangeliunum lesa vit um, tá ið heimurin skuldi skrivast í manntal, eftir boðum frá Augustusi keisara.
Í Skálafirði kunnu vit lesa um manntalið í bygdini í 18oo talinum, hetta kann lesast um í teimum 5 søgubrotunum í blaðnum Fjúrtanda eftir Ólavi Clementsen í 1992.
Bygdin er grundað umleið 1680 og er elsta niðursetubygd í Føroyum. Hon er løgd inn av hagapartinum Skálafjalli. Fyrsti maður sum vit við vissu vitað hevur búð í Skálafirði er Knútur Pólson. Knútur var tann fyrsti maður í oynni sum átti karar.
Tey elstu húsini í Skálafirði vóru eystanfyri Løkin, trý hús undir somu lon: Norðistova, Miðstova og Niðristova. Hesi trý húsini vóru standandi inn í 20 øld.
Fjórðu húsini í bygdini komu 1845, her búleikaðust Dánjal Kristiansson og Marin Sofía Óla Kristiansdóttir.
Eg fari at byrja við at røða um hesa háttvirdu konu Marin Sofíu, hon búði í bygdini frá 1845 til hon doyði í 1903. Marin Sofía var fødd 1828, mamman var Sigga Johannesdatter úr Fuglafirði og pápin var av Toftum nevndur Óla Kristjan Joensen úr Norðrastovu, seinni vanliga nevndur Olgar í Saltnesi. Marin Sofía giftist hálvbeiggja tippoldurabba mín Dánjal Kristiansson bóndasyni úr Innistovu á Skála.
Marin Sofía var kend um alla Eysturoy og aðrar staðir í landinum eisini. Tað var hon sum var vertur, tá ið fyrsta fólkatingaval fór fram í Eysturoy í 1851. Hetta valið fór fram her í Skálafirði. Eg kann til stuttleika nevna, at røðarapallurin var køstagarðurin. Valið stóð ímillum Niels Winther, eisini kallaður juristurin, og Jørgensen próst á Nesi. Amtmaðurin sat innanfyri kamarsvindeygað - til reiðar at taka ímóti stemmumum. Húsini vóru lág og vindeygað stóð upp á bak, so mennirnir máttu lúta framyvir, tá teir skuldu stemma. Høvundurin mintist skilliga ein stóran og prúðan mann, sum gekk fram at vindeyganum, hann var reyður í andliti við reyðum bustutum skeggi og síðum brúnahárum. Hann nevndist Óla Kristian úr Saltnesi, vanligast var hann kallaður Olgar í Saltnesi. Rødd hansara var grov og ramlig. Tá hann var spurdur, hvønn hann valdi, svaraði hann við vælkendu orðunum: ”Vær veljum juristin” Tá leyp amtmaðurin upp á føtur í øði og segði: ”hvilken jurist, der er flere jurister på Færøerne” Niels Winter” segði Olgar í Saltnesi, og gekk spakur og tigandi sín veg.
Olaf Petersen á Argjum skrivar í Oyggjatíðindum í 1979 og í Varðanum bind 31 kann lesast meira:
Marin Sofía hevur eftirlatið sær eitt vakurt ummæli. Søgan sigur, at hon var ein vælkend kvinna av fólki, sum ferðaðist um bygdina Skálafjørð og tiltikin at vera heimablíð. Ferðafólk, ið komu millum Fjarða, steðgaðu gjarna á har, at rinda sær møðina, og mong stukku inn á gólvið hjá Marin Sofíu. Um hon ikki átti so ríviligt at borðeiða við, fingu tey gjarna ein góðan kaffimunn. Hon var tiltikin fyri at gera gott og vælsmakkandi kaffi. Á valdøgunum varð bygdin serliga væl vitjað, húsini har inni vóru bæði fá og smá, so trongligt var, um ein skuldi steðgað á og sessast. Mær er sagt, at nógvir fóru ikki tómhentir, tá ið teir stigu um gátt hjá Marin Sofíu, og aðrir høvdu sjónligar gávur at bera henni. Á hesum døgum hekk ketilin støðugt yvir eldinum, og kafffikannan kølnaði ongantíð. Endurgivið eftir Olaf Petersen, Argi, í Oyggjatíðindum 1979.
Hetta seti eg í samband við jólini, at vera gestablíður, at taka væl ímóti fólki, bæði kendum og ókendum, og hetta dugdi Marin Sofía.
Vit lesa í Evangeliið hjá Matteusi, kapitul 25, v 34-35:
“Tá skal kongurin siga við tey, sum eru høgrumegin við hann: «Komið higar, tit hini vælsignaðu hjá faðir mínum, og fáið ríkið tað í arv, sum tykkum hevur verið lagað, frá tí at verøldin var grundað! Tí at eg var svangur, og tit góvu mær at eta; eg var tystur, og tit góvu mær at drekka; eg var ókunnigur, og tit hýstu mær”
Vit standa her uttanfyri Gamla skúlan í Skálafirði, Skúlin var tikin í brúk og brúktur sum barnaskúli 1947-1960. Her eru vit mitt í tí gomlu bygdini, hetta var okkara verð og eitt av góðu spæliplássunum hjá børnunum.
Her minnist eg at vit børn plagdu um vetranar, tá ið kavin lá, at liggja og gera einglar í kavanum, hyggja eftir stjørnuhimmalinum, royna at finna Karlsvognin, Jákups stiga og Lítlu bjørn, at síggja eitt stjørnuskot var nakað serligt, tað var vakurt og syrgiligt, tí tá doyði onkur, og Guð tók eina sál til himmals.
Eisini spældu vit nógv krógva og blunda, vit stóðu við skúlaveggin og søgdu ramsurnar Ene mene ming mang, kling, klang... ella En gul bil kørte fra by til by..., fyri at vita hvør skuldi blunda. Eisini spældu vit ofta Risar, har málini vóru trappan hjá ommu Niðri í stovu og trappan har Eysturi. Vit runnu og krógvaðu okkum millum neystini og í bønum, fyri at náa málini og sleppa unda at verða fangað.
Eg minnist ikki so nógv verða gjørt burtur úr jólunum, men hugnin var har, og gleðin og spenningurin eisini. Sum barn góvu vit ikki hvørjum øðrum gávur, vit fingu okkurt nýtt plagg, og vit fingu altíð okkurt tinganeyst og góðgæti í hosuna. Vit høvdu ikki jólatræ, okkurt stearinljós bleiv tendrað, jólini vóru i hond tá ið kassin av jólasúreplum var komin í hús og lukturin av jólasúreplum breiddi seg inni.
At lurta eftir jólaheilsanunum var hugnaligt, tá var ikki so lætt at ferðast og mangan vóru tey sum sendu heilsu ógvuliga kensluborin, og oftani var ringt at fáa boðskapin fram, vegna at gráturin strongdi á. Vit lurtaðu eftir Guðstænastuni, og tá ið Niels Juel og børnini dansaðu um jólatræ á Bryggjubakka, hetta var sera hugnaligt.
Omma mín Anna Sofía var av Torvgil á Skála, abbi var Hanus Hansen ú Skálafirði, tey búðu Niðri í Stovu. Jólastjørnan hjá ommu Niðri í Stovu kom upp at hanga Jólaaftan og hekk uppi til 20. kvøld. Í fjósinum Niðri í Stovu skuldi ljós brenna Jólanátt, at hátíðarhalda og minnast Jesu føðing, frelsara okkara, sum kom til so fátækslig kor. Omma var mild, men um man sum barn kom skundandi inn jóladag, og gloymdi at biðja Gleðilig jól, máttu eg út aftur og koma inn av nýggjum.
Ommubeiggi mín Andrias við Torvgil og konan Lena búðu hjá okkum, eg minnist ikki Lenu, tí hon doyði tá eg var 2 ár, men Andrias minnist eg væl. Tey vóru barnleys og tey vóru sera góð við okkum børn. Einaferð fekk Andrias ein pakka av Skála, sum hann helt at skerpikjøt var í, hann segði við okkum børn, at nú skuldu vit fáa ein góðan bita, hetta var forkunnugt, so vit stóðu klár við breyðflísum, men tá ið pakkin var opnaður var onki skerpikjøt, men hosur og okkurt annað tinganeyst. Vit vóru sera skuffað, og hann upp aftur meira enn vit.
Árið í ár er Luther ár
Í sambandi við, at tað í oktober í ár vóru liðin 500 ár síðan Martin Luther festi sínar 95 tesur á slotskirkjuhurðina í Wittenberg, hevur føroyska fólkakirkjan skipað fyri fleiri tiltøkum at hátíðarhalda reformatiónina. Tí haldi eg tað er passandi at tosað um:
Martin Luther´sa jólatræ.
Tað verður sagt, at Martin Luther var tann, sum av fyrstan tíð hevði eitt jólatræ innandura. Sambart halgisøguni var Luther á veg heim eitt vakurt kvøld. Luther var so yvirtikin/sinnisrørdur av vakurleikanum hann sá, tann stjørnuklára himmalin, kavan og trøini. Heimkomin vildi hann deila hesa uppliving við húsfólkið, men honum væntaði orð. Hann gjørdi ikki mætari enn, at hann fór út, og høgdi eitt træ niður, tók tað inn, pyntaði tað við kerti ljósi, fyri at eftirlíkna stjørnunum, sum sóu av himli niðuryvir fjósið, har Jesus var føddur. Hetta verður sagt at vera tað fyrsta ”traditionella” jólatræi í Týsklandi. Hetta er ein halgisøga/søgn, men óansæð so verður jólatræið brúkt til at hátíðarhalda Jesu føðing .
Symbolvirði í jólatrænum:
Jólatræið: At Jesus mátti bera sín egna kross sum var úr træi. Bulurin samband okkara uppeftir.
Greinarnar: Sambandið okkara millum, at verða til gleði fyri hvønn annan.
Einglar á greinunum: At einglanir komu til seyðamenninar úti á markini, at boða Jesu føðing.
Ljós og prýði: Umboða tað stórbara, sum Jesus gjørdi fyri okkum. Jesus er heimsins ljós, og vit skulu vera ljós jarðarninnar
Stjørnan: Umboðar stjørnuna, sum vísti vísmonnunum til fjósið, og steðgaði uppi yvir fjósinum í Bethlehem.
Gávurnar undir trænum: Vísmenninir sum bóru Jesusi gávur gull, roykilsi og myrru. Vit geva hvørjum øðrum gávur, Guð sum gav okkum gávuna Jesus til okkara frelsu og bjarging.
Johannus 3:16: Tí so elskaði Guð heimin, at hann gav son sín, hin einborna, so ein og hvør sum trýr á hann ikki skal glatast, men hava ævigt lív. Tí ikki sendi Gud sonin í heimin at døma heimin, men at heimurin skal verða bjargaður við honum.
Við ynskjum um eina góða atventstíð og eini gleðilig jól.
Takk fyri


text:
Í Føroyum var gamalt var at siga, at ’Ull er Føroya gull’. Norðurbryggjan var frá 1700 talinum bæði goymsluhús og karmur um uppboðssølu av fjálgum ullintum føroyskum pløggum, sum danir og onnur fólkasløg í øldir innfluttu úr Føroyum.
Føroyska bindisniðið og føroyska bindimentanin hava seinastu árini ment seg av nýggjum. Tað er ikki smávegis av nýggjum bindiháttum, sniði og tilfari, sum eru sprottin úr gomlum bindisiði. Við virðing fyri siðvenju innan binding og við góðskuni í hásæti, er eitt stórt nýskapandi virksemi, sum vekir ans og bæði verður selt í Føroyum og flutt út í heim.
Í Íslandi hevur binding eisini stóran týdning, og tað verður somuleiðis kunnað um hetta á bindifestivalinum. Eisini verður høvi at hoyra um sjáldsama og dygdargóða grønlendska tógvið úr moskusull. Á festivalinum verður bjóðað eitt stórt úrval av bindtilfari, uppskriftum og øðrum, sum er til sølu í ymisku bindibúðunum.
Á skránni er m.a.
Sirri (FO), Svanhild Strøm og Marjun Biskupstø (FO), Einrúm (IS), Móakot (IS), Ljómalind (IS), Qiviut (GL), Fru Zippe (DK), Bara Health (IS), Astrid Skibsted (DK), Anna Kristín Helgadóttir (IS), Der var engang (DK), Hespa plantulitað tógv (IS).
Fríggjadagur 8. septembur, kl. 18-21
Vælkomin v/Karin Elsbudóttir, stjóra á Norðurbryggjuni.
Setanarrøða v/Huldu Hákonardóttur, marknaðarstjóra hjá Ístex.
Mótasýning, live jazztónleikur, bindicafé og mangt annað.
Sølubúðirnar hava opið.
Leygardagur 9. Septembur, kl. 10-17
Sølubúðirnar hava opið allan dagin.
Café við frokostrættum og onkrum leskiligum omaná hevur opið allan dagin.
Framløgur
10.15: Signhild Strøm og Marjun Biskupstø: Føroysk bindisøga, føroysk bindingarmynstur, mentanararvurin eftir Skraddar Debes, o.s.fr.
11.15: Ljómalind: ”Frá ull til gull – vinarband í túsund ár”
12.00: Qiviut: Moskustógv úr Grønlandi.
13.15: Bara Health: ”Better sitting while knitting”. Fyrilestur um, hvussu tú fært størri gleði og vælveru í kroppin, táið tú situr og bindur.
14.00: Einrúm Tógv: Klassisk snið úr góðskutógvi úr íslendskari ull og Mulberry Thai silki.
15.00: Móakot: Siðvenja møtir nýhugsan. Vøkur snið og útgerð.
16.00: Astrid Skibsted: ”A colour map of Icelandic Wool”. Íblástur til at seta litir saman og økja um dirvi til at spæla við litir.


text:
Tollaksmessa
Tollaksmessa er 23. desember. Heitið tollaksmessa ella tollaksmessudagur verður nýtt í Føroyum og í Íslandi. Danir og norðmenn rópa dagin "Lille juleaften", og hetta heitið, lítli jólaaftan, hevur eisini fest rót í Føroyum. Tollaksmessudagur er uppkallaður eftir íslendskum biskupi, nevndur Tollakur Tórhallsson, sum varð føddur á Líðarenda í Íslandi í 1133, og doyði tann 23. desember 1193.
Tollaksmessudag løgdu fólk seinastu hond á jólafyrireikingarnar. Í Føroyum gjørdu konurnar klædnapløggini liðug, sum skuldu latast børnunum í jólagávu. Eisini munnu tey hava fyrireika jólamatin og baking, sum skuldi nýtast á jólum.


text:
Hjálp børnum í Grønlandi
Næstan ein triðingur av grønlendsku børnunum veksur upp í familjum við rúsdrekkatrupulleikum og ein triðingur av gentunum eru kynsliga misnýttar.
Blái Krossur í Føroyum samstarvar tí við Bláa Kross í Danmark og Grønlandi at gera nakað við støðuna.
Hvussu byrjaði samstarvið?
Grønlandstoymið hjá Heimamissiónini hevur í fleiri summur á rað virkað í nakrar vikur í Nuuk. Toymið kom skjótt í samband við Bláa Kross í Grønlandi, og hevur samstarvað við tey síðani.
Grønlandstoymið gjørdi vart við støðuna fyri danska Bláa Krossi, ið tá ikki hevði gjørt nakað arbeiði í Grønlandi í áravís. Hetta hevði við sær, at danski Blái Krossur tey síðstu árini hevur lagt meira orku í arbeiðið. Umframt at seta og fíggja eitt starvsfólk, hava tey m.a. eisini fingið stuðul til vega til at gera ábøtur á gomul blákrosshús í Grønlandi. Talan er um húsini í Nuuk, Sisimiut, Illulissat, Maniitsoq, Aasiaat og Paamiut. Hesi húsini skulu eisini brúkast til áðurnevnda virksemi fyri børn.
Innsavnanin í fjør kom væl við
Nivé Heilmann, barna- og ungdómsráðgevi hjá grønlendska Bláa Krossi, takkar hjartaliga fyri stuðulin, sum kom inn í fjørð. Stuðulin var hart tiltrongdur og fór til tiltøk fyri børn og ung, sum vaksa upp í familjum við misnýtslu.
Tískil takkar Nivé eisini hjartaliga fyri allan stuðulin, sum kemur inn í ár, og sum fer til sama arbeiði.
Stuðla børnunum her: Landsinnsavnan 2017
Les nærri um arbeiði í Grønlandi her: Blái Krossur hjálpir børnum í Grønlandi
Tags:


text:
Hvør koyrir teg heim?
Fimta hvør deyðsvanlukka í ferðsluni skyldast av alkoholi í Danmark. Hóast talið er lækkað tey síðstu árini, er rúsdrekka enn ein av størstu orsøkunum, til at fólk verða dripin í ferðsluni.
Tí heitir løgreglan fólki á – serliga hesa jólaborðhaldstíð – at
ikki at koyra ávirkað.
Taxa ella sjúkrabilur?
Løgreglan kemur á hvørjum ári út til nógvar ólukkur, sum væntandi ikki høvdu hent fyriuttan rúsdrekka. Midt- og Vestjyllands Politi vil tí við myndini av bilunum minna fólk á fylgjurnar av teirra valum.
– Alt ov nógvar vanlukkur henda vegna rúsdrekkakoyring. Tí ynskja vit við hesi myndini heita fólki á at lata bilin standa, tá tey hava drukkið. Samstundis er tað eisini umráðandi at leggja uppí, um ein annar er á veg í bilin, eftir at hava drukkið rúsdrekka, sigur Henrik Glintborg, vicepolitiinspektør hjá Midt- og Vestjyllands Politi.
Gávukort til heimkoyring
Í samband við átakið “Klar til et pust?” hevur Rådet for Sikker Trafik og Trygfonden eina loysn, sum skal tryggja heimferðina.
Á heimasíðuni www.jegkørerkort.dk kann mann gera eitt gávukort, sum inniheldur eina trygga heimkoyring.
– Tey flestu halda sær frá rúsdrekkakoyring. Men fyri mong fer tað um mark at blanda seg uppí, um ein kenningur leitar sær billyklarnar fram eftir at hava drukkið. Nu hava fólk so møguleika at fyribyrgja rúsdrekkakoyring, við at geva eitt talgilt og persónligt koyrikoyrt, har mann lovar at heinta og koyra viðkomandi trygt heim, sigur Søren Ørsted Pedersen, pressechef i Rådet for Sikker Trafik.
Sannroyndir
So nógvar alvorligar vanlukkur av rúsdrekkakoyring vóru í 2010-2014 í DK:
Bornholm: 11 løstað / 1 dripin
Fyn: 121 løstað / 16 dripin
Kbh Vestegn: 33 løstað / 5 dripin
København: 53 løstað / 12 dripin
Midtvestjylland: 168 løstað / 27 dripin
Midtvestsjælland: 101 løstað / 23 dripin
Nordjylland: 138 løstað / 23 dripin
Nordsjælland: 56 løstað / 9 dripin
Syd- og Sønder.jylland: 130 løstað / 18 dripin
Sydsjælland +Loll.-Fal.: 87 løstað / 21 dripin
Sydøstjylland: 101 løstað / 14 dripin
Østjylland: 86 løstað / 18 dripin
Les greinina: www.sikkertrafik.dk
Tags:


text:
Smyril Line byggir út í Hirtshals
Smyril Line fer nú undir at byggja ein 3.350 fermetrar stóran skrivstovu- og goymslubygning í Hirtshals, ið eftir ætlan stendur liðugur í heyst.
Bygningurin verður bygdur beint við Nordsøterminalin og sonevndu “Containerkajen” á havnalagnum í Hirtshals, har Norröna, Eystnes og Hvítanes hjá Smyril Line vitja hvørja viku.
– Vit breiðka um tænastustigið og fara sjálv at veita tær tænastur, ið higartil hava verið útveittar, sigur Rúni Vang Poulsen, stjóri á Smyril Line.
– Vit fáa betri føling við øllum liðum í tænastum okkara, og tað ger okkum før fyri at betra um tænastustigið, bæði hvat ið farmi og ferðafólki viðvíkur.
– Á Smyril Line gleða vit okkum til útbyggingina og harvið møguleikan at styrkja menningina av virkseminum í Hirtshals. Bæði bygningur og staðseting taka støði í, at vit vilja styrkja okkara støðu sum “fyrstvaldi” flutningsveitari í Norðuratlantshavinum. Nýggju umstøðurnar fara at gera tað lættari, betri og effektivari at avgreiða bæði ferðafólk, bilar og farm.
Í nýggja bygninginum verða um 700 fermetrar til skrivstovur og um 2.700 fermetrar til goymslu og annað, ið hoyrir til virksemið.
Í farnu viku gjørdi Smyril Line avtalu við fyritøkuna HMU A/S um at byggja bygningin, ið væntandi verður liðugur 1. oktober.
Næsta stig á leiðini er at finna starvsfólk. Tey fyrstu eru longu komin, men enn mangla nøkur, ið væntandi verða sett seinni í ár. Eini 20-25 starvsfólk fara at verða knýtt at Smyril Line í Hirtshals.


text:
Samskiftiskervið
Fleiri enn 40 føroyskar fyritøkur og stovnar eru í dag á samskiftiskervinum. Ongantíð áður hevur tað verið lættari at hittast andlit til andlits. Við skjótum og álítandi sambandi tryggja vit, at tú kanst fundast uttan mun til hvat forrit ella útgerð hin parturin brúkar. Við ok...
Fleiri enn 40 føroyskar fyritøkur og stovnar eru í dag á samskiftiskervinum. Ongantíð áður hevur tað verið lættari at hittast andlit til andlits. Við skjótum og álítandi sambandi tryggja vit, at tú kanst fundast uttan mun til hvat forrit ella útgerð hin parturin brúkar. Við okkara videoloysn kanst tú hitta eitt nú uttanhýsis viðskiftafólk ella starvsfelagar við kensluni av, at øll eru í sama rúmi.


text:
Frķtķšartilbošiš ķ Svanga 24 er partur av eind 5 ķ Trivnašardeplinum.
Samband fęst viš eindarleišsluna her
Frķtķšartilbošiš heldur til ķ Svanga ķ Tórshavn. Tilbošiš er ętlaš bųrnum og ungum ķ aldrinum 9-18 įr og sum hava autismu og menningartarni. Frķtķšartilbošiš er opiš gerandisdagar aftanį skślatķš til kl. 17.00. Tį skślin er stongdur er Frķtķšartilbošiš opiš frį kl. 7.30-17.00. Frķtķšartilbošiš er stongt millum jól og nżggjar og 3 vikur ķ summarferiuni.
Starvsfólk fara eftir bųrnunum og teimum
ungu ķ skślanum, og foreldur ella avvaršandi heinta sjįlvi bųrnini/tey ungu ķ
Frķtķšartilbošnum. Tó verša tey, sum bśgva uttanfyri Tórshavn, koyrd heim.
Mįliš viš Frķtķšartilbošnum er at geva bųrnunum og teimum ungu eitt mennandi nįmsfrųšiligt tilboš eftir skślatķš. Dentur veršur lagdur į at menna teirra sįlarligu, fatanarligu, mįlsligu og sosialu fųrleikar soleišis, at tey betur verša fųr fyri at virka ķ felagsskapi og gerast so sjįlvstųšug sum til ber.
Hvųnn dag veršur lagt upp til virksemi, so sum tśrar śt av hśsinum og ymiskt handaligt ķtriv, sum t.d. at mįla, tekna, spęla spųl, lesa sųgur og annaš, sum kann menna vitanarligar, mįlsligar, motoriskar og bókligar fųrleikar.
Frķtķšartilbošiš ķ Svanga 24
Ķ Svanga 24
100 Tórshavn
Tlf. 297491/297492
Teldupostur: fritidartilbodideind5@av.fo
Dagført tann 14-12-2017


text:
Havstovan stóra játtan til gransking frá ES
Seinnapartin í dag hevur Havstovan fingið váttan fyri, at verkætlanin NACLIM, sum stovnurin er partur av, fer at fáa játtan frá ES granskingarskránni FP7. Játtanin til føroyska partin av verkætlanin kemur væntandi at liggja um góðar 4 mió. kr.
Verkætlanin NACLIM er framhald av verkætlan, sum kallast THOR, stytting fyri “Thermohaline Overturning – at Risk?” Fyrra verkætlanin hevur verið um havstreymar og broytingar orsakað av veðurlagsbroytingunum. Í nýggju verkætlanini fer eisini at verða granskað, hvørja ávirkan veðurlagsbroytingarnar hava á lívið í havinum.
Tað er Bogi Hansen, professari, sum er verkætlanarleiðari fyri føroyska partin.
Meira verður at frætta um hesa verkætlanina í næstum.
www.hav.fo


text:
- Publiceret den 25 mai 2010
- Víst: 2619
Leygardagurin 22.05.10 var í allar mátar ein hendingarríkar dagur við Gjógv. Bygdin hevði ein væl eydnaðan ruddingardag, og um kvøldið komu Øssur (á Bø) og Heri Andreasen (sonur Torbjørn í Geil) til bygdar við bátinum, ið ber heitið "Fliðan".
Heri, ið er kendur kavari, brúkar bátin m.a. til tað endamálið. Heri er sum fliða, hann trívist líka væl undir vatnskorpuni sum omaná. Hetta kvøldið skuldi "Fliðan" vestur um Riv at kanna tað stóra omanlopið, ið var har um mánaðarskiftið nov/des í 2009. Vit báðir Hans á Skipinum vóru so sera hepnir at sleppa við, tí hetta gjørdist ein ógloymandi túrur. Tað var deyðakyrt - men myrkt í veðrinum, tí hann stóð frá havinum, og mjørkin hekk niður í hálvt bergið. Satt at siga kendist tað eitt sindur skuffandi at síggja urðina frá Heimara Búgvabarmi, tí hon var nógv minni enn tann hugmynd, ið mann hevði gjørt sær eftir at hava sæð omanlopið av Ambadali. Men tá ið "Fliðan" stevndi inn eftir Vestara Búgvabarmi, var støðan ein heilt onnur. Tú stóðst sum býttur, og veruleikin sampakkaði væl við sjónina av Ambadali. Hetta er ein ógvuliga stór urð eftir eitt ógvuliga stórt omanlop. Her kemur einki boð upp á longd, breidd ella hædd, men verður heilsan í summar, so finst onkur møguleiki at koma við veruligum tølum. Vit báðir Hans á Skipinum vórðu settir upp í urðina at taka myndir, og sláast skal fast, at tað er langt at ganga úr øðrum endanum og í hin. Tað var sera hált at koma upp, og merkiligt nokk hevur náttúran eftir bara einum vetri klárað at evna sjóvarmálan til malagrót (ótrúligar kreftir). Við tann vestara endan á urðini er ein fittur hylur innanfyri, og mitt í urðini liggur vøllurin - sjálv upsin - so hvør veit, um hetta við tíðini ikki gerst eitt fitilendi, um høgættarbrimið ikki fær bilbugt við urðini. Inni á Hálsi er urðin høg upp ímóti Búgvanum, og er tað undarligt at síggja, at Hylur (Inni við Hyl) á vestursíðuni á Búgvanum er fullur av stórum klettum. Búgvin hevur fingið ein ordans lúsing, tí tað sæst so týðuliga, hvussu klettarnir hava skúrað fram við Búgvanum, áðrenn teir eru endaðir í havsins dýpi (undantiknir teir, ið liggja í Hyli).
Sum áður nevnt, vóru ikki góðar umstøður til myndatøku, men úrslitið við frágreiðingum sæst her á heimasíðuni -- Manningin á "Fliðuni" - Heri og Øssur - var eisini so beinasom at lova okkum báðum Hans upp á Lúsurðina og inn í Látrið vesturi í krókinum. Har var sanniliga eisini áhugavert: tað bølmyrka látrið gongur nógvar metrar inn í bergið, og fínur sandur er á botninum. Nógvur skarvur eigur í Látrinum, og har vóru bæði egg og ungar. Afturkomin fortaldi eg Gubba, ið er 80 ára gamal, at vit høvdu verið inni á botni í Látrinum. Hann gjørdist bilsin og spurdi, hvussu tað bar til, tí tá ið hann - saman við Klæmint Juul, Jógvani á Rætt og Sigurdi í Bíggjarlagnum - var har eftir lunda fyri einum hálvt hundrað árum síðani, var Látrið ein stórur hylur við sandbotni. "Soleiðis broytist alt við tíðini", læt í Gubba, og rætt hevur hann. --- Á veg aftur at húsum vóru vit inni í Kirkjuni á Heimara Barmi og uppi á flesjunum - Innaru Fles og Ytru Fles . Fyrr um dagin høvdu Hanni í Gortru og Sjúrður hjá Dinnufíu við fylgi verið har, og vit hildu, at vit skuldu gera teimum "bragdið" eftir. -- Ein frálíkur túr, og tøkk fái Heri og Øssur fyri henda møguleikan!!
Fleiri myndir: myndasavn - 2010 - Omanlopið á Búgvabarmi og annað (gott).


text:
Avdúking: Hetta hava føroysku flokkarnir fingið úr danska ríkiskassanum
Dan Klein --- 15.06.2015 - 09:32
Aftaná, at Oyggjatíðindi avdúkaði sokallaðu sjálvstýrisflokkarnar, við at leggja út samskiftið við donsku stjørnina, í samband við pengastreymin niður í føroysku flokkarnar, at føra valstríð fyri, hava serliga Tjóðveldi, sum fór til val uppá, at steðga biddaragongdini úr danska ríkiskassanum, bakataliserað sín egna leiklut.
Greinaðu skjølini eru løgd út bæði í pdf útgávu og jpg útgávu.
Hetta vísir yvirlit av, hvat hvør flokkur hevur fingið millum 1987 og 2015. Hetta kann ikki burturforklárast, og sum tað eisini er greitt frá aðrastaðir, so brúkar Kringvarpið fjølmiðlapersónar, at greinað valstríðið, Andglettin og annað, sum hoyrir valinum til, ið beinleiðis hava ággóðan av hesum somu pengum, tá flokkarnir kanalisera risaupphæddir niður í miðlakassarnar.
Hetta ávirkar so sanniliga eisini viðmerkjarnar, sum eftir hetta kunnu gallast gølukendar.
Fyri ein ordans skyld skulu vit nevna, at tað er bara Oyggjatíðindi, sum hevur valt ikki at taka pengar í Fólkatingsvalstríðnum.
Fólkatingsstuðul 1987-2015.pdf


text:
Rognkelsi er ógvuliga klumput í útsjónd og líkist ikki øðrum fiski her um leiðir. Tað er myrkagrønt-grátt um bakið og ljósagrønt um búkin.
Í staðin fyri búkfjaðrar hevur rognkelsi eina soguskál undir búkinum.
Í gýtingini í mars verður kallfiskurin næstan svartur um bakið og reyðbrúnur um búkin.
Rognkelsi kemur inn á grunt vatn at gýta. Eins og hjá smáfiskinum í taranum, ansar kallfiskurin rognkorninum.
Kvennfiskurin gýtir fleiri túsund egg í eina stóra rúgvu, sum kallfiskurin síðan verjir. Eggjarúgvan kann liggja so ovarlaga í sjónum, at hon flýtur upp í vatnskorpuna. Kortini heldur kallfiskurin vakt og endar tí mangan við at verða etin av fugli.
Tá ið eggini klekjast umleið 7 vikur seinni, rýmir kallfiskurin.
Tá ið ungarnir eru 4 dagar gamlir, fáa teir soguskál og súgva seg fastar á taran. Ungarnir halda til inni í taranum, ofta á heilt grunnum sjógvi. Tá ið ungarnir hjá rognkelsi eru 5 cm langir, líkjast teir vaksna rognkelsinum og fara tá út á djúpari sjógv.


text:
Nýggjar tíðir eru fyri framman. Seinastu 14 árini hevur Vodafone húsast á Óðinshædd í Tórshavn, haðan mangt frambrot á føroyska fjarskiftismarknaðinum hevur havt sín fyrsta tanka. Nú flytir Vodafone í nýggj hølir í Bókbindaragøtu í Havn, tætt við har, sum gamla politistøðin var.
Í samband við at Vodafone er flutt, letur móttøkan á Óðinshædd aftur og letur upp niðri á nýggju høvuðsskrivstovuni hósdagin 3. desember. Vodafone hevur harumframt handlar í SMS og í Saltangará, har kundar kunnu avgreiða síni viðurskifti..


text:
Poul skal svara spurningum frá Jógvani
Politikkur18-01-2018 - 08:57 - Jóanis Albert Nielsen
Hoyringar hjá stovnum undir ST!
Skrivligur fyrispurningur til Poul Michelsen, landsstýrismann frá Jógvani á Lakjuni, løgtingsmanni.
Á tingfundi 17. januar 2018 varð uttan atkvøðugreiðslu samtykt, at fyrispurningurin skal svarast.
1. Hvat er endamálið við hoyringum, sum Føroyar eru til hjá ST-stovnum, og er tað eitt krav, at vit skulu luttaka?
2. Hvussu eru “serfrøðinga”nevndirnar samansettar, sum koma við hesum sera álvarsomu tilmælunum og áheitanum á Føroyar?
3. Hvørjir eru hesir sokallaðu “serfrøðingarnir”, sum í heyst í samband við Barnarættindasáttmálan hava mælt Føroyum til, at “lógin um fosturtøku eigur at verða dagførd soleiðis, at gentur í Føroyum fáa somu atgongd til trygga og lógliga fosturtøku, sum gentur í meginlandinum, Danmark”, og úr hvørjum londum eru teir?
4. Kann landsstýrismaðurin taka eina frágreiðing fyri fult, sum so týðiliga avdúkar, at tey, sum kalla seg serfrøðingar og koma við so álvarsomum tilmælum, als ikki kenna føroysk viðurskifti?
5. Hevur landsstýrismaðurin gjørt vart við skeivleikarnar, ella ætlar hann sær at gera tað?
6. Hevur rætturin til fosturtøku nakað sum helst við barnarættindi ella Barnarættindasáttmálan at gera?
7. Er fosturtøka yvirhøvur nevnd sum ein mannarættur í nøkrum sáttmála um mannarættindi?
8. Hevur landsstýrismaðurin nakra meining um, hví stovnar undir ST hava so stórt fokus á fosturtøkuspurningin í Føroyum?
9. Eru tilmælini nakað, sum ST-serfrøðinganevndirnar sjálvar finna uppá, ella koma hesar áheitanirnar upprunaliga úr Føroyum?
10. Heldur landsstýrismaðurin ikki, at ein mentað og framkomin tjóð sum Føroyar sjálv eigur at taka sær av slíkum spurningum uttan at ST skal blandast uppí?
Viðmerkingar:
Havi sum mangir aðrir føroyingar hildið tað ljóðað undarligt, at eitt so framkomið samfelag sum okkara javnan skal til hoyringar, onkuntíð nevndar “próvtøkur”, hjá ST.
Tú skuldi trúð, at Sameindu Tjóðir høvdu okkurt annað at brúka resursirnar til, tá ið hugsað verður um, hvussu stór neyðin og elendigheitin er mangastaðni í heiminum.
Frágreiðingarnar haðani hava eisini fingið meg at undrast stórliga. Ja, satt at siga, verður tú skakkur og fært mistanka um, at her er okkurt heilt galið!
Í 2015 kom t.d. ein frágreiðing frá “Cedaw”, sum er ein fyrisitingarligur stovnur undir ST. Í hesi frágreiðing sæst, at tey, sum átaka sær at átala Føroyar, yvirhøvur ikki kenna føroysk viðurskifti. Tey vita ikki so frægt, sum at Føroyar hava egnan lóggávumyndugleika, og at í Føroyum verður eingin lóg sett í gildi, uttan at okkara egna lóggávuting, Føroya Løgting, hevur samtykt hana!
Nevndin skjýtur nevniliga upp, at Danmark (?!) skal umhugsa at endurskoða síni sjónarmið um galdandi fosturtøkulóggávu í Føroyum, tí fosturtøkulóggávan í Føroyum ikki er tann sama sum í Danmark og Grønlandi.
Tað vil siga, at ST her mælir til, at Føroyar fáa fría fosturtøku!
Og nú í heyst hava vit sambært Uttanríkisráðnum aftur verið til eina hoyring hjá ST – hesaferð í sambandi við barnarættindasáttmálan.
Tað heilt merkiliga er, at í frágreiðingini, saman við tilmælum um barnarættindi, kemur aftur ein áheitan um at broyta fosturtøkulógina í Føroyum.
Sagt verður, og eg endurgevi: “The Committee recommends that the State party align its legislation on abortion in the Faroe Islands with the legislation in mainland Denmark, with a view to ensuring equal access of girls to safe and legal abortion.”
Tey siga also, at “Lógin um fosturtøku eigur at verða dagførd soleiðis, at gentur í Føroyum fáa somu atgongd til trygga og lógliga fosturtøku, sum gentur í (legg merki til) meginlandinum, Danmark.”
Hetta er skakandi at lesa! Fyri tað fyrsta kalla tey Danmark meginlandið! Men tað, sum er uppaftur verri: ST mælir aftur her til, at Føroyar fáa fría fosturtøku!
Og so er spurningurin, hvat fosturtøka hevur við barnarættindi at gera.
Tað er so nógv annað, sum eg undrist á í samband við hesar frágreiðingarnar, sum koma aftan á hesar hoyringarnar hjá ST.
Jú, víst mugu fólk spyrja, hvat ST er í hesum føri, og hvør tað man vera, sum situr í hesum sokallaðu “serfrøðinga”-nevndunum. Munnu tilmælini vera nakað, sum tey sjálv finna uppá, ella koma áheitanirnar kanska úr Føroyum. Og ikki er tað løgið, um onkur undrast á, hví Sameindu Tjóðir hava so stóran áhuga í fosturtøkuspurninginum í Føroyum.
Vóni ikki, at tað veruliga er so, at nevndir í ST-skipanini brúka mannarættindi sum skálkaskjól fyri politiskum dagsskráum, og eg vóni heldur ikki, at tað er so galið, at tá ið mann sær, at tað ikki ber til at fáa sínar hugsjónir ígjøgnum her heima, ja, so roynir mann at fáa onkran ST-stovn at trýsta fyri seg!
16. jan. 2018
Jógvan á Lakjuni
løgtingsmaður


text:
22. – 27. Apríl luttók eitt Føroyskt Special Olympics fótbólslið í stórari fótbóltskapping í Skt. Pætursborg í Russlandi.
Ferðaliðið taldi 13 fólk, harav 10 fótbóltsleikarar.
Onnur lond ið luttóku í kappingini vóru Russland (3), Azerbadjan, Letland, Litava, Slovakia, Sveis,
Uzbekistan, Kazakhstan (2), Kroatia, Makedonia, Hvítarussland og Montenegro.
Sjálv kappingin var 4 dagar, við innleiðandi umfari, bólkaspæli og finalum.
Allir dystirnir vóru spældir á gamla venjingarannlegginum hjá Zenit, ið hóast væl slitið, var sera væl egnað til slíkt tiltak.
Føroyska liðið kláraði seg sera væl í innleiðandi umfrainum, og blivu vit bólkaðir í bólk 3.
Hetta skuldi tó vísa seg at verða ein ov stórur gloypubiti, og taptu vit allar dystirnar í bólkaspælinum.
Tað rakk tískil “bert” til eitt fjórðapláss.
Hetta er fyrstuferð at Parasport hevur luttikið í Special Olympics kapping í Ruslandi, og var ikki gott at vita hvat vit skuldu vænta.
Hendan stúranin var tó gjørd til skammar, og mugu vit sanna at alt gekk sum eftir ánni
Ferðin kundi bert gerast veruleiki við vælvild frá venjarunum og FSF, og skal her verða borin ein tøkk fyri at tit vilja stuðla okkara ungu ítróttarfólkum við luttøku í slíkum virksemi
ið er mennandi, bæði á ítróttarligum, sosialum og persónligum plani.
Tað var eisini tíð at síggja okkurt av søguligu støðunum í skt Pætursborg, m.a. kenda Vetrarslottið og fleiri vakrar kirkjur
Niðanfyri er eitt úrval av myndum frá ferðini.


text:
RIDLUSKRIÐAKANNINGAR 2017
Felags kunning frá Búnaðarstovuni, Landsdjóralæknanum og Heilsufrøðiligu starvsstovuni um ridluskriðastøðuna, -kanningar og -stuðul í 2017
Í Løgtingsfíggjarlógini fyri 2017 eru játtaðar kr. 600 túsund til átøk at basa ridluskriða og at økja um blóðroyndir og kanningar av aliseyði. Búnaðarstovan umsitur hesa játtanina fyri Fiskimálaráðið. Ridluskriðasjúkan er fyrst og fremst eitt djóralæknafrøðiligt (veterinermedisinskt) mál, og tí varð longu í vár avrátt, at játtanin skuldi nýtast eftir einum leisti, sum varð lagdur í tøttum samstarvi millum ávikavist Búnaðarstovuna, Landsdjóralæknan og Heilsufrøðiligu starvsstovuna.
Tilmælið frá fakmyndugleikunum um nýtslu av játtanini er:
· at uml. kr. 250 túsund verða nýttar til nærri kanningar av veruligu ridluskriða sjúkustøðuni í Fugloy. Ridluskriði varð staðfestur í Fugloy í 1984, men er ikki sæddur í útbroti eftir tey tiltøkini, sum landsdjóralæknin setti í verk tá. Til tess at kanna nærri um veruligu støðuna, verða sokallaðar prionkanningar gjørdar av sýnum tikin av høvdum av øllum vaksnum seyði eldri enn 1 ár. Ein partur av játtanini verður nýttur til keyp av teirri starvsstovuútgerð, ið krevst, soleiðis at prionkanningarnar framyvir kunnu gerast á Heilsufrøðiligu starvsstovuni heldur enn, sum nú, at verða sendar av landinum. Við hesum átaki verða umstøðurnar framyvir betri til at greina veruligu sjúkustøðuna viðvíkjandi ridluskriða í Føroyum.
· at uml. kr. 350 túsund verða nýttar til at gera ílegukanningar um mótstøðuføri móti ridluskriðasjúkuni í útbroti (blóðroyndir) í ávikavist Streymoy, Eysturoy og Fugloy. Fakliga raðfestingin av stuðlinum er í trimum stigum: 1) hagar, sum longu eru raktir av ridluskriða 2) grannahagar til haga, har ridluskriði er staðfestur, 3) hagar í teimum markatalsbygdum, har ridluskriði er staðfestur.
Fiskimálaráðið tekur undir við hesi fakligu tilráðingini, har arbeitt verður á tveimum mótum í senn.
Á heimasíðuni hjá Heilsufrøðiligu starvsstovuni er eitt alment fráboðað yvirlit yvir teir hagar og tær traðir í Føroyum, sum eru rakt av ridluskriða, sí leinkið:
https://hfs.fo/webcenter/portal/HFS/djor/page154?_adf.ctrl-state=4or1mma9m_5&_=&_afrLoop=21062179910377792#!%40%2Foracle%2Fwebcenter%2Fpage%2FscopedMD%2Fs5cf325b0_afb5_4bca_9e23_5a0e68d58139%2FPage210.jspx%40%3Fwc.contextURL%3D%2Fspaces%2FHFS%26_adf.ctrl-state%3D4or1mma9m_5
Talan er um 10 hagar á Streymoynni, 1 haga í Eysturoynni, Fugloynna í síni heild, nakrar traðir í Tórshavn og 1 trøð í Streymnesi.
Á hesi heimasíðuni hjá Heilsufrøðiligu starvsstovuni er somuleiðis greitt nærri frá um ridluskriðasjúkuna; m.a. um hvat slag av sjúku, talan er um, hvussu sjúkan smittar og um sjúkutekin, støðuna í Føroyum, um sjúkufyribyrging og um ílegukanningar at nýta sum grundarlag undir at ala fram økt mótstøðuføri móti sjúkuútbroti, og eisini um fráboðanarskyldu v.m. Mælt verður staðiliga til, at tey, sum fáast við seyð, geva sær stundir til at lesa nevndu kunning.
Gjørt verður vart við:
· Tað er strangliga bannað at flyta livandi seyð úr einum ridluskriðaraktum øki í annað stað at ganga.
· Skal seyður úr ridluskriðaraktum øki flytast í annað stað at verða flettur, krevst flutningsloyvi frá Landsdjóralæknanum til tess.
· Ridluskriði kann ikki lekjast, og seyður kann saktans vera berari av sjúkuni uttan at vísa nøkur sjúkutekin.
· Ílegukanningarnar, og tær viðmæltu ílegutýpurnar, kunnu einans siga nakað um mett mótstøðuføri móti sjúkuútbroti.
· Álítandi kanning av møguligari ridluskriðasjúku kann einans verða gjørd við sokallaðum prionkanningum á dripnum seyði, har sýni verða tikin úr mønuserkinum á vaksnum seyði til starvsstovukanningar (sýni verða tikin av høvdum á seyði sum er eldri enn 1 ár).
· Tað er týdningarmikið at geva sær far um, at eingin orsøk er at fara undir eina miðvísa ílegugrundaða aling eftir øktum mótstøðuføri móti ridluskriða í teimum oyggjum, har ridluskriði ikki er staðfestur. Enn er ov lítil vitan tøk um, hvørt ein av misgáum samstundis kann ala aðrar, ynsktar eginleikar burtur.
· Í 2017 er tilmælið frá fakmyndugleikunum tí, at tað einans er í Streymoy, Eysturoy og Fugloy, at dentur skal leggjast á at nýta brundseyð við úrvaldum, høgum mótstøðuføri móti ridluskriðasjúku í útbroti.
· Mælt verður til at taka blóðroyndir til ílegukanningar av tvær ella tríggjar ferðir so mongum veðurlombum, sum talið av brundseyði í haganum. Við hesum framferðarhátti gerst ógvuliga sannlíkt, at ein fær nóg nógvar brundseyðir við røttu ílegutýpunum at velja ímillum.
Raðfestingin av stuðlinum til rindan fyri ílegukanningar í 2017 er hendan:
1) hagar, sum longu eru raktir av ridluskriða, fáa rindað fyri ásetta talið av brundseyði í haganum faldað við 3. Allir hagarnir í Fugloy eru roknaðir við her.
2) grannahagar til haga, har ridluskriði er staðfestur, fáa rindað fyri ásetta talið av brundseyði í haganum faldað við 2.
3) hagar í teimum markatalsbygdum, har ridluskriði er staðfestur, fáa rindað fyri ásetta talið av brundseyði í haganum faldað við 2.
4) harumframt fáa allir aðrir hagar í Streymoy og Eysturoy rindað fyri ásetta talið av brundseyði í haganum.
Búnaðarstovan ger ásetta talið av brundseyði í hvørjum einstøkum haga upp eftir hesum leisti: almenna áseyðatalið í haganum býtt við 33 (dømi: er almenna áseyðatalið 160 verða roknaðir 5 brundar).
Um onkur hagi undantaksvís er, har betri gagn fæst av stuðulsmøguleikanum við at nýta hendan til sýnistøku av sleppingarlombum, heldur enn brundseyði, er møguleiki fyri hesum.
Traðarseyður fær ongan stuðul til blóðroyndir.
Tað er ein treyt fyri stuðlinum til ílegukanningar, at hagin sendir øll sýnini inn til Heilsufrøðiligu starvsstovuna undir einum, t.v.s., at fyri hvønn haga verður bert latin inn ein sending við sýnum (bæði teimum sýnum, ið stuðul verður veittur til, eins og teimum sýnum, ið hagin sjálvur harumframt ynskir at fáa kannað). Sendingin skal skilliga vísa, hvørjum haga sýnini eru úr, og hvør persónurin er, ið umboðar hagan í hesum føri. Hagin má sjálvur rinda avgreiðslugjaldið til Heilsufrøðiligu starvsstovuna. Saman við sendingini til Heilsufrøðiligu starvsstovuna skal hagin senda ein virðisseðil (voucher) frá Búnaðarstovuni. Virðisseðilin sigur greitt frá, hvussu mong av sýnunum í sendingini verða rindað sum stuðul. Gjaldið fyri sýnini á virðisseðlinum fær Heilsufrøðiliga starvsstovan rindað beinleiðis frá Búnaðarstovuni. Á virðisseðlinum skal verða váttan um, at sýnini stava frá viðkomandi haga. Búnaðarstovan útflýggjar bert einum umboðsfólki fyri hvønn haga virðisseðilin, t.v.s. í einbýttum haga bóndanum og í felagshaga røktingarmanninum ella hagastýrisformanninum.
Virðisseðilin (voucharin) fæst við at venda sær til avgreiðsluna á Búnaðarstovuni, tlf. 479000, ella í telduposti til bst@bst.fo. Eru spurningar viðvíkjandi stuðlinum, vendið tykkum tá til Búnaðarstovuna. Eru spurningar viðvíkjandi sýnistøkunum, vendið tykkum tá til Heilsufrøðiligu starvsstovuna, tlf. 556400 ella í telduposti til hfs@hfs.fo« Aftur


text:
Orð: Hans Jacob Mygind
Lag: Lucy R. Meyer
Týtt: Victor Danielsen
1. Ljós skyggir fram, brýtur myrkursins veldi,
náttin um skiftist í bjartasta dag,
áir upp renna í oyðimørk turru,
lovsongur hoyrist á sorganna stað.
Niðurlag:
Kærleiki ómáldur, undurfull náði!
Son sín, hin einborna, Faðirin gav;
deyða hans beiska og líðingasáði
veksur vár frelsa og sæla nú av.
2. Stjørnan, sum tá fyri vísmonnum lýsti,
skínur sum sól yvir heimin í dag;
barnið, sum fjósið í Betlehem hýsti,
ger nú tey syrgjandi hjørtuni glað.
3. Kristus, sum nýtt skapti fyri hitt gamla,
Jesus, hvørs dýrd nú vár sál hevur sæð,
við sínum deyða hann aftur skal samla
allar Guds samkomur spjaddar ein dag.


text:
Til NS hálvmarathon fáa vit vitjan av Henrik Jørgensen og dóttrini Anna Holm.Tey koma at hava ein áhugaverdan fyrilestur í Klaksvík og luttaka í NS hálvmarathon.
Henrik Jørgensen er kanska besti danski rennarin nakrantíð. Hann er kendur sum rennarin við pannibandinum og hevur danska metið á marathon frá 1985.
Hann var við í OL í 1984 og 1988, og vann London Marathon í 1985.
Dótturin Anna Holm er besti danski kvinnuligu rennarin í løtuni. Hon luttók á marathon í OL í Rio 2016, og er við í elitufeltinum til London Marathon 22. apríl.
Tilmelding er ókeypis og verður boða frá her á Facebook, so vit vita nøkurlunda hvussu nógv koma.


text:
Áki Bertholdsen 18.05.2018 (09:45)
Fara nú undir umstrídda bygging mitt í Havnini
Tórshavnar býráð fer nú at bjóða eitt stórt stykki á Frúðutrøð í Eysturbýnum í Havn út til at byggja íbúðir á. Talan er um stykkið, har Musikkskúlin stendur.
Endamálið er at fáa fleiri bústaðir mitt í Havnini og tey halda, at tað er eitt gylt høvi at byggja á Frúðutrøð nú bæði Musikkskúlin, læknaviðtalurnar og býargartnarin, flyta í nýggj høli í næstum.
Men tann sum fær stykkið skal lúka fleiri treytir. Ein av treytunum er, at minst helvtin av íbúðunum skulu vera leiguíbúðir, hinar kunnu so vera eigaraíbúðir ella lutaíbúðir. Somuleiðisskulu minst 30 prosent av íbúðunum vera eldra- og rørsluvinarligar íbúðir.
Av tí at stykkið er mitt í býnum, vil býráðið eisini, at fríøkið skal vera ein lund, sum er opin fyri almenninginum
Men ein trupulleiki verður parkeringin. Í dag eru 41 almenn parkeringspláss á Frúutrøð og sulu íbúðir byggjast á stykkinum, er tað ov lítið og tí skal býráðið at útvega sama tal av parkeringsplássum beint við.
Grannarnir á Frúðutrøð hava verið í øðini um ætlanina, eitt nú um at teir fara at missa nógv av útsýnunum. Býráðið sigur, at ætlaða byggingin verður lagað til ynskini hjá grannunum og at nýggja byggingin verður lægri enn núverandi bygging á Frúðutrøð.
Veitst tú eina góða søgu? Skriva til okkara á
red(at)in.fo
Les ella lýs í Lýsingartorginum – trýst her