text:
Kristoffur Kolumbus
Kristoffur Kolumbus (føddur 31. oktober 1451 í Italia – deyður 20. mai 1506 í Spania) varð føddur í býnum Genova í Italia. Faðir hansara var vevari, og sum drongur hjálpti Kolumbus pápa sínum, men hetta arbeiðið dámdi honum ikki. Honum dámdi best at ganga niðri í havnini og síggja øll seglskipini, ið har lógu. Longu sum 14 ára gamal fór hann til sjós. Mest varð siglt millum londini við Miðjarðarhavið, men kanska hevur hann verið onkran túr í Norðurlondum og fram við Afrikastrondini.
Okkurt bendi á, at hann vildi gerast viðgitin og ríkur. Hann var ikki nøgdur við at vera av fátækum fólki, tí lætst hann at vera av ríkum fólki, og hann segði seg hava fingið útbúgving. Í nøkur ár búði hann í Portugal, har hann giftist eini ríkari gentu. Tá sá hann, hvussu tey ríku livdu, og hugurin at gerast viðgitin og ríkur vaks. Øll vistu, at stór ríkidømi vóru í Ásia, og nógvir vísindamenn vóru ikki í iva um, at tað bar til at koma til Ásia, um tú sigldi vestureftir. Men eingin hevði roynt at sigla tann vegin. Kolumbus varð meira og meira sannførdur um, at tað læt seg gera. Hann var so spentur at prógva tað, at hann í næstan tíggju ár royndi at fáa ymisk lond at gjalda ferðina. Og at enda eydnaðist tað at fáa sponsku kongshjúnini at játta.
Í apríl 1492 vórðu skjølini undirskrivað, og Kolumbus fór at fyrireika sína fyrstu ferð. Á síni fyrstu ferð kom hann til Bahamasoyggjarnar, Kuba og Hispaniola. Men ferðin eydaðist ikki so væl. Hann hevði nøkur innfødd við sær, tá ið hann kom heimaftur til Spania, og hann visti nógvar spennandi søgur at siga um tað, hann hevði funnið. Men tað nógva kryddvørurnar og gullið, sum hann hevði droymt um, fann hann ikki. Kolumbus var tí vísur í, at hann fór at finna ríkidømi, um hann slapp einaferð aftrat. Isabella og Ferdinand stuðlaðu honum, og hann slapp tríggjar ferðir aftrat. Á hesum ferðum fann Kolumbus Trinidad, Jameika og fleiri lond í Miðamerika. Tað stóra ríkidømi fann hann ongantíð, men til sín doyggjandi dag í 1506 var hann vísur í, at tað var Ásia, hann var komin til.


c: text/html

text:
Sumrarnar síggja vit javnan ferðafólk á sjógvi og landi. Førini kunnu vera ymisk í sniði og skapi, men tættast og flest eru tey á hásumri, síðst í juni, allan juli og kanska nakað út í august, um sama mundið sum skúlarnir hava summarfrí. Kann eisini henda at seglbátar, ið leggja nógv fyri, koma higar um miðjan mai, ávegis til Íslands og heilt til Grønlands. Mest umrødda far í hesum døgum er fjúrtan metrar langi tveymastraði pólski seglbáturin Rzeszowiak, sum kom í havsneyð á Føroya Banka. Her liggur hann við einari mastur, hin aftara er brotin, ytst úti undir Bakka í Havn. Tað fløðir og innanfyri liggur ein annar bátur við tveimum mastrum. So kunnu vit samanbera og síggja skaðan, pólski báturin fekk í ringa veðrinum, sum MRCC støðin lýsir soleiðis undir yvirskriftini SAR operation:
On the 4th of September 2012 at 0638 UTC a Cospas Sarsat signal was received from the Polish Sailing vessel Rzeszowiak / Call Sign SPG 2941. The position given was 61 25.1 N, 009 41.9 W, which is some 80 nm SW of the Faroe Islands. There was a NW-ly storm in the area, wind appr. 30 - 35 m/s, and rough seas with waves up to 10 - 12 m.
Nýggja reportasjumkamera, Canon 60D, kom væl við og eg haldi tað stóð sína roynd í regninum. Her sæst ovast nærmynd av brotnaðu afturmastrini á pólska seglbátinum Rzeszowiak. Masturin datt oman yvir ein av manningini, sum doyði. Tey vóru tíggju fólk við bátinum, sum var á rundferð í Norðuratlantshavi. Í juli var báturin í Reykjavík, síðani í Grønlandi og seinnu helvt av august steðgaði báturin, sum var á heimleið, í Dalvík í Íslandi. Nógv fólk, eisini í bili, nýttu høvi at síggja bátin úti undir Bakka.
Onnur før, sum síggjast kring landið hesa ársins tíð, eru húsvognar av tí gamla hernaðarliga slagnum, sum tekur seg fram alla staðni. Alt í einum, bilur og bústaður. Hesin høgi og vælútgjørdi bilur er úr Sveis. Við tveimum súkklum á afturfallinum koyra tey runt landið, rætt sum snigilin, sum í ævintýrunum ber húsið á rygginum. Ein snildur máti at ferðast, vil ein ikki draga kampingvognin aftaná sær. Hinvegin kann kampingvornurin ikki setast eftir, skalt tú sneisaørindi inn í býin. Alt er í einum.

robotstxt: allowed

filter: keep


text:
Helviti í fokus
Dan Klein --- 26.02.2018 - 07:08
Ein journalistur hevur við einari sjónvarpsrøð lagt seg eftir, at draga orðið Helviti fram í rampuljósið, við at greiða okkum frá, at hetta er eitt vanligt orð, sum brúkt verður at ræða børn við í tí kirkjuliga umhvørvinum. Tað ljóðar ikki tespiligt um hetta er aðalmálið í tí boðan, sum fer fram í Guðs húsum kring landið. Barnasálin er viðbrekin, og vit skulu brúka vísdóm allastaðni, har vit hava við børn at gera.
Sjálvur havi eg virka í meira enn fjøruti ár innan kirkjuligt arbeiði, eisini við børnum, men kenni einki til, at dentur hevur verið lagdur á siga børnum frá, hvussu tað sær út í helviti. Tað hevði heldur ikki lati seg gjørt, tí eg havi ongantíð verið har, og veit tí ikki, hvussu tann staður sær út. Vóni heldur ikki, at eg nakrantíð fái at vita tað.
Heldur munnu flest okkara kennast best við orði frá dagligari talu. Hvussu ofta munnu helviti, fanin og djevulin ikki vera havt á munni gjøgnum dagin, tað veri seg á arbeiðsplássi, á skipsdekki, fjølmiðlum og annars í tosi millum manna? Hesum røkka kirkjurnar ikki upp til knæið. Fyri ikki at tala um kvøldbønina hjá fleiri foreldrum, tá ið smábørn skulu til hvíldar: “Far til helvitis í song ella skal eg buka teg av!” Hetta er ikki tespilig song at legga eitt barn í.
Tað tykist tó, at verða orðini brúkt uttanfyri kirkjuliga umhvørvið, eru tey friðhalga, ella hava ongan týdning.
Kanska áttu teir journalistar, ið siga okkum, hvussu vandamikið tað er, at brúka orðið helviti millum børn og vaksin, at gjørd sendingar um tær illbønir, sum í hópatali verða lisnar upp gjøgnum dagin, og hvat tey smáu læra av hesum.
John S. Myllhamar


text:
Í dag er fjúrtandi september og hálvfjerðs ár síðan fólkaatkvøðuna um loysing frá Danmark, almáttuga landinum, sum varð tikið úr føroyska gerandisdegnum og føroysku tilvitskuni við bretsku hertøkuni undir krígnum.
Var fyri viku síðan á Skjalasavninum í sambandi við eina arbeiðsuppgávu. Las í Gerðabók Føroya Løgtings um fyrsta fundin eftir fólkaatkvøðuna í seksogfjøruti, sum besserwissarar nevna stjórnarmálið og vevja inn í toku. Fundurin, hin sekstandi hetta árið, varð hildin mikudagin 18. september.
Mitt á hondskrivaðu síðuni stendur hin vakrasti setningur á føroyskum:
Síðan kunngjørdi løgtingsformaðurin tingmanningini, at Føroya fólk við fólkaatkvøðuni 14. sept. 1946 klárt hevur givið tinginum til kennar, at alt landaræði fyri Føroyum er her á landi, og at løgtingsins skylda tí er at útinna fólksins vilja.
Síðan hevur hesin setningur í Gerðabók Føroya Løgtings, og tann fólkaatkvøða, sum hann sipar til, klovið tjóðina, ikki bara í tveir, men í nógvar partar, so einki er komið burturúr, hvørki tá ella nú. Syndranarmálið hevið verið rættara heitið.
Síðst í hálvfemsunum vóru útlit fyri, at okkurt fór at henda, men gakk, tað varð ikki. Bara ung listafólk, mest tónleikarar, tóku á seg at lýsa ein føroyskan samleika, og tað gera tey enn í heimsins marglitta kóri. Í fólkasálini eru tað listafólkini, ið flyta okkum fram eftir einari gøtu, har vit eftir førimuni royna at definera føroyingin við øllum teimum fasettum, sum til eru í einum altjóðagjørdum heimi við virðing fyri øllum. Um politikararnir eisini fara at vilja medvirka í at útinna fólksins vilja, vil bara tíðin vísa. Higartil hava teir ikki gjørt tað, poltikararnir av báðum kynum og úr øllum flokkum øll hesi ár.
Fyrradagin vóru vit í miðlunum mint um eitt heilt serliga listinlært frábrigdi, sum vit í hesum høpi eisini eiga at royna at rúma. Ella sum prædikumaðurin hevði sagt: biðið fyri. Tað er uppistandsskemt frá skuffaðum føroyingum í útlegd, sum á ellisárum hava trongd at siga, at teir aldri blivu nakað, og at kollveltingin í fjara heimlandinum so púra datt niðurfyri eins og eystanfyri. Tað er sárt hjá monnum at eldast so illa, og verða so fullir av hatri, sum Virgar leggur fyri dagin í hesari vikuni við júst fólkaatkvøðuni sum alibi. Hetta er eitt postfaktuelt sjúkueyðkenni, sum onkur meira lisin og listinlærdur enn eg má fáast at greiða og granska, so vit skilja hesa happandi øði, sum er meinlík henni, ið ber hin amerikanska Trump og onnur ómenni beint fram at maktini í hesum ivasomu døgum.
Men teksturin, ið varð skrivaður í tingbókina á sekstanda fundi í nítjanhundrað og seksogfjøruti er hin vakrasti á føroyskum. Tað hevur í hálvfjerðs ár verið óloysta avbjóðingin. Á alt ov mongum økjum liva og hugsa vit enn við donskum undirteksti.


text:
Meðan bygdamenn á Facebook hava øst seg um eitt speirit, sum postmaðurin hevur borið teimum til morgunkaffi, havi eg nústani fingið tað í kassan eftir loknan arbeiðsdag, nú klokkan er farin av fimm. Soleiðis eru treytirnar, tá tú býrt í Havn fyri fullan prís, og ikki nýtir gott av teim ókeypis framíhjárættindum, sum falla bygdafólki í lut.
Mangt er, ið kann klúgva tjóðina. Og tað eftir mongum ásum, upp og niður aftur og fram. Men ættirnar plagdi ein sjófarandi tjóð at duga. Tí mann tað vera ein onnur orsøk, at kalla vestur fyri S, s sum í sosialismu til vinstru fyri Mykines. - Er hetta kanska eitt gitibræv eftir danskari gækkebrev-fyrimynd, har móttakarin skal gita, hvør sendi?
Endamálið tykist vera at herja á Kringvarpið, sum í speiritinum sigst fáa 80 milliónir at senda fyri. Onkur sannleiki er prinsipielt áhugaverdur. Tað er atgongdin til ókeypis sendinet. Men so er ikki meir. Hesin pástandur bendir á, at avsendarin er ein ónøgdur privatur miðlaprodusentur.
Produsenturin framleiðir eisini stuttliga orðið kulturdanskari. Kanska er tað eitt svar uppá nýggjyrðið nýføroyingar, við einum farra av uppaháldinum at vera kulturkristin mótvegis rætttrúgvandi og ektaðum kristnum. Tá er vit í Eysturoynni, helst við Skálafjørðin.
Avsendarin, sum hevur ein óroyndan politikara í búkinum, er merktur av ómegd, tí hann - hon er í hesum føri útilokað - metir Kringvarpið sum ein ráðandi politiskan aktør. Samstundis sigur rangsnúni avsendarin, at Kringvarpið hevur gjørt tey fólk, ið bæði rinda og lurta, fremmand. Tey eru fremmandgjørd. Nú er gott, at avsendaranavnið stendur í fleirtalið, samfelags-eygleiðarar, tí nú er so floygt, at eg flúgvi vestureftir til hann, ið spurdi løgmann, hví hann gav føðideildini ein málning við hornum, tá vit vórðu 50.000.
Tó kann eg ikki annað enn undrast, at havnarmaðurin á fólkatingi, Sjúrður Skaale, í allan dag hevur garterað um hetta lítla speiritið, sum hann sigur at gøtumaðurin í Göteborg, Búi Tyril, hevur skrivað. - Tað havi eg ikki, sigur Búi, sum hevur føðingardag í dag. Tað sæst á Facebook, har eisini sæst, at fyrsti persónur at deila og bera víðari uppáhaldið hjá Sjúrði, er floksfelagin og fyrrverandi borgarstjórin í Havn, Heðin Mortensen.
Eg eri rættuliga sannførdur um, at visti eg, hvør hevði skrivað hetta speirit, so risti eg bara á høvdinum. Sjúrður helst eisini. Tað er mytologiska urkraftin í tí ókenda. Styrkin ikki at vita, hvør idioturin er, og samstundis rætturin hjá hvørjum idioti til framhaldandi at vera - idiot.
Hetta er ikki fyrstu ferð at ónevnd idiotskriv verða borin í hvørt hús, adressuleyst hugsi eg, at postmenn róptu tað. Her eru tvey gomul dømi eg fann á blogginum:


text:
Vit komu til Kph. úr Brussel kl. 11 fyrrapart. Tá fingu vit at vita, at føroyaflúgvarin, sum skuldi fara 15.00 fór 17.45, so 18.00, so 18.10. Vit fóru so kl. 18.45. Í Kastrup var góð tænasta, har havav tey gjørt eitt "assistance center" til veik og brekað. Har ber til at hvíla seg í friði. Sentrið kundi verið betur útgjørt - er eitt sindur ad hoc, hevur verið til í 1 ár, men absaluttbetri enn einki. Tað er jú strævið at sita í tímavís á café uppi yvir einum kaffikoppi.
Føroyaflogfarið hevði ikki nokk mat til øll, so skiparin bað fólk, sum ikki vóru sooo svong, um at lata onnur, sum vóru gorhungrað fáa matpakkan. Umborð á flogfarinum larmar óluksáliga illa, tað eru ikki vegir til at hoyra, hvat flogskiparin sigur - hvat nú, um tað nú var okkurt týdningarmikið og ikki bara veður og vindur?
Stólarnir verða hildnir saman við tape (sí mynd), vónandi eru motorarnir í betri standi.
Koyristólurin, fótstuðulin, sum var í viðførisrúminum, var brotin, tá ið hann kom út aftur.
Alt í alt: ein rættiliga keðilig uppliving, nú ið ferian endan.
Og eitur tað ikki "in the Faroes" á enskum, hóast danir siga á Føroyum? (mynd)


text:
Thursday, November 22, 2012
Tíðindaskriv: Palli Gregoriussen í Galerie Focus.
Fríggjadagin 23. november kl. 16 til 18 letur ein framsýning við tekningum hjá Palla. Gregoriussen upp í Galerie Focus í Lambagerði 1 í Havn.Palli Gregoriussen er útbúgvin arkitektur í 1960 og stovnaði saman við øðrum Arkitektafelag Føroya í 1981. Hann hevur sett sítt preg á bygningar, bæði sethús, skúlar og nógvar aðrar spennandi bygningar til dømis Listaskálan í Havn. Hann hevur sýnt fram sínar tekningar síðan 1962, millum annað ferðatekningar úr útheiminum. Palli hevur altíð verið sera góður við sín føðibý, Tórshavn, og mangan teknað Havnina. Palli hevur eisini útgivið bøkur við egnum tekningum, serliga kendar eru bøkurnar um kirkjurnar í Føroyum.
Á framsýningini í Galerie Focus eru 72 blýant og akvarell tekningar. Myndevnini eru Úr Havn, Myndir úr Føroyum og Úr ÚtheiminumFramsýningin er opin til 6. desember: týsdag til fríggjadag kl. 15 til 18, leygardag kl. 16 til 18, eisini er opið eftir avtalu.
Posted by Listin at 8:12 PM
Labels: Framsýningar, Tíðindaskriv


text:
David Shrigley: The Human Body
Eitt ár er ikki bara eitt ár. Tì um eitt ár bara var eitt ár, gjørdust vit ósunnu - við øllum okkara syndum, vit óreinu, sum dálka okkara likam við royki, promillum og feittprosentum, vit glataðu, sum falla fyri freistingum í hópatali - ikki ordiliga tilvitað um okkara egnu syndir.
Hetta hevur Heilsumálaráðið lukkutíð hugsað um. Í fleiri ár hava tey tessvegna doypt tey ymsu árini at vera renniár, heilsuár, rørsluár og avnokta karamellur og allan annan fananskap-ár, bara so, at fordømingin og stigmatiseringin av teimum, ið ikki tilbiðja tað heilaga likamið, verður hildin við líka og puritanisman verður stýrandi. Gloym alla gamaldags hugsan um kroppin sum hylki hjá ondini, kroppurin hevur fyri langari tíð síðani yvirtikið plássið hjá ondini og allar hennara ideologiir. Kroppurin er ikki longur bert eitt tempul, men sjálvur guddómurin, - ja sjálvt endamálið við øllum. Um vit reinsa okkum og hava ymisk sløg av iðranargerðum sum t.d. krevjandi rennitúrar og búkvøddarvenjingar, avnokta kolesterol og tilbiðja speltbreyð, uppnáa vit ævigt lív. Fantastiskt.
Tí kom tað heldur dátt við, at Mentamálaráðið arbeiðir fyri at gera 2011 til eitt lesiár. Lesing hevur sum kunnugt ikki nógv við kaloriubrenning at gera, men verður meira samanbundið við heilavirksemi, upplýsing, vitan og ond. Tað er altso enn nøkur fá í hesum samfelag, sum halda, at tað ikki nyttar nógv, at vit øll gerast elligomul, um vit samstundis eru skítbýtt og eg við mínum mongu lastum skal vera tann síðsta at gráta, um Mentamálaráðið ynskir at geva hesum fáu eina hjálpandi hond.
Spurningurin er bara hvussu nógv tað hjálpir. Tí so leingi sum listin og bókmentirnar liva perifer lív á samfelagsins skuggasíðu, so leingi sum eingin kjakast um innihald og so leingi sum orðingarnar frá politiskari síðu eru eins reypandi sum tær eru tómar og so leingi sum mentanarpolitisku tankarnar hava á leið somu dýpd sum tær donsku undirhaldssendingarnar, sum Kringvarpið fyllir okkum við - ja eg eri hørm um at siga tað - men so leingi kann alt gera tað sama. Um ikki vit krevja av okkara politikarum, at teir skulu taka ondina í álvara og ikki skerja hana til prestisjuverkætlanir og symbolskar gerðir, og um ikki vit klárt og týðiliga biðja teir um at halda kjaft, tá teir koma við teirra illa hugsaða orðaskvaldri og teirra beinan okkum frá veruligum innihaldi við einum óskipaðum lesiári, so síggja vit fram til eitt óendaliga langt lív við óendaliga lítlum innihaldi.
(IS)


text:
Royndur debutantur skrivar viðkomandi og vaksnar samtíðarsøgur/
Stuttsøgan So hon starir inn í veggin hjá Arnbirni Ó. Dalsgarð stóð at lesa í Vencli í 2006. Nú er hon heitisstuttsøga í einum stuttsøgusavni, sum Bókadeild Føroya Lærarafelag hevur givið út. Hanni Bjartalíð hevur gjørt permumyndina, sum hevur sama dám av hugnaligum óhugna sum eisini merkir søgurnar.
Sjálvt um hetta er fyrsta bókin hjá høvundinum, er hann royndur bókmentamaður, hann hevur frá byrjan verið annar ritstjórin hjá bókmentatíðaritinum Vencli, hann hevur verið leiðari á Býarbókasavninum síðstu árini, og eg haldi, at bókmentaligu royndirnar merkjast. Stuttsøgusavnið fevnir um tólv stuttsøgur og lat meg bara viðganga beinanvegin, at tá tað snýr seg um sosialrealistiskar smásøgur, er tað ein sonn avbjóðing at fáa hendan lesaran tendraðan. At eg so allíkavæl lati meg yvirtala og lesi alla bókina út í eitt kemst av, at lýsti veruleikin í fleiri av søgunum í bókini tykist grundaður á neyvar psykologiskar og sosialar eygleiðingar, sum stykkja saman eina viðkomandi og autentiska mynd av føroyska samfelagnum í dag.
Surrealistisk brá
Søgurnar eru sera einfaldar, eisini málsliga sæð, tað tekur ikki meira enn einar tveir tímar at lesa bókina, men væl ber til at rógva aftur á ymiskt, tí alt er kanska ikki so einfalt sum mann skuldi trúð. Savnið er skilagott komponerað og rættlisið, men villur eru ringar at sleppa undan, tolsemi verður mistikið fyri tol, at læa verður stavað við ð, men hetta eru smáting. Burtur sæð frá, at tey læa, har tað kanska er vanligari at flenna á tí nútíðarliga talimálsføroyska, sum verður brúkt í bókini, tykist málið sum heild autentiskt og riggar til stílin. Sjálvt um lesarin fær nógv at vita er innlitið allíkavæl ófullfíggjað t.d. á tann hátt, at sjónarhornið er avmarkað og staðfest hjá frásøgumanninum ella -konuni. Hetta hevur eisini við sær, at søgurnar ofta taka eina óvæntaða vend, sum lesarin ikki hevði roknað við. Í summum minna søgurnar um tær hjá danska høvundanum Naja Maria Aidt, sum eisini nýtir eina skreytleysa skrásetandi prosa til tess at greina seg ígjøgnum tunna lagið av siðmentari fernis á kaotiska og primitiva menniskjanum. Fyrsta søgan í savninum Hvat annað kundi eg gera? snýr seg um um ein rithøvund, sum er á veg heim eftir eitt heldur miseydnað skriviuppihald. Hann skal skunda sær heim aftur til gerandisdagin og tær dagligu skyldurnar. Hann er illa fyri, hevur timburmenn og letur sínar frustratiónir ganga út yvir ein drong. Uttan at plottspoila søguna ber til at staðfesta, at søgan er áhugaverd, tí hon rakar væl í mun til tann ofta at síggja til meiningsleysa atburðin hjá menniskjum, sum kanska byggir á meira og minni ótilvitaðar strategiir. Summar søgur innihalda eina hárfína surrealistiska snaring, men hesar eru sjáldan nógv løgnari enn tað, sum tilveran onkuntíð megnar at bjóða uppá.
Samansett evni
Onkrastaðni ivast lesarin í hvussu symbolskar, søgurnar eru. Eg haldi, at tær bestu av teimum eru tær, sum lýsa menniskjaliga kommunikatión, har evarska smá brá og rørslur avdúka tær stóru kenslurnar, tann stóra sorgarleikin. Í søguni Skulu vit fara? er mamma Jógvan deyð. Hesin Jógvan tykist eitt sindur barnsligur, og lesarin heldur fyrst, at sorgarsøgan snýr seg um barnasorgina, sum kemur, tá foreldrini doyggja, men tá vit fáa at vita, at Jógvan er fjøruti ár og pápin júst er farin á ellisheim, fáa vit varhugan av, at sorgarleikurin er ein heilt annar. Evnini eru ofta eitt sindur samansett júst sum í hesari søguni og søguheitið er setningurin, sum bróðir Jógvan sigur, tá teir skulu út úr barnaheiminum, tí Jógvan skal flyta í sambýli. Hetta er ein púra vanligur gerandissetningur, sum verður sagdur, men sum fevnir eina heila tilveru av sorg og stúran.
Afturkenning
Eg haldi, at tær flestu søgurnar í stuttsøgusavninum eru viðkomandi og minna um ymiskt, sum mann hevur upplivað. Ein tílík søga er Eisini slíkt sum nívir. Tað er ein familja, sum vitjar eina vinarfamilju. Meðan konurnar sita og drekka vín í køkinum nevnir tann eina konan okkurt um børn við serligum tørvi og lesarin merkir alt fyri eitt, at hetta er eitt eymt evni møguliga orsakað av, at yngsti sonurin hevur serligan tørv. Mamman letst sum einki, men følir seg greidliga rakta. Tey enda øll við at drekka nakað nógv og tá skal hatta við børnunum við serligum tørvi kjakast aftur og hevnast og tað er sum um, at mann kennir tær etandi óndu smáligheitirnar í kjakmynstrinum.
Rúsdrekkatrupulleikar
Heitisstuttsøgan So hon starir inn í veggin snýr seg um eina familju, sum er fongd av rúsdrekkanýtsluni hjá pápanum. Vit lesa um eitt ræðuligt mynstur, sum ikki gerst minni ræðuligt av, at fólkini lata sum um, at alt er sum tað skal vera. Sonurin etur skuffukaku og drekkur kalda mjólk, spælir sín nýggja MP3-spælara og smílist til mammuna. Lesarin kann ímynda sær hvussu tungt tað er fyri eitt barn at vaksa upp í hesum húsarhaldinum, men hetta verður bara borið fram eina einstaka ferð í søguni, tá elendigheitirnar eru um at eskalera, og mamman tekur drongin við sær til foreldur síni, fer drongurin eftir einum figuri í stovuni av eini trøllkonu, snarar henni, so hon starir inn í veggin. Ræðuleikin er undirskiltur, men vit fáa ein ræðandi varhuga av einum barni, sum hevur sæð ov nógv av slíkum, sum børn ikki skulu síggja.
Ein minnisvarði
Onkrar søgur hava eitt ávíst sjálvsævisøguligt brá, vit hóma umhvarvið av høvundinum onkrastaðni og uppliva sum heild heimin gjøgnum eyguni hjá einum miðaldrandi persóni frá nútíðini. Í einari søgu prátar frásøgupersónurin við hundin, hann er keddur, tí ein Hans Henning er deyður. Hans Henning var ein danskur lærari, sum starvaðist í Hoydølum m.a. sum lærari í russiskum í fýrsunum. Veruleikin er ikki langt burturi í hesari stuttsøguni, hendan læraran kennir mann aftur, er hann nevndur, er hann kendur. Men tað er av sonnum hugaligt, at Arnbjørn Dalsgarð í søguni laðar ein lítlan, fjálgan minnisvarða fyri einum menniskjansligum lærara, sum í síni tíð sýndi áhuga fyri næmingunum út yvir tað reint fakliga.
Viðkomandi modernað samtíðarprosa
Onkur av søgunum virkar ikki eins rørandi uppá hendan lesaran, antin tí hon er ov ósamanhangandi ella tí ov løgin (uttan at vera nóg løgin), men líka mikið; í einari søgu kjakast tey um mentanarpolitikk, eg ivist í hvørt hetta nakrantíð er hent áður í føroyskum bókmentum, og seti stóran prís uppá hetta. Tað er gott og uppá tíðina, at vit fáa eitt savn við viðkomandi, modernaðari samtíðarprosa.


text:
BeskrivelseTónleikarar á veg 22. mai 2016 í Norðurlandahúsinum
Crossover
við næmingum úr Musikkskúla miðnámi á Tórshavnar Musikkskúla
Skrá
Terry Riley
(f. 1935): In C
Kristan Blak
(f. 1947
): Vatn og vindur (frumframførsla)
Tróndur Bogason
(f. 1976
): Tóm rúm
Klaver: Helena
Joensen
Kvæðalag Impro
yvir føroyskt kvæðalag
(við støði í SSR-skeiði hjá Rune
Thorsteinsson)
Teitur Lassen
(f. 1977
): Y Arpeggios
Steve Reich
(f. 1936): Clapping Music
Tónleikarar:
Jónas Gaard, gittar - Hans
Andrias Gregoriussen, trummur - Bergur F Johannesen, bass - Andrias V Poulsen, contrabass - Helena Joensen, klaver - Súsanna G Thomsen, violin - Hildur H Niclassen, sello - Bjørg Elttør, floytu - Sunneva Gaardlykke, slagverk - Andrias H Blaasvær, violin - Maibrit Andreasen, trombon - Milja M Niclasen, basstrombon - Aksel D Remmel – klaver - Helena S Lamhauge – slagverk - Djóni N Fischer, bass - Rasmus
V Samuelsen, klaver - Eivin Dam Simonsen, trompet - Malan
M Joensen, fagott - Birita Dam, viola - Ári B Danielsen, slagverk - Sólja Hansen
, sello - Alda S Lamhauge, floyta - Hjalti B Støylen, gittar - Kristian Pauli Ellefsen
, klaver - Ragnar Finsson, el-gittar
Dirigentar og leiðarar: Bernhardur Wilkinson
– Kim Kristensen
– Johan
Hentze og Ólavur Jakobsen
- published: 23 May 2016
- views: 198


text:
Føroyska EP’in hjá Høgna Lisberg er ikki so popput og ikki líka fangandi, sum tvær tær undanfarnu fløgunar. Hesaferð hevur Høgni sjálvur framleitt fløguna, men hevur latið sín fasta framleiðara ljóðblanda og mastra hana.
Á fløguni spæla Knút Háberg Eysturstein og Jan Rúni Poulsen við, teir eru í løtuni eisini bólkurin, ið Høgni brúkar á konsertum, og rigga teir heilt øgiliga væl. Eisini er ein frálík strúkara kvartett við.
Fløgan fekk 4 av 6 stjørnum
Á fløguni eru tað serliga løgini Fólkið í sprekkunum og Minnið, ið skarða framúr, hetta og mangt annað tosaði eg við Eyðfinn Jensen um, tá eg ummældið fløguna í Brunsj.
Um okkurt tykist, sum eitt ringt hugskot, so er tað ofta eitt ringt hugskot. Sum tey flestu ivaleyst hava varðnast, so er veðrið skræpuvánaligt í Føroyum í løtuni, tí er tað ikki bestu líkindi at renna í. Eg havi líka síðan leygardagin ætla mær ein túr út at renna, men tað hevur antin ikki ligið fyri, ella hevur veðrið verið ov keðiligt, so nú mánakvøldið var komið, føldi eg eina ávísa plikt.
28. januar 2014 3.70 km uppá 24.21 minuttir, ikki nøkur super tíð, men tað er sirka har vit eru beint nú.
Gamaní, eg havi kompensera við fysiskum venjingum innandurða, men tað er altso ikki tað sama, tí eg ætli mær altso at renna í ár. Tí var eg uppsettur uppá, at fara at renna ein túr, eisini hóast veðrið var illfýsið við regni og vindi.
Tað tyktiskt onkursvegna, sum eitt ringt hugskot, men ein onnur rødd segði, at nú var eg farin í gongd, og tí var týdningarmikið, at eg helt á, og ikki steðgaði upp aftur.
So við Dio í oyrunum, iphonini í einum plastposa og einari kenslu av, nú skal tað fanime vera, men fuck eg tími hetta illa, fór eg út í kuldan, regnið og vindin. Meðan eg stóð har og leitaði eftir GPS sambandi, so angraði eg tað longu.
Eg vendi tó ikki heimaftur, men rann í staðin við Lady Evil hjá Black Sabbath í oyrunum oman eftir vegnum her undir Kongavarða, uppi við rundkoyringina skifti telefonin til lagið I hjá sama bólki, við Dio sum oddamanni. Hetta var jú mín Dio playlisti. Meðan eg rann niðan eftir Glyvursvegnum í myrkrinum, tyktiskt tað ófrættakent við døpru tónunum, og eg hugsaði eina løtu, um okkurt ónt mundi goyma seg í myrkrinum.
Tíanverri fekk eg rætt í mínari ræðslu tí mitt har á vegnum í myrkrinum var ein stórur óndur hylur, ið eg traðkaði beint í. Eg av gjørdi at venda við, áðrenn eg breyt meg sundur ella traðkaði í enn ein hyl.
So rann eg omanaftur og inn eftir ovasta vegnum á Hamrinum og heilt inn á botn, og so yvir aftur og inn á hin botnin. Síðan rann eg heim, og fyri at fáa eitt sindur longri túr, rann eg eisini inn á botn undir Kongavarða og heim aftur.
Túrurin var satt at siga ræðuligur, tað var nakað so forferdiliga óbehagiligt við regni og vindi, eg kendi meg avbardan av náttúrini, og komin heim mundi eg ikki fingið afturhald, sum eg hostaði.
Annars var mín samlaði listi av sangum, alt løg við Dio:
Black Sabbath – Lady Evil
Black Sabbath – I
Black Sabbath – Children of the sea
Rainbow – Man on the Silveramountain.
Rainbow – Self Portrait
Í Brunsj í dag ummældi eg danska tungmálmsbólkin Fate, við føroyska Dagfinn Joensen á odda. Hetta er hard/rokk, tungmálmur, men eg haldi eisini, at tað til tíðir lenar seg móti progressivum tungmálmi. Men tað er nokk ikki so undarligt, tí progressivur tungmálmur er ein genra, ið um nøkur hevur klárur referensur aftur til 1980’ini.
Fate var stovnaður í 1984. Fate er upprunaliga sprottin úr danska bólkinum Mercyful Fate. Teir spældu fram til teir góvust í 1993. Endurstovnaðir í 2004 byrjaði ein útskifting í limunum og fram til verandi manning fann saman í árunum 2011.
Síðan tá eru tvær útgávur komnar “Ghost From The Past” í 2011 og “If Not For The Devil” í 2013.
Eitt sindur áhugavert, at einasti upprunalimurin, ið er eftir í Fate er bassleikarin, hinir eru allir komnir við síðan 2008. Annars hava nógvar útskiftingar verið í bólkinum øll árini, so tað er kanska ringt at meta um hetta sum ein gamlan bólk.
Dagfinn kom við í 2009, og eg sá teir á SF í 2012, og tað var ein fín konsert, eg var yvirraskaður yvir, hvussu nógv Dagfinn var farin fram sum sangari. Hann hevur arbeitt miðvíst við sangi seinastu árini, og tað hoyrist aftur, røddin er fyldigari, kraftigari enn hon var áður og sjálvt á høgu tónunum sang hann púra reint.
Tað var ein frægd at hoyra ein so góðan sangara, tí tónleikurin hjá Fate krevur nógv av sangaranum.
Røddin hjá Dagfinn er ein sera stórur partur av, at hendan útgávan er so væleydna, tí hann syngur pissivæl.
Bassleikarin Peter Steincke er einasti uppruna limurin, ið er eftir í Fate. Tær nýtist ikki at hyggja leingið at honum, fyri at skilja hví hann er hildin fram við bólkinum, hóast nógvar broytingar hava verið yvir árini. Maðurin osar av spæligleði, meðan hann hálvrennur kring pallin við sínum bassi og langa ívna gráa hári. Dagfinn greiddi okkum frá, at sviar rópa Steincke fyri Original gubben.
Tað tykist, sum Fate hava livað í einum tíðarlumma seinastu 25 árini, so er hetta ein gjøgnumførdur tíðarlummi.
Men mest er hetta ein hart rokkandi bólkur, við dugnaligum tónleikarum, stórari spæligleði og einum knasandi góðum sangara, og einum gittarleikara, ið tykist at elska sín leiklut sum gittarfresari.
Oyje, Oyje so var man í gongd aftur, annan rennitúr í somu viku. Tá meinar man tað. Ætlanin er greið, 1/2 maraton til Tórshavn Marataon, og gjarna eina tíð, ið er nær við mínari tíð frá 2010, ið var 1:46:29.
Men málið áðrenn tað er eitt sindur minnið ambitøst, tað er at fáa 3 rennitúrar um vikuna, og ikki at verða skaddur. Síðan eg fekk ein skaða í 2010, hevur verið sera ringt at komið í gongd aftur, tí eg havi verið ov ótolin við liðunum hjá mær, og havi økt longd og ferð ov skjótt, men nú verður øðrvísið.
Tá eg seinast vandi upp til Tórshavnar Marathon í 2010, skrivaði eg ein renniblogg, tí hetta gav renningini eina meining fyri meg, eg skrivi, eg eri ikki ítróttarmaður, tí kann eg síggja hvørja renning sum empiriskt research til ein blogg, soleiðis verður aftur nú.
18. januar 2014 3.26 km uppá 21.41 minuttir, ikki nøkur super tíð, men tað er sirka har vit eru beint nú.
Fyrsti túrurin síðan august varð runnin leygardagin, ein fínur túrur út til brunnarnar har út móti Glyvursnesi, eg orkaði ikki serliga væl, so tempoið varð hildið lágt, men hetta var sjálvandi eisini fyri ikki at leggja ov har út og fucka mær knæið upp.
Veðrið var heilt ok, turt hesa løtuna og eitt sindur kølið, men einki sum mítt super kiksaða panniband/oyrahitari ikki kláraði at vinna á.
Tónleikurin var mín playlisti, Best of FO, har eg havi nøkur av allar bestu føroysku løgunum samlaði:
Teitur – You Never Leave LA
The Reverends – When You’re Done
Eivør – Wall of Silence
Páll Finnur Páll – VIðurkenning
MC-Hár – Vátt
Har blivu ikki teir stóru tankarnir hugsaðir, mest konsentreraður um at renna, hvussu kroppurin føldist og so sjálvandi av at syngja við til tónleikin.
23. januar 2014 3.22 km uppá 21:56 minuttir, sirka sama tempo, serliga tá hugsað verður um at her eru nógv fleiri brekkur enn á hinum túrinum.
Í dag rann eg so seinna túrin, havi gjørt eitt sindur av konditiónsvenjing innandurða og gingið nakrar túrar, tað skuldi kompensera fyri einum rennitúri, so sjálvt um tað bara bleiv til tveir rennitúrar hesa vikuna, so siga vit, at vit eru on track.
Tað var so seint, at eg fór at renna hendan túrin, at eg ikki tímdi at renna út í myrkrið móti Glyvursnesi, so túrurin bleiv út undan Kongavarða, oman eftir Glyvursvegnum niðan framvið AB-Vøllinum, inn á botn og so aftur til gøtuna niðan til undir Kongavarða, og eftir henni til hús.
Ein fínur túrur, nógvu brekkurnar eru ivaleyst góðar fyri konditiónina.
Aftur varð mest hugsa um kroppin, og nú er rann úti millum fólk konsentreraði eg meg um ikki at syngja ov hart við, til Best of FO playlistan:
Kári P. – Súrligar nætur í Keypmannahavn
Boys in a Band – Super Contagious
Lena – Stones in my Pocket
Krit – Some People Just Weren’t Made to Fit in
Teitur – The Singer
Kaj Klein – Sigi sum er
Eg má siga, at eg minnist meg ikki at hava hugsað um tað áður, hóast eg havi ummælt Kaj Klein, men meðan eg rann og lurtaði “Sigi sum er”, serliga niðurlagnum, so kom mær til hugs, at tað passar sera væl til okkara Løgmann:
Her er yvirlit yvir tær tíggju mest lisnu greinarnar á Nudlum í 2013. Umframt greinarnar, er forsíðan nógv mest vitjaða síðan, meðan menupunktið “Handan Nudlar” eisini er væl vitjað, og hevði sloppið á eitt 5. pláss á listanum, um hetta var ein grein.
Mest lisna greinin er “Um hatta famøsa kjakið”, har eg viðgjørdi sjónvarpskjak millum løgmann og Høgna Hoydal. Eitt kjak, ið hevði við sær, at verturin Liljan Weihe fekk nógvar ákoyringar. Henda grein er lisin tvær ferðir so ofta, sum næsta greinin á listanum, greinin um The Galaxy 11 “Áhugaverd og stórsligin fótbólts lýsingarherferð”.
25. juni, hugleiðing ein av fyrstu døgunum í tunnilsmálinum, tá Jákup Mikkelsen úr Fólkaflokkinum, uttan eitt einasta skilagott argument, um hví tað var skilagott at velja privatu loysnina, royndi at halda fast í tí privatu loysnini.
23. mars, hugleiðing í sambandi við at LGBT Føroyar hevði givið løgtingslimum bókina “Hin stóra bókin um familjur”, og Bill Justinussen, boðaði frá, at hann vildi virka fyri, at bókin ikki skuldi blíva brúkt á stovnum í Føroyum.
Góðu vinir og grannar her á ovaru Argjum, eg eri so fegin at vera biðin um at røða fyri tykkum í kvøld. Serliga stuttligt er tað í einum býarparti, ið er so á tremur við kendum, vøkrum og vældámdum fólki, sum her. Tað kennist sum eitt herðaklapp at vera tikin framum øll hini, at vera tann útvaldi, ið hevur tykkara fullkomna uppmerksemi hesa løtuna
Røðan gamla árskvøld er ein serstøk røða, ein sonevnd bundin uppgáva um tú vilt. Hon skal helst hyggja aftureftir, men helst eisini frameftir. Hon skal helst vera viðkomandi fyri áhoyraran, ikki bert fyri tann, ið røður, og so skal hon helst eisini vera stuttlig.
Eg má takka nevndini fyri hetta haldið, fyri at tey hava givið mær so ómetaliga góða tíð, so eg veruliga kann venda hvørjum orði. Líka síðan eg fekk boðini fyrradagin havi eg hugsað um, hvat eg skuldi viðgera, skuldi eg vera persónligur, politiskur, stuðlandi, atfinnandi, ummælandi, heimspekiligur, behagiligur ella okkurt heilt annað.
Well, eg skilti skjótt, at best mundi vera ikki at spekulera alt ov nógv, heldur bara fara í gongd. Men hvar byrjar man, well eg byrji við mær sjálvum.
2012 var eitt lorta ár, um eg skal vera heilt erligur.
So um hetta mundið í fjør, mitt í einari fantastiskari veitslu undir Kongavarða, ið forrestin vardi til kl. 9.30 1. januar, so kom tað til mín.
At mítt nýggjárslyfti skuldi vera, at eg tók alt frá einari jaligari síðu. Í støðum har mótgongd hevur verið, havi eg valt, at sæð ljósu síðurnar, og trúgv mær ella ei, tað riggar.
Eg havi í 2013 t.d. mist arbeiðið, tað sá eg sum ein frálíkan møguleika at byrja mína egnu fyritøku, og tað gongur strálandi. Tá ein dama, sum eg hevði fjasast við gjørdi tað liðugt, so valdi eg at síggja tað sum ein ríkan møguleika at hitta aðrar damur, aftur tann jaliga og ljósa síðan, og eisini har gongur tað strálandi.
Eg kann tí viðmæla mítt nýggjárslyfti, og ætli at endurnýta tað í 2014.
Hetta sum eg sigi er ikki bert fyri at heingja skitnu undirklæðini út á snór, men meira fyri at koma til ein hægri moral. Nú varð eg í skránni fyri í kvøld m.a. lýstur, sum heimsspekingur, tað forpliktar, og ein hægri moralur skal til. Í kvøld er hesin moralur: At vit kunnu hava tað betur, um vit sjálvi vilja tað.
Eg sigi ikki, at vit blint skulu góðtaka allan tramanskap, ella at lívið ikki onkuntíð serverar okkum beiskar bitar.
Men vit eiga tó, at royna at finna tey jaligu tingini í tilveruni, tí tað ger lívið lættari.
Hyggja vit t.d. at hesum vetrinum, harra mín altso. Her hevur verið ein himmalsins ódn í mánavís. Nú eru míni børn so skermifiseraði, at eg næstan ikki fái tey út, ofta sita tey við upp til trimum skermum í part, men um eg í teoriini fekk tey útum eina løtu, so fóru tey á flog næstan annan hvønn dag í desember og fleiri ferðir í november.
Men lat okkum fegnast um, at tað bara eru (og nú má eg líka hava landsverksappina fram) millum 5 og 8 m/s, tað kundi verið nógv verri.
Og vit á ovaru Argjum hava nógv at fegnast um, Vit búgva nærum øll í húsum og íbúðum við besta útsýni í landinum, náttúran lúrir aftanfyri húsini, og elska vit ikki øll gongutúrarnar niðan á Kongavarðarnar ein summardag?
Vit hava tann besta barnagarðin í landinum beint her, og nýggjasta skúla í kommununi beint har. Vit búgva her í útjaðaranum av heimsins nalva, og býurin er á tremur við tónleiki og tiltøkum alt árið.
Vit hava nógv at fegnast um, eg gleði meg til 2014, sum verður uppaftur betur enn 2013.
Eg eri so glaður fyri, at eg búgvi her á ovaru Argjum saman við tykkum fittu, vøkru og frálíku fólkum. Vit hava tað ikki so galið her, men um tit velja, at gera tað til tykkara nýggjárslyfti, at møta lívið á ein jaligan hátt, so fáa tit eitt betur 2014, enn tit annars høvdu fingið.


text:
- Tíðindi, mentan og ítróttur
Pia Kjærsgaard forkvinna í Fólkatinginum
Tak niður
Hon stovnaði, saman við øðrum, Dansk Folkeparti. Undan tí var hon partur av Fremskridtpartiet hjá Mogen Glistrup. Danska Folkeparti hevur serliga gjørt vart við seg innanfyri spurningin um útlendingar og flóttarfólk.
Táverandi danski forsætisráðharrin, Poul Nyrup Rasmussen, segði í 1999 soleiðis í fólkatinginum um Dansk Folkeparti, tá fólkatingið varð sett.
Men í dag setti Pia Kjærsgaard seg í formanssessin í danska Fólkatinginum. At verða formaður í fólkatinginum verður mett at vera tingarligasti almenni sessurin í Danmark, ið tú kann vera vald í.


text:
Dekksøla/Felgur
Dekk og felgur fyri kappingarføran prís
Dekksølan hjá Berg Motors er ein av teimum stóru í landinum, við stórari goymslu av kvalitetsdekkum í øllum støddum og til allar bilar. Berg Motors umboða amerikansku Cooper og ensku Avon dekkini, umframt at selja onnur dekk sum. t.d. Michelin, Bridgestone, Goodyear og Gislaved.
Umframt dekkini hava vit eisini eitt stórt úrval av aluminiums-felgum til allar bilar, og eru vit altíð til reiðar við einum góðum tilboði upp á dekk, felgur ella komplett hjól (dekk og felgur) fyri sera kappingarføran prís.


text:
Endiliga høvdu tey funnið fram til ein barnagarð, á sum har var fínt, ljósini lýstu langa leið, jubbiii! her eiga at vera nógv børn, segði Reyðfinna, kom og skundið okkum inn. Og rætt hevði hon, børn vóru allastaðni í øllum stovunum vóru børn, og tey høvdu stuttlig leiku at spæla við, Reyðfinna og Tentakluss vildu sleppa at royna alt. Tey koyrdu í dukkuvogni, og tey spældu í køkinum at kóka døgurða…ansa eftir Tentakluss, at tú brennur teg ikki, og so var eisini eitt so stuttligt dukkuhús, sum tey sluppu at prøva at búgva í. Reyðfinna hugdi út av tí ljósareyðu altanini, og Tentakluss var á tí grøna pallinum uttanfyri.
Og nú fingu tey vinir, her síggja vit vinin Herbert saman við báðum.
Og Tentakluss og Reyðfinna hugdu, um nakrir sóljusaurar vóru ímillum dinosaurarnar har á gólvinum.
Og her eru Bjørt og Magna saman við teimum. Sum hetta var ein stuttligur dagur.
Og tey hava fult av bókum við stuttligum søgum, og tað ber til at gera forðabreyt, men tað var nokso ringt at klára breytina, tí sóljusaurar hoppa ikki.
Á hygg Reyðfinna, segði Tentakluss, skula vit ikki fara at ganga í barnagarði, so fáa vit eisini eitt sovorðið kul skáp. Eg veit ikki, ganga sóljusaurar í barnagarð? Eg veit ikki, um tað er lov….men eg fari í hvussu er heim til Herbert og Magnu at spæla, tað er púra vist, munnu tey eiga nakað at spæla við??


text: Tað regnar í Føroyum og tað regnar á festivalum. Fyri fyrstu ferð havi eg verið á festivali í ár. Bæði í Gøtu og í Klaksvík. Og eg má siga, at regnið er ikki ein góður samstarvsfelagi hjá føroyskum festivalfyriskiparum. Einaferð var upp á tal at gera ein innandura fótbóltsvøll millum Fjarða. Haldi, at tað hogskotið skuldi verið tikið fram aftur. So fingu vit ein innandura pall við ríkum møguleikum, mitt í landinum, ikki bara til fótbólt og annan ítrótt, men eisini til tónleikanøvn, ið krevja fleiri gjaldandi viðskiftafolk, enn nakar festivalur kann bera. Gamaní er tað stuttligt at standa í stivlum og oljudansi á Gøtusandi og Vágsbøi eina løtu. Men tað er ikki haldbart at veður og vindur skulu gera av, um ein konsert eydnast ella ikki. Men nú havi eg so loyst bilett til Summarfestivalin.


text:
Eigarar av útróðrarbáti í Leirvík sóknast eftir tí sum er stjolið umborð á bátinum, har so at siga alt leyst umborð á bátinum er horvið.
Eisini sveisitólið, tveir bjargingarbúnar av tilsamans seks og onnur týðandi tól og útgerð er stjolin.
Málið er meldað til løgregluna, men ikki uppklárað enn.
Eigararnir halda, at so nógv útgerð er stjolin, at bilur hevur verið brúktur í sambandi við stuldurin.
Tí verður heitt á fólk um at boða løgregluni frá, um tey hava sæð okkurt illgrunasamt á bryggjuni í Leirvík í sambandi við stuldurin.
Um tú veitst okkurt, sum VP ikki veit - skriva so til vp@vp.fo


text:
Jul 26, 2013
Summarskúlin fríggjadag
Nú er summarskúlin liðugur fyri í ár! Vit, sum skipaðu fyri, halda, at tað gekst væl! Og foreldrini lótu væl at, tá ið vit hittust til ein drekkamunn eftir skúlatíð í dag. Vit ætla avgjørt at royna aftur næsta ár, men fylgið við á FB síðuni, so síggja tit, nær vit taka tilmeldingar.
Sólskin var í dag, so bæði fríkorter og døgurðatími vórðu notin uttandura og yngriflokkur hevði eisini tíma úti, og Grækaris Grashøvd bleiv eisini gjørdur har.
Seinnapartin fóru øll at svimja, og at enda fingu foreldrini drekkamunn og børnini prógv.
Ein listaframsýning av tekningum hjá eldraflokki var í fimleikarhøllini.
Sólskin var í dag, so bæði fríkorter og døgurðatími vórðu notin uttandura og yngriflokkur hevði eisini tíma úti, og Grækaris Grashøvd bleiv eisini gjørdur har.
Seinnapartin fóru øll at svimja, og at enda fingu foreldrini drekkamunn og børnini prógv.
Ein listaframsýning av tekningum hjá eldraflokki var í fimleikarhøllini.
Skrivað hevur Bergljót av Skarði klokkan 20:49
Subscribe to: Post Comments (Atom)


text:
So ótrúliga spennandi, og spennandi er eisini at vitja býin.
Vit búgva tætt við jarnbreytarstøðina á gistingarhúsi í Kaiserstrasse. Gott stað, men beint uttanfyri ganga hesar neyðars genturnar og royna at gera seg til fyri at tjena eitt sindur av peningi.
Tað er so syndarligt, at man hevur hug at gráta – og so eru tað biddararnir – kanska ikki so nógvir , har eg gekk, men tó so: tað ringasta var eisini, at hetta vóru fyri tað mesta gamlar konur: ommur og mammur, sum noyðast at fornedra seg fyri at fáa mat í munnin.
Vit vóru ein dagin niðri við ánna Main, har sølutorg var fleiri kilometrar fram við ánni. Og sum føroyingur og væl fyri, hevur tú hug at smírast at hesum skramblinum, sum er til sølu. Men so hinvegin, her vóru fólk í hópatali, sum fingu okkurt brúkiligt heim við, fólk, mangan úr fremmandum, eksotiskum londum, sum ikki hava ráð at hugsa um at fara í møblahandlar at keypa sær innbúgv ella klædnahandlar at keypa klæðir upp á kroppin. So – shame on me – at snerkja við eftir úrvalinum.
Inni á jødiska savninum niðri við áarbakkan – eitt sterkt upplivilsi av søguni hjá hesum so hataða fólki. Her í Frankfurt var tað, at Anna Frank búði, áðrenn familjan noyddist at flýggja til Hollands.
Tað sum undraði meg í fyrstani var, hvussu niðurtónað hetta savnið var: Tú skuldi næstan trúð, at eitt fólk, sum er so illa viðfarið, má hava søvn, sum lýsa hesa sorgarsøgu við stórum orðum og óhugnaligum, syrgiligum myndum. Men tvørturímóti – og so við og við skilir tú, at tað hava tey ikki fyri neyðini – tey hava jú øll verið fyri hesum og hava heldur fyri neyðini at lýsa tað gleðiliga við at vera menniskja – at kunna líta frameftir…
Apropos bókamessu: á Römertorginum liggur minnispláta niðri í betonginum, á henni stendur: Har tey hava brent bøkur, fara tey at enda at brenna menniskju. Hetta er sitat, tikið úr leikinum Almansor (1821) hjá Heinrich Heine.


text:
Tryggingarviðurskifti
Tíbetur hendir tað ikki ofta, at skaðar henda, sum leigarar hava gjørt á ogn hjá útleigara.
Tað er tó týdningarmikið at vísa á nøkur viðurskifti, tá útleigað verður.
Vanliga dekkar Sethúsatryggingin hjá tær, um tað henda skaðar á ognina, so sum glas –, eld- ella vatnskaði.
Innbúgvstryggingin fevnir um innbúgvið.
Tá leigað verður út, er týdningarmikið, at lutir sum hava virði fyri útleigaran, sum hann/hon á ongan hátt vil missa ella brotna, ikki standa frammi í leigutíðarskeiðinum. Tí tryggingin tekur oftast ikki við um okkurt brotnar ella verður burtur í leigutíðarskeiðinum. Um slíkt hendir, skal tað meldast sum stuldur til løgregluna. Tó eru hesir lutir,eins og innbúgvið tryggja um eldur kemur í ella líknandi vandar uppstanda.
Havast skal í huga, at tann sum leigar vanliga hevur eina ábyrgdartrygging í ferðatryggingini, sum kann dekka brot o.a.
Spyr teg fyri hjá fyritøkuni, sum hevur samband við kundan, um tann ferðandi hevur ferðatrygging, sum dekkar hetta.
Hevur tú spurningar ella ivamál viðv. tínum tryggingarviðurskiftum, set teg so í samband við títt tryggingarfelag.


text:
Tekstlýsingar og størv
Lesarin skrivar
Suðuroyartunnilin má á landspolitisku dagsskránna nú!
Seinni í ár verður farið undir eina verkætlan, sum er sera avgerandi fyri framtíðina í Sandoynni. Talan er sjálvandi um Sandoyartunnilin, sum farið verður undir at bora seinni í ár.
John í Skemmuni: Gud signi Føroyar og Zarepta
Tá eg tórskvøldið hugdi eftir sendingini, “Gud signi Føroyar”, ið mest snúi seg um Zarepta, má eg viðganga, at eg siti eftir við sorg í hjarta mínum.
Lýsing
Komandi tiltøk
Vevkameraðir í Suðuroynni
Lýsing
Veðrið frá Windy.com
Tekstlýsingar
Tórsdagin 22. mars verður Sjógæti í Suðuroynni
Í Vági v/ Heilsumiðstøðina frá 11.00-13.30 Á Tvøroyri Vestanfyrði Fornminnisavnið frá 15.00-17.00
Gott dunnuspæl í Sandvík
Gott páskadunnuspæl verður í Ranhøll, í Sandvík Skertisdag 29. mars kl. 16:00.
Frá Tvøroyrar handverkarafelag
Aðalfundur verður í hølum felagsins leygardagin 31. marts kl 19.00
Størv
Verkafólk til Vágs kommunu
Vágs kommuna søkir eftir trimum verkafólkum. Talan er um tíðaravmarkað størv hjá Teknisku deild frá 03. apríl til 14. september 2018.
Dagrøktarleiðari – Endurlýsing
Søkt verður eftir dagrøktarleiðara til dagrøktarskipanina í Porkeri, at arbeiða hálva tíð.
Maskinmeistari til Vágsverkið
Søkt verður eftir maskinmeistara til Vágsverkið.


text:
Eyðgunn Samuelsen: Gera royndir at stytta arbeiðsvikuna
politikkur06-03-2018 - 17:55 - Jóanis Nielsen
Starvsmannafelagið:
LØGTINGIÐ: Landsstýriskvinnan í almannamálum heldur, at royndir eiga at verða gjørdar við styttri arbeiðsvikum í eitt nú eldratænastuni og heilsuverkinum. Ella býta arbeiðið betri millum fyrireiking og beinleiðis samband, so arbeiðið ikki verður so tungt
Øssur Winthereig, PRESS
- Vit eiga at gera royndir við at seta arbeiðsvikuna niður fyri ávís størv, men halda fast um fulla løn, segði Eyðgunn Samuelsen, landsstýriskvinna í almannamálum, undir aðalorðaskiftinum um Javnstøðupolitikk seinasta týsdag.
Landsstýriskvinnan sipaði til, at nógvar kvinnur arbeiða niðursetta tíð og ein grund kann vera, at arbeiðið er ov tungt.
Í frágreiðingunum til Løgtingið um javnstøðupolitikk verða fleiri átøk nevnd, sum skulu føra til størri javnstøðu. Átøkini eru knýtt at fleiri fokusøkjum og eitt fokusøki er javnstøða í arbeiðslívinum.
Eitt av átøkunum, sum verður nevnt er at økja møguleikan fyri at arbeiða fulla tíð.
Víst verður til, at kvinnur á føroyska arbeiðsmarknaðinum í stóran mun arbeiða niðursetta tíð.
Í frágreiðingini frá Eyðgunn Samuelsen verður sagt, at ein týðandi orsøk til, at kvinnur arbeiða niðursetta tíð er fyri at fáa familjulívið at ganga smidligari, men ein onnur grund kann vera, at tað ikki er so lætt at fáa fulla tíð í teimum vanligu kvinnuarbeiðunum.
Óluva Klettskarð úr Tjóðveldinum segði, at hon helt ein orsøk kundi eisini vera, at vanligu kvinnuarbeiðini vóru so stríggin arbeiði, at kvinnur ikki klárað at arbeiða fulla tíð.
Hon nevndi arbeiði á dagstovnum og innan heilsurøkt og eldraøkið.
- Er tíðin ikki komin til, at vit spyrja um normeringarnar á eitt nú barnagørðum skulu broytast. At arbeiðstíðin verður sett niður, so til dømis ein 35 tímars vika svarar til fulla tíð og verður lønt sum full tíð, segði Óluva Klettskarð.
- Eg sum lærari undirvísi ikki í fulla viku, men havi tíð til fyrireiking, og á sama hátt áttu vit at umhugsa um til dømis arbeiði í einum barnagarði ikki átti at verið normerað umaftur, segði Óluva Klettskarð.
Í frágreiðingini sigur landsstýriskvinnan, at sum part av átakinum um at økja møguleikan fyri at arbeiða fulla tíð, so ber til at kanna møguleikarnar at gera broytingar í vaktarskipanum, soleiðis at møguleiki verður hjá teimum kvinnum, sum í dag arbeiða niðursetta tíð at arbeiða fulla tíð.
Sambært verkætlanini Manntal 2011 arbeiddu 54% av kvinnunum undir 35 tímar og fimta hvør kundi hugsað sær at arbeitt fleiri tímar.
Landsstýriskvinnan nevndi eisini, at ein annar møguleiki var, at kommunurnar og fíggjarmálaráðið gera royndir at seta arbeiðstíðina niður hjá summum starvsbólkum.
- Vit vita ikki um, um ein grund til at nógvar kvinnur arbeiða niðursetta tíð, er at arbeiðið er ov tungt, men sum part av hesum átakinum, ber til at skipa bæði arbeiðstíð og arbeiðsuppgávur øðrvísi, heldur Eyðgunn Samuelsen.
Hóast hesin spurningurin stakk seg upp í aðalorðaskiftinum um javnstøðupolitikk í løgtinginum, so ásannar Óluva Klettskarð, at tað ikki er løgtingið, sum skal gera nýggjar normeringar.
- Hetta er helst ein spurningur, sum skuldi verið loystur í fakfelagshøpi, men tað er ikki gjørt, staðfesti Óluva Klettskarð.


text:
KAPITTUL ÁTJAN
Hon ’grundaði í hjarta sínum’
1, 2. Lýs ferðina hjá Mariu, og greið frá, hví tað var strævið hjá henni at ferðast.
MARIA førkaði seg aftur og fram fyri at finna eina støðu, so hon kom at sita væl á eslinum. Hon hevði sitið har í fleiri tímar. Beint framman fyri hana gekk Jósef og leiddi eslið eftir vegnum til fjarskotna Betlehem. Maria føldi aftur, at barnið rørdi seg.
2 Sambært frásøguni var Maria fleiri mánaðir við barn. (Luk. 2:5, 6) So hvørt sum Jósef og Maria komu fram við einum akri fyri og øðrum eftir, hugdu nakrir bøndur, sum vóru í holt við at pløga ella sáa, helst at teimum og undraðust á, at ein kvinna, ið var komin so tætt at eiga, var farin eina slíka ferð. Hví var Maria, sum búði í Nazaret, farin so langt heimanífrá?
3. Hvørja uppgávu hevði Maria fingið, og hvat fara vit at læra um Mariu?
3 Nógvar mánaðir frammanundan hevði henda unga jødiska kvinnan fingið eina uppgávu, sum ikki hevði sín líka í allari mannasøguni. Hon skuldi bera barnið í heim, sum fór at verða Messias, sonur Guds! (Luk. 1:35) Tá ið tíðin nærkaðist, at hon skuldi eiga, bar tað so á, at tey noyddust at fara hesa ferðina, og í hesum sambandi varð trúgvin hjá Mariu roynd. Latið okkum vita, hvat hjálpti henni at verða sterk í trúnni.
Ferðin til Betlehem
4, 5. (a) Hví vóru Jósef og Maria á veg til Betlehem? (b) Hvør profeti gekk út við boðnum, sum keisarin gav?
4 Jósef og Maria vóru ikki tey einastu, sum ferðaðust. Augustus keisari hevði nýliga givið boð um, at fólk um alt landið skuldu skrivast í manntal og tí skuldu fara til tann býin, tey vóru fødd í. Hvat gjørdi Jósef? Í frásøguni stendur: „Eisini Jósef fór úr Galilea, úr býnum Nazaret, til Judea, til bý Dávids, sum eitur Betlehem — tí hann var av húsi og ætt Dávids.“ — Luk. 2:1-4.
5 Tað var ikki av tilvild, at keisarin gav hesi boð júst um hetta mundið. Ein profeti, sum var skrivað umleið 700 ár frammanundan, boðaði frá, at Messias skuldi verða føddur í Betlehem. Í roynd og veru lá ein býur, sum æt Betlehem, bert 11 kilometrar frá Nazaret. Men í profetiini stóð heilt nágreiniliga, at Messias fór at verða føddur í „Betlehem, Efrata“. (Les Mika 5:1.) Fyri at koma til hesa lítlu bygdina máttu ferðafólk úr Nazaret leggja okkurt um 130 kilometrar av fjallalendi aftur um seg, tá ið farið varð um Samaria. Tað var í hesum Betlehem, at Jósef skuldi lata seg skriva, tí hetta var heimbygdin hjá forfedrum hansara í ætt Dávids kongs. Bæði Jósef og Maria vóru av hesi ætt.
6, 7. (a) Hví kann tað hava verið ein avbjóðing hjá Mariu at fara til Betlehem? (b) Hvørja ávirkan hevði tað á avgerðirnar hjá Mariu, at hon var kona Jósefs? (Sí eisini undirgreinina.)
6 Mundi Maria fara at stuðla avgerðini, sum Jósef hevði tikið um at lýða boð keisarans? Tað fór jú at vera ein trupul ferð hjá henni. Hetta var helst tíðliga á heysti, so møguleiki var fyri nakað av regni, nú turra árstíðin var um at vera av. Og haraftrat lá Betlehem sera høgt — í 760 metra hædd — so tað fór at vera strævið at ganga tann síðsta teinin á tí fleiri daga longu ferðini. Møguliga fór ferðin at vara longur enn vanligt, tí Maria var jú við barn og hevði kanska javnan tørv á at hvíla seg. Í eini tílíkari støðu mundi ein ung kvinna allarhelst viljað verið heima hjá familju og vinfólki, sum vóru til reiðar at hjálpa henni, tá ið hon fekk verkir. Tað hevur uttan iva kravt dirvi at fara undir hesa ferðina.
7 Kortini skrivar Lukas, at Jósef fór „at verða skrásettur við Mariu“. Hann nevnir eisini, at Maria „sum lovað var givin [Jósefi] til konu“. (Luk. 2:4, 5, NW) At Maria nú var kona Jósefs, hevði stóra ávirkan á hennara avgerðir. Hon metti mann sín sum høvdið í familjuni og vildi fegin átaka sær tann leiklut, sum Gud hevði givið henni, við at stuðla hansara avgerðum. * Tí var hon fús at akta mann sín, hóast tað kundi hava avbjóðingar við sær, og vísti soleiðis eina sterka trúgv.
8. (a) Hvat annað kann hava fingið Mariu at fara við Jósefi til Betlehem? (b) Hvussu er Maria ein fyrimynd hjá okkum í dag?
8 Hvat annað kann hava fingið Mariu at vera lýdna? Kendi hon profetiina um, at Messias skuldi verða føddur í Betlehem? Tað sigur Bíblian einki um. Men kanska kendi hon profetiina, tí sum skilst var tað almenn vitan millum trúarleiðarar og fólk sum heild. (Matt. 2:1-7; Jóh. 7:40-42) Og Maria kendi Skriftirnar væl. (Luk. 1:46-55) Tá ið Maria gjørdi av at fara, um tað nú var fyri at akta mann sín, fyri at fylgja boðunum frá keisaranum, ella tí hon kendi profetiina hjá Jehova — ella ein samanseting av hesum — so var hon ein sera góð fyrimynd. Jehova virðismetir veruliga menn og kvinnur, sum eru eyðmjúk og lýðin. Flestøll menniskju í dag halda ikki, at tað er neyðugt at vera eyðmjúkur, og tí er Maria ein serliga góð fyrimynd hjá okkum.
Kristus verður føddur
9, 10. (a) Hvat kunnu Maria og Jósef hava hugsað um, sum tey nærkaðust Betlehem? (b) Hvar gistu Jósef og Maria, og hví?
9 Maria lætnaði helst um hjartað, tá ið hon fekk Betlehem í eygsjón. Sum tey gingu niðan eftir líðunum og komu fram við oljuberjalundum — oljuber vóru ein tann síðsta grøðin, ið varð heystað — hava Maria og Jósef kanska hugsað um søguna hjá hesi bygdini. Hon hevði ov lítið at týða til at verða tald millum býirnar í Juda, júst sum Mika profetur hevði boðað frá, men tað var kortini her, at Boaz, No’omi og seinni Dávid vórðu fødd meira enn túsund ár frammanundan.
10 Fult av fólki var í Betlehem. Nógv fólk vóru longu komin at lata seg skriva, og tí var ikki rúm fyri Jósefi og Mariu í gistihúsinum. * Tey høvdu einki annað í at velja enn at gista í einum fjósi. Vit kunnu helst ímynda okkum, hvussu stúrin Jósef varð, tá ið Maria fór at kenna eina pínu, sum hon ongantíð áður hevði havt, og pínan gjørdist verri og verri. At hugsa sær, at hon skuldi fáa verkir her — í einum fjósi!
11. (a) Hví kunnu kvinnur um allan heimin ímynda sær, hvussu Maria hevði tað? (b) Á hvønn hátt var Jesus ’frumborin’?
11 Kvinnur um allan heimin kunnu ímynda sær, hvussu Maria hevði tað. Eini 4000 ár frammanundan hevði Jehova boðað frá, at kvinnur skuldu eiga børn við pínu vegna arvasyndina. (1 Mós. 3:16) Einki bendir á, at Maria var nakað undantak. Frásøgan hjá Lukasi nevnir ikki nakað serstakt um barnsburðin, men sigur bert: „Hon átti son sín, hin frumborna.“ (Luk. 2:7) Ja, nú var hennara „frumborna“ barn føtt — tað fyrsta av teimum í minsta lagi sjey børnunum hjá Mariu. (Mark. 6:3) Men hesin sonurin fór altíð at líkjast burturúr. Hann var ikki bert hennara frumborni, hann var eisini frumborni sonur Jehova Guds, nevniliga „hin frumborni als skapnings“. — Kol. 1:15.
12. Hvar legði Maria pinkubarnið, og hvussu var veruleikin í mun til jólaleikir, málningar og jólakrubbur?
12 Nú leggur frásøgan henda víðagitna smálutin aftrat: „[Hon] sveipaði Hann og legði Hann í krubbu.“ (Luk. 2:7) Jólaleikir, málningar og jólakrubbur um allan heimin lýsa umstøðurnar á ein alt ov kenslubornan og veruleikafjaran hátt. Hugsa kortini um, hvat veruliga hendi. Ein krubba er eitt trog, ella eitt ílat, sum djór eta úr. Minst til, at familjan gisti í einum fjósi, neyvan eitt stað við góðari inniluft ella góðum reinføri — hvørki tá ella nú. Mundu nøkur foreldur valt sær eitt slíkt stað at bera eitt barn í heim, um tey høvdu nakað í at velja? Flestøll foreldur ynskja tað besta fyri síni børn. Hvussu mikið meira vildu Maria og Jósef ikki geva soni Guds tað allarbesta!
13. (a) Á hvønn hátt fingu Maria og Jósef sum best burtur úr støðuni? (b) Hvussu kunnu skilagóð foreldur í dag raðfesta sum Jósef og Maria?
13 Teir fáu møguleikarnir gjørdu tey kortini ikki beisk, tey royndu at fáa sum best burtur úr støðuni. Hugsa til dømis um, at Maria sjálv tók sær av barninum. Hon ballaði tað væl, áðrenn hon varisliga legði tað niður í krubbuna, har tað kundi sova trygt og gott. Maria fór ikki at lata stúranir um verandi støðuna forða sær í at syrgja væl fyri nýborna soni sínum. Hon og Jósef vistu bæði tvey, at tað, sum hevði størstan týdning, var at læra barnið at elska Jehova. (Les Fimtu Mósebók 6:6-8.) Í dag hava skilagóð foreldur somu raðfesting, tey læra eisini síni børn um Jehova í hesum andaliga fátæka heiminum.
Ein lívgandi vitjan
14, 15. (a) Hví vóru hirðarnir spentir at síggja barnið? (b) Hvat gjørdu hirðarnir eftir at hava sæð barnið í fjósinum?
14 Knappliga kom onkur á gátt í friðarliga fjósinum. Tað vóru hirðar, sum komu at vitja, tí teir vóru so spentir at síggja ta lítlu familjuna og serliga nýborna barnið. Menninir vóru sera eldhugaðir, og gleðin lýsti av teimum. Teir høvdu skundað sær oman úr líðunum, har teir hildu til við fylgjum sínum. * Teir søgdu teimum bilsnu foreldrunum frá eini frálíkari hending, sum teir júst høvdu verið vitni til. Ein eingil hevði brádliga víst seg fyri teimum, meðan teir hildu náttarvakt í líðini. Dýrd Jehova hevði lýst rundan um teir, og eingilin hevði sagt teimum, at Kristus, ella Messias, júst var føddur í Betlehem. Teimum varð eisini sagt, at teir skuldu finna pinkubarnið sveipað og liggjandi í eini krubbu. Síðani hendi nakað enn meiri undurfult — ein stórur skari av einglum, sum prísaðu Gudi, kom til sjóndar! — Luk. 2:8-14.
15 Einki løgið, at hesir eyðmjúku menninir skundaðu sær til Betlehem. Teir gjørdust uttan iva sera glaðir um at síggja eitt nýborið pinkubarn liggja har, júst sum eingilin hevði sagt teimum. Teir fingu ikki tagt um hesi góðu tíðindi. ’Teir søgdu frá tí, og øll, sum hoyrdu tað, undraðust á tað, ið teimum varð sagt av hirðunum.’ (Luk. 2:17, 18) Hirðar tá á døgum vóru helst ikki høgt í metum hjá trúarleiðarunum. Eingin ivi er tó um, at Jehova virðismetti hesar eyðmjúku og trúføstu menninar. Men hvussu ávirkaði henda vitjanin Mariu?
Jehova virðismetti av sonnum teir eyðmjúku og trúføstu hirðarnar
16. Hvussu vísti Maria, at hon veruliga grundaði á tað, hon hoyrdi, og hvat var ein týðandi orsøk til, at hon kundi halda seg sterka í trúnni?
16 Maria var óivað móð eftir barnsburðin, men hon sat kortini undir hvørjum orði, ið varð sagt. Og hon gjørdi meira enn tað: „Maria legði sær øll hesi orð í minni og grundaði á tey í hjarta sínum.“ (Luk. 2:19) Henda unga kvinna grundaði veruliga á tað, hon sá og hoyrdi. Hon visti, at boðskapurin frá einglinum hevði stóran týdning. Jehova vildi, at hon skuldi vita, hvør sonur hennara var, og hvussu stóran týdning hann hevði. So hon gjørdi meira enn bara at lurta. Hon goymdi orðini í hjarta sínum, so hon kundi grunda á tey aftur og aftur, sum mánaðirnir og árini gingu. Hetta er ein týðandi orsøk til, at Maria var før fyri at halda seg sterka í trúnni alt sítt lív. — Les Hebrearabrævið 11:1.
17. Hvussu kunnu vit taka eftir Mariu, tá ið talan er um sannleikarnar í Bíbliuni?
17 Fert tú at taka eftir Mariu? Jehova hevur syrgt fyri, at hvør einasta síða í hansara orði, Bíbliuni, er full av týðandi sannleikum. Men hesir sannleikarnir gagna okkum lítið, um vit ikki geva teimum gætur. Tað gera vit, um vit lesa í Bíbliuni regluliga — ikki bara sum eina góða bók, men sum innblásta orð Guds. (2 Tim. 3:16) Síðani mugu vit eins og Maria goyma orðini í okkara hjørtum og grunda á tey. Hugsa vit djúpt um tað, vit lesa í Bíbliuni, og hugleiða um, hvussu vit kunnu fylgja ráðum Jehova enn neyvari, geva vit trúnni tað, sum henni tørvar fyri at vaksa.
Fleiri orð at grunda á
18. (a) Hvussu aktaðu Maria og Jósef Móselógina, tá ið Jesus var pinkalítil? (b) Hvat vísti ofrið hjá Jósefi og Mariu í templinum um fíggjarstøðuna hjá teimum?
18 Tá ið lítla barnið var átta dagar gamalt, lótu Maria og Jósef hann umskera, eins og Móselógin ásetti, og góvu honum navnið Jesus, sum tey høvdu fingið boð um. (Luk. 1:31) Tá ið hann var 40 dagar gamal, fóru tey við honum úr Betlehem til templið í Jerusalem, sum lá einar 10 kilometrar haðani, og har lótu tey reinsanarofrið, ið Lógin loyvdi teimum fátæku at geva — tvær turtildúvur ella tveir dúvuungar. Kendu tey eina vissa skomm av at ofra minni enn veðurlambið og turtildúvuna, sum onnur foreldur høvdu ráð til, skúgvaðu tey slíkar kenslur til viks. Tey kendu seg í øllum førum sera lívgað av at vera har. — Luk. 2:21-24.
19. (a) Hvussu gav Símeon Mariu enn fleiri orð at goyma í hjarta sínum? (b) Hvat gjørdi Anna, tá ið hon sá Jesus?
19 Ein gamal maður, ið æt Símeon, kom til teirra, og hann gav Mariu enn fleiri orð at goyma í hjarta sínum. Honum var lovað, at hann skuldi ikki síggja deyðan, fyrr enn hann hevði sæð Messias, og heilagi andi Jehova vísti honum á, at lítli Jesus var frelsarin, ið koma skuldi. Símeon ávaraði eisini Mariu um pínuna, hon ein dag skuldi kenna. Hann segði, at hon fór at kenna tað sum varð eitt langt svørð stungið ígjøgnum hana. (Luk. 2:25-35) Hóast hesi orðini ávaraðu hana um nakað ræðuligt, hava tey kanska hjálpt henni at tola sorgina, tá ið hon kom 33 ár seinni. Eftir at Símeon hevði tosað við Mariu, sá ein profetinna, ið æt Anna, lítla Jesus og fór at tosa um hann við øll, sum longdust eftir, at Jerusalem skuldi verða endurloyst. — Les Lukas 2:36-38.
20. Hví var tað gott, at Jósef og Maria gjørdu av at fara við Jesusi í templið í Jerusalem?
20 Sum tað var gott, at Jósef og Maria gjørdu av at fara við barni sínum í tempul Jehova í Jerusalem! Soleiðis løgdu tey lunnar undir, at Jesus alt lív sítt trúfastur fór at koma í templið. Meðan tey vóru har, góvu tey Jehova sítt allarbesta og fingu sjálvi góð ráð og vórðu lívgað. Tá ið Maria fór úr templinum henda dagin, var trúgv hennara uttan iva sterkari og hjarta hennara fult av týðandi sannleikum, sum hon kundi grunda á og fortelja øðrum.
21. Hvussu kunnu vit tryggja okkum, at vit, eins og Maria, verða styrkt í trúnni?
21 Tað er ein fragd at síggja, at foreldur í dag taka eftir hesi fyrimynd. Foreldur, sum eru Jehova vitni, hava trúføst børnini við á kristin møti. Slík foreldur geva sítt besta, og lívga trúarfelagar sínar við tí, sum tey siga. Og tá ið tey fara heim eftir eitt møti, eru tey sterkari í trúnni, glaðari og hava nógv gott at tosa við onnur um. Tað er ein gleði at vera saman við teimum! Tá sanna vit, eins og Maria, at vit verða styrkt í trúnni.
^ par. 7 Legg til merkis, hvussu henda ferðin verður lýst í mun til eina undanfarna ferð: ’Maria fór við skundi avstað’ at vitja Elisabet. (Luk. 1:39) Tá var Maria trúlovað, men ikki gift, og tí fór hon kanska avstað uttan at tosa við Jósef. Men tá ið tey vóru gift, verður sagt, at tað var Jósef, og ikki Maria, sum skipaði fyri ferðini.
^ par. 10 Tað var vanligt tá í tíðini, at býir høvdu eitt stað, har ferðafólk kundu gista.
^ par. 14 At hirðarnir um hesa tíðina hildu til uttandura við fylgjum sínum tíðarfestir hendingarøðina í Bíbliuni: Jesus varð ikki føddur í desember, tá ið fylgini høvdu verið undir taki, men heldur einaferð fyrst í oktober.


text:
Leygardagin 12. november 2011 var landsseyðasýning á Búnaðarstovuni í Kollafirði, sum aftur í ár skipaði fyri.
Grein og myndir eru frá heimasíðuni hjá Búnaðarstovuni
Vakrastu brundseyirnir 2011 kosnir
15-11-2011
Leygardagin 12. november 2011 var landsseyasřning ß B˙naarstovuni Ý Kollafiri. 52 brundseyir vˇru meldair til sřningina, og fitt av fˇlki var og hugdi, mean dˇmararnir kjˇsau vakrastu seyirnar.
Endamßli vi Landsseyasřningini er ikki at sřna seyin sum so, men ˙t frß lokalu seyasřningunum, at velja ˙t 3 teir vakrastu seyirnar, millum teir seyir Ý bˇlkunum, sum hava kvalifisera seg til landsseyasřningina. Treytin fyri at luttaka ß landsseyasřningini er, at seyurin hevur fingi 1. virisl°n ß eini lokalari seyasřning og sÝani kosin sum vakrasti, nŠstvakrasti ella trivakrasti seyur ß lokalu sřningini. Bˇlkarnir eru: brundlomb, veturgamlir- og eldri verar.
┴ myndini sŠst ein stoltur ěssur Andreasen, KvÝvÝk vi hvÝta brundlambi sÝnum, sum var kosi vakrasta brundlambi 2011. ěll ˙rslitini kunnu lesast her
Fitt av fˇlki var komi saman, tß tÝin nŠrkaist endaligu ˙rslitunum.


text:
Rakul Sjúrðardóttir Frederiksberg
20.04.2017 - 21:43
Tíðindi > Uttanlands > Vanlukkur
Franski forsetin Fransois Hollande hevur kallað til snarfund fríggjamorgunin, eftir skotbardagan á kenda økinum Champs Élysées í París í kvøld. Hetta skrivar dr.dk.
Forsetin sigur á tíðindafundi, at umstøðurnar týða uppá, at talan er um eina yvirgangsgerð.
- Vit líta á løgregluna og vísa okkara solidaritet. Eg eri djúpt óeydnusamur í kvøld og vísi djúpastu samkenslu við familjuni hjá løgreglumanninum, segði Hollande á tíðindafundinum.
Ein maður fór út úr einum bili og skeyt við einum maskinpistóli eftir einum løgreglubili. Eitt løgreglufólk varð dripið, og tvey vórðu álvarsliga løstað. Ein brotsmaður varð eisini dripin.
Enn er ógreitt, hví hendingin fór fram, men serliga ákæruvaldið fyri yvirgang upplýsir, at kanningararbeiðið er í gongd.
Útlendskir miðlar skriva, at løgreglan var málið hjá brotsmanninum.
Tilbúgvingin í Fraklandi hevur leingi verið høg, tí Frakland er rakt av fleiri atsóknum seinastu tvey árini, har fleiri enn 230 fólk eru deyð og nógv eru álvarsliga løstað.


text:
OGNIR til sølu/leigu
BYGDARRÁÐSFUNDIR
LÝSINGAR
Ergoterapeutur og
fysioterapeutur til VEKS
Freist 28.02.2018 kl. 12.00
KORT
VEÐRIÐ
Spyr bara
Spyr bara verður strikað
Teigurin Spyr bara her á heimasíðuni er farin í søguna.
Avgerðin er tikin av bygdarráði og umsiting í felag.
Orsøkirnar eru fleiri. Ein er, at mett verður, at tað er sera óheppið, at fólk sleppa at seta spurningar ónavngivin, og at hetta er við til at lækka støðið á kjakinum. Fleiri áheitanir eru komnar um hetta frá borgarum í kommununi.
Ein onnur orsøk er, at Vestmanna Kommuna heldur vil koma beinleiðis á tal við borgararnar. Hetta kann gerast, við at borgarar koma á Kommunuskrivstovuna til eitt prát, ella við at senda okkum fyrispurningar við telduposti ella vanligum posti. Harumframt er ein góður møguleiki á Facebook-síðuni hjá Vestmanna Kommunu; har ber eisini til at seta spurningar og gera viðmerkingar.
Vestmanna Kommuna vónar, at borgararnir skilja avgerðina, og at teir ikki halda seg aftur at seta spurningar, gera viðmerkingar og koma við atfinningum, hóast Spyr bara verður strikað.
Møguligt verður í eina tíð at fáa atgongd til Spyr bara í teiginum til vinstru á heimasíðuni, men bert fyri at kunna lesa gamlar spurningar og svar. Seinni verður leinkjan strikað og nýggj leinkja løgd undir Kommunan → kommunalar tænastur.
Vinarliga
Vestmanna Kommuna
Vestmanna, 10. juli 2015
2015: Jul Jun Apr Mar Feb Jan
2014: Des Nov Okt Sep Jun Apr Mar Feb Jan
2013: Des Okt Sep Jul Jun Mai Apr Mar Feb Jan
2012: Des Nov Okt Sep Aug Jul Jun Mai Apr Feb Jan
2011: Des Nov Okt Sep Aug Jul Jun Mai Apr Mar Feb Jan
2010: Des Nov Okt Sep Aug Jul Jun Mai Apr Mar Feb Jan
2009: Des Nov Okt Sep Aug Jul Jun Mai Apr Mar Feb Jan
2008: Des Nov Okt Sep Aug Jul Jun Mai Apr Mar Feb Jan
2007: Des Nov Okt Sep Aug Jul Jun Mai Apr Mar Feb Jan
2006: Des Nov Okt Sep Aug Jul Jun Mai Apr Mar Feb Jan
2005: Des Nov Okt Sep Aug Jul Jun Mai Apr Mar
Staðanøvn
Oktober 15 , 2014Síggi at ein kommuna ætlar at savna og lýsa staðanøvnini. Hevur Vestmanna Kommuna nakra ætlan um slíkt? Eg hugsi mest um býlinganøvnini, sum eg haldi eru við at fara í gloymskuna, síðan veganøvnini vóru tikin í nýtslu. Havi sæð onkunstaðni, at býlinganøvn eisini eru skeltaði!
Vinaliga eg.
Toftabrekka
Oktober 15 , 2014Eitt er, at eingi parkeringsøki verða bygd, og at vanlig fólkaligheit viðvíkjandi parkering ikki verður vird, men kundi kommunan ikki syrgt fyri, at ávís støð ikki kunnu brúkast til kreativa parkering? Eg hugsi her um Toftabrekku. Brekkan verður, í báðum endum, brúkt sum parkeringsøki, og tískil er næstan ikki gangandi oman og niðan brekkuna, tí bilurin tekur alt plássið; um veturin er hon óbrúkilig av tí sama. Ber ikki til at seta jarnrør fyri á sama máta sum í brekkuni niðan í Garðar?
Í Toftum eru góð parkeringsviðurskifti – har eru tvey stór parkeringspláss og tvey smærri. Tætt við niðara enda á Toftagøtu eru eisini hampuliga góð parkeringsviðurskifti – her verður hugsað um fiskastykkið við Bakkaveg og Skálaveg.
Vestmanna Kommuna kann á henda hátt heita á tey, sum parkera á Toftagøtu um heldur at brúka teir parkeringsmøguleikar, sum víst er á her omanfyri.
Parkering á Fitjum
Oktober 15 , 2014Sendi ein spurning tá ein annar borgarstjóri var um parkering við húsini hjá Grækaris á Fitjunum, men fekk bara eitt onkisigandi svar um, at tey ið har búgva sjálvi avgera hvar tey parkera av tí, at tey eiga stykkið omanfyri húsini. Harragud........
Síðan tá hava tey fingið tvey grannahús forerandi fyri at taka tey niður. Er ikki møguligt at áleggja teimum at nýta minst eitt av hesum grundøkjum til parkering ? Tað er ótolandi at koyra har. Síggi javnan lastbilar bakka út eftir øllum Fitjunum tí neyðars lastbilførari møtir einum bulvogni sum ikki kann bakka. Hvat við at taka gomlu húsini hjá Siggu niður ? Kommunan eigur tey jú
Tað er rætt, at tey, sum búgva í húsunum hjá Grækaris, eiga stykkið omanfyri húsini, og tí sjálvandi hava fult ræði á hesum.
Kommunan hevur keypt tvey av grannahúsunum fyri at betra um ferðsluviðurskiftini – tað eina fyri at bøta um parkeringsmøguleikarnar. Tað er tí kommunan, sum má gera parkeringpláss á hesum øki. Arbeitt verður annars við dagføring av Niðara Vegi.
Ferðslan í Vestmanna
Oktober 15 , 2014Her er ein spurningur til allar vestmenningar,sum koyra bil.
Hevði tað ikki verðið nógv lættari fyri allar partar, um ferðslan gekk t.d. inneftir niðara vegi og heim í bygdina eftir ovara vegi. Alt gongur fyri seg inni á fjørð, so fyri at ikki alt trongir seg saman á niðara vegi, er tað ein sjálvfylgja í mínari verð. Eg havi sjálvur gjørt hetta í mong ár
Hetta hevur oftað verið tosað um, men hetta ber ikki til,
tí at størri akfør sleppa ikki út um Fossábrúnna á Ovara Vegi.
Arbeitt verður annars við dagføring av Niðara Vegi.
Vatnslanga
Oktober 15 , 2014Kann VK seta eina vatnslangu upp niðri á kajini til at vaska bil við ?
Vestmannahavnar Havn metir hetta ikki sum neyðugt, tá vinnufyritøka í bygdini bjóðar viðskiftafólkum sínum henda møguleika.
Gamli Vegur
Oktober 15 , 2014Nú tá so nógv fólk ganga túrar í Vestmanna, kundi man so ikki fingið nakrar ábøtur á Gamla Veg? Her hugsi eg um at fylla okkurt í allar holurnar og at fingið grivið eitt sindur framvið vegnum onkustaðni ? Hetta fyri at tað eisini skal vera gangandi har tá tað regnar/hevur regnað :)
Ætlanin er at fylla í holurnar fyrsta dagin. Seinni er ætlanin at reinsa rennuna framvið vegnum.
Olja
Oktober 15 , 2014Hey VK.
Tað er als ikki ein vøkur sjón, man sær tá man gongur framvið bátahyinum. Har hevur olja ligið, hvønn dag í fleiri vikur.
Hopi at tit finna eina loysn uppá hettar.
Heilsan ein borgari.
Málið verður lagt fyri Havnarnevndina til viðgerðar.
2015: Jul Jun Apr Mar Feb Jan
2014: Des Nov Okt Sep Jun Apr Mar Feb Jan
2013: Des Okt Sep Jul Jun Mai Apr Mar Feb Jan
2012: Des Nov Okt Sep Aug Jul Jun Mai Apr Feb Jan
2011: Des Nov Okt Sep Aug Jul Jun Mai Apr Mar Feb Jan
2010: Des Nov Okt Sep Aug Jul Jun Mai Apr Mar Feb Jan
2009: Des Nov Okt Sep Aug Jul Jun Mai Apr Mar Feb Jan
2008: Des Nov Okt Sep Aug Jul Jun Mai Apr Mar Feb Jan
2007: Des Nov Okt Sep Aug Jul Jun Mai Apr Mar Feb Jan
2006: Des Nov Okt Sep Aug Jul Jun Mai Apr Mar Feb Jan
2005: Des Nov Okt Sep Aug Jul Jun Mai Apr Mar
KOMMUNUSKRIVSTOVAN
Vestmanna kommuna
Bakkavegur 8
Postboks 91
FO-355 Vestmanna
Tel. +298 770 100
Fax +298 770 101
vestmanna(a)vestmanna.fo
Kommunuskrivstovan er opin:
mánadag-fríggjadag
kl. 9.00 - 15.00
Kontunummur
Eik Banki: 9181-123.097.4
Bank Nordik: 6460-110.628.9
Suðuroyar Sparikassi: 9870-997.298.7
Barnaansing: 6460-156.028.1
Staðið FM 101
Sunnukvøld frá kl. 21
Hóskvøld frá kl. 21 (endursendingar)


text:
Kom og les á Setrinum
Nú er klárt at søkja inn til lestur á Fróðskaparsetrinum, at byrja eftir summarfrítíðina.
Setrið vitjan úr Suðurkorea
Í tíðarskeiðinum 1. februar til 28. februar hevur Fróðskaparsetrið vitjan av Eun Ji Kang frá Seoul National University.
Føroysk hagfrøði-modellering av lúsateljingum vekir ans uttanlands
VÍSINDAGREIN: Fiskaaling hevur latið gera eina hagfrøðiliga kanning av lúsateljingum á føroyskum alibrúkum. Eitt nýtt hagfrøði-modell og telduforrit...
Fyrilestrar um haru og haruskjóting í Føroyum
Í kvøld og hóskvøldið 16. november heldur Eyðfinn Magnussen, lektari í lívfrøði, fyrilestrar um føroysku haruna og haruskjóting í Føroyum.
Maðurin anno 2017 á Altjóða Mannfólkadegnum 19. november
Javnstøðunevndin skipar saman við Norðurlandahúsinum og Fróðskaparsetrinum fyri einum VITSKU-tiltaki við kynsgranskarunum Kenneth Reinicke og Firouz...
Harutíðin nærkast
Annar november er fyrsti dagur, at loyvt er at skjóta haru, og menn bíða í spenningi at sleppa í hagan. Nú ber til at hoyra ljóðbrotini um føroysku...
Toke heldur fyrilestrar á KU
Í døgunum 16. til 20. oktober heldur Toke Meier Carlsen, professari í støddfrøði á Fróðskaparsetri Føroya, fyrilestrar á Københavns Universitet.
Sólvá Káradóttir Eliasen vart ph.d. á Fróðskaparsetrinum
Hósdagin 24. august vardi Sólvá Káradóttir Eliasen ph.d.-ritgerð sina um gróðurin á Landgrunninum. Ritgerðin ber heitið: "Primary production on the...
Fyrsti lestrardagur í fagrasta veðri
Í morgun varð skipað fyri felags innleiðslutiltaki fyri teimum útvið 230 nýggju lesandi á Fróðskaparsetri Føroya


text:
Tżskvųldiš var annaš umfar ķ Grand Prixkappingini ķ boccia spęlt ķ skślanum viš Lųkin. Undirtųkan hevur ofta veriš góš, eini 25 leikarar. Men tżskvųldiš mųttu einans 11 leikarar upp, helst orsakaš av verkfallinum hjį pedagogfelagnum. Men kappingin var góš og spennandi.
Tį komiš var til hįlvfinalurnar, vóru Valdemar, Elvin, Beinta og Asbjųrn, sum hųvdu klįraš seg best. Dystin um trišja plįssiš vann Elvin móti Asbirni. Sjįlv finalan var millum Beintu, sum vann kappingina ķ 2010, og Valdemar, sum lį į odda undan hesum umfarinum. Dysturin var sera javnur og spennandi og endaši viš javnleiki. Tķ mįttu brotskųst til, og her dróg Valdmar longra strįiš og vann samanlagt. Hann hevur tķ lagt sjógv millum seg og hinar luttakararnar. Nummar tvey er hin finalisturin, Beinta Sųrensen.
Trišja umfar ķ kappingini veršur leikt ķ skślanum viš Lųkin onkran dag, tį verkfalliš hjį pedagogunum er av.
Aftur


text:
Runavíkar býráð hevur á fundi 9. februar 2012 sett Dávid Reinert Hansen í starv sum nýggjan tekniskan leiðara hjá kommununi. Hann tekur við starvinum eftir Oyvind Brimnes. Dávid er 51 ára gamal og hevur útbúgving sum sivilverkfrøðingur umframt eftirútbúgvingar. Hann hevur nógvar og fjølbroyttar arbeiðsroyndir frá stórum føroyskum verkætlanum. Dávid Reinert Hansen byrjar í starvinum 1. mars.
10.02.2012
Dávid Reinert Hansen tekniskur leiðari í Runavíkar kommunu
- Full ferð sett á rottutýningina
- So hví ikki royna okkurt nýtt skeið næsta vetur?
- Kvøldskúlaframsýningin 17.-18. mars
- Rakstrarleiðari til Runavíkar kommunu
- Parkering og ferðsla í Runavík leygardagin 17. mars
- Tríggjar fimleikaframsýningar hjá Støkk
- Earth Hour 2018
- Nýggja heimasíðan hjá Heilsudeplinum við Skálafjørðin er nú virkin
- Jóngerð Juul Olsen sett í starv sum umhvørvisstarvsfólk
- Grækarismessurøða í Runavík 2018
- Táttar í 4.000
- Grækarismessuhald í Runavík
- Handverkari til Runavíkar Kommunu
- Runavíkar havn slær enn einaferð sítt egna met
- Filmar í Løkshøll
- Heilsudepilin – nýggj telefonnummur og heimasíðu
- Ljós við vallirnar
- Kunngerð um broyting av Byggisamtyktini og Býarplaninum fyri Runavíkar kommunu
- Samkenslukvøða til Kongshúsið
- Fýra kommunulæknar í Skálafjarðar læknadømi


text:
Býráðið viðmælti á fundi í sept., at taka undir við broytingunum, sum hava verið viðgjørdar í staðarnavnanevndini. Henda broyting er nú endaliga staðfest, og eita bygdirnar nú Lamba og Skála.
Sí...
Tíðindaskriv frá Staðarnavnanevndini
Føroyska Staðarnavnanevndin hevur á fundi tann 30. novembur 2010 gjørt av gera hesar broytingar í føroyskum bygdanavnaformum:
Ánir verður broytt til Ánirnar
Haldarsvík verður broytt til Haldórsvík
Hellur verður broytt til Hellurnar
Kolbanargjógv verður broytt til Kolbeinagjógv
Lambi verður broytt til Lamba
Skáli verður broytt til Skála
Sagt verður frá hesum.
Fyri nevndina
Eivind Weyhe, formaður


text:
Skalt tú halda frí og ætlar tær av landinum, er einki sum at seta seg í flúgvaran í Vágum, og fara beina leið, akkurát har, tú ætlar tær, til dømis til katalanska høvuðsstaðin, Barcelona, sum er næststørsti býur í Spania. Omanfyri sæst terrassan oman á íbúðini, vit funnu á Tripadvisor í gamla býarpartinum, el Barrio Gótico. Fimm hæddir longur niðri fjalir íbúðin seg aftanfyri hesar dyr í eini trongari smogu.
Nú er hurðin á glopp, og vit síggja nøkur av teim 72 trapputrinunum upp til íbúðina. Banktskúraði og angandi av sápu, øll somul hvønn dag.
Ikki er vist, at øll halda, at einar tílíkar dyr eru passandi at hava sum karm um eina frítíðarviku í tí fremmanda. Men hugsa vit sum so, at ein ferðaskrivastova hevði tilboð um gisting á fyrstafloks hotelli í stóru grannagøtuni í somu viku, og tú í staðin velur hesa annanfloks íbúð í trongu smoguni, so eru 9000 krónur at spara. Og tað er ikki so lítið í einum fyrstafloks býi. Supermarked, uttandura marknaður og bakarí eru við næstu dyr, og undir fríum lofti kann terrassan omaná íbúðini vera góður morgunmatarkarmur.
Á tekjuni á næstu húsum eru tvær klokkur, ið ringja eftir eini skipan, sum eg ikki fái hilling á. Men eg síggi at húsafasadan er hin best hildna, so onkur katólsk lunnindi fylgja við hesi uppgávu.
Upp úr bakgarðinum angar av nývaskaðum seingjarklæðum, sum fær meg at varnast reinleikan í hesum stórbýi.
Hetta við reinleikanum haldi eg upp móti øðrum miðjarðarhavsbýum, sum til dømis Genova í Italia, ið gamaní er ein nógv minni býur, men í trongu gøtunum niðri við havnina líkist Barcelona. Munurin er bara at Genova er ein skitin og tungur ídnaðarbýur, meðan Barcelona er reinur og lættur, og tykist lata seg upp, so hvørt tú gongur gjøgnum smogur og stræti. Og alla staðni hanga dúkar og vaskiklæði.
Seint á kvøldið og tíðliga á morgni sært tú gøtusóparar av báðum kynum. Tey sópa og spula hvønn krók, so hvørki pappír, fløskur, sigarettir ella hundalortar síggjast. Í gamla stórbýnum er alt reint.
Rísastóra kirkjan, Sagrada Familia, sum Antonio Gaudí (1852-1926) fór undir fyri 133 árum síðani, er enn í gerð, og onkur sigur at hon verður liðug í 2030. Síggja vit hana millum mongu ferðafólkabussarnar, er hon ein góð ímynd av reina býnum. Bjørt og litrík sum ein reinvaskað Disney-kulissa. Hetta er fremsta ferðamál í øllum Spania.
Uppi á Montjuic fjallinum er Miró savnið, sum er eins spælandi og litríkt.
Árliga stevnan Le Mercé er í býnum, so ókeypis er at sleppa inn. Á eina vegginum er ein talva, har Joan Miró (1893-1983) úr Barcelona er settur í eina skipan, har Salvador Dalí (1904-1989) hómast við evarska smáum stavum undir surrealismuni. Interessant at lesa um hesar báðar katalonsku mótsetningar, Miro og Dali, og teirra ógvuliga ymsu tilgongd til list.
Niðri á strondin blæsa tey sápubløðrur. Í skýmingini verða vit aftur mint á reina stórbýin, Barcelona. Tú skuldi roynt hann, reina stórbýin!


text:
Frískt, ruddiligt og keðiligt/
Várframsýningin 2015 er frísklig, ruddilig og keðilig – hetta seinna sæst longu á plakatini, sum ikki er serliga listarliga inspirerandi. Men plakatliturin er ljósagrønur og tað er vónin jú eisini – í hesum førum um góða list...
Á framsýningini eru nøkur góð listaverk, sum festa seg og sum vaksa í huganum aftaná, at áskoðarin er komin heim. Her eru eisini verk, sum eru vánalig og sum ikki eru á tí yrkisstøði, sum Várframsýningin einaferð ætlaði sær at yvirhalda. Várframsýningin skuldi vera eitt professionelt alternativ til Ólavsøkuframsýningina, ein leikpallur hjá føroyskum yrkislistafólkum. Men hetta er væl at merkja skjótt fjórðingsøld síðani, og føroyski listaheimurin er í støðugari broyting. Listastríðið er av, men tað er kollektiva felagshugsanin, sum Várframsýningin er bygd á, kanska eisini og kviklynti ungdómurin er í dag vorðin hart gjaldoyra. Vit dyrka tey ungu sum ongantíð áður í vón um at tey fara at tíma at støðast í Føroyum. Ungdómurin er framtíðin, so sjálvandi er tað gott at hitta ung fólk í Listasavninum sum nú, tá Várframsýningin læt upp. Men í staðin fyri bara at rósa teimum ungu, og strúka teimum við hárunum, høvdu tey og vit øll kanska fingið meira burturúr, um ein føroyskur listaskúli varð settur á stovn, har tey m.a. fingu skipaðan kritikk. Uttan skúling og ein seriøsan mentanarpolitikk verða vit verandi eftirbátar í samtíðarlistini.
Installatiónslist
Hetta er ikki fyrstu ferð, Várframsýningin hevur installatiónslist á skránni, verkini í ár eru kanska ikki kollveltandi, men eg haldi, at uppsetingin av installatiónslistaverkunum riggar betur hesa ferð á ein óroksutan, einfaldan og listarliga forsvarligan hátt. Hetta er eitt nú galdandi fyri ljóðinstallatiónina hjá Lív Mariu Róadóttir Jæger og Lasse Thorning Jæger, sum er ein yrking við smáum bókstavum, ið liggur á gólvinum, so at áskoðarin má niður á knæ sum ein eyðmjúkur, bókmentaligur detektivur fyri at fanga og granska orðini við sjóneyku. Ljóðini í oyratelefonunum stuðla undir ríka poetiska huglagnum í hesari stillu lágtøkniliga minimalu installatiónini við heitinum “Eg hoyri grasið”. Videoinstallatiónin hjá Rannvá Mortensen er meira ekspressiv og ger eitt sindur meira um seg, men eisini hon heldur seg til málið so at siga. Blóðregn er myndað av trimum videofilmum og einari stórari bók/handriti, sum áskoðarin kann hyggja, blaða og lesa í. Verkið minnir um eitt annað videoverk hjá Rannvá Mortensen, har filmarnir av vatni, blóði og frárensli vóru settir í ginur sum ein video-málninga-objekt installatión. Hugsunarhátturin í verkinum minnir um listafilmar og kvinnulist í sjeytiárunum, og eg haldi, at tað narrativa einfeldið í filmunum hóskar væl til mátan, teir verða presenteraðir á Várframsýningini 2015.
Havið og eg
Tað besta verkið á framsýningini, ella tað verkið, ið kom mest óvart á meg var videoinstallatiónin hjá Floortje Zonneveld Havið og eg. Floortje Zonneveld er ein ung hollendsk kvinna, sum í ein mánaða hevur búð í Tjørnuvíkar skúla. Í einum fyrimyndarligum samstarvi millum Sunda Kommunu og LISA er gamli skúlin í Tjørnuvík vorðin listabústaður og fleiri listafólk hava havt arbeiðsuppihald har, m.a. unga hollendska kvinnan Floortje Zonneveld. Tað er ringt at lýsa tað stórsligna í hennara verki uttan at tað kemur at ljóða klisjémerkt og kanska enntá platt. Tað snýr seg um filmsupptøkur av sjósvimjarum í Vestmanna, sum verða lýstar uppá nøkur gomul sprossavindeygu. Myndevnið og automatiska trídeilingin av filmsupptøkunum gevur alt fyri eitt hugsamband við Waves, tann fína portrettfilmin hjá Heiðriki av Heygum um svimjiommuna í Vestmanna við hópin av symmetriskum, vøkrum myndum. Afturvið tónleiki hjá Philip Glass síggja vit lívsfegnar kvinnur skvatla í ísakøldum havi og tað er kanska júst tað, eg eri hugtikin av, samankomuni millum bláan kulda og húðarlittan hita, millum einsamøllu og stórbæru fjøllini og tann fjálga, menniskjaliga felagsskapin. Anný Djurhuus er yngsti luttakari á framsýningini, og kanska tann, eg vænti mær mest av, tí hon longu í sera ungum aldri er tilvitað um stíl og tí hon torir. Hon hevur gjørt eitt sofistikerað verk við heitinum “Suffisant”, sum fevnir um installatión, poesi og uppvørpu, sum í skapi tykist inspirerað av verkinum DRESS, sum Jóhan Martin Christiansen gjørdi til framsýning í Steinprenti herfyri.
Gips
Jóhan Martin Christiansen hevur sjálvur fýra gipsverk við á Várframsýningini. Hann hevur saman við Ole Wich og Sigrun Gunnarsdóttir sitið í úrvalsnevndini og tey hava øll verk við á framsýningini. Tað er ein ósiður, at úrvalsnevndin hevur verk við, men í hesum førinum hevur tað verið neyðugt, tí høvdu tey trý ikki verið við, hevði framsýningin verið ov tunn. Gipsverkini, sum hanga væl uppi á balkongini í góðum ljósi, eru ómetaliga vøkur, haldi eg. Mær dámar so væl tilfarstilvitaðu gipsavstoypingarnar av pappstrukturum og teirra fjølbroyttu assosiatiónirnar til bæði stórslignar ikonir og gerandisliga skrivstovuútgerð. Hjá nýútbúna listamanninum snýr tað seg ofta um eina áhugaverda samankomu millum tað hátíðarliga og prosaiska, tað ítøkiliga og óítøkiliga, sum felagsheitið “Repeated Passages. Hidden Faces” eisini bendir á. Uppi á balongini standa eisini trý, skulpturel verk hjá Ole Wich við felagsheitinum “Vandrende sky”, ið øll bæði myndevnisliga og tilfarsliga tykjast bjóða tyngdarlógini av. Tilfarsvalið hjá Jón Sonna Jensen er altíð serstakt, honum dámar væl at brúka latex, sum er eitt ómetaliga óhetjuligt slag av tilfari. Tá hann so reisir tað upp sum eina hangandi klassiska grikska, súlu gerst tað stuttligt og løgið og væl eydnað. Verkið hjá Vígdis Petersen “Spring” er sett saman av readymade og myndum, tað er frískt, men tykist eisini eitt sindur roksut og listarliga grunt.
Trídimensionalar freistingar
Til ferniseringina sá eg eina smágentu, sum sat á knøunum uppi yvir pappírsinstallatiónini hjá Marionnu Mørkøre og sum ikki kundi lata vera við at trýsta varliga niður á teir spísku topparnar á verkinum, sum sær út til at vera settir saman av einari rúgvu av pappírskrabbagággunum, sjálvgjørdu leikurnar, sum vit plagdu at hava miklan stuttleika av sum børn. Eg havi møguliga sæð okkurt 3D origamiverk, sum líkist, men hetta verkið hjá Marionnu Mørkøre er hugtakandi grafiskt samstundis sum tað er trídimensionelt og mótsett origami, sum ofta er púra neyvt í sínum endurtøkum, er hetta verkið merkt av smáum óneyvleikum, sum ger tað livandi og áhugavert at eygleiða
Tveydimensional list
Tað er í sær sjálvum nakað serligt, at eg nái at skriva 1036 orð um eina føroyska framsýning áðrenn eg komi til myndirnar, tær teknaðu og málaðu, sum bæði roynd og óroynd framsýna á Várframsýningini. Kári Svensson hevur eina røð av smáum myndum við á framsýningini, sum tykjast feskar í úttrykkinum, men sum listarliga neyvan hava annað og meira uppá hjarta enn at vera litprýði, tað sama tykist galdandi fyri tær bláu og svørtu, fýrakantaðu myndirnar hjá Jónu Rasmussen og tær tríggjar myndirnar hjá Astri Luihn av grønum gróðuri við smáum fuglum. Tær tríggjar myndirnar hjá Elini Josefinu Smith eru heilt nakað annað, tær eru figurativar, villar og anarkistiskar og merktar av einum heilt øðrum listarligum hugburði og av sosialari indignatión um umstøðurnar hjá eitt nú flóttalegubørnum. Fyrstu ferð, eg sá myndirnar hjá Sigrun Gunnarsdóttir, tóktust tær øðrvísi sum eitt frískt lot í mun til tær hálvabstraktu landslagstulkingarnar, sum tá vóru í hæddini í føroyskari list. Nýggju akrylmálningarnir hjá Sigrun Gunnarsdóttir eru alt annað enn frískligir, teir eru monumentalir og tungir sum minnisvarðar. Málistílurin er ógvuliga einfaldur, næstan naivistiskur, tey ymisku myndevnini eru teknað á gráa bakgrund. Heitini á verkunum koma úr kendu sálmunum “Upp alt ið Harrin hevur gjørt” og “Harra Guð títt dýra navn og æra”. Sálmarnir eru gamlir og eg uppfati eisini myndirnar sum stak gamaldags, eins og gamlar symbolistiskar illustratiónir av sálmatekstunum.
Várframsýning annaðhvørt ár?
Í verandi støðu eru heili tvær amatørframsýningar um árið í okkara tjóðarlistasavni. Várframsýningin hevði kanska verið betur, um hon varð hildin annaðhvørt ár eins og ein uppsøkjandi biennala, sum t.d. eisini fevndi um verk hjá listafólkum í Heystframsýningarbólkinum umframt hjá listafólkum í Myndlistafelagnum. Hinvegin, so er tað ikki so galið, at okkurt hendir, at okkurt gongur fyri seg í Listasavninum, at føroysk listaáhugað fáa okkurt burtur úr okkara tjóðarlistasavni og at samtíðarlistin verður diskuterað.


text:
Havi hugt at einum gomlum filmi í kvøld á dvd´num.
Keypti hann í Tiger við Ráðhúsplássið, sum úttalast Tier og ikki sum enska Tiger. Tað vildi mín fitta dóttir Turið vera við, og tað hóast eg vísti á, at eg ikki sá serliga nógv inni har fyri 10 kr. Tað mesta kostaði minst 20 kr.
Men har vóru nógvir góðir filmar til sølu, skuldi eg heilsa og siga, um nakar tykkara fer har framvið.
Nå – aftur til filmin. Hann varð gjørdur í 1977, og høvuðsleikararnir eru Sophia Loren og Marcello Mastroianni.
Tá biografur var í Søvági sá eg ofta filmar, har Marcello Mastroianni og Sophia Loren spældu. Í grundini sóu vit nógvar sera góðar filmar í Sørvágs Bio, nú eg komi at hugsa um tað, og Marcello var ein, eg helt vera rættiliga lekkran.
Hann var føddur í 1924 og doyði í 1996. Hann má hava verið nokkso tilkomin, tá eg havi sitið og slevað í Sørvágs Bio. Eg sigi bara eitt – gott at hann var í Italia og eg í Sørvági, og hinvegin: Gud viti, um hann hevði gjørt tað liðugt við Catherine Deneuve, um eg hevði ligið framvið.
Og Sophia Loren: einaferð tá pápi kom aftur úr Italia, teir høvdu verið í Ibiza eftir salti, hevði hann gangidukkur við til mín og systur mina Anny. Og tær vóru gjørdar við Sophiu Loren sum fyrimynd!
Shit – nú gloymdi eg aftur filmin. Hann var ótrúliga góður. Søgan fer fram, sama dag sum Hitler vitjar Mussolini í 1938. Maðurin og børnini hjá Antoniettu (Sophiu) fara øll í býin at síggja paraduna, og tað gera flest øll onnur eisini. Men eftir er so hon, grannin Gabriele (Marcello) og ein eldri slatritaska.
Ímeðan hetta fer fram, hittast Antonietta og Gabriele. Tey verða væl, Antoinetta er tann einsamalla, forsmádda konan, sum maðurin bara ger við barn og annars als onki leggur í, Gabriele er á sama hátt sum hon einsamallur, men eisini útihýstur, tí hann er homosexuellur. Hann svarar á ongan hátt til fascistisku idealini um mannin, faðirin og soldátin.
Fimurin er tikin upp nærum oman á møtinum millum Hitler og Mussolini. Vit hoyra útvarp alla tíðina, har greitt verður frá, hvat fer fram inni í býnum, og sum tað ikki er nóg mikið, so koyrir slatritaskan ein fascistamarsch frá, sum hoyrist um allar geilar og yvirdoyvir tónleikin, sum Gabriele hevur sett frá, tí hann skal læra Antoinettu at dansa rumba. Hann má bara turrisliga konstatera, at slíkur tónleikur ikki er so góður at dansa eftir!
Hesi bæði møtini millum Hitler og Mussolini og millum Antoinettu og Gabriele gera dagin til nakað heilt serligt fyri bæði pørini. Una guornata particolare.
Avleiðingarnar av fundinum millum Hitler og Mussolini vita vit alt um. Tað stendur skrivað í søgubokum, men avleiðingin av hinum fundinum millum tey bæði einsamallu er ein heilt onnur. Gabriele hvørvur sama dag, verður tikin og fluttur burtur. Men eftir situr Antonietta við minninum um, at tú hevur virði, sjálvt um tú ikki ert maður, faðir ella soldátur, og so hevur hon lampuna at hyggja at í køkini, sum Gabriele hevur umvælt og bókina um Teir tríggjar muskiterarnar, sum Gabriele hevur givið henni at lesa.
Eg skilji væl, at filmurin vann eina Golden Globe virðisløn.


text:
- Tíðindi, mentan og ítróttur
Óvissan um tilboð minkar fólkatalið í Grønlandi
Fólkatalið minkar í Grønlandi.
Síðan 2005 er fólkatalið minkað 1,5 prosent.
Fólkatalið er minkað úr sløkum 57.000 íbúgvum niður í 56.171 fólk.
Orsøkin til minkandi fólkatalið er, at fleiri ungfólk, sum fara av landinum at fáa sær útbúgving, ikki koma aftur eftir loknan lestur.
Kanningar vísa, at serliga óvissan um bústaðarviðurskifti, dagstovnar og góðskuna í fólkaskúlanum, er avgerandi fyri, um tey nýútbúnu søkja sær arbeiði í Grønlandi, sigur Birger Poppel, samfelagsgranskari á lærda háskúlanum í Grønlandi, við Sermitsiaq.
Amboð hjá politikarum
Hann sigur, at bústaðir, dagstovnar og fólkaskúli sostatt eru amboð, sum politikararnir kunnu brúka til at lokka nýútbúnar grønlendingar heim aftur.
Hetta setur eisini spurningar um kjakið um sjálvstýri.
- Ynskið um, at Grønland eina ferð verður sjálvstøðugt, reisir millum annað spurningin, um vit hava neyðuga menniskjansliga tilfeingið, ikki minst fólk í arbeiðsførum aldri og hvørjar førleikar tey hava, sigur Birger Poppel.
Føroyskar royndir
Hann sigur, at ein týdningarmikil spurningur í kjakinum um fortreytirnar fyri sjálvstýri má vera, hvussu nógvum fólkum eitt sjálvstøðugt Grønland skal vera heim fyri.
Og í hvønn mun Grønland kann vænta sær arbeiðsmegi uttanífrá til týdningarmestu samfelagsfunktiónirnar.
Samfelagsgranskarin vísir á, at bæði Føroyar og Ísland hava havt sveiggj í fólkatalinum, og hann sigur, at hesi londini hava nakrar royndir, sum Grønland kann brúka.
Sí eisini


text:
22.02.2018 - Av: fp
Liðug/ur við fólkaskúlan, og hvat so?
Í komandi viku fara vit at bjóða til Javnacafé, har evnið verður útbúgvingarmøguleikar eftir fólkaskúlan hjá ungum, ið eru tarnað at gjøgnumføra 'vanligu' skúlatilboðini. Kom og kunna teg um møguleikarnar, um hetta verður aktuelt í nærmastu framtíð, ella tú bara ynskir at vita meira.
Caféirnar verða:
- Á Klaksvíkar Bókasavni mánadagin 26. feb. kl. 19:30
- Á Bókasavninum við Løkin í Runavík týsdagin 27. feb. kl. 19:30
- Á Býarbókasavninum í Havn mikudagin 28. feb. kl. 19:00
Umboð frá serbreytunum á Tekniska Skúla í Klaksvík, Miðnám á Kambsdali, og Glasum, frá eftirskúlanum Rásini, og frá Skúlanum á Trøðni fara at greiða frá um teirra skúlatilboð. Øll eru hjartaliga vælkomin, og vit bjóða eisini ein drekkamunn.


text:
Ferðaliðið hjá Ríkispolitinum er komið til landið i dag og skal undir kanningar og avhoyringar i sokallaða grindamálinum frá juli 2010.
Talan er um grindirnar 8. og 9. juli í Húsavik og 19. juli í Klaksvík.
Ovasti myndugleikin ķ grindaspurningum er landsstżrismašurin ķ fiskivinnumįlum, sum ķ lųtuni eisini er landsstżrismašur ķ uttanrķkismįlum. Taš marghįttliga ķ ųllum hesum er, at sami mašur eisini hevur sķnar rųtur ķ politinum.
Roknaš veršur viš, at Karl Haldursson Johansen, sżslumašur fyri Noršoyggjar og Finnbogi Midjord, sżslumašur fyri Streoymoy og Sandoyar sżslu, verša avhoyrdir til mįlini.
Finnbogi Midjord er sżslumašur fyri Sandoyar sżslu umframt Streymoyar sżslu.
Karl Haldursson Johansen er sżslumašur fyri Noršoyar sżslu
Jacob Vestergaard er landsstżrismašur ķ fiskivinnumįlum og evstu įbyrgd av grindamįlum.
Myndirnar er tiknar av heimabeitinum uttan ovasta myndin av grindadrįpinum i Hśsavķk 8. juli, sum Sandoyarportalurin hevur tikiš.


text:
Søga 15: Kona Lot hyggur aftur um seg
LOT og húsfólkið hjá honum búðu saman við Ábrahami í Kána’anslandi. Ein dagin segði Ábraham við Lot: ’Landið er ikki nóg stórt her til øll dýrini hjá okkum. Best er um vit skiljast. Um tú fert annan vegin, fari eg hin vegin.’
Lot hugdi út yvir landið. Hann sá nú eitt vakurt lendi sum hevði vatn og ov mikið av góðum grasi til dýrini. Tað var Jordanslættin. Hagar fluttu so Lot og húsfólkið og dýrini hjá honum. At enda búsettust tey í býnum Sodoma.
Fólkini í Sodoma vóru ógvuliga ónd. Lot var illur um tað, tí hann var ein góður maður. Gud var eisini illur. At enda sendi Gud tveir einglar til Lot fyri at siga honum at Gud fór at oyðileggja Sodoma og býin Gomorra nærindis, tí fólkini vóru so ónd.
Einglarnir søgdu við Lot: ’Ver skjótur! Tak konu tína og báðar døtur tínar og rým burtur higani!’ Lot og tey vóru nakað sein, so einglarnir tóku og leiddu tey út úr býnum. Annar eingilin segði: ’Rennið fyri lívið! Hyggið ikki aftur um tykkum. Rennið niðan í fjøllini, so tit ikki verða dripin!’
Lot og døturnar aktaðu og runnu burtur frá Sodoma. Tey steðgaðu ikki á og hugdu ikki aftur um bak. Men kona Lot var ólýðin. Komin nakað burtur frá Sodoma, steðgaði hon og hugdi aftur um seg. So varð kona Lot til ein saltstólpa. Sært tú hana á bílætinum?
Hetta kann læra okkum nakað. Tað vísir at Gud bjargar teimum ið gera sum hann sigur. Men tey ið ikki lýða hann, missa lívið.
1 Mósebók 13:5-13; 18:20-33; 19:1-29; Lukas 17:28-32; 2 Pætur 2:6-8.


text: Húsavørðarnir Hans og Oskar gera svørtu kassarnar klárar til kommunuvalið í Havn týsdagin 11. november. Aftanfyri sæst grindadrápsmálningurin hjá Tommy Arge. Vónandi verður tað ikki so blóðugt týsdagin. Myndina tók eg í gongini í fyrisitingarbygninginum hjá Tórshavnar kommunu í gjár. Lás, sigli og pappír er alt klárt. Nú er bara at vóna at alt endar í røttum kassa. Tað hugsar kommunali húsavørðurin Oskar helst eisini, nú hann kannar svarta kassan. Oskar er sjálvur uppstillaður fyri lista A. So kaskettarnir hjá valevnum og húsavørðum eru mangir. Men soleiðis er lívið. Tað er eitt val.


text:
Samskifti er so mangt. Tað lærdu vit longu í barnaskúlanum, hóast vit ikki kendu hugtøk sum feed back, einvegis samskifti og samfelagslig atlit. Og enn minni høvdu lisið Habermas og McLuhan. Fyri fyrstu ferð í føroyskari miðlasøgu varnaðist eg í dag tað gleðiliga, at Høgni, sum er vertur í Mælt, fríggjakvøldssendingini hjá Kringvarpinum, reflekterar yvir tað, sum í almenna rúminum hevur verið sagt um hesa sending. Og sigur tað alment, sum sæst niðanfyri, við fynd og uttan at síggja trøll. Sterkt, Høgni. Hevði eg hatt, so tók eg hann av. Fakliga stimbrandi at síggja avvarandi í einum almannamiðili grípa í egnan barm og taka fólkið í álvara. Alt kann altíð verða betri, annars var einki at fara upp til. Soleiðis skapa vit ein góðan miðil við tokka og samtykki í almenna rúminum. Restin er bara ein smaksak millum ymsu segmentini, sum handilsfólkini eru farin at siga. Hetta er samskfti, tá tað er best. Góða eydnu, Høgni og øll tit sum okkara vegna eru til arbeiðis tey komandi fríggjakvøldini.
Fjúv! So ery vit í gongd. Mælt 1 er farin á flog. Nú kann hon liggja og róta í cyberspace saman við hinum floygdu sendingunum, men hvussu við eftirmælinum.Høgni í Jákupsstovu | 13. mar kl. 10:41 | Dagf. 13. mar kl. 10:42
Hatta var so tað. Mælt er í luftini, fyrsta sendingin er send og nú kunnu vit byrja at smíða ta næstu. Týsdagur er og vit eru øll farin at hyggja fram ímóti næstu sending, samstundis, sum vit mjólka tær seinastu viðmerkingarnar, meiningarnar, rósurnar og burturvendu eygnabráini á teimum, sum tiga tá tey einki gott hava at siga.
Eg havi fingið nógvar viðmerkingar frá teimum, sum hava hugt. Nógv eru samd um at tað var ein góð sending. Summi halda at tað var ein ordiliga góð sending og so eru tey eisini, sum halda at sendingin var minni góð. Matinnslagið hevur fingið nógv høggini, men eisini verturin. For hampuligur, rotin, stirvin. Vit hava fingið at vita at tað var kul, tjekkað, áhugavert, stuttligt og onkur segði at sendingin var nógv tann besta føroyska live sendingin viðkomandi hevði sæð.
Manglar tempo sigur onkur - spita upp siga nøkur og so er tað onkur sum hevur krympað tær.
Men eitt er vist og tað er at nógv hava hugt at sendingini. Vit reypaðu óført fyri sendingini áðrenn, kanska ov nógv, men úrslitið var at fólk høvdu varnast at har kom ein nýggj sending. Og nógv av teimum sum hava hugt, hava sagt mær at tey tímdu væl at hyggja.
Um vit skera tað inn til bein, so er tað tað tað snýr seg um. At fáa fólk at hyggja og at tíma at hyggja. Og nú er tað at vit koma inn til tað sum tað snýr seg um. Hvat tímir man at hyggja at.
Til næstu sending fara vit at arbeiða hart fyri at gera tað enn betur. Arbeiðið hjá vertinum skal trimmast, eygnabráið tjekkast og smílið breiðkast. Kanska. Tað vita vit ikki enn, tí vit síggja tað best í studio og vit fara at kanna nærri, hvussu vit gera tað enn betur.
Men sjálv sendingin verður ikki grundleggjandi øðrvísi. Grundhugsjónin er at bjóða hyggjaranum inn til eina áhugaverda løtu við spennandi gestum, tónleiki og hugvekjandi innsløgum. Tí tað tíma vit at hyggja at og vit vóna at tey eru fleiri við okkum.
Fríggjakvøldið!