text:
Í dag hava stjórnarleiðararnir í Føroyum, Danmark og Grønlandi umrøtt ymisk viðurskifti í ríkisfelagsskapinum. Mette Frederiksen, forsætisráðharri, Kim Kielsen, landsstýrisformaður, og Bárður á Steig Nielsen, løgmaður, brúktu rúma tíð at viðgera uttanríkispolitikk og støðuna í Arktis. Fundurin var í danska forsætismálaráðnum í Keypmannahavn.
Um fundin sigur løgmaður:
Ríkisfelagsskapurin er ein týðandi felagsskapur í Arktis. Okkara strategiska staðseting mitt í Norðuratlantshavi gevur Føroyum nýggjar møguleikar. Men tað gevur okkum eisini stórar avbjóðingar og ábyrgd. Hetta krevur, at vit eru umhugsin og samskifta væl fyri at tryggja, at møguleikarnir verða gagnnýttir á bestan hátt.
Eftir fundin sigur danski forsætisráðharrin:
Økti áhugin hjá stórveldunum fyri Arktis gevur samstarvinum í ríkisfelagsskapinum eina nýggja dimensjón. Økti áhugin frá stórveldunum hevur við sær, at vit styrkja samskifti og at Danmark, Grønland og Føroyar fara at arbeiða meira upp á tvørs. Á fundinum í dag hava við millum annað umrøtt uttanríkis- trygdar- og verjupolitikk.
Eftir fundin sigur grønlendski landsstýrisformaðurin:
Tað var ein góður og opin fundur. Vit eru tilvitað um, at grønlendska staðsetingin í Arktis og Norðuratlantshavi gevur okkum ein meira týðandi leiklut í stórpolitisku myndini. Av teirri orsøk er tað sera týdningarmikið, at grønlendska landsstýrið fær eina veruliga ávirkan á tær avgerðir, sum verða tiknar í ríkisfelagsskapinum um Grønland og Arktis.


c: text/html

text:
- Orðið hongur faktiskt BETRI VIÐ í tínum hjarta, sinni og minni, og harafturat verður ennminni um skinnið. Tað verður nemmari at læra tað uttanat. Undarligt er tað, men eingin hevur nakrantíð lært seg nakra bíbliu uttanat uttan King James A.V. 1611.
- Fyri at varðveita ALLAR nuansur í Guðs orði, av berari virðing fyri Guðs orði. Munurin ímillum sagnorðaendingar í 2 & 3 persóni eintali finst eisini í Grikskum.
- Hetta gevur ELSKARANUM av Guðs orði meiri at ELSKA, – og SPOTTARANUM av Guðs orði meiri at SPOTTA, – og setir GREITT og sjónligt MARK ímillum teir. Einkið grátt øki! Lat so bara tey, sum yvirhøvur ikki elska ella virða Guðs orð fara horandi eftir sínum nemmu, “easy, sleazy” entatíðar perVersjónum, sum kalla seg Guðs orð, og ikki eru tað.
- Guðs orð verður BÝTT yvirfyri heimsins lærdu “høvdum”, sum annars høvdu dittað sær at roynt at pilka við Guðs orð. Nú fer tað FORBÍ teirra “klóku” høvdum, teir vilja halda seg laaaaangt vekk frá tí og spotta í Guðleysari fákunnu, sum er tað teir eru fullir av kortini!! (Teir mugu søkja Guð við eyðmjúkum, sonnum hjarta, og virða hans orð, um teir veruliga vilja finna Guð í orði hansara. Uppi í haganum undir onkrum steini verður Guð so ikki funnin.)
- Hoyrarin og lesarin kennir Guðs orð klárt aftur, sum nakað greitt atskilt frá ØLLUM ØÐRUM sum hann lesur. Og jú, hann skilur tað, um hann hevur Halga Andan at læra seg Guðs BÓK.
- Hesar munir valdu King James týðararnir at varðveita í King James A.V. 1611. Hesir munir eiga tí at verða førdir víðari inn í Føroysku King James. Hví? Tí tað er GUÐ sum talar í sínum orði, ikki maður, og vit eiga at lurta við virðing, – og KUNNU VÆL skilja tað, um vit VILJA, og gevast at SPOTTA í uppblásnari fákunnu.
- Sum bíbliulesari vilt tú at byrja við berjast við og kanska hata tey fyri hini modernau SMS-andi menniskju “undarligu” ting í Føroysku King James, men tá ið mál hennara er komið inn í tín anda, so vilt tú reint faktiskt ELSKA tað, … vita eftir! (Enskt-talandi kontemporir TNIV-svingandi endatíðar “christin” spotta eisini Guðs BÓK á Enskum, og vilja gera tað inntil Christus kemur í ský, so hvussu skuldi tað nakrantíð verðið øðrvísi við hinum Føroysku yvirfyri hini Føroysku?)
Undarligt er tað, men tá ið fólk kunnu læra seg heil mál við kanska 50.000 orðum, at tey so ikki kunnu læra seg 500 arkaisk orð. (KJB hevur bert 500 orð, sum eru arkaisk, tvs forn.) Samstundis sum man kennir uttanat nøvnini á øllum teim myrkastu filmunum sum Hollywood útgevur, og hevur sæð teir við fragd og frøi, og dugir at siga hvat allir hasir fúlsligu avgudar sum har búgva eita. Forskrúvaður er hvat endatíðar skeiklaði lógloysingurin er. Fortørnaður, latur, ljúgvandi, og hyklariskur.

robotstxt: allowed

filter: keep


text:
Røða, sum borgarstjórin flutti fram, nú 100 ára føðingardagurin hjá Annelisu Gaardlykke varð hátíðarhildin.
Góða Annelisa,
Kanska um hundrað ár fellur ein ungmoy tár. Tað man hava kenst honum, Janusi Djurhuus, sum eitt drúgt tíðarmál, hóast alt í hesum heimi skal setast inn í eitt lutfalshøpi. Á samfeldu søguslóðini eru hundrað ár fyri lítið at rokna, men fyri okkum menniskju, sum stakverur, er hetta tíðarmálið eitt óvanliga langt lop, so drúgt, at sjálvt tær bíbilsku terminurnar verða yvirhálaðar. Í Sálmunum lesa vit, at: “Sjúti ár er æviskeið várt, og um mikil er megin áttati ár, og teirra dýrd er bert sút og møði, tí tíðin rennur, og vit fljúgva avstað.”
Tað er ikki gerandiskostur um hesar leiðir, at ein borgari hevur lagt heila øld aftur um seg á lívsins kjalarslóð, og í hesum serstaka førinum er tað eisini sjáldsamt, at fødselarurin alla hesa tíð hevur búð í einari og somu bygd, sum ikki varð gróðursett fyrr enn í 1846. Í niðursetubygdini Saltangará, sum ikki var meiri enn 75 ára gomul, táið Annelisa kom inn í hendan heimin.
Onnur, sum vóru borin í heim hetta árið, í 1921, eru forsetafrúan Nancy Reagan, sjónleikarin Charles Bronson, nevaleikarin Sugar Ray Robinson, rúmdarmaðurin John Glenn og Philip prinsur av Bretlandi. Hvussu nógv ið Annelisa hevur givið sær far um javnaldrarnar úti í heimi, veit eg ikki, men tað, sum fyri hana og samfelag okkara gjørdist eitt rættiligt markamót, er, at júst hetta sama árið fekst streymur úr fyrsta ravmagnsverkinum í Føroyum, tá verkið í Botni í Suðuroy stóð liðugt. Elektrifiseringin tók land, ein mennandi kollvelting var byrjað, sama árið sum føðingardagsbarnið sá ljós heimsins. Skipað elektrifisering var ikki sett í verk um okkara leiðir fyrr enn nógv ár seinri – fyrst í fimtiárunum. Tí hevur Annelisa livað báðumegin við hetta stóra nýbrotið. Størsta framtak í Føroya søgu.
Ein dagin eg kom á tal við mín nú sálaða skyldmann, trímenningin Petur Martin Rasmussen, prest, fall prátið á týdningin av niðursetubygdunum. Tey flestu vita um stóru útrásina úr Norðurlondum yvir á amerikanska meginlandið báðumegin við aldarskiftið 18/1900, hetta hendi kortini í nógv minni mun í Føroyum, og pastorali skyldmaðurin var sannførdur um, at hetta var bert niðursetubygdunum fyri at takka. Um hesar leiðir, innanvert kommunumarkið, bara her í grannalagnum, eru tær fleiri: Saltangará, Runavík, Rituvík og Æðuvík.
Strendur er gomul bygd og til ber at siga, at Annelisa íleguliga er fullblóðs strandingur. Hendan dagin fyri hundrað árum síðan var hon borin í heim við Sjógv á Strondum. Maria, rópt Mia, mamman, var haðan, og pápin, Símun, var úr Geilini slektaður. Í 1918 keyptu foreldrini hús og trøð hesumegin fjørðin frá Peturi Anthoniussen, - Peturi á Morskranesi. Kona hansara Jóhanna var systir Onnu Sofíu, ið var kona Per í Heiðunum. Jóhanna doyði bert 30 ára gomul í 1912. Petur giftist aftur, flutti av bygdini, og seldi húsini til Símun og Mariu Thomsen. Hetta verður roknað sum sekstanda húsið í Heiðunum – Saltangará. Símun og Mia fingu 6 børn, Annelisa er eitt teirra. Hon er næstelst av systkjunum.
Hóast tað hevur verið eitt knoss at seta búgv í nýlendi, við at kalla ongum hentleikum, so vignaðist kálvføðingin, annars hevði tað verið utopiskt at røkka so høgum aldri. Langt var millum húsini, búsetingarmynstrið í økinum var balkaniserað. Húsini stóðu miðskeiðis á trøðni hjá teimum flestu, og umframt húski vóru húsdýrini ein týðandi, ja, avgerandi, partur av lívinum og gerandisdegnum. Ikki minst kúgvin, sum er sentrali figururin í táverandi húsarhaldinum, tað lesa vit m.a. um í Feðgum á ferð hjá Heðini Brú. Ketil hevði í ovfarakæti sett seg í so stóra skuld, í einari grind, at hann mátti selja kúnna, størsti sorgardagur í lívi hansara og teirra.
100 ár. Fá hava sum Annelisa í egnum foldarlívi upplivað eina samsvarandi menning í heimsmyndini, og samstundis verið ítøkiligur partur av eini óvanliga stórari menning í egnum jørðildi. Frá spjaddari búseting í fleiri smáum bygdum til ein av landsins størstu býum. Hon gekk í gamla skúlanum á Glyvrum, sum var bygdur í 1890/91, og nú farið varð millum skins og hold, ein umvæling skuldi gerast, funnu vit eina meiri enn 90 ára gamla skrivibók hjá føðingardagsbarninum. Skrivað á donskum, sjálvandi, hetta var tíðin áðrenn mál- og mentanarliga frambrotið seinri í tí øldini. Eisini ta menningina ferðaðist Annelisa ígjøgnum, og eftir skúlaárini fór hon út at tæna, sum tá var vanligt. Eisini var hon í fiskaarbeiði hjá slóðaranum Símuni á Høgabóli. Onkrum av nógvum hevur hon greitt frá í útvarpaðum samrøðum. Hon er eisini ein av góðu keldunum til søguna um Runavíkar kommunu, sum kom út fyri kortum, skrivað av vestmenninginum Helga Jacobsen.
Undir heimsorrustuni seinru, í 1944, giftust tey bæði Annelisa og Karl. Karl Gaardlykke var lambamaður, men eftir at mamma hansara doyði frá honum, hann var tá bara tvey ára gamal, varð hann fluttur út á Nes, til morbróðurin Dánjal Davidsen, at vaksa upp. Karl fór til skips 14 ára gamalur, sigldi dastið av krígnum, men í 1943/44 gekk hann uppá skúla í Havn og fekk skiparaprógv á vári hetta seinra árið. Sama árið var hann við í einum skipakeypi, og var hann útróðrarformaður við “Morgunroðanum” í fleiri ár, til hann í 1948 fór at føra “Phebe” hjá D. P. Højgaard á saltfiskaveiði undir Íslandi og Grønlandi. Í nógv ár førdi hann “Harald” hjá Kjølbro og var mettur millum fremstu rokskiparar í landinum. Í 1958 keypti hann sluppina “Lizzie” frá høgabólsmonnum. Hann seldi hana aftur í 1962. Nú keypti hann “Mai”, sum vit, á okkara aldri, minnast sum eitt av skipunum, ið m.a. var grundarlag undir flakaframleiðsluni á landi. Símun, sonurin, loysti hann av, onkuntíð, og í 1983 seldi hann “Mai” til bróðursonin Petur Anker Gaardlykke í Vági. Eftir tað róði hann út við “Selnes”, egnum útróðrarbáti, við línu, snellu og sildagørnum. Karl doyði 7. juni 1990 – 71 ára gamal. Soleiðis hevur Annelisa sitið einkja í meiri enn 30 ár.
Tey bæði fingu børnini Honnu, Símun, Sonju og Dánial. Ommubørnini eru 10 í tali. Langommubørnini 22 og oldurommubørnini 2 í tali. Tað eru ikki øll sum geva sær far um stríðið, sum ein kona hevur havt sum administrator og uppalari, tá maðurin fyri tað nógva var til skips og átti skip. Hetta eru tær heimaarbeiðandi hetjurnar, við drúgvum arbeiðsdegi, sum tóku sær av húskinum og øllum tí sum hekk uppi við hesum. Annelisa var heima í uppvøkstrinum hjá børnunum, og seinri arbeiddi hon á flakavirkinum Lynfrost fram til pensiónsaldur.
Tað er stílur yvir Thomsen-fólkunum. Eins og Karl eiga brøður hennara dyggan lut í vinnulívssøguni á staðnum. Teir fingu, saman sváginum Jóhannusi Tausen, “Oknina” smíðaða á Tórshavnar Skipasmiðju. Partafelagið Lógv varð stovnað í 1962. Í 1963 varð kjølurin strektur, og á heysti 1964 var “Oknin” klár at fara á fiskiveiði. Síðan hava teir fingist við skipadrift, og teir sum eru uppi á døgum, Samson og Bentze, eru líka eldhugaðir enn, hóast teir eru lítið yngri enn systurin, sum í dag fer um eitt sjáldsamt markamót. Soleiðis hevur Annelisa eisini verið partur av einum pulserandi maritimum lívi stóran part av lívinum. Tað hevur av góðum grundum verið við til at kveikt ein magnfullan samfelagsáhuga. Vitið er bjart, og ert tú befongdur við nakað av positivum forvitni, so rennur væl saman í skilgreinanini av tí sum fyriferst í lokalsamfelagnum og kring um heimin. Fremri enn hetta stendur tó familjan, hon er ættkær, Annelisa, og tey eru ikki so fá, pløggini, seymað og tøtt, sum hon hevur latið úr hondum, so kreativ og dugnalig sum hon er við hondunum. Tað er eyðsýniligt fyri okkum øðrum, at familjubondini eru sterk. Vit, sum hava okkara vikuligu gongd í Glyvra kirkju, løgdu til merkis hesa sjónina, táið tey trý systkini, komu inn eftir kirkjugólvinum. Ja, har var stílur, og ein ráki av sáttligari og djúpari Guðstrúgv. Arvað frá foreldrunum, sum íðin gingu hesa somu leiðina.
Um ein pessimistur kann gerast hundrað ára gamal, tað veit eg av góðum grundum ikki, men tað ber til at røkka hundrað árum, um tú hevur eitt lætt lyndi og - umframt tað álvarsliga - dugir at síggja tað skemtiliga í lívinum, tá løtan er til tað. Annelisa er eisini eitt dømi um, at tú kanst gerast líka gamal sum ein øld, um tú ikki roykir, drekkur ella eigur ein bil. Hetta seinasta ger, at apostlarnir vera nógv brúktir, konditiónin verður hildin við líka og heilt fram til 96 ára aldur búði hon einsamøll heima. Tá kom eitt minni kropsligt bakkast, og síðan hevur hon havt sítt heim á Røktar- og Ellisheiminum í Runavík. Her hevur hon trivist væl, og kennir seg væl viðfarna og passaða. Nú er mesta frítíðarítrivið at spæla kort, helst sjavs, og fjølskyldan heldur fyri, at hon sum oftast situr eftir sum vinnari, tá leikur er lokin.
Javnaldrarnir Nancy, Bronson, Sugar Ray, Glenn og Philip høvdu sína tíð, flestu teirra vóru á pallinum í mínum ungu døgum, og har stendur Annelisa framvegis, serliga í dag, nú hon fyllir hundrað ár.
Sólin er komin nakað vestur á himmalin, men ongin er eldri enn hon sjálv heldur seg vera, og við at spegla sær í egnum eftirkomarum, fjølskylduni, sær tú bulin og greinarnar á tínum egna lívstræi, - tað sum tú íleguliga legði til samfelagið. Tað fjálgar.
Fyri Runavíkar kommunu og eldrasamtakið Roðan fari eg at takka tær, Annelisa, fyri alt tað sum tú gavst samfelag okkara. Tygum hava verið ein virkin partur av eini sjáldsama stórari menning í hesum partinum av landinum. Hjartaliga til lukku við hundrað ára degnum og Guðs ríku signing ynski eg tær í døgunum sum liggja fyri framman.
Tórbjørn Jacobsen, borgarstjóri
Um tú veitst okkurt, sum VP ikki veit - skriva so til vp@vp.fo


text:
Norðoyggjar hevur mist 100tals milliónir síðani hendan samgongan hevur tikið við, bæði við uppboðssølum, tilfeingisgjøldum og menningarkvotum, har pengar vera fluttir frá Norðoyggjum og til eitt tómt hol í Tórshavn og nú er netto vinningurin hjá okkara vinnufeløgunum innan fiskivinnuna næstan komin niður á 0,00 kr. og tað kann fáa katastofu fylgur fyri Norðoyggjar.
Í dag leggur Fólkaflokkurin uppskot fyri Løgtingi, har flokkurin vil avtaka uppboðssølu av fiskirættindum. Fundurin byrjar kl. 13.30.
Spennandi at vita, hvat okkara samgongutingfólk í Norðoyggjum hava at siga um uppskoti, Óluva Klettskarð og Jónleif Johannesen.
https://www.facebook.com/Folkaflokkurin/videos/287065651904779/?
Her almennu viðmerkingar hjá Fólkaflokkinum: Uppskot til løgtingslóg um broyting í løgtingslóg um fyrisiting av sjófeingi (Avtaka uppboðssølu av fiskirættindum)
Andstøðan hevur undir viðgerðini av uppskotinum hjá samgonguni um fyrisiting av sjófeingi víst á, at útlutan av veiðirættindum umvegis uppboðssølu skapar ótryggleika í vinnuni. So at siga øll vinnan gjørdi í hoyringarskrivum og undir hoyringum í Vinnunevndini vart við, at uppboðssøla av veiðirættindum er stórt afturstig í tí stóru menning, sum vit seinastu árini hava sæð í fiskivinnuni,
síðani seinasta samgonga hækkaði uppsjóvarkvotupartin munandi.
Seinni hava royndirnar við uppboðssølu av fiskirættindum víst, at vinnan hevði rætt. Uppboðssølan hevur verið ein fiasko.
Trygg rættindi eru fyrsta treyt fyri eini skilagóðari tilrættislegging í øllum liðum í vinnuni. Ótryggleiki heldur vinnuni aftur at gera stórar íløgur í nýggj og framkomin skip. Ótryggleiki ger tað trupult at gera langtíðarsáttmálar, sum tá til stykkis kemur tryggja betri prís og trygg arbeiðspláss. Og ótryggleiki ger umstøðurnar at leggja framleiðslu við langtíðarperspektivum til rættis munandi verri.
Dømi um vánaligt úrslit av uppboðssølu eru nú fleiri. Í kappingini um at fáa hendur á rættindum gjørdist størsti parturin av rættindunum at veiða so dýrur, at skipini sótu eftir við halli. Eisini kann prísurin á veiðu broytast. Tá sildin varð seld á uppboðssølu í 2017, var prísurin á góðari leið. Men tá sildin kundi veiðast og síðani seljast, var prísurin í botni. Hetta lýsir greitt, hvørja støðu uppboðssølan kann seta tey í, sum dagliga skulu liva í vinnuni.
Uppskotið tekur av lógarmøguleikan hjá landsstýrismanninum at selja fiskirættindi á uppboðssølu.
SáH


text:
Húsar
Hin 23. apríl 1916 sendi bygdaráðið fyri Kunoyar, Mikladals og Húsa sókn soljóðandi skriv til Færø Amt og Provsti: Man tillader sig herved at anmode den høje Kirkeinspektion om at fremskaffe en Tegning til en ny Stenkirke med Jerntag i Husum, der tænkes opført i Stedet for den gamle, der i Vinter blev ødelagt af Vindstød.
Hin 19. juli 1916 fær kirkjuverjin Daniel Hansen bræv frá amtinum um, at honum verður heimilað at taka kirkjuna á Húsum niður, tá ið hann heldur tað vera hóskandi, at leggja tilfarið á ein góðan og tryggan stað, og eftir meting frá tveimum álítandi monnum at selja tað tilfar úr gomlu kirkju, sum hann við vissu heldur ikki kann verða nýtt annaðhvørt til sjálva tað nýggju kirkjuna ella til byggingina av henni.
Seinni áleggur løgtingið amtmanninum og próstinum at útvega tekning og leysliga kostnaðarmeting av nýggjari grótkirkju, 12 x 24 alin innan. Teir vendu sær til Guttorm Eysturoy, snikkarameistara í Havn. Hann hevði lært í Bergen, og hevði dómkirkjuna í Tróndheimi sum fyrimynd til nýggju kirkjuna.
Grundin var slættað og stóð óbygd umleið eitt ár, meðan Húsamenn og Syðradalsmenn sprongdu og høgdu grótið til.
Christian J. Sørensen stóð fyri byggingini. Sjálvur tók hann sær av grót- og múraraarbeiðinum og fekk Guttorm Eysturoy at standa fyri timbur- og snikkaraarbeiðinum.
Tey fimm spírini á kirkjuni verða á Húsum søgd at vera gjørd í smiðjuni hjá Askham í Havn. Á høvðusspírinum stendur árstalið 1919, tí at tað var árið, teir høvdu ætlað, at kirkjan fór at standa liðug.
Tað hevur ljóðað, at Húsa kirkja var so kostnaðarmikil, at hon tømdi ikki bara kirkjukassan í Norðoya prestagjaldi, men eisini allar kirkjukassar í Føroyum og meira enn tað.
Í fýra ár, 1916-1920, var Húsar uttan kirkju. Og hin 11. juli 1920, 6. sunnudag eftir trinitatis, vígdi Jákup Dahl, próstur, nýggju kirkjuna.
[KELDA: J. P. Gregoriussen, Nýggjaru Kirkjurnar]
Kirkjuráðið


text:
Tinganest
Tinganest er ein føroyskur tónleikabólkur. Teir, ið manna bólkin, eru Jóan Jakku Guttesen: Sang, Bass, Akk. gittar - Magnus á Stongum: Sang, Akk. gittar - Eivin Simonsen: El-gittar, akk. gittar Elias Simonsen: Tangentar, kór. Trummir, Akk - Jan Ove Heinesen:
Bólkurin varð til fyrst í áttatiárunum við navninum TINGANEST, tó hevði ymisk manning myndað bólkar í Sørvági líka frá sekstiárunum, har Magnus, Jóan Jakku og Eivind vóru partar av. Seinni eisini í Danmark, har teir vóru í lestrarørðindum. Í 1983 kom fyrsta bandið út, og varð hetta band nógv spælt. Sangir sum "Upp á tá" og "Vágagellan" vóru og eru javnan enn at hoyra. Í 1984 kom annað bandið, og tað triða kom í 86. Bólkurin hevur verið við í øðrum prosjektum eisini, serliga Jóan Jakku hevur verið virkin í tónleikalívinum við soloútgávum og eisini saman við øðrum. Nýtt tilfar verður eisini at hoyra í komandi framtíð frá onkrum av limunum.
Tinganest er enn virkiðEdit
Núverandi manning í Tinganest er: Finnur J. Jacobsen trummur áslottur og sang, Jóan Jakku Guttesen bass og sang, Holgar Jacobsen guitar, Magnus á Stongum guitar og sang. Tinganest hevur spælt á fleiri av føroysku tónleikafestivalunum og á øðrum konsertum runt um landið. Nevnast kann t.d., at Tinganest spældi á G-festivalinum 2009, Tinganest spældi á konsertini í Saltsiloini á Drelnesi í Suðuroynni 15. mai 2010, tvær vikur seinni spældu teir til dans á Seglloftinum á Tvøroyri. Tinganest spældi eisini á Summarfestivalinum í Klaksvík í august 2010.
ÚtgávurEdit
- 1983 - Upp Á Tá Kassettuband
- 1986 - Nú Má Tað Vera Kassettuband
- 1989 - Tinganest 3 Kassettuband
- 2004 - Longst sum best Best of fløga
UmframtEdit
- 1985 Ung 85 við lagnum "Síðsta dansin" Kassettuband
- 1998 Ung um aldamóti við lagnum "Síðsta dansin" Fløga


text:
Tógv, sum hóskar til stokkar nr. 4
Kasta 18 eygu uppá og bind stiklavond 10 cm. Kasta 10 eygu uppá til ermu.
Vend og bind 28 eygu og kasta 10 eygu uppá til hina ermuna. Vend og bind 2,5 cm.
Læs 10 eygu av í byrjanini av stokkinum og bint stokkin lidnan.
Vend og ger tað sama við hendan stokkin.
Bind 7 cm beint upp. Nú er onnur helvtin liðug, og tú kanst antin læsa av ella halda fram og binda hina síðuna.
Tilgerð: Seyma saman, men lat opið vera í neðra. Seyma 2 oyru við at seyma fyri hornini á høvdi-num. Seyma nakrar stingir til eygu, nøs og munn við einum øðrum liti. Snara ella hekla eitt hálstur-riklæði og fest á bamsuna mitt aftan á hálsinum


text:
a. Uppskrift úr Fugloy
Ein kona var, sum tey eyknevndu »kráku«. Hon átti eina dóttur, ið skírd varð krákudóttir, og eina fosturdóttur, sum tey rópaðu kalsdóttur. Mamman gav sínari egnu dóttur alt gott, men visti ikki alt tað illa, hon vildi gera fosturdóttrini.
Ein dagin setti hon báðar at spinna, fekk sínari dóttur silki, men fosturdóttrini einki uttan høvda- og fótaull, og legði so við, at tann, sum tað slitnaði hjá fyrri, skuldi verða útkoyrd. Sum vituligt slitnaði tað fyrri hjá kalsdóttur, og við tað sama koyrdi krákan hana út.
Hon tók at ganga og kom til eina kúgv, sum stóð við biði á hornunum.
Kúgvin bað hana mjólka sær og drekka av mjólkini so mikið, sum hon vildi, og hon so gjørdi.
“Alt gangi tær væl og einki illa! gull og silvur rapi fyri fótunum á tær, hvørt spor tú stígur!” segði kúgvin við hana.
Hon gekk longur fram og kom til eina ær, sum bað hana hjálpa sær at lemba. Hon so gjørdi, og ærin bað gott fyri henni líkasum kúgvin.
So kom hon til ein mann, sum hevði so sítt skegg, at tað stóð niður á knøini á honum. Hann bað hana raka sær; hon so gjørdi, og maðurin bað gott fyri henni sum kúgvin og ærin.
Hon gekk vegin fram og kom til ein harragarð; har fekk hon tænastu og varð so sett til at sópa túnið. Tá ið hon hevði tænt í eina tíð og vildi sleppa haðani, vóru tvey skrín sett fram fyri hana til at velja ímillum sum løn: annað skínandi bjart, annað svart. Hon tók tað svarta, tí tað var nóg gott fyri hana, helt hon og fór heim aftur til krákuna.
Tá ið hon kom heim við skríninum og opnaði tað, lógu tríggir kjólar niðrií: hin fyrsti skein sum stjørnurnar, annar sum mánin og triði sum sólin. Stjúkmamman og dóttir hennara vóru tá um at rivna av illsinni.
Eftir hetta var hin gamla krákan nóg avindsjúkari enn fyrr inn á kalsdóttur og sendi við tað sama sína egnu dóttur út at tæna: hennara dóttir fór saktans at fáa betri løn, helt hon.
Krákudóttir fór sama vegin, sum kalsdóttir hevði gingið, og møtti teimum somu. Men kúnni, sum bað hana mjólka sær, svaraði hon, at hon fór ikki at spilla sínar reinu fingrar upp á skitnu reyv hennara, og kúgvin bað henni tí illbøn:
“Alt gangi tær illa og einki væl! Ormar og paddur skríða fyri fótunum á tær, hvørt spor tú stígur!”
Hon kom til ærina, sum bað hana hjálpa sær at lemba, og so til mannin við tí síða skegginum, sum bað hann raka sær, men hon sýtti báðum.
So kom hon til hin sama harragarðin, sum kalsdóttir hevði verið í, og varð sett til at sópa túnið. Óvandaliga varð sópað, og ikki var long tíð umliðin, so segði krákudóttir seg úr tænastuni. Tvey skrín vóru tá sett fram fyri hana, annað gylt og annað svart, til at velja ímillum; tað skuldi vera løn hennara. Hon tók tað gylta - einki at ivast í.
Tá ið hon kom heim við tí, var frøi á krákuni: hetta var vakurt at síggja - her mundi frálíkt vera innaní, helt hon.
Men tá ið skrínið varð opnað, skriðu ormar og paddur útúr og krupu upp á krákudóttur og mommu hennara, so tey vóru at læsa skrínið aftur sum skjótast.
Nú var krákan spinnandi óð, stoytti eina tunnu av ertrum í øskuna á grúgvuni fyrsta sunnumorgunin og segði við kalsdóttur, at hon skuldi pilka alt uppaftur og vera liðug, til tær báðar, krákan og dóttirin, komu aftur úr kirkjuni.
Kalsdóttir settist at gráta, tí hon helt tað vera óført.
Sum hon sat, kom ein hvíttklæddur maður til hennara og bað hana fara í kirkjuna, tí hann skuldi sjálvur síggja fyri, at alt var liðugt og upppilkað, tá ið hon kom aftur: men hon mátti fara úr kirkjuni, áðrenn tað fór at ringja frá.
Hon læt seg í kjólan, ið skein sum stjørnurnar, fór avstað og var heima aftur undan hinum fólkunum.
Øll tosaðu um hesa ókunnugu vøkru gentuna, í kirkjuni hevði verið; men eingin visti, hvør hon var.
Tá ið tær báðar, kráka og dóttir, komu heim, sat kalsdóttir við eldin í pjøltrum sínum, og allar ertrarnar vóru upppilkaðar.
Næsta sunnumorgun stoytir krákan bygg í øskuna til kalsdóttur at pilka upp í kirkjutíðini. Tað gekk sum fyrru ferð: hin hvíttklæddi maðurin kom, gentan fór í kirkju í tí kjólanum, ið skein sum mánin, og var heima aftur undan hinum. Tá var alt byggið longu upppilkað.
Prinsurin hevði verið í kirkjuni, sæð hesa fremmindu gentu og lagt hug á hana: næsta sunnudag vildi hann seta menn í forkirkjuna til at fanga hana, tá ið hon vildi sleppa sær út.
Triðja sunnumorgunin stoytti krákan grýn í øskuna til kalsdóttur at pilka upp, og alt gekk sum hinar báðar fyrru ferðirnar. Hesa ferð læt kalsdóttir seg í kjólan, ið skein sum sólin; men áðrenn hon fór í kirkjuna, bað hin hvítklæddi maðurin hana hava skógvin leysan á høgra fóti.
Øll í kirkjuni undrast á hesa vønu gentu, venda sær við til at hyggja at henni, og presturin sjálvur missir málið.
Tá ið hon skal sleppa sær út, eru menninir í forkirkjuni fyri henni og skulu grípa hana; men hon sleppir skónum; teir leggjast á henda skógv, og meðan smýgur hon út.
Prinsurin upplýsir skógvin og kunnger, at tann genta, sum nýtir hann, skal vera kona hansara.
Alt tað unga konufólkið fer avstað til at royna skógvin; men ikki ber til: summum roynist hann ov stórur, summum ov lítil.
Krákan biður sína dóttur høgga av hælinum og sneiða av tánni og so fara avstað til at vita, um hon nýtir skógvin. Krákudóttir so ger og nýtir hann.
Prinsurin verður at halda orð og førir gentuna heim til slottið sum brúður; men tá ið hann kemur til borgarliðið, syngur ein fuglur uppi í einum træ:
»Høggin hæl og sniðin tá!
heima situr jomfrú, ið gullskógvin á(r).«
Prinsurin letur gentuna úr skónum og sær, at hann er fullur av blóði. So rekur hann hana frá sær og letur samla alt konufólkið aðra ferð á slottinum til at vita, hvør ið skógvin nýtir.
Hann spyr, um alt er samankomið nú.
Ja, siga tey: alt uttan eitt ilt, ið er hjá krákuni.
Tað batar ikki at fara eftir tí, heldur krákan; men prinsurin sigur, at alt skal koma, og sendir menn eftir kalsdóttur at heinta hana til slottið.
Hon letur seg í kjólan, ið skínur sum sólin, tekur pjaltrarnar uttanyvir og fer við monnunum til slottið.
Tá ið hon kemur inn, smoyggir hon pjaltrarnar uttan av sær, roynir skógvin og nýtir hann. Hann situr sum stoyptur uppi á fótinum.
Nú kennir kongasonurin gentuna aftur - hetta er hon, ið hann skal hava til konu.
So giftust tey bæði; men krákan og dóttir hennara vóru báðar brendar á báli.
Frásøgn: Jóhan Hendrik Matras, Kirkju (Katrina Arentsen, Norðtoftum, hevur sagt brigdi, ið liggur nær hesum)
b. Uppskrift úr Sumba
Eina ferð var tað ein maður og ein kona. Hana kallaðu tey »kráku« og hann »kall«.
Ein dagin, ið kallur var úti, fann hann eina lítla gentu og tók hana heim við sær til fosturs.
Eina dóttur áttu tey sjálv; á hana kastaði krákan allan sín alsk, og var hon tí nevnd krákudóttir, men kundi ikki torga fosturdóttrina.
Tá ið báðar vóru tilkomnar, skuldu tær út at tæna hjá einum risa, og krákudóttir fór fyrri.
Hon kemur at einum garði, sum lið er á. Garðurin biður hana laða liðið upp, men hon sigur, at ov reinar eru sínar hendur til at dálka á grótinum. So sigur garðurin:
“Allar vættrar biði tær ónt og eingin gott!”
Hon kemur til eina kálvsjúka kúgv, sum ikki fær kálvað. Kúgvin biður hana hjálpa sær; men hon svarar, at ov reinar eru sínar hendur til tess. Kúgvin sigur sum garðurin.
So kemur hon til eina lambsjúka ær, sum ikki fær lembt. Ærin biður hana hjálpa sær; men hon svarar sum fyrr. Ærin sigur sum hini.
Nú kemur hon til risan. Hann fær henni slýggj at spinna; hon í holt við tað, men alt slitnar.
Risin er burtur á skógvinum um dagin, kemur heim aftur um kvøldið og er ógvuliga ruskutur, tí einki er spunnið.
Annan dagin fær hann henni klovan og pottarnar at skúra; men teir skulu vera glitrandi sum silvur, leggur hann við. Meira hon skúrar, døkkari verður.
Hann kemur aftur og er so illur, at hann slær hana undir ymsu oyru.
Triðja dagin fær hann henni túnini at skola: hon skal nú hava tey rein, til hann kemur aftur - ella verður ónt av. Helst meira hon skolar, helst skitnari verður.
Risin kemur heim og er nú bæði grummur og grønur. Ongan mat fær hon og setst at gráta.
Nú fer kalsdóttir avstað og kemur til garðin, ið biður hana laða liðið upp. Hon so ger. Garðurin sigur:
“Allar vættrar biði tær gott og eingin ónt!”
Hon gongur og kemur til kúnna, ið fær ikki kálvað. Kúgvin biður hana hjálpa sær, og hon situr upp yvir henni, til kálvað er. Kúgvin sigur:
“Allar vættrar biði tær gott og eingin ónt!”
Hon kemur til ærina, sum fær ikki lembt. Ærin biður hana hjálpa sær, og hon situr upp yvir henni, til lembt er. Ærin sigur sum hini.
Hon kemur til risan. Hann fær henni slýggj at spinna; hon spinnur alt upp, sum er, og tað slitnar ikki ein favnur.
Risin kemur heim og er so ógvuliga blíður: hon skal vera vælkomin.
Næsta dagin fær hann henni klovan og pottarnar at skúra; teir skulu vera glitrandi sum silvur. Hon skúrar, til alt skínur.
Enn blíðari er risin, tá ið hann kemur heim hetta kvøldið.
Triðja dagin fær hann henni túnini at skola; hon skolar, og alt verður so reint og nossligt.
Risin kemur heim, takkar henni og sigur, at nú skulu tær fáa lønina báðar fyri tað, at tær hava tænt.
Hann fer eftir tveimum kistum, sum hann setur á gólvið: onnur so skínandi bjørt, onnur kolasvørt og skitin, og sigur, at krákudóttir skal fáa lov at velja fyrri: tí hon var tann, ið fyrri kom at tæna, Hon tekur við tað sama ta vøkru kistuna, og hin verður við ta svørtu.
So hvør undir sína kistu og heim aftur til kráku.
Mamman er fegin, at dóttir hennara kemur við hesi vøkru kistu og hin við teirri ljótu.
“Her man okkurt gott vera í” - og tær, mamma og dóttir, at læsa upp.
Nú ið opnað er, tysja ormar uppúr, so tær verða at smella lokið aftur.
So søkkja tær kistuna niður.
Ikki tordi kalsdóttir at opna sína kistu, meðan tær vóru inni, tí tær hagreiddu hana altíð illa.
Ein dagin, ið tær eru úti, letur hon kistuna upp - tá liggur har tríggir stakkar í: tann fyrsti sum sólin, annar sum mánin, triði sum stjørnurnar, og hartil skógvar.
Nú heldur kongur veitslu og býður øllum fólkinum saman.
Kráka fer við sínari dóttur; tær setast til borðs so hábærsligar og pilka við prónshøvdi burtur úr einum eggjareyða - tær vilja látast so væl siðaðar.
Tá ið tær koma heim aftur, eru báðar gorhungraðar og taka at skræða deyðseyðakjøt í seg.
Sunnudagin skulu tær fara í kirkjuna, og so hugsar kalsdóttir, at hon skal sleppa sær eisini.
Tá ið liðugt er at matgera, fer hon eftir stakkinum, ið skínur sum stjørnurnar, letur seg í og so í kirkju.
Kongasonurin sær, at eitt ókunnugt fólk er komið í kirkjuna - so vakurt og prútt hevur hann ikki sæð fyrr.
Hon sleppur sær út aftur undan hinum fólkinum.
Tá ið kráka og dóttir koma heim, situr kalsdóttir við eldin í pjøltrum sínum; tær speireka hana: tað mundi víst vera hon, ið var í kirkjuni.
Næsta sunnudag fór hon aftur í kirkju í stakkinum tí, ið littur var sum mánin.
Kongasonurin fær hug at hesari vøkru gentu og setur menn í forkirkjuna til at ansa eftir, tá ið hon kemur út aftur.
Hon kemur og smýgur seg út ímillum teirra, so teir fáa ikki fatur á henni.
Triðja sunnudag fer hon í stakkin tann, ið skínur sum sólin.
Kongasonurin sigur við varðmenninar í forkirkjuni, at, um teir nú ikki fáa hana hesu ferð, skulu teir láta lívið.
Hon smýgur ímillum teirra; men gáttin er tjørubrædd, so annar skógvur hennara verður standandi fastur.
Kongasonurin spyr, um teir hava fingið hana, men teir siga, at hon slapp: tó fingu teir annan skógvin av fóti hennara.
Kongasonurin sendir boð, at allar gentur, í ríkinum eru, skulu koma saman til at vita, hvør ið nýtir henda skógv. Hon, ið hann nýtir, skal vera kona hansara.
Har er krákudóttir eina fyrst; hon høggur tærnar og hælin av sær og nýtir so skógvin.
Kongasonurin verður at halda orð og førir hana heim á slottið.
Ein náttargal hevur hann, sum dugir at greiða honum frá øllum, og nú tey koma í svøvnhúsið, sigur náttargalurin:
“Høggin hæl og sniðin tá!
heima situr jomfrú, ið gullskógvin ár.”
Kongasonurin letur hana úr skónum og sær, at hann er fullur av blóði. So koyrir hann hana á dyr og letur kalla allar gentur í ríkinum saman aftur, bæði ringt og gott, úr hvørjum húsi.
Menn koma til kráku og spyrja, um eingin onnur genta er í húsinum. Kráka sigur, at her er eitt so ilsligt: tað kann ikki fara fyri kong.
Hon skal fara kortini, siga teir.
Kalsdóttir smoyggir seg í hin sólbjarta stakkin; men teir gomlu kloddarnar verður hon at hava uttanyvir - ella sleppur hon ikki út fyri kráku og krákudóttur.
Tá ið hon kemur til slottið, koyrir hon kloddarnar uttan av sær og fer innar, roynir skógvin og nýtir hann. Hann situr so snøggur á fótinum.
Nú kennir kongasonurin hana aftur og tekur hana til konu.
Men krákudóttir og mamman vóru báðar brendar.
Frásøgn: Anna Sofía og Fredrikka Langgaard, Sumba
Jakob Jakobsen: ”Færøske folkesagn og æventyr”, 1898-1901
Ævintýrið er her endurgivið við stavseting Hammershaimbs.
19 AT 480, AT 510


text:
Vit seta øðrvísi krøv til málingina, sum vit nýta í baðirúminum. Hetta rúmið er ikki sum hini rúmini í húsinum, og tí setur tað eisini nøkur serlig krøv til málingina.
Tá vit gera reint í baðirúminum, kemur tað ofta fyri, at tað er neyðugt at nýta reingeringarevni. Afturat tí, so er tað umráðandi at málingin í baðirúminum tolir fugt og vatn dropar, sum kemur tá vit nýta brúsu og bað.
Hetta merkir, at máling, ið verður nýtt í baðirúminum, skal hava eina ávísan glans. Glans nýta vit, fyri at vísa hvussu nógv lakk er í málingini, og hvussu nógv hon av tí sama skínur. Jú meira lakk er í málingini, jú meira tolir hon at verða turkað, uttan at málingin smittar av.
Til baðirúmini viðmæla vit, at tú nýtur eina máling, við einum minimum glans á 25.
At finna tað røttu málingina til baðirúmi krevur góða vegleiðing, við eyga fyri, hvussu títt baðirúm er innrætta. Um tú hevur flisar í brúsuni, og einans manglar máling til veggirnir rundanum, hevur tú einans tørv á einum slag av máling. Ynskir tú at mála alt rúmið, er kanska tørvur á fleiri sløgum.
Vit hjálpa tær fegin við, at finna tað rætta slagið av máling og glans, sum tú hevur tørv á, í tínum baðirúmi.


text:
Klassikarin er afturkomin
Og talan er veruliga um klassikara, sum er bygdur í andanum hjá Supra. Síðani fyrsta útgávan av Supra sá dagsins ljós í 1967, hevur talan verið um væl sniðgivnan bil við einum sterkum 6-sylindraðum motori undir hjálminum. Einum bili, har bakhjólini verða nýtt til framdrift, og sum tí hevur heilt serligar koyrieginleikar.
Við 3,0 litra stóra motorinum hevur bilurin 340 hestar og eitt moment upp á heili 500Nm. Hetta gevur eitt framúr upptrekk, sum sendir bilin frá 0-100 upp á 4,3 sekund, og har nálin ikki steðgar, fyrr enn hon er komin upp á 250 km/t.
(Upplýstu virðini eru eru ávíkavist tey lægstu og hægstu í motorúrvalinum, og umboða tí ikki neyðturvuliga eina ávísa modelsamanseting. Upplýsta nýtslan av brennievni og CO2-útláti er roknað út frá ES-ásetingum. Veruliga nýtslan kann víkja frá hesum - alt eftir, hvussu koyrt verður. Upplýsti prísurin er lægsti prísur, og er tí kki neyðuturvuliga galdandi fyri bilarnar á myndunum.)
Ongar útreiðslur til viðlíkahald í 3 ár
Tá tú keypir ein nýggjan Toyota, fært tú ein 3 ára servicepakka við í keypinum*
Ein Toyota 3 ára servicepakki fevnir um øll eftirlit, allar umvælingar, allar eykalutir og alt vanligt viðlíkahald. Servicepakkin er galdandi í 3 ár ella í mesta lagi til bilurin hevur koyrt 90.000 km.
- Ókeypis árligt og hálvárligt eftirlit
- Ókeypis umvælingar
- Ókeypis Toyota eykalutir
- Ókeypis viðlíkahald og skift av bremsum
- Ókeypis olja, løgir og skift
- Ókeypis perur og skift
- Ókeypis viskarar og skift
- Ókeypis sprinklaraløg og áfylling
- Ókeypis filtur og skift
- Ókeypis bilhjálp í Evropa
Toyota bilhjálp er galdandi í Føroyum og í meira enn 40 londum í Evropa. Toyota bilhjálp umfatar millum annað hjálp í sambandi við ferðsluóhapp, punktering, innistongdar lyklar, tóman bensintanga, skeivt brennievni og um bilurin er tómur fyri streym.
- Ókeypis vask av bili ísv. eftirlit
- Ókeypis tøkniligar dagføringar
- Hægri søluvirði á bilinum
Er bilurin viðlíkahildin av serfrøðingum og eftir forskriftunum, hevur hann eitt hægri søluvirði.
* Toyota 3 ára service pakkin er galdandi fyri allar nýggjar persónbilar.
Servicepakkin er ikki galdandi fyri vøruvognar, hýruvognar og skúlavognar.


text:
Nám Sálamon kongs
Bókadeild Føroya Lærarafelags
- Síður: 64.0
- Útgávuár: 2016
- Upprunamál: enskt
- Innbinding: heft
- Rithøvundur: Henry Rider Haggard
- Myndir: Matteo Pincelli
- Týðari: Oddfríður M. Rasmussen
Tá ið Henry er komin til Suðurafrika fyri at finna beiggjan, George, frættir hann, at George er farin at leita eftir námum Sálamon kongs, sum sigst vera full av diamantum.
Henry fer aftaná, og á ferðini eru hann og fylgi hansara úti fyri nógvum vandamiklum hendingum; teir enda í einari oyðimørk, síðan í bítandi kuld, og verða umringaðir av krígsmonnum.
Man tað fara at eydnast Henry at finna beiggjan?


text:
Smábussar M2 til 10 – 19 fólk, førarin íroknaður, sum eru góðkendir til vinnuligan ferðafólkaflutning, eru undantiknir virðisavgjaldi.
Treytir fyri skráseting av smábussi til vinnuligan ferðafólkaflutning:
Skrásetti eigarin skal hava:
- koyrikort til vinnuligan fólkaflutning til buss (bólkur DV)
Dømi (CO2 útlát 254 g/km)
Verður smábussurin, sum er góðkendur til vinnuligan ferðafólkaflutning, skrásettur sum persónbilur til privata nýtslu, áðrenn 120 mánaðir eru gingnir frá skrásetingini sum smábussur, góðkendur til vinnuligan ferðafólkaflutning, verður virðisavgjaldið goldið, sbrt. § 3, lutfalsliga samsvarandi tíðini, sum restar í teimum 120 mánaðinum.


text:
Tá eitt barn, ið er bundið at umsorgan frá øðrum, ikki fær neyðugu umsorganina ella er fyri ágangi frá avvarðandi, er talan um vansorgan. Vansorgan og ágangur móti børnum kunnu býtast í nakrar høvuðsbólkar, sum tó kunnu umskarast:
Vansorgan
• Likamlig vanrøkt
• Vanrøkt í sambandi við umsjón og eftirlit
• Vanrøkt í sambandi við skúlagongd
• Kenslulig/sálarlig vanrøkt
Ágangur
• Kensluligur/sálarligur ágangur
• Likamligur ágangur
• Kynsligur ágangur
• Ágangur móti barni í móðurlívi
Skilt verður eisini millum óbeinleiðis og beinleiðis vansorgan og ágang. Óbeinleiðis vansorgan og ágangur er, tá barninum vantar eitthvørt, t.v.s. at grundleggjandi tørvir ikki verða nøktaðir í nóg stóran mun. Beinleiðis vansorgan og ágangur er, tá ein, sum geva skal umsorgan, heldur ger beinleiðis skaða á tann, hann átti at havt umsorgan fyri, antin við likamligum ella sálarligum harðskapi.
Hond eigur at verða tikin um eitt barn, sum er fyri vansorgan ella ágangi. Um tú varnast viðurskifti, sum vísa, at eitt barn ikki fær neyðugu umsorganina, eigur tú at boða barnaverndartænastuni frá.
Les um tekin um vansorgan og ágang móti børnum.
Les um fráboðanarskyldu.


text:
So skuldi tað ganga ein heil vika til eg aftur setti meg við tastaturi at skriva nakrar linjur. At fáa mína skriving at blíva ein dagligan vana er lættari sagt enn gjørt.
Nógv er hent hesa seinastu vikuna, eitt er so at tað er ein vika styttri til marathon í New York. Eg havi runnið nógvar kilometrar, sunnudagin rann eg í heilar 3 tímar, fekk 38 km í beinini, og var tað ein fín venjing. Eg hevði tað fínt aftaná, kann merki at formurin er við at vera har. Helt frí mánadagin.
Í góðveðrinum týsdagin rann eg 12 km saman við mínum góða vini Pól Sundskarð. Altíð hugaligt at renna saman við onkrum, og Pól er sanniliga áhugverdur, vit hava altíð nokk at práta um. Úti á rættini á Norðoyri møttu vit ikki minni áhugaverdum manni. Tá ið vit nærkast rættini síggja vit mann koma rennandi heimeftir, allarhelst verið úti á Núpi og vent, maðurin hevði gula húgvu, vit ivast í um tað kanska var Gutti, tí rennilagi var bara heilt ok, nú hann kemur nærri síggja vit at tað er eingin annar enn olivenoljusjeikurin Rógvi Joensen. Hann aftraði seg við at taka av innbjóðingin at renna saman við okkum heim í býin. Men tá ið vit skiltust við Betri Banka í Klaksvík, takkaði hann fyri eina hugnaliga løtu saman. Ein selfi bleiv tikin.
Mikudagin komu Veru og Tórfríð við mær til Havnar, tær høvdu ørindi í Havn, eg valdi at taka renniklæðir við, tí er roknaði út at hetta fór nokk at blíva ein drúgvur Havnatúrur. Eg avgreiddi ein farlek runt Havnina, 15 ferðir 1 minutt við ferð og 1 minutt við jog. Rættuliga nógvur vindur, men hóast tað ein fín venjing. Rann fram við Tórsbreyt, sum var púra tóm fyri fólk, annars er altíð fólk at síggja á Tórsbreyt, kanska veðrið spældi inn hendan dagin, tað var rættuliga nógvur vindur. Lítandi yvir Tórsbreyt, hugsaði eg um nær munnu vit í Klaksvík fáa eina slíka, gaman í so er okkurt á tekniborðini, men eg haldi at tað gongur alt ov seint. Tórsbreyt er eitt vælsignilsi, tað rokni eg við fleiri við mær munnu taka undir við, hon verður sera nógv brúkt, eg geri sjálvur mangan brúk av henni.
Ein breyt í Klaksvík má koma nú, vit mangla eisini ein fótbólts vøll, ein vøllur nøktar ikki tørvi. Tit hoyrdu Alta Gregersen siga frá hvussu vánaligur okkara verandi vøllur er. Hann er niðurslitin, og tað er í so máta positivt, tað merkir at vit veruliga hava brúk fyri einum vølli afturat.
Mín áheitan til okkara býráð er at fáa gongd at rennibreytini og nýggjan vøll nú. Eg eri vísur í at ein rennibreyt verður gagnlig fyri okkum øll her í norðoyggjum.
Hósdagin, ígjár rann eg 15 km, harav 12 km við marathon tempo, nakað sum líkist 4:15 – 4:20 pr km og tað gekk avbera gott, føldi meg ikki so troyttan aftaná. Rann í býnum, men tað hevði verið super at havt møguleika at runnið ein slíkan túr á breyt.
Í dag er tíbetur eingin venjing á skránni, veðrið er nokkso ófantaligt, tað verður kanska til ein stuttan túr í morgin, og so ein langan túr sunnudagin.
Apropos rennibreyt, leygardagin 14. maj 2011 segði hann okkum at hol var sett á, tá var hann varaborgarstjóri, nú er hann borgarstjóri, og enn er eingin rennibreyt komin. Tað sær út til at innandura spæliland verður raðfest hægri. Kunnu børn nú ikki spæla úti meira, tað er kanska tí so er vandi fyri at Ipaddar og smartfonir vera vátar. Fleiri spælipláss eru kring býin hví ikki dagføra tey og gera tey meira áhugaverd.
Sí innslag frá 2011
Nå, nú gleði eg meg at fara oman til babba at fáa mær ein góðan kaffimunn, saman við góðum vinum, sum altíð eru klárir til eitt gott prát.


text:
- Tíðindi, mentan og ítróttur
Eingin almenn jarðarferð
Heindrikur prinsur fær onga almenna jarðarferð.
Prinsurin vildi sjálvur, at ikki so nógv varð gjørt burtur úr jarðarferðini, og tí verða tað bara familjan og nøkur fá aftrat, sum fara at fylgja, skriva danskir miðlar.
Sostatt verður ikki talan um ein vanliga almenna jarðarferð.
Fyrrverandi biskupurin í Keypmannahavn, Erik Norman Svendsen, fer at tala við jarðarferðina.
Heindrikur prinsur vildi eisini, at líkið av sær skuldi brennast.
Helvtin av øskuni verður stroydd í havið, og helvtin verður latin í eina urnu, sum skal setast niður í garðin á Fredensborg slotti.
Heindrikur prinsur fer til gravar úr slotskirkjuni á Christiansborg.
Sí eisini


text:
Havrannsóknarskipið Magnus Heinason er nú formliga lýst til sølu.
Magnus Heinason varð nýttur øll árini frá 1981 til í mars mánað í ár sum havrannsóknarskip. Skipið hevur gjørt eina ørgrynnu av kanningum, m.a. trolkanningar, akustiskar kanningar, yngulkanningar, ætikanningar, hydrografiskar kanningar og seismiskar kanningar.
Nú er Magnus Heinason avloystur av nýggja og meira tíðarhóskandi rannsóknarskipinum Jákup Sverra.
Tað er roynda føroyska skipsmeklarafyritøkan Maretec, sum stendur fyri søluni og sæst lýsingin her.
Annfinn Hjelm ( This e-mail address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it. )


text:
Íslendskt mál
Íslendskt er eitt indo-evropeiskt mál. Tað hoyrir til ta vesturnorrønu málættina saman við føroyskum, norskum og hinum nú útdeyða norn, sum norrøna málið í Hetlandi nevndist.
Sviar, norðmenn og danir skilja heilt væl hvønnannan. Teir hava størri trupulleikar við íslendskum, hóast íslendskt líkist tí skandinaviska málinum, ið varð tosað fyri túsund árum síðan. Næstringur hjá íslendskum er føroyskt, men málini eru ikki so lík, at ein íslendingur skilir ein føroying uttan trupulleikar.
MálskyldskapurEdit
Føroyskt og íslendskt eru grannamál. Hugsa vit um uppruna, stavseting ella orðatilfar, eru tey nær í ætt. Men munurin er á reglunum viðvíkjandi framburði. Tá ið landnámsmenn í 9. øld hildu vestur í hav úr Vesturnoregi, settu summir búgv í Íslandi, summir í Føroyum, og uppaftur summir funnu sær bústað í oyggjalondum sunnan fyri Føroyar. Hesir niðursetumenn vóru ættaðir av vesturstrond Noregs og bóru sjálvsagt við sær tey bygdamál, ið talað vórðu har um leiðir. Mál teirra kalla vit norrønt.
Fyrstu øldirnar hendir valla tað nógva málinum viðvíkjandi í hesum nýbygdu londunum. Føroyingurin, íslendingurin og hetlendingurin, sum hittust um ár 1000, mundu uttan størri tvørleika skilja hvør annan. Men sum øldir liðu fleiri, tók málið at broytast í ljóði, soleiðis at smátt um smátt sprettur íslendskt úr norrønum og føroyskt úr somu rót. Stóra broytingarskeiðið verður ofta sett til hvarvið 1300 til 1500. Kemur tú í einum teksti fram á orð sum til dømis "blað", "bátur" ella "vík", so heldur tú ivaleyst tekstin at vera føroyskan. Men tað er ikki vist, at hann er føroyskur. Hann kann eins væl vera íslendskur. Men biður tú eitt íslandskt og eitt føroyskt fólk lesa hesi 3 orðini upp, so hoyrir tú mun alt fyri eitt.
MálføriEdit
Skulu vit tosa um bygdarmál (fø. málføri, ísl. mállýskur) í Íslandi, er fyrst at siga, at munurin á málinum í teimum ymsu pørtunum av landinum er lítil. Tann munur ið er, er fyrst og fremst í framburðinum. Skilt verður t.d. ímillum harðmæli á Norðurlandinum (frá Héraðsvötnum og eystur í Vopnafjörð) og linmæli aðrastaðni í landinum. Í harðmæli eru k, p og t fráblást í innstøðu aftan á langt sjálvljóð, meðan tey eru ófráblást í linmæli, ljóðskrivað ávíkavist [kʰ, pʰ, tʰ] og [b, d, g]. Ein partur av harðmælisøkinum, serliga Eyjafjarðarsýsla, hevur raddað ljóð undan p, k og t; dømi vanta [vantʰa], lampi [lampʰi], hjálpa [jaulpʰa], meginparturin av landinum hevur óruddaðan framburð, t.d. [vandta], [lambpi] og [jaulbpa].


text:
Poul Michelsen
Poul Johan Sundberg Michelsen (føddur 22. juli 1944 í Tórshavn), vanliga nevndur Poul Michelsen, er stovnari og núverandi formaður fyri Framsókn, umframt vinnulívsmaður.
Lívs- og vinnulig yrkisleið[rætta | rætta wikitekst]
Hann hevur útbúgving í handli og vinnulívi. Í 1974 setti hann á stovn vøruhandil í hjallaranum heima hjá sær sjálvum. Vøruhandilin mennist so mikið nógv, at í 1977 varð partafelagið P/F Poul Michelsen sett á stovn. Í 2015 starvaðust 60 fólk á PM Heilsølu, har Poul Michelsen framvegis er virkin sum forstjóri.
Poul Michelsen hevur eisini verið Føroya meistari í badmintoni fleiri ár á rað.
Politisk yrkisleið[rætta | rætta wikitekst]
Hann var býráðsformaður í Tórshavn 1980 - 1992. Løgtingsmaður fyri Fólkaflokkin frá 1984 til 1990 og aftur frá 2002. Næstformaður í Løgtinginum 1989 - 1990. Aðalkonsul fyri Finnland í Føroyum. 11. oktober 2010 valdi Poul Michelsen at melda seg úr Fólkaflokkinum. Stutta tíð seinni, á vári 2011, stovnaði hann saman við øðrum nýggja flokkin Framsókn, ið er ein liberalur tjóðskaparflokkur. Á løgtingsvalinum 2011 varð hann valdur á ting fyri Framsókn. Flokkurin fekk tvey umboð, hin tingmaðurin var Janus Rein, sum var nýggjur í politikki. Knapt eitt ár eftir valið, valdi Janus Rein tó at taka seg úr Framsókn og gjørdist leysgangari, og fór seinni í Fòlkaflokkin. Poul Michelsen gjørdist sostatt einasti løgtingsmaður fyri Framsókn eftir 6. oktober 2012.[1] Á løgtingsvali 2015 varð Poul Michelsen valdur inn aftur á ting fyri Framsókn saman við Honnu Jensen. Hin 15. september 2015 gjørdist hann landsstýrismaður í Uttanríkis- og vinnumálum. Tá tók Ruth Vang sæti fyri hann. Hin 17. september 2015, tá ið nevndarsessir í Løgtinginum skuldu býtast, gjørdist Annika Olsen, ið fór úr Fólkaflokkinum eina viku frammanundan, limur í Framsókn og gjørdist forkvinna í Fíggjarnevndini. Framsókn hevði harvið fingið 3 tinglimir á fyrsta sinni, og fyri fyrstu ferð í søgu Føroya, hevði Løgtingið fingið ein flokk við meir enn einum tinglimi ið bara vóru kvinnur.
Keldur[rætta | rætta wikitekst]
- ↑ Aktuelt.fo Janus Rein hevur tikið seg úr Framsókn
- 2005 - Kraks Blå Bog


text:
Hampuliga góð uppmøting var til aðalfundin hjá Bragdinum í kvøld, har 26 limir myndaðu aðalfund felagsins í salinum í ÍSF-húsunum.
Ann Thomsen helt fyrstu forkvinnuársfrágreiðing felagsins nakrantíð, og kundi vísa á, at Bragdið er eitt sera virkið og væl rikið felag. Sunniva Bjarnastein, sum fór úr nevndini, kundi eisini vísa á, at Bragdið eisini er rikið fíggjarliga skynsamt.
Umframt Sunnivu tók eisini Anna Maria Seloy seg úr nevndini, og skuldu tí tveir nýggir nevndarlimir og ein tiltakslimur veljast. Fyrst varð nýggjur næstformaður valdur fyri Onnu Mariu. Rúni Seloy, sum frammanundan sat í nevndini, varð valdur við lógvabrestum. Trý stillaðu upp til nevndarvalið. Sunneva Herup Olsen og Niels Poulsen komu beinleiðis í nevndina, meðan Steingrímur Hallsson verður tiltakslimur.
Bragdið ætlar at gera nakrar broytingar í viðtøkunum, og verður tí eykaaðalfundur um tvær vikur. Fleiri góð kjak um ymisk viðurskifti vóru eisini á fundinum, og sum tað ljóðar er nóg mikið at tríva í hjá nýggju nevndini.
Nýggja nevndin: Herluf Jakobsen, Steingrímur Hallsson, Niels Poulsen, Rúni Seloy, Sunneva H. Olsen og forkvinnan Ann Thomsen. Teimum verður ynskt blíðan byrð.


text:
Skiparin er ákærdur fyri brot á kunngerð frá 2008 um manningarásetan á førum minni enn 20 bruttotons í strandarsigling, sum sigla við upp til 12 ferðafólkum, tí
- manningin bert taldi ein, hóast fleiri enn 5 ferðafólk vóru umborð
- hann ikki hevði størra dugnaskaparsprógvið í sigling
- hann ikki hevði góðkent trygdarskeið fyri sjófólk
- hann ikki hevði heilsuváttan fyri sjófólk, og
- tí persónur við dugnaskaparsprógvi í motorpassing ikki var umborð, hóast báturin hevði størri framtøkumegi enn 100 KW.
Felagið, sum eigur bátin, er ákært fyri brot á kunngerð frá 2017 frá Sjóvinnustýrinum um byggikrøv og útgerð o.a. til smærri vinnufør, tí felagið hevði ábyrgdina av, at
- báturin sigldi við ferðafólki, hóast siglingarloyvið til ferðafólk ikki var endurnýggjað.
Løgreglan frætti um tilburðin, tá ein kvinna varð flutt á Landssjúkrahúsið til kanningar, og valdi tí at kanna málið við atliti til trygdina hjá ferðafólkum umborð á slíkum bátum.
Ákæruvaldið hevur síðani avgjørt, eftir at málið hevur verið til hoyringar hjá Sjóvinnustýrinum, at reisa ákæru, og hevur sent málið til Føroya Rætt.


text:
Myndirnar síggjast við at trýsta á hesa leinkjuna: Nes kommuna 50 ár
- Bygdasavnið og Fronminnisfelagið ársaðalfund 22.04.2017
- Aðalfundur í Eldrafelagnum á Toftum
- Eldragudstænasta og hugni í Fríðrikskirkjuni
- Konfirmatión komandi sunnudag
- Myndir frá 50 ára hátíðarhaldinum
- Ongin hevur frið longur, enn grannin vil
- Talan hjá borgarstjóranum á 50 ára degnum
- Tiltak í Løkshøll fyri pensjonistar 5. apríl
- Beinleiðis mentanarkafe send úr Tofta skúla
- Fiskivinnufundur í Tofta skúla
- Vælkomin til alment hátíðarhald, 1. Apríl 2017, í Tofta skúla
- Søkt verður eftir námsfrøðingum
- Tarira framførir Shakespeare í Tofta skúla
- Bókasavnsnevndin skipað seg
- Bispur og kirkjukórið í Nes kirkju
- Grannakaffi á Gráasteini
- Grækarismessuhald mánadagin 13. mars
- Urtagarðsskeið 2017
- Føstugudstænasturnar í Nes kirkju
- Sambinding í Runavík byrjar aftur
- Nes kommuna 50 ár
- Fyrsta skotið verður latið 21. februar
- Fótbóltskapping í Tofta skúla leygardagin
- Kinavinir í møtast í Saltnesi
- Flot svimjikapping verður leygardagin


text:
Lógaruppskot um sundurmatrikulering er á veg í løgtingið
2021-09-29 13:44
Lógaruppskot er á veg í tingið, sum skal gera tað møguligt at sundurmatrikulera hús. Tað upplýsti Magnus Rasmussen, landsstýrismaður, á tingfundinum í dag, tá hann svaraði einum fyrispurningin frá Frimodt Rasmussen, løgtingsmanni.
Eftir galdandi lóg er møguligt at skilja hús sundur, soleiðis at fleiri eigarar kunnu eiga hvør sína íbúð í somu húsum. Men hetta er bara galdandi fyri hús, sum eru grundað eftir at lógin kom í gildi (tað vil siga, at húsini skulu vera bygd eftir 3. apríl 1970). Er talan um eldri hús, ber hetta ikki til.
Henda lógarreglan er gjørd við fyrimynd í donsku lógini, har hugsað verður um teirra bústaðarmarkna. Men bústaðarmarknaðurin í Føroyum er nógv øðrvísi enn tann danski.
Eg setti tí hetta arbeiðið í gongd, meðan eg var í landsstýrinum, og tað er gleðiligt, at Magnus Rasmussen nú kemur í løgtingið við uppskoti um lógarbroyting, sum fer at hava við sær, at útboðið av eigaraíbúðum verður økt.
Helgi Abrahamsen
løgtingsmaður


text:
Mælt verður øllum vitjandi, sum hava verið uttanlands, at halda almenna tilmælið um at lata seg kanna fyri koronu 2. dagin eftir komu og ikki at vitja búeindirnar í NBH, fyrr enn eitt negativt svar er fingið upp á koronukanningina.
Vitjandi, sum hava verið uttanlands og ikki eru koppsett, eiga ikki at vitja á búeindunum, fyrr enn tey hava fingið negativt svar upp á koronukanning 4. dag eftir heimkomu.
Er talan um serligar umstøður, ber til at venda sær til deildarleiðaran við umbøn um møgulig undantøk frá hesum tilmælum.
Tann 16. mars 2003 opnaði sambýlið á Heygnum. Húsið er í tveimum hæddum.
Ovara hæddin er sambýli við 15 búplássum. Fýra av hesum verða nýtt til samdøgursrehabilitering
Virkishúsið Smæran og venjinarhølini “Ven og Virka” húsast í niðaru hæddini.
Jancy Høj, sjúkrarøktarfrøðingur, er virkandi deildarleiðari.
Adressa:
Undir Kráarbrekku 1
700 Klaksvík
Tel. 458483
nbh@nbh.fo
Umsóknarblað fæst her.


text:
Schleswig-Holstein
Schleswig-Holstein (týskt: Schleswig-Holstein, íslendskt: Slésvík-Holtsetaland, danskt: Slesvig-Holsten, lágtýskt: Sleswig-Holsteen, frisiskt: Slaswik-Holstiinj) er ein av 16 týskum landslutum í samveldislýðveldinum Týsklandi. Høvuðsstaður er Kiel. Schleswig-Holstein er 15.799,38 km² til støddar og hevði 2.811.000 íbúgvar (30. september 2013).
Søga[rætta | rætta wikitekst]
Frá bronsuøldini til víkingatíðina mentist í Slesvig-Holstein fýra mál- og fólkabólkar norðurgermanskir jydar og danir (í Slesvig ella Sønderjylland), frísarnir (í Norðurfrísalandi), teir vesturgermansku saksarnir (í Holstein) og teir slavisku obotrittearnir (í Eysturholstein ella Wagrien). Millum 768 og 811 var ofta stríð millum tann kristna keisaran Karl hin Stóra (Karlamagnus) og teir heidnu norðurgermanarnir (skandinavarnir). í 811 varð tað avgjørt í einari friðaravtalu, at Ejderen skuldi vera mark ímillum karolingarnir og danir. Seinni misti markið sín praktiska týdning, men var til juridiskt líka til tað Týsk-rómverska ríkið datt sundur í 1806 ella kanska líka til 1864. Frá 1111 øktist sjálvstøðan báðu megin Ejderen, og hertogadømini Slesvig (sum danskt len) og Holstein (sum týskt len) varð stovnað. Samstundis var ta tætt politiskt og búskaparligt samband millum økini. Tíðliga í 13. øld royndi danski kongurin at innlima Holstein í sítt ríki, men tað miseydnaðist orsakað av tapinum í bardaganum við Bornhøved, og orsakað av mótstøðu frá teimum norðurtýsku fúrstunum. Í 1386 vóru Slesvig og Holstein fyrstu ferð sameind við tí heraldiska vápninum. Í 1460 valdu aðalstættin og borgarskapurin, eftir at schauenburgarnir doyðu út á mannfólkasíðuni, kongin Kristian 1. av tí týska fúrstahúsinum Oldenburg til hertoga av Slesvig og Holstein. Personaluniónin við Danmark vardi til 1864, tá hertogadømini vóru vunnin av Preussen og Eysturríki og í 1866 innlimað í Preussen.
Landafrøði[rætta | rætta wikitekst]
- FL - Flensburg
- KI - Kiel
- NMS - Neumünster
- HL - Lübeck
Politikkur[rætta | rætta wikitekst]
Forsætisráðharrar (Ministerpräsident) í Schleswig-Holstein[rætta | rætta wikitekst]
- 1945 - 1947: Theodor Steltzer (CDU)
- 1947 - 1949: Hermann Lüdemann (SPD)
- 1949 - 1950: Bruno Diekmann (SPD)
- 1950 - 1951: Walter Bartram (CDU)
- 1951 - 1954: Friedrich-Wilhelm Lübke (CDU)
- 1954 - 1963: Kai-Uwe von Hassel (CDU)
- 1963 - 1971: Helmut Lemke (CDU)
- 1971 - 1982: Gerhard Stoltenberg (CDU)
- 1982 - 1987: Uwe Barschel (CDU)
- 1987 - 1988: Henning Schwarz (CDU)
- 1988 - 1993: Björn Engholm (SPD)
- 1993 - 2005: Heide Simonis (SPD)
- 2005 - 2012: Peter Harry Carstensen (CDU)
- 2012 - Torsten Albig
Fólkið[rætta | rætta wikitekst]
Mentan[rætta | rætta wikitekst]
Búskapur[rætta | rætta wikitekst]
Býir[rætta | rætta wikitekst]
Myndasavn[rætta | rætta wikitekst]
Sí eisini[rætta | rætta wikitekst]
Ávísingar úteftir[rætta | rætta wikitekst]
- schleswig-holstein.de - Heimasíða (danskt)
Keldur[rætta | rætta wikitekst]
|
Baden-Württemberg
|
Bayern
|
Berlin
|
Brandenburg
|
Bremen
| Hamburg | Hessen | Mecklenburg-Vorpommern | Niedersachsen
| Nordrhein-Westfalen | Rheinland-Pfalz | Saarland | Sachsen
| Sachsen-Anhalt | Schleswig-Holstein | Thüringen |