text:
Grøᵭing er at samvirka viᵭ Guᵭ Faᵭir og Harra okkara, Jesus Kristus, Guᵭs Son!
Mong menniskjur hava, ígjøgnum longri tíᵭ, biᵭiᵭ til Guᵭ um grøᵭing fyri likam teirra vegna sjúku og veikleikar í teirri trúgv, at Guᵭ bæᵭi kann og vil grøᵭa. Tíverri hevur úrslitiᵭ veriᵭ alt annaᵭ enn nøktandi fyri mong av teimum biᵭjandi.
Taᵭ er púra rætt og satt, at Guᵭ bæᵭi kann og vil grøᵭa ein og hvønn sjúkling uttan undantak. Sum skriva stendur: ” Men táið kvøldið var komið, førdu tey til Hansara mong, sum sett vóru av illum andum; og Hann rak út andarnar við Orði og grøddi ØLL hini sjúku - fyri at tað skuldi ganga út, sum talað er við Esaiasi profeti, ið sigur: "Hann tók veikleikar OKKARA og bar sjúkur OKKARA." (Matt.: 8 : 16 - 17).
Legg merkis til, at ikki bara grøddi Jesus ØLL tey sjúku, men at Hann nýtti Orᵭiᵭ, tvs. Guᵭs Orᵭ at reka út illar andar og grøᵭa sjúk! Vit síggja í tekstinum, at har stendur: "førdu tey til Hansara ...," - hvørji tey? Jú tey, sum ikki vóru sjúk og sum trúᵭu, at Jesus kundi lekja. Hesi førdu tey sjúku til Jesus.
Av tí at Jesus er upprisin og livir ídag og kann aldri doyggja meir, kunnu vit trúgvandi tí gera taᵭ sama í bønini og bera alt sjúkt og øll sjúk til Hansara! Ja, okkara møguleiki er enn betur til tess enn tá á døgum Jesusar, tí at tá var Heilaga Andans kraft avmarkađ til bert tann eina mannin í Ìsraels landi, tvs., gudsmenniskjađ Jesus Kristus. À hvítusunnudegi fyri skjótt 2000 árum síđani, broyttust møguleikarnir vegna atgongdina til Guds frelsandi og grøđandi kraft. Nú kunnu øll í heiminum fáa atgongd til hesa frelsandi og grøđandi kraft viđ trúnni. (Hebr. 11:6).
Men í dag og líka síᵭani uppreisn Jesu Krists, er Jesus vorðin livandigerandi Andi (Sí 1. Kor.: 15 : 45) og hevur harviᵭ óavmarkaᵭar møguleikar at virka í og grøᵭa øll, sum koma til Guᵭ viᵭ Jesusi ”í bønini!” Tey sjúku kunnu sjálvandi biᵭja fyri sær sjálvum, men frísk og røsk kunnu og eiga at biᵭja eisini fyri øllum sjúkum og teimum, iᵭ tørva hjálp!
Tvs., at í dag hava øll fólkasløg uttan undantak somu góᵭu møguleikar at blíva frelst og grødd, men áᵭrenn Jesu deyᵭ og uppreisn, vóru hesir møguleikar avmarkaᵭir til tey umráᵭir "har Jesus gekk um og gjørdi væl og grøddi øll, sum djevulin hevᵭi fingiᵭ valdiᵭ á - tí Guᵭ var viᵭ Honum". (Àpostl.: 10 : 38).
Onkur hevur kanska hug at spyrja, um nú Jesus vil grøᵭa sjúk? Ja, í áᵭurnevnda teksti (Matt.: 8 : 16 - 17) er svariᵭ avgjørt "JA," men enn betur er, at Jesus eisini kann finna uppá at koma til tey sjúku og spyrja, um tey vilja vera frísk. Jesus tvingar onki á okkum, men býᵭur okkum frelsu og grøᵭing og vónar inniliga, at vit vilja koma og taka ímóti vid tøkk!
Sum skrivaᵭ stendur: "Nú var har maður, sum hevði verið sjúkur í 38 ár. Táið Jesus sá hann liggja har, og vitsti, at hann longu hevði ligið sjúkur í langa tíð, segði Hann við hann:"Vilt tú verða frískur?"
Hin sjúki svaraði Honum: "Harri, eg havi ongan, sum kann fáa meg niður í hylin, táið vatnið verður órógvað; og táið eg komi, fer eitt annað niðurí undan mær!" Jesus segði við hann: "Reis teg, tak song tína og gakk!" Alt fyri eitt varð maðurin frískur, og hann tók song sína og gekk. (Jóh.Ev.: 5 : 5 - 9).
Taᵭ er júst hetta, sum sjúk trúgvandi ikki enn hava fingiᵭ fatur í, at taᵭ er orᵭiᵭ sum grøᵭir, - Guᵭs orᵭ. Jesus er lívsins orᵭ! (Àpostl.: 5 : 20 og 1. Jóh.: 1 : 1).
Alt bendir enntá á, at lykilin til grøᵭingina er, um tú vilt verᵭa grøddur!? Jesus ikki bara vil, men avdúkar fyri okkum, at grøᵭingin hevur ligiᵭ klár langt áᵭrenn vit vóru fødd! Okay?
Tó, hesin grøᵭingarháttur tekur sjálvsagt nakaᵭ av tíᵭ ella sum bíblian lærir okkum: ”Tí so segði Harrin HARRIN, hin heilagi Ísraels: "Venda tit við og halda tykkum í friði, skulu tit verða frelst; í stilli og áliti skal styrki tykkara vera." - Men tit vildu ikki! (Esaias: 30 : 15).
Og Esaias upplýsir okkum eisini hetta: "tí sigur Harrin HARRIN so: Eg havi lagt í Zion grundarstein, royndan stein, dýrabaran, fastan hornstein - tann, ið trýr, hevur ikki skund!" (Esaias: 28 : 16).
Vit kunnu lesa í (Jóh. 1 : 1): ”Í upphavi var Orðið, og Orðið var hjá Gudi, og Orðið var Gud.” Og vit lesa víᵭari í (vers 14a) sama kap.: ” Orðið varð hold og tók bústað millum okkara, fullur av náði og sannleika.” - Harviᵭ kunnu vit staᵭfesta taᵭ, at "Jesus er Orᵭiᵭ, Orᵭiᵭ er Jesus!" - Og enn meira: "Jesus grøᵭir og Orᵭiᵭ grøᵭir!"
Hettar er júst loyndarmáliᵭ viᵭ allari grøᵭing og sum Paulus eisini tosar um í (Kolossebrævinum kap.1 og 2) "loyndarmál Guds, sum er Kristus (Kristus í okkum). Í Honum eru allir skattir vísdómsins og kunnskaparins at finna - fjaldir.. !"
Ja, hettar loyndarmáliᵭ, sum er Kristus í okkum trúgvandi og sum aftur er Guᵭs orᵭ í okkum trúgvandi og sum frelsir og grøᵭir. Ikki er taᵭ nóg mikiᵭ hóast gott, at Guᵭs orᵭ býr ríkliga millum okkum, men taᵭ má eisini búgva í okkum!
Eg skal líka minna á aftur, at taᵭ jú er Guᵭs kærleikans kraft
vit hava viᵭ at gera. Skrivaᵭ stendur: "Men likamiᵭ er ....... fyri Harran, og Harrin er fyri likamiᵭ. Guᵭ, sum hevur uppreist Harran,
skal eisini reisa okkum upp viᵭ kraft Síni!" (1. Kor.: 6 : 13 - 14). Altso, so er Harrin IKKI ímóti likaminum. og harviᵭ IKKI ÌMÒTI grøᵭing! - Vit eru dýrt keypt, og rokna verᵭur viᵭ, at vit
skulu æra Guᵭ í likamum okkara! (1. Kor.: 6 : 20). - Vildi hildi, at lættari var
at æra Guᵭi í einum frískum likamiᵭ? Taᵭ er eisini tí, at skriftin sigur, at
Harrin er FYRI likamiᵭ! Øll tey trúgvandi eru jú partur av likami Kristusar, og Kristus vil jú sjálvsagt,
at likam Hansara skal vera frískt og ikki sjúkt. Innlýsandi, ikki so?
Ì (Sálmunum kap. 107 og vers 20) lesa vit: ”(Guᵭ) sendi Orð Sítt og grøddi tey og frelsti tey frá grøvini.” Her síggja vit aftur, at taᵭ finnist lekidómur í Orᵭi Guᵭs. Av tí sama er taᵭ av størsta týdningi fyri okkum at skilja, á hvønn hátt Guᵭ grøᵭir viᵭ Orᵭi Sínum.
Guᵭ veit einki um ósigur ella ósigrar at siga. Ei heldur Orᵭ Guᵭs. Skrivaᵭ stendur jú: ”Tí einki er Gudi ómøguligt." (Lukas: 1 : 37). Og hesin stutti tekstur er eisini tín trúar grundvøllur og byrjan uppá frelsu tína írokna grøᵭing. Tíat tá taᵭ kemur til frelsu, so avdúkar Jesus sjálvur fyri okkum hvussu støᵭa okkara í roynd og veru er.
Tá tann ríki ungi maᵭurin fór frá Jesus, spurdu lærisveinarnir Hann bebbaræddir: "Hvør kann tá verða frelstur!?" Men Jesus hugdi uppá teir og segði við teir: "Menniskjum er hetta ómøguligt; men Gudi er alt møguligt." (Lesiᵭ vinarliga alla hendingina í Matt.: 19 : 16 - 26).
"Frelsan kemur jú frá Guᵭi og ikki menniskjum!" (Jóh. Opinb.: 7 : 10). Hartil kann nevnast, at: " ... frelsuætlan Guᵭs snýr seg um trúgv!" (1. Tim.: 1 : 4).
Òansæᵭ hvør tín sjúka ella pína er, so má tú halda Guᵭs Orᵭ fast inn fyri Guᵭ í bøn, og harviᵭ fer tú at uppliva eina vaksandi vissu í tínum hjarta fyri Guᵭs almáttigu og kraftigu megi og sum Paulus nevnir í (Róm: 1 : 16): ” Tí eg skammist ikki við evangeliið; tað er jú kraft Guds, hvørjum tí til frelsu, sum trýr, ….. ”
Kann vera at tú hugsar sum so, at hetta kann ikki vera so. Hetta fer ikki at bera til, og harviᵭ líka sum fellur tú í fátt og einki hendir, og í sama viᵭfangi kom ivin og vantrúgvin inn og bant teg niᵭur ella kanska lammaᵭi teg. Kanska hevur tú ongantíᵭ fata ella gáa um taᵭ, at tú fyri ein stóran part verᵭur stýrd/ur her í lívinum av tí, iᵭ tú letur fara út um varrar tínar í orᵭum?
Tú hevur kanska tosa um í eina longri tíᵭ um allar tær miseydnaᵭu royndirnar hjá tær, og alt hettar negativa tosiᵭ helt teg harviᵭ - so at siga - í trældómi. Tú tosaᵭi kanska um ótta og óttan fyri, hvat sjúkan møguliga kundi føra til av enn verri tingum enn núverandi støᵭan, og harviᵭ gjørdist óttin enn sterkari og fekk enn størri trældóms vald yvir tær og tínum lívi. Ella sum orᵭtøkini siga: ” hevur tú latið teg bundið við orðum muns tíns, hevur tú latið teg fangað við orðum muns tíns?” (Orᵭtøkini: 6 : 2).
Taᵭ eru tíverri alt ov fá kristin, iᵭ hava fata týdningin av síni kristni játtan, annaᵭhvørt taᵭ er til ósigur ella sigur. Lív okkara er eitt úrslit av okkara trúgv, antin á taᵭ negativa ella taᵭ positiva. Tú játtar viᵭ tíni bøn, viᵭ orᵭum tínum og lívi tínum, annaᵭhvørt til framáhaldandi fastbinding í sjúku tíni ella útfrían og grøᵭing, alt eftir hvørja støᵭu tú hevur tikiᵭ, so sum framáhaldandi at ræᵭast avleiᵭingarnar av sjúkuni, ella at trúgva Orᵭi Guᵭs til frelsu, grøᵭing og leking.
Taᵭ er fyri so vítt líka mikiᵭ hvat ella hvør sjúka talan er um, moralsk ella likamlig. Framferᵭarhátturin er ævigt hin sami eins og Jesus er í gjár, í dag og til ævigar tíᵭir hin sami! (Hebr. 13:8). Skriftin sigur: ”Lærdi Hann meg og segði við meg: "Lat hjarta títt halda fast viᵭ Orðum Mínum, varða boð Míni, so skalt tú liva!” (Orᵭtøkini 4 : 4)
Sær tú, at Guᵭ vil, at vit skulu halda FAST viᵭ HANSARA Orᵭ og at vit skulu endurtaka tey aftur og umaftur í okkara hjørtum og tankum.
Lat okkum hyggja í (Rómbræviᵭ: 10 : 9) sum sigur: ”Tí um tú við munninum játtar Jesus sum Harra og trýrt í hjartanum, at Gud reisti Hann upp frá hinum deyðu, so skalt tú verða frelstur.” Orᵭiᵭ frelstur ella frelsa stavar frá grikska orᵭinum: ”SOZO” iᵭ merkir m.a. taᵭ: ”At verᵭa grøddur, bæᵭi til anda, sálar og likam!” - Sí annars fráᵭgreiᵭing síᵭst í greinini!
”Sonur Mín! Gev Orðum Mínum gætur, legg oyrað til tað, ið Eg sigi! Lat tað ikki fara tær úr eygsjón, varða tað djúpt í hjarta tínum! Tí tað er øllum teimum lív, sum finna tað, og øllum likami teirra grøðing!” (Orᵭtøkini: 4 : 20 - 22).
Sum tú sær, so raplar taᵭ niᵭur frá Himni av viᵭ grøᵭingartekstum, og í bíbliuni eru ein rúgva av orᵭum til grøᵭing, men virka allarbest, tá orᵭini sleppa at festa búgv og sláa røtur í hjarta, sál og sinni okkara.
Fyri ein ordans skyld, so lat okkum hyggja at vælkenda (Róm: 10 : 13): Tí "hvør tann, ið kallar á navn Harrans, skal verða frelstur." - Ja, møguleikarnir eru nógvir, og fleiri eru á veg!
Taᵭ loysir seg avgjørt at fylgja boᵭum Guᵭs og geva orᵭum Guᵭs gætur, bæᵭi sum fyrr nevndu tekstir og sum enn meir skrivaᵭ stendur: ”Tað skal vera likami tínum grøðing og geva nýggja megi í bein tíni.” (Orᵭtøkini: 3 : 8). Danska umsetingin sigur í seinnu helvt av setninginum: "en styrkende drik for din krop.”
Tá ein nú hevur lisiᵭ øll hesi skriftstøᵭini, so kann taᵭ undra ein, at so mong kristin eru sjúk í dag. Men taᵭ eru góᵭ ráᵭ fyri tí sum áᵭur nevnt. Og meir er á veg. - Ja, taᵭ er líka viᵭ at eg sjálvur fari á flog bara viᵭ at festa hesi lívssælu orᵭ nidur á blaᵭ!
Símun Pætur hevᵭi fatur í tí røttu kristni játtanini í (1. bræv Pæturs kap. 2 : 24), sum sigur: ” - Jesus, sum sjálvur bar syndir okkara á likami Sínum upp á træið, fyri at vit, deyð frá syndunum, skuldu liva fyri rættvísina, og við hvørs sárum tit eru grødd!”
Her er sera umráᵭandi at fylgja viᵭ í tekstinum, tíat skriva stendur IKKI, at vit skulu blíva grødd, men at skriva stendur: ”VIT ERU GRØDD!” - Eg vildi ynskt, at fólk uppdagaᵭu hetta, jú fyrr, jú betur. Har stendur ikki, og við hvørs sárum tit skulu grøᵭast, nei, við hvørs sárum tit ERU GRØDD.
Símun Pætur skilti hettar, at frelsan innihelt fyrigeving fyri syndirnar og grøᵭing likamsins vegna eina og hvørja sjúku. Tann dagin tey kristnu eisini skilja hettar viᵭ, at tá Guᵭs orᵭ blívur til sannleika í okkum og okkara hjørtum, tá vil Guᵭs Orᵭ virka grøᵭandi á okkara likamligu veikleikar og sjúkur.
Vælkendu orᵭini í Esaias staᵭfesta Símun Pæturs uppdagilsi, og er vert at nevna eisini, at henda likamliga grøᵭing tín hevur ligiᵭ klár alla tíᵭina, langt áᵭrenn tú var til í móᵭurlívi.
”Men tað vóru sjúkur okkara, ið Hann bar, tað vóru pínur okkara, ið Hann legði á Seg - og vit hildu Hann vera heimsøktan, slignan og plágaðan av Gudi. Men Hann varð særdur fyri brot okkara, soraður fyri misgerðir okkara; straffin varð løgd á Hann, so vit skuldu hava frið, og við sárum Hansara eru vit grødd.” (Esaias: 53 : 4 - 5).
Navniᵭ "JESUS" veitir tær grøᵭingina í hús "viᵭ trúnni!"
Soleiᵭis er Guᵭ bara so umhugsin og kærleiksfullur. Tá Hann vil siga okkum nakad neyᵭugt og viᵭkomandi, so sigur Hann taᵭ sama upp til fleiri ferᵭir, so vit ikki skulu ivast í, at Hann meinar taᵭ, sum Hann sigur! - Vit eru grødd! Eingin grund fyri at vera sjúk/ur. Òttast ikki, trúgv bert, so skal tú vera frísk kæra menniskjaᵭ!
Veit ikki hvussu ofta Jesus sigur hesi orᵭ í bíbliuni: ”Trúgv tín hevur frelst teg, - grøtt teg, gjørt teg frískan o.s.frv.!”
Nú kann taᵭ verᵭa at tú spyr teg sjálvan, ja men, hvussu fái eg so fatur á hesi grøᵭing, sum mær tørvar?
Fyrst av øllum er umráᵭandi at fara til læknan í bøn. ”Eg eri Lækni tín.” (2.Mós.: 15 : 26). Hartil kann nevnast, at loynidómar Kristusar eru fjaldir í orᵭinum til tess at vit skulu leita og grava sannleikarnar fram eins og ein slags skattajakt, men í hesum førum er taᵭ meiri alvor í tí heila, tá vit tosa um sjúkur og líᵭingar. (Kolossebr.: 2 : 3). Nokk tí, at Jesus sigur m.a. í (Matt.: 7 : 7 - 8): … Leitiᵭ, so skulu tit finna! --- ” Biðið, so skal tykkum verða givið! Leitið, so skulu tit finna! Bankið uppá, so skal tykkum verða latið upp! Tí hvør tann, ið biður, fær; tann, ið leitar, finnur; tann, ið bankar uppá, honum skal verða latið upp.”
Sum trúgvandi er taᵭ neyᵭugt at vita hetta, àᵭrenn ein uppsøkir læknan og sum skrivaᵭ stendur: ” … Guᵭ reisti okkum upp við Honum (Jesusi) og setti okkum við Honum í hin himmalska heimin, í Kristi Jesusi." (Efesus.: 2 : 6).
Og enn meiri: ”Lovaður veri Gud og Faðir Harra okkara Jesu Krists, Hann (Guᵭ), sum hevur signað okkum við allari andaligari signing, í hinum himmalska, í Kristusi.” (Efesus.: 1 : 3).
Taᵭ er so sera neyᵭugt at bíta merki í, tá ein lesur hesa grein, at Guᵭ hevur grøtt okkum, Guᵭ hevur signaᵭ okkum o.s.frv.. Har stendur ikki, at Hann fer at gera taᵭ einaferᵭ í framtíᵭini, nei, Hann hevur longu gjørt taᵭ. Men sjálvandi, taᵭ skal trúgv til ella sum skrivaᵭ stendur: ”Uttan trúgv er tað ómøguligt at toknast Honum. Tí tann, sum stígur fram fyri Gud, má trúgva, at Hann er, og at Hann lønir teimum, ið søkja Hann.” (Hebr.: 11 : 6). Sí eisini: (Matt.: 6 : 6). Sí eisini: (Filip.: 4 : 6 - 7).
Eingin fer á apotekiᵭ eftir heilivági, sum ikki er har. Tá iᵭ lækni tín útskrivar eina recept uppá ein heilivág til tín, so trýr tú uppá, at tú fær heilivágin tá tú kemur á apotekiᵭ. À sama hátt viᵭ Jesus. Guᵭ sendi Son Sín sum bót fyri syndir okkara og heilivág fyri sjúkur okkara. (Matt.: 11 : 28 og Esaias 53:5).
Vita tit so hvat hendir tá ein biᵭur til Guᵭ í Jesu navni? Jú, sum skrivaᵭ stendur í (Lukas.: 3 : 21): ” Meðan nú alt fólkið varð doypt, hendi tað, táið eisini Jesus var doyptur og bað, at Himmalin opnaðist!” (Vers 22) sigur víᵭari, at so kemur Heilagi Andin inn á banan eisini, og so er grøᵭingin í gongd!
Framferᵭarhátturin er nærum tann sami sum tá tú fer í peningaautomatina í bankanum. Tú trýstir eina kotu inn, og so kemur peningurin úr maskinuni. Fer tú ikki til automatina og trýstir koduna inn, jamen, so koma eingir pengar úr henni.
Kotan inn til Himmalin er: ”Jesus!” ”Eg eri dyrnar; tann, ið fer inn gjøgnum Meg, verður frelstur (og grøddur), og hann skal ganga inn og ganga út og finna føði.” (Jóh.: 10 : 9).
Jesus hevᵭi at jødunum á sinni og revsaᵭi teir fyri vantrúgv tá Hann segᵭi: "Tit rannsaka skriftirnar, tí tit hugsa, at tit hava ævigt lív í teimum; og taᵭ eru tær (skriftirnar) sum vitna um Meg (Jesus). Men til Mín vilja tit ikki koma, so tit kunnu fáa lív (írokna grøᵭing)." (Jóh.ev.: 5 : 39 - 40).
Rætti spurningurin til tín er kanska: Hvat forᵭar tær í at koma til Jesus "í bøn til tann einasta, sum er mentur at frelsa og grøᵭa"?
À sama hátt viᵭ grøᵭing likamsins eins væl og fyrigeving syndanna. Kemur ein ikki til Guᵭ í bøn viᵭ Jesusi ella í navni Jesusar, jamen, so hendir einki. At brokka seg um sjúkuna ella brigsla Guᵭi fyri ting og sakir, útloysir onga himmalska signing í lívi okkara. Líka so lítiᵭ taᵭ hjálpir at sparka til pengaautomatina ella gera seg inn á hana og ikki brúka kotuna, taᵭ fær ongan pening burtur úr henni!? ”… "Eg eri vegurin, sannleikin og lívið; eingin kemur til Faðirin uttan við Mær."(Jesusi).” (Jóh.: 14 : 6).
”Og hvat tit so biðja um í navni Mínum, skal Eg gera, fyri at Faðirin skal verða dýrmætur við Syninum. Biðja tit um nakað í navni Mínum, skal Eg gera tað.”(Jóh.: 14 : 13 - 14).
Guᵭsmenninir Dánjal og Dávid leitaᵭu sær 3 ferᵭir um dagin til Guᵭ í bøn, - kvøld, morgun og middag. (Sálm. 55:18, Dánj. 6 : 11-14).
Um tú ger taᵭ sama og verᵭur stillur yvir fyri Guᵭi meᵭan tú søkir Hann í bøn fyri at blíva grødd/ur fyri tína sjúku og/ella veikleika viᵭ taᵭ, at tú letur aftur eygu tíni og sannførir teg sjálvan djúpt og innast inni um, at Guᵭ hevur grøtt teg viᵭ at negla alt har á Golgata krossins træi á saman viᵭ elskuliga syni Sínum, Jesusi Kristi, taᵭ verid seg brotsgerᵭir, allar syndir og allar sjúkur soleiᵭis, at tú skuldi verᵭa frí/ur, heil/ur og sæl/ur.
Um tú tekur teg saman til hetta, so skal tú fáa at sanna, at Guᵭs orᵭ ikki verᵭur uttan kraft í tínum lívi, men at tín sjúka ella veikleiki verᵭur batnandi dag frá degi, inntil sjúkan ella veikleikin er horvin sum døgg fyri sól.
Hevur tú fyrr veriᵭ forfylgd/ur ella forstýraᵭ/ur av ringum og ósunnum tankum ella hugsanum, stúran, angist, freistingum ella kanska tikiᵭ synd í tær sjálvum? So vil alt hettar so viᵭ og viᵭ rekast burtur úr tínum forgyklaᵭu tankum og hugsanum og fara í upploysing eins og skýggj hvørva ein góᵭan summardag.
Taᵭ er umráᵭandi eisini at siga í bønini hvat tær bagir og hvat tú ynskir grøᵭing fyri (hóast Guᵭ veit taᵭ, áᵭrenn tú biᵭur Hann um taᵭ), - samstundis sum tú vísir á tey skriftstøᵭ, sum Guᵭ sjálvur hevur sagt, at Hann longu hevur útvegaᵭ okkum grøᵭing, sum t.d. í (Esaias 53 : 4 - 5.) Sær tú, at Guᵭ stendur viᵭ síni lyftir. Vit kunnu gera krav uppá Guᵭs lyftir í bøn okkara, sum t.d.: ”at hvør tann, iᵭ ákallar navn Harrans, skal verᵭa frelstur (grøddur)!” (Róm.: 10 : 13). Sí frágreiᵭing um orᵭiᵭ ”frelsa” niᵭast á síᵭuni og at taᵭ eisini merkir ”grøᵭing?”
Hóast Jesus vitsti væl av, at biddarin viᵭ vegin inn til Jeriko var blindur, so spurdi Jesus tann blinda kortini: ”Jesus tók til orða og segði við hann: "Hvat vilt tú, at Eg skal gera fyri teg?" Hin blindi svaraði Honum: "Rabbuni, at eg kann fáa sjón mína!" (Markus: 10 : 51).
Hann fekk sjón sína, so taᵭ lønar seg altíᵭ at biᵭja til Jesus um hjálp. Hon kemur, um tú hevur tol til at bíᵭa eftir hjálpini. (Róm.: 9 : 33): "... tann, ið trýr á Hann, skal ikki verða til skammar." (Zion = Samkoma Guds).
Framferᵭarhátturin er eisini líkur tann hjá t.d. kommunulæknanum sum útskrivar recept til heilivág at heinta á apotekinum, og á medicinpakkanum kann t.d. standa: ”tak 1 tablett 3 ferᵭir um dagin í 2 ella 3 vikur?" - Hugsa um Dánjal og Dávid! - Morgun, middag og kvøld. Kanska nátt eisini?
Eg meini so viᵭ: "Jesus bardist ein harᵭan kamp fyri okkum á veg í deyᵭan. Kunnu vit tá ikki berjast eitt sindur í bønini"? Jesus spurdi ikki mannin sum hevᵭi veriᵭ sjúkur í 38 ár, um hann vildi blíva sjúkur ella vera verᵭandi sjúkur, nei, Hann spurdi mannin: "Vil tú verᵭa frískur"? Til tín, sum líᵭur av eini hvørji sjúku, stillar Jesus sama spurningin.
”At samvirka viᵭ Guᵭ, er at geva orᵭum Hansara gætur, rætt og viᵭhald í lívi okkara, aftur og um aftur, viᵭ treiskni og áhaldni at vátta og játta Orᵭum Guᵭs í okkara innara menniskja - hvønn dag - restina av lívinum"!
Og Guᵭ reisti Jesus upp frá hinum deyᵭu - Jesus er í Orᵭinum tær nær!
Taᵭ er sera neyᵭugt at leggja sær hetta í hjarta og sum skrivaᵭ stendur: "Trúfastur er Gud, sum tit vórðu kallað við til samfelag við Son Hansara, Jesus Kristus, Harra okkara." (1. Kor.: 1 : 9). - Hví halda tit, at Guᵭ kallaᵭi okkum til at hava samfelag viᵭ Son Hansara, Jesus Kristus? Jú, sum áᵭur nevnt: "Taᵭ gongur ein kraft út frá Jesusi og sum grøᵭir alt og øll, bæᵭi til anda, sálar og likam!" (Luk.: 6 : 19).
Eisini kunnu vit lesa í bønini "Faᵭir vár," har taᵭ stendur skrivaᵭ: "Gev okkum í dag dagliga breyð okkara!" (Matt.: 6 : 11). Her skal eg líka upplýsa tykkum taᵭ, at "dagliga breyᵭiᵭ" í bíbilskum týdningi fevnir um nógv meiri enn taᵭ, sum vit pota í munn okkara til dagligt. Paulus og Matteus upplýsa okkum her í áᵭurnevndu skriftstøᵭum, at bert í dagligum samfelagi viᵭ Jesusi í bøn til Guᵭ Faᵭir í Himli, tá kann grøᵭingin koma í hús og haldast viᵭ líka!
”Tí vit hava ikki ein høvuðsprest, sum ikki kann hava samkenslu við veikleikum okkara, men ein, sum er freistaður í øllum á sama hátt sum vit - tó uttan synd. Latið okkum tí við dirvi stíga fram fyri hásæti náðinnar, so vit kunnu fáa miskunn og finna náði til hjálp á rættari tíð!” (Hebr.: 4 : 15 - 16).
Les, sum skrivaᵭ stendur, - trúgv tí, sum skrivaᵭ stendur, - ongantíᵭ eitt orᵭ av skriftini forgongur! Les, rannsaka, biđ, íroknađ lovoffur!
P.S.: Um tú ætlar tær at fara í bøn til Guᵭ Faᵭir í Jesusar Navni vegna tína sjúku og tú tekur heilivág, so skal tú ikki gevast viᵭ at taka tín heilivág, - ikki fyrr enn tín egni lækni sigur tær, at tær ikki nýtist heilivágin meir.
Guᵭ vælsigni teg og grøᵭi teg, bæᵭi til anda, sálar og likam!
Fyri ein ordans skyld skal sigast, at Gud salvar eisini ávís fólk í samkomuni til at grøᵭa viᵭ bøn og handaálegging, men taᵭ er sera langt ímillum slík, og taᵭ eru sera sera fá av teimum eisini tíverri. Men taᵭ er ein heilt onnur frálæra og sum ikki verᵭur tikin fram her. - V.ø.o.: "Guᵭ hevur ikki bert ein máta at grøᵭa sjúkur uppá, men hesin framferᵭarhátturin virkar viᵭ trúgv og tolsemi"! Sum tey gomlu plagdu at siga: "Tolin trívist!"
"Jesus Kristus er dyrnar inn til himmalin. - Trúgvin er lykilin iđ letur upp dyrnar"!
¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤
Orᵭiᵭ "Frelsa," stavar frá grikska orᵭinum: ”Soteria.” "Frelsa, endurloysing ella forloysing!" - Kemur av orᵭinum: ”SOZO.” og sum merkir: "frelsa, bjarga frá vanda, fría út." Sozo er taᵭ vanliga orᵭiᵭ fyri frelsa og sum nýtt verᵭur í bíbliuni.
Orᵭiᵭ hevur ein sera víttfevnandi týdning so sum, "at varᵭveita heilt og í sama standi, óskala, frískt og uttan skaᵭa."
"At bjarga frá vanda, sjúku, deyᵭa og fortapilsi. Sozo merkir eisini at gera ting og sakir góᵭ ella gott aftur, gera fólk frísk, grøᵭa skaᵭar, lívgeva og bjarga frá vanda og úr neyᵭ v.m.."
Orᵭiᵭ Sozo verᵭur brúkt sum týᵭing av ikki minni enn 15 ymiskum orᵭum á hebraiskum máli. (Jesus tosaᵭi arameisk, eitt hebraisk mál). Eitt av hesum orᵭum á hebraiskum er: ”Sjalom,” sum merkir: "uttari og innari friᵭur, bati, frælsi, ró, hvíla, trygd og tryggleiki og vælstandur."
Av tí sama vísir hetta klárt og týᵭuliga, hvussu neyvt frelsa og grøᵭing hongur saman.
Góᵭa eydnu og Jesus signiᵭ teg!
Hesa grein gav Jesus mær hugskotiᵭ til at festa niᵭur á blaᵭ, eftir at eg hevᵭi lisiᵭ ein lítlan greinastubba av ”WILLY GRIIS.” - Eg havi sjálvur roynt hetta sum eg skrivi um, og eg livi eftir hesi uppskrift framvegis, sum virkar framúr og avbera væl! - Eg eri 63 ár, og sum flest øll menniskjur, eri eg knýttur at einum kommunulækna, men eg havi ongantíᵭ heilsa uppá hann, møtt honum ella havt brúk fyri honum. Eg veit heldur ikki hvussu hann eitur. Og eg taki ongan heilivág og havi fast arbeiᵭi. Eg minnist ikki nær eg var hjá lækna seinast. Og taᵭ kann eg takka Jesusi fyri. Harrin er lækni mín!
"Jesus leyskeypti okkum frá syndanna og deyđans leinkjum viđ Sínum egna, dýrabara blóđi! Jesus betalti ein høgan prís fyri frelsu okkara"!


c: text/html

text:
Marita Rasmussen
Stjóri
Fartlf: 739909
t-post: marita@industry.fo
Koppsetingin kann lata samfelagið upp aftur
Í Føroyum og kring heimin verður í hesum tíðum arbeitt við at koppseta fólk móti at gerast sjúk við COVID-19. Koppsetingarætlanin er ein avgerandi fortreyt fyri, at vit kunnu venda aftur til ein meira vanligan gerandisdag.
Fyri tær nógvu føroysku fyritøkurnar, sum eru hart raktar av COVID-19 avmarkingum, og hava haft trupult við at hóra undan, er koppsetingarætlanin ljósið í tunnilsendanum. Fyri hesar fyritøkur og fyri alt tað føroyska samfelagið snýr tað seg um at gagnnýta koppsetingina til at lata samfelagið upp fyri teimum koppsettu, so skjótt sum yvirhøvur ráðiligt. Hjá fleiri fyritøkum er tað ein spurningur um lív ella deyð. Vanlig smáligheit og øvundsjúka eigur ikki at forða fyri hesum.
Tørvur á dagførdum mannagongdum, tilmælum og vegleiðingum
Føroya Arbeiðsgevarafelag heldur, at um myndugleikarnir annars meta tað vera trygt at lata meira upp fyri fólki, sum eru liðugt koppsett, er ongin orsøk til at drála. Vit mugu skapa so nógv virksemi, sum til ber við at loyva teimum liðugt koppsettu at vera ein meira virkin partur av samfelagnum. Hetta kann vera tað, sum bjargar fleiri fyritøkum frá húsagangi.
Hetta kann gerast við at almennu myndugleikarnir skipa mannagongdir, tilmæli og ráðgeving, sum taka hædd fyri, at vit fáa alsamt størri bólk av fólki í samfelagnum, sum eru koppsett. Tey vinnurekandi og felagsskapir hava tørv á vegleiðing, hvussu tey kunnu skipa seg, so liðugt koppsett kunnu gerast ein meira virkin partur av samfelagnum. Um tað er nóg trygt at savna upp til 100 ókoppsett fólk kann tað ikki bera til, at trygga hámarkið fyri koppsett eisini er 100.
Um almennu myndugleikarnir ikki taka hædd fyri, at tað kann bera til at skipa seg øðrvísi, so hvørt sum fólk verða koppsett, er vandi fyri, at undirtøkan og virðingin fyri almennu tilmælununum verður minni, og tað ynskir eingin.
Øvundsjúka má ikki forða fyri tryggum loysnum
Seinastu tíðina hevur man stundum hoyrt tað sjónarmiðið, at fólk, sum eru liðugt koppsett, ikki eiga at sleppa lættari enn ókoppsett, fyrr enn alt samfelagið verður latið upp aftur. Vónandi vinnur hetta sjónarmiðið ikki frama, tí tað hevði verið vandakós fyri føroyska samfelagið. Vit mugu og skulu fáa gongd á virksemið aftur, so skjótt sum koppsetingarætlanin gevur møguleika fyri tí.
Eingin ivast í at loyva fólki at flyta inn í nýggjar íbúðareindir, so hvørt tær eru klárar. Alt annað hevði eisini verið púra burturvið. Um onkur hevði dittað sær at skotið upp, at øll skuldi bíðað við at flutt inn í lidnar íbúðareindir, til øll sum høvdu tørv á bústaði eisini kundu flyta inn, hevði eingin tikið tað í álvara.
Tað eiga vit heldur ikki at gera, tá vit skulu taka støðu til, hvat tey liðugt koppsettu móti COVID-19 kunnu gera. Tey koppsettu eiga sjálvandi at sleppa at gera alt tað, sum verður mett at vera nóg trygt. Antin tað so er at ferðast um føroyska landamarkið við lagaligari treytum, ella at savnast á matstovum og til tiltøk í størri bólkum enn ókoppsett kunnu o.s.fr.
Ferð aftur á samfelagið
Føroya Arbeiðsgevarafelag heldur, at vit mugu fáa ferð á tað føroyska samfelagið so skjótt sum ráðiligt er. Politiska skipanin má gera alt tað, sum stendur í hennara makt at tryggja eina so skjóta og trygga upplating, sum koppsetingin gevur møguleika fyri. Eisini um tað hevur við sær, at nøkur fólk í eitt avmarkað tíðarskeið sleppa at gera okkurt, sum onnur ikki sleppa. Málið er, at allir føroyingar í summar skulu hava fingið tilboð um koppseting, og so leingi mugu vit góðtaka, at lívið kann verða lættari hjá teimum koppsettu í mun til tey ókoppsettu. Í seinasta enda er hetta til fyrimuns fyri okkum øll, tí vit soleiðis best tryggja, at tey tilboðini, sum skulu latast upp aftur, framvegis eru til, tá vit øll eru koppsett.
Við einari lítlari umskriving av einum kendum orðataki kunnu vit siga, ”at eingin fer væl av tí, at koppsett fara illa”.

robotstxt: allowed

filter: keep


text:
KANTINAN Á GLASI: Egnan kopp og gjald við korti29. september 2020
Vit eru á leið 1.750 fólk, sum dagliga eru á Glasi, og vit kunnu øll gera mun fyri at verja hvønn annan og umhvørvið. Fyri at minka um smittuvanda nýta vit ikki reiðan pening í kantinuni. Til ber at gjalda við korti, telefon (talgilt kort) ella lyklaflís (starvsfólk). Fyri at minka um spill og burturkast nýta vit ikki einnýtiskoppar í kantinuni á Glasi. Ístaðin nýta vit egnan kopp. Hetta hjálpir bæði umhvørvinum, avruddingar- og uppvaskifólkunum og minkar um smittuvanda. Tú kanst hava egnan kopp ella drekkifløsku við ella keypa endurnýtslukopp (20 kr.) ella termokopp við loki (59 kr.) í kantinuni. Tit kunnu sjálvsagt eisini keypa drykk á fløsku – vatn, djús, sodavatn – í kantinuni fyri sámuligar prísir.
Tvey sølustøð
Komandi tíðina er kantinan býtt sundur í tvey sølustøð, sum bæði hava sama útboð av mati:
Tað fyrra er í sjálvari kantinuni. Her eta næmingar á 1. ári, allir næmingar og lærlingar á yrkisnámi og starvsfólk. Lesandi á høægri námi og vitjandi á Glasi keypa og eta eisini her.
Tað seinna er við næmingarøkið uttanfyri bókasavnið á 2. hædd í atrium. Her eta næmingar á 2. og 3. ári á gymnasialum miðnámi.
Hetta er galdandi ikki bara í døgurðasteðginum, men í allari upplatingartíðini.
Takk fyri, at tit rudda eftir tykkum og fara væl um – og væl gagnist
KANTINAN


text:
Línuskip: Bara tvey ísfiskaskip eru til fiskiskap í løtuni. Eitt undir Føroyum, og eitt er við Ísland. Tey landa neyvan fyrr enn í aðru viku. Av frystulínuskipunum eru seks við Føroyar, eitt við Eysturgrønlandi og eitt á Flemish Kap
Útróður: Streymurin og veðri verður gott í vikuni, so helst verður nakað av útróðri, bæði við snellu og línu.
Djúpvatnstrolarar: Tveir eru úti, annar eftir svartkalva, og hin er á roynarveiðu eftir stinglaksi. Vit rokna við at báðir landa síðst í vikuni.
Partrolarar: Fimm pør fiska upsa og so nakað av hjáveiðu. Teir landa sum vikan gongur. Fiskaríið kundi verði betri. Trý pør fiska gulllaks
Trolbátar: Fýra eru úti. Tveir eru á landleiðini, og tveir eru norðanfyri. Teir á landleiðini landa helst fyrst ella mitt í vikuni. Hinir landa helst síðst í vikuni. Teir fáa allir mest flatfisk og tosk, og nakað av hýsu. Vantandi fara fleiri trolbátar avstað um vikuskiftið.
Garnaskip: Eitt garnaskip fiskar svartkalva. Tað kemur at landa síðst í vikuni. Eitt fiskar havtasku. Tað landar miðskeiðis í vikuni. Fiskaríið er brúkiligt hjá báðum.


text:
Tag Archives: Miðnámsútbúgvingar
Kontór útbúgving HGV
Útbúgvingin er ætlað teimum, sum skulu undir eina kontórútbúgving og ikki hava eina miðnámsútbúgving frammanundan.
Kontór útbúgving HGS
Talan er um eitt undirvísingarskeið á 12 vikur, ið er ætlað teimum, ið skulu undir eina kontórútbúgving.
Nýggjar lærugreinar á FHS-fjarlestri
Skeið í myndlist sum fjarlesandi
Skeið á HF-støði í myndlist. Hetta skeiði er ein góður møguleiki um tú ert áhugaður í myndlist, og vilt læra meira um at mála, tekna og arkitektur.
Fjarlestur á Føroya Handilsskúla í Kambsdali
Í Føroyum bjóðar Føroya Handilsskúla nú út fjarlestrur í Kunningartøkni C og Sølubúskap C á heysti 2013 og Virkisbúskap C og Enskt C á vári 2014.


text:
Leygardagin 4. november byrjar Vetrarkappingin aftur. Sum undanfarin ár verður tað Roysnið, sum bæði byrjar og endar. Og sum vanligt verður lagt fyri við navnfromu kappingini Runt Agnið, sum altíð hevur verið væl vitjað, og sum hevur havt óvanliga gott veður at bjóða øll tey seinastu árini.
Reglurnar fyri Vetrarkappingina verða tær somu sum seinnu árini, tó við einum undantaki. Vit fara hendan veturin at gera eina roynd við einum aldursbólki afturat, +65 ár ella ultraveteranar. Hetta er sum sagt bert eitt royndarár við hesum bólkinum, men vilja vit í FÍF við hesum vísa á, at tá vit siga at øll eru hjartaliga vælkomin at luttaka, so merkir tað, at øll eru hjartaliga vælkomin at luttaka! Vónandi taka øll tit, sum eru fødd í 1952 ella fyrr, væl ímóti hesum, og møta upp sum ongantíð fyrr. Vísið endiliga øðrum á henda gylta møguleika at kappast javnbjóðis.
Kappingarnar verða stórt sæð tær somu sum fyrr. Onkur broyting verður tó. Ikki er rennandi út á Glyvursnes, nú havnarútbyggingin fer fram, so teinurin til VK3 verður í øllum førum ikki tann sami. Bert ein vika er í millum onkrar av kappingunum, og kemst hetta m.a. av kappingum uttanlands, sum fleiri skulu til. Harafturat er desember nú av góðum grundum uttan kappingar. Skráin er henda:
- 4. november kl. 11.00 – Runt Agnið, Roysnið – 10,3 km (børn 5 km)
- 18. november kl. 13.00 – Hvirlan, Kerjarenningin frá Hotel Føroyum – 10,5 km (børn 1,5 km)
- 25. november kl. 11.00 – Bragdið
- 13. januar kl. 11.00 – Frælsi, Sørvágur, Bøur, Sørvágur – 8 km (børn 1,5 km)
- 3. februar kl. 11.00 – Bragdið, FM lendisrenning – 8 km (børn 2,5 km)
- 10. februar kl. 11.00 – Treysti, Norðdepil
- 3. mars kl. 11.00 – Hvistan, Tvøroyri
- 17. mars kl. 15.00 – Roysnið, FM 10 km í Runavík (børn 5 km)
Tær upplýsingar, sum mangla í omanfyri, verða at síggja undir “komandi tiltøk” í høgrumegin á heimasíðuni.Vit vóna at so mong sum gjørligt koma at luttaka so trúliga gjøgnum veturin. Tað plagar at verða lønt aftur seinasta kappingardagin. Tess fleiri vit eru, tess stuttligari og hugnaligari verður tað.
Startskotið til Runt Agnið er eisini altíð startskotið til alla Vetrarkappingina, og er tí altíð ein serligur spenningur í luftini, tá hildið verður til beins oman eftir Heygsvegnum á Toftum


text:
Tá Hannebeth Dam byrjaði á Vøggustovuni Yviri við Strond í 1968, bundu tey klæði upp á børnini og kókaðu blæur. Nógv er broytt síðani tá, men kærleikin til børnini er hin sami hjá Hannebeth, sum nú gevst eftir at hava arbeitt á sama stovni alt sítt vaksna lív – tað finst ikki betri arbeiði í verðini enn at sleppa at fylgja børnunum ta fyrstu tíðina í lívi teirra, sigur hon.
Ingolf S. Olsen – PRESS
Tað munnu vera tey fægstu, ið kunnu breggja sær av at hava havt sama arbeiðið á sama arbeiðsplássi alt lívið.
Men tað kann Hannebeth Dam í Havn.
2. juli fylti hon 67 ár, og 1. august gevst hon í vøggustovuni á dagstovninum Birkilund við Hoyvíksvegin í Havn.
Ein mánað seinni, 1. september, eru tað 52 ár síðani, hon byrjaði í vøggustovuni, sum tá húsaðist Yviri við Strond.
Les eisini: Ættarliðið hjá Hennebeth alstóran týdning
Sami stovnur
Tað var undangongukvinnan innan føroyska dagstovnaøkið Nancy Bjørklund, sum hevði tikið stig til hesa vøggustovuna – Vøggustovan Yviri við Strond – í 1965 saman við Birthe Toftegaard. Í 1972 varð flutt í onnur og rúmligari høli á Lützenstrøð, og har vóru tey, til bygningurin við Hoyvíksvegin stóð liðugur í 1983.
Tá fekk stovnurin navnið Vøggustovan og Barnagarðurin á Konmansmýru, men tá Tórshavnar Kommuna yvirtók hann í 2011, fekk hann navnið Birkilund. Til tá hevði talan verið um ein sjálvsognarstovn. Birkilund er ein samanskriving av nøvnunum hjá stovnarunum báðum, fornavninum hjá Birthe Toftegaard og eftirnavninum hjá Nancy Bjørklund.
So stovnurin er hin sami, hóast hann hevur havt tríggjar ymiskar bústaðir hesi nógvu árini, Hannebeth hevur arbeitt har, og ymisk nøvn.
Tó at barnagarðurin kom afturat í 1983, so hevur Hannebeth øll 52 árini burturav arbeitt í vøggustovuni.
Stór ábyrgd
Og sigast má, at broytingarnar hava verið bæði stórar og nógvar.
– Eg var 15 ár, tá eg byrjaði. Eg kom ein mánadag at arbeiða átta tímars dag – 40 tímars viku – og fekk ábyrgdina av eini stovu. Vit vóru tvær, sum skuldu taka okkum av 12 børnum, sum vóru frá umleið einum mánað til eitt ára gomul. Vit skuldu gera fløskur klárar og geva fløsku til tey, um mammurnar ikki kundu koma at geva bróst. Vit skuldu hava tey í bað, vaska klæði, vaska og kóka blæður, tí einnýtisblæurnar vóru ikki uppfunnar tá. Og so sótu vit ímillum børnini á gólvinum og bundu, tí tey fóru úr sínum egnu klæðum og í vøggustovuklæði, tá tey komu, og meginpartin – undirbuksur og undirtroyggjur og sovorðið – bundu vit sjálv. So tað var øgiliga nógv praktiskt arbeiði at gera allatíðina, greiðir Hannebeth frá.
– Tað hevur mangan runnið mær kalt niður eftir rygginum, tá eg havi hugsað, at eg fekk hesa ábyrgdina sum bara hálvvaksin. Tað var so nógv at hugsa um og ansa eftir, fløskan mátti ikki vera ov heit, og baðið mátti ikki vera ov heitt og sovorðið. Men tað var strang leiðsla, sjálvt um Nancy Bjørklund var ógvuliga góð við okkum. Tað var onki, sum æt, so tú tordi ikki at taka feil. Tú fekst at vita, at soleiðis og soleiðis skal tað gerast, so var tað kotað inn, og tað sat bara, sigur hon.
Nærkontakt
Men sjálvt um ógvuliga nógv var at gera, og hugtøk sum til dømis pedagogisk menning vóru býir í Russlandi, so fingu børnini eins nógv uppmerksemi og kærleika tá, og nú, hóast tað í dag eru lutfalsliga nógv fleiri pedagogar um børnini.
– Tað hevur altíð verið sera umráðandi fyri meg veruliga at hava eygnakontakt og nærkontakt við hvørt einstakt barn hvønn dag. Eg elski, tá eg sleppi at skifta teimum og leggja tey at sova, tí so veit eg, at eg havi havt hasa nærkontaktina 100 prosent við tey børnini, sigur Hannebeth.
Børn í bandi
Í dag siga reglurnar, at tað skulu altíð vera í minsta lagi trý vaksin inni í einari vøggustovu við 12 børnum, og fara tey út, skulu tað ongantíð vera meira enn tvey vøggustovubørn fyri hvønn vaksnan.
Hannebeth flennir, tá hon hugsar um gamlar dagar og skilið, ið ofta var, tí so strangar reglur vóru ikki tá.
– Vit fóru við 12 vøggustovubørnum í bandi, ígjøgnum býin, ein vaksin í hvørjum enda. Og tá tú hevur eitt so langt band, og tað eru smá børn, og slakki kemur í, so dettur miðjan altíð, og síðani detta øll hini. Tað hendi sjálvandi ofta, tá vit skuldu yvir um vegin. Og so var trafikkproppur í býnum, og summi flentu, og summi hildu, at tað var stór synd, pínsla av børnum og alt hatta har. Men, gaman í duttu tey viðhvørt, men onki av børnunum kom nakrantíð illa fyri, sigur hon.
Tíðliga og seint
At hava leingi opið í dagstovnunum er heldur ikki eitt nýtt uppfinnilsi, vísir hon á. Tí nógv tey fyrstu árini, hon arbeiddi í vøggustovuni, lótu tey upp klokkan 6.45 og stongdu ikki fyrr enn klokkan 17.45.
– Tað var tí, at tey, sum fóru tíðliga til arbeiðis, til dømis tey, sum arbeiddu á sjúkrahúsinum, skuldu kunna avlevera børnini, áðrenn tey fóru til arbeiðis, og í hinum endanum skuldu tey, sum til dømis arbeiddu í handlum, hava tíð at koma eftir sínum børnum, greiðir Hannebeth frá.
Tá hon byrjaði í vøggustovuni í 1968, var pedagogútbúgving ein rættiliga nýggj útbúgving yvirhøvur – í Danmark var tann almenna pedagogútbúgvingin byrjað í 1953 – og í Føroyum var hon ikki til.
Men so líðandi komu pedagogar heim, sum vóru útbúnir í Danmark.
Tímdi ikki skúlan
Sjálv hevði Hannebeth roynt at sloppið at lesa til pedagog í Danmark og seinni eisini í Føroyum, men hon slapp ikki inn, tí hon hevði ov lítla skúlagongd.
– Eg havi sjey ára fólkaskúla og fór úr í 8. flokki, tí eg tímdi einfalt ikki at ganga í skúla. Áðrenn eg var 15, hevði eg ein dreym um at blíva telegrafistur. Tí eg hevði ein gubba, sum eg var so øgiliga góð við, og hann var telegrafistur, so tað skuldi eg verða. Men hann ráddi mær frá tí, tí hann væntaði at okkurt annað fór at koma, so tað ikki fór at blíva brúk fyri telegrafistum – hann man hava verið sera framsíggin.
– So bleiv tað hetta í staðin. Eg var ræðuliga smæðin, og eg minnist, tá mamma í mai mánað í 1968 fór við mær oman til Nancy Bjørklund at spyrja, um um hon ikki kundi geva mær arbeiði, tí mamma fekk meg ikki at ganga í skúla. Eg fekk so arbeiði at byrja í september, og tað má sigast at hava verið eitt plettskot, sigur hon.
Slapp ikki at lesa
Men prísurin hevur so verið, at hon ikki slapp at lesa námsfrøði og fáa pappírir upp á sínar førleikar.
– Tað er eitt sindur spell, men eg havi tó pappírir upp á, at eg eri góðkend at arbeiða sum pedagogur á vøggustovu á hesum stovninum, tí eg havi arbeitt so leingi, og í veruleikanum havi eg ongantíð havt brúk fyri meira útbúgving, sigur Hannebeth.
Tað er danska Socialstyrelsen, sum hevur góðkent pedagogisku førleikarnar hjá Hannebeth. Tá hon fór at arbeiða í vøggustovu fyri 52 árum síðani, var tað, sum í dag kallast dagrøkt, nevniliga danskt málsøki.
Tí er hon eisini í danskari pensjónsskipan sum ein sonevndur P76’ari. Pedagogar, sum vóru limir í danska Børneforsorgens Pensionskasse, og sum vóru settir í starv á millum annað føroyskum dagstovnum fyri 1. januar 1988, eru í hesi skipan.
Fyrstu pedagogarnir
Hannebeth minnist, at teir fyrstu útbúnu pedagogarnir heldur vildu arbeiða við teimum størru børnunum í barnagørðunum enn teimum smæstu.
– Ta fyrstu tíðina tímdu pedagogar ikki á vøggustovu, tí høvdið var so fult av vitan um okkurt meira spennandi – børnini í vøggustovuni vóru ov smá til tað. Ein segði “altso eg eri noydd til hetta her, men eg tími slett ikki á vøggustovu”, so sigi eg, “góða, hygg nú her, tað er bara at royna.” Tá eg møti henni í dag, sigur hon hvørja ferð, at starvsvenjingin í vøggustovuni – at síggja arbeiðið við teimum null til trý ára gomlu – var tað besta, sum var hent, tí tað fekk hana at skilja nøkur ting nógv betur.
– Tí, um tú fert at lesa til pedagog, og annars ikki hevur nakað serligt við børn at gera, kanska ikki eigur børn sjálv, so er tað øgiliga týdningarmikið at fáa tann partin við í vøggustovunum. Tí tað er í vøggustovualdrinum, at tann mest grundleggjandi innlæringin er. Og menningin við at duga at sita, duga at ganga, læra at siga tey fyrstu orðini og alt hatta har, hon fer fram í tí aldrinum, greiðir Hannebeth frá.
Júst tað, at hon sagtans kundi vera vegleiðari hjá pedagoglesandi, men ikki sjálv slapp at lesa til pedagog hvørki í Føroyum ella í Danmark, heldur hon vera rættiliga margháttligt.
– Tað minnist eg, at eg einaferð tosaði við Hildur Patursson, fyrrverandi forkvinnu í Pedagogfelagnum, um, og hon helt eisini, at tað var dupultmoralskt, sigur Hannebeth.
Lærd og ólærd
Onkuntíð, serliga í fyrstani, tá útbúnu pedagogarnir komu, kundu onkrar ósemjar vera ímillum teir og tey óútbúnu starvsfólkini um, hvussu farast skuldi fram, men tað stakk sjáldan serliga djúpt, minnist Hannebeth, og hon hevur eisini sjálv notið væl av útbúgvingini hjá øðrum.
– Ja, sjálvandi havi eg lært nógv av teimum, sjálvt um vit mangan eisini hava verið upp á kamp, og onkuntíð kundi tónin vera í stíl við, at ”tað skulu ikki koma nakrir nalvungar her og seta høvd upp á meg, eg veit nógv eisini”. Men eg havi altíð tikið ímóti, tá onnur vita betri, og tað hevur gingið báðar vegir. Tað hevur heldur ongantíð ligið nakað ljótt ella nakar beinleiðis illvilji aftanfyri, tá ósemjur hava verið. Tá vit hava møtst aftur nógv ár aftaná, hava vit manga flent at tí fyrstu tíðini.
– Fakliga hevur tað broytt seg fantastiska nógv til tað positiva síðani tá. Tí vit vistu onki um pedagogikk. Altso ein 15 ára gomul genta ella drongur, sum kemur inn á ein stovn í dag, sleppur neyvan út at skifta einum barni, uttan at onkur royndur er við, tí tey duga tað ikki. Men eg fekk ábyrgdina av einari stovu við 12 børnum sum 15 ára gomul.
– Men alt hetta við menning, tað bleiv tað ikki hugsað um, og tað var heldur ikki tíð til tað. Tú passaði børn og gjørdi alt tað praktiska. Men vit spældu við tey, og tey vóru rundan um okkum í øllum tí, sum var at gera. Vit høvdu ikki góðar umstøður at fara út, men Nancy hevði heklað eitt langt band, sum øll børnini so blivu bundin í, og so fóru vit túr – tvær við 12 børnum. Tað kanst tú ikki gera í dag, tað er ikki loyvt, sigur Hannebeth.
Tó at hon ikki hevur prógv sum námsfrøðingur, hevur hon gjøgnum árini allatíðina økt og styrkt sína fakligu vitan, serliga um vøggustovupedagogikkin.
– Eg havi tikið eina ørgrynnu av skeiðum ígjøgnum árini. Tú lærir eisini nógv í lívsins skúla, tú lærir eitt barn at kenna, og so lærir tú at fylgja tí. Sjálvandi hevur tú bara eitt sindur minni tíð til hvørt barnið, tá tað eru so nógv, sigur Hannebeth.
Minni í løn
Vantandi útbúgvingin gjørdi tó, at Hannebeth tey fyrstu árini fekk minni í løn enn útbúnir pedagogar. Minus-sjey-prosentarar blivu tey óútbúnu nevnd, tí skipanin var, at tey fingu sjey prosent minni í løn enn útbúnir pedagogar.
– Men tann skipanin bleiv tikin burtur seinni, og eg fekk løn sum hini. Tá hevði eg eisini arbeitt so leingi í fakinum, sigur hon.
Hvørki tað, at hon ikki slapp at útbúgva seg til pedagog, ella lægra lønin tey fyrstu árini, hevur tó nakrantíð fingið Hannebeth at troyttast av sínum arbeiði. Tí tað er kærleikin til smáu børnini, ið drívir verkið.
Elskar børnini
Hon hevur øll árini elskað sítt arbeiði, sigur hon, og tað er í fyrsta lagi, tí hon elskar børnini.
– Eg havi fleiri ferðir hoyrt spurningin, um tað ber til veruliga at elska børnini hjá øðrum. Og mítt svar er eitt greitt ja. Tað eru upp á ein annan máta, enn tá tað er eins egna, men tað veit Guð, at elski eg øll børnini í vøggustovuni, og tað havi eg altíð gjørt. Eg vil enntá siga, at tað ber ikki til at hava hetta arbeiðið, um tú ikki hevur kenslurnar við tær, sigur Hannebeth.
Sjálv eigur hon einkarsonin Hjálmar og eina ommudóttir.
– Sjálvandi hava teir nógvu góðu starvsfelagarnir ígjøgnum árini havt nógv at siga fyri trivnaðin, men nummar eitt er børnini. Vit geva teimum nógv, men tey geva dupult so nógv aftur. Eg meini tað, tað er onki betri, sigur Hannebeth og flennir so hjartaliga.
– Áh tú himmalsins faðir, foreldrini missa nógv. Og tað er barasta, barasta tað besta, sum kann vera, at eg sleppi at fylgja børnunum. Altso at koma ein dag til arbeiðis, sama um sólin skínur, ella tað er í himmalsins ódnarveðri, tú kemur inn, og so koma tey ímóti tær. Tað kann ikki sigast frá. Og so er tað hesin aldursbólkurin frá null til trý ár, tað er onki meira spennandi í verðini enn at síggja ta menningina, sum tey fara ígjøgnum – at fylgja við, tá tey koma í roksialdurin og at síggja tey vaksa og mennast, tað er so fantastiskt, greiðir hon frá.
– Men eg missi tey eisini hvørt ár. Tá eri eg akkurát sum ein stungin grísur hvørt summar. Men nú, síðani barnagarðurin eisini bleiv her, kann eg fylgja teimum, til tey fara í skúla. Tað er deiligt, sigur Hannebeth.
Ringt at siga bei bei
Tá tey bara høvdu vøggustovu og ongan barnagarð, vóru tað ikki nógv av teimum fyrrverandi vøggustovubørnunum, sum komu rennandi og søgdu hey við Hannebeth, tá tey møttu henni á gøtuni. Tí børnini ganga lutfalsliga stutt í vøggustovu og minnast sjáldan nógv frá tí aldrinum, so tey høvdu einfalt gloymt alt um hana.
Men síðani barnagarðurin kom afturat, er vorðð øðrvísi.
– Fyrr kendi eg øll børnini, tá tey blivu størri, men tey mintust ikki meg. Men tað gera tey nú, tí nú kann eg eisini fylgja teimum ígjøgnum barnagarðsaldurin. Sjálvt um eg bara arbeiði í vøggustovuni, so er barnagarðurin í sama húsi, og eg sígg tey og práti nógv við tey, greiðir Hannebeth frá.
Men at siga bei bei við nøkur hvørt summar, sum ikki skulu aftur í vøggustovu, tað venur hon seg ongantíð við.
– Tað er eisini tí, eg verji meg so óluksáliga væl nú og ikki vil siga farvæl her beinanvegin, men bíða til eftir summarferiuna. Tí eg eri ein ræðulig tútimaria, altso, sigur Hannebeth við vátum eygum, men mannar seg so upp og sigur brosandi:
– Men í dag eri eg sterk.
Ígjøgnum árini hevur hon eisini havt ta frægd at hava bæði børn og ommu- og abbabørn hjá teimum børnunum, sum gingu í vøggustovuni tey fyrstu árini, undir sínum veingjabreiði í vøggustovuni.
Giktin nívir
Hannebeth Dam hevur eitt sera lætt og positivt lyndi, og flennir nógv og hjartaliga. Kensluborin, sum hon er, hevur hon eisini lætt við at fella tár. Men eisini tí flennir hon at.
Ikki at tað altíð hevur verið so nógv at flent at hjá Hannebeth, tí persónliga hevur arbeiðið og lívið sum heild verið sera avbjóðandi til tíðir. Hon var nevniliga bara 26 ár, tá hon fekk staðfest Morbeus Bechterew, sum er ein giktasjúka, ið setir seg í geislaraðið í rygginum og upp í nakkan, og hon stríðist eisini við psoriasisgikt.
– Eftir øllum at døma er tað arvaligt, tí gikt er í báðar ættir. Omma mín gekk á øllum fýra, so hon hevur helst havt tað, men tá segði man bara, at hon var slitin av gikt og boygd av elli, sigur Hannebeh.
Børnini halda meg unga
Sjálvt um giktin í rygginum og nakkanum ikki var staðfest, fyrr enn hon var 26, hildu læknarnir, at hon tá helst hevði havt sjúkuna í eini tíggju ár, so hon hevur drigist nógv við pínu alt sítt vaksna lív. Men eisini pínuni vinnur kærleikin til børnini og arbeiðið á.
– Eg vil siga, at tað eru tey, sum hava hildið meg unga og eisini hjálpt mær at berjast ímóti sjúkuni. Eg havi mangan bart meg niðan í Vøggustovuna, bitið pínuna í meg, og tá eg so komi inn her, so fái eg hesi klemmini og mussarnar og snorið og alt annað, so er dagurin fullkomiliga reddaður, sigur Hannebeth.
Rørsla og varmi
Fólk við Morbeus Bechterew kunnu vera illa kropin og eru ofta stív í rørslunum, men onki av hesum sæst á Hannebeth henda dagin.
– Nei, eg eri passaliga tvør til, at tað ikki sæst á mær, tað sigur Pero (giktalæknin, blðm.) eisini, flennir hon, men skundar sær so at leggja afturat:
– Áh jú, eg havi dagar, har tað sæst ordiliga væl. Nú havi eg akkurát fingið eina sproytu við binýrubarkhormoni, tað hjálpir eina tíð. Eg havi tað í nakkanum og mitt í rygginum, men eg havi gingið nógv til fysioterapi, og skal ganga nógv. Fyrr fingu tey at vita, at tey skuldu liggja still í songini. Men tað er tað ringasta, tú kanst gera. Tað besta er at svimja, ganga í haga – á ósløttum lendi – og so er tað hiti, tað er so ógvuliga gott við varma.
Tillagað starv
Hannebeth er takksom fyri, at hon hevur havt møguleika at arbeiða í tillagaðum starvi í vøggustovuni, tí annars hevði giktin fyri langari tíð síðani sent hana heim. Við tillagaða starvinum hevur hon kunnað arbeitt eftir førimuni, ella so nógv, sum sjúkan hevur loyvt henni. Vøggustovan rindar lønina fyri tímarnar, hon arbeiðir, meðan Almannaverkið rindar rest, so hon tilsamans fær fulla løn.
Alt er skrúvað saman við støði í læknaligum metingum.
– Eg prísi meg lukkuliga fyri, at hesin møguleikin finst. Um eg ikki hevði havt hann, so vænti eg, at eg hevði verið rættiliga ung, tá eg hevði verið noydd at farið heim og blivið fyritíðarpensjonerað, sigur Hannebeth.
Aktiv pensjónstilvera
Men nú verður hon so pensjonerað.
– Eg kundi hildi á, til eg bleiv 100, tí eg elski tað, og fyri meg er aldurin bara eitt tal. Men nú haldi eg kortini, at onkur annar skal sleppa fram at, sigur Hannebeth, sum tó ikki fer at siga nei, um vøggustovan onkuntíð manglar ein avloysara í einari knappari vending.
Hon óttast tó ikki fyri at fara at keða seg sum pensjonistur.
– Eg havi eitt hús, sum eg ikki havi tikið mær av í longri tíð, og ein stóran hava. Nú fari eg geva mær tíð og skal ikki altíð leggja okkurt frá mær, tí eg skal til arbeiðis. Eg fari heilt víst at taka mær nógv meira av ommudóttrini, og í heyst ætli eg í kvøldskúla. Eg havi altíð ynskt at duga at mála, so tað ætli eg at fara at royna. Eg áni ikki, um eg dugi, so tað fer nokk at ganga striltið, men eg ætli mær at royna tað – eg sigi sum Pippi, at hatta havi eg ongantíð roynt fyrr, so hatta fari eg heilt sikkurt at klára, sigur Hannebeth við sínum hjartaliga látri.
Les eisini: Ættarliðið hjá Hennebeth alstóran týdning
—
– Áh tú himmalsins faðir, foreldrini missa nógv. Og tað er barasta, barasta tað besta, sum kann vera, at eg sleppi at fylgja børnunum. Altso at koma ein dag til arbeiðis, sama um sólin skínur, ella tað er í himmalsins ódnarveðri, tú kemur inn, og so koma tey ímóti tær. Tað kann ikki sigast frá, sigur Hannebeth Dam
Hannebeth hevði givið strang boð um, at onki skuldi gerast burtur úr hennara seinasta arbeiðsdegi, men tað løgdu bæði starvsfólk og børn vertin á – hon fekk bæði gávur, talur og upp í leypar av mussum og klemmum. Á myndini flokkast børnini um Hannebeth, vinstrumegin, og Súsonnu Hoydal Thomassen, hjálparfólk, sum vegna starvsfólkini handaði Hannebeth gávu og segði nøkur orð
Nógvar kenslubornar løtur vóru henda dagin, men tað er stutt ímillum tár og látur hjá Hannebeth. Vinstrumegin hana stendur Sanna á Løgmansbø, og høgrumegin er tað Súsanna Hoydal Thomassen.


text:
Skulu vit taka søgurnar hjá in.fo og jn.fo fyri góða vøru, so vera tað hesi fólkini, sum fara at mannað Landsstýrið tey næstu fýra árini. 6 mans og ein kvinna og hana eiga vit, tað er okkara sterka kvinna Elsebeth Mercedis Gunnleygsdóttur, sum verður Landsstýriskvinna í almannamálum. Hetta eru tey nýggju Landsstýrisfólkini:
Sambandsflokkurin
Bárður á Steig Nielsen, løgmaður
Kaj Leo Holm Johannesen, heilsumál
Helgi Abrahamsen, vinnu-, orku-, umhvørvis- og innlendismál
Fólkaflokkurin
Jørgen Niclasen, fíggjarmál
Jacob Vestergaard, fiskivinnumál
Elsebeth Mercedis Gunnleygsdóttur, almannamál
Miðflokkurin
Jenis av Rana, menta, skúla- og uttanríkismál.
Nú klokkan 9 verður tíðindafundur, har samgonguskjalið verður undirskrivað og kunnað verður um nýggja Landsstýrið og teirra ætlanir tey næstu fýra árini og klokkan 10 verður nýggja tingið sett.
Kringvarp Føroyar sendir beinleiðis frá tíðindafundinum og tá ið Løgtingið verður sett.
News.fo og Norðoya Portalurin ynskir øllum hjartaliga tillukku og ein serlig heilsan til Elsebeth Mercedis Gunnleygsdóttur.
SáH


text:
Thessalia
Thessalia (grikskt): Θeσσaλίa, á eolisk grikskum ella thessaliskum: Πetθaλίa / Petthalia) er eitt landafrøðilig øki og fyrisitingar eind í Grikkalandi, sum fevnir um tað mesta av tí forna Thessalia. Áðrenn ta Griksku Myrku Øldina, sum var umleið 1200 á.Kr. – 750 á.Kr., varð økið kent sum Aeolia, og verður eisini nevnt soleiðis í Odysseini hjá Homer. Thessalia gjørdist partur av tí nýggja grikska statinum í 1881, eftir at hava verið undir ottomanskum stýri í hálva fimtu øld. Síðan 1987 hevur Thessalia verið ein av teimum 13 regiónunum í Grikkalandi, og hevur síðan Kallikratis reformin í 2010 verið býtt sundur í 5 regionalar eindir og 25 kommunur. Høvuðsbýurin í regiónini er Larissa. Thessalia liggur í miðgrikkalandi og hevur mark við regiónirnar Makedónia í norði, Epirus mót vestri, Miðgrikkaland móti suðri og Egearahavið móti eystri. Thessalia regiónin fevnir eisini um also Sporaduoyggjarnar.
Søga[rætta | rætta wikitekst]
Keldur[rætta | rætta wikitekst]


text:
Systrarnar undir Steinum
Vaksin meta ofta hesa bókina at vera eina vandamikla bók, ið hevur ringa ávirkan á heilsuna hjá skikkiligu børnum teirra. Børnini harafturímóti hava eina aðra hugsan. Og tey hava rætt. Eitt teirra skrivaði: "Bókin er tann vakrasta, stuttligasta, besta, harðasta,kulasta, skemtiligasta, feitasta, men eisini tann óhugnaligasta, ótespiligasta, ræðuligasta, ha ha, andstyggiligasta, til samans tann steinutasta bókin, sum eg nakrantíð havi lisið."
Dáta um bókina
- Rithøvundur | Marc De Bel
- Upprunamál | Hollendskt
- Týðari | Frida Sofía Johannessen
- Útgávurár | 2007
- ISBN | 978-99918-925-6-6
- Tøk | Bókin er útseld
- Bólkur | Barnabøkur


text:
Til betong og líknandi byggitilfar at forða fyri, at tað sýgur vætu í seg.
Regnsperra er ein vatnskýggjandi, klár loysn úr monosilani og siloxani, sum lættliga treingir inn í poknut og steinhavið (s.s. betong) byggitilfar.
Regnsperra fær eina slitsterka, evnafrøðiliga binding og ger tí betongveggin vatnskýggjandi leingi. Hetta ávirkar ikki vætuna í luftini, og tí verður vætuskiftið millum steinslag og umhvørvi ikki ávirkað.
Regnsperra hóskar væl at forða fyri, at væta verður sogin inn í rivur.
Regnsperra gevur flatanum eina sterka vatnskíggjandi eginleika og hóskar tí væl, tá flatin skal vera ómálaður.
At smyrja:
Flatin skal vera reinur og turrur, áðrenn Regnsperra verður smurd á. Best er at nýta eina sproytu, ið sproytar við lágum trýsti, skal flatin verða javnt smurdur. Sproytað verður tvørtur um tann loddrætta flatan við 20-30 cm ímillum. Best er at byrja í neðra og arbeiða uppeftir, so sæst betur, hvussu arbeiðið líður. Eisini ber til at nýta pensil ella rullu. Fylgt verður við, at passalig nøgd verður smurd á flatan.
Trygdarflokkur:
1 – 2
Tynna og reinsa amboð:
Mineralskt terpentin. Aseton kann nýtast til at reinsa Regnsperru, sum er tornað, t.d. av rútum.
Tíð at torna:
Nakrir minuttir
Mála útyvir:
Eftir 1-2 dagar. Er undirlagið veruliga vátt er betri at bíða enn longur.
Evnisnøgd:
Uml. 0,82 g/ml (25°C),
Tilfarsnýtsla:
Uml. 0,20 l/m2 í ummáli, alt eftir ísogumegini hjá flatanum og umstøðunum annars.
Minsti arbeiðshiti:
Flatin skal vera væl yvir vætumarkið í luftini.


text:
Einaferð var tað ein fátækur prinsur; hann átti eitt kongaríki, men tað var ógvuliga lítið, men tað var tó nóg frægt at gifta seg uppá, og gifta seg, tað ætlaði hann.
Nú var tað ivaleyst heldur nasadjarvt av honum, at hann tordi at siga við dóttur keisarans: ”vilt tú hava meg?” men kortini tordi hann, tí navn hansara var gitið víða hvar, prinsessur í hundraðtali høvdu takkað til, men vita eftir, um hon gjørdi tað.
Nú skulu vit hoyra:
Á grøvini hjá pápa prinsins vaks eitt rósutræ, o slíkt eitt vænt rósutræ! tað bar bert fimta hvørt ár blómu, og tá einans eina, men tað var ein rósa, ið angaði so søttliga at ein av at kenna angan av henni gloymdi allar sorgir og stúrslur sínar, og so hevði hann ein náttgala, ið dugdi at syngja eins og øll vøn tónaløg sótu í hansara lítla barka. Ta rósuna og tann náttgalan skuldi prinsessan eiga; og tí komu tey bæði í stórar silvurkistlar og vóru so send henni.
Keisarin læt tey verða borin framman fyri sær inn í ta stóru høll, hvar prinsessan gekk og spældi ”fólk í húsi” við hirðmoyggjum sínum, annað tóku tær sær ikki til; og tá ið hon sá teir stóru silvurkistlarnar við gávunum í, sló hon saman hendur av gleði.
”Bara tað hevði verið ein lítil kiska!” segði hon, - men so kom tann væna rósan.
”Nei, sum hon er snilt gjørd!” søgdu allar hirðmoyggjarnar.
”Hon er meira enn snild!” segði keisarin, ”hon er snotilig!” Men prinsessan nerti við hana og so mundi hon farið at gráta.
”Fý pápi!” segði hon, ”hon er ikki gjørd, hon er rættilig!”
”Fý!” søgdu øll hirðfólkini, ”hon er rættilig!”
”Latum okkum nú fyrst síggja, hvat ið er í hinum kistlinum, áðrenn vit fara at ilskast!” helt keisarin, og so kom náttgalin fram; hann sang tá so fagurliga, at tey ikki beinanvegin fingu sagt nakað ilt um hann.
”Superbe! charmant!” søgdu hirðkonurnar, tí tær bullaðu franskt, hvør verri enn onnur.
”Sum hasin fuglurin minnir meg um spælidósina hjá teirri tignsælu keisarinnuni!” segði ein gamal kavallerur, ”á ja, tað er so meinlíkt í tónalagi og framburði!”
”Ja!” segði keisarin, og so græt hann sum eitt lítið barn.
”Tað er væl ikki so vorðið, at hann er rættiligur!” segði prinsessan.
”Jú, tað er ein rættiligur fuglur!” søgdu tey, ið høvdu havt hann við.
”Íðan so, lat so handan fuglin flúgva,” segði prinsessan, og hon vildi ikki upp á nakran máta loyva prinsinum at koma.
Men hann fell ikki í fátt; hann smurdi seg um andlitið við brúnum og svørtum, togaði kaskettina væl niður um høvdið og bankaði uppá.
”Góðan dag, keisari!” segði hann, ”kundi eg ikki komið í tænastu her á borgini?
”Ja, vit eru so umbiðin!” segði keisarin. ”Men bíða, lat meg síggja! - mær tørvar ein til at røkta svínini, tí teimum hava vit hópin av!”
Og so var prinsurin festur sum keisaraligur svínadrongur.
Hann fekk eitt vánaligt lítið kamar niðri við svínabølið, og her varð hann at búgva! men allan dagin sat hann og smíðaði, og tá ið leið móti kvøldi, hevði hann gjørt ein snotiligan lítlan pott, rundan um á honum vóru bjøllur, og hvørja ferð potturin fór at kóka, so ringdu tær so fagurliga og spældu hitt gamla lagið:
”Ach, Du lieber Augustin,
- alles ist weg, weg, weg!”
men tað snildasta av øllum var kortini, at tá ið tey hildu fingurin inn í roykin úr pottinum, luktaðu tey við tað sama, hvat fyri matur, ið gjørdur varð við hvørja grúgvu í býnum; jú, jú, hetta var sanniliga nakað annað enn ein rósa.
Nú kom prinsessan vappandi við øllum hirðmoyggjum sínum, og tá ið hon hoyrdi lagið, steðgaði hon á og sá so upplyft út, tí hon dugdi eisini at leika ”Ach, du lieber Augustin”, tað var einasta lagið, hon dugdi, men hon leikti tað við einum fingri.
”Hatta er jú tað lagið, eg dugi!” segði hon, ”so má hatta vera ein mentaður svínadrongur! farið vælsignaðar inn og spyrjið, hvussu nógv hatta leikverkið kostar.”
Og so mátti ein av hirðmoyggjunum fara innar, men hon læt seg í trætuflur fyrst.
”Hvussu nógv vilt tú hava fyri handan pottin?” segði hirðmoyggin.
”Eg vil hava tíggju muss frá prinsessuni!” segði svínadrongurin.
”Jesus náði meg!” segði hirðmoyggin.
”Ja, minni kann tað ikki vera!” segði svínadrongurin.
”Nú, hvat sigur hann?” spurdi prinsessan.
”Eg troysti mær ikki at siga tað!” segði hirðmoyggin, ”tað er so ræðuligt!”
”So kanst tú lýða mær tað!” og so lýddi hon henni.
”Hann er jú ólíkligur!” segði prinsessan og fór beinanvegin av stað - men tá ið hon hevði gingið eitt sindur, so ljómaðu bjøllurnar so fagurliga:
”Ach, du lieber Augustin,
alles ist weg, weg, weg!”
”Hoyr” segði prinsessan, ”spyr hann, um hann vil hava tíggju muss frá hirðmoyggjum mínum!”
”Nei takk!” segði svínadrongurin, ”tíggju muss frá prinsessuni, annars fer potturin ikki úr mínum hondum.”
”Sum hetta er forargiligt!” segði prinsessan, ”men so mugu tit standa fyri, so eingin sær!”
Og hirðmoyggjarnar stillaðu seg upp fyri hana, og so breiddu tær skjúrtini út, og so fekk svínadrongurin tey tíggju mussini, og hon fekk pottin.
Tað var ikki eiti av stuttleika! tað heila kvøld og tann heila dag mátti potturin kóka; har var ikki grúgva í býnum, uttan at tær vistu, hvat har varð kókað, bæði hjá kamarharranum og hjá skómakaranum. Hirðmoyggjarnar dansaðu og slógu saman hendur.
”Vit vita, hvør ið fær søtsuppu og pannukøku! vit vita, hvør ið skal hava greyt og karbonádu! sum tað er forvitnisligt!”
”Sera forvitnisligt!” segði yvirhirðmoyggin.
”Ja, men haldið munnin tættan, tí eg eri keisarans dóttir!”
”Jesus náði okkum!” søgdu tær allar samlar.
Svínadrongurin, tað vil siga prinsurin, men tey vistu ikki annað, enn hann var ein rættiligur svínadrongur, læt ikki dagin fara frá sær, uttan at hann gjørdi okkurt, og so smíðaði hann eina skrelju; tá ið hann mól hana runt, ljómaðu allir teir valsir, ”hopsair” og ”polkair”, ið hava verið gitnir síðani heimsins uppruna.
”Ja men hatta er superbe!” segði prinsessan, tá ið hon gekk framvið, ”eg havi aldri hoyrt vakrari tónalag! Vælsignaðar, farið inn og spyrjið, hvussu nógv hatta leikverkið kostar; men eg mussi ikki!”
”Hann vil hava hundrað muss frá prinsessuni,” segði hirðmoyggin, sum hevði verið inni og spurt.
”Eg meini, hann er ørur!” segði prinsessan, og so fór hon, men tá ið hon hevði gingið eitt sindur, so steðgaði hon á. ”Vit mugu lívga mentirnar!” segði hon, ”eg eri keisarans dóttir! Sig honum, hann skal fáa tíggju muss eins og í gjár, restina kann hann taka frá hirðmoyggjum mínum.
”Ja, men vit gera tað treyðar!” søgdu hirðmoyggjarnar.
”Tvætl í tykkum!” segði prinsessan, ”og kann eg mussa hann, so kunnu tit eisini! minnist til at eg gevi tykkum kost og løn!” og so mátti hirðmoyggin inn aftur til hansara.
”Hundrað muss frá prinsessuni”, segði hann, ”ella hvør hevur sítt!”
”Standið fyri!!!” segði hon, og so stillaðu allar hirðmoyggjarnar seg fyri, og hann mussaði.
”Hvat man hatta vera fyri troðkan har niðri við svínabølið?”segði keisarin, ið var stigin út á svalan; hann gníggjaði sær um eyguni og setti glaseyguni á nøsina. ”Tað eru jú hirðmoyggjarnar, ið gera ónáðir! eg hugsi eg má fara oman til teirra!” - og so dró hann tuflurnar upp um seg aftan, tí tað vóru skógvar, sum hann hevði traðkað niður.
Pílar og skot! sum hann skundaði sær!
So skjótt sum hann kom út í túnið, gekk hann heilt spakuliga, og hirðmoyggjarnar høvdu so nógv um at vera við at telja mussini, at tað skuldi fara rættvíst fram, at hann ikki skuldi hava ov mong, men heldur ikki ov fá, tær gáaðu ikki keisaran.
”Hvat er hetta, ha?” segði hann, tá ið hann sá tey mussast, og so dukaði hann tey í høvdið við tufluni, í sama bili sum svínadrongurin fekk tað seks og áttatiunda mussið.
”Heraus!” segði keisarin, tí hann var illur, og bæði prinsessan og svínadrongurin vórðu koyrd út úr hansara keisararíki.
Har stóð hon nú og græt, svínadrongurin deildi, og regnið oysti niður.
”Á, mítt neyðardýr!” segði prinsessan, ”hevði eg tó bara tikið tann væna prinsin! á, sum eg eri forharmað!”
Og svínadrongurin fór aftur um eitt træ, turkaði tað svarta og brúna av andlitinum, tveitti vásaklæðini og steig nú fram í sínum prinsabúna so vænur, at prinsessan mátti níga við.
”Eg havi mist alla virðing fyri tær, sum tú ert!” segði hann. ”Tú skoytti ikki um ein ærligan prins! Tú legði ikki lag í rósuna og náttgalan, men svínadrongin vildi tú mussa fyri eitt leika! Nú kanst tú hava tað so gott! -”
Og so fór hann inn í kongaríki sítt, læt dyrnar aftur og setti slá fyri, so kundi hon so sanniliga standa uttanfyri og syngja
”Ach, du lieber Augustin,
alles ist weg, weg, weg!”
Upprunaheiti: H.C. Andersen: ”Svinedrengen”, ”Eventyr, fortalte for børn. Ny samling. Tredie hefte”, 1842.
Christoffur Lützen (1891-1981) týddi. H.C. Andersen: ”14 ævintýr”, Egið forlag 1953.


text:
Vælkomin til hesa nýggju føroysku heimasíðu um svimjing. Sum tað í løtuni stendur á forsíðuni, so er endamálið við heimasíðuni at gera tað lættari hjá føroyingum at frætta frá og samskifta um svimjing, í vón um at hetta kann styrkja um áhugan hjá fjølmiðlum og føroyingum sum heild fyri hesum frálíka ítrótti.
Harða kjarnan aftanfyri heimasíðuna eru Ottar í Hjøllum og Bartal Højgaard, umframt undirritaði Rókur í Jákupsstovu. Við mær sum ábygdara, við tað at eg eigi heimasíðunavnið svimjing.com, ambætaraplássið á Dreamhost, og flestu rættindi sum ‘admin’. Vit hava til nú staðið fyri heimasíðuna flot.info hjá Svimjifelagnum FLOT, men eru komnir eitt sindur í eina trongstøðu, við tað at vit har skriva skiftivís subjektivt fyri FLOT og meira objektivt fyri føroyska svimjing sum heild. Við tí úrsliti, at lesarar hava ilskast skiftivís um at vit vóru og ikki vóru lokalir. So nú hugsa vit at tað er betri at skifta millum tveir hestar, enn at royna at ríða á báðum í senn.
Hartil vóru aðrar orsøkir til at skifta, so sum at verandi heimasíðuskipan á flot.info hevur ávísar irriterandi avmarkingar, samstundis sum hendan virkar at vera ógvuliga góð, og vit hartil gjarna vilja koma eitt sindur úr skugganum av Svimjifelagnum FLOT. Alt heimasíðuarbeiði hjá okkum hevur til nú verið fullkomiliga frívilligt og ólønt, og verður tað mest sannlíkt eisini í framtíðina. Men tá ið man skrivar á eini heimasíðu sum eitt ítróttarfelag leggur navn til, so sigur tað seg sjálvt, at tað er neyðugt at leggja ávísar bindingar á seg, fyri ikki at ganga ímóti áhugamálunum hjá felagnum. So sum at skula skriva um FLOT-svimjarar, og ikki tala at viðurskiftum sum kann fáa FLOT og/ella FLOT-svimjarar í klemmu. Og lat tað verða sagt, at vit ongar ætlanir hava um at rýma frá heimasíðuni FLOT fyri tað… hon verður bara enn meira subjektiv 🙂
So sum man sigur: Her á svimjing.com avgera vit tríggir (og serliga eg) hvat sum er vert at skriva um, og hvat sum ikki má skrivast um. Ætlanin er ikki at hetta skal blíva tann rokmikla heimasíðan sum ‘niðurbrýtur føroyska svimjing’, sum onkur longu hevur sagt viðvíkjandi skrivingina á flot.info. Vit vilja absolutt helst hava eina sakliga og siðiliga síðu, og fara at sláa rímiliga hart niður á tey sum bara vilja spilla út. Men ætlanin er heldur ikki at kína øllum eftir hárunum, bara fyri at fáa frið. Líka mikið hvussu tað sær út, so royna øll at hjálpa, um tey yvirhøvur royna gera nakað;;og vit trúgva uppá at eisini kritikkur kann vera konstruktivur. Eisini kritikkur ímóti okkum.
Heimasíðan er ikki liðug enn, og tað verður hon nokk heldur ongantíð. Men kjarnufunkurnar eru klárar, og tað nýttar tí ikki at sita og bøla á henni longur. Her fara at vera almennar frásagnir, sum eru tíðindi og frágreiðingar føroyskari og altjóða svimjing. Bloggpostar, sum eru meira persónligar journalir frá okkum og vónandi øðrum eisini. Og vónandi eisini eitt sakligt og gevandi kjak í forum. Og nógv annað er í stoypiskeiðini, so sum myndasavn og teldupost-listar og annað gott. Allir skrásettir brúkarar kunnu gera øll sløg av tilfari, og eisini ikki-skrásett kunnu gera viðmerkingar. So bíða bara… um tit hjálpa til og uppføra tykkum væl, so kann hetta gerast ein heilt hampuliga góð síða!


text:
Í farnu viku vóru umboð fyri leiðararáðið hjá Føroya Pedagogfelag á ráðstevnu í Keypmannahavn um “den styrkede pædagogiske læreplan”. Barna- og Socialministeriet skipaðu fyri fakdegi við endamálinum at miðla og geva íblástur úr nýggju eftirmettu donsku námsfrøðiligu læruætlanini til praktiskt arbeiði á stovnum. Fyrsta læruætlanin kom út í 2004, og nú var tíðin búgvin at eftirmeta.
Danska læruætlanin er galdandi við lóg í Danmark. Í Føroyum hava vit ikki lóg á hesum øki, men Mentamálaráðið hevur útgivið líknandi námsfrøðilig stevnumið út í faldara, tillagað føroyskum viðurskiftum, sum á fleiri hættir minnir um tey donsku. Føroysku myndugleikarnir eftirmeta tó ikki námsætlanir her á landi. Pedagogfelagið metti tað verða viðkomandi at senda føroysk umboð á rástevnuna at fáa íblástur til økið í Føroyum.
Á ráðstevnuni varð millum annað sjóneyka sett á fyrstu 1000 dagarnar hjá børnum á stovni. Gransking hevur víst hvussu týdningarmikið tað er at tryggja børnum góð kor fyrstu trý árini, um tey skulu blíva vælvirkandi samfelagsborgarar, og hvønn týdning tað hevur at fokusera uppá lívið hjá stovnsbørnum har tey eru, heldur enn at hugsa í fyrireikandi menning til skúlagongd.
Ein annar av høvuðsboðskapunum á ráðstevnuni var, at ístaðin fyri í stóran mun at skjalfesta virksemi, so heldur skapa eitt fakligt reflekterandi forum á stovnum. Nógv tíð kann fara við at skjalfesta virksemi yvirfyri myndugleikum og øðrum áhugapørtum. Ístaðin skulu stovnar menna sínar egnu fakligu eftirmetingarskipanir, har góðskan av ymsa virkseminum verður eftirmett. Tað kann so verða viðvirkandi til at skapa eina fakliga eftirmetingarmentan á økinum.
At styrkja barnafelagsskapin, heldur enn at fokusera uppá menning av hvørjum einkulta barni, at síggja týdningin í rutinum og sjálvum spælinum hjá børnum, og annars menna betri foreldrasamstarv, vóru onnur fokusøki, sum vóru frammi á ráðstevnuni.
Ráðstevnan var sera áhugaverd fyri leiðararáðsluttakararnar, og vónin er eisini, at íblásturin kann gerast partur av framløgu á fakligum degi fyri dagstovnaleiðarar einaferð í heyst. Um ynskir eru um at hoyra meira um ráðstevnuna, so er endiliga at seta seg í samband við leiðararáðið.
Les meira um læruætlanina her:
http://socialministeriet.dk/media/18433/master-for-en-styrket-paedagoiske-laereplan.pdf
Les meira um føroysku stevnumiðini fyri føroyskar dagstovnar her:
http://www.mmr.fo/fo/arbeidsoki/utbugving-og-gransking/dagstovnar/namsfrodilig-stevnumid/


text:
Málráðið valt av nýggjum
Jenis av Rana, landsstýrismaður í uttanríkis- og mentamálum, hevur tilnevnt nýtt Málráð fyri tíðarskeiðið 1. juli 2021 til 30. juni 2025.
Hesi eru tilnevnd:
Helena Kannuberg, forkvinna, MA í føroyskum, eftir tilmæli frá Føroyamáli.
Randi Kúrberg, næstforkvinna, MA í føroyskum, eftir tilmæli frá Námi.
Eyðun á Borg, lærari, eftir tilmæli frá landsstýrismanninum.
Meifríð Weihe Hansen, heilsurøktari, undirvísir í teknmáli, eftir tilmæli landsstýrismanninum.
Johan Blábjørg, fríyrkis teknmálstulkur og undivísir í teknmáli, eftir tilmæli frá Deyvafelagnum/Felagnum HOYR.
Rakul Skaale Andreasen, MA í føroyskum, eftir tilmæli frá Fróðskaparsetri Føroya.
Theodor E. Olsen, teologur, prestur, eftir tilmæli frá Javnstøðunevndini.
Elin Henriksen, lærari, eftir tilmæli frá Móðurmálslærarafelag Føroya.
Heri J. Joensen, teologur, prestur, eftir tilmæli frá Navnanevndini.
Bergur Rasmussen, lærari, eftir tilmæli frá Rithøvundafelag Føroya.
Lena Reinert, vísindaligt hjálparfólk á Føroyamálsdeildini, BA í føroyskum, eftir tilmæli frá Staðarnavnanevndini.
Málráðið verður sett sambært lóg um málráð og telur ellivu limir. Limirnir verða tilnevndir eftir tilmæli frá feløgum og stovnum, og landsstýrismaðurin velur sjálvur tvey umboð, og hann tilnevnir millum allar limirnar formann og næstformann. Málráðið skipar seg við eini starvsnevnd við fimm limum. Skipanin skal tryggja eitt breitt ráð, ið umboðar ymiskar fatanir.
Endamálið hjá Málráðnum er at røkja, menna og verja føroyska málið, undir hesum føroyska teknmálið, at vegleiða, ráðgeva og gera niðurstøður í málspurningum og at áseta føroyska stavseting.
Málráðið gevur landsstovnum og almenninginum vegleiðing, ráð og upplýsing um føroyskt í talu og skrift. Almennir myndugleikar eiga í størst møguligan mun at fylgja niðurstøðunum hjá Málráðnum.
Til ber eisini hjá stovnum og einstaklingum at venda sær til Málráðið við spurningum.


text:
4. flokkur í Skúlanum við Streymin
Og her er ein stórur krabbi. Hesin eitur fjørukrabbi. Skelin kann verða umleið 8 cm breið.11
Hetta er ein kvennfjørukrabbi. Tað síggja vit, tí hann hevur rogn undir afturkroppinum.13
Vit funnu eisini ein trælsrass, sum er eitt slag av tindadýri, sum livir á havbotninum.15
Hetta er ein fliða. Fliða er ein snigil, sum á flóð skríður runt. Tá ið tað fjarar, sýgur hon seg fasta, so at hon ikki tornar upp.17
Her er ein langskel. Hon kann gerast 10 til 15 cm lang. Tá ið tað fjarar, grevur hon seg niður í sandin.21
Gjar er eitt lítið krabbadýr, sum situr fast á steini ella hellu. Krabbin liggur á rygginum inni í skelini. Ovast uppi á skelini er ein lúka, sum hann letur upp og stingur beinini út ígjøgnum, tá hann fær sær at eta.23
Hetta er slýleggur. Her á myndini liggur hann niðri. Tá tað fløðir aftur, reisir hann seg og stendur í sjónum. Hann er góður hjá kombikkum, marflugum og øðrum dýrum at krógva seg í. Slýleggur kann gerast 30 cm langur.25
Hetta er bløðrutur skúvtari. Flotbløðrurnar, sum eru í taranum, gera, at hann flýtur. Bløðrutarin veksur ovarlaga í fjøruni. Hann kann gerast 6-8 ár.27
Tá ið tað fjarar, fer alt undir aftur, og vit fara heim. Kennir tú nøkur onnur dýr, sum eru í fjøruni?31
Foto/ Myndir/ Asseq/ Valokuva/ Guvvieh/ Nuotraukos/ Photo:
S1-30: Thordis Dahl Hansen


text:
Bjarni Beder, námsfrøðingur og frítíðarskúlaleiðari, bjóðar av á nevndarvalinum. Hann vil millum annað arbeiða fyri, at barnagarðarnir altíð hava eitt hóskandi tal av børnum, fyri betri løn og viðbótum og endurskoðaðari arbeiðstíð. Eisini vil hann lækka limagjaldið
Sum eitt av størstu yrkisfeløgunum í Føroyum er tað sjálvsagt, at Føroya Pedagogfelag altíð arbeiðir fyri tær, fyri tíni áhugamál, tín tørv og ikki minst tíni rættindi.
Framtíðin hjá Føroya Pedagogfelag skal byggja á álit, opinleika og samstarv – ja, tað ljóðar helst slitið, men eg meini tað, og hesum fari eg at virka fyri, um tú sum limur sýnir mær tað álit at velja meg í nevndina í felagnum.
Vit hava eitt gott og á nógvum økjum virkið felag, men treyðugt so, ábøtur og broytingar eru eisini neyðugar.
Í lógum felagsins stendur, at endamál felagsins millum annað er
“at virka fyri, at fólk við pedagogútbúgving verða sett í øll størv, hvørs uppgáva er at menna børn og ungfólk, eins og tilkomin, sum hava tørv fyri pedagogiskari menning”.
Hetta skal ikki bara verða føgur orð.
Tað skal miðvíst arbeiðast fyri hesum. Tað tekur tíð, og samstundis skal tú sum limur verjast í tínum arbeiðsviðurskiftum.
Øll við áhuga í námsfrøðiliga yrkinum vita, at tað er stórt trot á yrkisfólki á námsfrøðiliga starvsøkinum.
Nevnda endamál felagsins skal fylgjast, men tað er ikki nóg mikið av námsfrøðingum til øll størvini, og tí er neyðugt við øðrum væl skikkaðum starvsfólki á økinum, so námsfrøðiliga arbeiði verður útint á nøktandi stigi. Og her er talan um tykkum hjálparfólk, sum í løtuni virka, og sum í framtíðini fara at virka á námsfrøðiliga økinum, og tað týðandi arbeiði, sum tit gera so væl.
Tú námsfrøðingur, ið hevur eina sera týdningarmikla útbúgving at brúka á einum so týdningarmiklum øki, tú ert ein avgerandi partur í menningini av Føroya landi. Í tínum starvi skalt tú sambært lóg menna og menta komandi ættarlið í Føroyum.
Námsfrøðiliga starvsøkið
Seinastu árini eru alsamt fleiri forskúlar settir á stovn. Forskúlarnir eru komnir fyri at verða, og fleiri námsfrøðingar arbeiða eisini har.
Ein stór avbjóðing við forskúlunum í løtuni er tó, at nógvastaðni kenna foreldrini seg noydd at taka børnini úr barnagørðunum sum 5-6 ára gomul og lata tey byrja í skúlaskipanini, tí onki alternativ er. Eg hugsi, at hetta kann fáa stórar avleiðingar fyri barnagarðarnar og tískil eisini fyri teg sum starvsfólk í barnagarði. Tí í ringasta føri, kunnu fækkandi barnagarðsbørn gera, at tað verður trupult at fáa starv á barnagarðsøkinum nógvastaðni.
Hetta kann ikki halda fram á henda hátt, og tí skal Pedagogfelagið í samráð við arbeiðsgevararnar virka fyri, at barnagarðarnir altíð hava eitt hóskandi tal av børnum og tískil eisini møguleika fyri at bjóða tær at arbeiða á barnagarðsøkinum.
Námsfrøðiliga økið er ikki bara á smábarnaøkinum. Limir í Føroya Pedagogfelag arbeiða á sera nógvum økjum. Nógvir limir arbeiða millum annað á sosialnámsfrøðiliga økinum, eins og støðugt fleiri námsfrøðilig starvsfólk arbeiða í skúlaverkinum.
Sum limur er tað mín fatan, at sosialnámsfrøðiliga økið verður alt ov lítið umrøtt. Hetta økið eigur Pedagogfelagið altíð at leggja stóran dent á. Tí allir limir felagsins skulu hava somu skyldur og rættindi.
Tað gleðir meg at síggja, at tað verður gjørt støðugt meira burtur úr at menna frítíðarskúla- og ungdómsøkið runt um í kommununum. Hetta er gleðiligt, og Føroya Pedagogfelag skal fylgja væl við í hesum og vera ein aktivur viðleikari í at menna økið.
Í Føroya Pedagogfelag eru eisini fleiri limir, ið eru í ymiskum leiðandi størvum.
Tað skal einki ivamál vera um, at tað skal loysa seg hjá øllum at vera limur í felagnum, eisini hjá tær, sum er í leiðandi starvi.
Løn og arbeiðstíð
Rættindini hjá tær sum limi fara altíð at standa fremst í mínum huga.
Aðalmálið er, at tú skalt hava munandi lønarhækking næstu árini, og felagið skal framhaldandi aktivt virka fyri at endurskoða arbeiðstíðina.
Viðbøturnar fyri ólagaliga arbeiðstíð eru láturligar, sum er. Tað eru sera nógvir limir, ið arbeiða uttan fyri vanliga arbeiðstíð, men hetta loysir seg snøgt sagt ikki, tí viðbótin er alt ov lág. Eisini her skulu vit arbeiða hart fyri bata.
Fyrireikingartíðin er skjalfest í sáttmálanum fyri námsfrøðingarnar, hetta skal virðast og batar skulu gerast, so allir námsfrøðingar hava møguleika at fyrireika seg til heimsins týdningarmiklasta starv.
Limagjaldið skal endurskoðast
Tað er aðalfundurin, sum ásetir og broytir limagjaldið. Eg haldi, at tíðin er búgvin, at arbeiða fram ímóti at gera eina lógarbroyting, har ásetanin av limagjaldi verður hugsað av nýggjum.
Limagjaldið kann lækka 0,2 prosentstig, soleiðis at 1,6 prosent av lønini verður goldið í limagjaldi. Síðani skal eisini eitt hámark setast fyri limagjaldinum, ið samsvarar við lægst lønta arbeiðsøki/heiti. Tað merkir, at hjálparfólk í mesta lagi skulu gjalda limagjald samsvarandi stigunum 2 og 3. Námsfrøðingar skulu ongantíð gjalda meira í limagjaldið enn samsvarandi stigi 11, meðan leiðarar í mesta lagi gjalda limagjald samsvarandi stigi 25. Og limagjald skal ikki gjaldast av viðbótum fyri ólagaliga arbeiðstíð.
Við einari sovorðnari loysn, hevði felagið tikið eitt tak fyri allar sínar limir, tí talan hevði í roynd og veru verið um eina lønarhækkan. Men ikki minni hevði broytingin vónandi havt við sær, at limirnir fara at støðast betur á tí námsfrøðiliga yrkisøkinum.
Eg veit, at løtuavleiðingin av hesi broyting hevði verið, at minni kom inn í limagjaldi. Men um avleiðingin verður, sum eg vænti, at limirnir fara at arbeiða longur á námsfrøðiliga økinum, so verður tað meira goldið inn seinni í arbeiðstíðarskeiðnum.
Tú hevur eina góða og týdningarmikla vitan Aðalfundurin hevur samtykt, at hjálparfólka- námsfrøði- og leiðararáð skulu vera knýtt at felagnum. Eisini er samtykt, at møguleiki er at hava ymiskar fakligar áhugabólkar. Við hesum er eisini breiðari atgongd hjá limunum at hava ávirkan í felagnum.
Føroya Pedagogfelag skal vera eitt sjónligt og gott yrkisfelag, og vit skulu hava sjónligar limir.
Føroya Pedagogfelag – fyri teg, og uttan ivamál
Sum limur skalt tú altíð vita, at Føroya Pedagogfelag er fyri teg. Sum limur skalt altíð kenna teg væl at siga tína hugsan bæði alment og við nevndina.
Føroya Pedagogfelag er ikki ein formaður, ein nevnd og ein umsiting.
Føroya Pedagogfelag er tú og tínir starvsfelagar, har formaður, nevnd og umsiting varða av tínum viðurskiftum.
Vit hava eina góða álitisfólkaskipan, ið framhaldandi skal styrkjast, soleiðis at álitisfólkini altíð eru lærd í viðkomandi viðurskiftum.
Sum starvsfólk á námsfrøðiliga økinum skal tað ongantíð vera nakað ivamál, um tú skal vera limur í felagnum ella ikki. Tí vit hava skyldu at sýna hvørjum øðrum samhaldsfesti á økinum. Men felagið skal harafturat arbeiða so íðiliga fyri at tryggja øllum so góðar sømdir og viðurskifti, at limaskapur eisini av tí orsøk altíð verður ein sjálvfylgja.
Um hetta ikki eydnast, er næsta stig – enn einaferð at endurskoða bygnað felagsins.
Eg vil nýta høvið, at ynskja Jógvani Philbrow góða eydnu sum forfólk komandi trý árini, og somuleiðis ynski eg okkum øllum, Anniku, Gunnvá, Nikkili og Tóru góða eydnu við nevndarvalinum.
Bjarni Beder, frítíðarskúlaleiðari, valevni til nevndina


text:
Steinbítur (steinbítaættin)
Anarhichas lupus Linné, 1758
Stødd: Steinbítur verður upp í 150 cm langur, vanliga minni enn 110 cm.
Dýpi: Hann er úr fjøruni og út á meira enn 500 m dýpi.
Litur: Um bakið og síðurnar er hann blágráur við 11-12 myrkum tvørbondum. Hann er ljósari undir búkinum. Viðhvørt er steinbítur brúngrønligur.
Lýsing: Steinbítur er nakað mjávaksin fiskur, hann er hægri, enn hann er breiður. Hann hevur eina langa ryggfjøður av nakkanum aftur í klingruna. Hann hevur eina gotfjøður frá gotinum aftur í klingruna. Báðar eru leysar úr stertinum. Gotfjøðurin er umleið 2/3 so long sum ryggfjøðurin. Sterturin er rundaður aftan og er rættiliga lítil eftir støddini á fiskinum. Hann hevur stórar, rundar uggafjaðrar og ongar búkfjaðrar.
Høvdið er lítið og rundleitt, eitt sindur kubbut við stuttari, rundari gron. Hann hevur ógvuliga sterkan kjaft, við avrundaðum og framstandandi tonnum, og hann bítur fast. Eyguni eru smá og sita rættiliga tætt saman ovarlaga á heysinum.
Eyðkenni: Serliga tær myrku tvørstrikurnar og tann grábláa skræðan. Sterku tenninar, og tað, at hann bítur ógvuliga fast.
Týdningur: Steinbítur er virðismikil fiskur, sum verður seldur á fiskamarknaðunum, eisini í Føroyum.
da: Havkat, en: Catfish, fr: Loup de mer, ís: Steinbítur, no: Gråsteinbit, tý: Katfisch
Sí myndir og videoklipp her.
Mouritsen, Rógvi: Fiskar undir Føroyum. Føroya Skúlabókagrunnur og Fiskirannsóknarstovan. Tórshavn. 2007.
Áburrufiskar Perciformes
Hesin hópurin er størstur av fiskahópunum.
Í hópinum eru 160 ættir, 1539 slektir og 10033 sløg.
Av teimum eru 18 ættir við Føroyar, og hesar hava 29 slektir og 41 sløg:
Í hópinum er ein størri blanding av fiskum við mongum ymsum frábrigdum og útsjónd, langir og klænir, smáir og stórir, smalir og høgir.
Her eru fiskar, ið hava bleytar teinar í fjaðrunum, og aðrir, ið hava harðar teinar í fjaðrunum. Nakrir hava eina, aðrir hava tvær ryggfjaðrar.
Í karpaættini eru onkur fiskasløg tvíkynjaði.
Undir Føroyum eru bert saltvatnsfiskar í hesum hópinum, men úti í heimi eru eisini sløg, sum eru í feskum vatni og í blandingsvatni.


text:
Reglur - Námskipan útbúgvingarbók
Námsskipanin tekur støði i lógini og kunngerðini fyri útbúgvingarnar og útdýpir hesar.
Ert tú vegleiðari fyri næmingar í starvsvenjing er hetta eitt arbeiðsamboð tú skalt seta teg inn í.
Námskipanin viðgerð øll yvirskipaði viðurskifti og endamál i útbúgvingunum og er góðkend av Mentamálaraðnum.
Útbúgvingarbókin er meira persónlig til næmingarnar.
Næmingar eiga somuleiðis at kenna til innihaldið í Námsskipanini.
Námskipan
Kann heintast her
Útbúgvingarbókin
inniheldur "persónliga útbúgvingarætlan" hjá næminginum og kurlurnar.
Heinta her
Ein vegleiðari skal kunna seg gjølla um útbúgving og reglur áðrenn móttøku av næmingum.
Alt sum vegleiðarin hevur brúk fyri stendur í Námsskipan og útbúgvingarbókini.
Starvsvenjingarplássið skal yvirskipað gera mannagongdir fyri móttøku av næmingum, lestrarumhvørvi o.s.frv. og skal formelt góðkennast av skúlanum, sambært Námskipani.
Vegleiðaraskeið verða árliga hildin á skúlanum, har vegleiðarin m.a. lærir at tulka málini fyri starvsvenjing.
Á vegleiðaraskeiðnum verður eisini gjøgnumgingið hvat tað vil siga at vegleiða ein næming.
Málini fyri starvsvenjingina eru at finna í "støðismetingini" - ið metir "støði" hjá næminginum í starvsvenjingini.


text:
Tíðindaskrivið Ellisakfør
Juni 2020, 29. árgangur
Innihaldsyvirlit
- Nú saknar BSA 313 Sverra
- Virkisskráin og nýggja nevndin
- Eysturoyatunnilin
- Gaardska BSAin á Tvøroyri
- Bedford í Stranda máling
- Tá í Hensia møtti Finn
Tíðindaskrivið Ellisakfør kemur út tvær ferðir árliga (juni og desember).
Hevur tú uppskot, myndir ella annað tilfar, frætta vit fegin frá tær!
Blaðið er sent út til allar limirnar hjá FE,- um onkur er sum ikki hevur móttikið hetta av eini ella aðrari orsøk vinarliga sigi frá.
Blaðnevnd:
Eirikur Ó. Simonsen
Sonne Smith


text:
Systrarnar Steffi og Nelli verða sendar úr Wien í Eysturríki, tá ið nasistarnir av álvara fara at leggjast á jødarnar í býnum. Tær verða skildar frá mammu og pápa sínum, og Steffi, sum er 12 ár, lovar at ansa eftir lítlusystrini.
Umborð á skipinum uggar Steffi Nelli og sigur henni frá summarbýnum við sandstrondum og pálmatrøum, har tær bara skulu ferðast. Í staðin enda tær á einari oyggj í skergarðinum við Gøteborg, og har er onki, sum tær høvdu ímyndað sær tað. Her er bara hav og grót, neyst og útróðrarbátar. Her luktar av fiski, og ongin dugir teirrra mál.
Her skulu tær búgva, við heimsins enda.
Á einari oyggj í havinum.
Aftur


text:
2808.18 - Grundskeið í stjórnmálafrøði.
Skeiðsnummar
2808.18
Heiti
Grundskeið í stjórnmálafrøði.
ECTS
10
Fortreytir
Tey lesandi skulu hava miðnámsútbúgving ella samsvarandi førleika.
Endamál
Endamálið við skeiðnum er at geva studentinum eitt innlit í tey evni og ástøði, ið serliga verða brúkt innan fyri stjórnmálafrøðina.
Innihald
Ástøði um statin, vald, politiskar flokkar og skipanir, umframt ideologiir, ið verða brúkt í eini stjórnmálafrøðiligari lýsing av politisku stovnunum og flokkunum seinastu øldina, og hvussu hesir eru broyttir, sum umstøðurnar eru broyttar. Í hesum sambandi verður somuleiðis lýst, hvussu politisk mentan og áhugabólkar ávirka gongdina. Evnini verða, har tað er møguligt, eisini lýst við dømum úr føroyskum politikki.
Læru- og undirvísingarhættir
Undirvísingin er 35 tímar og verður skipað sum fyrilestrar, bólkaarbeiði og studentaframløgur.
Læruúrtøka
Tann lesandi skal duga: • At greiða frá ástøði um statin, vald, politiskar flokkar, politiskar skipanir og ideologiir. • Kritiskt at meta um frágreiðingarmegina í hesum ástøðunum • At brúka hugtøkini og ástøðini, tey hava lært, til gera eina sjálvstøðuga lýsing og greining av politiskum og umsitingarligum evnum.
Próvtøkuháttur
Skrivlig próvtøka (5 tímar). Loyvt er at hava alt pensum og egnar notur við til próvtøkuna. Fortreyt fyri at sleppa til próvtøku er, at hin lesandi hevur luttikið í skrivligari míðvegisroynd (3 tímar).
Próvdøming
Innanhýsis
Próvtalsstigi
7-talsstigin
Lestrarlisti
Umleið 1.000 síður.
Ábyrgd
Súsanna Olsen


text:
Familjutrygd
Familjutrygd er ein samanseting av innbúgvstrygging og ábyrgdartrygging.
Innbúgvstrygging
Innbúgvstryggingin tryggjar títt privata innbúgv - eisini tá tú ert uttanlands í upp til 3 mánaðir. Tryggingin veitir endurgjald fyri m.a. eldskaða, el-skaða, vatnskaða, stormskaða og stuldur.
Ábyrgdartrygging
Ábyrgdartryggingin fevnir um ta endurgjaldsábyrgd, ið tú sum privatpersónur hevur, um tú gert skaða á onnur ella lutir hjá øðrum. Tryggingin kann eisini víðkast við eini Ársferðatrygging, ið hevur innbygda avboðstrygging, umframt hunda- og hjálparfólkatrygging. Les meira á heimasíðuni hjá Trygd.


text:
Lyfta er eitt føroyskt felag, ið útleigar lyftur og amboð til byggiarbeiði. Vit hava fleiri enn 700 maskinur og amboð til leigu – til øll endamál.
Vit seta sera høg krøv til leiguvørur okkara. Vit útleiga bert dygdarvørur, ið verða nágreiniliga útvaldar, áðrenn tær sleppa í leiguvøruúrvalið. Og innan hvønn vørubólk finnur tú eitt breitt úrval av sniðum og modellum, ið snøgt sagt nøkta hvønn tørv. Apropos tørv, er tað gott at vita akkurát, hvat tær tørvar. Tað er eitt nú óneyðugt at leiga eina stóra vognlyftu til eina uppgávu, ið ein lítil bummlyfta hevði klárað eins væl. Tí ert tú meir enn so vælkomin at ringja til okkara greiða og frá tínum ætlanum. So fært tú tað besta úrslitið.
Tú ert altíð vælkomin á gólv hjá okkum til eitt prát um leyst og fast.
Stjóri
Viðlíkahald
Útleigan
Bilførari
Sp/f Lyfta
á Hjalla 30
188 Hoyvík
tel: 350 550
t-postur: lyfta@lyfta.fo
Sp/f Lyfta
V-tal: 613606
Kontonr: BankNordik 6460-540.432.2
Vit hava opið mánadag til fríggjadag 8.00-16.00.
Leygardag og sunnudag er stongt.


text:
Á felags nevndarfundi í dag við nevndirnar í TF Holding samtakinum, varð tilgongdin í samband við keypið av teim síðstu 30% í Eik Banka gjøgnumgingin. Nevndirnar hava havt møguleika at umrøða gongdina við stjórn.
Eftir fundin staðfestu nevndirnar m.a., at báðir partaeigarar hjá Eik Banka fingu eins kunning um avgerðina hjá TAKS. Nevndin í Eik Banka varð kunnað á nevndarfundi tann 24. august 2015. Umboðið hjá Finansiel Stabilitet var ikki til staðar á fundinum, men fekk kunning sendandi 31. august 2015, kl. 09.40. Vit mugu tó tíanverri staðfesta, at hendan kunning fór ikki víðari til Finansiel Stabilitet. Staðfest varð eisini at Súni Schwartz Jacobsen, forstjóri í Eik Banka, hevur hildið sína fráboðanarskyldu í samband við keypstilgongdina av bankanum.
Nevndirnar vóru nøgdar við kunningina, sum tær tóku til eftirtektar, og meta málið at vera avgreitt.
Tórshavn 20. mars 2017
Arni D. Brattaberg, nevndarformaður í TF Holding
Torben Nielsen, nevndarformaður í Eik Banka


text:
Heiðursløn fyri góða miðling av gransking
Granskingarráðið fer á Vísindavøkuni 2015 aftur at heiðra ein persón, sum hevur dugað serliga væl at miðla granskingarúrslit, hevur víst á týdningin av gransking ella á annan hátt varpað ljós á nyttuna av vísindum.
Heiðurslønin varð latin á fyrsta sinni í 2012, tá Dorete Bloch professari í lívfrøði fekk heiðurin og ein kekk á 5.000 kr. Í 2013 var tað Pál Weihe professari í fólkaheilsufrøði, sum fekk heiðurin, og í 2014 var tað Kári Sólstein journalistur.
Hvør kann verða heiðraður fyri góða miðling
Talan kann verða um granskara, miðalfólk ella annan, sum á greiðan og lætt skiljandi hátt hevur lýst granskingarúrslit og víst ávirkanina og týdningin av hesum í okkara gerandisdag. Hetta kann vera í útvarps- ella sjónvarpssendingum, í greinum, fyrilestrum, bókum, plakatum ella øðrum.
Granskarar verða oftast mettir eftir, hvussu dugnaligir teir eru at miðla vísindaliga, og hetta er sjálvsagt sera týdningarmikil partur av teirra starvi. Samstundis er tað tó greitt, at hendan miðlingin ofta er til aðrar granskarar og ikki til almenningin.
Tað krevjast aðrir og serligur førleikar at kunna meira alment um gransking og granskingarúrslit. Evnini eru ofta bæði umfatandi og torskild, so tað er neyðugt at duga at fortelja søgurnar einfalt og skipað, uttan at tær fyri tað missa sítt virðið.
Øll kunnu senda uppskot inn
Við hesum bjóða vit øllum at senda inn uppskot um, hvør skal fáa heiðurin fyri bestu miðlingina av gransking fyri 2015. Í uppskotinum skal grundgevast fyri, hví víðkomandi eigur at fáa heiðurin. Best er, um víst verður til greinir, bøkur, sendingar ella líknandi sum dømi um góðu miðlingina. Tað ber eisini til at senda slóðir til keldurnar.
Ein dómsnevnd við umboðum frá felagnum Føroysk Miðlafólk, Fróðskaparsetrinum og Granskingarráðnum fer at finna besta boðið millum innkomnu uppskotini. Vinnarin verður kosin á Vísindavøkuni 2015, sum verður fríggjakvøldið 25. september.
Dómsnevndin fer at meta innkomnu uppskotini út frá hesum evnum:
• Miðling á einum høgum stigi til ein breiðan skara
Evnini at fanga fólk uttanfyri granskingarheimin og samstundis at varðveita eitt høgt fakligt stig innan gransking eins og miðling.
• Íkast til at økja um fatanina av gransking fyri samfelagið
Evnini til við greiðari miðling at økja um fatanina av, hvussu stóran týdning gransking hevur fyri samfelagið.
• Fangandi og kjakkveikjandi miðling
Evnini til at miðla á ein fangandi og kjakkveikjandi hátt og harvið vera við til at byggja brýr millum vísindaliga heimin og samfelagið annars.
Seinasta freist at senda uppskot inn um, hvør skal móttaka heiðurin, er 9. september 2015. Uppskot skulu sendast til Granskingarráðið á teldupost gransking@gransking.fo ella við brævi til Granskingarráðið, Bryggjubakki 12, Postrúm 259, 110 Tórshavn.


text:
Føroyski arbeiðsmarknaðurin er í síni heild væl skipaður í lógarverki, kollektivum sáttmálum og avtalum. Føroya Arbeiðsgevarafelag er av tí fatan, at flestu arbeiðsgevarar hava skil á teirra starvsfólka- og setanarviðurskiftum, tó at avbjóðingar kunnu verða hjá einstøkum arbeiðsgevarum.
Lógin um setanarprógv
Lógin um setanarprógv áleggur arbeiðsgevaranum eina skyldu at lata starvsfólkum sínum setanarprógv, um setanin hevur gildið í meira enn ein mánað, og starvsfólkið í miðal arbeiðir meira enn 8 tímar um vikuna.
Eru broytingar í setanartreytunum ásetur lógin, at arbeiðsgevarin í seinasta lagi 1 mánaða eftir, at broytingin fær gildi, gevur løntakara skrivlig boð um hetta.
Fyri løntakarar, sum eru byrjaðir í starvinum áðrenn 1. juni 2008, og sum framhaldandi eftir 1. juni 2008 eru í starvi, er ein skiftisskipan galdandi. Eftir henni hevur arbeiðsgevarin skyldu til eftir áheitan frá løntakara at lata setanarprógv í seinasta lagi 2 mánaðir eftir áheitanina.
Arbeiðsgevarin skal lata starvsfólkunum setanarprógv, um tey koma undir treytirnar í lógini. Starvsfólk, sum av onkrari ørsøk ikki hava fingið eitt setanarprógv, kunnu eisini gera vart við hetta, so viðurskiftini kunnu koma í rættlag.
Skabilónir til setanarprógv
Føroya Arbeiðsgevarafelag hevur dagførdar leistir til setanarprógv, sum eru løtt at fylla út, og sum uppfylla treytirnar í lógini um setanarprógv. Allir limir felagsins kunnu taka niður setanarprógv fyr arbeiðarar, handverkarar og starvsmenn á heimasíðu okkara her.
Eru spurningar ella ivamál um setanarprógv ella starvsrættarlig viðurskifti kunnu limir venda sær til okkum á industry@industry.fo ella á telefon 309930.


text:
Friday, April 4, 2014
Guðrún Einarsdóttir. Máling sum náttúra
Fríggjadagin 4. apríl kl. 16:00 letur ein framsýning upp á Listasavni Føroya við myndum hjá íslendsku listakvinnuni Guðrún Einarsdóttir. Guðrún Einarsdóttir nýtir eitt serligt kynstur, tá hon skapar sínar málningar. Hon blandar litir,olju og loysingarevni í ymiskum lutfalli á eitt lørift, sum liggur niðri. Síðan tekur turkingin yvir, og tað er hon, sum skapar tey ótrúligu organisku mynstrini og endurtøkurnar, sum gera myndirnar so serstakar. Sif Gunnarsdóttir, stjóri í Norðurlandahúsinum, setur framsýningina, og listakvinnan sjálv verður til staðar. Listasavnið bjóðar ábit. Framsýningin er opin til sunnudagin 1. juni 2014. Í sambandi við framsýningina gevur Listasavn Føroya út bókina Guðrun Einarsdóttir. Máling sum náttúra, og hon fæst fyri 100 kr.
Tiltakið er ókeypis, og øll eru vælkomin!
Posted by Listin at 9:05 AM


text:
Hey, abbistabbi!
Bókaklubbin
- Síður: 32
- Útgávuár: 2019
- Upprunamál: enskt
- Innbinding: innbundin
- Rithøvundur: Paul McCartney
- Myndir: Kathryn Durst
- Týðari: Niels Jákup Thomsen
Nú er hon her, myndabókin ”Hey, abbistabbi!” eftir Paul McCartney – ein spennandi ævintýraferð til abbastabbar og abbabørn, sum lata hugflogið reika.
Bókin er ein stór og flott myndabók, sum Kathryn Durst hevur myndprýtt. Søgan snýr seg um kula abbastabba, sum sveipar síni fýra abbabørn burtur úr gerandisdegnum á ævintýraferðir við gandakumpassini hjá sær. Kom við, tá tey ríða á flogfiskum, tvíspora undan óðum neytum og flýggja frá skalvalopum. Kom og les um abbastabba - ein óræddur rannsóknarfari, ið dugir meira enn at mata seg. Heimsgitni tónleikarin Paul McCartney tekur lesaran við á ævintýraferð kring knøttin og heim aftur til songartíð.


text:
Vinnulív
Vinnulív
- Flokkurin ásannar, at grundarlagið fyri framhaldandi vælferð hjá borgarum landsins er eitt sterkt og vælskipað vinnulív, og tí er neyðugt at reka ein virknan og skynsaman vinnulívspolitikk.
- Vinnulívið skal vera so væl skipað, at arbeiði altíð er til allar arbeiðsførar hendur.
- Miðað verður ímóti at skapa fortreytir hjá vinnulívinum á landi at framleiða til útflutnings.
- Vinnulívið eigur at vera á privatum hondum, og tað, sum ikki ber seg, skal ikki fá almennan stuðul uttan í serligum førum. Tað almenna eigur tó í eini uppbyggingartíð at ganga á odda við at seta nýtt ídnaðarvirksemi í gongd, og peningur skal setast av á fíggjarlógini til ígongdseting av tílíkum virksemi.
- Almennur partapeningur skal kunna seljast yvir á privatar hendur.
- Almenn arbeiði eiga í øllum førum at verða gjørd av føroyskum fyritøkum, har tað er gjørligt. Føroyskar fyritøkur eiga í øllum førum at verða tiknar framum útlendskar fyritøkur.
- Tað almenna skal seta á stovn eina vinnulívsstýrda marknaðardeild, sum hjálpir vinnulívinum at finna nýggjar marknaðir og at marknaðarføra vørurnar. Eitt miðvíst arbeiði skal gerast fyri at finna nýggjar marknaðir uttanfyri ES, soleiðis at vit sum tjóð til eina og hvørja tíð ikki verða nærri knýtt at hesum felagsskapi, enn vit sjálvi ynskja.
- Flokkurin er ímóti ES-limaskapi og er somuleiðis ímóti handilsavtalum við lond og felagsskapir, sum hava til endamáls at binda okkum so tætt, at vit ikki hava frælsi til at stýra okkara egnu viðurskiftum á øllum økjum.
- Einkarrættarskipanir verða avtiknar.
- Virkast skal fyri góðum og tryggum arbeiðsumhvørvi.
- Ferðavinnan má mennast.
- Búskapargrunnur verður settur á stovn, har møguligar oljuinntøkur og aðrar óvanligar inntøkur, verða fluttar
Fiskivinna og aling
- Fiskivinnan, sum er høvuðsvinna okkara, skal í mest møguligan mun vera á privatum hondum og óheft av landskassanum.
- Ásannandi, at havið rundan um okkum og tey virðir, sum í tí eru, er ogn hjá øllum Føroya fólki, eigur serligur dentur at verða lagdur á stovnsrøkt. Soleiðis eiga stovnarnir at verða vardir ímóti ovurfisking.
- Virka verður fyri at varðveita og um gjørligt útbyggja veiðirættindi okkara í fremmandum sjógvi, og fiskiroyndir í fremmandum høvum verða stuðlaðar.
- Ágóðin av sølu av tilfeingisrættindum eigur í eini líðandi tilgongd at gerst partur av inntøkum landskassans, tó uttan at beinleiðis tilfeingisrenta verður løgd á vinnuna.


text:
Á tiltakið í Smæruni í dag, sum ÍSF skipaði fyri, varð avdúkað, hvørji vórðu vald til Ársins ÍtróttaNAVN 2018, Ársins ÍtróttaÁTAK 2018 og hvør fekk heiðursskjal Poul E. Petersen.
Endamálið við tiltakinum, er at varpa ljós á tey, sum íðka, virka og skipa fyri í vanliga gerandisdegnum úti í ítróttafeløgunum.
Ársins ÍtróttaNAVN 2018 er:
Súkklarin Torkil Veyhe
Ársins ÍtróttaÁTAK 2018 er:
Flogbørn – í skúlunum í Føroyum, sum Flogbóltssambandið skipar fyri
Heiðursskjal Poul E. Petersen fekk:
Peter Hentze Niclasen fyri sítt virki innan borðtennis
Saman við einum heiðurskjali fingu vinnararnir kr. 10.000 í part afturfyri síni avrik. Hesi stuðlaðu tiltakinum:
Atlantic Airways stuðlaði Ársins ÍtróttaNAVN 2018
Tórshavnar kommuna stuðlaði Ársins ÍtróttaÁTAK 2018
Klaksvíkar kommuna stuðlaði heiðursskjal Poul E. Petersen’s
Portal.fo var á staðnum og tók fleiri myndir, sum síggjast her: portal.fo


text:
Í oktober og november verður ein intensiv høvundaverksmiðjan á Føroya Fólkaháskúla undir navninum: Skriva eina stuttsøgu Á verksmiðjuni lærir tú at nýta snarskriving sum amboð og fært innlit í søguuppbygging, persónslýsing og annað, sum er grundleggjandi fyri at skriva eina góða stuttsøgu. Hvør einstakur luttakari fær persónliga ráðgeving, og øll enda við at… les meira…. →
Vegna ov fáar tekningar, verður høvundaverksmiðja “Skriva ein stuttsøgu” á Háskúlanum útsett til næsta mánað. Lýsingin um skeiði kom ikki út fyrr enn mitt í juli, tá fólk flest eru í summarfrí, og helst eru fá, sum hava sæð hana. Úrslitið er, at ikki nóg nógv teknaðu seg, men vit… les meira…. →
Í august verður ein intensiv høvundaverksmiðja á Føroya Fólkaháskúla undir navninum: Skriva eina stuttsøgu Á verksmiðjuni lærir tú at nýta kreativa skriving sum amboð og fært innlit í søguuppbygging, persónslýsing og annað, sum er grundleggjandi fyri at skriva eina góða stuttsøgu. Hvør einstakur luttakari fær persónliga ráðgeving, og øll enda við at… les meira…. →