text:
Angola
Tjóðveldið Angola (Portugisiskt: República de Angola) er eitt land í Afrika. Í norðri hevur Angola mark við Sair, í eystri við Sambia og í suðri við Namibia. Høvuðsstaðurin eitur Luanda. Fólkatalið var 25 789 024 við ársbyrjan 2014. Leingi hava borgarakríggj og hungur rakt Angola meint.
Bæði politiskt kegl og ósemjur millum ættbólkarnar elva ofta til kríggj. Fyrst í nítiárunum vóru Angola herjað av borgarakríggi og skerpingi. Her er mattrot, og í nógvum býum er eigin vatnútbúningur. Tað eru tey veikastu, børnini og tey gomlu, sum doyggja fyrst. Í 2002 var so stór hungursneyð, at 18 000 fólk vóru hótt [1][2].
Innihaldsyvirlit
- 1 Søga
- 2 Politikkur
- 3 Landafrøði
- 4 Náttúra
- 5 Búskapur
- 6 Fólkið
- 7 Mentan
- 8 Keldur
Søga[rætta | rætta wikitekst]
Trælahandil[rætta | rætta wikitekst]
Evropeiski trælahandilin í Angola vaks ógvuliga nógv í 17. øld. Portugisar gjørdu herferðir inn í mong angolsk kongsríki eftir trælum. Í 1623 doyði kongurin í Ndongoríkinum í Angola, og árið eftir gjørdist systir hansara, Nzinga Mbande (1583–1663), drotning. Nzinga drotning setti seg uppímóti trælahandlinum, tá ið hon hoyrdi, hvussu ræðuligt tað var hjá trælunum umborð á skipunum, sum førdu teir til Suðuramerika. Tá ið Nzinga kom at samráðast við portugisar, vildu teir ikki geva henni sess. Men hon setti seg á bakið á einum manni, sum var komin við henni.
Ikki vardi leingi, til kríggj brast á ímillum hennara og portugisar, tí at hon sýtti fyri at útvega teimum alsamt fleiri trælir, sum skuldu verða sendir til gróðrarlundirar hjá portugisum í Suðuramerika. Hon fekk grannaríkini í part sær ímóti portugisum, og tá ið teir róku hana úr Ndongo, tók hon ræðið í Matamba í Norðurangola og helt fram frælsisbardaga sínum. Tá ið hon doyði í 1663, var Matamba enn frælst ríki.
Nýtt kongsríki[rætta | rætta wikitekst]
Seinast í 17. øld ráddu tvey bantufólk í Angola, lundar og lubar. Vælferð teirra bygdi á handil, helst við salti, kopari og jarni. Upprunaliga Lundaríkinum stýrdi kongsætt, sum nevndi seg Mwata Yamvo. Við kazembunum sum høvuðsmonnum sendi hon út rannsóknarlið at taka grannaríkini og vinna sær nýtslurættindi yvir náttúrutilfeinginum, sum har var. Ríkini, teir løgdu undir seg, gjørdust hjálond hjá Angola.
Í 1740-árunum ráddi ein kazembur á leiðini við niðara enda á Luapulaá. Hetta Luandakongsríkið kravdi inn skatt av salti og kopari í økinum vestantil og fekk eftirlit við jarnmálmanámunum eystantil. Í 1780-árunum seldi sami kazembur trælir vestureftir ígjøgnum Mwata Yamvo og kopar og fílabein eystureftir.
Borgarakríggj[rætta | rætta wikitekst]
Tá ið portugisar fóru úr Angola í 1975, brast borgarakríggj á. Kríggið stóð ímillum frælsisrørsluna MPLA, sum Kuba og Sovjetsamveldið stuðlaðu, og UNITA, sum USA og Suðurafrika stuðlaðu. Í 1991 fekst vápnahvíld í lag. Stutt eftir var val, MPLA vann, og so brustu bardagarnir á aftur. Í 1994-1995 samdust partarnir um at binda frið, men seint hevur gingið at seta avtaluna í verk. So at siga eingir landspartar sluppu óskalaðir undan krígnum. Túsundtals fólk lótu lív (uml. 500 000 [3]), og uppaftur fleiri vórðu meiðslað [4].
Politikkur[rætta | rætta wikitekst]
Uppreistur[rætta | rætta wikitekst]
Vegna tess, at uppreistur hevur herjað í Angola í fleiri ár, samstundis sum uppreistrarherurin UNITA ikki enn hevur hildið sínar skyldur, sum eru fevndar av Lusakasamtyktini, og samstundis sum støðan í Angola er ein hóttan í móti altjóða friði, hevur Trygdarráð Sameindu Tjóða samtykt fleiri fyriskipanir, ið limalondini eiga at útinna. Í 1993 varð samtykt at banna innflutningi av olju og vápnum til UNITA. Í 1997 og 1998 vórðu aðrar samtyktir gjørdar, sum hava til endamáls at avmarka og helst steðga virkseminum hjá UNITA.
Cabinda[rætta | rætta wikitekst]
Cabinda er oljuríkur landslutur í Angola, og eisini samtíðis eitt øki, har uppreistrarmenn stríðast fyri sjálvstýri.
African Nations Cup 2010[rætta | rætta wikitekst]
Togo hevur tikið seg úr African Nations Cup í 2010 [5]. Orsøkin er, at uppreistrarmenn úr Cabinda í 2010 skutu við maskinbyrsum eftir spælarabussinum hjá Togo. Bussførarin doyði av skotunum og tveir leikarar vóru særdir. Leikararnir hava tí gjørt av, at teir ikki luttaka í African Nations Cup 2010. Bussurin var á veg úr Kongo til Angola.
Kendasti leikarin hjá Togo er óivað Emmanuel Adebayor, og hann er ikki ímillum teir skaddu. Málverjin Kodjovi Obilalé og verjuleikarin Serge Akakpo eru navngivnir sum skaddir, men lagt verður afturat, at fleiri eru á listanum. Annars frættist, at leikarar sluppu so væl, tí tveir bussar vóru. Uppreistrarmenninir skutu mest eftir fremra bussinum, har nærum bara viðføri var í. Flestu leikararnir sótu í aftara bussinum. Spurnartekin verður nú sett við, hví liðið úr Togo valdi at koyra í bussi gjøgnum vandaøki, tá teir eins væl kundu ferðast við flogfari til høvuðstaðin í Angola, sum eitur Luanda.
José Fernando Lelo[rætta | rætta wikitekst]
José Fernando Lelo var tíðindamaður fyri Voice of America (VoA) í Cabinda frá 2003 til 2007. Hann skrivaði regluliga tíðindagreinir, har hann fanst at politikkinum hjá stjórnini í Cabinda og vantandi áhuganum hjá stjórnini fyri at halda friðaravtaluna. Hann hevur áður verið handtikin orsakað av kritisku áskoðaum sínum. Lelo varð 6. september í 2008 dømdur 12 ára fongsul fyri at hava mælt til uppreistur í landslutinum Cabinda [6]. Hann varð handtikin á arbeiðsplássi sínum 15. november 2007 av fólki frá vápnaða herliðnum í Angola, av tí at hann var undir illgruna fyri at vilja skipa fyri vápnaðum uppreistri. Rættarmálið var ikki rættvíst, og hann varð dømdur við ein hernaðardómstól.
José Fernando Lelo varð ákærdur fyri at hava givið seks hermonnum pening og tilfar til vápnaðan uppreistur. Tann 28. november í 2007 skuldu hermenninir, sum samstundis blivu handtiknir, vitna móti honum. Teir søgdu, at teir ongantíð høvdu møtt honum, og at teir gjøgnum píning vórðu blivnir noyddir at siga, at teir kendu hann og høvdu fingið pening frá honum. Hóast hetta bleiv José Fernando Lelo, eftir at rættarmálið hevði verið útsett fleiri ferðir, dømdur 12 ára fongsul við ein hernaðardómstól fyri uppreistur móti statinum. Fimm av teimum seks hermonnunum vórðu dømdir 13 ára fongsul.
Deyðadómur[rætta | rætta wikitekst]
Í Angola varð deyðarevsing avtikin í 1996 [7].
Landafrøði[rætta | rætta wikitekst]
Veðurlag[rætta | rætta wikitekst]
Veðurlagið syðst er temprað, fyri norðan er tropiskt veðurlag.
Okavangooyrar[rætta | rætta wikitekst]
Okavangooyrarnar eru ikki sum aðrar oyrar, ið leggjast við havið ella vøtn, men renna út í oyðimørk. Áin vellir upp í Angola og rennur í landsynning ígjøgnum Namibia, til hon ger oyrarnar í Kalaharioyðimørk í Botsvana. Stóru mýrarnar og áirnar eru stívliga 22.000 km2 í vídd og tilhaldsstaður hjá sonnum djóra- og plantumeingi.
Fólkið, ið býr við oyrarnar, siglir í oyrunum í holaðum kanoum, nevndar mokoro.
Luanda[rætta | rætta wikitekst]
Havnabýurin Luanda er høvuðsstaður og størsti býur í landinum. Portugisar bygdu býin í 1576, og í fleiri hundrað ár var hann trælamiðstøð, haðan trælir vórðu avskipaðir til Brasil, sum tá var portugisiskt hjáland. Portugisar bygdu eitt verndaivirki, og mong onnur prýðilig hús, ið nú standa síð um síð við nýmótans háhús.
Náttúra[rætta | rætta wikitekst]
Dýralívið[rætta | rætta wikitekst]
Her eru t.d. heimsins minsta antilopa, dik-dik, og størsta dýr uppi á landi, afrikanski fílurin. At verja hótt dýr eru stór øki løgd av sum friðingarøki og tjóðgarðar.
Búskapur[rætta | rætta wikitekst]
Angola kundi verið ímillum tey lond í Afrika, har framburðurin var størstur. Stórir partar í landinum eru fruktagóðir, fyri norðan eru stórir regnskógir, fyri sunnan víðar, turrar grasfløtur. Dyrkað verður so mikið, at landið er sjálvbjargið við mati, ríviligt av øðrum tilfeingi er eisini, bæði olja og gass og alskyns steinsløg, ið veita landinum góða inntøku. Men drúgva og harða borgarakríggið, ið vardi í 20 ár, hevur armað landið.
Ídnaður[rætta | rætta wikitekst]
Í Syðra-Afrika eru ógvuliga nógv steinsløg. Meginparturin av øllum diamantum, gulli, urani og kopari kemur hiðan, og hetta hevur broytt korini hjá fólki og búskapin í londunum nógv. Drúgva borgarakríggið hevur oyðilagt nøkur nám og ídnaðarvirki í Angola.
Í landnyrðingspartinum eru av størstu diamantlindum í heiminum, og syðri í landinum høgga teir jarnmálm og onnur steinsløg. Benguelajarnbreytin varð latin upp í 1931. Hon varð løgd at flyta kopar og onnur steinsløg eftir úr námunum í Sambia og Fólkaræðiliga Lýðveldinum Kongo til havnabýirnar Lobito og Benguela í Vesturangola. Mangir angolar arbeiddu á jarnbreytini og í havnabýnum, men mangir teirra gjørdust arbeiðsleysir, tá ið jarnbreytin varð oyðiløgd í borgarakrígnum. Eftir vápnahvíldina í 1991 eru partar av jarnbreytini gjørdir aftur.
Olja[rætta | rætta wikitekst]
Danska felagið Mærsk Oil hevur rakt við olju úti fyri strondini í Angola, og í 2011 fer felagið at taka støðu til, um tað skal fara undir framleiðslu har [8]. Mærsk Oil sigur við tíðindastovuna Reuters, at ein royndarboring gav 6.650 tunnur av olju úr brunninum um dagin, og tað er felagið væl nøgt við. Leitiøkið, sum Mærsk Oil hevur, er einar 60 fjórðingar úr angolsku strondini. Danska felagið eigur 50 prosent av loyvinum. Tað angolska ríkið og tvey onnur oljufeløg eiga hin helmingin av loyvinum.
Fólkið[rætta | rætta wikitekst]
39 % av fólkinum í Angola bugva á bygd [9]. Tó at ikki øll eru bøndur, fáast nógv tey flestu við jarðarbrúk. Í útryðjuni í Luanda búgva túsundtals fólk í fátækrabýlingum.
Mentan[rætta | rætta wikitekst]
Í Angola hevur verið vanligt, at konufólkið hevur havt ábyrgd av at hildið hús, umframt at dyrka jørðina. Mong mannfólk eru heiman upp í eitt og tvey ár í senn og arbeiða í námum og í býunum, tí eru næstan bara konufólk eftir í bygdunum. Tey fáa tí alt meiri ábyrgd av húsi og heimi.
Tónleikur[rætta | rætta wikitekst]
Humbiar í Útsynningsangola nýta vanligan boga sum ljóðføri. Hann, ið leikar, heldur boganum inn at munninum við aðrari hond. Við hinari hondini slær hann á bogastreingin við einum pinni, og tá koma ymiskir tónar, meðan leikarin flytir varrarnar eftir boganum.
Keldur[rætta | rætta wikitekst]
- ↑ http://news.bbc.co.uk/2/hi/africa/2504661.stm
- ↑ http://news.bbc.co.uk/2/hi/africa/1967082.stm
- ↑ http://www.corpwatch.org/article.php?id=2576
- ↑ http://www.historyworld.net/wrldhis/PlainTextHistories.asp?historyid=ad33
- ↑ http://www.telegraph.co.uk/sport/football/6956588/Togo-pull-out-of-African-Nations-Cup-after-bus-attack-in-Angola.html
- ↑ http://www.amnesty.org/en/library/asset/AFR12/008/2008/en/0ad9b5fd-88ae-11dd-8e5e-43ea85d15a69/afr120082008en.html
- ↑ http://allafrica.com/stories/201005191246.html
- ↑ http://www.offshore.no/nyheter/sak.aspx?id=15338
- ↑ http://www.indexmundi.com/angola/urbanization.html


c: text/html

text:
Íslandsgás
Íslandsgás ella svalbarðsgás (frøðiheiti - Anser brachyrhynchus) líkist korngás og grágás á liti, men er góðan mun minni. Nevið er stutt, svart í innara helmingi, reytt í ytra. Føturnir eru reyðir. Tær eiga í ómetiligum meingi norðuri á Svalbarði og helst longur norðuri við. Um veturin eru tær í óføra stórum flokkum í Skotlandi og Onglandi, so varnar, at tað er ikki meir enn hending at sleppa teimum nær. Sera sjaldan vitast korngás ella svalbarðsgás at vera sæddar í Føroyum. Ivaleyst eru tær tó ikki so heilt sjaldsamar. Flestallir menn kenna tær ikki frá grágás, sjálvt um teir hava tær í hondini; og sjálvt teir fuglakønu kunna ikki kenna tær, uttan teir koma teimum nøkurlunda nær.
Sí eisini[rætta | rætta wikitekst]
Keldur[rætta | rætta wikitekst]
- Mikkjal á Ryggi: Fuglabókin, Dýralæra II. 1951.

robotstxt: allowed

filter: keep


text:
Vesturevropa
Vesturevropa er vestasti partur av Evropa. Londini í Vesturevropa eru Bretsku Oyggjarnar, Frakland, Týskland, Belgia, Luksemburg, Niðurlond, Eysturríki, Sveis, Liktinstein og Monako. Hesi lond eru átøk hvørjum øðrum í landslagi, veðurlagi og livilíkindum. Ígjøgnum londini renna stórar og makar áir, har skip sigla í hópatali, og ímillum áirnar og út um landið er hópur av siglirennum. Meginparturin av Vesturevropa er láglendi. Suðuri í Fraklandi og Týsklandi er tó nakað av fjøllum og háslættum, men tey eru sjáldan hægri enn 1500 m. Láglendið er mest sum alt velt við tíðarhóskandi amboðum. Tann óvelti parturin av lágfjøllunum og láglendinum er vaksin við lyngi, grasi og skógi. Men fram um alt eru hesi lond av heimsins mætastu ídnaðarlondum, tí í jørðini er fullt av jarni, koli og alskyns metalum og ikki sørt av olju, vatn trýtur ikki at framleiða elmegi við, fólkið dugir eisini væl at handfara maskinur og er vant til allan ídnað.


text:
18. januar 2017
Føroyingar bjóða av til landsdyst í Ístølti
Tað eru kend nøvn ið eru umboða, tá nøkur av teimum bestu reiðfólkum í norðurlondum, fara at dystast við íslandsrossum, á ísinum í Frederikshavn 28 Januar.
Føroyar vera umboðaðar av Jóanis í Hoygarðinum á hestinum Bassa frá Tindsgarði. Jóanis hevur ikki havt bestu møguleikar at venja til kappingina, men kenna vit hann rætt, fer hann at gera sítt ítarsta fyri at koma so langt upp sum gjørligt á stigatalvuni.
Jóanis í Hoygarðinum metir at Ísland, umboða av Jóhan R. Skúlason og hesti hansara Finnbogi frá Minni-Reykjum eru favorittar, men vónar at kunna geva teimum dyst til strikuna.
Nakað av føroyskum áskoðarum, eru vanliga til Ístølt í Frederikshavn og soleiðis er eisini í ár.
8. december 2016
Jóanis í Hoygarðinum fyriskipar ISTØLT Frederikshavn
Leygardagin 28 Januar 2017 er ISTØLT Frederikshavn
aftur á skrá. Ein av høvuðsfyriskiparunum til
næstan útseldu kappingina, er Jóanis í Hoygarðinum.
Ístølt kappingar eru millum stóru hæddarpunktini hjá fólkum við alsk til íslandsross. Hesar kappingar eru bæði show, sølustevna, tónleikur og undirhald á høgum støði. Ein av høvuðsfyriskiparanum Jóanis í Hoygarðinum, sigur at í ár hevur atgongumerkasølan gingið framúr væl, væntast kann at útselt verður fyri jól.
Ístølt er sum tað liggur í navninum ein gongulagskapping á ísi. Rossini eru skødd við broddum, ella píkum so tey klára at halda javnvágina á ísinum. Kappingin í Frederikshavn er sera stór í donskum høpi, m.a. sendur TV2 Nord frá kappingini, danskir fjølmiðlar eru vanliga eisini sera væl umboðaðir til hesa kapping.
Kappingin sum er leygardagin 28 Januar kemur eisini at hava føroyska luttøku, m.a. fer Jens Marni Hansen at undirhalda og Heri Dahl sum er altjóða dómara fer at døma. Jóanis í Hoygarðinum er sera spentir uppá kappingina, hann heldur at hetta átti at vera eitt sera gott høvið hjá rossaáhugaðum føryingum at sæð gongulagskapping á altjóða støðið. Fredirikshavn er í Norðurjyllandi, tætt við bæði Hirtshals og Ålborg, so her er gott samband úr Føroyum, bæði sjó og loftvegis.
Meira info um kapping er á leinkju: ISTØLT FREDERIKSHAVN
27. november 2016
Salka frá Tindsgarði aftur best í Danmark
Føroysk aling fyri íslandsross hevur í vikuskiftinum fingið eina risa viðurkenning.
Tað var mett sum bragd tá føroyskt alda Salka frá Tindsgarði, í fjør fekk hægsta kynbótadóm fyri fýra ára gamlar íslenskar ryssur í Danmark.
Men at tað ikki var av tilvild var prógva nú DI AVL deildi út prísir fyri 2016. Aftur í ár fekk Salka hægsta dóm í sínum flokki, hesaferð í flokkinum, 5 ára gamlar ryssur. Dómurin hækkaði eisini frá 8,07 til 8,27.
Tað er Knút Lútzen ið eigur Salku. Jóanis í Hoygarðinum hevur tamt og vant ryssuna, ið er undan Glotta frá Sveinatungu og Drotning frá Leirubakka.
At ein føroyskt ald ryssa, kann klára seg so væl í altjóða høpi, vísir at tað kann loysa seg at hugsa stórt.
23. november 2016
Arbeiði við nýggja vatnleiðing liðugt !
Aftaná at hava stríðst í nkarar vilkur er hetta tað einasta sum sæst aftur - Men tað sum ikki sæst er at Robbie, Mortan og Símin hava gjørt nýggjan vatnleiðing frá brannpostinum til fordeilingspunktið norðanfyri høllina. Hetta arbeiði ger at høllin nú hevur eitt vatntrýst á 7 bar og fjósini um 4 bar.
So nú skuldi verið lagamanni at spula og vaska, bæði høll og fjós.
Takk fyri tit sum hava tikið hetta takið fyri okkum øll
18. november 2016
Reiðhøllin stongd eina løtu 19/11.
2. november 2016
Ríðisamband Føroya væl nøgt við kappingarárið 2016
Á regluligum nevndarfundi hjá Ríðisambandinum tók nevndin samanum kappingarárið.
Mett verður at hetta hevur verið eitt ár, har framgongd hevur verið á øllum frontum, bæði innan kappríðingar og gongulagskappingar hevur verið vaksandi luttakaratal og hetta er nakað sum ríðisambandið fegnast um. Til komandi kappingarár verður arbeitt ítøkiligt við einari ætlan, ið skal lætta um hjá ungum reiðfólkum, at ferðast við sínum rossum millum kappingarbreytirnar tá FM kappingar eru. Mett verður at hetta kann økja enn meira um luttøkuna til FM kappingar.
Brandur í Dali formaður í Ríðisamband Føroyar, fegnast eisini stórliga um góðu úrslitini føroysku reiðfólkini úr FÍR, fingu á NM í Norra í summar. Bara ein evarska lítil kommadesimalur restaði í hjá Elini Tindskarð at fáa bronsuheiðursmerki. Hetta er av álvara nakað, sum skuldi givið okkara reiðfólkum blóð uppá tonnina til komandi kappingar. Eisini høvdu vit á fysta sinni ein føroyskan dómara ið dømdi NM. Her var talan um Hera Dahl.
Formaðurin í ríðisambandinum sigur at ríðing á altjóða stigi er ein sera dýrur ítróttur, tí er tað tungt tak at senda fólk út til altjóða kappingar. Hetta ber bara til við góðari vælvild og stuðli frá ÍSF, fyritøkum og ikki minst at reiðfólkini eisini gjalda stóran part úr egnum lumma.
1. november 2016
Arbeiði í Reiðhøllini
Orðatak sigur at ein kann ikki gera omelett uttan at bróta eggini.
Man kann heldur ikki leggja vatn uttan at tað órógvar.
Felagið er í holt við at leggja nýggjan vatnkaðal, hetta skuldi gjørt at trýstið á vatninum hækkar munanandi. Gott hjá fjósunum men alneyðugt um vit skula hava trýst á brandslangunum í høllini.
Reiðhøllin er stongd frá í dag og til arbeiði at grava vatnkaðal gjøggnum høllina er liðugt.
Abonner på: Indlæg (Atom)


text:
Tá ið vit fluttu í okkara nýggja skrivstovubygning í Tórshavn, tóku vit avgerð um at útveita alla reingerð.
Frá PM Pluss fingu vit vegleiðing um vaskiætlan, eftirlit, væl av sápu, pappírsloysnir og útgerð til sápu og pappír.
Vit valdu tí eina heildarloysn frá PM Pluss. Fyri okkum merkir hetta, at vit kunnu nýta okkara dýrabaru tíð, til tað,
sum vit eru góð til, meðan reingerðin av skrivstovunum er í góðum hondum hjá fólki, sum eru dugnalig til hetta arbeiði.
2016-11-23T17:58:30+00:00
Tá ið vit fluttu í okkara nýggja skrivstovubygning í Tórshavn, tóku vit avgerð um at útveita alla reingerð. Frá PM Pluss fingu vit vegleiðing um vaskiætlan, eftirlit, væl av sápu, pappírsloysnir og útgerð til sápu og pappír. Vit valdu tí eina heildarloysn frá PM Pluss. Fyri okkum merkir hetta, at vit kunnu nýta okkara dýrabaru tíð, til tað, sum vit eru góð til, meðan reingerðin av skrivstovunum er í góðum hondum hjá fólki, sum eru dugnalig til hetta arbeiði.
http://pmpluss.fo/testimonials/skansi-offshore/


text:
Suleiman mikli
Suleiman 1. (samtidigt á turkiskum: سليمان Sulaymān, á nýtíðar turkiskum: Süleyman, men oftast nevndur Kanuni Sultan Süleyman) (føddur 6. november 1494 (1495) í Trabzon – fall í bardaga 5. ella 6. september 1566 við Szigetvár í Ungarn). Suleiman var tann tíggjundi og longsstýrandi sultanur í tí Osmanska ríkinum (frá 1520 til 1566). Hann er kendur í Vesturheiminum sum Suleiman tann Herligi og í Miðeystri sum Lóggevarin, Kanuni; arábiskt: القانونى, al‐Qānūnī orsakað av hansara fullkomiligu endurskapan av tí osmannsiku rættarskipanini. Fyrst og fremst innanfyri fíggjar-, skatta- og jørðlóggeving og grundað á verandi siðvenjurætt og við tí í máli á fylla holini í avgerðum hjá Sharia. Undir hansara leiðslu byrjaði stórheitstíðin hjá tí Osmanska ríkinum og tað gjørdist eitt heimsveldi. Suleiman varð roknaður sum ein av teimum fremstu valdsharrunum í Evropa í 16. øld, eins og Karl V, týsk-rómverskur keisari, Frans I av Frankaríki, Henrik VIII av Onglandi og Sigismund II av Póllandi.
Sjeyára gamal lærdi Suleiman longu vísund, søgu, bókmentir, gudfrøði og hernaðarligan taktikk.
.
Sum herskari yvir Konstantinopel (tað núverandi Istanbul) sá hann seg sjálvan sum tann rætti til at taka yvir eftir teimum rómversku keisarunum.
Undir stjórnartíðini hjá Suleiman 1. víðkaðist osmannisk lóg til tað størstu geografisku útbreiðsluna.


text:
Søga 31: Móses og Áron hjá Farao
TÁ MÓSES kom aftur til Egyptaland, fortaldi hann beiggja sínum Áron alt um undrini. Og tá Móses og Áron vístu ísraelsmonnum undrini, trúðu teir allir at Jehova var við teimum.
So fóru Móses og Áron til Farao. Teir søgdu við hann: ’Jehova, Gud Ísraels, sigur: "Lat fólk mítt fara tríggjar dagsferðir út í oyðimørkina, so tey kunnu tilbiðja meg har.“’ Men mundi Farao loyva ísraelsmonnum at fara út í oyðimørkina? Nei, hann segði: ’Eg trúgvi ikki upp á Jehova, og eg lati ikki Ísrael fara.’
Farao var illur um at teir vildu hava frí frá arbeiðinum fyri at tilbiðja Jehova. Tí noyddi hann teir at arbeiða uppaftur harðari. Nú góvu ísraelsmenn Mósesi skuldina fyri at teir høvdu tað so ringt, og Móses varð keddur. Men Jehova uggaði hann. ’Eg skal fáa Farao at lata fólk mítt fara,’ segði Jehova.
So fóru Móses og Áron aftur til Farao. Hesa ferð gjørdu teir eitt undur. Áron kastaði stavin hjá sær niður, og hann varð til eina stóra slangu. Vísmenninir hjá Farao kastaðu nú eisini sínar stavar niður, og fram komu nakrar slangur. Men hygg! Slangan hjá Áron etur allar slangurnar hjá vísmonnunum. Kortini læt Farao ikki ísraelsmenn fara.
Nú mátti Jehova læra Farao. Veitst tú hvussu hann gjørdi tað? Hann læt 10 plágur koma yvir Egyptaland.
Fleiri ferðir meðan plágurnar vóru, sendi Farao boð eftir Mósesi og segði: ’Steðga pláguni, so skal eg lata Ísrael fara.’ Men hvørja ferð plágan so steðgaði, broytti Farao ætlan. Hann læt ikki fólkið fara kortini. Men tá tíggjunda plágan endaði, bað Farao sjálvur ísraelsmenn fara.
Kennir tú tær tíggju plágurnar? Blaða um á næstu síðu, so kanst tú lesa um tær.
2 Mósebók 4:27-31; 5:1-23; 6:1-13, 26-30; 7:1-13.


text:
Búmerkið vísir eitt hjarta, eitt fólk og eina bók.
Verður hugt eftir reyðu hálvrundingunum og tí bláa rygginum í bókini, sæst eitt hjartað.
Eitt hjarta, sum vísir hjartalag, sum skal avspeglast í okkara gerðum. Strikurnar omanfyri hjartað, gerð hjartað livandi. Eitt hjarta, sum bankar fyri okkara næsta.
Reyðu strikurnar omanfyri hjartað, skapa eitt hjartað aftanfyri hjartað sum sæst. Hetta skal ímynda tað dubulta kærleiksboðið. “Elska næsta tín sum sjálvan teg.”
Fólkið kann bæði vera ein persónur, men kann eisini vera ein eingil. Hvíta feltið sum fer í gjøgnum reyða og bláa partin, er bein og armar. Men er somuleiðis matimatisk tekin pluss og minus. Reyði rundingurin er tá partur av minussinum.
Hvítu linjurnar sum eru í millum bæði hjørtuni, ímynda armar hjá einum persóni sum verður borin av tveimum persónum. Reyðu hálvrundingarnir á báðum síðum eru herðar sum bera.
Bókin hevur tvær síður og ein rygg. Hetta skal ímynda tríggjar súlur sum lærdómurin ber við sær.
Hans Jákup Elkjær, grafiskur sniðgevi.
At hava eitt snøgt búmerki er sera týdningarmikið fyri framgongdina og virðingina hjá eini fyritøku. Búmerki skapar eina professionalismu, sum øll virkir ikki hava.


text:
Carl Johan Jensen var føddur í Havn í 1957 og har vaks hann upp. Í 1973 fór hann til Danmarkar at ganga á studentaskúla. Hann flutti afur til Føroya í 1976. Eftir at hava arbeitt ymiskt fyrifallandi arbeiði fór hann undir hægri lestur á Fróðskaparsetri Føroya í 1979. Eitt skifti las hann íslendskt í Íslandi.
Carl Johan hevur m.a. givið yrkingarsøvn og skaldsøgur út. Eisini hevur hann týtt nógvar bøkur og nógvar leikir til føroyskt. Hann er kendur ummælari.
Í 1990 og aftur í 2006 fekk hann bókmentavirðisløn M. A. Jacobsens fyri fagrar bókmentir.
Hann er føddur 1957 í Havn. Aftan á lokið realprógv fór hann niður á Sorø Akademis Skole og tók gamal/málsligt studentsprógv har í 1976. Í 1981 leyk hann exam. art. prógv í norðurlendskum serliga føroyskum máli og bókmentum á Fróðskaparsetri Føroya.
Carl Johan hevur greitt úr hondum tvey yrkingasøvn: »Yrkingar«, 1977, og »Skríggj«, 1982. Millum yrkjarar í 70-unum líkist hann burturúr, bæði í sniði og evnisvali. Hann er orðaríkari og fram um alt myndaríkari enn aðrir, og tá hann helst leitar sær myndir úr norrønari og grikskari gudalæru, úr gamla og nýggja Testamenti, og úr íslendskum og føroyskum sagnaheimi, setur hann stór krøv til lesara sín. Eisini málsliga líkist hann burturúr; medvitað nýtir hann fornan málburð, har fleiri samtíðar yrkjarar hansara kappast at seta hurðar á víðan vegg fyri tí fjøgguta málburði, ið uttaneftir berst inn á okkum.
Í 1979 kom »Seinnapartur«, ein stutt *skaldsøga ella ein long *stuttsøga, har høvundurin lýsir ungdómin í sjeytiárunum, ein ungdóm, merktan av mistreysti, angist, ørkymlan og andligari leti.
Úr: Árni Dahl: Bókmentasøga I-III. Fannir. 1980-83. (GG. Seinast dagført í 1983).


text:
Sniglar
Sniglar (frøðiheiti - Gastropoda) er tann hópurin av lindýrum ið hevur flest sløg. Uml. 78% av lindýrum eru sniglar. Grikska heitið gastro-poda merkir búkføtur, tí sniglar skríða á búkinum. Í stødd kunnu sniglar verða frá 1 mm til uml. 1 m. Sniglar liva á landi, sjógvi og vatni. Nógv sløg liva á landi, men tveir triðingar av sløgunum liva í vatni og sjógvi. Sniglar verða býttir í fýra hópar: Prosobranchia (Framtáknusniglar), Opistobranchia (Baktáknusniglar), Pulmonata (Lungnasniglar) og Gymnomorpha,
Innihaldsyvirlit
Anatomi[rætta | rætta wikitekst]
Eins og skeljadýr eru sniglar lindýr. Nógv ymisk sløg eru, serliga í sjónum. Summi sløg hava vundna skel, onnur hava onga skel, men svimja uppi í sjónum. Mong smærri sløg hava tjúkka skel.
Kroppurin á snigli er skiftur í yvirkropp og undirkropp. Í flestu førum er skel um yvirkroppin, men hjá summum, t.d. svartasnigli er skelin skerd til ein húðarfald sum er ein (innvortis) kápa. Á høvdinum (á sjósnigli) eru tveir kampar til at tevja við, eygu og muður við rívitungu. Í yvikroppi liggja hjarta, livur og nýru. Landsniglar hava fýra kampar (horn), har eyguni sita á ovaru kampunum, tevið á teim niðaru; tað finnast eisini sniglasløg sum eru blind, ella als ongi eygu hava, t.d. sniglar ið livað niðri í moldini. Landsniglar hava smáar kertlar millum rukkurnar á kroppinum, og úr teimum kemur slím. Landsniglar kunnu torna upp; men slímið verjir teir fyri turk, og kemur mold og skittur á teir, so lata teir nógv slím úr húðini, so skitturin glíður uttan av teimum. Snigil skríður á fótinum. Blóðið setur niður í hann, so at hann bólgnar og kemur niður úr skelini. Ein vøddi í afturpartinum tekur fótin inn aftur í skelina.[1]
Nøring[rætta | rætta wikitekst]
Nógvir sniglar eru tvíkynjaðir, tvs. teir hava bæði kvenn- og kallkynsgøgn og nakrir teirra kunnu yngla við bæði kynjaðari og ókynjaðari nøring, tvs. teir kunnu fáa avkom, bæði við maka og uttan maka. Nógvir sniglar verpa egg, men summir sjósniglar gýta livandi ungar.
Føði[rætta | rætta wikitekst]
Flestu sniglar eru plantuetarar ella liva av æti, men tað finnast eisini sniglar sum eru rovdjór burturav, t.d. agngágga ið livir av skjeljadjórum, sniglar ið eru ræátarar, og eisini finnast sniglar ið liva sum snultarar (parasittar) á øðrum verum. Plantuetandi landsniglar, t.d. garðsniglar [2] og morsniglar kunnu vera sannar plágur í landbrúkinum og hjá urtagarðsfólki.
Yvirlit yvir sniglar í Føroyum[rætta | rætta wikitekst]
- Prosobranchia (Framtáknusniglar) í Føroyum
- Opistobranchia (Baktáknusniglar)
- Pulmonata (Lungnasniglar) í Føroyum
- Gymnomorpha
Siðbundin uppdeiling av sniglum Gastropoda[rætta | rætta wikitekst]
Prosobranchia (Framtáknusniglar)
- Hópur: Archaeogastropoda
- Hópur: Mesogastropoda
- Yvirfamilja: Littorinacea
- Familja: Littorinidae – Fjørukúvingar (Fjørukúvingur...)
- Yvirfamilja: Rissooidea
- Familja: Hydrobiidae – Dyndsnegle (Stor dyndsnegl...)
- Yvirfamilja: Cerithiacea
- Familja: Turritellidae – Tårnsnegle (Tårnsnegl...)
- Yvirfamilja: Epitoniacea
- Yvirfamilja: Hippnicacea
- Yvirfamilja: Calyptraecea
- Yvirfamilja: Strombacea
- Familja: Aporrhaiidae – Pelikanfodssnegle (Pelikanfod...)
- Yvirfamilja: Cypraecea
- Yvirfamilja: Tonnacea
- Yvirfamilja: Littorinacea
- Hópur: Neogastropoda
- Yvirfamilja: Muricacea (Muricidae, Thaididae, Columbariidae, Magilidae)
- Yvirfamilja: Buccinacea
- Familja: Buccinidae – Gággusniglar, (agngágga, streymgágga...)
- Yvirfamilja: Volutacea (Olividae, Vasidae, Turbinellidae, Harpidae, Mitridae, Volutidae, Marginellidae)
- Yvirfamilja: Conacea (Cancellariidae, Conidae, Terebridae, Turridae)
Opisthobranchia (Baktáknusniglar)
- Hópur: Cephalaspidea
- Yvirfamilja: Acteonacea (Hydatinidae)
- Yvirfamilja: Philinacea (Scaphandridae)
- Yvirfamilja: Bullacea (Atyidae, Bullidae)
- Hópur: Anaspidea
- Hópur: Sacoglossa
- Hópur: Thecosomata
- Hópur: Gymnosomata
- Hópur: Notaspidea
- Hópur: Nudibranchia – Nakinsniglar
- Hópur: Pteropoda
Pulmonata (Lungnasniglar)
- Hópur: Systellomatophora
- Hópur: Basommatophora – Ferskvatnslungnasniglar
- Familja Lymnaeidae – Vatnakúvingar (Lymnaea stagnalis, pytsnegl)
- Hópur: Stylommatophora (Landlungesnegle)
-
- Familja: Arionidae (svarti snigil, morsnigil...)
- Familja: Limacidae (leopardsnigil, akursnigil...)
- Familja: Helicidae (Kjarrsnigil , lundarsnigil, urtagarðssnigil, burgundarsnigil, garðsnigil, Vanligur loðsnigil [3] ...)
-
Keldur[rætta | rætta wikitekst]
- ↑ Theodor Hansen, Náttúrusøga, Føroya Skúlabókagrunnur, 1981
- ↑ http://malrad.fo/page.php?Id=81&l=fo&s223=gar%C3%B0snigil
- ↑ http://malrad.fo/page.php?Id=81&l=fo&s223=kjarrsnigil


text:
Orð: Don Williams (ørindi 1-2) og Kajfinn Hammer (ørindi 3-6)
Týtt: Kajfinn Hammer (ørindi 1-2)
1. Jesus, Tú ert sólin bjarta
kærleikin, sum fjalir fjøld av synd
gevur lív til hvørja skepnu,
opnað hevur øllum Lívsins lind.
Niðurlag: Tú ert breyðið, tá eg hungri,
skjøldur mín í stormsins myrku nátt;
ja, tá alt gerst myrkt umkring meg
gevur Tú av nýggjum vón og mátt.
2. Tá eg kenni, at eg troyttist,
tá ert Tú mín styrki og mín kraft;
tá eg falli, skeivur fari,
kemur Tú og loysir hvørt eitt haft.
3. Tú ert falnum miskunnsamur,
grøðir sjúku, sløkkir sorg og trá;
Tú, mín Guð, hin mikli Jahwe,
kletturin, har keldan fløðir frá.
4. Tú ert uppreisnin og lívið,
fyri meg leið krossins svára deyð;
fyri misbrot míni særdur,
fyri meg ert bjarging mín í neyð.
5. Tá mær møta tungar stundir,
og frá mær øll burt sær hava vent;
óndar tungur herja, særa,
tá í sál eg aftur havi kent:
6. Tá ið síðsti stormur herjar,
og eg stíga skal um deyðans gátt,
tá ert Tú mín sæla verja,
lívsins vón og ljós í deyðans nátt.


text:
San Francisco
San Francisco er 14. størsti býur í Sambandsríkinum Amerika og 4. størsti býur í amerikanska statinum Kalifornia. Býurin er tann tættast bygdi í Kalifornia og næsttættast bygdi býur í øllum USA, næst eftir New York City. Býurin liggur á San Francisco hálvoynni millum Kyrrahavið og San Francisco-víkina. Býurin er uppkallaður eftir halgimenninum Franciskus av Assisi. Býurin varð settur á stovn hin 29. juni 1776, tá sponsk niðursetufólk bygdu ein skansa við Golden Gate og settu á stovn eina missión, sum var uppkallað eftir Sankta Frans av Assisi, stutt hagani. Enn verða kaðalsporvognar brúktir í almenna flutninginum í brøttu brekkunum í San Francisco.
Landskjálvtar eru vanligir har á leið, og ofta hava teir gjørt stóran skaða. Mánadagin 25. august í 2014 varð San Francisco raktur av einum jarðskjálvta, ið varð máldur til 6 á richterstiganum. Hesin skjálvtin varð máldur klokkan 3 um náttina lokala tíð. Miðdepilin í skjálvtanum lá við American Danyon í Napa Valley, í nánd av San Francisco. Her merktust ristingarnar eisini sera nógv. Eini 70 hava fingið skaða orsakað av hesum, eins og fleiri søguligir bygningar fingu skaða. Eingin er kortini deyður av jarðskjálvtanum [1].
Tættbygda økið er rundan um San Franciscovík og gongur víðari suður til San Jose. Tríggjar brýr binda saman tættbygdu økini tvørtur um San Franciscovík. Øki við tøttum skógarvøkstri eru um stóran part av Santa Cruzfjøllum vestanfyri jarðfrøðiliga umskaringarøkið í San Andreas. Onnur skógarøki eru á høvdunum eystanfyri San Franciscovík.
University of California, Berkeley (UC Berkeley) er uttan fyri San Francisco og telist millum bestu universitetini í heiminum. Eitt av heimsins størstu fongslum, San Quentin State Prison, liggur í eini vík við San Francisco.
Samkynd mentan[rætta | rætta wikitekst]
Síðan Seinna heimskríggj var komið at enda hevur San Francisco drigið samkyndar menn í hópatalið til sín. Tað byrjaði við, at amerikanski herurin skipað fór í holt við at senda menn ið vóru undir illgruna fyri at vera samkyndir til San Francisco. Nógvir av hesum monnunum blivu búgvandi í býnum, eftirsum tað var lættari at hitta líkasinnaði har. Menninir lótu upp barrir og møtistøð fyri samkynd. Í 1950-árunum undir antikommunistisku leiðslunini hjá Joseph McCarthy, fór ein heksajagstran fram móti samkyndum, eitt nú í amerikonsku fyrisitingini, og hetta førdi til, at uppaftur fleiri samkynd fluttu til San Francisco. Í 1969 búðu tað fleiri samkynd fólk per íbúgva í San Francisco enn í nøkrum øðrum amerikanskum stati. Í 1970-árunum búsettu uppaftur fleiri samkynd seg í økinum sum nevnist Castro, sum kom at gerast ein miðdepil fyri samkynd, og San Francisco Pride byrjaði. Tann fyrsti politikarin í Kalifornia, ið var opin um at hann var samkyndur, var Harvey Milk, ið varð valdur inn í San Francisco Board of Supervisors, sum er stjórnin í City and County of San Francisco. Mikl var kendur fyri sítt arbeiði fyri at betra um rættindini hjá teimum samkyndu.
Í San Francisco verður spurningurin, hvørt samkynd sleppa at giftast ella eiga børn ikki umrøddur. Tí í einum býi, har nærum 10. hvør av íbúgvunum eru samkynd, verða børn hjá samkyndum foreldrum ikki fatað sum nakað serligt, sum skal granskast. Fyrsta ættarliði er uppvaksið hjá samkyndum foreldrum uttan nakað hóvasták.
Myndir[rætta | rætta wikitekst]
-
Golden Gate brúnni. Innsiglingin, sum teir kalla Golden Gate, er sera vøkur.
-
Kaliforniska sjóleyvan er tað kópaslagið, ið mest verður vant til framsýningar. Tær halda til í túsundatali við kalifornsku strendurnar. Tær taka serliga fisk, høgguslokk og onnur sjódjór.


text:
Brøðurnir Grimm
Brøðurnir Grimm fóru undir at savna fólkaævintýrini, sum livdu á mannamunni millum manna í Týsklandi, og skrivaðu tey niður. Í 1812 kom fyrsta bindið út við 86 ævintýrum, og í 1815 kom seinna bindið við 70 ævintýrum. Teir endurskrivaðu ta munnligu frásøgnina, soleiðis ævintýrini gjørdust einsháttað í stíli. Jacob Grimm (1785-1863) og Wilhelm Grimm (1786-1859) vóru týskir mál- og fólkaminnisgranskarar. Teir vóru báðir útbúnir løgfrøðingar og arbeiddu saman alt lívið. Jacob er eisini kendur sum stovnsetari av germanskari málgransking. Hann vísti á ljóðflytingar og skapaði heiti sum umljóð og avljóð. Jacob og Wilhelm vóru undangongumenn á hesum øki og virkaðu við til, at málgranskarar og onnur í øllum Evropa fóru undir at savna og skriva niður skaldskapin av mannamunni.


text:
KAPITTUL ÁTJAN
Dópurin og títt samband við Gud
Hvussu fer kristni dópurin fram?
Hvørji stig mást tú taka, áðrenn tú verður doyptur?
Hvussu verða vit vígd Gudi?
Hvør er orsøkin til, at ein letur seg doypa?
1. Hví bað ein etiopiskur hirðmaður um at verða doyptur?
„HYGG! Her er vatn — hvat forðar fyri, at eg verði doyptur?“ Soleiðis spurdi ein etiopiskur hirðmaður í fyrstu øld. Ein kristin boðari, sum æt Filip, hevði sannført hann um, at Jesus var hin lovaði Messias. Sera hugtikin av tí, sum hann hevði lært úr Skriftini, vildi hann nú verða doyptur. — Ápostlasøgan 8:26-36.
2. Hví mást tú av álvara umhugsa dópin?
2 Hevur tú gjølliga granskað undanfarnu kapitlini í hesi bókini saman við einum Jehova Vitni, kennir tú teg kanska eisini til reiðar at spyrja: ’Hvat forðar fyri, at eg verði doyptur?’ Tú hevur nú lært, at Bíblian gevur lyfti um ævigt lív í Paradísinum. (Lukas 23:43; Opinberingin 21:3, 4) Tú hevur eisini lært, hvat Bíblian sigur um støðuna, sum tey deyðu eru í, og um uppreisnina. (Prædikarin 9:5; Jóhannes 5:28, 29) Kanska hevur tú eisini verið á møtum saman við Jehova Vitnum í teirra samkomu og við egnum eygum sæð, hvussu tey fylgja sonnu trúnni. (Jóhannes 13:35) Og fram um alt, so ert tú helst í ferð við at menna eitt persónligt samband við Jehova Gud.
3. (a) Hvørji boð gav Jesus sínum lærisveinum? (b) Hvussu fer vatndópurin fram?
3 Hvussu kanst tú vísa, at tú fegin vilt tæna Gudi? Við sínar lærisveinar segði Jesus: „Farið . . . út og gerið øll fólkasløg til lærisveinar, doypið teir.“ (Matteus 28:19) Jesus vísti okkum vegin við sjálvur at verða doyptur í vatni. Hann varð ikki doyptur við at fáa eitt sindur av vatni slett á seg ella stoytt á høvdið. (Matteus 3:16) Orðið „doypa“ kemur av einum grikskum orði, sum merkir „at dýva ella drepa niður í vatn“. Kristni dópurin merkir tí at verða dývdur heilt undir kav.
4. Hvat vísa vit við dópinum?
4 Vatndópurin er eitt krav til øll, sum fegin vilja hava eitt gott samband við Jehova. Við dópinum vísa vit alment, at vit vilja tæna Gudi. Vit vísa, at vit hava hug at gera Guds vilja. (Sálmur 40:8, 9) Men fyri at gerast skikkaður til dópin eru ávís stig, sum mugu takast.
NEYÐUGT AT HAVA KUNNSKAP OG TRÚGV
5. (a) Hvat er fyrsta stigið, um vit skulu gerast skikkað til dóp? (b) Hví er tað umráðandi at ganga á møti í samkomuni?
5 Fyrsta stigið ert tú longu farin undir. Hvussu? Við at fáa tær kunnskap um Jehova Gud og Jesus Kristus, kanska við miðvísum bíbliulestri. (Jóhannes 17:3) Men nógv er at læra. Og kristin vilja fegin „fyllast við kunnskapinum um vilja [Guds]“. (Kolossebrævið 1:9) Tú fært góða hjálp á leiðini við at ganga á møti í samkomuni hjá Jehova Vitnum. Tað hevur stóran týdning at koma á sovorðin møti. (Hebrearabrævið 10:24, 25) Ert tú regluliga við á møtunum, fært tú størri kunnskap um Gud.
6. Hvussu stóran bíbliukunnskap skulu vit hava fyri at verða doypt?
6 Tær nýtist sjálvandi ikki at vita alt, sum stendur í Bíbliuni, fyri at verða doyptur. Etiopiski hirðmaðurin hevði nakað av kunnskapi, men ávísar partar í Skriftini skilti hann ikki uttan at fáa hjálp. (Ápostlasøgan 8:30, 31) Tú hevur sum hann framvegis nógv at læra. Í veruleikanum verða vit ongantíð liðug at læra um Gud. (Prædikarin 3:11) Men áðrenn tú kanst verða doyptur, mást tú í hvussu er skilja og viðurkenna grundleggjandi lærur í Bíbliuni. (Hebrearabrævið 5:12) Til dømis mást tú skilja og viðurkenna læruna um støðu teirra deyðu og um, hvussu stóran týdning Guds navn og Guds ríki hava.
7. Hvørja ávirkan skuldi bíbliulesturin havt á teg?
7 Men kunnskapur er ikki nóg mikið í sjálvum sær, tí „uttan trúgv er tað ómøguligt at toknast [Gudi]“. (Hebrearabrævið 11:6) Um nøkur fólk, sum búðu í fornaldarbýnum Korint, sigur Bíblian, at tey eftir at hava hoyrt kristna boðskapin „komu til trúgv og lótu seg doypa“. (Ápostlasøgan 18:8) Soleiðis skuldi tín lestur í Bíbliuni eisini givið tær sterka trúgv á, at hon er Guds innblásta orð. Bíbliulestur skuldi hjálpt tær at fáa trúgv á tað, sum Gud hevur lovað, og á, at Jesu offur kann frelsa teg. — Josva 23:14; Ápostlasøgan 4:12; 2 Timoteus 3:16, 17.
SIG ØÐRUM FRÁ BÍBLIUNNAR BOÐSKAPI
8. Hvat fær teg at siga øðrum frá tí, sum tú hevur lært?
8 So hvørt sum trúgvin mennist í tínum hjarta, fært tú ilt við at hava tað, sum tú hevur lært, fyri teg sjálvan. (Jeremias 20:9) Tú følir teg eggjaðan at siga øðrum frá Gudi og hansara ætlanum. — 2 Korintbræv 4:13.
9, 10. (a) Hvørjum kanst tú fyrst greiða frá boðskapinum í Bíbliuni? (b) Hvat skalt tú gera, um tú fegin vilt vera við í skipaða boðanararbeiðinum hjá Jehova Vitnum?
9 At byrja við kundi tú fólkaliga greitt familju, vinum, grannum og arbeiðsfelagum frá boðskapinum í Bíbliuni. Sum frá líður, fært tú hug at vera við í skipaða boðanararbeiðinum hjá Jehova Vitnum. Til ta tíð kanst tú orða tað við tann, sum lesur Bíbliuna við tær. Vísir tað seg, at tú ert skikkaður at vera við í almennu boðanini, verður skipað fyri, at tú og tann, sum lesur við tær, kunnu tosa við tveir elstar í samkomuni.
10 Á tann hátt verður tú betur kendur við nakrar av teim-um elstu, sum eru hirðar hjá fylgi Guds. (Ápostlasøgan 20:28; 1 Pætur 5:2, 3) Síggja teir elstu, at tú skilur og viðurkennir grundleggjandi lærurnar í Bíbliuni, at tú livir samsvarandi meginreglunum í Bíbliuni og veruliga ynskir at verða eitt Jehova Vitni, so fært tú at vita, at tú sum ódoyptur boðari kanst vera við at bera gleðiboðini út í almennu boðanini.
11. Hvørjar broytingar mugu summi kanska fremja, áðrenn tey eru skikkað at vera við í almennu boðanini?
11 Hinvegin skalt tú kanska fremja ávísar broytingar í lívshátti og vanum, áðrenn tú ert skikkaður at vera við í almennu boðanini. Til dømis mást tú kanska halda uppat við onkrum, sum tú fyrr hevur gjørt og hildið loyniligt. Tí mást tú, áðrenn tú biður um at blíva ódoyptur boðari, vera givin við álvarsomum syndum, eitt nú kynsligum siðloysi ella rúsdrekka- og evnismisnýtslu. — 1 Korintbræv 6:9, 10; Galatiabrævið 5:19-21.
SINNISBROYTING OG UMVENDING
12. Hví er ein sinnisbroyting neyðug?
12 Onnur stig eru eisini neyðug, áðrenn tú kanst verða doyptur. Pætur ápostul segði: „Fáið tí annað sinni og vendið við, so syndir tykkara kunnu verða útstrikaðar.“ (Ápostlasøgan 3:19) At fáa „annað sinni“ er veruliga at angra nakað, sum vit hava gjørt. Tað er eyðsæð, at ein sinnisbroyting er hóskandi hjá tí, sum hevur livað í siðloysi. Men hon er eisini neyðug hjá honum, sum hevur livað eitt hampiligt lív. Hví? Tí øll menniskju eru syndarar, og øllum tørvar fyrigeving frá Gudi. (Rómbrævið 3:23; 5:12) Áðrenn tú fórt at granska Bíbliuna, visti tú ikki, hvat Guds vilji var. Av teirri grund kanst tú sjálvandi ikki hava livað fullkomiliga eftir hansara vilja, og tí er neyðugt at broyta sinni.
13. Hvat er umvending?
13 Tá vit hava broytt sinni, mugu vit verða umvend ella ’venda við’. Tað er ikki nóg mikið at angra sín skeiva atburð. Vit mugu eisini venda okkum frá tí lívinum, sum vit livdu áður, og vera heilt avgjørd í hiðanífrá at gera tað, sum er rætt. Sinnisbroyting og umvending eru neyðug stig, sum mugu takast, áðrenn vit verða doypt.
PERSÓNLIG VÍGSLA
14. Hvat týðandi stig mugu vit taka, áðrenn vit verða doypt?
14 Eitt annað týðandi stig má eisini takast, áðrenn vit verða doypt. Vit mugu víga okkum til Jehova Gud.
15, 16. Hvat merkir tað at víga seg til Gud, og hvat fær fólk at gera tað?
15 Tá tú vígir teg til Jehova Gud í inniligari bøn, lovar tú honum óskerdan kærleika í allar ævir. (5 Mósebók 6:15, Ny Verden-Oversættelsen) Men hví skuldi nakar havt hug at givið eitt slíkt lyfti? Vit kunnu lýsa tað við einum dømi. Hugsa tær ein ungan mann, sum er farin at ganga saman við eini ungari kvinnu. Jú betur hann kemur at kenna hana og sær allar hennara góðu eginleikar, tess meiri kennir hann seg drignan at henni. Sum frá líður, fellur tað heilt natúrligt, at hann ber upp bønarorð. At hann giftir seg, merkir sjálvsagt, at hann átekur sær nýggjar skyldur, men kærleikin fær hann at taka hetta týdningarmikla stigið.
16 Tá tú lærir Jehova at kenna og fært kærleika til hansara, fært tú hug at tæna honum uttan treytir, uttan at seta mark fyri tíni tilbiðing av honum. Ein og hvør, sum vil fylgja soni Guds, Jesusi Kristi, má „avnokta seg sjálvan“. (Markus 8:34) Vit avnokta okkum sjálvi við at syrgja fyri, at okkara egnu ynski og ætlanir ikki gerast ein forðing fyri okkara treytaleysa lýdni móti Gudi. Ein treyt fyri at verða doyptur er altso eisini, at tú metir tað at gera Guds vilja sum týdningarmesta málið í tínum lívi. — 1 Pætur 4:2.
VINN Á ÓTTANUM FYRI AT MISEYDNAST
17. Hvør kann vera orsøkin, tá summi ivast í at víga seg til Gud?
17 Summi ivast í at víga seg til Jehova, tí tey ikki rættiliga tora at taka eitt so avgerandi stig. Kanska kvíða tey fyri, at tey sum vígd kristin skulu standa honum til svars. Av ótta fyri at miseydnast og svíkja Jehova, halda tey tað vera best ikki at víga seg til hansara.
18. Hvat kann fáa teg at víga teg til Gud?
18 So við og við sum kærleikin til Jehova veksur, fært tú hug at víga teg til hansara og gera títt ítasta fyri at liva upp til vígsluna. (Prædikarin 5:3) Tá tú ert vígdur Gudi, vilt tú uttan iva fegin „liva [Jehova] verdiga, sum Honum líkar á allan hátt“. (Kolossebrævið 1:10) Av tí at tú elskar Gud, kennist tað ikki ov tungt at gera hansara vilja. Tú tekur uttan iva undir við Jóhannesi ápostli, sum skrivaði: „Tað er kærleikin til Gud, at vit halda boð Hansara; og boð Hansara eru ikki tung.“ — 1 Jóhannes 5:3.
19. Hví skalt tú ikki vera bangin fyri at víga teg til Gud?
19 Tú noyðist ikki at vera fullkomin fyri at víga teg til Gud. Jehova kennir okkara avmarkingar og væntar ongantíð meira av okkum, enn vit eru før fyri. (Sálmur 103:14) Hann vil, at tær skal gangast væl; hann styrkir teg og hjálpir tær. (Esaias 41:10) Lítur tú av øllum hjarta tínum á Jehova, kanst tú vera vísur í, at hann ’ger gøtur tínar rættar’. — Orðtøkini 3:5, 6.
ÍMYNDA VÍGSLU TÍNA VIÐ DÓPI
20. Hví kann vígsla til Jehova ikki bara vera eitt privatmál?
20 Umhugsar tú gjølliga alt, sum vit her hava umrøtt, kann tað kanska hjálpa tær at víga teg til Jehova í bøn. Ein og hvør, sum veruliga elskar Gud, má eisini ’við munninum játta alment til frelsu’. (Rómbrævið 10:10, Ny Verden-Oversættelsen) Hvussu gert tú tað?
21, 22. Hvussu kanst tú alment játta trúgv tína?
21 Sig við forsætisumsjónarmannin í tíni samkomu, at tú vilt doypast. Hann skipar so fyri, at nakrir elstar saman við tær ganga ígjøgnum eina røð av spurningum, sum spenna yvir grundleggjandi lærur í Bíbliuni. Eru teir elstu á einum máli um, at tú ert skikkaður til dóp, siga teir við teg, at tú kanst verða doyptur næstu ferð, høvi býðst. * Í sambandi við dópin verður vanliga hildin ein fyrilestur um týdningin av dópinum. Síðani biður talarin tey, sum skulu doypast, svara tveimum einføldum spurningum. Soleiðis fáa tey høvi at ’játta’ trúgv sína alment.
22 Tað er við sjálvum dópinum, tú alment gevur til kennar, at tú hevur vígt teg til Gud og nú ert eitt Jehova Vitni. Tey, sum skulu doypast, verða altso dývd undir kav fyri alment at vísa, at tey hava vígt seg til Jehova.
MEININGIN VIÐ TÍNUM DÓPI
23. Hvat merkir tað at verða doyptur „til navn Faðirsins, Sonarins og Heilaga Andans“?
23 Jesus segði, at hansara lærisveinar skuldu doypast „til navn Faðirsins, Sonarins og Heilaga Andans“. (Matteus 28:19) Tað merkir, at ein, sum verður doyptur, viðurkennir valdið, sum Jehova Gud og Jesus Kristus hava. (Sálmur 83:19; Matteus 28:18) Hann viðurkennir eisini tann starvshátt og tað virki, sum Guds heilagi andi ella virksama kraft hevur. — Galatiabrævið 5:22, 23; 2 Pætur 1:21.
24, 25. (a) Hvat ímyndar dópurin? (b) Hvør spurningur stendur eftir?
24 Dópurin er ikki bara at baða sær. Hann er ein ímynd og lýsir nakað, sum hevur sera stóran týdning. At tú verður søktur heilt undir vatn, ímyndar, at tú doyrt viðvíkjandi tí lívinum, tú hevur livað. At tú verður lyftur upp úr vatninum, lýsir, at tú nú aftur er á lívi fyri at gera Guds vilja. Minst til, at tú hevur vígt teg til Jehova Gud sjálvan, ikki til eitt arbeiði, eina søk, onnur menniskju ella eina samskipan. Tín vígsla og tín dópur eru byrjanin til eitt sera tætt vinalag við Gud — eitt trúnaðarsamband við hann. — Sálmur 25:14.
25 Dópurin er eingin trygd fyri frelsu. Paulus ápostul skrivaði: ’Arbeiðið við ótta og bivan uppá frelsu tykkara.’ (Filippibrævið 2:12) Dópurin er bara ein byrjan. Spurningurin er: Hvussu verða vit verandi í kærleika Guds? Tann spurningurin verður svaraður í seinasta kapitlinum.
^ par. 21 Dópur er fastur táttur á skránni fyri árligar stevnur og stevnudagar hjá Jehova Vitnum.


text:
Orð og lag: Jim Hill
Týtt: Kajfinn Hammer
1. Á, hin dagur er nær,
tá øll pína verður fjar,
eingir myrkir skuggar meir,
eingi tár har renna fleir.
Alt av friði anda fer
í tí Landi Harrin er,
á, hvør dagur, hvør sæl ein stund.
Niðurlag: Á, hvør dagur verður tað,
tá mín sál sær Jesus glað;
fyri Honum boyggi knæ,
Hann, sum doyði í mín stað.
tá Hann tekur meg í hond
og leiðir meg til Lívsins Lond,
á, hvør dagur, hvør sæl ein stund.
2. Sorg og kvøl endað er,
eingin meira byrðar ber;
eingin sjúka og neyð,
eingin skilnaður og deyð’.
Vit í ævir síggja Hann,
sum okkum lív og frelsu vann;
á, hvør dagur, hvør sæl ein stund.
3. Hjá Tær Heilagi Guð,
Lambsins Brúður fríað út,
fyri Tær nígur fró,
tvigin rein í Lambsins blóð’,
tí í gloymskunnar hav
hennar synd varð søkt í kav.
Er tín synd, vinur, har strikað út?


text:
Í gjár - 14.08.16 - var "kirkjugongd" í Gjónni. Leygardag kundi tú av og fáa spurningin: "Fert tú í kirkju í morgin?" Hendan leygardagin fekk eg tó hendan spurningin frá einum eldri (gomlumJ) manni: "Fert tú í Gjónna í morgin?" "Ja, eg ætli mær í Gjónna," svaraði eg. Lýst var í miðlunum við gudstænastu í Gjónni, og tað er ikki hvønndagskostur. Tað er annars púra vanligt at hoyra í miðlunum, at nú hevur hann ella hon (ella tey) skrivað søgu, tí eitthvørt er gjørt (framt), sum víkur frá tí hvønndagsliga. Ikki dugi eg at meta um, hvørt prestarnir Bergtórur og Emil koma í søgubøkurnar av hesi gudstænastuni, ið teir skipaðu fyri, men søgulig er hon í tann mun, at eingin veit at siga frá um nakra aðra gudstænastu í Gjónni. Tað var alt stak væl fyriskipað. Vestmanna Sangkór - við sínum vakra sangi - setti serligan dám á løtuna. Emil, prestur, stóð fyri tí liturgiska partinum, og tað var Bergtórur, prestur, ið prædikaði.
Emil og Bergtórur
Mær dámdi prædikuna væl, tað rungaðu mong góð orð í Gjónni. Prestur kom m.a. inn á Guds skapanarverk - nátúruna - og at vit í dag vóru komin saman undir eini altartalvu, ið einki listafólk var ført fyri at gera. Ljóðviðurskiftini vóru framúr góð, so tað hoyrdist líka væl uppi á Gjónni sum í Gjónni. Ikki haldi eg, at nakar hevði droymt um, at so nógv fólk fór at koma til Gjáar hendan dagin. 270 sangbløð vórðu býtt út - og tað var ikki nokk - so tað sigur mær so mikið, at siga vit umleið 300 fólk, so er hetta ikki eitt skot út í tóman heim. Tað var nógv fólk á Gjónni - trappurnar vóru fullar - og nógv fólk í Gjónni. Fólk sat í øllum trappununum, á Fløttinum, Uppi í Øskuni, á Niðaru Kleiv, á Oyndfjarðarkleivini, í Ljóshelli, í teimum báðum bátunum ("Falkinum" og "Biritu"), ið stóðu í Gjónni, og vestmenningarnar hildu seg á Rugkleivini, ið prestarnir nevndu fyri "inni í kóri". Tað var hugnaligt at síggja allan skaran - og vera ein partur av honum. - Nei, eg havi ikki gloymt at siga, hvussu veðrið var. Tað kundi ikki verið betri. Turt, stilt, lýtt --- og onkur sólstrála eisini. Samanumtikið var hetta ein góð, gevandi og hátíðarlig løta, ið kanska verður endurtikin at ári - livst so spyrst. Fyrireikararnir, Bergtórur og Emil eiga tøkk uppiborna.
(tað eru nógvar myndir í myndasavninum).


text:
Carl Jóhan Jensen
Carl Jóhan Jensen (føddur 2. desember 1957) er ein føroyskur rithøvundur. Hann hevur tríggjar ferðir fingið Mentanarvirðisløn M. A. Jacobsens fyri fagrar bókmentir, tað var í 1989, 2006 og 2015, og fýra ferðir hava bøkur hansara verið tilnevndar til Bókmentavirðisløn Norðurlandaráðsins, í 1991, 1998, 2007, 2008 og 2016. Í 2007 var tað bókin Ó - Søgur um djelvulskap, sum var tilnevnd og í 2008 var tað yrkingasavnið September í bjørkum sum kanska eru bláar ið varð tilnevnt, í 2016 er tað fyri skaldsøguna Eg síggi teg betur í myrkri.
Innihaldsyvirlit
Lívsleið[rætta | rætta wikitekst]
Carl Jóhan Jensen vaks upp í Havn. Í 1973 flutti hann til Danmarkar, har hann tók studentsprógv í 1976. Síðan flutti hann heimaftur til Føroya, har hann eitt nú starvaðist sum blaðmaður. Frá 1979 til 1981 las hann føroysk á Fróðskaparsetrinum. Frá 1981 til 1987 las hann íslendskt mál og bókmentir í Reykjavík. Í 1990 tók hann prógv sum cand.phil. í føroyskum máli og bókmentum. Hann er giftur avstralsku Kate Sanderson, saman eiga tey tveir synir. Kate hevur starvast fyri Føroya landsstýri í fleiri ár, og í 2012 gjørdist hon sendikvinna Føroya í ES.[1] Síðan 2012 hava tey búð í Brússel, vegna starv hennara.
Hann útgav sítt fyrsta yrkingasavn í 1977. Hann hevur útgivið yrkingar, skaldsøgur og eitt ritsavn. Hann hevur týtt fleiri tekstir til føroyskt, eitt nú hjá Strindberg, Ayckbourn, Dario Fo og Einar Kárason. Tekstir hjá Carl Jóhan eru týddir til onnur mál og hava verði útgivnir í tíðarritum og ritsøvnum í Danmark, Noregi, Svøríki, Niðurlondum, Týsklandi og USA. Verk hansara, ið hava verið tilnevnd Bókmentavirðisløn Norðurlandaráðsins eru týddar til eitt av norðurlendsku málunum í samband við tilnevningina. Skaldsøgan Ó er útgivin í Noregi av forlagnum Det Norske Samlaget, Lars Moa týddi til norskt.
Í oktober 2011 var Carl Jóhan Jensen ein av 10 føroyskum rithøvundum, ið var umboðaður á bókamessuni í Frankfurt, hann var umboðaður við skaldsøguni Ó. Tað var fyrstu ferð, at Føroyar luttóku á týsku bókamessuni, tað var Ísland, ið bjóðaði Føroyum við í samband við at Ísland var heiðursgestur á messuni.[2]
Á heysti 2013 umboðaði ein av yrkingum hansara Føroyar í ES tiltakinum Transpoesie 2013,[3] yrkingin hevur heitið Tú. Yrkingin var víst í bussum, sporvognum og í metro’ini í høvuðsstaðnum hjá ES á føroyskum og í franskari og niðurlendskari týðing. Tiltakið byrjaði við framsýning og upplestri 26. september, sum er almenni evropeiski dagurin fyri mál og málsligt fjølbroytni. Tá las Carl Jóhan Jensen yrkingar á føroyskum saman við yrkjarum úr sjey øðrum londum.[4]
Carl Jóhan var formaður fyri Rithøvundafelag Føroya 1991–92 og 2004–2006.[5]
Útgávur[rætta | rætta wikitekst]
Skaldsøgur[rætta | rætta wikitekst]
- 1979 - Seinnapartur
- 1995 - Rúm - tekstur í 14 pørtum
- 2005 - Ó - Søgur um djevulskap
- 2014 - Eg síggi teg betur í myrkri
Yrkingar[rætta | rætta wikitekst]
- 1977 - Yrkingar
- 1982 - Skríggj
- 1984 - Messa á kvøldi og fram undir morgun
- 1990 - Hvørkiskyn (yrkingarsavn)
- 1997 - Tímar og rek (yrkingarsavn)
- 2006 - September í bjørkum sum kanska eru bláar
Ritsøvn[rætta | rætta wikitekst]
- 2000 - Mentir og mentaskapur (ritsavn)
Virðislønir og starvslønir[rætta | rætta wikitekst]
- 1989 - Bókmentavirðisløn M.A. Jacobsens fyri fagrar bókmentir.
- 1991 - Tilnevndur Bókmentavirðisløn Norðurlandaráðsins
- 1998 - Tilnevndur Bókmentavirðisløn Norðurlandaráðsins
- 2006 - Bókmentavirðisløn M.A. Jacobsens fyri fagrar bókmentir.
- 2007 - Tilnevndur Bókmentavirðisløn Norðurlandaráðsins fyri Ó – Søgur um djevulsskap
- 2008 - Tilnevndur Bókmentavirðisløn Norðurlandaráðsins fyri yrkingasavnið September í bjørkum sum kanska eru bláar
- 2011 - 1 árs starvsløn frá Mentanargrunni Landsins[6]
- 2015 - Bókmentavirðisløn M.A. Jacobsens fyri fagrar bókmentir, fyri skaldsøguna "Eg síggi teg betri í myrkri"
- 2016 - Tilnevndur Bókmentavirðisløn Norðurlandaráðsins fyri skaldsøguna Eg síggi teg betri í myrkri[7]
Keldur[rætta | rætta wikitekst]
- ↑ uvmr.fo - Head of Mission of the Faroes to the EU - Minister Counsellor Kate Sanderson, M.Phil
- ↑ "Frankfurt fyri framman". Mentamálaráðið. 6 October 2011. http://www.mmr.fo/kunning/tidindi/frankfurt-fyri-framman/. Heintað 7 March 2016.
- ↑ Transpoesie.eu
- ↑ Rit.fo, Føroyskur skaldskapur um alt Brússel
- ↑ Rit.fo
- ↑ Aktuelt.fo, Rithøvundur og dansilærari fáa starvsløn í eitt ár
- ↑ kvf.fo - Hann kann fáa bókmentavirðislønina 2016


text:
KAPITTUL NÍGGJU
’Hon var vitig kvinna’
1-3. (a) Hví var húskið hjá Abigajil í vanda? (b) Hvat fara vit at læra um hesa framúrskarandi kvinnuna?
ABIGAJIL sá, hvussu hjartkiptur tann ungi maðurin var. Hann var ræðslusligin — og við góðari grund. Stórur vandi var á ferð, tí júst í somu løtu vóru umleið 400 hermenn á veg ímóti teimum, og teir høvdu sett sær fyri at drepa allar av mannkyni í húsi Nabals, sum var maður Abigajil. Hví?
2 Nabal var orsøkin til hesa ræðuligu støðuna. Hann hevði verið óndur og nasadjarvur sum altíð. Men hesa ferð hevði hann mistikið seg so dyggiliga — hann hevði háðað herovastan fyri ein bólk av væl vandum hermonnum, sum elskaðu leiðara sín og vóru trúfastir móti honum. Nú kom ein av ungu arbeiðsmonnunum hjá Nabali, kanska ein seyðamaður, til Abigajil í vón um, at hon fekk gjørt okkurt fyri at bjarga teimum. Men hvat fekk ein kvinna gjørt ímóti einum heilum heri?
Hvat fekk ein kvinna gjørt ímóti einum heilum heri?
3 Latið okkum fyrst fáa eitt sindur meira at vita um hesa framúrskarandi kvinnuna. Hvør var Abigajil? Hvussu hevði henda ræðuliga støðan tikið seg upp? Og hvat kann hennara trúgv læra okkum?
„Hon var vitig og vøkur kvinna“
4. Hvussu var Nabal?
4 Abigajil og Nabal hóskaðu ikki væl saman sum hjúnafelagar. Nabal kundi neyvan fingið ein betri maka, og Abigajil kundi hinvegin neyvan gift seg við einum verri manni. Gaman í var maðurin ríkur. Tí helt hann nógv um seg sjálvan. Men hvussu mettu onnur hann? Tað verður ringt at finna ein persón í Bíbliuni, sum verður umrøddur meiri háðandi enn Nabal. Sjálvt navnið hjá honum merkir „dári“. Góvu foreldrini honum hetta navnið, tá ið hann varð føddur, ella var tað eitt eyknevni, hann fekk seinni? Hvussu var og ikki, livdi hann upp til sítt navn. Nabal var „harður og óndur í øllum atburði sínum“. Hann var eitt illmenni og ein drykkjumaður, og tí var hann illa dámdur, og nógv fólk ræddust hann. — 1 Sám. 25:2, 3, 17, 21, 25.
5, 6. (a) Hvørjar eginleikar hjá Abigajil dámar tær best? (b) Hví man Abigajil hava gift seg við einum slíkum illmenni?
5 Abigajil var heilt øðrvísi enn Nabal. Navn hennara merkir „faðir mín hevur frøtt seg“. Nógvir pápar eru ernir av at eiga eina vakra dóttur, men ein vitigur pápi frøist enn meiri um eina dóttur, sum hevur vakran persónleika. Nógv, sum eru vøkur í útsjónd, gloyma at menna eginleikar sum vit, skyn, dirvi og trúgv. Men so var ikki við Abigajil. Bíblian sigur, at hon bæði „var vitig og vøkur kvinna“. — Les Fyrru Sámuelsbók 25:3.
6 Í dag undrast summi kanska á, at henda skilagóða unga kvinnan gifti seg við einum illmenni sum Nabali. Men minst til, at nógv hjúnaløg á Bíbliunnar tíð vórðu fyriskipað av foreldrunum. Í øllum førum hevði tað stóran týdning, at foreldrini góvu sítt samtykki. Høvdu foreldrini hjá Abigajil góðan tokka til hetta hjúnalagið og kanska enntá skipað fyri tí, av tí at tey vóru hugtikin av ríkidømi og giti Nabals? Kendu tey seg kroyst, tí tey vóru fátæk? Hvussu var og ikki, kundi ríkidømið hjá Nabali ikki gera hann til ein góðan hjúnafelaga.
7. (a) Hvat skulu foreldur í dag ikki gera, um tey vilja læra síni børn at hava røttu áskoðanina á hjúnalagið? (b) Hvat hevði Abigajil sett sær fyri at gera?
7 Skilagóð foreldur læra børnini at hava røttu áskoðanina á hjúnalagið. Tey royna ikki at stuðla uppundir, at tey gifta seg fyri pengar, og tey royna heldur ikki at fáa tey at byrja at ganga saman við nøkrum, áðrenn tey eru búgvin at átaka sær leiklutin sum hjúnafelagi. (1 Kor. 7:36) Men tað var ov seint hjá Abigajil at hugsa um slíkt. Uttan mun til hvør orsøkin var, var hon altso gift við Nabali, og hon hevði sett sær fyri at fáa sum best burtur úr hesi truplu støðuni.
„Hann skeldaði teir út“
8. Hvønn hevði Nabal háðað, og hví var tað tápuligt?
8 Nabal hevði júst gjørt støðuna hjá Abigajil verri enn nakrantíð. Maðurin, sum hann hevði háðað, var eingin annar enn Dávid — trúfasti tænarin hjá Jehova, sum Sámuel profetur hevði salvað fyri at vísa, at tað var hann, Jehova hevði valt at vera kong eftir Saul. (1 Sám. 16:1, 2, 11-13) Dávid fjaldi seg í oyðimørkini saman við sínum 600 trúføstu hermonnum, tí hin øvundsjúki kongurin, Saul, vildi drepa hann.
9, 10. (a) Undir hvørjum umstøðum stríddust Dávid og menn hansara fyri at yvirliva? (b) Hví skuldi Nabal verið glaður fyri tað, Dávid og menn hansara høvdu gjørt? (Sí eisini undirgreinina til stykki 10.)
9 Nabal búði í Maon, men arbeiddi og átti eyðsýniliga jørð nærindis Karmel. * Tætt við hesar býirnar var hálendi við góðum seyðabiti, og Nabal átti 3000 seyðir. Men allan vegin rundanum var oyðimørk. Sunnanfyri lá hin stóra Paransoyðimørk. Eystanfyri var leiðin til Salthavið (Deyðahavið) oyðin og ber við nógvum gjáum og hellum. Á hesum leiðum stríddust Dávid og menn hansara fyri at yvirliva; teir royndu allarhelst at veiða sær okkurt til matna og vóru fyri nógvum avbjóðingum. Teir hittu mangan teir ungu seyðamenninar hjá hinum ríka Nabali.
10 Hvussu fóru hesir hermenninir við seyðamonnunum? Tað hevði verið lagamanni hjá teimum at rænt sær ein seyð av og á, men teir gjørdu einki slíkt. Teir vóru tvørturímóti sum ein múrur rundan um fylgið hjá Nabali og tænarum hansara. (Les Fyrru Sámuelsbók 25:15, 16.) Seyðir og seyðamenn vóru ofta í vanda. Nógv villdjór vóru, og sunnara landamark Ísraels var nærindis, so fremmand ránsmannalið lupu ofta á. *
11, 12. (a) Hvussu bar Dávid seg fólkaliga at og sýndi virðing, tá ið hann bað Nabal hjálpa sær? (b) Hvat var galið við svarinum hjá Nabali?
11 Tað man hava verið ein torfør uppgáva at syrgja fyri føði til allar hasar menninar í oyðimørkini. Tí sendi Dávid einaferð tíggju menn til Nabal at biðja hann hjálpa sær. Dávid valdi ta røttu løtuna. Tað var í roytingini, tá ið fólk vanliga vóru glað, gávumild og í veitsluhýri. Dávid valdi sær eisini tey røttu orðini og málbar seg á fólkaligan og virðiligan hátt. Hann umrøddi enntá seg sjálvan sum ’sonur tín Dávid’, møguliga fyri vísa, at hann hevði virðing fyri Nabali, tí hann var eldri. Hvussu svaraði Nabal? — 1 Sám. 25:5-8.
12 Hann østi seg upp! „Hann skeldaði teir út,“ segði hin ungi maðurin, sum vit hoyrdu um í innganginum, tá ið hann greiddi Abigajil frá støðuni. Gírigi Nabal gramdi seg um sítt dýrabara breyð, vatn og kjøt. Hann háðaði Dávid sum ein, ið ongan týdning hevði, og samanbar hann við ein rýmdan tænara. Nabal hevði kanska nakað ta somu áskoðanina sum Saul, ið hataði Dávid. Hvørgin teirra hevði somu áskoðan sum Jehova. Gud elskaði Dávid og metti hann ikki sum ein uppreistrarhugaðan træl, men sum framtíðar kongin í Ísrael. — 1 Sám. 25:10, 11, 14.
13. (a) Hvat kom Dávidi fyrst í hug at gera, tá ið hann hoyrdi um háðan Nabals? (b) Hvat lærir meginreglan í Brævi Jákups 1:20 okkum um vreiði Dávids?
13 Tá ið menn Dávids komu aftur og søgdu honum, hvat ið hent hevði, gjørdist hann óður. „Gyrðið tykkum við svørði, hvør maður!“ segði hann. Dávid gjørdi seg til reiðar at fara í hernað og hevði 400 mans við sær. Hann svór, at hann skuldi drepa allar av mannkyni í húsi Nabals. (1 Sám. 25:12, 13, 21, 22) Tað var væl skilligt, at Dávid gjørdist illur, men tað var skeivt, at hann hótti við at drepa. Bíblian sigur: „Vreiði mans avrikar ikki tað, sum rætt er fyri Gudi.“ (Ják. 1:20) Men hvussu kundi Abigajil bjarga sínum húski?
„Lovaður veri klókskapur tín“
14. (a) Á hvønn hátt tók Abigajil fyrsta stigið til at bøta skaðan, sum stóðst av atburðinum hjá Nabali? (b) Hvat kunnu vit læra av muninum á Nabali og Abigajil?
14 Vit hava á ein hátt longu sæð Abigajil taka fyrsta stigið til at bøta hesa ræðuligu støðuna. Mótsett manni sínum, Nabali, var hon fús at lurta. Hin ungi tænarin segði um Nabal: ’Hann er eitt illmenni, sum ikki tosast við!’ (1 Sám. 25:17) Syndarligt, at Nabal metti seg sjálvan so høgt, at hann ikki vildi lurta. Slíkt hugmóð er tíverri eisini alt ov vanligt í dag. Men tann ungi tænarin visti, at Abigajil var øðrvísi, og tað var uttan iva tí, at hann fór til hennara við trupulleikanum.
Mótsett Nabali var Abigajil fús at lurta
15, 16. (a) Hvussu vísti Abigajil, at hon var sum hin dugnaliga konan, ið verður lýst í Orðtøkunum? (b) Hví var tað, sum Abigajil gjørdi, ikki tað sama sum at seta seg upp ímóti leiðsluni hjá manni sínum?
15 Abigajil hugsaði skjótt og var kvik at fara til verka. Hon ’skundaði sær’, lesa vit. Í frásøguni verða ymiskir formar av sagnorðinum „at skunda sær“ brúktir fýra ferðir um hesa kvinnuna. Hon gjørdi eina stóra gávu til reiðar til Dávid og menn hansara. Í gávuni vóru breyð, vín, tilgjørdur seyður, bakað korn, rosinukøkur og fikukøkur. Tað sæst týðiliga, at Abigajil visti, hvat tey áttu, og hon stóð væl fyri húsi sínum eins og hin dugnaliga konan, sum verður lýst í Orðtøkunum. (Orðt. 31:10-31) Hon sendi gávuna við nøkrum av tænarum sínum. Hon bað teir fara undan sær og segði, at hon kom aftaná. „Men Nabal, manni sínum, segði hon einki um hetta,“ lesa vit í frásøguni. — 1 Sám. 25:18, 19.
16 Vil tað siga, at Abigajil setti seg upp ímóti manni sínum, sum jú av røttum var høvdið í familjuni? Nei. Minst til, at Nabal hevði borið seg illa at ímóti einum salvaðum tænara hjá Jehova, ein gerð, sum væl kundi verið orsøk til, at nógv ósek í húski Nabals vórðu dripin. Høvdu fólk ikki hildið Abigajil vera samseka, um hon einki hevði gjørt? Í hesum førinum mátti hon heldur vera Gudi sínum undirgivin enn manni sínum.
17, 18. Hvussu vendi Abigajil sær til Dávid, og hvat segði hon, sum fekk Dávid at lurta?
17 Tað vardi ikki leingi, áðrenn Abigajil møtti Dávidi og monnum hansara. Nú skundaði hon sær aftur. Í frásøguni stendur, at hon við tað sama fór niður av eslinum og boygdi seg til jarðar fyri Dávidi. (1 Sám. 25:20, 23) Síðani segði hon Dávidi frá sínum innastu kenslum og bønaði hann um at vísa manni og húski sínum miskunn. Hvussu fekk hon orðað seg soleiðis, at Dávid lurtaði?
18 Hon tók ábyrgdina av trupulleikanum og bað Dávid fyrigeva sær persónliga. Hon ásannaði, at maður hennara veruliga var so tápuligur, sum navnið gav ábending um. Kanska royndi hon soleiðis at vísa á, at tað ikki mundi loysa seg hjá einum tignarmanni sum Dávidi at revsa ein dára sum hann. Hon vísti, at hon hevði álit á, at Dávid umboðaði Jehova, við tað at hon viðurkendi, at hann stríddi í „bardøgum [Jehova]“. Hon visti eisini, at Jehova hevði lovað Dávidi kongadømið, tí hon segði: „[Jehova] . . . setur teg til høvdinga yvir Ísrael.“ Haraftrat bað hon inniliga Dávid um ikki at gera nakað, sum kundi draga blóðskyld oman yvir hann, ella sum seinni kundi verða honum „samvitskuófriður“. (Les Fyrru Sámuelsbók 25:24-31.) Hetta vóru hjartanemandi orð.
19. Hvussu svaraði Dávid Abigajil, og hví prísaði hann henni?
19 Hvussu svaraði Dávid? Hann tók við gávuni frá Abigajil og segði: „Lovaður veri [Jehova] Gud Ísraels, sum í dag hevur sent teg ímóti mær! Lovaður veri klókskapur tín, og lovað veri tú sjálv, sum í dag hevur forðað mær at draga blóðskyld oman yvir meg!“ Dávid prísaði henni fyri, at hon var djørv og skjót at koma ímóti honum, og hann ásannaði, at hon hevði forðað honum í at draga blóðskyld oman yvir seg. „Far heimaftur í friði!“ segði hann við hana og legði eyðmjúkur aftrat: „Eg havi lurtað eftir orðum tínum.“ — 1 Sám. 25:32-35.
„Her er tænastukvinna tín“
20, 21. (a) Hví heldur tú, at tað var gott, at Abigajil fór aftur til mann sín? (b) Hvussu vísti Abigajil seg djarva og klóka, tá ið hon valdi, nær hon skuldi tosa við Nabal?
20 Á veg heimaftur fekk Abigajil helst ikki latið vera við at hugsa um tað, sum júst var hent. Og hon legði allarhelst til merkis, hvussu stórur munur var á Dávidi, sum var trúfastur og vinaligur, og hennara egna manni, Nabali, sum var ein dári. Men hon dvøldi ikki við slíkar tankar. Vit lesa: „Abigajil kom heim til Nabal.“ Ja, hon fór heimaftur til mann sín, avgjørd um eftir besta førimuni at vera honum ein góð kona. Hon noyddist at fortelja honum um gávuna, hon hevði givið Dávidi og monnum hansara. Tað átti hann at fáa at vita. Hon noyddist eisini at fortelja honum um vandan, sum forðað var fyri, áðrenn hann frætti tað frá øðrum, tí so hevði tað verið honum enn størri skomm. Men hon fekk ikki sagt honum tað beinanvegin, tí ’hann hevði gestaboð sum hjá kongi og var ógvuliga drukkin’. — 1 Sám. 25:36.
21 Hon vísti seg aftur djarva og klóka við at bíða til næsta morgun, tá ið runnið var av honum. Tá fór hann at vera so mikið edrúur, at hann skilti hana, men kanska eisini meiri vandamikil í sínum illsinni. Kortini fór hon til hansara og segði honum alla søguna. Hon væntaði uttan iva, at hann fór at verða í øðini og kanska leggja hond á hana. Men hann sat bara har sum steinrunnin. — 1 Sám. 25:37.
22. Hvat hendi Nabali, og hvat læra vit um kúgan og harðskap heima hjá fólki?
22 Hvat feilti manninum? ’Hjartað stívnaði í brósti hansara, og hann varð sum steinur.’ Kanska hevði hann fingið eina heilabløðing. Hann doyði umleið tíggju dagar seinni — og ikki bert av sjúku. Frásøgan sigur, at ’[Jehova] sló Nabal, so hann doyði’. (1 Sám. 25:38) Og soleiðis endaði ræðuliga hjúnalagið hjá Abigajil. Hóast Jehova ikki fremur slík undur í dag, er frásøgan ein góð áminning um, at Jehova sær alla kúgan og allan harðskap, sum gongur fyri seg heima hjá fólki. Á tíð síni fremur hann altíð rættvísi. — Les Lukas 8:17.
23. Hvørja signing fekk Abigajil eisini, og hvussu vísti hon, at nýggju útlitini ikki broyttu hana?
23 Umframt at sleppa burtur úr einum ræðuligum hjúnabandi, hevði Abigajil eisini aðra signing í væntu. Tá ið Dávid hoyrdi, at Nabal var deyður, sendi hann menn avstað at bjóða henni hjúnaband. Hon svaraði: „Her er tænastukvinna tín, til reiðar at verða trælkvinna tín og vaska tænarum harra míns um føturnar!“ Hon var eyðsæð einki broytt av útlitunum til at gerast kona Dávids; hon bjóðaði seg enntá fram at verða tænastukvinna hjá tænarum hansara! Nú lesa vit aftur um, at hon skundaði sær, hesa ferð at gera seg til reiðar at fara til Dávid. — 1 Sám. 25:39-42.
24. Hvørjar avbjóðingar fekk Abigajil í sínum nýggja lívi, men hvussu mettu maður hennara og Gud hennara hana?
24 Men alt endaði ikki sum í ævintýrunum. Lívið hjá Abigajil saman við Dávidi fór ikki altíð at vera lætt. Dávid var longu giftur við Ahinoam, og hóast Gud loyvdi fleirkonuhjúnalagi, var tað ein sera torfør støða at vera í hjá trúføstum kvinnum tá í tíðini. Og Dávid var ikki kongur enn; fleiri forðingar og trupulleikar fóru at stinga seg upp, áðrenn hann skuldi tæna Gudi á tann hátt. Men Abigajil var Dávidi ein góð kona og við tíðini føddi hon honum ein son, og sum árini gingu skilti hon, at hon hevði ein mann, sum virðismetti og vardi hana. Til dømis bjargaði hann henni einaferð, eftir at hon var hertikin. (1 Sám. 30:1-19) Soleiðis tók Dávid eftir Jehova Gudi, sum elskar og virðismetir slíkar vitigar, djarvar og trúfastar kvinnur.
^ par. 9 Hetta var ikki hitt navnframa Karmelsfjall, har profeturin Elias og ba’alsprofetarnir seinni hittust í sambandi við styrkiroyndina. Tað lá nógv norðari. (Sí kapittul 10.) Í hesum føri er talan um býin Karmel, sum lá sunnanfyri í útjaðaranum av Paransoyðimørk.
^ par. 10 Líkt er til, at Dávid metti tað at verja jarðeigarar har á staðnum og fylgi teirra sum eina tænastu fyri Jehova Gud. Tá í tíðini var tað Guds ætlan, at eftirkomarar Ábrahams, Ísaks og Jákups skuldu búgva í hesum landinum. Tí var tað heiløg tænasta at verja landið fyri fremmandum álopsmonnum og ránsmannaliðum.


text:
Anton Tjekhov
Anton Tjekhov (russ. AHToH ПaBлoBич ЧexoB) (føddur 17. januar 1860 í Taganrog, deyður 2. juli 1904 í Badenweiler í Týsklandi) var ein russiskur rithøvundur, dramatikari og lækni. Hann verður mettur at vera ein av heimsins bestu stuttsøguhøvundum.[1] Hansara lívsleið sum dramatikari førdi til fýra klassikarar og hansara best umtóktu stuttsøgur eru høgt í metum av rithøvundum og ummælarum.[2] Hann starvaðist sum lækni størstapartin av yrkisleið síni. Hann tók soleiðis til í einum brævi til Aleksej Suvorin í 1888: heilivágurin er kona mín, meðan bókmentirnar eru mín hjákona.
Hann varð føddur í havnabýnum Taganrog í Suðurrusslandi. Familja hansara hevði peningaligar trupulleikar og flutti til Moskva, og har megnaði Anton at sleppa at lesa til lækna á medisinska fakultetinum. Í 1884 varð hann útbúgvin lækni, men øll lestrarárini skrivaði hann ymiskt fyri at vinnan pening til familjuna. Hann byrjaði at starvast fyri tíðarritið Strekoza í 1879 og árið eftir skrivaði hann fyri fleiri tíðindabløð, eitt nú Sankta Pætursborg-dagblaðið Novosti dnja (Dagsins tíðindi), har hann skrivaði fleiri hundrað skemtiligar søgur. Hann hevði at byrja við ikki nakrar høgar ambisjónir við skrivingini, tað var ikki fyrr enn nøkur ár seinni, at ambisjónirnar mentist, og hann fór í holt við at skriva meira endurnýggjandi søgur. Fleiri síggja hann sum faðirin at nútíðar stuttsøguni. Hann brúkti teir innaru monologarnir, sum aðrir modernistiskir rithøvundar hava brúkt seinni, t.d. James Joyce. Í 1888 útgav hann sína fyrstu stuttu skaldsøgu, ”Steppen”, í einum bókmenta tíðarriti og seinni sama ár móttók hann Pusjkin-heiðurslønina.
Í 1901 giftist hann Olgu Knipper, sum var sjónleikarinna og var við til at framføra fleiri av sjónleikunum hjá Tjekhov. Í mai 1904 var Tjekhov deyðasjúkur av tuberlum. Hann og Olga fóru til eitt kurstað í Badenweiler í Týsklandi. Hann andaðist har 2. juli 1904.
Innihaldsyvirlit
Verk[rætta | rætta wikitekst]
Søgur (úrval)[rætta | rætta wikitekst]
Sjónleikir[rætta | rætta wikitekst]
- 1878 (?): Den verdiløse fyren Platonov (enakter, eisini Faderløs; russ. БeзoTцoBщиHa)
- 1886: Om Tobakkens skadelige virkninger (enakters monologur; russ. Bpeдe Taбaka)
- 1886: Svanesang (dramatiskt studie í einari akt; russ. ЛeбeдиHaя пecHя)
- 1887: Ivanov (drama, upprunaliga «skemtileikur», í fýra aktum; russ. ИBaHoB)
- 1888: Bjørnen (farsa, enakter; russ. MeдBeдb)
- 1888: Frieriet (farsa, enakter; russ. ПpeдлoжeHиe)
- 1889: Tatjana Repina (drama, enakter; russ. TaTbяHa PeпиHa)
- 1889: Tragiker mot sin vilje (farsa, enakter; russ. Tparиk пoHeBoлe)
- 1889: Bryllupet (scene í einari akt; russ. CBaдbбa)
- 1889: Skogtrollet (skemtileikur í fýra aktum; russ. Лeший)
- 1891: Jubileet (farsa, enakter; russ. Юбилeй)
- 1895: Måken (skemtileikur í fýra aktum; russ. Чaйka)
- 1896: Onkel Vanja (senur úr bygdalívinum í fýra aktum; nógv umarbeitt versjón av Skogtrollet; russ. Дядя BaHя)
- 1901: Tre søstre (drama í fýra aktum; russ. Tpи cecTpы)
- 1903: Kirsebærhagen (skemtileikur í fýra aktum; russ. BишHëBый caд)
Yrkisbókmentir[rætta | rætta wikitekst]
- En reise til Sakhalin (1895):
- 1890: Aus Sibirien (Aufzeichnungen; russ. Из Cибиpи)
- 1893: Sakhalin-øya (ferðafrágreiðing; russ. OcTpoB CaxaлиH)
- Brøv
Keldur[rætta | rætta wikitekst]
- ↑ britannica.com
- ↑ "Greatest short story writer who ever lived." Raymond Carver (innleiðingin hjá Rosamund Bartlett til About Love and Other Stories, XX); "Quite probably. the best short-story writer ever." A Chekhov Lexicon, av William Boyd, The Guardian, 3 juli 2004. Heintað 16. februar 2007.


text:
Dagstovnurin á Velbastað
Nýggjastu tíðindi
Gleðilig jól
Vit ynskja øllum eini gleðilig jól og eitt gott nýttár, vit gleða okkum at síggja tykkum aftur komandi ár:)
Jól
Fríggjadagin høvdu vit jóladøgurða, nissukonan var og vitjaði við pakkum, og seinnapartin vóru foreldrini til kaffi, holukøkur og framførslur. Vit fingu oksasteik, rómabakaði eplir og brúna sós, omaná fingu vit rísalamande, ein góður dagur:) myndir eru at síggja á https://www.facebook.com/Dagstovnurin-á-Velbastað-217591791772437/
Kalendari
Feriur og aðrir frídagar fyri Barnagarðin og vøggustovuna í 2017:
- Ráðleggingardag 10.mars og 15. september
- Allir halgidagar
- Flaggdagin 25 apríl
- summarferia vika 29,30 og 31
- millum jól og nýggjár
Tórshavnar kommuna veitir stovnspláss til tey, ið ikki hava møguleika at halda feriu meðan stovnurin er stongdur um summarið og millum jól og nýggjár. Neyvari verður kunna um hetta frammanundan
Feriur og aðrir frídagar í frítíðaraskúlanum 2017:
- Ráðleggingardag 10. mars og 15.september
- Allir halgidagar
- Flaggdagin 25 apríl
- summarferia fyri 3. flokk: 24. juni-15.august
- Summarferia fyri 1. og 2. flokk: 8. juli-15 august
- Tá skúlin hevur jólafrí
Dagar har frítíðarskúlin hevur longur opið enn vanligt, um tørvur er á tí:
( 3. flokkur sum er undir aðrari skipan enn 1. og. 2. flokkur fylgir altíð skúlafrítíðini og er onki frítíðarskúlatilboð til tey niðanfyri nevndu dagarnar)
- í páskavikuni og heystfrítíðini 7.45-17.00- Einstakir dagar ásettir av mentamálaráð og, sum tit verða kunnaði um so hvørt teir koma.


text:
Wikipedia:Vælkomin nýbyrjari
- Ikki brúka hesa síðuna til at royna at rætta, nýt í staðin sandkassan!
Vælkomin til Wikipediu!
Wikipedia er ein verkætlan, har ið vit skriva og nýta eina alfrøði saman. Endamálið er at gera eina alfrøði við frælsum innihaldi á øllum málum. Tað merkir, at innihaldið er frítt atkomuligt fyri ein og hvønn at útgeva og nýta. Vit byrjaðu í 2001 og arbeiða nú við meira enn 30 milliónir greinum á umleið 250 málum]], harav eru 12,413 greinar í tí føroysku útgávuni. Tær størstu útgávurnar eru tann enska, sum hevur yvir 4 milliónir greinar, tann niðurlendska, týska og svenska, sum allar hava yvir hálva aðru millión greinar.
Tú kanst luttaka
At skriva og rætta greinir á Wikipediu er rættiliga einfalt, tá tú fyrst hevur lært tað, men royn tað endiliga. Tú kanst rætta eina og hvørja grein júst nú! Tað er bara at klikkja á leinkjuna «rætta» ella á «rætta wikitekst» sum er omanfyri greinina, alt eftir um tú ynskir tann gamla mátan við wiki-kotum ella tann nýggjara mátan uttan kotur. Skriva í teigin og trýst á «Goym síðu». Um tú ert nýggj/ur, so kanst tú royna teg í sandkassanum. Ein reyð leinkja merkir, at greinin ikki er til enn (men tú kanst upprætta hana við at trýsta á leinkjuna), og nýggj leitiorð kunnu skapast við at skriva tey inn í leititeigin ovast til høgru og trýsta á «Leita».
Skráset teg
Sjálvt um tað ber til at rætta síður uttan at rita inn fyrst, so er tað smart at skráseta seg sum brúkara — ein brúkarakonto gevur tær fleiri fyrimunir, t.d. møguleika til at leggja myndir upp. Tað kostar onki, tú kanst gera tað dulnevnt og tekur bert nøkur sekund (kunning um innritan og brúkaranavn). Um tú hevur hug, so kanst tú gott skriva eitt sindur um teg sjálva/n á tínari brúkarasíðu, sum tú finnur við at klikkja á títt brúkaranavn heilt ovast á síðuni, tá tú ert innritað/ur. Tú fært eisini tína egnu kjaksíðu, har aðrir brúkarar kunnu seta seg í samband við teg.
Hvussu eiga greinir at verða skrivaðar?
Áðrenn tú fert í gongd er tað tó best líka at lesa eitt sindur í Hvussu ein rættar eina síðu og Sniðhondbókini, fyri at síggja, hvussu ein grein eigur at verða sett saman, og hvussu tú kanst formatera tekstin. Tað er eisini sera týdningarmikið, at tað verður skrivað so óheft sum gjørligt, og ein eigur at nýta heilar setningar. Tú kanst kjakast um eina grein við at klikkja á «kjak» ovast á síðuni.
Fá hjálp frá øðrum
Um tær tørvar hjálp, so ber væl til at venda tær til ein av hinum brúkarunum. Tú kanst t.d. finna onkran av teimum brúkarunum sum eru virknir beint nú, við at trýsta á leinkjuna Seinastu broytingar í skránni til vinstu. Tú kanst eisini spyrja í Undirhúsinum, har ið aðrir wikipedianarar (brúkarar) fara at royna at svara tær uppá tín fyrispurning.
Nýta tilfar frá øðrum versjónum av Wikipedia
Sjálv um tær einstøku málsligu útgávurnar eru sjálvstøðugar verkætlanir, so eru allar tó ein partur av Wikipedia. Tú kanst harvið frítt týða og nýta tilfar frá øðrum útgávum av Wikipedia, t.d. frá ensku, týsku, donsku, svensku ella norsku Wikipediu uttan at hugsa um at geva kelduna. Hetta er ofta ein stórur fyrimunur, eftirsum tað eru nógvar greinar ið fara í dýpdina á hesum Wikipediunum. Har ber eisini ofta til at finna myndir, sum liggja á Commons.wikimedia.org og tí kunnu nýtast á øllum Wikipedia útgávunum óansæð mál.
Hjálp:Innihald > Wikipedia:Vælkomin nýbyrjari


text:
Ingi Samuelsen
11.01.2017 - 18:52
Ítróttur > Ítróttur > Hondbóltur
Heimsmeistarakappingin í hondbólti fyri menn byrjar í kvøld. Kappingin verður hildin í Fraklandi, og fyrsti dysturin verður millum vertirnar, Frakland, og Brasilia.
Frakland er stórfavorittur til at vinna – ikki bara byrjanardystin, men eisini kappingina. Frakland hevur vunnið gull í trimum av teimum seinastu fýra HM-kappingunum.
Á franska liðnum eru fleiri stórar og gávuríkar stjørnur, sum nú eru komin í ein aldur, har teirra leiklutur í topphondbólti er við at vera komin til seinastu ørindini.
Ein teirra er 32 ára gamli Nikola Karabatic, sum hevur spælt 259 landsdystir fyri Frakland og skorað yvir 1.000 mál. Hann spældi sín fyrsta landsdyst í 2002 og hevur síðan vunnið átta gullheiðursmerki í HM, EM og OL-kappingum.
Nikola Karabatic er tó langt frá elsti maður á franska liðnum. Málmaðurin, Thierry Omeyer er 39 ár, og Daniel Narcisse er 36.
Brasilskur hondbóltur hevur havt góð úrslit hjá kvinnunum, men harrarnir hava enn ikki gjørt tær stóru skreytirnar. Besta HM-úrslitið hjá Brasil er 13. plássið í 2013 og so OL í heyst, tá teir komu fram til fjórðingsfinalurnar.
Dysturin millum Frakland og Brasil byrjar klokkan 20.
Tað er hetta steypið, ið kappast verður um (Mynd: EPA)


text:
Skanderborg kommuna
Skanderborg kommuna (Danskt: Skanderborg kommune) er ein kommuna í Región Miðjútlandi (fyrr í Århus Amt) í Danmark. Kommunan við sama navni frá 1970 til 2006 var nógv minni, nýggja kommunan er eitt úrslit av Kommunalreforminum í 2007. Hesar kommunur vóru samanlagdar til ta nýggju Skanderborg kommunu:
- Galten kommuna,
- Hørning kommuna,
- Ry kommuna,
- Skanderborg kommuna (1970-2006)
- og partar av Voerladegård Sogn.
Skanderborg kommuna er ein partur av Región Miðjútlandi. Venstremaðurin Jens Grønlund, borgarstjóri í Galten kommunu, varð við kommunuvalinum 2005 valdur sum formaður fyri sammanleggingarnevndini og harvið borgarstjóri í tí verandi Skanderborg Kommunu.
Landafrøði[rætta | rætta wikitekst]
Hægsta náttúrliga punktið í Danmark, Møllehøj, 170,86 metrar yvir havið, og Ejer Bavnehøj, 170,35 metrar yvir havið, eru í tí syðra partinum av kommununi í ein útsynning av Skanderborg ýi, við Yding Skovhøj móti vestri er Horsens kommuna. Himmelbjerget liggur í vestara parti av kommuni.


text:
Søga 22: Jósef verður fongslaður
JÓSEF var bert 17 ár tá hann varð førdur til Egyptalands. Hann varð seldur til ein mann ið æt Potifar. Potifar arbeiddi hjá konginum í Egyptalandi, sum kallaðist Farao.
Jósef arbeiddi íðin hjá Potifar. Tá hann varð eldri læt Potifar hann tí standa fyri øllum húsinum hjá sær. Hvussu bar tað so til at Jósef varð fongslaður? Tað gjørdi kona Potifar.
Jósef var ein væl vaksin og vakur maður, og kona Potifar vildi hava hann at liggja hjá sær. Men Jósef visti at tað var skeivt, og hann vildi ikki. Kona Potifar varð í øðini. Tá maður hennara kom heim leyg hon og segði: ’Jósef royndi at leggja seg hjá mær!’ Potifar trúði konu síni og varð ógvuliga illur við Jósef. Hann fekk Jósef fongslaðan.
Umsjónarmaðurin í fongslinum varnast skjótt at Jósef er ein góður maður. Hann setur hann at hava umsjón við øllum hinum fangunum. Seinni verður Farao illur við bæði skeinkjaran og bakaran hjá sær, og setur teir í fongsul. Eina náttina droyma teir báðir hvør sín dreym, men teir vita ikki hvat teir hava at týða. Dagin eftir sigur Jósef: ’Sigið mær hvat tit droymdu.’ Tað gera teir, og Jósef greiðir, við Guds hjálp, frá hvat dreymarnir hava at týða.
Við skeinkjaran sigur Jósef: ’Um tríggjar dagar sleppur tú út úr fongslinum, og tú verður aftur skeinkjari hjá Farao.’ Jósef sigur eisini: ’Tá tú kemur út, lat so Farao fáa at vita um meg, og hjálp mær at sleppa út hiðani.’ Men við bakaran sigur Jósef: ’Um bert tríggjar dagar letur Farao teg hálshøgga.’
Tríggjar dagar seinni gongur júst sum Jósef hevur sagt. Farao letur bakaran hálshøgga. Skeinkjarin kemur út úr fongslinum og fer aftur at tæna hjá kongi. Men skeinkjarin gloymir púra Jósef! Hann sigur ikki Farao frá Jósefi, og hann noyðist at verða verandi í fongslinum.
1 Mósebók 39:1-23; 40:1-23.


text:
Edvard Munch
Edvard Munch (føddur 12. desember 1863, deyður 23. januar 1944): norskur listamálari og grafikari, sum í sínum fyrstu verkum frá umleið 1880 til 1890 lýsti sorg, sjúku, tunglyndi og angist. Tíðliga misti Munch bæði mammuna og eina systur av tuberklum, og hetta merkti nógv list hansara. Málningurin, "Tað sjúka barnið" er júst av mammu og sjúku systur hansara, málaður stutt áðrenn systirin doyði. Málningurin elvdi til mikla øsing, tá ið hann var sýndur fram í 1886 á heystframsýningini, tí bæði málingahátturin, ið ber boð um komandi rákið ekspressionismuna, og myndaevnið vóru lítið frammi tá. Munch vísir, at sjúka, deyði og sorg eru evni, ið als ikki kunnu verða endurgivin yndisliga, sum listafólk annars gjørdu um hetta mundið at taka broddin av deyðans valdi, so at menniskjan skuldi sættast við at vera deyðilig.
Yvirlit yvir týdningarmestu verk Munchs[rætta | rætta wikitekst]
- Skrik 1893
- Madonna 1893-94
- Vampyr 1893-94
- Rødt og hvitt 1894
- Det syke barn 1894
- Angst 1894
- Kristiania-Bohemen II 1895
- Ung kvinne på stranden 1896
- Måneskinn I 1896
- Urnen 1896
- Jalousi 1896
- Kys 1897
- Rød villvin 1898-1900
- Togrøk 1900
- Kyss IV 1902
- Brosjen / Eva Mudocci 1903
- Selvportrett med vinflasken 1906
- Marats død II 1907
- Den gule tømmerstokken 1911-12
- Mot skogen II 1915
- Selvportrett / Nattevandreren 1923-24
- Stjernenatt 1923-24
- Birgitte III 1930
- Under kastanjetreet 1937
- Selvportrett mellem klokken og sengen 1940-42


text:
Røðan á Vaglinum 25. apríl 2012
Lat meg siga tað beinanvegin: Hetta er ikki ein flaggrøða.
Og nú tað er sagt fari eg at leggja fyri við trimum minnisbrotum.
Tað fyrsta haðani av Vaglinum. Tað var einaferð tíðliga í trýssárunum. Eg var lágur í gøtuni enn. Hátíðardagur mundi vera, kanska var hetta á ólavsøku, kanska flaggdagin, ið hvussu er hevði okkurt hald hevði verið og fólk stóð í smáum trunkum oman eftir og niðaneftir. Hornorkestrið riggaði av undir tinghúsgalvinum. Grátt var í veðrinum. Tað sirmaði.
Sjálvur stóð eg saman við mammu míni á gongubreytini við endan á Tinghúsvøllinum. Hon hevði turriklæð bundið um høvdið sum tá var vanligt, var í grønum frakka og tosaði við eina konu sum hevði reiðrað okkurt, ikki ólíkt blomsturpotti, oman eina túgvu av gráum hári.
Tær tosaðu og tosaðu.
Tað fekk ongan enda.
Eg knarraði. Rykti í ta grønu frakkaermina.
Men best sum eg eri um at bresta av ótolni kemur ein maður gangandi tvørturvið. Og tað var ikki hvør sum helst. Hann var í fótsíðum kyrtli og akslaði fagurvovnað kápu við gyltum krossi á bakinum. Maðurin steðgaði á eitt andarhald, áðrenn hann hvistaði yvir um Vaglið.
Eg stardi aftan á honum.
Steinbilsin.
Tað var okkurt yvirmenskt við honum. Okkurt yvirjarðligt.
Men nei.
Guð kundi hetta nú ikki vera. Guð gjørdi sær ikki óneyðug ørindi niður á jørðina, hvaðna minni oman á Vaglið í Havn. Og Jesus mundi hetta heldur ikki vera. Jesus gekk ikki gráskallutur um geilarnar í svörtum hornbrillum og við brúnari leðurtasku undir arminum.
So frægt dugdi eg í bíbilsöguni.
Kortini var eg ivaleysur í at her birtist onkur fyri eygum mínum, sum hevði lyklavald ella í minsta lagi var skipari ella stjóri í erva. Kanska sankta Pætur. Kanska Paulus sum baptistarnir, segði pápi min, trúðu mest uppá av öllum.
Hvussu var og ikki.
Maðurin í kápuni hvarv niðan brekkuna millum apotekið og bókhandilin. Eg stóð eftir við fingrinum í munninum og teirri næstan ræðuligu vissu í høvdinum at ævinleikin og dýrdin húsaðust úti á Reyni.
Eg nerti við hetta aftur seinni.
Annað minnisbrotið er hálvt hundrað ár seinni. Á Hoyvíksvegnum ein dagin miðskeiðis í februarmánað í ár og ein skái í illveðrinum.
Uttan fyri mentamálaráðið hitti eg eina konu, ið eg kenni, og av tí at vit bæði hava undirvíst í føroyskum, hon kortini munandi longur enn eg, datt prátið sum vera man niður á málið og málstandin í samfelagnum, serliga hjá teimum ungu. Hon segði mær frá einum næmingi og næmingurin skuldi greiða frá eini smásögu um ein mann, hann misti konuna ella kanska var tað barnatrúnna, ið hvussu er var maðurin syrgin, segði næmingurin, ógvuliga syrgin og hevði eitt tómt blikk í høvdinum.
Ja, sig so tað.
Men eisini hetta skal eg taka aftur í aftur seinni, tí víða eru blikk tóm í hövdum hjá öðrum enn teimum, ið syrgja konu ella barnatrúgv í Føroyum.
Triðja minnisbrotið er ein ljósmynd. Eg datt fram á hana á fjasbókini eitt kvøldið her fyri.
Men hvat.
Ein ljósmynd er í sjálvum sær eitt minnisbrot og hendan myndin var av tilburðinum her á Vaglinum ólavsökudag 1930, tá ið ein maður, ein lúsaskarvur úr Kirkjubø, skrivaði Dimmalætting, tók sær fyri at skera danabrókina niður úr flaggstongini á tinghúsinum og heingja Merkið út gjøgnum galvvindeygað á loftinum í staðin.
Men eisini hetta komi eg aftur til.
Sum nevnt í áðni: Hetta er ikki ein flaggrøða.
Týska skaldið Berthold Brecht spyr í eini yrking frá tretivuárunum Til eftirkomararnar:
Hvussu eru tíðirnar vorðnar tá ið eitt prát um trø næstan er eitt brotsverk,
tí tað javngildir tøgn um so manga illgerð?
Gaman í liva vit ikki í so myrkum tíðum, sum tretivini vóru í Týsklandi, djevulskapurin fløðir ikki at okkum úr öllum ættum tjúkkur av yvirgangi og morðum.
Men vit liva í einum samfelag kortini, sum verður stýrt við snildum, við morðgírigum pretum, einum samfelag sum verður rænt. Har tey sum ráða og tey sum hava valt tey, ið ráða, og teir, sum so ella so hava keypt tey ið ráða, vilja breiða yvir fortíðina, alla fortíð bæði ta fortíð, ið fjarliðin er og ta sum nýliðin er: eitt nú árini undan og undir kreppuni í hálvfemsárunum. Vit liva í einum samfelag har samtíðin misjavnast av órætti, grammleika og líkasælu og framtíðin gáleyst verður strikað, pennastrok fyri pennastrok.
Ja, í Føroyum eru tíðirnar soleiðis nú, at ein røða á hesum degi, flaggdegnum, ið bert er orð um eitt flagg, ein slík røða er ein skarnsgerð. Kávalæti. Yvirhyljing.
Tí sigi eg enn og aftur: hetta er ikki ein flaggrøða.
Men lat meg nú taka aftur í minnisbrotini. Tað fyrsta, hetta av Vaglinum fyri hálvt hundrað árum síðani, sigur nakað um hvørjar hugmyndir vit skapa okkum av okkum sjálvum sum einstaklingar og samfelag og upp á hvørji kor vit gera tað. Ella sum ápostulin, áðurnevndi Paulus, skrivar í fyrra Korintbrævi: Onkuntíð gerast vit vaksin og mugu leggja barnaskapin av.
Tey orðini eiga føroyingar sum tjóð, tíverri, enn eftir at taka til eftirtektar politiskt.
Annað minnisbrotið, hetta um tað tóma blikkið í høvdinum, sipar til samanhangin millum avmarkað samfelagstilvit og mentunarliga, serliga málsliga útarming. Tað tóma blikkið í høvdinum ímyndar tað almenna innlitsloysið, tað moralska streymslitið, kraddið og ta sjálvsøknu hvørkisstøðu til so siga alt, sum ikki onkursvegna er seráhugamálum hent.
Í yrking síni til eftirkomararnar viðger Brecht samtíðarvaldið í Týsklandi, ta týsku fasismuna, hvussu samfelagið, við einum tómum blikki í hövdinum eftir hernaðarliga eyðmýking í einum veraldarbardaga, eftir innankríggj, búskaparligt skrædl, arbeiðsloysi, hungur og líðingar í fleiri ár, stig fyri stig verður yvirtikið av ósambæriligum valdi og fer av lagi, hvussu grundvirðini við málsnildum verða endurútlögd og einfaldað niður í egingirnd óttans, í tögnina og at enda vitloysið.
Í Føroyum, henda flaggdagin tjúguhundrað og tólv, ber valla til at tosa um vald sum so, heldur mis-vald.
Hóast misvald ikki er vald útint við vápnum og harðskapi, men við atkvøðuni hjá veljaranum, er tað alt tað sama ósambæriligt vald. Tá ið eg hoyri tað tala gjøgnum miðlarnar, gjøgnum upplýsingarfulltrúar hjá vinnuaðali og bankum, av tingi ella úr landsstýrinum, hoyri eg aftur og aftur høpisloysið grundgeva fyri sær sjálvum.
Høpisloysi, sigi eg.
Ja, høpisloysi.
Síðani lögtingsvalið farna heyst hava almennu umboðini fyri misvaldið í Føroyum, tann sonevnda samgongan, júka upp í saman at tey útinna síni embæti við heimild í fólksins vilja.
Tey eru vald.
Men vórðu tey vald tí tey hövdu rygg og samvitsku.
Nei.
Tey vórðu vald tí tey hövdu hvørki. Hvørki rygg ella samvitsku.
Tey vórðu vald av einum veljara, sum ongantíð vil ábyrgjast fyri nakað.
Einum veljara, sum vil hava alt í senn sjálvstýri og samband, høgra og vinstra, framburð og stillstøðu, vitan og ómakaleysa fákunnu, vælferð við öllum teimum tænastum, ið hoyra til, og samstundis skattalætta fyri fleiri hundrað milliónir.
Einum veljara sum var skakaður av húsaganginum í EIK-banka og seinni í Fiskavirking, men lítið innlit fekk og kanska heldur ikki brýggjaði seg um ella evnaði at fáa innlit í, hví og hvussu hesi bakköst komu.
Íðan hvat.
Eftir meiri enn trýss ár við heimastýri og donskum fíggjarveitingum var blikkið vituligvís tómt í hövdi veljarans.
Hann stóð eftir við fingrinum í munninum og einum tvørsagnakendum innbilningi um veruleikan, ivaleysur í at danski skattgjaldarin fór at fíggja tað, sum skattalætti mundi kosta í vælferð. Hann var jú so makaleysur, danski skattgjaldarin, eitt nú tá ið tað dró at endanum hjá EIK, tá steig hann niður úr skýggjunum ein klædningur í gullbrillum og við leðurtasku undir arminum og eitt, tvey so var bankin bjargaður og veljarin við. Hitt at ein drúgvur partur av bjargingini hekk á føroyingum sjálvum og tað at uppruddingin í EIK-banka átti at verið gjørd minst eitt ár áðrenn danska eftirlitið umsíðir legði uppí, ampaðist ikki fyri veljaranum.
Verri enn so.
Hann valdi aftur í tí treysti at danskurin borgar fyri vælferðina, hvussu víkir og vendir. Men mongum brestur ætlan.
Danska stjórnin skoytti ikki um at fíggja ein skattalætta í Føroyum tá ið samanum kom.
Umboðini, ið veljarin valdi til at útinna sítt misvald, samgongan sum sagt, hövdu annað í kvittanum enn at kæra seg um vælferð hansara. Tey fóru tvørturímóti miðvíst í holtur við at rigga vælferðina av eftir høgrarótøkum leisti.
Undir tí yvirlæti at landskassahallið fyri alt í verðini má minkast, verður jabbað og jabbað um sparingar.
Tað almenna verður spart inn á bein.
Hetta rópa tey upp á umskiping og fullnýting, men í royndum styðja sparingarnar beinleiðis og í stórum upp undir spillingina í samfelagnum, henda frammanundan alt ov rótfasta og útbreidda arvan.
Stovnar sum eru bráðneyðugir til at skapa samfelagnum vitan og kunnleika um seg sjálvt, um búskapin og onnur átrokandi viðurskifti, tak t.d. Landsbankan, verða annaðhvørt avtiknir ella lamskerdir.
Ráðini í landsfyrisitingini, eitt nú fiskimálaráðið, ið átti at røkt áhugamálini hjá samfelagnum sum heild t.d. í sambandi við tilfeingið, virkar í staðin sum ein tænastuveiting til vinnuaðalin, til nakrar skammleysar ríkiskroppar, sum ætla sær alt upp á sínar treytir við teirri grundgeving at teir vórðu fermdir við sjóráma upp í nasarnar og tískil eru heimastýrisins útvaldu á jörð.
Tað gav at bíta henda dagin tá makrelurin kom til skiftis.
Samfelagið, sum eigur tilfeingið, fær bert ein miskunnarbita av tí sum tað er vert, eitt naturskursl.
Restina, bróðurlutin fær vinnuaðalin, fleiri hundrað milliónir og bankarnir, hesir sfinksarnir á fíggjarmarknaðinum lata miðlafulltrúar sínar nikka tigandi, hvør skal siga: Hetta er vit og skil.
Hartil kemur at tey, sum veljarin seldi seg í hendurnar á í heyst, rættiliga hava fingið samfelagið í stríð við seg sjálvt teir krákumánarnar tey hava sitið í samfelagsrongini.
Ójavnin veksur, ein gjógv opnast millum tey, ið hava og fáa, og tey, sum lítið eiga og tikið verður frá.
Og spillingin dregur upp í seg aftur eins og makrelbýtið vísir.
Líkindini til eina framtíð í Føroyum hjá tí uppvaksandi ættarliðnum fækka.
Fleiri og fleiri velja at flyta av landinum við alla og tey sum húka eftir yppa öksl, draga líkasæluna fyri öll vindeygu og ötast í mesta lagi tá ið onkur bannar í barnaútvarpinum.
Samgongan og hennara næstu, vinnuaðalin og bankarnir, kunnu saktans breiða upp á seg, kunnu skylda alt, sum illa fer upp á onnur, ikki síðst fjölmiðlarnar (t.d. skal skattalættaójavnin vera okkurt, sum blöð og kringvarp hava billað fólki inn) og ber ikki til at skylda upp á fjölmiðlarnar, so er lagamanni at kenna óráðiligum viðurskiftum í útlondum um ella hava tey sum ivast ella finnast at til hólgar fyri seg, fakfelagsumboð, frøðingar, mentafólk og kanska, hvør veit, einligar mammur og enntá tey samkyndu.
Har sum blikk eru tóm í hövdinum ber so mangt til.
Men nú til triðja minnisbrotið.
Hetta tá ið danabrókin á sinni varð skorin niður úr flaggstongini á tinghúsinum og Merkið hongt út gjøgnum galvvindeygað á loftinum í staðin.
Fyri hann, lúsaskarvin sum Dimmalætting skírdi hann, ið kvetti flagglínuna ta ólavsökuna í 1930 var tað sjálvsagt, hvat Merkið hevði at týða. Tað umboðaði eina hugssjón, eina hugmynd av Føroyum sum sjálvstöðugt land, sum eitt samfelag við eini framtíð, eitt samfelag loyst úr tí spillingarhafti, ið útlendskar fíggjarveitingar óumberliga eru (og tey sum ivast áttu at lisið bókina Deyðans stuðul eftir afrikanska fíggjarfrøðingin Dambisu Moyo).
Góðu fundarfólk, mínir forbannaðu samsvíkar.
Eg spyrji hvørjum ætla tit at Merkið skal flagga fyri í hesum tíðum, tá ið tey fýra opinberingarrossini: spilling, grammleiki, misjavni og skammloysi fara dundrandi gjøgnum samfelagið, kleyra vælferðina upp við hógvum sínum, hekla fyrisiting og vitanarstovnar undir, fretandi á allan sóma og alla samhyggju?
Hvørjum skal merkið flagga fyri, nú tey ungu velja Føroyar frá og rýma?
Hvørjum skal Merkið flagga fyri, tá ið almennir fjølmiðlar verða tiptir og einans bergmála høpisloysið grundgeva fyri sær sjálvum, einans líkasæluna hjá veljaranum, tey tómu blikkini í hövdunum.
Hvørjum skal Merkið flagga fyri, tá ið fyrilitsloysið hjá vinnuaðali og fákappingardrotnum á fíggjarmarknaðinum hava sviðið okkara framtíðarjørð av?
Hvørjum skal Merkið flagga fyri, tá politikkararnir hóra saman av fáfongdini einsamallari í sínum endaleysa klandri um, hvør ið eigur heiðurin av tí, sum eingin teirra hevur avrikað.
Ja, eg spyrji tykkum, hvørjum skal Merkið flagga fyri og eg endurtaki: hetta er ikki ein flaggrøða.
Carl Jóhan Jensen