text:
Evnið hesa vikuna er sera áhugavert. Tað munnu verða fá, ið ikki ynskja sær meira dirvi. Tað kann brúkast til alt, og ofta er tað júst tann eginleikan, vit mangla fyri at koma heilt har vit ynskja.
Eisini hava venjingarnar og gongutúrarnir verði serstakliga góðir hesa vikuna. Mona fær okkum at renna interval, og tað er eg blivin fan av. Ein veruliga lekkur kensla at trýsta seg sjálva heiiiilt har út. Tað kann eg heilt sikkurt viðmæla. Tað er eisini fantastiskt at koma út í náttúruna. Eg var seinasta túrin í gjár. Eg hevði sovið alt ov lítið um náttina og verið í Týsklandi um dagin og haft gestir. Eg var so troytt, men veðrið var so pent, at eg lat meg í renniskógvarnar og fór út. Ein heilt framúrskarandi túrur! Eg fekk ordiliga reinsa út. Eg var full av orku tá eg kom heim aftur, og tað er eitt sterkt tekin uppá at venjing veruliga gevur okkum nakað. Ikki bara kroppsliga men so sanniliga eisini sálarliga.
p.s. hesir venjingarjakkin hevur fylgt mær í nógv ár eftir hondini, og hann er enn líka góður at verða í.
Aftur til evnið hesa vikuna. Hvat er dirvi?
Dirvi verður ofta sett saman við, at vit gera eitthvørt, hóast hetta kann ræða okkum. Tað kann verða at fara í biograf einsamøll, at fara inn í eitt búr við leyvum, at byrja egið felag osf. Tað nýtist ikki at verða farligt fyri at krevja dirvi av okkum, men heldur nakað ið vit ynskja at vit gjørdu, men ikki hava dirvi til.
Altso altso, tað er ofta eg kundi hugsað mær at tora betur. Men eg vil tó siga at eg tori ótrúliga nógv betur nú, í mun til fyri nøkrum árum síðani. Eg havi eina fatan av, at ein av orsøkunum er at eg eri flutt úr Føroyum. (ikki tí ein ikki kann mennast í Føroyum), men eg haldi tað kann verða torført at flyta síni mørk í einum stað, har øll kennast og øll hava eina meining um tað tú gert. Skilja tit hvat eg meini?
Onkuntíð kann tað kennast torført at bróta síni mørk, framman fyri so nógvum fólki. Tað tætta samanhaldið í Føroyum, er tað sum ger okkara land so fantastiskt, men á júst hesum økinum, havi eg kanska kent tað sum eina forðing at samfelagið er so lítið. Tískil kennist tað, sum eg havi brotið nógv mørk, síðani eg flutti. (ikki fyri at mæla tykkum at flyta haha..) Hetta er sera ymiskt frá persóni til persón, so hetta er einans mín uppliving.
Hesa vikuna havi eg roynt at hugsað um, nær er kenna meg djarva. Tað fyrsta eg kom í tankar um, var tá eg stovnaði SukurSøtt. Eg var so nervøs fyri hesum. Eg hevði ongar royndir, men visti bara at hetta var nakað eg hevði áhuga fyri. Men hvat fóru fólk at halda? hevði eg nakað at bjóða? hvat um ongin fór at dáma tað? Júst hesir tankarnir kunnu køva øll góð hugskot, og tað er soo syrgiligt. Onkuntíð MUGU vit leggja negativu tankarnar til síðis, og í staðin sannføra okkum sjálvar um, at vit nokk skulu klára tað.
So leingi vit gera tað so gott vit kunnu. Um vit stríðast og arbeiða við onkrum við brenna fyri, so ber alt til. ALT ber til. Sum babba plagdi at siga “Vígdis.. tað krevur venjing, venjing og venjing”.. Hetta fekk eg altíð at vita sum barn og tannáringur. Eg veit ikki um eg lurtaði so væl eftir tí tá, men nú skilji eg betur hvat hann meinti við. At venja og gerast betur gevur eisini eina ótrúliga gleði. Uttan at flyta mørk, ber hetta ikki til.
Ímynda tær, um tú gjørdi alt tú ynskti? Ella kanska bara helvtina, so hevði tað eisini verið nógv! Tú kanst byrja við smáum stigum. Finn okkurt í gerandisdegnum, sum tú hevði ynskt varð enn betur. Tað kann verða eitt so lítið ting, sum at spyrja fitta starvsfelagan á arbeiðsplássinum, um tit skulu fara út at eta okkurt kvøldi. Hetta kann verða ooordiliga torført fyri nøkur, tí vit øll hava lyndi til at verða bangin fyri at verða avvíst. Men hvat er tað ringasta sum kann henda? Tú fært eitt nei, og so er tað ikki meira enn tað. Men allarhelst fært tú eitt ja, og tað fer at kennast faaantastiskt!
Eg veit eisini at nøkur ikki vilja fara í eitt venjingar sentur einsamøll. Her er eisini ein upplagdur møguleiki at vísa dirvi. Far avstað við tær. Sum Mona plagar at siga, halt høvdið høgt og gang sum tann drotningin tú ert!
Okkara stórsta forðing er ofta vit sjálvar. Vit halda veruliga, at onnur brúka sína tíð uppá at hugsa um okkum.. Nei tú, eg kann looova tær at tey ikki gera tað. So lat verða við at lata teg stýra av tí, sum tú heldur at onnur hugsa um teg. Ger tað tú hevur hug til og tú fert at fáa eina nógv betur tilveru.
Hetta var fjórða vikan, sum nú er farin framvið við SKÍN’17. Eg kenni ein stóran mun í mínum kroppi og tá eru tað smá val eg taki hvønn dag, ið hava hjálpt mær at komið her til. Hetta hevur ikki verið nøkur kollvelting, men heldur ein góð broyting, ið hendir dag fyri dag.
Um eg kann, so kanst tú eisini!
M&K


c: text/html

text:
Roðin økistænastan fer nú at bjóða borgarum, sum eru 67 ár og eldri, til venjing og samveru í Bylgjuni í Runavík og í Ítróttarhøllini á Skála.
Í Bylgjuni í Runavík er venjingin mánadag og mikudag frá kl. 11 – 12.
Í Ítróttarhøllini á Skála er venjingin týsdag og hósdag frá kl. 11-12.
Venjingin er ikki fyri at blíva yngri, men fyri at blíva eldri.
Tilboðið er við tí fyri eyga at økja um kontitiónina, vøddastyrkina og betra balansuna. Hetta kann fyribyrgja falli og lívstílsjúkum og kann stuðla undir vælveru og lívsgleði.
Øll kunna vera við.
Sí faldara HER

robotstxt: allowed

filter: keep


text:
Í búki fisksins
Jónas má hava haft tað sera óhugnaligt í búki fisksins. Kortini eru mong menniskju í hesum myrka og køvandi heimi, sum tykjast at hugsa, at staðið, har tey búleikast, er rættiliga gott stað at vera í. Tey trúgva, at heimurin tørvar bert nakrar fáar samfelagsligar og búskaparfrøðiligar ábøtur. Og tey halda eisini, at tey sjálvi hava í hondum evnini til at gera tær neyðugu broytingarnar.
Men tað er ikki yvirlýsingin í Orði Guds, tí skrivað stendur soleiðis í Fyrsta Jóhannesarbrævi 5,19: "Vit vita, at allur heimurin liggur í tí illa". Tað er vussuliga ikki vitnisburðurin um anda sannleikans, tí "Táið Hann kemur, skal Hann sannføra heimin um synd, rættvísi og dóm" (Johs.16,8). Fremsta uppgávan hjá samkomuni er ikki at koma við uppskoti um samfelagsligar og politiskar broytingar í heiminum, men heldur at kunngera frelsu sum einasta útveg.
Jónas var ikki so fávitskutur at vænta, at Gud skuldi fara at gera honum tað meira hugnaligt í búki fisksins, men hann gleddi seg til bjargingina út úr honum.
Vit eiga ikki at hyggja eftir fullkomileika í hesum heimi, men at hyggja frameftir, táið Gud fer at endurskapa heimin og koma við ævigari rættvísi.
Umsett úr Our Daily Bread
Mikkjal á Bergi


text:
Hósdagin kl. 19:00 verður UEFA Europa League dystur millum B36 og Besiktas úr Turkalandi
Av tí, at tað er um altjóða dyst, so eru krøvini rundan um dystin nøkur onnur enn vanligt er í Betrideildini :
- Inngongdir eru bert við høvuðsdyrnar í B36 húsinum og Betri-Skýlinum
- Tá B36 húsið er fult, verða áskoðarar bidnir um at fara yvir í Betri-Skýlið ( mugu ganga allanvegin runt um Tórsvøll, so møtið í góðari tíð )
- Inngongd til VIP og PRESS er í HB húsinum ( oman gjøgnum trappurnar frá gøtuni )
- VIP og PRESS skulu sita í HB húsinum
- Tey sum koma inn við Betri-Skýli sleppa ikki yvir í B36 húsið og tey sum koma inn við B36 dyrnar, sleppa ikki yvir í Betri-Skýli
- Øll skulu sita, antin í B36 ella Betri - Skýlinum,
- Ikki er loyvt at hava fløskur, blikk og líkn inn við
- Atgongumerkjaprísur er kr. 100,- ( aldursmark at gjalda er 16 ár )
- Gjaldskortterminalar eru við báðar inngongdir
- B36 árskort 2018 eru galdandi til dystin
- Man sleppur ikki út og inn av stadion, tá man er komin inn
- Ikki er loyvt at fara inn á vøllin.
- Ongin parkering við B36 húsið, Fimi og eystaru síðu við Tórsvøll.


text:
Miðlar - serstakliga fjølmiðlar - eru ein av høvuðskeldunum, tá ið ræður um búning og menning av børnum og ungdómi. Miðlarnir hava átikið sær ein týðandi uppalingarligan leiklut, og hesin leiklutur tykist ikki at vikna, sum árini líða. Talan er bæði um prentaðar, elektroniskir og aðrar miðlar, bæði um fjølmiðlar, margmiðlar, samskiftismiðlar o.s.fr.
Tí er tað týdningarmikið, at næmingar, sum velja hesa lærugrein, læra at skilja ímillum ímynding og sannroynd og tað, sum liggur ímillum, eitt nú samansett tekstsløg...


text:
Tíðindaskriv
24.09.2017 - 22:42
Ítróttur > Ítróttur > Fótbóltur
Atgongumrkjasølan til landsdystin ímóti Lettlandi, sum verður á Tórsvølli leygardagin 7. oktober, hevur gingið væl, og í løtuni eru bara umleið 450 atgongumerkir eftir.
- Tað er fantastiskt at spæla á einum fullsettum Tórsvølli, og tað hava vit eisini brúk fyri, um vit skulu náa okkara máli, sum er at fáa fulla úrtøku ímóti Lettlandi, sigur Gunnar Nielsen, landsliðsmálverji, í samband við heimadystin ímóti lettum, sum verður um góðar tvær vikur.
A-landsliðið við monnum hevur tveir dystir eftir at spæla í undankappingini til HM 2018, sum verður í Russlandi komandi summar. Leygardagin 7. oktober klokkan 17:00 spæla Føroyar og Lettland á Tórsvølli, og týsdagin 10. oktober spælir føroyska landsliðið á Groupama Arena í Budapest, har ungarar vera vertir.
Atgongumerkjasølan til heimadystin ímóti lettum hevur gingið væl, og higartil eru eini 4.350 atgongumerkir seld. Á Tórsvølli eru 4.806 setur, so tað merkir, at bara eini 450 atgongumerkir eru eftir.
- Sjálvt um vit vunnu fyrra dystin í Lettlandi, so verður hetta als ikki nøkur løtt uppgáva. Teir fara at gera alt fyri at hevna tapið fyri einum ári síðani, so vit hava brúk fyri øllum hugsandi stuðli á áskoðaraplássunum, sigur Gunnar Nielsen við heimasíðuna hjá FSF.


text:
Bjørn setir fyrispurning um rættartrygd og heilsutrygdargjøld
17. september 2018
Bjørn Kalsø, løgtingsmaður fyri Sambandsflokkin, hevur 13. september 2018 sett ein fyrispurning um rættartrygd og heilsutrygdargjøld, til landsstýriskvinnuna í heilsu- og innlendismálum, Sirið Stenberg (at svara skrivliga eftir TS § 52a)
Løgtingsmaðurin spyr hesar spurningar:
1. Ber til hjá almennum stovni ikki at geva seg undir avgerð, kærumyndugleiki hevur tikið, og sum borgari hevur fingið viðhald í?
2. Tók Kærustovnurin í 2014 avgerð um, at føroyingar, ið eru sosialt tryggjaðir í øðrum norðurlandi og gjalda til sosialar skipanir har, ikki eisini skulu gjalda eitt nú heilsutrygdargjald í Føroyum?
3. Um svarað verður játtandi í øðrum spurningi: Er tað rætt, at hóast Kærustovnurin hevur givið nevndu føroyingum viðhald, og bæði Heilsutrygd og Heilsu- og Innlendismálaráðið hava viðurkent avgerðina, eru framvegis ikki tikin neyðug stig til at gera eftir avgerðini?
4. Hvussu mangir føroyingar hava søkt um at sleppa undan at gjalda til tvær skipanir?
5. Hvussu long tíð er farin, síðan umsóknirnar komu inn, og hvussu mangir umsøkjarar hava fingið svar?
6. Heldur landsstýrismaðurin, at rættartrygd borgaranna er í lagi, sæð í ljósinum av málsgongdini?
7. Ætlar landsstýrið at endurgjalda teimum, ið av órætti hava verið noydd at gjalda til tvær sosialar skipanir?
8. Fara stig at verða tikin, ið gera, at tað frameftir slepst undan dupultum gjaldi?
9. Nær kann roknast við, at rættað verður upp á skeivleikan?
Viðmerkingar
Í hvassorðaðum skrivi undir yvirskriftini: “Er rættartrygdin í vanda av almennum stovnum”, hevur formaðurin í felagnum hjá útisiglarum, Antares, funnist at landsstýrinum og almennum stovnum, í sambandi við ta viðgerð útisiglarar hava fingið, tá um gjøld til sosialar skipanir ræður.
Sambært honum hava útisiglarar av órøttum verið noyddir at gjalda dupult.
Hóast málið er kært og útisiglarar hava fingið viðhald, heldur skipanin við dupultum gjaldi, sambært formanninum í Antares, fram.
Í einum broti í greinini sigur formaðurin í Antares: “Tak nú Heilsutrygd, til dømis. Í 2014 gjørdi Kærustovnurin av at føroyingar, ið eru sosialt tryggjaðir í øðrum norðurlandi og gjalda til sosialar skipanir har, ikki eisini skulu gjalda í Føroyum. Hetta er sambært føroysku stýrisskipanarlógini og norðurlendskum sáttmála, sum Føroyar eru partur av og eisini gera sær dælt av í øðrum samanhangum. Men nú byttan vendir hinvegin, er ikki so líka til.
Tí hóast Kærustovnurin hevur givið hesum borgarum viðhald og bæði Heilsutrygd og Heilsu- og Innlendismálaráðið, ið varðar av Heilsutrygd, hava viðurkent avgerðina, hava tey enn ikki, nú tað gongur á fimta ári, tikið neyðug stig til at gera eftir avgerðini.”
Av tí at eingin almennur stovnur ella umboð fyri landsstýrið hava avvíst uppáhaldinum, verða oman fyri standandi spurningar settir.
Sambandsflokkurin
RN
Back


text:
Í SMS er felags umbýtingartænasta galdandi fyri allar handlarnar í húsinum. Viðskiftafólk kunnu tí trygt handla hjá okkum og fáa somu umbýtingartænastu í øllum handlum, tá tey hava keypt eina vøru, sum tey ynskja at býta um - eisini um vøran er ein gáva.
Í sambandi við jólahandilin veita handlarnir eina serliga jólagávu-umbýtingartænastu. Hendan tænasta hevur við sær, at tú longu frá 1. november kanst keypa eina jólagávu, ið kann verða býtt um í seinasta lagi 5. januar 2019. Umframt hesa hava vit eisini serliga gávu-umbýtingartænastu.
Galdandi umbýtingarrættur í SMS
Tann, ið hevur keypt eina vøru, kann býta hana um, fáa áognarseðil ella fáa peningin aftur, um treytirnar niðanfyri verða fylgdar:
1) at keyparin við kvittan kann prógva, at vøran er keypt í viðkomandi handli fyri ikki fleiri enn 12 døgum síðan (allir dagar íroknaðir), og
2) at vøran er í sama standi, sum tá ið hon varð keypt.
3) Umbýtingarrætturin er tó ikki galdandi fyri køli- og frystivørur.
Útsøluvørur og tilboðsvørur
Hevur tú keypt eina vøru á útsølu ella upp á tilboð, kann hon ikki býtast um, og goldin peningur verður ikki endurgoldin.
Serlig umbýtingartænasta fyri jólagávur
Henda tænasta er galdandi í øllum handlum í SMS frá 1. november til og við 5. januar. Í hesum tíðarskeiði verður eitt serligt jólamerki klistrað á príslepan. Hetta merkið gevur kundanum rætt til at býta vøruna um ella fáa ein áognarseðil fyri vøruna. Treytin er sjálvandi, at vøran er í lagi. Hesin rættur er galdandi til og við leygardegnum 5. januar 2019.


text:
Pálmasunnudagur
Hosianna, Dávids sonur! (Matt. 21,9)
Tað var nakað løgið yvir pálmasunnudegnum. Fagnaðurin til Jesus var í tí løtuni óivað meintur av hjarta, men tað var bert dámurin! Og skjótt vildi hann verða yvirstaðin, inntil áskoðanina, ið fólkið hevði, skuldi gera vart við seg. Og fólkið rópti : “Krossfest!”
Tað var ikki skeivt av fólkinum, at tey fagnaðu Jesusi. Hann hevði uppiborið fagna. Men tað skeiva var, at tey ikki løgdu hjarta í tað. Tey róptu: “Hosianna!” Hosianna hevur tann týdning. Harri frels! Tað er tann angrandi og sundurbrotni, sum rópar um náði og bjarging. Tann dámur, sum manglaði pálmasunnudag, var tann, sum skuldi vera, at bøta aftur tað, sum farið var, og til umvendilsi. Tann dámur, ið manglar bata, er vandamikil. Tann dámur er eins og bylgjan, hon fylgir við vindinum. Og ættirnar tær skifta so mangan.
Og hóast tað, so róptu tey Hosianna! Men hetta orðið var blivið einkisigandi, og hevði mist tann vakra dámin. Tað hevði ongan týdning á varrum teirra.
Í dag eru tað vit, ið hátíðarhalda pálmasunnudag. Vit eru á veg inni í páskavikuna, men vit eiga at gera tað við tí rætta dáminum. Vit rópa óivað eisini okkara Hosianna! Men er tað innihaldsleyst – ella er tað eftir sonnum bót og bata?
Mánadagur í dymbildagavikuni
Men tá ið hann um morgunin fór inn aftur í staðin, kendi hann sær svongd. Og av tí at hann sá eitt fikutræ við vegin, gekk hann at tí, men fann einki á tí uttan ber bløð. (Matt. 21,18 – 19)
Tað var mánamorgun. Og um náttina hevði hann óiva verið hjá sínum trimum vinum í Betania. Men tíðliga um morgunin fór Jesus avstað, áðrenn Marta visti av tí, so hon ikki nýttist at gera mat til ferðina. Og so bleiv Jesus svangur.
Eg hugsi, at eg kann síggja Jesus fyri mær, tá hann stendur har framman fyri fikutrænum – og lyftir tey stóru bløðini uppfrá fyri at fáa sær nakað av frukt. Hann smílist við hugsanina um, at fáa nakað av mati, men hansara smíl blívur til harm. Hann leitar runt á trænum, men har finst eingin frukt. Tá bannar hann træið í heilagum harmi. Træið skelvur eina løtu. Og við eitt eygnabragd, er tað gult og visnað.
Ein stór prædika fyri lærusveinarnar hjá Jesusi, og ikki minst hjá okkum í dag. Tað stóra blaðið á fikutrænum lovaði so gott! Og so var tað eingin frukt. Træið var so vakurt á at líta, men tað var í veruleikanum til onga nyttu. Á sama hátt, so sum træið var, kann menniskjalívið eisini vera. Gud gævi, at tað ikki ert tú, sum er soleiðis! Á hesum mánadegi sóknast hann eftir frukt hjá tær.
Týsdagur í dymbildagavikuni
Ver tú fyri Harranum stillur. (Sl. 37,7)
Vit eru í stillu viku. Tað er eins og vit alla tíðina ganga og bíða eftir onkrum, tað, ið skal henda skírishósdag og langafríggjadag.
Gud gævi, at dagarnir eisini í veruleikanum blíva stillir dagar. At tín sál blívur kvirr – kvirr fyri Harranum. Tað er tín innara kvirra, ið er tað týdningarmikla. Tað er so trupult hjá Gudi at tala, tá sálin er so ófriðarlig. Eitt og hvørt árin, sum tú fært frá Gudi, og tí æviga heiminum, tað kámast burtur av einum innara ófriði, og einum kroystum sinnið, tað fær ikki stundir til at festa seg. Tú blívur ov grunnskygdur og einkisigandi í tínum kristindómi.
Ein hevur samanborið Harrans vælsignilsi við døgg, men døggin fellur bert tær stillu næturnar. Sálin hjá menniskjanum skal vera eins og eitt lítið vatn, ið endurspeglar himmalin, men har sum vatni ikki er stilt, er eingin spegilsmynd.
Trúgv er kvirra! Tann, ið livur í vantrúgv, er uttan hvíld og er ófriðarligur. Tá ein er plágaður av gremjan, so er ein fjálturstungin og bangin. Men tá ein hevur álit á Gud, er ein kvirrur og álitisfullur. Í kvirru og áliti skal tykkara styrki vera. Tann, sum trýr, skundar sær ikki. Lær teg trúarhvíldina. Verð kvirrur yvirfyri Harranum.
Mikudagur í dymbildagavikuni
Latum okkum tí halda hátíð, ikki við gomlum súrdeiggi ella við ilsku og óargaskapar súrdeiggi, men við reinleiks og sannleiks ósúrgaðu breyðum! (1. Kor. 5,8)
“Ilsku og óargaskapar súrdeiggi,” tað ljóðar ikki so gott, so vit kenna okkum frítikin fyri tí. Óndskapur er alt tað, sum sárar tín næsta og ger honum mein. At lítilsgera, óvinaligur, allur óvinskapur, øll kegl, alt ósambæri, ja, alt illmæli í tí heila tikið. Alt tað, sum ikki er samansett av kærleika. Gudloysi er ein og hvør gerningur og ein og hvør støða, sum Gud ikki hevur hugna í. Alt tímaligt, alt vansketni, allur stuttleiki, allur handil og ein og hvør gerð, sum Gud ikki kann verða við í.
Hetta kallast fyri súrdeiggj, tí tað er so skjótt, at gjøgnumseyra alt deiggi. Tað skal ikki sera nógv til, hvørki av harðrendum ella tímiligum, áðrenn allur kristindómur hjá einum er merktur av tí.
Reinsa tí út! Í dag! Vilt tú halda høgtíð og minnast líðingar Krists, so vil fyri tær, við einum slíkum súrdeiggi í hjartanum, ikki verða tær til gagns. Tað vil oyðileggja øll Páskini fyri tær. Og til seinast oyðileggja teg. Reinsa tí út!
Skírishósdagur
Og hann tók breyð, takkaði, breyt tað og gav teimum tað og segði: »Hetta er likam mítt, sum fyri tykkum verður givið. Gerið hetta til áminning mína!«Somuleiðis tók hann eisini kalikin aftan á kvøldmáltíðina og segði: »Hesin kalikur er hin nýggi sáttmálin í mínum blóði, sum verður helt út fyri tykkum.« (Luk. 22,19 – 20)
Í kvøldmáltíðini er tað Gud, ið ger gerningin. Og tað bert Gud! Ikki tú! Tað er ikki tú, ið gevur kvøldmáltíðini kraft, men tað er kvøldmáltíðin, ið gevur tær kraft.
Kvøldmáltíðin er hin sama, antin tú kennir teg ávirkaðan av dáminum og av Guds nærveru, ella um tú kennir teg turran og illa til passar. Tú skalt bert eta av tí, ið verður borðreitt fyri tær, við kvøldmáltíðini, og so virkar hann heilt av sær sjálvum. Tú ert ikki noyddur at biðja. Tín bøn nørir ikki um kraftina. Tað er heldur ikki neyðugt, at tú fatar, hvat fyrigongur við kvøldmáltíðina. Hvør fatar loyndardómin við kvøldmáltíðini?
Við kvøldmáltíðina kanst tú verða heilt kvirrur. Har er tað Gud, ið ger gerningin. Tær nýtist ikki at gera nakað annað enn at eta, - og so er Guds kraft tín!
Langafríggjadagur
Ein er deyður fyri allar, tá eru teir allir deyðir. (2. Kor. 5,14)
Ein er deyður fyri allar!
Tað stendur ikki sum ein møguleiki, nakað sum ein kann vóna kemur at henda einaferð í framtíðini. Tað stendur sum ein fullkomin sannroynd. Ein hending, sum hoyrir søguni til, og sum tí ongantíð kann takast av. Ein er deyður fyri allar!
Tann eini er Jesus. Tú ert eisini millum “allar”. Drápsmenn, horkallar, farisearar, egoistar og øll onnur, - ein er deyður fyri allar. Jesus er deyður fyri teg!
Tí eru teir allir deyðir, - t.v.s. at deyðin hjá tí eina er galdandi, sum um teir allir vóru deyðir – at tann eini mátti bøta, tað kom øllum hinum tilgóðar. Skuldin hjá øllum er goldin. Hjá øllum, altso eisini tín!
So er bert at trúgva tí, viðganga, at tað er soleiðis, - og so er alt hetta títt, og tú kanst takka og ert frelstur.
Jesus er deyður fyri teg!
Leygardagur í dymbildagavikuni
Men á tí staði, har sum hann hevði verið krossfestur, var urtagarður, og í urtagarðinum nýggj grøv, sum eingin enn hevði verið lagdur í. (Jóh. 19,41)
Jesus bleiv jarðaður.
Tí er jarðarferðin hjá øllum trúgvandi menniskjum vælsignað, og øll Guds menniskja gravir heilagar.
Tað vóru kærleiksfullar hendur, ið fyrireikaðu Jesu likam til grøvina. Tey sveipaðu hann í línklæði og salvaðu hann við roykilsi og myrru, ið var kostnaðarmikið, vælangandi urtir, áleið hundrað pund. Einki var spart á nakran hátt, tá tað umráddi ein kæran, ið var deyður.
So er tað heldur ikki skeivt av okkum, at síggja til, at alt verður gjørt gott og við virðing fyri okkara kæru, tá tey eru deyð, og geva teimum eina vakra kistu, og vakrar blómur, alt eftir førimuni.
Grøvin er blivin eitt friðað hvíldarstað, tí at Jesus hevur ligið í eini grøv. Eins og blómurnar um várið spretta fram úr tí svørtu jørð, á sama hátt skal okkara likam ein dag standa upp úr tí svørtu grøv sum eitt dýrdarlikam. Grøvin er tann song, sum Gud hevur gjørt okkum tilreiðar til uppreisnar morgunin. Hon goymir nakað dýrabart, til tað tíð, tá tað skal íklæðast tað, sum ikki forgongur.
Páskadagur
Og reiðuliga árla á morgni hin fyrsta dagin í vikuni koma tær til grøvina, um sólarris. (Mark. 13, 2)
Tá sólin var komin upp-!
Eitt herligt sólarris! Ein undurfullur morgun! Grøvin var sprongd! Steinurin var rullaður frá! Jesus var upp staðin!
Ein nýggjur dagur! Ein nýggj tíð! Semja við Gud! Jesus er sigurharrin! Djevulin hevur tapt! Deyðans makt er brotin! Helviti skelvur! Jesus, heimsins frelsari, hann livir!
Eitt hvørt trúgvandi menniskja eigur at fegnast, og lovprísa tí upprisna Frelsara. Páskadagur sigur okkum frá, at Golgata er sigra! Gud hevur góðkent semjuna. Jesus rópti: “Tað er fullgjørt!”, og doyði. Faðirin svarar við at senda síni boð: “Hann er upp staði!”
So er himmalin opin yvir okkum Guds náðisól skínur yvir okkum! Okkum nýtist ikki at ganga í myrkri, tí sólin er komin upp. Okkum nýtist ikki at vera bangin fyri Guds vreiði, tí Jesus hevur gjørt semju millum Gud og menniskju. Okkum nýtist ikki at óttast deyðan, tí deyðans makt er brotin.
Øll sorg og øll neyð má flýggja! Jesus livir!
Annar páskadagur
Men farið avstað, sigið við lærusveinar hansara og við Pætur -! (Mark. 16,7)
Dagarnir eftir langafríggjadag mugu hava verið langir og tungir fyri Pætur. Ein skuldi kanska vænta at funnið hann við krossin. Hann var so at siga altíð tilstaðar, har nakað hendi.
Men Pætur sat í einingi og græt. Tað stendur at lesa um henda grátin, at hann var beiskur. Tað er annars ikki mangan, at vaksnir menn gráta. Sorgin hjá Pæturi bleiv víst størri, tá hann hoyrdi, at Jesus var deyður. Nú kundi hann á ongum sinni møta honum aftur. Seinast tá teir hittust, var hin morgunin í garðinum, tá hann bleiv tikin mitt í sínum fallið. Stór skomm og vónloysi! Óbótaligt fall!
Tá kemur ein rennandi tíðliga ein morgun. “Hoyr, Jesus livir! Pætur! Tað er ein serlig heilsan til tín! Hann vil møta tær aftur! Kom Pætur og síggj, at grøvin er tóm!”
O, tann stóra náði! So er tað hóast alt vón og fyrigeving. Pætur rennur. Ja, so satt: Jesus livir!
Eisini í dag varð send ein serstøk heilsan til ein, ið hevur syndað: Reis teg aftur av tínum falli, har er fyrigeving og kraft. Jesus livir!


text:
Kommunufelagið helt ársaðalfund fríggjadagin 21. apríl, har Dennis Holm í síni formansfrágreiðing staðfesti, at lokala fólkaræðið í Føroyum hevur tað gott. Valluttøkan á seinasta kommunuvali var í meðal sløk 84%, sum er met í norðurlendskum samanhangi. Somuleiðis kann staðfestast, at valluttøkan var vaksandi frá 2012 til 2016 í 26 av teimum 29 kommununum. Hetta er ein gongd, ið vit sum samfelag kunna verða errin um, tí tað merkir, at borgarin í Føroyum hevur áhuga fyri lokalum viðurskiftum. Og hetta ber ikki minst boð um, at borgarar kenna seg at hava veruliga ávirkan á politikkin í lokalsamfelagnum, metti formaðurin.
- Hetta setir tó eisini krøv til tey, sum hava fingið í lut at umboða lokala fólkaræðið. Kommunurnar í Føroyum standa fyri stórum avbjóðingum. Týðandi vælferðartænastur eru lagdar kommununum at fyrisita. Tað setir fyrisitingarlig og fíggjarlig krøv til kommunurnar og tey, sum manna bý- og bygdaráðini. Gongdin í samfelagnum er góð. Hóttandi fólkafráflytingin, sum var so eyðsýnd fyri nøkrum árum síðani, er steðgað í flestu pørtum av landinum. Fleiri tykjast at velja Føroyar. Positiva avbjóðingin hjá kommununum er í dag at hýsa øllum, at skipa karmar og tryggja øllum okkara starvsmøguleikar – og ikki minst at ansa eftir eisini at tryggja teimum, sum taka við eftir okkum, somu góðu umstøður at liva og virka í Føroyum.
- Hesi málini verða best rokkin í einum sterkum felagsskapi, sum skal flyta okkum saman fram á leið – eisini tey øki, sum ikki hava merkt so nógv til búskaparligu framgongdina seinastu árini, vísti Dennis Holm á.
Formaður gjørdi greitt, at sum kommunufelag hava vit eina skyldu til áhaldandi at verja sjálvsavgerðarrættin hjá kommununum, soleiðis at eisini tey, ið eftir okkum koma, fara at hava tann framíhjárætt at skipa seg í lokalar eindir við heimildum at skipa og ávirka egin viðurskifti.
Áhugin millum kommunustýrislimirnar fyri aðalfundurin má sigast at vera rættiliga stórur, tí stívliga helmingurin av øllum teimum fólkavaldu kring landið tók lut.
Bæði ársfrágreiðingin og framløga formansins eru at finna her á heimasíðuni.


text:
Í dag eru tíggju ára gomlu Maria Josephsen og Bergit Svarvadal gestir, har tær tosaðu um frítíðar áhugamál, sunnudagsskúla og Christmas Child. So er spontan vitjan av Finn Johannesen (klovninum Bubu), har hann tosar eitt sindur um filmin, sum júst er komin út, og kann fáast í flest øllum Á og Samkeyp handlum kring Føroya. Og vit fara at burturluta eitt eintak av filminum hósdagin 6. november. Og síðan fingu vit vitjan av Stig Eltør, evnið er GLS sum verður 16. og 17. januar 2015. Møguligt er at melda seg til á www.GLS.fo
Vertur: Malan K. Olsen og Maria Mørkøre
Teknikari: Kristinn Akursmørk
Lurta eftir sendingini her
Um tú vilt taka sendingina niður, so høgraklikka slóðina og vel “Save link as…” ella “Gem destination som…”


text:
- Tíðindi, mentan og ítróttur
Puigdemont til Føroya
Fyrrverandi forsetin í Katalonia fer at umboða Katalonia á ráðstevnu um tjóðskaparligan sjálvsavgerðarrætt, sum Tjóðveldi skipar fyri fríggjadagin.
Umframt Puigdemont koma Kenneth Gibson, tingmaður i skotska tjóðskaparflokkinum SNP, og leiðarin fyri fullveldisrørsluna í Ný Kaledonia, Daniel Goa, á somu ráðstevnu, sum verður í Norðurlandahúsinum í Havn fríggjadagin.
Carles Puigdemont vitjaði í Danmark í januar, tí lærdi háskúlin í Keypmannahavn hevði boðið honum á kjakfund.
Tá nýtti fólkatingslimurin Magni Arge høvið at bjóða Puigdemont í Fólkatingið - og Puigdemont tók av.
Magni Arge segði tá, tann 20. januar, at spurningurin um sjálvsavgerðarrætt er nakað, sum Føroyar og Katalonia hava í felag.
Nú hevur fyrrverandi forsetin í Katalonia tikið av innbjóðing um at koma til Føroya fríggjadagin.
Sí eisini


text:
Bartal Hestoy setti í morgun nýtt føroyskt met í 100 metra bringusvimjing á langgeil, tá ið hann á Actavis International 2013 í Íslandi svam teinin uppá 1:08.84, har metið hjá Markusi Joensen var 1:09.91. Um kvøldið var tað tó Markus Joensen sum svam skjótari, tá ið hann vann silvur við nýggjum føroyskum juniormeti 1:08.93, Bartal tá bronsu við 1:09.58. Sí úrslitalistan her
Tað er Havnar Svimjifelag sum kappast har í Íslandi, sum partur av langgeilalegu har nú á páskum. Í 1500 metra frísvimjing vann Marius Ihlen Garðshorn gull í bólkinum dreingir 15-16 ár við tíðini 17:40.92, og Óli Mortensen gull í bólkinum dreingir 17-18 ár og opna bólkinum við tíðini 16:21.73.
Í 50 rygg vann Markus Joensen bronsu við tíðini 29.17, og Kristina Eliasen silvur við tíðini 29.73. Í 200 blandað vann Bartal Hestoy silvur við tíðini 2:12.60. Og í 100 frí vunnu systrarnar Lív og Vár Eidesgaard gull í bólkunum gentur 13-14 ár og gentur 11-12 ár, frætti eg (og orsaka, úrslitalistin er ikki bólkabýttur har, so tað er ringt at síggja).
Til ber at síggja øll úrslitini her á sh.is, sí eisini stevnusíðuna á sh.is.


text:
Kvinnurnar vunnu eisini triðja venjingardystin
Kvinnurnar spældu sín triðja venjingardyst í gjárkvøldið, og á Argjum móti AB, vunnu tær 4-2, hóast heimaliðið var vælskipa. Margit (2), Sissal og Bjørk skutu okkara mál. Tríggjar vikur eru til kappingarbyrjan.
Rættiliga nógvur vindur darvaði spælinum, men undan vindum í fyrra hálvleiki komu vit á odda 4-0. Vit hava fokuserað uppá verjustøður í venjingini seinastu tíðina, og vit stóðu sera væl. Serliga í 1 móti 1 stóðu vit væl, skjótar til at bakka upp, og væl skipaðar, synkroniseraðar flytingar.
Miðjan og álopið arbeiddi eisini hart móti sera royndu verjuleikarunum hjá heimaliðinum., við skjótum flytingum og driblingum.
Rebekka, Kari, Tomasia, Rutt og Anna komu inn í 2. hálvleiki. Vit hildu á við góða álopsspælinum og skoraðu tvey mál, sum tó vóru kolldømd.
Vit fingu størri trupulleikar í verjuni móti nógva vindinum, og heimaliðið fekk tvey mál, til endaligu støðuna 4-2 til okkum.
Mótstøðuliðið, sum vit skulu møta í landskappingini, varð sterkt, og vita hvussu mann spælir góðan fótbólt. Alt í alt ein góður venjingardystur.
Byrjanaruppstillingin: Annika Dam; Mona Poulsen, Paula Jensen, Bjørk Dalsgaard, Katrina Davidsen; Barbara Prior, Margit Kwao; Sissal Haraldsen, Sesilia Olsen.
Eyka: Rebekka Hentze, Karin á Steig, Tomasia Niclasen, Rutt Magnusdóttir og Anna Gaardlykke.


text:
Silva verður hjálparvenjari07 Vestur og Alexandre da Silva Braga, vanliga kallaður Silva, hava í dag undirskrivað sínamillum avtalu um, at 39 ára gamli brasilumaðurin verður hjálparvenjari hjá EFFO-liðinum komandi ár.
Silva hevur verið í Føroyum síðan 2002, tá hann kom fyri at spæla við FS Vágum. Hann spældi nærum 150 dystir við besta liðinum her vesturi til í 2008, tá hann gavst at spæla. Hann hevur eisini vant tey yngru í felagnum og fyri SÍF seinasu mongu árini. Í fjør tók hann við sum hjálparvenjari hjá Jóhan Nielsen gjørdist høvuðsvenjari og nú hevur hann so tikið av nýggjum møguleika í sama starvi.
Sum nevnt omanfyri, hevur Silva vant øll børnini i Sandavági eins og U14-lið felagsins síðstu árini. Enn er ikki greitt hvør leiklutur hansara verður í ungdómsdeildini, men hann skal heilt víst venja onkur lið.
Heimasíðan ynskir Silva tillukku og blíðan byrð!


text:
Um harra Klæmint, sum prestur var í Sandoy á sinni, eru nógvar frásagnir. Meira hugsaði hann um vinningin enn um prædikuna. Fátækur var hann, tá ið hann kom til Føroya, og átti ikki meira, enn hvat ið kundi vera í einum klæðsekki; men so væl dugdi hann at kradda undir seg, at, tá ið hann var á gamals aldri, var hann ein ríkiskroppur og átti 60 ognarmerkur. Ikki tók hann pening sum gjald frá nøkrum manni, men bert jørð.
Hungursár vóru í Sandoy í harra Klæmints tíð, og fólk heittu tí ofta á prestin í neyð teirra. Ein maður kom hungursvøltur til hansara í Todnes prestagarð og bað hann leska seg eitt lítið av mati. Klæmint gav honum ein válgara uppá tey kor, at maðurin læt honum tað jarðarstykki afturfyri, sum enn á døgum kallast “Válgarateigar”. Tað eru tríggir teigar uttan fyri Todneshús sum eitt skarð burtur úr einum áttatiáli, ein teig fyri hvørt riv í válgaranum.
“Biskupsjarðir”, tvær merkur undir Fjalli burtur av Klettagarði, fekk harra Klæmint eftir Sakansson (son Sakans í Dímun). Prestur og Sakanssonur áttu báðir Norðbingaskor í felagi. Eina ferð, sum Sakanssonur var farin at draga lírar í skorini, fall hann, og tað var hansara bani. Prestur helt fram, at hann hevði farið óreiðiliga at, tí at hann hevði drigið fyri seg einsamallan, tó at báðir áttu skorina, og tók so báðar tvær merkurnar til sín, men læt einkjuna hava eina áttatiál eftir innangarðs (Guddurygg). Tvær merkur og fýra gyllin (áttatiál) átti Sakanssonur.
Andras undir Brekkuni átti eina hálvmørk, sum Klæmint lúrdi eftir at fáa. Í deyðstund Andrasar kom prestur at avloysa hann og vildi fáa jalov upp á jørðina afturfyri; men ikki vildi Andras lata meira enn eina áttatiál fyri avloysing sína, og harvið varð prestur at lata sær eftirlíka.
“Bænadiktsmerkur” eita tvær merkur av Klettagarði. Ein einkja við tveimum døtrum átti tær. Klæmint lokkaði festibrævið frá henni og fekk henni tað ikki aftur, men fór til fútan við tí og vildi hava hann til at festa einum sonarsoni sínum merkurnar. Báðar døtur einkjuna vóru býttar, segði hann. Fútin spurdi genturnar, um tær vóru trúlovaðar, ella um tær ongar fríggjarar vistu sær. Tær søgdu nei til bæði, og so festi fútin sonarsoni Klæmints, Klæminti á Klettum, merkurnar.
Ein maður uttan fyri Á, eyknevndur Skrummarin, stóð og velti niðri á Krossi eitt várið. Harra Klæmint gekk til hansara ímillumat og beyð honum bæði kjøt og annað fyri at fáa hann til at lata sær tað jarðarstykki, ið kallast “á Skrummarsfløtti” undir Reynatúgvu. Prestur átti Høgubrekku, tætt út til Skrummaransfløtt, sum hann vildi so fegin hava afturat. Ein dagin, sum prestur hitti Skrummaran úti á bønum og gav seg í holt við hann, komu teir til ilnar, og vóru báðir reystmæltir. Prestur sló Skrummaran og eggjaði honum til at sláa seg aftur - ætlan Klæmints var at fáa hin til at fyrigera ogn sínari. Skrummarin tók til at lemja prestin, men prestur gjørdi ikki vandari enn, at hann tveitti seg niður og rópaði neyðarróp. Fólk komu til, men Skrummarin kundi taka vitni uppá, at prestur hevði sligið fyrri, so Klæmint fekk onga sekt við honum ta ferð. Men eftir hetta hugsaði Klæmint altíð um, hvussu hann skuldi sæta honum, og seinnu ferðina vignaðist betur.
Ein tjóvur var heima á Sandi, sum kallaðist Runti. Einaferð hevði hann stolið eina kúgv og grivið hana niður í eina grøv uttan fyri Á, kallað Runtagryvja, og takt útyvir. Sum fólk leitaðu, hoyrdu tey kúnna belja niðriundir og fingu hana so aftur. Í Runtaurð undir rókunum uppi í haganum í Húsavík hevði Runti sær skjól. Eitt glopp er har, sum nevnist Runtahol, ímillum tveir óførar steinar. Har varð hann funnin av einum seyðamanni, Magnus, sum var burturi í haga og sá royk koma uppúr, tí Runti hevði fingið sær eld og pott til matgerðar. So varð hann fingin og dømdur til at heingjast uppi á Gálga úti í Nesi. Prestur skundaði undir at fáa Runta dømdan, tí hann kvíðaði fyri, at tað kundi annars koma niður yvir hansara egnu synir. Klæmintssynirnir vóru ikki dælir og høvdu ringt orð á sær; fólk søgdu, at teir høvdu verið uppií við Runta. Siður var tá í tíðini, at tjóvum, ið heingjast skuldu, loyvdist at royna treyt. Kundu teir taka seg tríggjar ferðir upp um gálgatræið, so vóru teir slopnir. Runtin tók seg tvær reisur uppum og var um at taka seg upp triðju ferð; tá rópaði Skrummarin: “Lova mær!”, leyp til og sló Runtan dygt á skøvningin við einum stavi. Søgn er, at prestur elvdi Skrummaranum til at gera Runtanum bága til tess at fáa sak við honum. Tað gekk presti eftir vild: Skrummarin hevði óløgligan atburð í tí, at hann forðaði Runta, og forgjørdi so ogn sínari; men prestur tók við jørðini, ið hann hevði átt. Frá Runta er enn at siga, at hann varð hongdur kortini, og tá kom ikki ein fiskamurtur inn á Bogatanga á Sandi í trý ár. Tað, søgdu fólk, var av tí, at Runti var vorðin hongdur óløgliga.
Ikki gignaðist Klæminti so væl á hvørjum sinni tað, hann hevðist at. Tað gav at bíta við útistovubóndanum í Skúgvoy. Sonur útistovubóndans hevði verið hjá Klæminti presti og lært. So eitt árið, sum útistovubóndin hevði verið í Havn og var á veginum heimaftur til Skúvoyar, fór hann í Todnes at gista hjá presti. Í tvær nætur var hann í prestagarðinum, áðrenn tað viðraði til Skúv-oyar, og fekk vánaligan kost, tóktist honum: blámaðan válgara, turran fisk, tálg og føroyskan drýl. Bóndin spurdi, hvussu mikið prestur skuldi hava afturfyri. Tvær gyllin í jørð, svaraði Klæmint; eina fyri hvørja náttina. Har var einki við at gera: útistovubóndin varð at lata tað, sum prestur kravdi. Eina tíð eftir hetta fór prestur um gjaldið og kom til Skúvoyar. Meðan hann var har, kom illveður á, so hann kom til at liggja veðurfastur og noyddist at taka innivist. Tá vóru bara tvey bóndahús í Skúgvoy: í Stórustovu og »úti í Stovu«. Stórustovubóndin hevði einki húshald, og harafturat vóru prestur og hann óvinir, so Klæmint noyddist at halda til hjá útistovubóndanum. Útistovubóndin gav presti turran fisk, sperðil og føroyskan drýl til mats. Prestur gramdi seg um, at nú var illa vorðið: við øllum tí, sum hann átti, mátti hann nú líða hungur og hall her í Skúgvoy. Tá ið veðrið blíðkaði og farandi var um fjørðin, spurdi prestur bóndan, hvat hann skuldi hava fyri tað, at hann hevði hýst sær. Tvær gyllin í jørð, var svarið. Soleiðis fekk útistovubóndin jørðina aftur, sum prestur hevði fingið av honum.
Klæmint hevði tríggjar høvuðsmenninar í Skálavík í drykkjulag hjá sær: Antinis í Dalsgarði, Jógvan í Skála og ríkasta óðalsmannin í bygdini: Hanus undir Hagabrekku, nevndur »Frænd-Hanus«. Tá ið ein tíð var umlopin, skrivaði Klæmint rokning upp á jørð til allar tríggjar konurnar. Kona Antinisar var eitt gódlív sum hann sjálvur og svaraði einki til; men kona Frænd-Hanusar svaraði, at vildi hann hava nøkur stokkaleggøld, skuldi hann fáa tey: annað fekk hann einki. Kona Jógvans spurdi, um tað var sámiligt fyri ein prest at hava brennivínshandil; hon ræddist ikki søksmál, segði hon.
Tá læt prestur sakina falla. Hanus og Antinis báðir góvu uppat við at drekka. Hanus kom at vera av raskastu monnum í Føroyum til at rudda jørð og leggja inn traðir; men Jógvan vildi ikki lata av við sínari brennivínsdrekking, og varð tað hansara deyði.
Synir Klæmints vóru yvirgangskroppar og rammir til at stjala frá pápanum sum frá øðrum. Lomb stjólu teir frá pápanum úr Høvdahaga og lugu so fyri honum, at tað vóru traðamenn, sum stjólu, Klæmint trúði tilskilan teirra og ætlaði at bannseta tjóvirnar frá prædikastólinum, tó at Jógvan Mortansson, bóndi í Trøðum, bað hann varnast og segði við hann, at tað vóru hansara egnu synir, ið stolið høvdu. Sunnudagin, sum prestur skuldi lýsa bannið, fór Jógvan bóndi í kirkjuna - hann var deknur og av tí kallaður Prest-Jógvan. Á veginum møtti hann einum neyðar konufólki, sum kom úr Todnesi við svintuni fullari av seyðakjøti, Jógvan spurdi, hvat hon hevði í svintuni. Hon segði honum frá og vælsignaði prestasynirnar, sum høvdu givið sær kjøtið (átta stykkir hevði hon fingið og huppin við). Jógvan bað hana lata seg fáa kjøtið at beina fyri, at tað skuldi ikki vera henni at skaða; tí tað var stolið. Hon skuldi fáa eitt heilt krov afturfyri, segði hann. So flýddi hon Jógvani kjøtið; hann fór beinan vegin og tveitti tað í Ervaker (í ánni niðan fyri træbrúnna, ið nú er) og fór so í kirkjuna. Fýra ljós vóru tendrað og brendu á altarinum, meðan prestur lýsti bannið. Tá ið liðugt var, tók Jógvan og kastaði ljósini, hvørt í sítt hornið av kórinum. “Nú er bannsett,” segði hann, og bað so ansa væl eftir fólkinum, tá ið tey fóru úr kirkjuni. Prestabøn skuldi fata, og fata gjørdi hon her. Tá ið fólk fór úr kirkju, var ein sonur Klæmints farin blindur upp í uttastu brík; hann viltist, tí hann var blindaður, og fann ikki út aftur. Tríggir synir Klæmints sótu um pottin heima og kókaðu sær kjøt; men í sama bili sum bannið var lýst, sprakk potturin. Ein kolaðist illa, og hinir báðir merktust. Prestur settist á hestin og reið heimeftir, men tá ið hann kom at Hviná, datt hann av og breyt beinið. Síðan var hann lamin og varð kallaður Halti Klæmint.
Klæmint og sonurin Pætur (kallaður “harra Per”) vildu altíð vera hvør ímóti øðrum. Símun við Á í Húsavík var vorðin djevulsettur. Harra Klæmint royndi at reka tann ónda andan út úr honum, men ikki batti - Símun var alt at versna. So fór harra Per, sum var hjálparprestur hjá pápanum og hevði garðin á Sondum, til Símunar. Tá ið hann kom, hevði Símun alt hurl um burl inni hjá sær, seingjarklæðini upp undir loftið. Prestur var kvikur, hevði hendurnar millum herðarnar á honum og segði: “Gå ud, du urene ånd, og giv den hellige ånd rum!« Tá flugu tríggir svartir ravnar út ígjøgnum vindeygað, og Símun batnaði. “Denne regle har jeg studeret dybere end min fader!” segði harra Per. Men tá ið eitt ár var umlopið, var Símun óður aftur, verri enn nakrantíð, og leypst á sjógvin. Líkið rak upp aftur á sandin og var grivið á Tossismýri.
Eitt árið vildu synir Klæmints hava tað til roysnis at gera alt hoyggið, ið pápin átti, saman í eina des, og ikki var tað eiti av hoyggi. Í hoygarðinum í Todnesi gjørdu teir hesa óføru des. Tríggir vóru uppi á hoynum; býtti Símun var ein teirra. Høgt kom upp og væl leið; tá rópaði ein: “Nú síggi eg Koltur!” Men tá ið tað leið fram undir, at kjalast skuldi, tá skeytst hoyggið, tí leysliga var gjørt; tað fall, og fallið var stórt. Teir tveir doyðu, men býtti Símun slapp.
Jakob Jakobsen: ”Færøske folkesagn og æventyr”, 1898-1901
Sagnirnar eru her endurgivnar við Hammershaimbs stavseting eftir útgávuni:
Jakob Jakobsen: "Sagnir og ævintýr" , fororð eftir Mariu Mikkelsen, 1. útg. 1925, 2. útg. 1984-85.


text:
GreenSteam er sprotin frá eini PHd verkætlan, sum 3 granskarar gjørdu á DTU. Til verkætlanina fingu hesir eisni víðaristuðul frá Grannskingarráðum. Endamálið við verkætlanini var at finna eina loysn, sum skuldi hjálpa reiðaríum at spara olju á skipaferðslu teirra. GreenSteam Optimisrer skipanin fær til vega og samlar øll dáta saman beinanvegin “real time” meðan skipið…
Granskarasetrið iNOVA byrjaði sítt virksemi í juni 2013, Granskarasetrið er úrslitið av einum samstarvi millum privatar og almennar fyritøkur. Endamálið var at styrkja vísindaliga undirstøðukervið í Føroyum, stovnararnir av felagnum vóru P/F Fiskaaling, Felagið Nótaskip, P/F Bakkafrost, P/F Havsbrún, TF Holding, Framtak, P/F Luna, P/F Marine Harvest Faroes, Sp/f Tavan og MBM. Í Granskarasetrinum er…
Felagið veitir KT-skipnir innan IBM Les meira um felagið her: http://gebsreporting.com/
P/F Tutl International var stovnað í 2012. Endamálið við felagnum var at menna og víðka søluna á útlendska marknaðinum. Saman við TF Íløgum og Royndini var Framtak við frá byrjan. Sjálvt plátufelagið TUTL var stovnað aftur í 1977, tað hava umleið 100 tónleikarar latið út útgávur gjøgnum plátufelagið TUTL. Tað er nú serliga innan digitalu…
Skansi Offshore veitir tænastur innan frálandavinnu um allan heimin, men hava eina serliga ekspertisu í norsku oljuvinnuni. Hetta hevur verið møguligt, tá felagið hevur eina trygga og álítandi tænastu. Felagið er skrásett í Føroyum og hevur einans føroyska arbeiðsmegi. Í tíðindaskrivi frá 29. juni 2016 verður m.a. nevnt at skipið “Eldborg”, sum er bygt á Fjellstrand…
FarPay loysnirnar virka fyri at hjálpa til at fáa peningin inn til tíðina. Við FarPay ger tað lættari og skjótari fyri fyritøkur at fáa sínar kundar at rinda fakturar. Við FarPay loysnini ber til at gjalda við øllum verandi gjaldsloysnum, eisini sjálvvirkandi gjaldingum. Koma nýggjar gjaldsloysnir ber til eisini at nýta hesar. FarPay byrjaði virksemi…
Felagið sniðgevur, framleiðir og selir klæðir í luksusklassa. Framtak setti pening í felagið í 2007. Ein kapitalinnspræning frá Framtaksgrunni Føroya saman við øðrum var við til at gera klædnamerkið Guðrun & Guðrun enn kendari í altjóða mótaverðini. Íløgan merkti, at Guðrun & Guðrun kundu satsa enn meira upp á altjóða marknaðin, og selja nú í øllum…
Endamál felagsins er at eiga partapening í dótturfeløgum, arbeiða við ílegu- og DNA-kanningum og øðrum virksemi í hesum sambandi. Tá Amplexa Genetics byrjaði virksemi við, var tað fyri at bjóða seg fram sum ein alternativ starvsstova innan ílegukanning. Ætlanin var, at kanningarstovan skuldi vera eitt skjótari og bíligari tilboð til sjúkrahúsini í Danmark og Føroyum….
Endamál felagsins er at eiga og reka sjóvegis ferðafólkaflutning við ferjuni M/S Norrøna. Ferjan er í fastari sigling millum Føroyar, Danmark og Ísland. Framtak kom inn í felagið í 2005. Felagið hevur í fleiri umførum fingið nýggjan kapital, tað hava verið bæði fíggjarligir íleggjarar saman við øðrum privatum, sum hava verið við til at fíggja…


text:
Undanskeið
- Næmingar á Musikkskúlanum, ið vísa serlig evni, kunnu eftir avtalu við leiðslu, foreldur og ljóðførislærara, fáa serstakt undanskeið, so næmingurin verður fyrireikaður til upptøkuroyndina á Miðnám.
- Skeiðið kann innihalda økta undirvísing í høvuðsljóðførinum og hjálærugreinunum hoyrilæru og teori.
- Undirvísingin í hoyrulæru og teori byrjar við skúlaársbyrjan í august og endar í mai.
- Tað kostar einki eyka at ganga á Undanskeiðinum. Um næmingur, ið ikki frammanundan er næmingur á skúlanum, verður tikin inn á Undanskeiðið, er kostnaðurin kr. 1.000,- fyri tíðaravmarkaða skeiðið.
- Hetta tilboð er fyrst og fremst eitt tilboð til næmingar á Tórshavn Musikkskúla, men avtala kann gerast við samskipara og leiðslu, um næmingur av bygd ætlar at royna hetta tilboð.
- Musikkskúlin kann tíverri ikki veita umsøkjarum undanskeið í klaverleiki.
Fyrireikandi Undanskeið og Talentskeið í hoyrulæru/teori:
Týsdag í J. Broncksgøtu 25, 4. hædd:
Eftir avtalu við Bernhard Wilkinson (tlf. 223224) og Ólav Jakobsen (tlf. 516434)


text:
Brandur Suðuroy
Brandur Magnussen Suðuroy (føddur 4. juli 1994) er føroyskur fótbóltsleikari, miðvallaleikari og áleypsleikari. Hann spælir við FC Suðuroy og við U19 landsliðnum hjá Føroyum. Hann hevur fyrr spælt við U17 og U15 ungdómslandsliðunum hjá Føroyum. Brandur spældi sín fyrsta dyst í bestu føroysku fótbóltsdeildini 22. august 2010, tá FC Suðuroy vann 2-1 á B36.[1]
Innihaldsyvirlit
Luttók í UEFA 2012 undankapping fyri U19 lið[rætta | rætta wikitekst]
Brandur Suðuroy luttók fyri Føroyar á U19 landsliðnum í EM undankapping. Føroyar vann ein dyst 4-0 móti San Marino, tapti 9-1 móti Portugal og tapti 3-1 móti Ungarn. Føroyar endaði næstniðast í bólkinum við 3 stigum, Portugal vann dystin við 7 stigum, Ungarn fekk eisini 7 stig og San Marino endaði niðast við ongum stigi.[2]
Luttók í UEFA 2011 undankappingini fyri U17 lið[rætta | rætta wikitekst]
Í 2010 spældi hann 3 dystir fyri Føroyar í UEFA undankappingini 2011 í Ungarn fyri dreingir U17. Dystirnir vóru móti Slovakia, sum vann 3-0, Ungarn, sum vann 2-0 og so spældu teir javn móti Andorra 0-0. Føroyar hevði betri málúrtøku enn Andorra og endaði tí sum nummar 3 av 4 liðum í bólki 10.[3]
Keldur[rætta | rætta wikitekst]
- ↑ Sudurras1.com, FC Suðuroy úr botninum við sigri ímóti B36.
- ↑ UEFA.com, Brandur Suðuroy, UEFA Under-19 Championship.
- ↑ UK.UEFA.com
Útvortis ávísingar[rætta | rætta wikitekst]
- FCSuduroy.com.
- UK.UEFA.com, UEFA Under-17 Championship, Faroe Islands.
- Faroesoccer.com


text:
Heiðurslønir
Mentanarvirðisløn M. A. Jacobsens verður latin á hvørjum ári av Tórshavnar býráð, fyrstu ferð í 1958.
Reglugerð fyri Mentanarvirðislønir M. A. Jacobsens
§ 1
Virðislønirnar bera navn M. A. Jacobsens.
§ 2
Virðislønirnar verða latnar á hvørjum ári av Tórshavnar býráð, sbr. §8.
§ 3
Virðislønirnar verða latnar trimum fólkum, sum hava greitt verk úr hondum, ið
verða hildin at hava bókmentaligt og mentanarligt virði.
Virðisløn verður latin fyri fagurbókmentaligt verk, fyri yrkisbókmentaligt verk, og
fyri annað mentanaravrik. Hetta seinasta er t.d. týðingar, bygdasøgur, endurminningar og
verk um myndlist ella tónlist. Tær kunnu eisini latast fólki, sum verður mett at
hava avrikað nógv fyri føroyska mentan á móðurmálinum.
§ 4
Tórshavnar Býráð ásetir virðislønarupphæddirnar.
§ 5
Skuldi okkurt árið, eftir nevndarinnar tykki, verið ov lítið avrikað, kann nevndin
gera av ikki at lata virðislønirnar, ella onkra teirra, tað árið.
§ 6
Fimmmannanevnd ætlar um og ger av hvør ella hvørji, ið virðisløn skulu fáa.
Rithøvundafelag Føroya velur ein lim í hesa nevnd, Fróðskaparsetur Føroya
(setursráðið) velur ein lim og Tórshavnar býráð velur 3 limir.
Tað hvílir á teimum býráðsvaldu nevndarlimunum at kalla saman til fundar í hesi
nevnd.
§ 7
Tað er treyt, at virðislønarverdu verkini eru skrivað á føroyskum máli. Tað
kemur fyri, at ritgerðir eftir føroyskar høvundar koma út á øðrum máli enn
føroyskum. Tær eiga at verða týddar, áðrenn tær koma til umrøðu í
virðislønarnevndini.
Virðislønir fyri fagrar bókmentir og yrkisbókmentir kunnu bert latast fyri verk,
sum eru útgivin.
§ 8
Virðislønirnar verða latnar 17. september (føðingardag M. A. Jacobsens) undir
slíkum formi, sum fimmmannanevndin fyrisetur, og skal býráðsformaðurin
vanliga handa teimum virðisløntu virðislønina saman við skrivi (frá
fimmmannanevndini) har tað er tilskilað, hvørji verk virðislønirnar eru givnar fyri,
og hvat - eftir meting nevndarinnar - gjørdi verkini virðislønarverd.
Tórshavnar býráð, tann 24. november 2005.
Barnamentanarheiðursløn Tórshavnar býráðs verður latin á hvørjum árið av Tórshavnar býráð, fyrstu ferð í 1976.
Reglugerð fyri Barnamentanarheiðursløn Tórshavnar býráðs
§1
Heiðurslønin ber navnið Barnamentanarheiðursløn Tórshavnar býráðs.
§2
Heiðurslønin verður latin á hvørjum ári av Tórshavnar býráð við teirri upphædd,
ið verður ásett av mentamálanevndini.
§3
Heiðurslønin verður latin fyri bóka- og listaverk fyri børn, sum verður hildið at
vera virðislønarvert. Heiðurslønin kann latast rithøvundum, týðarum, listafólkum
og einstaklingum.
§4
Latnar verða tvær virðislønir. Tó kann nevndin geva bert eina ella onga, um
nevndin tað árið kemur til ta niðurstøðu, at bert eitt ella onki verk er
virðislønarvert.
§5
Fimmmannanevnd ætlar um og ger av, hvør skal fáa virðislønina. Limir í
fimmmannanevndini eru: formaðurin í mentamálanevnd Tórshavnar býráðs, sum er formaður, barnabókavørðurin á Býarbókasavninum í Tórshavn,
sum eisini er skrivari í nevndini, ein limur valdur av skúlabókavørðunum við kommunalu skúlarnar í Tórshavnar kommunu og tveir limir valdir av Tórshavnar býráð.
Barnabókavørðurin kallar saman til fundar í hesi nevnd.
§6
Heiðurslønin verður latin undir slíkum formi, sum fimmmannanevndin saman við
mentamálanevndini fyrisetur. Býráðsformaðurin handar heiðurslønina saman
við heiðursbrævi, har tað er tilskilað, hvat verk heiðurslønin er givin fyri, og hvat
eftir meting nevndarinnar gjørdi verkið virðislønarvert.
Samtykt av býráðnum 25. november 2010.


text:
HighasaKite: Føroyingar fáa tað stóra showið
– Vit geva sama show á Summar Festivalinum, sum vit hava givið á teimum stóru europeisku festivalunum, siga tónleikarar í HighasaKite
Norski poppbólkurin HighasaKite stormar fram á altjóða pallinum í løtuni, og tey kunnu gerast tað næsta stóra í alheims poppi.
Í summar hava tey spælt á stóru festivalunum í Roskilde, Glastonbury og aðrastaðni, og í heyst skulu tey á konsertferð í USA.
Í kvøld spælir HighasaKite á Vágsbøi, og tey ætla at geva føroyingum tað stóra showið.
– Vit geva sama show á Summar Festivalinum, sum vit hava givið á teimum stóru europeisku festivalunum, siga tónleikarar í HighasaKite
Her ber til at síggja samrøðu, sum reportarin hjá Summar Festivalinum, Sirið Ingemarsdóttir, hevði við tónleikarar í HighasaKite í dag:


text:
Um tú ert vorðin varur við tað ella ei, so er ein nýggj reformatión á veg um allan heimin. Tað er ein reformation aftur til ta sonnu Bíbliuna, rætta solida paulinska læru, einfalda frelsu-evangeliið, og eina neyð fyri teimum ófrelstu, sum motiverar okkum út á gøturnar at boða gleðiboðskapin.
Fylgjandi við hesi reformatión er ein neyðug og óundgongilig andstygd fyri hesum megakirkjuliga healthy-wealthy-egosentriska kristindóms humbukkinum sum hevur infiserað vesturheimin síðstu 30-40 árini, eins væl og enn sum áður fyri katólsku skøkjuni, sum altíð hevur verið, er og verður synagoga satans, og hennara sniðfundiga økumeniska spinnivevi.
Henda reformatión gongur fyri seg undir jørð. Guðs fólk um allan heimin fer í dag út úr korruptum meinigheitum og møtist í heimahúsum. Í Danmark gongur fram í hesum døgum ein undirgrunds veking. Harrin savnar sínar hermenn saman og ger teir til reiðar at fara út á gøturnar at boða gleðiboðskapin um frelsu við umvending og trúgv á Harran Jesus Krist, og alneyðugum strax eftirfylgjandi undirdykkingardópi. Har sum følsk læra verður lærd, vilja Jesu seyðir rýma, tí teir kenna ikki røddina á fremmandum, óansæð fromman búna og samanhang annars.
Guðs reina orð er komið út aftur á norskum, týtt eftir Gunnar Gjemlestad, Perry Demopoulos og felagi hansara (sum eg eisini havi samband við) týða King James til russiskt uppi í Sibiriu, og eru lidnir við Nýggja Testamentið, og Tonny Møllerskov týðir King James til danskt, og so eg til føroyskt. Satan kann ikki halda Guðs orði aftur. Tær korruptu bíbliurnar fara at gerast verri og verri, inntil ein dag tá tey trúgvandi koma at vakna við kaldan dreym, drigin aftur í garnið á antikristi í Róm, við hansara korruptu bíbliu í hond, har Opinberingsbókin vantar, har apokryphurnar eru við í gamla testamenti sum um tær vóru heilagar bøkur, og har ymisk onnur brøv koma við í nýggja testamentið, sum ikki eru Guðs orð.
Jú, ein nýggj reformatión kemur, og hon er longu byrjað. Guðs reina orð er nú komið út á Føroyskum eisini. Takk og lov!


text:
Kemisk evni eru í nógvum vørum, sum vit dagliga brúka – tey allarflestu eru púra vandaleys. Men nøkur kemisk evni kunnu skaða heilsu og umhvørvi. Fleiri av teimum kenna vit væl, men nógv eru nýggj. Tí er neyðugt við kunning.
Umhvørvisstovan hevur á hesi evnissíðu savnað saman upplýsingar um gerandisvørur, sum innihalda dálkandi ella heilsuskaðilig evni.
Tú kanst leita fram upplýsingar, og fáa góð ráð um fartelefonir, klæði, týningarevni og aðrar vørur. Tú fært eisini meira at vita um bisfenol A, ftalat, paraben og mong onnur skaðilig og dálkandi evni, og í hvønn mun nøkur av hesum evnum eru at finna í føroyska umhvørvinum.
Vit eiga øll at gera okkara til at minka um nýtsluna av vørum, sum innihalda heilsuskaðilig og dálkandi kemisk evni – væl at merkja, tá hetta ber til, og aðrir valmøguleikar eru.
Hevur tú viðmerkingar ella ynski til evnissíðuna Kemisk evni og tú, er tú vælkomin at senda okkum nøkur orð á us@us.fo


text:
Um útbúgvingina
Útbúgvingin er býtt upp í ein praktiskan og ein teoretiskan part. Fíggjarskúlin skal takast í lærutíðini. Finansraadet, Finanssektorens Uddannelsescenter, Handilsskúlin og bankin standa fyri skúlanum í felag.
Fíggjarskúlin er býttur upp í tvey lestrarár. Fyrra árið verður nýtt til kravdar lærugreinir og seinna árið til valfríar lærugreinir. Kravdu lærugreinirnar eru umleið helvtin av allari útbúgvingini, til samans 25 skúladagar. Valfríu lærugreinirnar eru ymiskar, alt eftir hvørja linju, næmingurin og bankin velja. Hesin parturin er millum 15 og 25 skúladagar.
Endamálið við kravdu lærugreinunum er, at tú fert at skilja fíggjarligar trupulleikar og tørvin hjá einum viðskiftafólki og haraftrat fært førleika at vísa til ein serfrøðing á økinum.
5 kravdar lærugreinar
- Kundin og fíggjarfyritøkurnar
- Fíggjarligar fyritøkur og samfelagið
- Ráðgevi í fíggjarheiminum
- Fíggjarligar vørur
- Fíggjarheimurin
Samanlagt geva hesar lærugreinir eina breiða vitan og førleika til at arbeiða í eini fíggjarfyritøku. Endamálið við teimum valfríu lærugreinunum er, at tá tú hevur lokið útbúgvingina, skalt tú sjálvstøðugt kunna ráðgeva viðskiftafólki um viðurskifti, ið eru tengd at teimum sergreinum, tú hevur valt at útbúgva teg í. T.d. kann talan verða um skaðatrygging, íløguráðgeving, sethúsaráðgeving ella eina breiðari ráðgeving á privata marknaðinum.


text:
- 20 septembur 2015
Fríggjakvøldið 18.09.15. var stúgvandi fult av fólki við Gjógv. Hvussu mong tey vóru, er ilt at meta um, tí gitingarnar eru so ymiskar, men rokna vit út frá einum varligum fakta, so sær úrslitið soleiðis út: Í sjálvum trappunum í Gjónni taldi onkur umleið 300 fólk og metti tað at vera ein triðing av øllum. Siga vit so, at talið var nærri 1000 enn 500, so hava vit ikki vaðsað út í vitleysar gitingar. Øll henda stóra fólkamongdin var komin til bíggjar, nú tey nýggju og serligu ljósini í Gjónni skuldu alment setast til. Tiltakið eydnaðist væl, men veðrið var ikki nummar eitt. Kvøldið fyri - og kvøldið eftir - var fínasta veður, men tað gjørdist nóg so vátt, tá ið tiltakið var byrjað. Hans á Skipinum, formaður í Gjómanni, beyð vælkomin og segði nøkur góð orð og handaði Sunda kommunu, við Heðini Zachariasen, borgarstjóra, tey nýggju ljósini frá Gjómanni. Borgarstjórin hevði eisini valt sær nøkur góð orð og takkaði Gjómanni og bygdarfólkinum annars fyri sera gott samstarv - og so tendraði hann ljósini. Teir fyrstu fimm minuttirnar lýsti tað "vanliga" ljósið, og so skifti tað yvir í tað vakra ljósspælið - og hugnin fylti Gjónna. Jónsvein í Lon hevði yrkt ein vakran sang um Gjónna - og hann fingu vit sjálvsagt at hoyra. Eisini sang Jónsvein onkran annan sang saman við Jógvani Magnussen, Eggaba, úr Rituvík. Døgg Nónsgjógv - saman við tónleikara - sang eisini nakrar sangir, og tann eini var minnissangur um pápa sín - Birgir á Fløtti. Tann kendi tónleikarin Kristian Blak sat og spældi klaver á Rugkleivini (staðarnavn í Gjónni). Kingobólkurin úr Tjørnuvík var eisini í Gjónni. Teirra sangir - m.a. "Nu flyer jeg til din Naade" - hóskaðu sera væl til høvið, tí teir ljómaðu í Gjónni, tá ið forfedrar okkara fóru til útróðrar, og tá teir kom aftur. Fýramannafarið "Búgvin", ið Dánjal Rasmus í Horni, átti, stóð við fullum segli á Helluni - niðan av Seiðabergssteini. Tað riggaði sera væl. Sum øll vita, hava ljóðviðurskifti alstóran týdning, tá ið slík tiltøk eru, og her vóru tey framúr góð. Stórir hátalarar vóru á vogninum koyrdir oman í Gjónna og settir upp ymsastaðni, og teir vóru stýrdir av kønum hondum. Serstakliga komu teir til sín fulla rætt, tá ið skráin var at enda komin, tí tá rungaðu nakrar kendar bandupptøkur úr teimum: Tórshavnar manskór (Eg elski teg land), og Pavarotti (O SOLE MIO). Ikki tykkum at siga - hesar røddir FYLTU Gjónna (í orðsins rætta týdningi. Bygdarhúsið stóð opið undir øllum tiltakinum og eisini aftaná. Har vóru kaffi og kakur at fáa ókeypis, og tað gekk merkiliga væl, tá ið hugsað verður um hesa stóru fólkamongdina - men einari ávísari bíðitíð mátti tú kortini taka tær til takkar við. Út frá teimum afturmeldingum, ið komnar eru frá teimum, ið vóru í Gjónni hetta kvøldið, so fekk ljósspælið mong rósandi orð. Tað var áhugavert at standa á Gjónni og hoyra fólk tosa um, hvat tey sóu í tí ovara berginum: trølsligar skortar, yvirvaksið konufólk frá sjóvarmála og upp á eggina, lítlar menn, dýr o.m.a. ---- Arbeiðsljós eru aftur í Gjónni - og prýðiligt ljósspæl er nú eisini í Gjónni. Tað fegnast vit sjálvsagt um og vóna og vænta, at mong fáa gleði av hesum.


text:
Orð: Axel Tórgarð
Lag: Franz Schubert
Hvat er tað, sum ger tað, at hetta spæl,
sum byrjaði illa, kann enda væl.
Hvat er tað, sum fløkjuna greiða kann,
so væl, at tann rætti ta røttu fann?
Tann brúsandi, brennandi, súsandi, spennandi
lívsgleði, mennandi kærleikin.
Hvat er tað, sum sterkast av øllum er
sum vinnur á øllum í hesi verð,
sum ger, at so undurfull løtan er,
hvat er tað, sum sinnoppin søtan ger.
Sjálvt tann balsameraða mumia
upplívgað kann verða av kærleika.
Hann ger tað at drotningin Hatchepot
kann seta í Kara-Sha-Ra-Dash futt.
Hann er tað, sum ger tað, at hetta spæl,
sum byrjaði illa, nú endar væl
tí kærleikans pílur í hjartað traff
– sjálvt Siðverndarfelagið stendur paff.


text:
19. Feb 2019
Ábyrgdaravalið 2019 fer fram á øllum deildum sparikassans frá mánadegnum 25. februar til og við fríggjadagin 8. mars.
31. Jan 2019
2019 er árið, tá ið Norðoya Sparikassi rundar tey fyrstu 100 árini. Tú kanst gleða teg til eitt hendingaríkt ár, tí Norðoya Sparikassi fer á fjøltáttaðan hátt at hátíðarhalda, at hann í 100 ár hevur verið og framvegis er ein virkin viðspælari hjá bæði...
08. Jan 2019
Ábyrgdaravalið verður 25. februar – 8. mars 2019.
Evstamark at tekna ella hækka ábyrgdarpeningin til valið er 25. januar 2019.
28. Des 2018
1. januar 2019 kemur nýggj lóg um eftirlønarsamansparing í gildi, ið eisini fevnir um ung undir 21 ár. Hetta merkir, at eftir 1. januar er tað lógarkrav, at øll, ið fáa løn, eisini skulu hava eina eftirlønarkontu. Galdandi fyri øll er, at...
21. Des 2018
Evstumørk fyri flytingar, sum skulu vera á kontu hjá móttakara í 2018Flytingar til annan peningastovn:• fyri "vanliga flyting" er evstamarkið 27. desember 2018 kl. 18.00 (tó í netbankanum kl. 18.30)• fyri "flyting sama dag" er evstamarkið fríggjadagin 28. desember kl. 11.00 *• fyri "skundflyting"...
19. Des 2018
Hósdagin 20. desember kl. 15-17 bjóða vit brendar mandlur, gløgg og annað gott á deildini í Klaksvík. Silvi, jólamaðurin Sleivur og jólaomman vitja og børnini fáa pakka. Øll eru hjartaliga vælkomin. ...
19. Des 2018
Hósdagin 20. desember kl. 15-17 verður hugnaligt jólatiltak í Norðoya Sparikassa í Miðlon í Havn. Hallur Joensen syngur og kl. 16 undirhalda gyklarin Rógvi og jólamaðurin Julius.Børnini fáa pakka og sparikassin bjóðar brendar mandlur, gløgg og annað gott.Øll eru hjartaliga vælkomin. ...
14. Des 2018
Lønir, ið skulu vera á kontu áðrenn jól, skulu latast inn í seinasta lagi hósdagin 20. des kl. 16.Lønir, ið skulu vera á kontu áðrenn nýggjár, skulu latast inn í seinasta lagi hósdagin 27. des kl. 16. ...


text:
Heimildarfilmurin "Søgan um Ruth" verður vístur í biosalinum í bygdahúsinum á Strondum týskvøldið 4. desember 2018 kl. 18.00.
Leikstjórin, Árni Nicolajsen, verður við til sýningina, og aftaná filmin, verður møguligt at seta honum spurningar.
Atgongumerkir til leikin kunnu keypast á atgongumerki.fo.
Óseld atgongumerki verða seld við dyrnar áðrenn sýningina.
Um filmin:
Listakvinnan Ruth Smith (1913-58) vaks upp í Vági undir trongum korum, men valdi tíðliga at seta sær høg mál. Við hegni og áhaldni stríddist hon fyri at koma inn á Listaskúlan í Keypmannahavn.
Tá maður hennara undir seinna heimsbardaga njósnaðist fyri "Teir Sameindu", vóru tey bæði í lívsvanda.
Tá tey seinni fluttu til Føroyar, gav sálarsjúka móðir hennara Ruth likamligar og sálarligar avbjóðingar, sum óbeinleiðis elvdu til, at hon doyði undir gátuførum umstøðum.
Meir um filmin kann lesast her.


text:
Eitt starv sum vaktgangandi á MRCC-Tórshavn (Maritime Rescue Co-ordination Centre) er leyst at søkja.
Starvið inniber hesar uppgávur :
. Skiftandi vaktir og ábyrgd av vaktini.
. Tilkallivakt.
. Móttaka fráboðanir og taka støðu til hjálparveitingar í føroyskum sjóøki.
. Vanligt fyrifallandi arbeiði á vaktini, t.d. skráseta ymiskt í sambandi við tilbúgvingina
Førleikakrøv:
• Nautiska ella aðra viðkomandi útbúgving
• Duga at samskifta á føroyskum, norðurlendskum og enskum
• Kunnleika til teldur
• Fullgilt GMDSS prógv.
Setanartreytir:
Starvið er lønt í 28. lønarflokki sambært avtalu millum Tænastumannafelag Landsins og Fíggjarmálaráðið. Starvsheitið er eftirlitsfólk.
Setanarøkið fevnir um Fiskimálaráðið og stovnar undir tí, umframt hini aðalráðini og
Løgmansskrivstovuna. Tænastustaðurin í løtuni er MRCC-Tórshavn.
MRCC bjóðar:
Eitt avbjóðandi starv, sum virkar undir altjóðareglum hjá IMO og føroyskum
lógarverki.
Ískoytislæru um: Leiting og bjarging og hvussu farast skal fram.
Persónligir eginleikar:
Kunna arbeiða sjálvstøðugt. Vera fyrikomandi og duga at samstarva við allar
partar í tilbúgvingini her á landi og í útlandinum.
Meira fæst at vita:
Um starvið við at venda sær til MRCC- Tórshavn, Robert J. Olsen, tlf. 351302, far.tlf. 231311 ella teldupost manager@mrcc.fo
Umsøknir:
Saman við upplýsingum um útbúgving og royndir skulu verða MRCC-Tórshavn, Tinghúsvegur 64, 110 Tórshavn í hendi áðrenn hósdagin 10. november 2011 kl. 1400.


text:
- 23 februar 2016
Neli og Oddvør - 2005
Kornelius Johannesen – vanliga nevndur Neli – er føddur í 1938. Hann var giftur við Oddvør hjá Sofusi (Oddvør Debes), sum andaðist 25.05.2015. Stutt fyri jól í 2014 hevði eg eitt prát við Oddvør, og tá fekk eg eisini Nela at fortelja mær eitt sindur um sjólívið hjá sær og ymiskt annað. Neli greiðir soleiðis frá:
Tað var ikki nógv leikutoy, tá ið eg var smádrongur, men áin mundi vera tað størsta spæliplássið. Har vaðsaðu vit og floyttu við bátum og skipum dagliga og ikki at gloyma, so veiddu vit nógv síl. Hanni, bróðir, og eg áttu hvør sítt skip, ið vóru nógv avhildin. Skipini blivu mest brúkt undir Brúnni og á Lítlafløtti. Eg hugsi mangan um tað, tá ið eg gangi Eysturi í Gerðinum, hvussu nógv bleiv floytt Eysturi í Mýruni. Har var ein hylur, og so plagdu vit at veita Garðará heim í Mýruna og typtu so ta luktu grøvina, sum gekk úr hylinum og aftur í Garðará longri úti. Har floyttu vit so við bátum og lapparum við segli, tá ið vindur var.
Eitt er vist – vit vóru lítið inni, tí har var einki at spæla við. Um summarið mestsum búðu vit úti, tí tað var altíð okkurt spæl at tríva í. Tað stuttligasta um veturin var kavin. Eg minnist so væl tann stóra kavan 1947 – hann lá so leingi. Vit høvdu keyptar sletur, og tá høvdu vit fyri at sleta frá garðinum og út á Brúgv. Tað var ein langur túrur, og ferðin var nógv --- og nógv gongd heim aftur. Annars sletaðu vit út eftir Túni – frá Hornhúsunum og oman við Ólastovu og oman á Bakka – og so eisini av Gjónni og oman á Bakka.
Tað árið – í 1947 – doyði nógvur seyður av kavanum. Eg minnist úr Dalinum, at ein dagin flettu teir fleiri seyðir undir Grótheyggjarhúsunum. Nakrar ær vóru farnar frá garðinum og niðan á Brekkuna, men har var kavin so harður, at tær fóru á glið og brustu í garðin, og har lógu tær deyðar.
Men tú skalt minnast til tað, at tú fórt upp í ymisk arbeiði, tá ið tú vart so frægur. Vit høvdu nógv at hoyggja, og so royndi mann at vera uppií og læra seg at sláa – tað mátti mann duga. Og so eplini – velta, saksa, seta niður – og taka upp. Torvið má eisini nevnast. Eg var ungur, tá eg skar torv heimi við Antaránna. Jú, mann var eitt sindur errin og helt seg vera vaksnan, tá mann dugdi at sláa og at skera torv.
Eg konfirmeraðist á Eiði um heystið 1952. Vit vóru tólv konfirmantar, og helvtin var frá Gjógv: Ingrid í Bíggjarlagnum, Kaj á Teigunum, Pól Hans Jacob, Hans Jacob hjá Onnu Malenu, Hans Jacob hjá Lisabeth og eg. Vit tríggir síðst nevndu búðu hjá Heina Festirstein. Hini vóru: Rosa Olsen, Funningi, Maria Johannesen og Rólant Joensen, Oyrarbakka, Eilif Debes, Oyri, Jóna Poulsen, Eiði, og Hans Juul Poulsen, Havn. Vit gingu at lesa í eina viku, og prestur var Zacharias Brimnes. Jú, tá vóru nógv børn við Gjógv , og eg kann leggja aftrat, at í 1940 vóru tíggju børn fødd við Gjógv, og nú er einki barn í bygdini. -- Tá ið mann var konfirmeraður, vildi mann sleppa til skips, men tað bleiv so ikki í 1953. Tað árið gjørdi eg nokk ikki tað nógva, men eg minnist, at eg arbeiddi veg Eysturi í Brekkum.
Eg havi havt áhuga fyri seyði líka frá smádreingi av. Eg var ikki tíggju ára gamal, tá eg plagdi at vera í haganum við pápa. Tað dámdi mær væl, og tað var skjótt, at eg gjørdi mun. Í lembingini var nógv gongd. Pápi plagdi at fara frá húsum um fýra/fimmtíðina um morgunin, og hann hevði fasta rutu – tað havi eg eisini havt, síðani eg fór at røkta. Tað varð gingið heim undir Barmsbrekku, heim efir Bust, heim undir Sandar, yvir á Støðlafløtuna, út aftur yvir Kráunum, út eftir eftir Bustini, út í Barm, niðan í Rossabotn, út í Breiðhjalla, gjøgnum Ryggirnar og so til hús. Mann skuldi síggja hvønn seyð tvær ferðir um dagin, og ein sovorðin túrur tók einar fýra tímar. Einaferð seinnapartin varð so farið av stað aftur eftir somu rutu, so tað bleiv gingið einar átta tímar hvønn einasta dag í lembingini. Mann hugdi eftir, um hóttafall var á nøkrum lambi, og tað var tað mangan í ringum veðri við nógvum avfalli. Tað eru nógv lomb borin til hús og í bakarovnin fyri at koma fyri seg aftur. Á, dett stríð, so kom mann fram á deyð lomb – og so skuldi sleppast til. Eitt sovorðið arbeiði kann barasta gerast av hugi – ongum øðrum.
"Skortaberg"
Eg fór fyrstu ferð til skips sum 15 ára gamal í 1954, og tað var við “Skortaberg”, sum Meinhard á Skipinum keypti í 1952 og førdi sjálvur. Tað var streika hetta árið, so tað vóru farnir einir tveir ella tríggir dagar av mai, áðrenn vit fóru av stað. Meinhard var – sum sagt - skipari, og annars vóru fleiri frá Gjógv: Sofus Anton (pápi), Karl Meinhard, Pól Sigurd (hann var bestimaður), Jákup í Stólpa, Hans Edvard (Gubbi), Sigurd í Bíggjarlagnum, Gordon á Teigunum – og so eg – átta tilsamans. Vit fóru av Havnini og til Íslands, og eg var so ringur av sjóverki. Vit vóru ikki komnir langt suður um Argir, tá ið eg fór í koyggjuna, og eg kann gott siga tað, at eg hevði sjóverk allan samlan túrin – hvørja ferð tað ruskaði. Vit fóru fyrst yvir á Reykjavík eftir agni. Tað var sjálvdráttur, og vit komu heim aftur fyrst í juli mánað. Tá høvdu vit fingið upp í skipið, men eg veit ikki, hvat hann tók – eini 300 skippund. Fyrst í august mánað fóru vit so á sild norðanfyri, men tað var smáfallandi við sild tað árið, og so fóru meslingarnir eisini at ganga umborð. Pól Sigurd og Jógvan hjá Knúti á Geil, í Funningi, løgdust, og vit máttu inn við teimum. Jákup í Stólpa, Hans Edvard, Sigurd og eg høvdu ikki havt meslingar. Vit blivu eisini allir sjúkir og fóru ikki avstaðaftur. Meinhard á Skipinum, skiparin, hevði heldur ikki havt meslingar, men hann fór av stað aftur og fekk sær Símun í Sámalsstovu til bestamann í staðin fyri Pól Sigurd. Líkamikið – Meinhard legðist eisini, og eg haldi, at verjuskipið “Thetis” fór inn við honum.
Grundick Gudrun Zoega
Í 1955 fór eg við “Grundick”, og Sofus Hilduberg (Sofus hjá Siggu) var skipari. Frá Gjógv vóru hesir við: Sofus Anton (pápi), Jóhan og Jákup í Stólpa, Petur og Kaj á Teigunum, Julius í Hoygarðinum, Erling í Nýggjustovu, Dánjal Jákup – og so eg. Vit fóru av stað í mars mánað og royndu nakrar dagar á Bankanum – tað var ikki so vanligt. Vit fingu ikki einki har, men so kom illveður, og vit fóru til Íslands. Har fingu vit væl av fiski og gjørdu tveir túrar. Tann fyrra túrin fingu vit 507 skippund og tann seinna 530 skippund – fult skip. “Grundick” hevði ongatíð verið á sild, men Sofus fekk so “Gudrun Zoegu” at føra á sild, og Erling og eg fóru við. Hetta var eitt vánaligt skip – lak illa – og hevði vánaligar greiðir og fá gørn, so vit fingu lítið av sild og komu aftur fyrst í septembur mánað. So bleiv ikki meir tað árið. Í 1956 fór eg so aftur við “Grundick”, og hesir vóru við frá Gjógv: Pápi (Sofus Anton) og eg, Jóhan og Jákup í Stólpa, Petur og Kaj á Teigunum, Julius og Erling – og so vóru Karl Anton (mammubeiggi) og Jóannes á Fløtti eisini. Hetta árið fingu vit minni – 450 skippund hvønn túrin. Sofus kappaðist við John í Oyndarfirði, sum førdi “Álaker” og altíð fiskaði so væl, men ikki minnist eg, hvussu kappingin gekk hetta árið. Tað árið fóru vit á sild við “Grundick” og fingu nógva sild. Vit høvdu góðar greiðir – alt var spildurnýtt – og vit mundu hava einar 450 tunnur. Eg minnist, tá ið vit sigldu inn tann fyrsta túrin. Tað var illveður av landnyrðingi, fult skip og eisini fult dekk av sild. Hann royndi at sigla mest møguligt undan, men vit komu inn nakað vestarlaga, og so skuldi hann leggja eysturfyri, men tá fekk hon ein sovorðnan lúsing, at tað var merkiligt, at ikki alt fór í smildur, tí skipini vóru so vánalig tá. Síðani sigldu vit suður í gjøgnum Djúpini og inn á Kollafjørð. Tá ið reiðarin sá skipið, segði hann, at eitt sovorðið skip vildi hann ikki síggja aftur, tí tað fleyt inn á dekkið. So minnist eg tann síðsta sildatúrin tað árið. Tað hevur verið út ímóti oktober mánað, tí Jákup í Stólpa kom ikki við tann túrin, tí teir skuldu á fjall í Líðini, og hann røktaði har. Vit fóru út og komu innaftur, og teir høvdu ikki verið á fjalli, tí tað hevði viðrað so illa. Tað var stríggið at vera á sild, og onkran dag kundu vit fáa meir enn 100 tunnur. At rista sildina burtur úr gørnunum var tað strævnasta. Ta fyrstu tíðina stóðu vit á dekkinum – uppi í sildini – og ristu, men seinni løgdu vit okkurt oman á pavnarnar, so vit komu at standa hægri, og tá bleiv tað nógv lættari. Tað var fult av russiskum skipum á sildaleiðini, men mann royndi at halda seg burtur frá teimum, tí teir sigldu trossan út, tvørs av vindinum, so tað bar ikki til. Men russararnir hildu seg mest fyri seg sjálvar. Í 1957 førdi Sofus Hilduberg ikki “Grundick”. Tá fór hann at føra ein íslendskan bát, og Kaj á Teigunum fór við honum.
"Lilie" - vanliga nevnd "Liljan"
Í 1957 fór eg við “Liljuni”, sum Sigmund Heinesen førdi. Sigmund var ættaður úr Kunoy og búði í Klaksvík. Vit vóru tríggir frá Gjógv: Leivur á Heygnum, Erling í Nýggjustovu og eg sjálvur. Fyrst fóru vit at rógva út undir Føroyum og avreiddu. Síðani fóru vit á Suðurlandið við gørnum, men tað gav ikki nógv. Tað var lítið av garnafiski tað árið. Áðrenn hálvan mai tað árið fóru vit til Grønlands. Tað var mín fyrsti Grønlandstúrur. Meðan vit riggaðu til á Klaksvík kom keifútin umborð og segði, at Torvald Hjelm, úr Vági, sum førdi “Borgina” hevði ringt og sagt, at teir vóru komnir norð á Vestmanna. Torvald vildi vita, um nakað skip var, sum teir kundu fylgjast við yvir til Grønlands. Vit vóru klárir at fara, so vit fylgdust yvir við “Borgini”. Tað var farið um hálvan mai, og tá ið vit komu vestur ímóti Kappanum – 60 fjórðingar úr landi, ringt pláss - fingu vit ordiligt illveður. “Borgin” fekk ein sjógv og breyt bummin, og teir høvdu seglini uppi. So bleiv lagt stilt, og har lógu vit í trý samdøgur, til veðrið batnaði. Tað var ikki nógvur fiskur í Grønlandi tað árið. Vit royndu við línu, men lítið bar til. Árið fyri, í 1956, hevði Júst í Túni fingið nógvan fisk í New Foundlandi við “Atlantsfarinum”. Nú var komið út í juni mánað, og so fóru teir at tosa um at fara til New Foundlands. Jú, so fóru vit saman við “Skálanesi”, “Austerlitz” og “Saint Jacque”. Tað vóru fleiri dagar at sigla, tí tað er so sunnarlaga – áraka Frankaríki. Vit vóru ikki komnir vegin fram, nú missir “Austerlitz” eitt skrúvublað, og so vit at sleipa “Austerlitz” til St. Johns, og tað tók eisini fleiri dagar. Hetta var sum at koma í eina aðra verð, tí tað var so grúiliga heitt. Har var nógvur og smáur fiskur, so vit fingu uppí. “Liljan” tók 1100 skippund. Vit vóru eisini inni í Harbour Grace og Bonavista. Nei, sum new-foundlendarar vóru aftarlaga tá. Teir róðu út við smáum bátum, trillaðu salt umborð til okkara í trillibøru, og tað gingu fleiri dagar at bíða eftir agni. Hetta var ein nokkso langur túrur, tí vit vóru ikki heima aftur fyrr enn út ímóti ólavsøku. Seinni fóru vit so á sild, og tað gekst so nøkurlunda. Skipið var stórt og tók einar 1100 tunnur, men eg trúgvi aldrin, at vit fingu upp í tunnurnar. Um veturin róðu vit so aftur út av Klaksvík, men tað kom lítið burturúr. Um várið 1958 fóru vit so beinleiðis til New Foundlands, og eg haldi, tað var bara gott. Vit vóru heima aftur í juli mánað, og so um heystið vóru vit nakrar túrar á sild. Um veturin vóru til ísfisk og sigldu niður til Onglands at selja. Í 1959 fóru vit so til Grønlands, og nú vóru vit fýra frá Gjógv, tí Karl Meinhard kom eisini við, og tað summarið fingu vit nógvan fisk. Afturkomnir fóru vit á sild, og tað árið var nógv sild. Vit høvdu 150 gørn, og ein dagin um hálvan septembur var so nógv í, at vit mistu øll gørnini. Tað stóð alt beint upp og niður. Vit royndu at bakka – líka út á náttina – og so at draga, men tað nyttaði einki. Vit vóru ikki teir einastu, ið mistu gørnini av berari sild. Tá ið vit komu inn, fingu vit nýggja útgerð, og so skuldi farast á agnsild. Vera úti í einar 4 – 5 dagar, og so inn at avreiða. Tá fór eg ikki við aftur, men fór heldur at arbeiða veg. Á vári 1960 fóru vit so aftur til Grønlands við línu og fingu nógvan fisk. So varð avgjørt at fara yvir aftur til Grønlands at royna við snellu, men tað kom so lítið burturúr, at avgjørt varð at fara at prøva Eystur-Grønland – út fyri Angmagssalik – men tað segði tað sama. Tað árið komu vit ikki heim aftur fyrr enn um hálvan oktobur.
"Jákup B"
Í oktobur/novembur 1960 kemur so tað nýggja stállínuskipið “Jákup B”, og so fara vit – manningin á “Liljuni” – við “Jákup B”. Tann veturin vóru vit til ísfisk og sigldu niður (Onglands) at selja. Í apríl 1961 fóru vit so til Grønlands við línu og komu aftur í juni mánað. Hetta var annað skip enn “Liljan” – alt var so nýtt og fínt. Um summarið fóru vit so aftur til Grønlands við snellu og fingu eini 150 tons. Tað heystið var eg heima og fór so við aftur um várið 1962. Tað árið gjørdu vit tveir túrar til Grønlands, og eg fór ikki á ísfisk um heystið.
"Klakkur"
Um várið 1963 fór eg við “Klakki”, og Poul Adrian Andreasen var skipari. Erling, Leivur og Karl Meinhard komu eisini við. Fyrst fóru vit ein saltfiskatúr til Íslands, og har fingu vit gott 100 tons. Seinni fóru vit so til New Foundlands og fingu fult skip – 240 tons. Vit fiskaðu ongan sunnudag, nei, Poul Adrian fiskaði ikki sunnudag.
"Venus" Frá vinstru: Neli, Arne og Robert Magnussen, Leynum, hála vatn
Um heystið 1963 fór eg við “Venusi” á ísfisk undir Íslandi, og tað vóru vit báðir Arne frá Gjógv. Skipari var Hassi Durhuus, úr Vestmanna. Um hálvan mars 1964 fóru vit so við línu til Eystur-Grønlands. Har bleiv ikki roynandi fyri ísi, so vit rýmdu til Vestur-Grønlands, og har var eisini ísur, men vit fingu so uppí. Fyri ólavsøku fóru vit so av stað aftur og vóru ikki heima aftur fyrr enn í novembur mánað. Vit royndu mest við snellu og fingu nógvan fisk norðuri við Disko, so hetta gjørdist ein góður túrur, ja, kanska tann besti, ið eg havi gjørt. Eg haldi, at vit fingu eini ellivu, tólv túsund krónur í part, og tað vóru nógvir pengar tá í tíðini. Vit bygdu tá og høvdu stoypt húsini, og so bóðu vit um tilboð frá Kjølbro upp á allan stórviðin og at klæða alt innan – eisini tætt tróður og bjálving, ja, alt uttan takið, og tilboðið var ellivu túsund, so eg fortjenti fyri alt hetta tilfarið henda góða Grønlandstúrin. Tað var ikki smávegis. Vit gjørdu so ein ísfiskatúr fyri jól. Tá var Arne farin í skúla, so hann var ikki við. Vit høvdu verið undir Íslandi, og teir fóru so niður at selja, men eg bleiv settur av í Havn. Tá gekk rutan norð eftir Oyggj, men vegirnir vóru ikki samanbundnir oman fyri Mjørkadal – tað var eitt lítið petti at ganga. Janus Egholm, úr Streymnesi, plagdi at føra fólk yvir um Sundalagið við motorbáti sínum, ið æt “Dúgvan”. Hann førdi meg so yvir á Sundabrúnna, og Carlton Poulsen koyrdi rutubil av Eiði. Tað gongur ein løta, so kemur Carlton, og eg skal fara í land. Tað var myrkt og glámlýsi av bilinum. Eg helt “Dúgvuna” liggja inn við keiini, men tá liggur hann fyri endan við gronini beint ímóti, so tá ið eg skal fara í land, stígi eg líkst á bláman. Sum eg bleiv skakkur, men eg kom so uppaftur og fór dýggjvátur í bilin hjá Carlton, so handa túrin gloymi eg ikki.
"Búgvin"
Í mars mánað 1965 fór eg so við “Búgvanum”, og Tórhallur Andreasen, frá Norðskála, var skipari, og har var eg í fleiri ár. Vit róðu út undir Føroyum og fiskaðu nokkso nógv. Altíð fóru vit tíðliga á sild, tí tað er so ring tíð til útróður um sumrarnar. “Búgvin” tók 360 tunnur, og vit fingu nógva sild, ja, tað eina árið fingu vit slakar 3000 tunnur. Vit avreiddu á Oyri, og tann eina túrin høvdu vit 90 tunnur leysar á dekkinum, so tann túrin høvdu vit 450 tunnur. Tórhallur førdi “Búgvan” til septembur 1966. Tá keypti hann sær ein bát úr Klaksvík, ið nevndist “Pollur”, og tá kom Sigmund Dam, frá Norðskála, at føra “Búgvan”, og Pætur í Stólpa kom við tá, so vit blivu tveir gjáarmenn. Tað varð fiskað upp á sama máta í 1967, 1968, 1969, 1970: útróður við línu um heystið og um veturin og so á sild í mai/juni mánað. Jákup í Stólpa kom við “Búgvanum” í 1969, og ta síðstu tíðina, áðrenn eg fór av, vóru eisini Julius í Hoygarðinum, Pól Sigurd á Rætt og Kristian í Lon við.
"Thomas Nygaard"
Í 1971 fór eg við “Thomas Nygaard”, og Sigmund var skipari. Brøðurnir Pætur og Jákup í Stólpa vóru eisini við. Í 1971, 1972, 1973, 1974 og 1975 var eg við “Thomas Nygaard”. Nú var eingin sild, men vit royndu við línu undir Føroyum, undir Ísland og onkran túr við Rock All og avreiddu á Eiði.
"Vaðhorn" Neli og Oddvør á Smoltstøðini
Í 1976 kom “Vaðhorn”, og tá fór eg har umborð, og Sigmund var skipari. Í 1976, 1977, 1978, 1979, 1980, 1981, 1982, 1983, 1984 og 1985 var eg so við “Vaðhorn”. Tað var tað sama mynstrið øll árini – ísfiskur og landaðu á Eiði. Nú manst tú hava fingið nokk at vita, um sjólívið hjá mær. Eg gavst at sigla í 1985, tá kom smoltstøðin Gjáarsmolt, og so fór eg at arbeiða har, men fyrst mátti eg fara á skeið við Áir í nakrar mánaðir fyri at seta meg inn í alingina. Á smoltstøðini var eg so, til hon læt aftur í 2004.
Flogvanlukkan í Mykinesi 25.09.1970.
Sum áður nevnt, var eg við "Búgvanum" í 1970, og tann dagin, ið flogvanlukkan í Mykinesi hendi, drógu vit línu norður úr Mýlingi, og vit hoyrdu um ólukkuna í útvarpinum. Tá ið vit vóru lidnir at draga, fóru vit av okkara eintingum at sigla spakuliga inn ímóti Mykinesi. Vit sóu eitt danskt verjuskip og løgdu til merkis, at fólk fór upp á land norðantil á oynni. Hetta var nakað út á seinnapartin, og har sá út at vera rættiliga kyrt. Nú kemur so ein gummibátur frá verjuskipinum út til okkara og vil hava nakrar menn frá okkum at koma upp á land. Vit vóru fimm, ið fóru við gummibátinum og upp á land: Jónstein Dam og Jóan Jákup Højsted, Norðskála, Asbjørn Dahl, Oyri, Pætur í Stólpa og eg frá Gjógv. Tað var eitt sindur høgt at koma upp á land, men tað geskt bara væl, tí har lá ein endi. Vit komu so í fylgi við trimum læknum: Høgni Debes Joensen, Jacob Højgaard og Ólavur Gaard. Haraftrat vóru: ein danskari frá verjuskipinum, ein politistur og ein portørur av Landssjúkrahúsinum. Tað var eitt sindur bratt at ganga uppá, men so bleiv tað slætt, og vit komu til eitt seyðahús. Nú fór tað at regna so grúiliga illa, og so kom mjørki. Vit royndu at fara víðari, men vit vistu ikki reiðiliga, hvønn veg vit skuldu ganga, og vit sóu einki fyri mjørka. Nei, har var einki hjá okkum at gera uttan at fara aftur í seyðahúsið, tí tað bleiv eisini myrkt, og vit vóru so dýggjvátir. Dalurin, sum vit vóru í, nevnist Kálvadalur, og fjallið Knúkur er so har omanfyri. Flúgvarin hevði rent á Knúk. Seyðahúsið var í sera ringum standi, og stórt hol var á takinum. Læknarnir høvdu eitt slags gummi rundan um medisinkisturnar, tað bleiv tikið av og hongt fyri hurðina, og eisini løgdu vit okkurt út yvir holið í takinum. Vit høvdu einki samband við nakran, men ein eldri maður umborð ´”Búgvanum” – hann var altíð so umhugsin – bað meg taka eina lummalykt við, tí hon kundi vera góð at hava. Við hesi lummalyktini fekk danskarin morsað til verjuskipið at siga, hvar vit vóru. Verjuskipið fekk so samband við Mykines, og vit vóru so í seyðahúsinum alla náttina. Ikki trýrt tú, hvussu kalt tað var, so vit stóðu tætt saman fyri at halda varmanum. Har var ikki tespiligt at vera – upp undir knø í tøðum, ikki hugsingur um at sova, men læknarnir søgdu okkum, hvussu vit skuldu bera okkum at fyri at halda varmanum. Teir og hinir vóru væl ílatnir og turrir, men vit vóru allir kaldir, tí vit fóru av “Búgvanum”, sum vit stóðu, í berari troyggju og stivlum. Danskarin læt ulpuna frá sær til ein annan, og tað førdi tað við sær, at danskarin bleiv so illa fyri, at hann mátti leiðast til hús.
Tann eini av okkum var í føroyskum undirklæðum, og honum bilti einki. So gekk náttin, og tá ið tað var vorðið ljóst, komu 6 mykinesmenn til okkara, og so fylgdust vit við teimum. Vit komu, har sum vrakið lá, men gjørdu einki og fóru til hús, tí tá var alt yvirstaðið við bjarging. Fyrst komu vit inn í eini hús, sum tey kallaðu Túvalág, og síðani fóru Pætur og eg í eini onnur hús at sova, men hini tríggir fóru onkra aðra staðni. So løgdu vit okkum at sova í øllum karminum. Ikki trýrt tú, hvussu stórar dýnurnar vóru, og har bleiv ein grúiligur dampur, tá ið varmi kom í, men vit sovnaðu og fingu eisini varma aftur í kroppin. Eg minnist, hvussu regnið daskaði á rútin, tá ið vit vaknaðu aftur. So fingu vit boð um at koma við niðan til vrakið, og tað bleiv eitt sindur turrari út á dagin. Vit 5 fóru so saman við nógvum øðrum niðan at fáa líkini oman. Vit vóru einir fýra ella fimm um tað líkið, sum eg var við at bera oman. Líkið lá á einari børu við neti undir, og so var okkurt breitt útyvir. Tað líkið, sum vit bóru, var av einum vestmenningi. Tað var nokkso langt at bera, og líkini blivu so sett í eitt úthús ovarlaga í bygdini. Síðani fóru vit oman í bygdina, og so var bara eftir at sleppa av oynni. Ein stór tyrla – eg haldi, hon kom úr Hetlandi – fleyg fyrst tey skaddu og hiniferðafólkini, ið høvdu verið við flúgvaranum, til Havnar. Seinni sluppu vit inn í Vágarnar við tyrluni, tí vit skuldu á Vestmanna – har lá “Búgvin”. “Búgvin” fór so á Havnina, og vit sluppu til hús, áðrenn vit skuldu av stað aftur. Soleiðis var hatta. - Ein minnilig hending.


text:
Vit taka minni sól
Seinasta kanningin, sum Gallup hevur gjørt fyri Krabbameinsfelagið um solarium nýtslu er frá september 2013. Gallup hevur kannað solariumnýtsluna hjá føroyingum í 2007, 2010, 2011 og aftur í 2013. Kanningarnar vísa, at í tíðarskeiðinum 2007 – 2013 er talið av teimum, sum siga seg taka solariumsól minka úr 18% niður í 10%.
Kanningin vísir, at tað framvegis eru tey ungu, sum taka mest sól, og er talið framvegis sera høgt. Sambært Gallup kanningini frá 2013 søgdu 24% av ungum í aldrinum 15 – 24 ár, at tey tóku sól.
Kanningarnar vísa, at tess eldri fólk eru, tess færri siga seg at taka solariumsól.
Talið av kvinnum og monnum, sum siga seg taka solariuml er fallið í tíðarskeiðinum 2007 – 2013. Í 2007 søgdu 27% av kvinnunum, at tær tóku solarium, og í 2013 var talið fallið til 14%. Í 2007 søgdu 11% av monnunum, at teir tóku solarium, og fall hetta til 6% í 2013.
Sambært kanningunum eru tað meira enn tvífalt so nógvar kvinnur enn menn, sum siga seg taka solarium.
Títtleikin minkaður
At fegnast um er at talið á teimum, sum áður hava sagt seg taka solarium 2-5 ferðir um vikuna ella eina ferð um vikuna eru minkað niður í 0. Í 2007 søgdu ávíkavist 7 og 16 % seg taka við hesum títtleika. Í seinastu kanningingi sigur bert 1 % seg taka solarium 14. hvønn dag, meðan restin av teimum, sum taka sól, siga seg gera tað 1 ferð um mánaðin ella 1 ferð um hálvárið.
Ein solariumvitjan um mánaðin økir vandan
Vit vita, at húðin hjá børnum og ungum er serliga viðkvom fyri uv-strálum, sum eru í solarium og sól. Greining hjá IARC
( Altjóða granskingardepil fyri krabbamein) hevur ta niðurstøðu, at nýtsla av solarium áðrenn 35 ára aldur økir vandan fyri móðurmerkjakrabba við 75 %.
Heimsheilsufelagsskapurin WHO hevur flokkaði nýtslu av solarium í sama vandabólk sum millum annað tubbaksroyking og asbest. Seinastu árini hava fleiri lond samtykt at seta aldursmark á 18 ár fyri nýtslu av solarium, meðan fleiri arbeiða við hesum sama. Eisini fitnessstøðir og enntá onkur fitness-keta hava av sínum eintingum tikið avleiðingina av boðskapinum hjá WHO, og bjóða ikki longur sínum brúkarum solariuviðgerð – tí teir meta hetta vera í andsøgn við teirra image um heilsu.
Eins og onnur krabbameinsfeløg hevur føroyska krabbameinsfelagið í nógv ár mælt til 18 ára aldursmark, og at solarium skulu verða mannað, fyri at halda hetta forboð. Hetta tí at tað er prógvað, at nýtsla av solarium økir markant um vandan fyri húðkrabbameini og lívshættisligum móðurmerkjakrabbameini. Húðin verður ávirkað av skaðiligu ultraviolettu strálunum, sum er í sól og solarium. Talið av tilburðum av báðum sløgum hava verið nógv vaksandi seinastu árini – serstakliga millum ungar kvinnur, sum eru tær, ið eru fúsastar at leggja seg undir bláu ljósrørini. At fegnast um í spildurnýggju gallupkanningini er, at bólkurin av teim 15-24 ára gomlu, ið taka sól, er meiri enn hálveraður - úr 47% niður í 21%.
Fagnar 18 ára aldursmarki
Krabbameinsfelagið mælir frá at nýta solarium, og fegnast tí í fyrra lagi um, at solariumnýtsan sum heild ikki tykist vera vaksandi. Í øðrum lagi fegnast felagið um, at landsstýrismaðurin í heilsumálum lagt fram lógaruppskot um 18 ára aldursmark fyri at nýta solarium og at hetta varð samtykt í mai mánað í 2015
Móðurmerkjakrabbamein er eitt álvarsligt vandamál í øllum Norðurlondum, og tey flestu hava longu 18 ára aldursmark. Við hesi lóg verður nú stig tikið til at verja børn og ung undir 18 ár. Hetta er eisini eitt greitt og týdningarmikið signalvirði til eitt nú foreldur.
Uppskotið er tó samtykt í skerdari uppgávu, sum merkir, at tað framvegis verður loyvt almennum stovnum, so sum svimjihallum, at selja solariumsól.
- Hetta halda vit vera spell. Tað er undranarvert, at alment riknar svimjihallir, sum annars liva av at selja góða heilsu, eisini sleppa at bjóða eina vøru, sum sjálvt í smáum mongdum er prógvað at vera vandamikil. Men tað týdningarmesta er tó, at svimjihallir framyvir hava skyldu at hava eftirlit við aldursmarkinum.
Samtykta solariumlógin tekur ikki støðu til ómannaðar sólstøðir. Upprunaliga var annars ætlanin, at ómannaðar sólstøðir skuldu bannast, tí tá er ógjørligt at hava eftirlit við aldursmarkinum. Hetta kravið var ikki við í uppskotinum hesaferð. Tað vil siga, at einki forðar ungfólki undir 18 ár at leggja seg undir solariumsól á ómannaðum sólstøðum. So kann verða spurt, um vandamálið við at ung og børn taka solariumsól við hesi lógini verður mett at vera loyst:
- Tá talan er um til dømis tubbak ella rúsdekka, har vit eisini hava 18 ára aldursmark fyri at verja tey ungu, ber ikki til at selja í automatum. Tí tá er ógjørligt at hava eftirlit við keyparanum. Tað sama ger seg galdandi við solariumsól. Hetta meta vit vera ein veikleika við lógini. Sjálvandi er tað ein sigur, at vit hava fingið formligt aldursmark, og tað er eitt týðandi signalvirði í tí, tí hetta ger tað greitt fyri millum onnur foreldur, at tað veruliga er ein vandi í solarium
- í verandi løtu meta vit lógina vera eitt fet rætta vegin. Aldursmarkið er eisini galdandi í ómannaðum sólstøðum, tó at har er torført at hava eftirlit. Hetta er triðju ferð, at uppskot er lagt fyri tingið, og eftir øllum at døma er hetta so langt sum politiska skipanin er sinnað at fara. Vit meta sum so ikki, at vandamálið við solariumsóldyrkarum undir 18 ár er loyst. Vit fara at fylgja við gongdini, og virka fyri at minka um talið á teimum sum fáa húð- og móðurmerkjakrabbamein.
Tilburðir fækkaðir
Samstundis sum solariunýtslan er minkað, eru eisini skrásettir tilburðir av móðurmerkjakrabbameini minkað seinastu trý árini. Kurvan hevur annars verið vaksandi í fleiri ár. Skal hetta gerast ein verulig sólskinssøga, er tó neyðugt við áhaldandi kunning um hvussu vit skilabest njóta sólina og at vit ikki fara í solarium. Eitt lógarsett aldursmark ger tað ikki einsamalt, men hetta er eitt greitt signal bæði til tey ungu og teirra foreldur.


text:
Laksafoss ein afturúrsigldur liberalistur
Politikkur22-02-2018 - 23:30 - Jóanis Albert Nielsen
Trygga elskipanin skal varðveitast, samstundis sum grøna orkan verður bygd út, og orkuskiftið fer fram. Her er nóg mikið at tríva í bæði hjá SEV og privatum fyritøkum fyri at fáa Føroyar grønar. Men hetta tykist afturúrsigldi liberalisturin Magni Laksafoss ikki at síggja, tí hann hevur start seg blindan í at liða SEV sundur
Magni Laksafoss stroyir um seg við liberalistiskum flosklum og kastar mær fyri at vera ein fallin liberalistur, tí eg ikki taki undir við honum og svølgi hansara orðaskvaldur rátt. Hann vísir til eina útlendska frágreiðing, sum eftir øllum at døma er hansara sannleikskelda til at liða SEV og okkara tryggu elskipan sundur. Eisini skulu vit taka eina ráðstevnu, ið hann sjálvur skipaði fyri í fjør vár, sum skjalprógv um, at full liberalisering av elorkuøkinum er einasta gongda leiðin.
Sjálvt ein liberalistur skal varðveita bæði beinini á jørðini og meta um møguleikar fyri at gróðurseta nýtt virksemi. Í løtuni hava vit eina trygga elskipan og ein elprís, sum helst ikki skal hækka, tí tað gagnar hvørki vinnulívi ella borgarum. Eg sakni eina kanning av hesum viðurskiftum, sum gjølla lýsir, hvat skilabest er at gera fyri at menna elorkuøkið, samstundis sum elprísurin ikki hækkar. Ein slík kanning eigur at lýsa bæði møguleikarnar við verandi skipan við SEV sum einum sterkum og tryggum elveitara, og hin parturin er at kanna, um fyrimunir kunnu vera í at fremja eina fulla liberalisering av elorkuøkinum, har elnetið og framleiðslan verða býtt sundur.
Men tað er ikki ætlanin hjá Magna Laksafoss. Hann vil hava løgtingið at samtykkja at heita á landsstýrið um at seta í verk eina kanning, sum beinleiðis miðar eftir at liða SEV sundur, og sum ikki kannar møguleikarnar í verandi skipan. Tað er her ketan leypur av, og vit kunnu loyva okkum at meta løgtingsmannin fyrst og fremst at arbeiða fyri egin áhugamál. Hann vil hava løgtingið at bíleggja eina kanning við greiðari slagsíðu ímóti SEV. Tað er er óseriøst av einum landspolitikara.
Hvørki hann ella nakar annar hevur enn megnað at dokumentera, at ein full liberalisering av føroyska elmarknaðinum er ein skilagóð loysn. Tað koma bara somu gomlu flosklarnir á borðið, men einki sæst til ítøkiligar útrokningar og tøl, sum kunnu vera við til at gera Føroyar grønar. Flosklarnir hava eittans endamál, og tað er at syndra elskipanina, soleiðis at nakrir privatir kunnu fáa lut í teimum pengum, sum kommunurnar og SEV í dag á skilagóðan hátt leggja til viks fyri at gera Føroyar grønar í einari tryggari tilgongd.
Í hesum sambandi kann eg nevna, at ES longu mitt í 90’unum setti markið fyri eitt mikrosamfelag í elorkuhøpi við 500 GWh um árið. Hesi øki vóru undantikin kapping, tí tey vóru ov lítil. ES heldur enn fast um hetta markið, og alt bendir á, at ES í komandi tíðum eisini fer at seta markið fyri mikrosamfeløg til 500 GWh. Útrokningar vísa, at í 2030 koma Føroyar upp á 600 GWh, um upphiting og flutningur væl at merkja eru flutt yvir á grøna elorku í 2030.
Magni Laksafoss heldur, at so títt og knapt, vit eru farin upp um 500 GWh, so er klárt at liberalisera. So einfaldur er veruleikin kortini ikki, tá talan er um okkara elskipan. Vit liggja einsamøll í Norðuratlantshavi uttan møguleika at keypa elorku frá grannalondunum, og tí noyðast vit at lofta okkum sjálvum, tá ið okkurt ikki gongur, sum tað skal, í elframleiðsluni ella á netinum. Tískil er eisini neyðugt at fara varliga fram, tá broytingar verða gjørdar í føroysku elskipanini.
Magni Laksafoss tykist tíverri at hava start eg blindan í, at tað gongur væl búskaparliga hjá SEV, og tí vil hann syndra hesa tryggu skipan, tí her er helst lættast hjá privatum at fáa hendur á nøkrum milliónum, um tað eydnast. Um Laksafoss veruliga var ein djarvur liberalistur og íverkseti, so fór hann eftir øllum hinum møguleikunum, sum liggja í grønu kósini og orkuskiftinum frá olju til elorku innan upphiting og flutning.
Søla og uppseting av hitapumpum er ein marknaður, sum eingin enn røkir til fulnar, og sum veruliga kundi sett ferð á orkuskiftið. Vindútboð er ein annar møguleiki at vera partur av, og vit hava øll møguleika at gerast elfelagar, sum bæði framleiða til egna nýtslu og til at selja inn á almennu elskipanina. Hví fer Laksafoss ikki í holt við hesi øki, og hví hjálpir hann ikki til í tinginum at fáa differentieraðar elprísir, so vit kunnu løða elbilarnar um náttina. Eg haldi, at vit hava at gera við ein afturúrsigldan liberalist, sum ikki hevur givið sær far um, hvussu umfatandi grøna kósin og orkuskiftið eru, og hvussu alneyðugt tað er at fara fram við skynsemi, samstundis sum vit menna grønu orkukeldurnar og virka fyri orkuskiftinum.
Vinaliga
Bogi Andreasen,
býráðslimur í Tórshavnar kommunu
og fyrrverandi næstformaður í SEV


text:
Følir fiskur pínu?
Norskir granskarar hava kannað, hvussu laksur merkir pínu. Ikki ber til at gera beinleiðis samanberingar millum fólk og fisk, men okkurt bendir á ,at menniskju og matur okkara líkjast meira enn vit vanliga halda.
Fyrsta stigið á leiðini at svara um, ella í hvønn mun fiskur fær ilt av t.d. at bíta á, er at kanna um fiskurin hevur eitt nosiseptivt system. Nosisepasjón er ein fysiologisk registrering av eini ávirkan ið kann elva til skaða t.d. nógvur hiti ella hart trýst. Tað, ið vit vanliga nevna pínu, er hin vegin tann tilvitaða tulkingin av einari sterkari nosiseptivari registrering.
Á djóraháskúlanum í Noregi hava granskarar gjørt royndir fyri at kanna nosiseptiva systemið hjá laksi. Í stuttum var royndin skipa soleiðis: laksurin fekk elektriskan stoyt í stertin av ymiskari styrki (2, 5, 10 og 20 mA, í 2 millisekund)., meðan signalið ið hetta førdi til í stórheilanum varð mált. Fyri at samanbera so svara 2 mA til eitt lítið prik meðan 20 mA elva til veruliga pínu hjá einum menniskja.
Nevnast skal her, at fiskurin sum royndirnar vórðu gjørdar á varð doyvdur á forsvarligan hátt.
Royndirnar vístu, at nosiseptiva systemið hjá laksi líkist tí hjá súgdjórum. Ein lítil stoytur elvir til eitt lítið signal í heilanum, meðan eitt sterkur stoytur gevur eitt sterkari signal í heilanum. Nøkur av úrslitunum eru víst í niðastu myndini til høgru.
Granskingin seinastu árini hevur víst, at stórheilin í fiski er meiri kompleksur enn hildið frammanundan. Omanfyri nevndu royndir vístu at “pínu” signalið verður registrera í tí “teinkjandi” partinum av heilanum á laksinum. Við øðrum orðum steðgar pínu-signalið ikki í heilastammuni, sum vildi verið tað væntaða um fiskurin bert reageraði ótilvitað ella pr. refleks.
Hesar kanningar benda á at atburðurin hjá fiski, ikki bert er grundaður á instinktir og refleksir, og tískil at hann ikki livir eitt heilt ótilvitað lív.
Ein meiri nágreinilig frásøgn um hesar royndir sæst á heimasíðini forskning.no, sum tað er slóða til niðanfyri . Á hesi síðuni eru eisini reaktiónir frá lesarum. Í einum áhugaverdum innleggið skrivar ein lesari m.a. at sjálvt um nosiseptiva systemið hjá laksi líkist tí hjá súgdjórum, so er stórur munur á pínufatanini; tí fiskur, ið hevur bitið á, berjist altíð ímóti, meðan tilsvarandi pína hevði fingið súgdjór at givið eftir.
Sambart heimasíðuni hjá BBC er ein tilsvarandi roynd við samsvarandi úrslitum er gjørd í Stóra Bretlandi. Hesar kanningar hava har elvt til stríð millum djóravinir og stuttleika fiskimenn.
-
08.02.2019 Føroyamálsdeildin Til lesandiOft er gott þat er gamlir kveða - Introduction to Medieval Icelandic LiteratureFøroyamálsdeildin bjóðar í vár stuttskeið á enskum við gesta...
-
06.02.2019 Søgu- og samfelagsdeildinJapanskur filmsdagurHósdagin 7. februar verður áhugavert filmstiltak í Kongshøll...
-
05.02.2019 Setrið FøroyamálsdeildinGávugóðs 2019Fríggjakvøldið 8. februar verður árliga handanin av gávugóðs...


text:
Agnar Frederiksen
06.07.2017 - 22:04
Ítróttur > Ítróttur > Fótbóltur
Eftir eitt sera gott avrik í Hvítarusslandi fekk NSÍ eitt útivallarmál og harvið eitt sera fornuftigt útgangsstøði til dystin í kvøld.
Reyða kortið hjá Minsk í 6. minutti, gjørdi fyritreytirnar hjá NSÍ betri. Men tað endaði 2-0 til hvítarussar á Svangaskarði.
Árni Frederiksberg, ið var leikarin, sum varð trýstur í andlitið í samband við reyða kortið, var ein vónbrotin maður í kvøld.
- Vit eru sera skuffaðir. Teir fáa eitt reytt kort tíðliga, so tá trúgva vit enn meiri uppá tað enn undan dystinum. Vit skulu jú bara hava eitt mál. Men so fáa teir eitt keðiligt mál í fyrra hálvleiki, og leggja seg so aftur at verja og gúppa. Tað er ikki nemt at spæla móti Dinamo Minsk, tá teir liggja heilt afturi á 16-metrinum og gúppa.
Hóast vónbrotið yvir úrslitið í kvøld so kann NSÍ, sambært Árna, taka nógv gott við hesum uppgerðunum.
- Vit kunnu síggja tað positiva í tí, at vit klára at pressa teir í botn, tí Minsk er eitt sera gott lið. Síðsta ár taptu vit stórt ímóti hvítrussiskum liðið (Soligorsk, red), men hesaferð var nógv meira javnt, sigur Árni Frederiksberg.
NSÍ tapti tilsamans 3-1.