text:
Nomið verður við hin tigandi eftirleikin í sambandi við Tjernebyl óhappið. Visti tú at sameindu ríkisleiðararnir og Stalin fundaðust við býin Jalta í Ukreina, tá ið hernaðar snildirnar, sum skuldu basa Nazi Týsklandi, skuldu fáast frá hondini?
Vakur fleirrøddaður ortodoksur kirkjusangur og søga eru eisini á skránni, og danin Bo Jørgensen nemur m.a. við trupulleikan av at læknar og onnur vælútbúgvin í landinum fáa ov lítið fyri arbeiðið. Ein stuttlig um Sigvard Wallenberg, eina dugandi kokkahjálp úr Nólsoy, og eitt fantastiskt sigoynara fiólspæl, setur eitt minniligt lok á sendingina.
M.C. Restorff leggur til rættis
Um tú vilt taka sendingina niður, so høgraklikka slóðina og vel “Save link as…” ella “Gem destination som…”


c: text/html

text:
Gleðiligan 1. desember til tykkum, vit seta jólamánaðin í gongd við einum vøkrum fittum sangi úr nokk besta jólakalendaranum, sum er gjørdur, Jul på Vesterbro hjá Anders Matthesen.
Gløggir gestir fara at varnast, at hetta er júst sama byrjan, sum eg vanliga havi á jólakalendaranum. Tað er tí, at sumt er somikið gott, og somikið upplagt, at tað er vert at endurtaka.
Øll røðin av Jul På Vesterbro, frá 1.-24. part kann viðmælast.
Góðu fittu Nudlalesarar
Nú í jólamánaðinum er ein jólakalendari á hvørjum horni. Mær so líkt, so vil eg ikki skilja meg burturúr, so sjálvandi er eisini ein jólakalendari her á Nudlum.
Hvønn dag fram til jóla deili eg okkurt gott við tykkum. Tað kann vera ein góður sangur, ein góð mynd, ein yrking, eitt viðmæli, ein leinkja, eitt filmklipp, ein søga, ein gáta ella okkurt heilt annað.
Seinastu 23 árini ella so, havi eg havt pakkakalendarar til synir mínar, líltar gávur, summar jólaligar, aðrar ikki so jólaligar. Soleiðis verður eisini her á Nudlum.
Vónandi tíma tit at vitja aftur, um ikki hvønn dag, so næstan hvønn dag, eg kann enntá lova, at summi klipp ella sangir vera somikið góð, at tit saktans kunnu vitja fleiri ferðir hvønn dag.
Tykkum ynskist ein góður jólamánaði.
Jólanissi

robotstxt: allowed

filter: keep


text:
Orð og lag: Anfinn Nielsen
Mítt hjarta pumpar fyri tær
blóðið gjøgnum æðrarnar hjá mær,
og trýstið er so høgt, so tað forslær,
tá mítt hjartað pumpar fyri tær.
Ja, fyrstu ferð tá ið eg sá teg,
blivu beinini hjá mær sum gelé,
tey vildu næstan ikki bera meg,
eins og tey vassaðu í lambafrikassé.
Eg aldrin gloymi okkar’ fyrsta prát,
tú meg eggjaði, títt freka apparát,
tú tosaði bert um “be-frugtsalat”
so eg rodnaði og bleiv sum ein tomat.
Og mítt hjarta pumpar…
Men tað var gott, tú valdi meg til mann
tí øll mín smædni fyri tær forsvann,
í tær, ja, lukkuna eg fann,
so nú flóti eg, eg aldrin søkka kann.
Tí mítt hjarta pumpar….Goym tekstin


text:
Oljuvinnufelagið havt aðalfund30. apríl 2018
Heimleiðistiltak í Vinnuhúsinum í dag25. september 2017
Heimleiðistiltak: Oljuríkt móðurgrýti eystanfyri Føroyar18. september 2017
Nýggj forkvinna í Oljuvinnufelagnum4. september 2017
Aðalfundur í Oljuvinnufelagnum26. juni 2017
Nýggjur lýsingafilmur um Føroyar sum sjóvinnutjóð 29. mai 2017
Vinnan er klár – nú skal marknaðarførast 1. mai 2017
Tiltak – Frágreiðing, ið lýsir maritimar vinnumøguleikar25. apríl 2017
Oljuvinnufelagið - Orðaskifti um átøk í 201712. desember 2016
Føroyskar fyritøkur á oljumessu í farnu viku5. september 2016
Føroyskur landabásur á Offshore Northern Seas 201629. august 2016
Oljuvinnufelagið tiltak í Vinnuhúsinum 21. mars 2016
Oljuvinnufelagið bjóðar til heimleiðistiltak í dag14. mars 2016
Fundur í Østrøm um Føroyar sum maritiman tænastudepil23. november 2015
Oljuvinnufelagið marknaðarførir Føroyar9. november 2015
Stórur áhugi fyri føroyska básinum í Offshore Europe 201514. september 2015
Føroyskur landabásur á oljumessu í Aberdeen7. september 2015
Oljuvinnufelagið havt aðalfund8. juni 2015
Nevndin í Oljuvinnufelagnum heldur fram óbroytt4. juni 2012
Vánalig búskaparútlit lækka oljuprísin5. september 2011
Oljuvinnufelagið havt aðalfund2. mai 2011
Samstarv um landabásar hevur týdning21. februar 2011
Fall í oljuprísinum 14. februar 2011
Offshore Northern Seas byrjar í morgin23. august 2010
Lægri dollari trýstir oljuprísin upp31. mai 2010
Oljuprísurin hækkar framvegis11. januar 2010
Oljuprísurin hækkar framvegis21. desember 2009
Prísurin á olju hækkar eitt sindur7. desember 2009
Føroyski básurin á Offshore Europe væl vitjaður14. september 2009
Prisurin á WTI olju sáttmálum høgur.24. august 2009
Aðalfundur í Oljuvinnufelagnum11. mai 2009
Offshore Mediterranean Conference 9. februar 2009
Jólating á Hotel Føroyum9. desember 2008
Heystting í Oljutinginum8. september 2008
Stórur áhugi fyri føroyska básinum á ONS í Stavanger28. august 2008
Offshore Northern Seas byrjar í morgin25. august 2008
Opec: Vit hava ikki ábyrgdina av prísskelkinum24. juni 2008


text:
Um vikuskiftið fór nýggja skipið hjá reiðarínum Royal Caribbean, Symphony of the Seas, av barkastokki á STX-skipasmiðjuni í St. Nazaire í Fraklandi. Við eini tonnasju upp á 230.000 BRT og plássi til 6.870 ferðafólk er hetta heimsins higartil størsta ferðamannaskip – umleið 1.700 BRT størri enn onnur skip í Oasis-røðini.
Symphony of the Seas verður fjórða skipið í oasis-røðini. Symphony of the Seas fær 28 kømur fleiri enn systurskipið Harmony of The Seas. Tað fer eisini at kunna reypa av mongum av somu nýskapandi hentleikum sum systurskipini, her ímillum Oasis of the Seas and Allure of the Seas, sum tildømis Bionic Bar, AquaTheater og Central Park og Boardwalk.
Harumframt fer tað at hava Perfect Storm-trioina av vatnrusjibanum og Ultimate Abyss, sum eisini eru umborð á Harmony of The Seas. Skipið skal nú gerast liðugt. Síðani fer tað í sigling í Miðjarðarhavinum, áðrenn tað setur kós tvørturum Atlantshavið. Í vetrarhálvárinum frá november fær skipið støð í Miami og skal sigla í Karibia.
Skipið verður millum tey fyrstu, ið tekur nýggja ferðavinnuterminalin hjá Royal Caribbean í Miami í brúk. Terminalurin skal vera klárur í oktober 2018 og fer at avgreiða umleið 1,8 miljónir ferðafólk um árið. Hetta er nærum ein triðingur av árliga cruise-ferðamannatalinum í Miami.
Niðanfyri ein upptøka frá sjósetingini fríggjadgin.
Kelda: cruisecritic/maritimedanmark.dk


text:
Revahávur (revahávaættin)
Alopias vulpinus (Bonnaterre, 1788)
Stødd: Revahávur verður í mesta lagi 6 m í fullari longd.
Dýpi: Hann er uppsjóvarfiskur, sjáldan djúpari enn 60 m, men er eisini fingin á
minst 500 m dýpi.
Litur: Revahávur hevur ymsar litir, úr brúnum til gráblátt, myrkt blátt og er næstan svartur á bakinum. Undir búkinum er hann hvítur, viðhvørt myrkt sprøklutur. Myrkur undir gronini og uggafjaðrunum.
Lýsing: Revahávur kennist beinanvegin á tí serliga langa yvirstertinum, sum viðhvørt er meira enn helvtina av fullari longd. Revahávur hevur tvær ryggfjaðrar. Tann fremra er stór, høg og tríkantað, og hon er nærri við uggafjaðrarnar enn við búkfjaðrarnar. Hin aftara er lítil og situr aftur móti klingruni, og undir henni, heldur aftari, situr tann eins lítla gotfjøðurin. Yvirsterturin er serliga høgur og nakað smalur. Búkfjaðrarnar eru miðalstórar.
Við nakkan hækkar ryggurin munandi, hann hevur ein týðiligan kant. Gronin er stutt og avrundað. Eyguni sita uppi yvir kjaftinum og fremst við hann. Hann hevur rættiliga smáar tríkantaðar tenn, ið minka út í kjálkarnar.
Eyðkenni: Tann langi yvirsterturin og stutta gronin. Hann hevur lítla gotfjøður.
Týdningur: Hann hevur ikki vinnuligan týdning á okkara leiðum.
da: Rævehaj, en: Thresher shark, fr: Renard de mer, ís: Skottháfur, no: Revehai, tý: Fuchshai
Mouritsen, Rógvi: Fiskar undir Føroyum. Føroya Skúlabókagrunnur og Fiskirannsóknarstovan. Tórshavn. 2007.
Makrelhávar Lamniformes
Makrelhávarnir er ein heldur lítil, men rættuliga fjølbroyttur hópur av hávum við 7 ættum, 10 slektum og 15 sløgum.
Við Føroyar eru 3 ættir, við einum slagi í part:
Hetta eru stórir hávar, við tveimum píkaleysum ryggfjaðrum og einari gotfjøður. Teir hava fimm táknarivur, hava ikki eygnalok, og teir hava stóran kjaft, ið røkkur aftur um eyguni. Teir flestu hava andahol.
Teir eru bæði nær landi og langt til havs.


text:
Vágakórið fer at venja nýggja sangskrá
mentan08-01-2017 - 09:33 - Jóanis Nielsen
Mánakvøldið 9. januar fer Vágakórið undir seinna hálvár. Vant verður í gomlu skúlaauluni á Giljanesi hvørt mánakvøld kl. 19.30 – 21.30.
Kórið fer nú undir at venja nýggja spennandi sangskrá, og tí er lagamanni hjá nýggjum sangarum at koma við. Í kórinum eru í løtuni umleið 35 sangarar, sum halda tað vera stuttligt at syngja saman.
Men Nevndin vónar, at fleiri nýggir, sangglaðir sangarar leggjast aftrat kórinum.
Góðu umstøðurnar at hava kór í Vágum eiga at síggjast og hoyrast aftur, tí í okkara vøkru oyggj finnast nógv fólk við góðari rødd, sum við hollari leiðbeining kunnu gerast partur av einum væla kóri.
Verið tí hjartaliga vælkomin at syngja við Vágakórinum mánakvøldið 9. januar kl. 19.30. í gomlu skúlaauluni á Giljanesi.


text:
Orð og lag: Swangah Dangah
Bensin í blóðinum, brennandi spurningar, eg rópi upp, men siti sjálvur fastur í heita stólinum, bundin og funnin, fullur aftanfyri knústa róðrinum.
Síggi fyri mær kransar við blómum, fyllast í ljósinum.
Blinkandi sirenur, men alt er kvirt.
Steen er slongdur út á vegin við høvdinum fyrst.
Føli pínu, fái ikki rørt meg, hoyri hvín viðhvørt úr bilinum, har øll fólkini eru slødd.
Meiri lík í mína last.
Mítt bein fast, eg vil undan skyld, tí alt var ikki so illa meint!
Hevði eg kunnað valt, vildi eg sjálvur kvalst í egnum blóði og vart hini, givið teimum øllum ein nýggjan kjans.
Meðan lív mítt speglast í glassplintum, flashback frá krassjinum: ein stór fløska av Jack D, sum leitandi melur, skyldin til sorgardagin, men eg veit hon peikar á meg, deyðin skuldi tikið mítt ístaðin.
So hvar er Guð, tá man hevur brúk fyri hjálp?
Hini hava trongd til eina hond.
So hvar er Guð tá man hevur brúk fyri hjálp?
Rópi upp og loadi upp, men alt eg hoyri er:
–
Ready, set, go!
So eg renni við aggressjón, til eg sveitti blóð, fangaður sum djór, mítt róp er uttan ljóð, men við lívið í eygsjón, eg lyfti fót eftir fót.
Tað er Marrathon.
–
Mítt status so kritiskt, at runt í radius tað fyllist til eitt kaos, sum hyggja inn, eg føli sorgina frá eygunum, so tragiskt og bilsin. Og hoyri stadigvekk teknikkin frá respiratorinum við styrki til andadrátt.
Tað er nervapirrandi, ger pláss, eftirfylgjandi forlongd nátt, livandi men stuck.
Sveittin rennur av læknanum, sum illa nokk far tonkt, meðan vitnini royna at sissa seg, forvirraði av sjokk.
Inn til stríðið ríkur úr honum, troyttur hann stýrir snútin runt í móti bíðirúminum, trongt, tí alt er stúgvað upp vid búrhundum i rútinum og frúunum, sum júka upp til Guð, um at vit klára úr hesum.
Men enn í búrinum, eg kempi í mínum høvdi, renni fyri lívinum, detti um eg steðgi.
Freistingar til vinstru, heidningar til høgru, deyðadómur á mínum ryggi, men í sikti og síggi eg einki.
So í hvørja kós er mít endamál? Hvørt trin er gjørt við livurhøgg, so móður tað pressar á, men merki tá, eg detti frá, at redda sál fra endabál. At tað sikkurt eru konsekvensirnir frá tí pennurin sá í skeld og dráp.
So eg hopi læknin har kann finna meg, og rætta mær eitt aftursvar, tí alt í mær er spyrjandi.
Eg traðki á tær við makt í lær’, tí eg ætli mær út livandi.
Men alt tað fær meg aftur har, eg staddir var í byrjanini.
Hvat er dreymur og hvat er ordiligt her?
Sig mær, tá man er deyður, verður man koyrdur her? Tað er sum ein horvin verð, hugsandi eg gloymi ferð.
Loadi upp og rópi upp, men alt eg hoyri er:
–
Ready, set, go!
So eg renni við aggressjón, til eg sveitti blóð, fangaður sum djór, mítt róp er uttan ljóð, men við lívið í eygsjón, eg lyfti fót eftir fót.
Tað er Marrathon.
Renn, RennGoym tekstin


text:
Tá ið barnið er gitið í móðurlívi, er tað ein livandi skapningur. Tað hevur eginleikar, sum ger tað ólíkt øllum øðrum menniskjum, eisini mammuni, sum verjir tað og gevur tí føði. Tí kann einki setast í staðin fyri tað.
Heilt frá gitnaðinum og til ellisár er tað hin sama menniskjan, sum veksur, búnast og at enda doyr.
Læknafrøðin skal tæna og verja ta livandi menniskjuna frá tí hon er gitin í móðurlívi, til hon doyr ein natúrligan deyða.
Øll menniskju hava krav um óskerda virðing uttan mun til aldur, sjúku ella aðrar veikleikar.
Tá ið læknin rakar við neyð, er tað skylda og ábyrgd hansara at veita alla ta hjálp til mammu og barn, ið gjørlig er.
At taka lív fyri at loysa samfelagslig, fíggjarlig, siðmenningarlig og arvaligmál er tí ímóti virki læknans.


text:
Orð: Olivar á Ryggi
1. Renn upp úr havi tú nýárs sól
og send tínar geislar so víða.
Algóði Guð, tú várt trygga skjól,
vár vernd, meðan stundir líða,
tú leið okkum gjøgnum hetta ár,
sum aftur nú fram man stíga.
2. Men tíðin rennur, og hon er bráð,
og ikki hon vendir aftur.
Guðs ríka náði er enn at fá,
hin dýrasti sálarskattur;
tað lættir um leiðina, tung og trá,
har lívsvegur tín gerst brattur.
3. Hvat okkum unnist í hetta ár,
tað veit best Guð faðir góði,
um vit skulu kenna sakn so svár
og eymkast av tungum móði.
Guðs vilji tó altíð hin besti er,
um valla at vit tað sóu.
4. Mítt foldarlív er ein stokkut ferð,
brátt opnar seg gravarhelli;
mítt lív tó í Harrans hendi er,
sjálvt um eg sum stráið felli.
Guð lati meg eiga hin góða lut,
ið ikki forferst av elli.


text:
§ 1
Navn felagsins er FØROYA RÁFISKAKEYPARAFELAG og er heimstaður felagsins í Tórshavn.
§ 2
Endamál felagsins er at savna allar føroyskar ráfiskakeyparar til at útinna felags áhugamál og at verja áhugamál limanna.
§ 3
Ráfiskakeyparar kunnu gerast limir í felagnum við skrivliga at venda sær til felagið, og um nevndin játtar teimum limaskap.
Avgerð nevndarinnar kann av einum limi kærast fyri limfund, sum tekur endaliga avgerð.
§ 4
Aðalfundurin hevur hægsta ræðið í felagnum.
Atkvøðurætt á aðalfundinum hava felagslimirnir. Eitt árs eftirstøða inniber miss av atkvøðurætti.
Hvør limur hevur eina atkvøðu fyri hvørji byrjandi 1.000 tons av ráfiski, tó í mesta lagi 10 atkvøður.
Er limur eitt felag, eigur hann, ið skal útinna atkvøðurættin, áðrenn aðalfundin at prógva henda rætt fyri felagsformanninum ella fyri aðalfundinum.
Einans limur kann møta sum fulltrúi fyri annan lim og bert við skrivligari fulltrú frá avvarandi limi.
§ 5
Tann vanligi aðalfundurin verður hildin eina ferð um árið - ikki seinni enn 1. mai.
Nevndin ásetir tíð og stað fyri aðalfundin, sum verður kunngjørdur limunum brævliga við minst 8 daga ávaring.
§ 6
Øll mál, felagnum viðvíkjandi, kunnu viðgerast á vanligum aðal- ella eykaaðalfundi. Lógarbroyting kann bert fara fram, tá ið uppskot um lógarbroytingina er sett fram frammanundan, og uppskotið er lýst í kunngerðini um aðalfundin.
Til at broyta felagslógirnar krevst, at í minsta lagi 2/3 av teimum greiddu atkvøðunum eru fyri uppskotinum og at helvtin av limunum hava atkvøtt fyri.
Møta ikki nóg nógvir limir á vanliga aðalfundinum, har uppskot er frammi um at broyta lógirnar ella aðra samtykt, ið krevur í minsta lagi helvtina av øllum, ið eiga atkvøðurætt, skulu atkvøða fyri, kann samtykt verða gjørd um at kalla saman til eykaaðalfundar. Á eykaaðalfundinum kann slíkt uppskot verða samtykt við minst 2/3 av teimum atkvøðum, ið eru umboðaðar á fundinum, sjálvt um ikki helvtin av limunum er á fundi.
Dagsskráin á vanliga aðalfundinum er henda:
1. Framløga av limalista
2. Frásøgn nevndarinnar frá farna ári.
3. Framløga av grannskoðaðum roknskapi frá farna ári.
4. Val av nevnd.
5. Val av grannskoðara.
6. Ymiskt.
Allar samtyktir á aðalfundinum skulu verða skrivaðar í gerðabókina.
Um ikki formaðurin leiðir fundin, kann aðalfundin velja ein fundarstjóra.
Har ikki annað er tilskilað í lógunum, verða allar avgerðir samtyktar við vanligum meiriluta.
Eingin kann greiða atkvøðu í egnari søk.
§ 7
Eykaaðalfundurin kann verða hildin, tá ið nevndin heldur tað verða neyðugt ella tá ið limir, ið umboða minst 10 atkvøður, krevja tað. Nevndin avger tíð og stað. Lýst verður til eykaaðalfund á tann hátt og so langa tíð frammanundan, sum nevndin avgerð.
§ 8
Í nevndini sita 3-5 limir, ið aðalfundurin velur millum felagslimirnar fyri 2 ár ísenn og soleiðs, at annað hvørt ár skal veljast ávíkavist 2 og 3 nevndarlimir.
Umframt verður valdur 1 tiltakslimur hvørt ár.
Nevndin velur sjálv formann sín og næstformann. Á hvørjum nevndarfundi verður gerðabók førd, sum verður undirskrivað av hjástøddu nevndarlimum.
Nevndin setur kassameistara og skrivara.
§ 9
Nevndin tekur sær av áhugamálum felagsins, hevur fyrisætið við sjálvum felagnum og ansar eftir, at felagsins lógir og samtyktir verða hildnar.
Eingin kann verða við til av viðgera sína egnu søk. Allar avgerðir verða samtyktar eftir vanligum meiriluta.
§ 10
Felagsins roknskaparár er álmanakkaárið.
Roknskapur verður grannskoðaður av felagsins roknskapargrannskoðara. Rokn-skapurin fyri árið skal liggja frammi, uppgjørdur og grannskoðaður minst 14 dagar áðrenn ársaðalfundin.
§ 11
Hvør limur hevur skyldu til gjølla at halda felagsins lógir. Tær avgerðir, ið aðal-fundurin ella nevndin taka, eru bindandi fyri limirnar.
Um limur tí ikki vil ganga undir eina tílíka avgerð, kann nevndin koyra hann úr felagnum uttan ávaring, og kann hann ikki gerast limur aftur tey næstu tvey árini. Áðrenn hann verður limur aftur, skal hann gjalda alla skuld sína til felagið.
Tvey árs eftirstøða inniber, at limur av sær sjálvum missir limaskapin. Áðrenn hann verður limur aftur, skal hann gjalda alla skuld sína til felagið.
§ 12
Árliga limagjaldið er kr. 2.000 um árið. Innmeldingarlimagjaldið er kr. 2.000 kr. Inngoldið limagjald og innmeldingarlimagjald verður nýtt til rakstur felagsins í tann mun, sum nevndin, ið stendur aðalfundinum til svars, heldur at tørvur er á.
Skuldi felagnum verið tørvur á meira peningi fyri at fremja serlig mál, so kann nevndin royna at útvega henda pening við tilskotum frá limunum. Eisini kann aðalfundurin, til útvegan av slíkum peningi, álíkna limunum eykagjald á hvørjum kalendarári.
Ognir felagsins verða varveittar á tryggan hátt í banka, sparikassa ella í lánsbrøvum.
Nevndin hevur heimild til at tekna lutapening ella partapening í øðrum feløgum eftir góðkenning frá aðalfundinum.
Tekur felagið lán ella veðsetir ogn, mugu minst 4 nevndarlimir skriva undir.
Felagið verður bundið við undirskrift formansins ella honum, ið er í hansara stað. Til dagligu umsitingina av sjálvum felagnum kann nevndin geva skrivaranum fulltrú.
§ 13
Siga seg burtur úr felagnum kann eingin uttan við innskrivaðum brævi til felagið og við 6 mánaða ávaring, til ein 1. juli. Tó kann eingin fara úr felagnum meðan arbeiðstræta er, uttan so er, at nevndin gevur loyvi til hetta.
§ 14
Felagið kann verða tikið av við aðalfundarsamtykt, men einans tá ið minst 2/3 av samlaðu atkvøðunum í felagnum atkvøða fyri. Uppskot um felagsins avtøku má tó verða lýst fyri limunum eins og uppskot um lógarbroyting.
§ 15
Verður felagið tikið av, verða ognir felagsins at nýta til frama fyri føroyska fiskivinnu, soleiðis sum aðalfundirn tekur avgerð um.


text:
Øll yvir 15 ár vórðu eisini spurd, hvørjar kristnar kirkjur, fríkirkjur ella samkomubólkar tey høvdu tilknýti til.
Tá hugt verður eftir talvunum til henda spurningin, er vert at hava í huga, at tey sum svaraðu, kundu velja øll svar, sum passaðu. Hetta merkir, at talið á svarum er størri enn talið á persónum, sum hava svarað.
34.438 valdu at svara spurninginum og í alt vóru 44.166 krossar settir.
Av teimum sum svaraðu, sæst at eitt sindur fleiri kvinnur enn menn hava meiri enn eitt samkomutilknýti og at tað eisini eru fleiri kvinnur enn menn, sum eru knýtt at samkomum nærri fólkakirkjuni. Av teimum, sum svaraðu spurninginum vóru fleiri menn enn kvinnur.
Munur er úr sýslu til sýslu, hvussu stórar tær ymsu samkomurnar eru. Í Norðoyggjum siga 44% seg hava tilknýti til fólkakirkjuni og 27% svara, at tey hava tilknýti til Brøðrasamkomuna. Samstundis sæst, at í Norðoyggjum og Eysturoy eru størstu partarnir, sum hava tilknýti til meira enn eina samkomu.
Norðstreymoy sær út til at vera mest einháttaða sýslan. 75% siga seg hava tilknýti til fólkakirkjuna, og allir hinir svarmøguleikarnir eru lágir.
Í Vágum eru 10%, sum svara at tey hava tilknýti til samkomur nærri fólkakirkjuni og eisini 10%, sum svara, at tey hava meiri enn eitt samkomutilknýti. Samstundis sæst, at í Vágum eru fægst, sum svara, at tey eru tilknýtt brøðrasamkomuni.
Talvan omanfyri vísir, hvar flest í tali hava svarað um tilknýtið til samkomur nærri fólkakirkjuni, brøðrasamkomur og karismatiskar samkomur. Her er sjálvandi vert at minnast til munin í fólkatalinum í teimum ymsu sýslunum. Nógv tann størsti parturin av teimum, sum hava tilknýti til samkomur nærri fólkakirkjuni búgva í Eysturoynni. Á myndini sæst eisini, at tað eru bert gott 200 fleiri í Suðurstreymoy, sum siga seg hava tilknýti til brøðrasamkomurnar.


text:
Saturday, November 30, 2013
Fantastiskt flog í Skeivapakkhúsi
Í dag læt upp framsýning við útstappaðum fuglum í Skeivapakkhúsi. Fuglarnir vóru ein gáva til Sjósavnið frá einum privatum savnara. Gávan var yvir 400 fuglar, og á framsýningini vóru yvir 500 fuglar.
Hetta var ein framúr framsýning. Ikki bara tí fuglarnir vóru flottir, men tí rúmið var so væl brúkt - tað ráa hóskaði væl til teir reinu fuglarnar. Hetta minti um eina listaframsýning, har rúm og verk gerast ein eind.
Havi hug at seta onkra listaframsýning upp í kjallaranum á Skeivapakkhúsi.
(IS)
Hetta var ein framúr framsýning. Ikki bara tí fuglarnir vóru flottir, men tí rúmið var so væl brúkt - tað ráa hóskaði væl til teir reinu fuglarnar. Hetta minti um eina listaframsýning, har rúm og verk gerast ein eind.
Havi hug at seta onkra listaframsýning upp í kjallaranum á Skeivapakkhúsi.
(IS)
Posted by Listin at 5:24 PM
Labels: Framsýningar, IS
Bárður Jákupsson við á biennalu í Firenze
Í dag letur The New Florence Biennale Ethics DNA in Art upp í Firenze, har Bárður Jákupsson er við. Við í ferðalagnum eru fólkini í Steinprenti. Vit hava fingið eina heilsan úr Firenze, og her eru nakrar av myndunum:
(KP)
Posted by Listin at 9:55 AM
Jólakalendarin 2013 verður avdúkaður
Jól eru í hondum og við jólunum kemur jólakalendarlyrikkur á Listablogginum. Mínar bestu løtur á blogginum eru teir dagar, tá listin sjálv kemur til orðanna, og ongastaðni hevur tað verið størri fragd enn í jólamánaðanum, har vit vegna hásinni hjá nøkrum av okkara bestu yrkjarum, hava verið førar fyri at koma við nýskrivaðum lyrikki hvønn dag fram til jóla. Tað er fantastiskt at kunna fara upp hvønn morgun at lesa dygdaryrkingar og tað er ótrúligt at vit sleppa at bera dygd út á netið mitt í jólaresinum.
Carl Jóhan Jensen var fyrsti yrkjarin, sum skrivaði jólakalendaryrking til Listina, tað gjørdi hann í 2010 við framúrskarandi yrkingini "Myndir á eini óhildnari framsýning", í 2011 helt Sissal Kampmann fram á allarbesta hátt við fína yrkingarsavninum "Endurtøkur", sum seinni varð útgivið, og síðsta ár høvdu vit ta stóru fragd at flyta fram stóra epos´ið "Eingladust" hjá Tóroddi Poulsen. Vit vilja fegnar takka øllum trimum yrkjarum fyri teirra ómetaliga stóra íkast til okkara blogg og til føroyskan lyrikk. Tað er ein stór gáva.
Og so vilja vit sjálvandi eisini av hjarta takka ársins yrkjara.
Tí tað er okkum ein sera stórur heiður at kunna avdúka, at tað er Rói Patursson, sum hevur skrivað Jólakalendaran 2013. Heitið er "Eitt jólakvæði við klisjéum". Vit gleða okkum sum smábørn til at kunna bjóða tykkum fantastiskan lyrikk hvønn dag inntil jóla og vit vóna, at nógv fara at fylgja við í ársins jólakalendara. Rói Patursson, filosoffur og skald er ein av okkara týdningarmestu yrkjarunum, sum eisini hevur gjørt vart við seg í norðurlendskum høpi. Í 1969 kom hansara fyrsta savn "Yrkingar", og sjey ár seinni kom "á alfaravegi", í 1983 kom plátan hjá Anniku Hoydal "Spor í sjónum" við yrkingum hjá Róa Patursson og í 1985 kom yrkingarsavnið "Líkasum", og í 1986 vann hann norðurlendsku bókmentaheiðurslønina.
Tætta, vakra málið í hesum loyndarfullu, intelligentu og sansaligu yrkingunum er prentað inn í tilvitskuna í ævigar tiðir. Við "Jólakalendaranum 2013: Eitt jólakvæði við klisjéum" vísir Rói Patursson aftur hesa djúpu, lyrisku nervina, samstundis við at hann eisini vísir heilt nýggjar síður av sínum skaldskapi.
Enn einaferð ein stór tøkk til Róa Patursson. Og til øll hini: Fylgið við í: Eitt jólakvæði við klisjéum her á blogginum frá í morgin.
(IS)
Carl Jóhan Jensen var fyrsti yrkjarin, sum skrivaði jólakalendaryrking til Listina, tað gjørdi hann í 2010 við framúrskarandi yrkingini "Myndir á eini óhildnari framsýning", í 2011 helt Sissal Kampmann fram á allarbesta hátt við fína yrkingarsavninum "Endurtøkur", sum seinni varð útgivið, og síðsta ár høvdu vit ta stóru fragd at flyta fram stóra epos´ið "Eingladust" hjá Tóroddi Poulsen. Vit vilja fegnar takka øllum trimum yrkjarum fyri teirra ómetaliga stóra íkast til okkara blogg og til føroyskan lyrikk. Tað er ein stór gáva.
Og so vilja vit sjálvandi eisini av hjarta takka ársins yrkjara.
Tí tað er okkum ein sera stórur heiður at kunna avdúka, at tað er Rói Patursson, sum hevur skrivað Jólakalendaran 2013. Heitið er "Eitt jólakvæði við klisjéum". Vit gleða okkum sum smábørn til at kunna bjóða tykkum fantastiskan lyrikk hvønn dag inntil jóla og vit vóna, at nógv fara at fylgja við í ársins jólakalendara. Rói Patursson, filosoffur og skald er ein av okkara týdningarmestu yrkjarunum, sum eisini hevur gjørt vart við seg í norðurlendskum høpi. Í 1969 kom hansara fyrsta savn "Yrkingar", og sjey ár seinni kom "á alfaravegi", í 1983 kom plátan hjá Anniku Hoydal "Spor í sjónum" við yrkingum hjá Róa Patursson og í 1985 kom yrkingarsavnið "Líkasum", og í 1986 vann hann norðurlendsku bókmentaheiðurslønina.
Tætta, vakra málið í hesum loyndarfullu, intelligentu og sansaligu yrkingunum er prentað inn í tilvitskuna í ævigar tiðir. Við "Jólakalendaranum 2013: Eitt jólakvæði við klisjéum" vísir Rói Patursson aftur hesa djúpu, lyrisku nervina, samstundis við at hann eisini vísir heilt nýggjar síður av sínum skaldskapi.
Enn einaferð ein stór tøkk til Róa Patursson. Og til øll hini: Fylgið við í: Eitt jólakvæði við klisjéum her á blogginum frá í morgin.
(IS)
Posted by Listin at 8:54 AM
Labels: IS, Jólakalendarin 2013
Friday, November 29, 2013
Tóroddur Poulsen er innstillaður til norðurlendsku bókmentaheiðurslønina 2014
Tóroddur Poulsen er innstillaður til norðurlendsku bókmentaheiðurslønina 2014 fyri bókina Fjalir.
http://www.norden.org/da/aktuelt/nyheder/de-nominerede-til-nordisk-raads-litteraturpris-2014
I Planker er der 33 digte og 33 billeder, hvor digtene kommenterer billederne, og billederne kommenterer digtene. De er integreret, og de forudsætter hinanden. Billederne er trykte træsnit, og i de fleste af dem indgår der også tekst. Tóroddur Poulsen er født i Tórshavn i 1957 og debuterede i 1984 med digtsamlingen Botnfall (Bundfald). Siden har han udgivet et stort antal digtsamlinger, nogle prosaværker og de senere år har han også været aktiv billedkunstner. Han udtaler selv om sine digte og billeder, at for ham “har selve skriften altid været billede. Og omvendt.”
Titlen Planker henviser til produktionen af billederne, at de er skåret i træ eller planker, men den færøske titel Fjalir henviser derudover til verbet fjalir, der betyder at skjule eller dække over noget. Gennem digtene afdækkes det vi ønsker at skjule, for andre og for os selv, og det vi ikke vil vide. Tro og eksistens er ét gennemgående tema, og i digtet “Opgave” sammen med det tilhørende billede kommenteres der på drømme, tro og tanken om det evige liv:
I denne
forblæste
drøm
er jeg dødsens træt
på vej ned ad
nogle skrænter og flere
kilometer lange trapper
sammen med en præst
som hele tiden spørger mig
om det ikke er dejligt at forestille sig
at vi også har evigheden til gode
og jeg svarer opgivende igen og igen
at jeg bare vil hjem i seng
fordi jeg er fuldstændig afkræftet
og ikke vil høre noget snak om en evighed
som bare trætter mig endnu mere
Billedet er bygget op som et tårn af planker med en masse ord, der igen henviser til digtet. Andre temaer i digtsamlingen er identitet, samfundsforhold, kunsten og sproget. Mange af elementerne i billederne er konkrete hverdagsting som planter, skibe, kirker, tændstikæsker og cykler, der sammen med ordene får ny betydning. De fleste digttitler er ligeledes konkrete, tit enkelte ord, som så udfolder sig i de enkelte dige og billeder til dybe eksistentielle og poetiske overvejelser. Tóroddur Poulsen er den visuelle digter, der har formået at sammenkæde to kunstarter, således at de udgør en sammenhængende helhed, hvor digte og billeder kommenterer og fuldender hinanden.
Ann Ellefsen
(KP)
Posted by Listin at 11:10 AM
Yrkingar og bassspæl við Løkin
Í sambandi við, at Sprotin gevur út yrkingasøvnini: Eg eri næstur eftir Oddfríð Marna Rasmussen og Tú veitst ongantíð eftir Ron Padgett, sum Oddfríður Marni Rasmussen hevur týtt, verður hugnalig bókaframløga á Bókasavninum við Løkin í Runavík sunnudagin 1. desember klokkan 16:00.
Oddfríður fer at lesa upp yrkingar aftur við basspæli frá Agnari Lamhauge, og hann fer at hugleiða eitt sindur um upprunan til bæði søvnini. Eisini ber til at ogna sær eitt signerað eintak av báðum søvnunum.
Ókeypis atgongd og bókasavnið bjóðar drekkamunn.
Oddfríður gevur út tvey yrkingasøvn
Eg eri næstur – Oddfríður Marni Rasmussen
Vit billa okkum sjálv inn, at vit hava ein frían vilja at ávirka lívsleið okkara. Vit billa okkum inn, at tá ið vit við okkara fría vilja hava tikið eina stóra avgerð, so fer hetta at laga lívið soleiðis, at framtíðin verður bjørt, verður soleiðis, sum vit avgjørdu hana við hollari hjálp frá okkara fría vilja. Viðhvørt er tað so. Viðhvørt ikki. Vit hava fría viljan til at náa fram á lívsleiðini, men á vegnum eru snávingarsteinar, sum lamma fría viljan; gera ein máttleysan, óttafullan og niðurundirkomnan. Í ringasta føri eru lívsins snávingarsteinar so hálir og fótafestið so ringt, at deyðin tekur yvir fría viljan. Vit, sum enn fóta okkum, kunnu læra av øllum hesum, finna ein lærdóm, ein máta at reisa okkum aftur.
Lagnan er tann megin, sum ræður yvir, hvussu lívið gongur í tí smáa og í tí stóra, og sum rænir alla ávirkan frá menniskjum. Okkara tilvera er merkt av, hvussu lagnan fer við okkum, og vit tillaga lívið eftir lagnunnar beiska smíli. Og kunnu ikki annað.
Lagnunnar speisemi rakti yrkjaran sum eitt skot fyri bringuna, tá ið hann fekk ein blóðtøpp í hjartað, beint áðrenn savnið – Eg eri næstur – skuldi gevast út. Henda mest tambaða myndberingin – hjartað – hevur skert fría viljan, tí at lívið má livast við ábyrgd og aga og við tí eygsýnligu vitan, at lagnan ikki spyr eftir, hvar, hvussu og nær okkara streingir slitna. Við hesum blóðtøppi gjørdist yrkingasavnið – Eg eri næstur – veruligari og lívsnærri enn yrkjarin sjálvur vildi.
Savnið fylgir barnaárunum og fram móti degnum í dag. Tey, sum hava verið ein tráður í yrkjarans lagnustýrda neti, verða beinleiðis ella óbeinleiðis flættað inn í yrkingarnar. Ongin veit, nær tín túrur er. Tú er næstur, óansæð um tú vilt ella ikki: næstur at elska, næstur at detta, næstur at vinna, næstur at hittast, næstur at viðurkenna, næstur at reisa teg aftur, næstur at doyggja, altíð ert tú næstur í tínum egna lívi.
Alt hetta verður lýst í 53 yrkingum í nýggja yrkingasavninum Eg eri næstur eftir Oddfríð Marna Rasmussen. Hetta er tólvta yrkingasavnið eftir Oddfríð. Permuna hevur Bárður Oskarsson gjørt, og Sprotin gevur út..
Tú veitst ongantíð – Ron Padgett, Oddfríður Marni Rasmussen týddi
Tað er ikki á hvørjum degi, at eitt heilt, týtt yrkingsavn kemur út við einum yrkjara.
Tú veitst ongantíð er yrkingasavn eftir amerikanska samtíðaryrkjaran Ron Padgett, sum Oddfríður Marni Rasmussen hevur týtt. Í savninum er eitt úrval av av 37 yrkingum eftir Ron Padgett.
Ron Padgett varð føddur í Tulsa, Oklahoma í 1942. Hann hevur lisið samtíðarskaldskap, enskar bókmentir og hevur eisini búð í París í eini tíggju ár. Fyri einum mánaði síðani komu út øll samlaðu verkini eftir hann í eini bók á 800 blaðsíður.
Ron Padgett er limur og hevur verið forseti í The Academy of American Poets.
Síðani Ron og kona hansara, Pat, vóru í Føroyum á Listastevnu Føroya í 2001, hevur Oddfríður Marni Rasmussen javnt og samt sitið og týtt yrkingar eftir Ron.
Yrkingarnar eru tiknar úr fýra søvnum: trimum nýggjari og einum savni við úrvaldum, eldri yrkingum. Tær umboða ein yngri og ein eldri Ron. Hansara speiski og skeivi háttur at síggja tilveruna er hansara sermerki. Sum ein partur av The New York School of Poetry eru yrkingarnar leitandi og tær draga við sær tilsipingar til onnur listasløg, so sum málningalist, tónleik og annað.
Permuna hevur Fríða Matras Brekku gjørt. Tað er Sprotin, sum gevur bæði søvnini út. Tey kunnu eisini keypast sum e-bók. Seinni kunnu tey eisini keypast sum ljóðbók.
Posted by Listin at 8:12 AM
Hundrað málningar í Glasgow
Silja Strøm hevur í november mánaða havt eina framsýning í Glasgow, har hon býr, við hundrað málningum, sum hon hevur málað saman við skotsku listakvinnuni Lauren McGee. Silja greiðir frá, at tær hava havt ta føstu mannagongdina, at Lauren byrjaði upp á øll ólíka nummur (mynd nr. 1, 3, 5 ...) sum Silja gjørdi liðug, og Silja byrjaði upp á øll líka nummur, sum Lauren so málaði liðug. Tær hundrað myndirnar eru smáar, men eru annars lutfalsliga øðrvísi í mun til figurativu myndirnar, sum Silja Strøm plagar at gera við tað, at tær eru abstraktir felagsmálningar. Í sambandi við framsýningina hevur Josie Moore skrivað eina áhugaverda ritroynd um tað reina málaríið, sum ongan eyðsýndan ella goymdan týdning hevur. Tað er málarí, sum einki ímyndar, og sum er tað, sum tað er og einki annað. Lesið her:
Truth, Trace, Meeting, Meaning.
Josie Moore, November 2013
This is a story about truth and trace, meeting and meaning; about painting as presentation.
This is a story about one hundred paintings.
Truth
One dreams of a painting without truth, which, without debt and running the risk of no longer saying anything to anyone, would still not give up painting.
(Jacques Derrida, The Truth in Painting)
A painting without truth, without debt - what could this mean? An artwork that makes no claims, that reaches for or points towards nothing outside itself; an artwork that undoes the notion of transcendence. To see the work, not as a portal, a transmitter of some great and single truth; not as a representation of something other, something prior, something given: a beyond - but as something embedded, inextricably embedded in the world. An art without metaphysics - the work is present, the work is presence.
Presence, presentation; nothing beyond. The paintings stand for nothing but themselves. But is this enough? Can we go further? Having raised this word, themselves, which is heavy with questions of identity; can we go further? If a painting is nothing but itself - what is it?
trace
...truth is always subordinate to the system of concepts at one's disposal.
(Gilles Deleuze, On Leibniz)
Identity is not a stable thing, not something fixed or static, but something arising out of multiplicity and difference. That is to say: a thing is as much not-something-else as it is-itself: our very means of identifying is predicated on difference. You cannot step twice into the same river; every moment is a new encounter, every thing is always different. There is context, always context; always an arising, an emerging-from. And always this productive opposition of negative and positive; an object’s not-ness interwoven with itsis-ness: an always-present trace of the wider world, pushing at the edges of things, rejecting the notion of transcendence. If the work is not a conduit for meaning - if it is nothing but material, nothing but presence - then how does it act? We could call it, in itsthereness, a record of the gesture; of the traces left by action, of the path of hand and eye. You see, the truths we think we find are not transmitted from some great beyond - they are created, generated by constant interactions; a continuing and renewing presence. Interaction, co-creation: a confluence of traces.
meeting
Since things and my body are made of the same stuff, vision must somehow come about in them... Quality, light, colour, depth, which are there before us, are there only because they awaken an echo in our bodies and because the body welcomes them.
(Maurice Merleau-Ponty, Eye and Mind)
A record of the gesture, the traces left by action, the (re)generation of multiple “truths”. We might think of the artwork as an archive of interactions: material meeting material and giving rise to nothing but material. These intersections are plural and simultaneous - paint, brush and board; artist and artwork; artwork and viewer; viewer and viewed. We can already begin to see the artwork as a locus; perhaps a sort of meeting-place. 100 Paintings makes this idea explicit. Here, not only do we find the interaction of materials, centred on the encounter: each painting is always already a co-creation; a presence, representing nothing, constructed by two artists. Plurality, simultaneity. This notion of the meeting-place is central: consider a street corner in a town. We might arrange to meet there, but no great transcendent meaning is sought in the place itself. The meaning comes from the moment, the encounter - the moment of encounter. The meaning is the meeting, nothing more.
meaning
Every sign by itself seems dead. What gives it life? - In use it is alive. Is life breathed into it there? - Or is the use its life? [...] Nothing is hidden.
(Ludwig Wittgenstein, Philosophical Investigations)
We want to think that there is meaning; we want there to be meaning. We want to look into an artwork and see truth; we want to listen, and so hear it speak. Buried treasure, deepest waters: we want there to be something there, a sort of reward. But the treasure is not buried; light sparkles on the surface of the water - and the painting is the meaning of the painting. What is is what is here, nothing is hidden. Presence, presentation. The moment of encounter.
Nothing is hidden.
http://2-1-4-1.com/Silja-Strom-and-Lauren-McGhee-Q-A-100-PAINTINGS
Á hesari heimasíðuni er eisini ein lýsing av framsýningini umframt eitt stutt viðtal við tær báðu listakvinnurnar, sum er áhugavert at lesa. Onkursvegna tykist tað heimligt við tí síðsta ketta burtur úr høvdatrog spurninginum, hvat tær annars halda um fólkaatkvøðuna um skotskt sjálvræði.
100 PAINTINGS is a collaborative, process based painting project by Lauren McGhee and Silja Strøm. It consists of one hundred six by four inch oil paintings in an attempt to form a haptic understanding of the narrative functions which objects are forced to perform. The paintings eschew any representational function and have been produced only on the basis of achieving a satisfying resolution of the non-image through mark making and the combination of colour. This is achieved through the interpellation of the aesthetic judgement of each individual. In forfeiting the claim to ultimate authorship, the artists hope that the painting will be seen to exceed the limits of either artist's aesthetic satisfaction. The work acts as a meditation on notions of originality and unique artistic agency. The artworks are combative, and therefore perhaps not fully satisfying. In the process of collaboratively completing these paintings, both artists have recorded their thoughts and drives in relation to the production of the works: moods, worries, transgressions, distractions, and asides. This record takes the form of an online editable Word document, which is presented alongside the works. Displayed as series which is ostensibly lacking in content, the paintings are installed as a sequence of works without meaning. In an attempt to draw upon the significance of how paintings are made to speak, the artists present evidence of how our attentions can be fundamentally distracted, and how claims to the “truth” surrounding an object are entirely arbitrary. Initiating discussions about how artistic labour can be evidenced, 100 Paintings will also seek to undermine the conception of the mythical transcendental possibilities of painting, firmly grounding it as a cumulative endeavour not removed from the banal realities of the psyche.
What was the process of this particular opportunity: Inititally we wrote a couple of applications and proposals for different festivals and curated projects, but decided just to get on with it ourselves while these applications were pending, as we thought it more important that we make the work and show it. Lauren had just finished her MLitt in art theory at Glasgow Uni and Silja had just finalised a major art project herself, so we were keen to start a new, ambitious before getting distracted.
How did you prepare for this particular show? (did you receive funding, did you need to use workshops, how did you find the process of making outside of an institution etc):
We received no funding. Studio 41 was an excellent affordable resource which we paid for out of our small savings and tips. We also received logistical and practical support from Lauren’s workplace, The Squid and Whale, a small independent pub.
Upcoming Projects?
We are currently in the very early stages of planning another collaborative effort based around the significance of the two of us making artworks about our mundane daily routines within the flat we share. We plan to exhibiting the show in a derelict basement space situated directly underneath our bedrooms.
Your views on the upcoming referendum for Scottish Independence in relation to your life and practice:
Silja: I’ve only recently found out that I’m eligible to vote in the referendum vote, and I feel like I have a lot of research to do in order to make a fully informed decision, however on quite a general level, my political views are currently skewed further towards independence that not.
Lauren: Raised by vehemently enthusiastic separatists, I am broadly for independence whilst remaining somewhat wary of the wildly hyperbolic arguments which dominate the current debate. I think that an independent Scotland would improve the implementation of the policies and ideals which the people living here voted for. Also, it would make my mum so happy.
(KP)
Posted by Listin at 8:05 AM
Labels: Framsýningar, KP, Myndlist
Thursday, November 28, 2013
Kærleikskúlan 2013
Tað er eftir íslendskari fyrimynd, at Dugni letur framleiða sonevndu Kærleikskúluna. Í Íslandi er hetta 10. ferð, at eitt listafólk fær latið upp í hendurnar at prýða eina glaskúlu, og í ár er tað Ragnar Kjartansson, ið hevur prýtt íslendsku Kærleikskúluna. Føroysku kærleikskúluna hevur Edward Fuglø sniðgivið og signerað og givið henni heitið "Men størstur er Kærleikin". Hetta er fimta árið á rað, at Dugni gevur út Kærleikskúluna. Nýggju Kærleikskúluna avdúkaði Dugni á hugnaligari hátíðarløtu í Listasavninum. Kærleikskúlan er serstøk. Hon er framleidd í avmarkaðari nøgd og verður bert seld í eitt avmarkað tíðarskeið. Hon er munnblást, og tí eru allar ymiskar. Edward Fuglø sigur m.a. soleiðis um nýggju Kærleikskúluna: Eggið er ein kærleikans frukt. Aftur og aftur klekjast kærleikssvong stjørnubørn, og aftur og aftur virka tey, og siga orð í kærleikans navni. Orð sum:"Eg elski teg!". Flennandi og grátandi, ørt og tølandi, eymliga og við virðing. Vit skriva, syngja og mála tey. Eisini listin er kærleiki! Veingjasuð og einglaskarar, basúnir og trompetir. Mjúkir fevnandi einglaveingir, ið leiða teg at stillum vøtnum. Allur hesin kærleikin, ið skolar ígjøgnum alt. Tú skelvur, um bert eittans lítil fjøður úr Amor's veingjum, blídliga nemur teg. Edward Fuglø, 2013
Kærleikskúlan hjá Yoko Ono
(KP)
Posted by Listin at 6:08 PM
Djarva Nadesjda Tolokonnikova finst at Putin úr fongslinum
Nadesjda Tolokonnikova úr Pussy Riot bólkinum fyllti 9.november 24 ár og situr við sama lag í straffekoloni nr.14 í Mordovia fyri punkbønina, sum Pussy Riot framførdu á sinni. Men nú er veruligt trýst komið á russisku stjórnina frá fleiri intellektuellum kring heimin, sum hava skriva eitt opið mótmælisbræv.
Tolokonnikova skrivar harumframt brøv m.a. til slovenska filosofiprofessaran og mentanarkritikaran Slavoj Zizek, sum verða almannakunngjørd í filosofitíðarritinum Philomag, tað verður útgivið á bæði fronskum og týskum philomag.de og philomag.com Information hevur týtt brævaskiftið til danskt. Sjálvt um Tolokonnikova situr í fongsul, tykist hon líka djørv enn, tá hon skrivar: "Tú siterar Marx: ein sosial skipan, sum koyrir føst og rustar... kann ikki yvirliva". Men her eri eg í gongd við at arbeiða mína fongsulsrevsing av í einum landi, har tey 10 fólkini, sum stýra størstu sektorunum innan fíggjarkervi, øll hoyra til elstu vinirnar hjá Vladimir Putin. Onkrum hevur hann lisið saman við, onkrum hevur hann íðkað ítrótt saman við og onnur aftur eru gamlir KGB-starvsfelagar. Er hetta ikki ein sosial skipan, sum er koyrd føst? Er hetta ikki ein feudal skipan?"
http://www.information.dk/479661
http://listinblog.blogspot.com/2012/08/pussy-riot-punk-bn.html
(KP)
Posted by Listin at 7:21 AM
Wednesday, November 27, 2013
Føroya Symfoniorkestur ger okkum errin av okkum sjálvum
Onkuntíð er tað slett ikki so galið at hyggja at Føroyum úr einum útlendskum sjónvarhorni og á tann hátt uppdaga hvussu flott vit klára tað á summum økjum. Hyggið at ensku sjónvarpssendingini, sum eg seti leinkju inn til her niðriundir - 16.30 min inni í sendingini kemur eitt innslag um Føroya Symfoniorkestur, sum vit øll kunnu vera errin av.
http://english.cntv.cn/program/cultureexpress/20131127/104964.shtml#.UpYK2CiIifI.facebook
Posted by Listin at 9:26 PM
Teitur Lassen ummælir KNÚT - ON HIGH
KNÚT - ON HIGH
Teitur Lassen
Eg havi eina vinylplátu og hon er skríggjandi reyð og gjøgnumskygd. Tað riggar væl. Og hon er 180 gramm, tað vil siga, at hon helst ljóðar betri enn tær vanligu pláturnar, ið viga minni. Gott at byrja við vitanini um, at her hevur mann roynt at gera nakað við góðskuna, her hevur man gjørt meira burturúr enn neyðugt. Tað er finesse. Tað er definitiónin uppá at vera kul. Ein fløga fylgir eisini við.
SÍÐA A
THE ROAD
Ein rødd og ein kassaguitararútma, ein fjar tamburin, synthar klimpra við myrkum klangi, síðan kemur eitt klaver inn í niðurlagið saman við eini urgu "It all comes down to the road we take." Mann fær so líðandi kensluna av at vera í kirkju. "A place where love will flow." So koma trummur og ein distortionbassur inn við eini tungari rytmu í koyrir í sama høga tempo. Enn meira trummur, el-guitari. Tað er myrkt og stórt. Alt vaksur, mann er kanska komin inn í eina tóma Harlem-kirkju, har eingin hevur tendrað ljósið og eingin gongur í kirkju longur. Rokkurin fýkur runt í hølinum. Er tað dómadags-rokkur? "It all comes down to the choice we make." Nú seta kláru konufólka røddurnar inn og syngja sum eitt gospel kór. Síðani hoyrist eitt skitið guitar-riff, ið tekur yvir. Nú ljóðar tað sum Black Rebel Motorcycle Club. Men so endar tað brádliga.
QUIET TOWN
Kassaguitarar spæla meira róliga í eini Americana country rútmu. Eitt klavertema í oktavum byrjar sangin. "This quiet town is fast asleep" sigur røddin. Sera vælklingandi kórið er við aftur, tey syngja um at lata spøkilsini fara burtur og "It's in the air and it is holy." Vit eru enn í tí andaliga. Í gospeltónleikinum, vit eru kanska sessað í kirkjuni ella samkomuni, kalla tað hvat tú vilt. Tað finst eitt nýtt ættarlið av tónleikarum, ið hava skapt eitt nýtt slag av gospel tónleiki fyri tey, sum ikki kenna seg heima í tí siðarbundna kristiliga plátusavninum. Hetta eru trúgvandi, kristnir tónleikarar sum flyta andaligan tónleik burtur frá tí klassiska stílinum inn í meira individualistiskar tulkingar, man kann kalla tað alternativan kristnan tónleik fyri eitt nýtt ættarlið. Bólkar sum U2, King's X og Jars of Clay eru kristnir tónleikarar. Í Føroyum er eisini eitt ættarlið, mest norðanífrá, ið er uppvaksið í kristnum umhvørvi og Knút Háberg Eysturstein er ein teirra. Tað vil siga, at Knút eisini hevur lurtað eftir nógvum fjølbroyttum tónleiki, sum ikki er kristin, men velur at hava tað andaliga við tí tónleikinum, ið hann sjálvur skapar og framførir sjálvt um tað ikki beinleiðis ljóðar sum Jesus tónleikur. Aftur til ljóðmyndina. Her ímóti enda er ein sera flottur og vælljóðandi sangur við góðum samklangi ímillum strúkarar, røddir og synth. Oktav klaverið endurtekur sítt tema.
EMPTY STREET
Vit eru farin úr tí tómu kirkjuni í ta stillu bygdina, og nú eru vit í gøtunum, og sjálvandi eru gøturnar eisini tómar. "Empty streets, concrete blocks." Synth klangir spæla saman við staccato klaverakkordum saman við bekkara sløgum. "People walk as if there's no end." Harmoniseringarnar eru vorðnar meiri koralar, sum kirkjusálmar. "Cos underneath this maze there's a beat that emanates." Emanates merkir at spjaða seg. Hitin breiðir seg heiðurligt og upplyftandi. "The heat, the heat, the heat." Tað er sum um man er á veg kanska inní himmalin. Her verður á bjartskygnan hátt sungið um deyðan og ein solo violin kemur at spæla undir. Eisini stóra gospelkórið syngur við. Vit skullu øll við, og vit gleða okkum. Tá ið mann hoyrir "the heat, the heat, the heat" umaftur, undrast mann um sungið verður niður til brennandi heljar, men nei, so er ikki. Tað tykist sum vegurin niðan í himmiríki er ein tóm, drúgv gøta, sum man skal ganga einsamallur.
WHISPERS
Kassaguitar arpeggio og rødd. Nú leggur mann betri merki til sangfraseringarnar hjá Knút. Tað er sum um tær altíð bera onkrum stórum, og hann dugur væl at lyfta setningarnar framm. Flottir klangir við viola og violin. Alt sveimar og svimur eitt sindur við rúmligum rúmklangi. Seint tempo.
GROWING OLD.
Ein oktaverað soloklaverintro refererar musikalst til introina í "Quiet Town." Ein bass-trumma sum stemmar harmonisk til akkordirnar. Tað svingar og stemningurin er góður. Til tíðir so fær hetta klavertemaði meg at hugsa um M.C Restorff, kanska tí at eg spæli mær ov nógv við tankan, at her má vera nógv baptistaljóð og -møti í æðrunum hjá Knút. Hesin sami akkord rundgangur sum minnir um temaði frá "Cheers" ("Where everybody knows your name") tá ið dur-akkordin flytir til kvintin, sum gerst til eina stóra maj-akkord, ímeðan bassurin blívur við at halda sama grundtónan. Tað skapar ein tryggan og góðan stemning. Nú kemur ein guitarsolo eisini og tað høga registarið verður opnað í ljóðmyndini. Syntharnir eru ljósari. Frálík kensla at blíva gamal.
SIÐA B
ON HIGH
Sami tematiski intro hugsunarhátturin byrjar aftur sangin við oktavklaveri sum vit eisini kenna tað frá Coldplay ella The Cure. Tað hevur nú sett sítt eyðkenni á útgávuna. "So you're my friend and I hope you find your way. This wicked world surely took its toll today" Hetta er aftur gospel tónleikur. Frálíkt sett saman, riffini spæla inn í hvørt annað og taka yvir. Brádliga spælir ein guitarfigurur eina komponeraða solo við 12 streingjaðum westernguitar, har sum klavertemaið plagar at vera. "There's a pearl in your heart." Urgan er við aftur sum úr klassiskum 70'ara rokki. Deiligt at hoyra Knút spæla eitt sindur meira við formi, tað klæðir honum. Allir sangirnir á hesi útgávuni ganga í rocktempo, tað vil siga, at tempo, sum er sett í byrjani verður hildið allan sangin út, næstan sum eitt metronom og dynamikkurin veldst nógv av um trummur eru við ella ikki. Tí riggar tað serstakliga væl við variatiónum í forminum við ymiskum riffum, so tað verður minni monotont. Annars eitt av hæddarpunktinum á útgávuni.
REVOLUTION OF THE HEARTS
Hendan introin fær meg at hugsa um alternativa countrybólkin Jayhawks, sjálvt um Knút neyvan hevur hugsað um teir. Eg fái amerikanskar assosiatiónir í tónleikinum hjá Knút og tað er alternative music, sum vit kenna frá collegeradio og bólkum sum R.E.M. "I carry the capacity for great darkness," syngur hann. Tempoið er enn hægri, enn ikki skjótt - góð ferð er á tí tunga. Sama uppskriftin í ljóðmyndini og hon riggar enn. Kórið er við enn og tað er sum um, at fólkini hava fingið armanar upp í hesi konsertini. Vit dansa við tónleikinum. Tað svingar í niðurlagnum. Tvey vers afturat. Eitt niðurlag verður endurtikið. So kemur eitt klassiskt gospel rock break-down vers, har vit hoyra tekstin betri. Hesin teksturin er ein tann best eydnaði, eisini tí, at man merkir, at Knút meinar tað, sum hann syngur, har hann ofta er meira forteljandi. "There's a new song to be sung. There's a revolution of the hearts." Nú er presturin byrjaður at svinga armin runt við peikifingrinum ovast og øll elska tað. Nú kemur ein forloysandi stutt guitarsolo. Frískt at hoyra eitt sindur av solospæli sum ikki er gjøgnumkomponerað, men meira frítt spæl.
HEALING HEART
Eitt ur tikkar. Nú skal mann líka hava luft aftur. Klaverakkordir og sangur. Niðurlagið kemur við lágum markantum og mjúkum bass-trummu tónum. Steel-kendi guitarin kemur fram í ljóðmyndina. Vit eru enn í tí amerikanska. Ella kanska ný-føroyska countrytónleikinum, sum Jákup Zachariassen hevur havt heim við sær úr Nashville - tann meira serstaka síðan av tí, tá ið hann av og á spælir pedal steel saman við til dømis Marius ella Allan Tausen. Sigast skal, at tað er Allan Tausen ið leggur flottu steel klangirnar á, saman við Benjamin Petersen á slide og Knút spælir við effektir. Trummurnar eru tær minimalistisku sum vit kenna tær frá Høgna Lisberg tá ið hann hevur gott pláss. Tær stemma væl og hava smakfullan klang og ljóð. Onkuntíð ljóðar tað sum ein Linn trummumaksina. Aftur koma teir ljósu klangirnir fram í hesum sanginum. Klaverið tekur yvir aftur og ein arpeggio synthur verður hangandi eina løtu.
TOUCH OF GRACE.
Kórið byrjar sangin við "Mmm" rødd. Kórrøddirnar leggja akkordirnar, ímeðan ein meðal høgur tóni dronar langt aftanfyri. Eitt klaver spælir akkordirnar unisont saman við kórinum. Nøkur fín, diffus ljóð eru við. Mann veit ikki um tað eru bekkarar, rúmklangir. Mystikkur er í luftini. Eitt trummusett spælir eitt opið beat aftanfyri "This emptiness that holds me tonight is only temporary. It will soon be gone. These chains of darkness will be removed by the touch of grace." Okkurt sum hoyrist sum fuglar kvitrar eitt sindur. Hendan plátan skal enda við virðing. Eitt langt guitar drone verður dempað niðureftir. Ein yvirtóni tekur yvir og leiður inn í seinastu skering.
I LONG TO SEE THE CITY.
Hetta er klassiski sálmurin "Mær leingist at síggja staðin," sum abbi Knút hevur gjørt. Ein heilsan til sínar forfedrar og røtur í brøðrasamkomuni. Tað er heiðurligt, vakurt og minimalistiskt. Tað er spælt á onkrum stovuklaveri, sum ikki stemmar heilt, so man fær kensluna av at vera heima hjá gomlu fastur síni norðanfyri. Og á sama hátt sum kirkjan tóktist tóm í byrjanini, býurin stillur og gøturnar tómar, so tykist hendan stovan eisini at vera fólkatóm. Mann er næstan einsamallur. Man hoyrur plátuna knitra nú ímóti endanum. Nostalgi.
Veit ikki um tað er mín reyða vinyl sum knitrar móti enda, ella um tað er Jens L. Thomsen sum hevur skrappað sær við at leggja vinyl-óljóð í ljóðmyndina. Hetta er eitt gott samstarv ímillum teir báðar. Tað tykisk sum at øll á hesi útgávuni eru samd um hvussu hon skal vera. Tað hevur eyðnast Knút at gera eina meiri upplyftandi útgávu. Alt í alt er tað nokkso stramt og fast, men tað er nokk eitt val, sum er tikið. Á frálíku fyrru útgávuni "The Desert Holds a Flower" í samstarvi við Boga á Lakjuni, er nógv meira pláss at spæla og framføra, og har er jamm, harður rockur og drúgv drone, so tað er kanska í lagi at lata hesa útgávuna vera eitt sindur meira stramma og lættari sum variatión. Knút er vorðin vaksin og er komin víðari við tónleikinum, síðani barndómin í samkomuni. Hesin tónleikurin er ikki lættur at finna í tí dagliga. Tó rokni eg við at Knút kanska verður meira vanligur at hoyra um nøkur ár, tá ið fleiri føroyingar hava tikið sær stundir til at lurta eftir honum. Maðurin hvørki leikar í ella rópar. Hann ger tónleik. Og tað er gott.
Posted by Listin at 8:34 AM
Labels: Ummæli
Tuesday, November 26, 2013
Hovmálarí ella horrormálarí?
Margrethe drottning hevur bílagt málningin frá sjálvlærda portrettmálaranum Thomas Kluge, hvørs verk áður hava verið orsøk til kjak um listarliga dygd og nú hevur rættiligt kjak tikið seg upp um henda nýggjasta málningin av danska kongahúsinum. Ummælarin í Politiken, Trine Ross gevur framsýningini við myndini tvey smá hjørtu og miklan kritikk, og í útlendskum fjølmiðlum hava tey hug at gera gjøldur við málninginum, sum verður hildin at vera óunniligur, illa proportioneraður osfr. Blouin Art Info skrivar í eini grein við sigandi yvirskriftini: "New danish Royal Portrait is a disaster", at myndin minnir um plakatina til ein horrorfilm ella um eina ordiliga kiksaða útinning av phoptoshop. Vit hava eisini í Føroyum havt tílík kjak t.d. í sambandi við myndina hjá Edward Fuglø til Margrethe drottning, sum eg kritiseraði, men sum t.d. stjórin í Listasavninum, Nils Ohrt, fegnaðist um.
Talan er um eitt stórt bólkaportrett av allari kongafamiljuni, sum telur fjúrtan fólk. Sentralt stendur hin lítli Christian prinsur, sum mest kjak hevur verið um, tí hann orsakað av belýsninginum sær so óhugnaligur út. Myndin er málað í sama stíli, sum Thomas Kluge plagar at mála við sonevndum fotorealistiskum portrettmyndum, sum eru settar í eitt bølamyrkt myndarúm nakað á sama hátt sum Caravaggio og Velazquez plagdu at gera í barokktíðini, men lat meg skunda mær at siga, at tað tykist vera nokk so langt í millum gomlu meistararnar og hesa nýggju myndina. Í bakgrundini á myndini síggjast nakrir klassiskir bygningar, sum síggja út til at standa og forfarast. Av tí, at myndin óivað er ógvuliga symbolsk t.d. í mátanum hon er skipað og uppbygd, eru bygningarnir neyvan illa farnir av tilvild og onkur áskoðari metir, at hetta skal vísa á farnan stórleika og komandi ruin hjá kongshúsinum. Á plássinum í bakgrundini standa málarin og kona hansara á ein hátt, sum vísir aftur til tað kenda portrettið av Arnolfiniparinum hjá Jan Van Eyck og myndin er yvirhøvur full av listasøguligum tilsipingum. Tað løgnasta við myndini er, at persónarnir eru ymiskt málaðir sum um málarin hevur gjørt sær størri ómak við eitt nú drottningini enn við onkrum av hinum. Torben Sangild ger vart við, at estetikkurin í mátanum, sum hinir persónarnir eru málaðir, minnir um tann løgna kitschuta slættleikan í blaðnum Vakttornið.
Her eru nøkur sitat um myndina:
"..eerie and dark framing, and hodgepodge assemblage of differently proportioned figures floating in dematerialized limbo, the portrait could easily be mistaken for a horror movie poster or a badly botched Photoshop job. Behind the crowded composition, with its gaggle of creepy toddlers, phallic tower of red Lego blocks, and “Children of the Corn”-type tyke, a floating Romantic cityscape suggests that the Danish Royal Family holds the key to time travel, while a miniature horseman at the very bottom of the image seems to imply that they also possess a shrinking device of the sort seen in the Rick Moranis classic “Honey, I Shrunk the Kids.” Despite the painting’s muddled Surrealist imagery and startling pop culture fluency, the Danish Royal Collections are standing behind it, saying on their website that “Thomas Kluges portrait is both a story of a modern family and a piece of royal history.”
"..eerie and dark framing, and hodgepodge assemblage of differently proportioned figures floating in dematerialized limbo, the portrait could easily be mistaken for a horror movie poster or a badly botched Photoshop job. Behind the crowded composition, with its gaggle of creepy toddlers, phallic tower of red Lego blocks, and “Children of the Corn”-type tyke, a floating Romantic cityscape suggests that the Danish Royal Family holds the key to time travel, while a miniature horseman at the very bottom of the image seems to imply that they also possess a shrinking device of the sort seen in the Rick Moranis classic “Honey, I Shrunk the Kids.” Despite the painting’s muddled Surrealist imagery and startling pop culture fluency, the Danish Royal Collections are standing behind it, saying on their website that “Thomas Kluges portrait is both a story of a modern family and a piece of royal history.”
"The present and future monarchs, H.M. The Queen, T.R.H. The Crown Prince, and Prince Christian, all make eye contact with us, while their family members are portrayed in their own universe, unprovoked by the gaze of the spectator," says a brief from the The Danish Royal Collections. "The children are at play with the exception of the upright and severe Prince Christian who seems aware of his future responsibilities." "We're not sure who we pity most: the elderly royal couple, who will have to live with this ghastly homage, or the people on their Christmas card list.."
(KP)
Posted by Listin at 7:20 AM
Monday, November 25, 2013
Elin Josefina Smith - A Tribute to Life
Hetta vikuskifti hevur Havnin verið átøk einum ævintýrlandi av mentanarupplivingum og eg havi sum ein onnur Lisa í Leikalandi válað úr Steinprenti í Mimir, niðan í Norðurlandahúsið og oman í Smiðjuna í Lítluvík fyri at uppliva bókmentir, rithøvundar, myndlist, listafólk, tónleik osfr. Lisa ella Alice sum hon upprunaliga eitur í bókini Alice in Wonderland hjá Lewis Carol frá 1865 er ómetaliga góð við pápa sín og tey hava ymsar fastar mannagongdir, t.d. tá hon ørkymlað spyr hann um hann heldur, at hon er við at blíva ør í høvdinum. Tá svarar hann avgjørdur og álvarsamur -Ja Alice. Eg eri bangin fyri, at tú ert fratør, fullkomiliga bims, men eg skal siga tær nakað. Tað eru bara tey bestu fólkini! Tá tann øri hattamakarin seinni í søguni spyr Alice sama spurning, er svarið eisini tað sama; tað eru bara tey bestu fólkini, sum eru ordiliga fratør. - Og um vit kunnu trúgva tí inspirerandi tíðindaskrivinum, sum Inger hevur skrivað, hevur Elin Josefina Smith ans fyri tí ráa og ótamda ørskapinum. Vit vita eisini fyri vist, at Inger Smærup Sørensen hevur ans fyri listasøguni, so tá hon plaserar listina hjá Elini millum tey villu listafólkini í 80´unum, hevur hon sjálvandi grein í sínum máli. Myndamálið hjá Elini J.Smith er vilt og inniligt sum hjá Junge Wilde, tað er figurativt, primitivt og litirnir eru grefligir, ofta óblandaðir og tíðum uttan nakra serliga undirmáling, sum eisini økir um ráa, skitsukenda úttrykkið. Tað kann tykjast eitt sindur løgið, at myndirnar eru rammaðar inn í gullrammur, men hinvegin, so er innrammingin væl gjørd og ógviliga konsekvent, og so passar tað til tað syruta og flipputa bráið á framsýningini.
Tað, sum hugtekur meg við hesum myndunum er ikki minst hvussu øðrvísi tær eru tematiskt í mun til føroyska list. Elin tekur upp evni, sum vit ikki hava gjørt nógv burturúr í føroyskari myndlist. Tað er gerandisdagurin við sínum ikki serliga sublimu løtum við reingering, innkeypi og tað er kvinnulív, serliga tann óperfekti, svikaligi, biologiski kroppurin, sum fær menstruatión, sum bólgnar, sum eigur børn, sum fær risastór bróst við mjólk í til pinkubørnini at súgva, kroppurin, sum forfellur og sum heldur uppat við at hava menstruatión og fer í skiftisár. Framsýningin hevur enska heitið A tribute to Life, sum orsakað av teimum nógvu boppunum, sum eru avmyndaðar á framsýningini eina løtu fær teg í óskikkiligar tankar um lívsins attributtir, men framsýningin er sjálvandi annað og meira enn tað. Ein orðarøtt týðing av heitinum á bókini um Alice hevði kanska verið Alice í undurlandi, undirlandi ella kanska heldur í undrunnarlandi, tí tað er mest tað, Alice ger, tá hon dettur niður niður í ta undurfullu undirverðina. Tí hon undrar seg yvir alt tað løgna og tvørvenda, sum hon upplivar í søguni, sum er so opin fyri tulkingum, at bæði freudianarar, surrealistar, absurdistar og hippiarar øll somul hava fingið líka nógv burturúr. Bókin er í grundini rættiliga løgin og uppreistrarsinnað, full av mótmæli móti øllum penleikanum, sum merkti hennara egnu viktoriansku samtíð. Men listin er sum kunnugt rúmlig og megnar væl at innihalda allar teir ymisku træðrirnar, farið bara inn á gólvið í Smiðjuni í Lítluvík og hyggið at einari frískari, øðrvísi, villari, vitalari og stuttligari listaframsýning. Í dag, mánadag, er opid klokkan 14 til 19 og somu tíd í morgin týsdag. Mikudagin 27. nov. er opid frá 11 til 16.
(KP)
Posted by Listin at 3:20 PM
Skrímslið lítla systir mín
Íslendska einmansleikhúsið Tíu fingur hevur verið á bókadagsvitjan í Norðurlandahúsinum. Her framførdi Helga Arnalds leikin Skrímslið lítla systir mín, sum hon hevur skapt saman við Eivør Pálsdóttir og Charlotte Boving.
Skrímslið lítla systir mín er eitt performativt listaverk, har visuella listin møtir kroppinum og tónleikinum á fantastiska fínan, poetiskan og fantasiríkan hátt. Hesi trý, visuella listin, kroppurin og tónleikurin finna saman í eini sannari tríeind sum pápi, mamma og barn, kundi mann kanska sagt - eisini uttan at ljóða alt ov romantisk, tí verkið snýr seg í grundini um basalu viðurskiftini millum pápa, mammu og barn. Men við síðuna av hesari tríeindini, og nú hugsi eg aftur um visuellu listina, kroppin og tónleikin, er ein annar viðspælari og tað er tilfarið pappír.
Nýtslan av pappíri í Skrímslið lítla systir mín er heilt einastandandi flott. Alt verður gagnnýtt. Sansaligu dygdirnar hjá pappírinum, ljóðini, fínleikin og megin, evnið hjá pappíri til at umformast og broytast, møguleikar tess fyri óendaligum assosiatiónum. Alla tíðina finnast nýggir stuttligir og dramatiskir mátar at skapa við pappíri og vit fáa forerandi eina djúpa fatan fyri eginleikunum hjá tilfarinum.
Orð eru sjálvandi eisini partur av heildini, og tað eru tey á fínasta og reinasta hátt og á íslendskum. Eivør týddi eitt sindur á vegnum og restina fataðu vit vaksnu og børnini uttan trupulleikar, tí søgan var so klárt og kompromileyst tulkað visuelt og gjøgnum kroppin, tónleikin og pappírið.
Eg havi eina drúgva ramsu um týdningin av barnamentan og hvussu barnamentanin má verða dyrkað og ikki eigur at verða forsømd. Eg havi eftirhondini fýrt ramsuna av í nógvum versiónum og ofta í form av harmaljóðum. Men beint nú er ramsan burtur, tí hetta vikuskifti hevur tað verið so nógv gott fyri børn í Norðurlandahúsinum og við Skrímslið lítla systir mín fingu børnini høvi at møta listini, og so má mann bara halda munn og vera takksom.
(IS)
Posted by Listin at 2:05 PM
Labels: IS
Subscribe to: Posts (Atom)


text:
Camaro bilurin, omanfyri, er ein av seks, sum vóru valdir millum 80 tilmeldaðar í kappingini um Føroya feitasta bil í SMS hesa vikuna. Hann vann áskoðarakappingina og koyrdi inn á torgið í SMS við Born to be Wild hjá Steppenwolf afturvið. Bilurin var hin elsti av teim seks. Hin yngsti, ein hvítur Toyota Avensins T2, er frá í fjør.
Men her kemur dómarapanelið, Sofus Hansen, eisini kendur sum Halleluja-Sofus, Óli Mouritsen, eisini kendur sum Bil-Óli, og Magnus Gunnarsson, eisini kendur sum Maggi, ið hava atkvøtt fyri einum svørtum seksliturs Dodge Magnum frá 2008, nummar sjey av 123 svørtum frá fabrikkini. Jú, vit skriva okkum inn í altjóða bilasøguna.
Eigarin er tó hin sami, Johnny Nón úr Runavík, sum eigur báðar vinnandi bilarnar. Her hevur Sofus samrøðu við Johnny, meðan Gudmundur fotograferar fyri SMS aftanfyri.
Og heimafturkomin stendur nátturðin á borðinum. Jóhann Mortensen kemur framvið við einum sixpack frá Føroya Bjór av Sct Brigid India Pale Ale, sum júst er bryggjað og sett til sølu. Ein ordilig mannfólkaøl, sum í gamlari tíð skuldi halda sær við skipi úr Bretlandi og heilt til India. Passaliga beisk við nógvari og góðaru humlu. Eg skeinki í seinasta Crinoline krystallglasið, sum er eftir av teimum, ið eg keypti frá Eivindi í Gongini, tá hann gavst við handlinum í SMS fyri mongum árum síðani. Nú býr hann sjálvur í India. Manga takk fyri ein ordiligan mannfólkadag!


text:
Jens Dam Jacobsen var borin í heim í Havn í 1912. Ungur fór hann í prentaralæru og kom at arbeiða innan prentlistina mestan partin av lívinum á prentsmiðju Dimmalættingar, seinni á Dagprent - umhildin sum stak góður fakmaður.
Á yngri árum, meðan hann starvaðist á Dimmu, læt hann úr hondum fleiri yrkingar. Sonurin, Magnus Dam Jacobsen, savnaði flestu teirra, yrktar í tíðarhvarvinum 1932-43, og gav tær út í savninum »Vaknaður vársins songur« 1976. Kendastu yrkingarnar munnu vera »Vaknaður vársins songur« og »Dýrd á vík og vág«.
Jens Dam Jacobsen doyði í 1970.
Úr: Árni Dahl: Bókmentasøga I-III. Fannir. 1980-83.


text:
Video: Ein biltúrur í Klaksvík 1995
Í samband við arbeiði at digitalisera video bondini av heimadystum hjá KÍ í 1990unum, funnu vit hesa upptøkuna, sum Ólavur Wolles eigur. Talan er um ein biltúr ígjøgnum klaksvíkina í 1995 og sjálvsagt eisini ein kaj túr, frá Norðborg til heimastu kaj, framvið Stogunum norður á Kósina.
Upptøkan var gjørd í samband við at arbeiði at klippa saman bestu brotini í heimadystunum hjá 1. lið KÍ´s í 1994.
Tað video kann eisini síggjast niðanfyri.
Bilførari hendan dagin í 1995 var undirritaði, og at hjálpa okkum at klippa saman heimadystirnar fyngu vit hollan stuðul frá Eyðun Klakstein og fyri redegeringini stóð AWJ Video. AWJ-Foto, sum hevði ein fotohandil í Klaksvík, kopieraði video upptøkur av hvørjum einstøkum heimadysti hjá KÍ. Hvønn mikudag kundu KÍ fjeppara keypa eitt videoband av seinasta heimadystinum hjá KÍ í fullari longd við ongum frásøgumanni. Í staðin sluppu áskoðarar til orðana á VHS upptøkunum :-)


text:
Í dag helt Carl Johan Jensen flaggdagsrøðu á Vaglinum í Havn. Uppi við Norðurlandahúsið veittraðu øll tey norðurlendsku fløggini, uttan hitt sámiska, sum ikki er góðkent á hesum leiðum. Ein Rambler Classic koyrdi framvið og minti meg á, at henda dag savnast Ellisakfør niðri í Tórsgøtu.
Framman fyri Perluni í Tórsgøtu situr Eirikur Lindenskov í einum nýmálaðum reyðum Opel Kadett, longur uppi er ein reyður Morris Mini við hvítum strípum og undir valutaslanguni hjá Amariel Norðoy stendur ein blanktpoleraður Ford Mustang, svartur og klárur at leggja alla Havnina undir seg. Niðast sæst endin á ljóst gula Rambler Classic bilinum hjá Heina á Borg.
Tórður Mikkelsen lesur í útvarpsmikrofonina meðan Carl Johan Jensen ger seg kláran at halda flaggrøðuna, sum Útvarpið og Rás 2 senda beinleiðis til alt landið.
Teir tríggir, sum telja 200, standa á gáttini í Tutl á Glade Hjørn og gera seg klárar til konsertina eftir flaggdagsrøðuna. Teir hava júst givið út fløguna Vendetta. Framløgukonsertin var í Perluni leygarkvøldið, har dokumentarfilmurin hjá Sakarisi Stórá eisini varð vístur.
Á Vaglinum spæla tey í Havnar Hornorkesturi undir leiðslu av Ova Olsen, meðan skótarnir marsjera oman eftir gongugøtuni og bretska Union Jack sæst uppi á tekjuni hjá konsulinum, Thomas Hans Dam, og danska Dannebrog sæst í garðinum hjá Ríkisumboðnum niðri við Áarvegin.
Og so fór Carl Jóhan Jensen á pallin at halda røðu, sum vant við tulki. Nógv fólk varð møtt í kuldanum. Uttan at himprast vil eg beint fram siga, at hetta var besta flaggrøða, eg havi hoyrt. Sat eg heima og lurtaði eftir Útvarpinum ella Rás 2, sum sendu beinleiðis av Vaglinum, so hevði hetta helst eisini verið besta útvarpsrøða, eg nakrantíð havi hoyrt. Sum at hoyra ein eldhugaðan Kaj Munk í Havnargøtum, beint nú.
Carl Jóhan er meistarligur upplesari, sum altíð megnar at geva tekstinum flog, so tað kenst, sum stendur tú undir sveimandi hválvi og lýður á messu, sum strembar hægri og hægri. Her ber til at hoyra flaggrøðuna í Útvarpsupptøku, so sum hon varð lisin á Vaglinum. Og við loyvi frá Carl Jóhan endurgevi eg tekstin í flaggdagsrøðuni 2012 her:
Lat meg siga tað beinanvegin: Hetta er ikki ein flaggrøða.
Og nú tað er sagt fari eg at leggja fyri við trimum minnisbrotum.
Tað fyrsta haðani av Vaglinum. Tað var einaferð tíðliga í trýssárunum. Eg var lágur í gøtuni enn. Hátíðardagur mundi vera, kanska var hetta á ólavsøku, kanska flaggdagin, ið hvussu er hevði okkurt hald hevði verið og fólk stóð í smáum trunkum oman eftir og niðaneftir. Hornorkestrið riggaði av undir tinghúsgalvinum. Grátt var í veðrinum. Tað sirmaði.
Sjálvur stóð eg saman við mammu míni á gongubreytini við endan á Tinghúsvøllinum. Hon hevði turriklæð bundið um høvdið sum tá var vanligt, var í grønum frakka og tosaði við eina konu sum hevði reiðrað okkurt, ikki ólíkt blomsturpotti, oman eina túgvu av gráum hári.
Tær tosaðu og tosaðu.
Tað fekk ongan enda.
Eg knarraði. Rykti í ta grønu frakkaermina.
Men best sum eg eri um at bresta av ótolni kemur ein maður gangandi tvørturvið. Og tað var ikki hvør sum helst. Hann var í fótsíðum kyrtli og akslaði fagurvovnað kápu við gyltum krossi á bakinum. Maðurin steðgaði á eitt andarhald, áðrenn hann hvistaði yvir um Vaglið.
Eg stardi aftan á honum.
Steinbilsin.
Tað var okkurt yvirmenskt við honum. Okkurt yvirjarðligt.
Men nei.
Guð kundi hetta nú ikki vera. Guð gjørdi sær ikki óneyðug ørindi niður á jørðina, hvaðna minni oman á Vaglið í Havn. Og Jesus mundi hetta heldur ikki vera. Jesus gekk ikki gráskallutur um geilarnar í svörtum hornbrillum og við brúnari leðurtasku undir arminum.
So frægt dugdi eg í bíbilsöguni.
Kortini var eg ivaleysur í at her birtist onkur fyri eygum mínum, sum hevði lyklavald ella í minsta lagi var skipari ella stjóri í erva. Kanska sankta Pætur. Kanska Paulus sum baptistarnir, segði pápi min, trúðu mest uppá av öllum.
Hvussu var og ikki.
Maðurin í kápuni hvarv niðan brekkuna millum apotekið og bókhandilin. Eg stóð eftir við fingrinum í munninum og teirri næstan ræðuligu vissu í høvdinum at ævinleikin og dýrdin húsaðust úti á Reyni.
Eg nerti við hetta aftur seinni.
Annað minnisbrotið er hálvt hundrað ár seinni. Á Hoyvíksvegnum ein dagin miðskeiðis í februarmánað í ár og ein skái í illveðrinum.
Uttan fyri mentamálaráðið hitti eg eina konu, ið eg kenni, og av tí at vit bæði hava undirvíst í føroyskum, hon kortini munandi longur enn eg, datt prátið sum vera man niður á málið og málstandin í samfelagnum, serliga hjá teimum ungu. Hon segði mær frá einum næmingi og næmingurin skuldi greiða frá eini smásögu um ein mann, hann misti konuna ella kanska var tað barnatrúnna, ið hvussu er var maðurin syrgin, segði næmingurin, ógvuliga syrgin og hevði eitt tómt blikk í høvdinum.
Ja, sig so tað.
Men eisini hetta skal eg taka aftur í aftur seinni, tí víða eru blikk tóm í hövdum hjá öðrum enn teimum, ið syrgja konu ella barnatrúgv í Føroyum.
Triðja minnisbrotið er ein ljósmynd. Eg datt fram á hana á fjasbókini eitt kvøldið her fyri.
Men hvat.
Ein ljósmynd er í sjálvum sær eitt minnisbrot og hendan myndin var av tilburðinum her á Vaglinum ólavsökudag 1930, tá ið ein maður, ein lúsaskarvur úr Kirkjubø, skrivaði Dimmalætting, tók sær fyri at skera danabrókina niður úr flaggstongini á tinghúsinum og heingja Merkið út gjøgnum galvvindeygað á loftinum í staðin.
Men eisini hetta komi eg aftur til.
Sum nevnt í áðni: Hetta er ikki ein flaggrøða.
Týska skaldið Berthold Brecht spyr í eini yrking frá tretivuárunum Til eftirkomararnar:
Hvussu eru tíðirnar vorðnar tá ið eitt prát um trø næstan er eitt brotsverk, tí tað javngildir tøgn um so manga illgerð?
Gaman í liva vit ikki í so myrkum tíðum, sum tretivini vóru í Týsklandi, djevulskapurin fløðir ikki at okkum úr öllum ættum tjúkkur av yvirgangi og morðum.
Men vit liva í einum samfelag kortini, sum verður stýrt við snildum, við morðgírigum pretum, einum samfelag sum verður rænt. Har tey sum ráða og tey sum hava valt tey, ið ráða, og teir, sum so ella so hava keypt tey ið ráða, vilja breiða yvir fortíðina, alla fortíð bæði ta fortíð, ið fjarliðin er og ta sum nýliðin er: eitt nú árini undan og undir kreppuni í hálvfemsárunum. Vit liva í einum samfelag har samtíðin misjavnast av órætti, grammleika og líkasælu og framtíðin gáleyst verður strikað, pennastrok fyri pennastrok.
Ja, í Føroyum eru tíðirnar soleiðis nú, at ein røða á hesum degi, flaggdegnum, ið bert er orð um eitt flagg, ein slík røða er ein skarnsgerð. Kávalæti. Yvirhyljing.
Tí sigi eg enn og aftur: hetta er ikki ein flaggrøða.
Men lat meg nú taka aftur í minnisbrotini. Tað fyrsta, hetta av Vaglinum fyri hálvt hundrað árum síðani, sigur nakað um hvørjar hugmyndir vit skapa okkum av okkum sjálvum sum einstaklingar og samfelag og upp á hvørji kor vit gera tað. Ella sum ápostulin, áðurnevndi Paulus, skrivar í fyrra Korintbrævi:
Onkuntíð gerast vit vaksin og mugu leggja barnaskapin av.
Tey orðini eiga føroyingar sum tjóð, tíverri, enn eftir at taka til eftirtektar politiskt.
Annað minnisbrotið, hetta um tað tóma blikkið í høvdinum, sipar til samanhangin millum avmarkað samfelagstilvit og mentunarliga, serliga málsliga útarming. Tað tóma blikkið í høvdinum ímyndar tað almenna innlitsloysið, tað moralska streymslitið, kraddið og ta sjálvsøknu hvørkisstøðu til so siga alt, sum ikki onkursvegna er seráhugamálum hent.
Í yrking síni til eftirkomararnar viðger Brecht samtíðarvaldið í Týsklandi, ta týsku fasismuna, hvussu samfelagið, við einum tómum blikki í hövdinum eftir hernaðarliga eyðmýking í einum veraldarbardaga, eftir innankríggj, búskaparligt skrædl, arbeiðsloysi, hungur og líðingar í fleiri ár, stig fyri stig verður yvirtikið av ósambæriligum valdi og fer av lagi, hvussu grundvirðini við málsnildum verða endurútlögd og einfaldað niður í egingirnd óttans, í tögnina og at enda vitloysið.
Í Føroyum, henda flaggdagin tjúguhundrað og tólv, ber valla til at tosa um vald sum so, heldur mis-vald.
Hóast misvald ikki er vald útint við vápnum og harðskapi, men við atkvøðuni hjá veljaranum, er tað alt tað sama ósambæriligt vald. Tá ið eg hoyri tað tala gjøgnum miðlarnar, gjøgnum upplýsingarfulltrúar hjá vinnuaðali og bankum, av tingi ella úr landsstýrinum, hoyri eg aftur og aftur høpisloysið grundgeva fyri sær sjálvum.
Høpisloysi, sigi eg.
Ja, høpisloysi.
Síðani lögtingsvalið farna heyst hava almennu umboðini fyri misvaldið í Føroyum, tann sonevnda samgongan, júka upp í saman at tey útinna síni embæti við heimild í fólksins vilja.
Tey eru vald.
Men vórðu tey vald tí tey hövdu rygg og samvitsku.
Nei.
Tey vórðu vald tí tey hövdu hvørki. Hvørki rygg ella samvitsku.
Tey vórðu vald av einum veljara, sum ongantíð vil ábyrgjast fyri nakað.
Einum veljara, sum vil hava alt í senn sjálvstýri og samband, høgra og vinstra, framburð og stillstøðu, vitan og ómakaleysa fákunnu, vælferð við öllum teimum tænastum, ið hoyra til, og samstundis skattalætta fyri fleiri hundrað milliónir.
Einum veljara sum var skakaður av húsaganginum í EIK-banka og seinni í Fiskavirking, men lítið innlit fekk og kanska heldur ikki brýggjaði seg um ella evnaði at fáa innlit í, hví og hvussu hesi bakköst komu.
Íðan hvat.
Eftir meiri enn trýss ár við heimastýri og donskum fíggjarveitingum var blikkið vituligvís tómt í hövdi veljarans.
Hann stóð eftir við fingrinum í munninum og einum tvørsagnakendum innbilningi um veruleikan, ivaleysur í at danski skattgjaldarin fór at fíggja tað, sum skattalætti mundi kosta í vælferð. Hann var jú so makaleysur, danski skattgjaldarin, eitt nú tá ið tað dró at endanum hjá EIK, tá steig hann niður úr skýggjunum ein klædningur í gullbrillum og við leðurtasku undir arminum og eitt, tvey so var bankin bjargaður og veljarin við. Hitt at ein drúgvur partur av bjargingini hekk á føroyingum sjálvum og tað at uppruddingin í EIK-banka átti at verið gjørd minst eitt ár áðrenn danska eftirlitið umsíðir legði uppí, ampaðist ikki fyri veljaranum.
Verri enn so.
Hann valdi aftur í tí treysti at danskurin borgar fyri vælferðina, hvussu víkir og vendir. Men mongum brestur ætlan.
Danska stjórnin skoytti ikki um at fíggja ein skattalætta í Føroyum tá ið samanum kom.
Umboðini, ið veljarin valdi til at útinna sítt misvald, samgongan sum sagt, hövdu annað í kvittanum enn at kæra seg um vælferð hansara. Tey fóru tvørturímóti miðvíst í holtur við at rigga vælferðina av eftir høgrarótøkum leisti.
Undir tí yvirlæti at landskassahallið fyri alt í verðini má minkast, verður jabbað og jabbað um sparingar.
Tað almenna verður spart inn á bein.
Hetta rópa tey upp á umskiping og fullnýting, men í royndum styðja sparingarnar beinleiðis og í stórum upp undir spillingina í samfelagnum, henda frammanundan alt ov rótfasta og útbreidda arvan.
Stovnar sum eru bráðneyðugir til at skapa samfelagnum vitan og kunnleika um seg sjálvt, um búskapin og onnur átrokandi viðurskifti, tak t.d. Landsbankan, verða annaðhvørt avtiknir ella lamskerdir.
Ráðini í landsfyrisitingini, eitt nú fiskimálaráðið, ið átti at røkt áhugamálini hjá samfelagnum sum heild t.d. í sambandi við tilfeingið, virkar í staðin sum ein tænastuveiting til vinnuaðalin, til nakrar skammleysar ríkiskroppar, sum ætla sær alt upp á sínar treytir við teirri grundgeving at teir vórðu fermdir við sjóráma upp í nasarnar og tískil eru heimastýrisins útvaldu á jörð.
Tað gav at bíta henda dagin tá makrelurin kom til skiftis.
Samfelagið, sum eigur tilfeingið, fær bert ein miskunnarbita av tí sum tað er vert, eitt naturskursl.
Restina, bróðurlutin fær vinnuaðalin, fleiri hundrað milliónir og bankarnir, hesir sfinksarnir á fíggjarmarknaðinum lata miðlafulltrúar sínar nikka tigandi, hvør skal siga: Hetta er vit og skil.
Hartil kemur at tey, sum veljarin seldi seg í hendurnar á í heyst, rættiliga hava fingið samfelagið í stríð við seg sjálvt teir krákumánarnar tey hava sitið í samfelagsrongini.
Ójavnin veksur, ein gjógv opnast millum tey, ið hava og fáa, og tey, sum lítið eiga og tikið verður frá.
Og spillingin dregur upp í seg aftur eins og makrelbýtið vísir.
Líkindini til eina framtíð í Føroyum hjá tí uppvaksandi ættarliðnum fækka.
Fleiri og fleiri velja at flyta av landinum við alla og tey sum húka eftir yppa öksl, draga líkasæluna fyri öll vindeygu og ötast í mesta lagi tá ið onkur bannar í barnaútvarpinum.
Samgongan og hennara næstu, vinnuaðalin og bankarnir, kunnu saktans breiða upp á seg, kunnu skylda alt, sum illa fer upp á onnur, ikki síðst fjölmiðlarnar (t.d. skal skattalættaójavnin vera okkurt, sum blöð og kringvarp hava billað fólki inn) og ber ikki til at skylda upp á fjölmiðlarnar, so er lagamanni at kenna óráðiligum viðurskiftum í útlondum um ella hava tey sum ivast ella finnast at til hólgar fyri seg, fakfelagsumboð, frøðingar, mentafólk og kanska, hvør veit, einligar mammur og enntá tey samkyndu.
Har sum blikk eru tóm í hövdinum ber so mangt til.
Men nú til triðja minnisbrotið.
Hetta tá ið danabrókin á sinni varð skorin niður úr flaggstongini á tinghúsinum og Merkið hongt út gjøgnum galvvindeygað á loftinum í staðin.
Fyri hann, lúsaskarvin sum Dimmalætting skírdi hann, ið kvetti flagglínuna ta ólavsökuna í 1930 var tað sjálvsagt, hvat Merkið hevði at týða. Tað umboðaði eina hugssjón, eina hugmynd av Føroyum sum sjálvstöðugt land, sum eitt samfelag við eini framtíð, eitt samfelag loyst úr tí spillingarhafti, ið útlendskar fíggjarveitingar óumberliga eru (og tey sum ivast áttu at lisið bókina Deyðans stuðul eftir afrikanska fíggjarfrøðingin Dambisu Moyo).
Góðu fundarfólk, mínir forbannaðu samsvíkar.
Eg spyrji hvørjum ætla tit at Merkið skal flagga fyri í hesum tíðum, tá ið tey fýra opinberingarrossini: spilling, grammleiki, misjavni og skammloysi fara dundrandi gjøgnum samfelagið, kleyra vælferðina upp við hógvum sínum, hekla fyrisiting og vitanarstovnar undir, fretandi á allan sóma og alla samhyggju?
Hvørjum skal merkið flagga fyri, nú tey ungu velja Føroyar frá og rýma?
Hvørjum skal Merkið flagga fyri, tá ið almennir fjølmiðlar verða tiptir og einans bergmála høpisloysið grundgeva fyri sær sjálvum, einans líkasæluna hjá veljaranum, tey tómu blikkini í hövdunum.
Hvørjum skal Merkið flagga fyri, tá ið fyrilitsloysið hjá vinnuaðali og fákappingardrotnum á fíggjarmarknaðinum hava sviðið okkara framtíðarjørð av?
Hvørjum skal Merkið flagga fyri, tá politikkararnir hóra saman av fáfongdini einsamallari í sínum endaleysa klandri um, hvør ið eigur heiðurin av tí, sum eingin teirra hevur avrikað.
Ja, eg spyrji tykkum, hvørjum skal Merkið flagga fyri og eg endurtaki: hetta er ikki ein flaggrøða.


text:
VIÐTØKUR FYRI EIGARAFELAGIÐ MILLUM GILJA
I: Navn, heimstaður og endamál
§1
Navn felagsins er: Eigarafelagið Millum Gilja, í Hoyvík.
§2
Endamáll felagsins er:
a.at taka sær av øllum felags áhugamálum limanna í sambandi við framtíðar viðlíkahaldi og umsiting av felagsútbúnaði og í líkum málum at umboða limirnar mótvegis kommununi og øðrum almennum stovnum.
b.at hava umsorgan fyri, at eingin av íbúgvunum i nýtslu sínari av ognini ger nakað, sum spillir dámin av búðstaðarøki, ella á annan hátt er til ampa fyri grannarnar.
II: Limir felagsins
§3
Limarætt og limaskyldu hava allir núverandi og komandi eigarar av grundstykkjum Millum Gilja.
Limur kann bert verða koyrdur úr felagnum, um hann ikki Iýkur skyldur sinar, og hetta verður viðtikið á aðalfundi, eftir at limurin frammanundan hevur fingið skrivliga ávaring frá nevndini.
§4
Limirnir ábyrgjast ikki persónliga fyri skyldur felagsins, men einans við limagjaldinum.
III: Nevndin
§5
Felagið verður stýrt av eini 5-mannanevnd, sum verður vald á aðalfundi.
Nevndin fær fulltrú til at fremja endamál felagsins og umboðar felagið úteftir.
Nevndin hevur fulltrú til vegna felagið og hvønn einstakan lim at undirskriva øll neyðug skjøl til fremjan av endamál felagsins, herundir sáttmálar við arbeiðstakarar, veðsetingarskjøl og Iániskjøl. Somuleiðis hevur nevndin heimild til at samráðast við og gera møguligar avtalur við kommununa og aðrar almennar stovnar til tess at fremja endamál felagsins.
§ 6
Tann í §5 umrødda nevndarfulltrú fer úr gildi, tá útstykkingin er liðug, allar útreiðslur í hesum sambandi goldnar, og hvør limur fingið skeyti uppá sítt grundstykki.
Nevndin hevur til uppgávu at taka sær av øllum felags áhugamálum limanna.
Um tað, sum gerst á nevndarfundi, verður frágreiðing skrivað í fundarbókina.
§7
Nevndin skipar seg sjálv við formanni, næstformanni og kassameistara. Nevndarformaðurin og nevndarlimirnir fáa samsýning fyri arbeiði sítt. Samsýningarnar verða um neybugt at ásetast av aðafundinum.
IV: Abalfundurin
§8
Aðalfundurin er hægsti myndugleiki felagsins.
Einans á aðalfundinum kunnu viðtøkurnar verða broyttar ella felagið tikið av.
§9
Arsaðalfundurin verður hildin í apríl ella maj mánaði við hesi skrá:
Fráigreiðing um virki felagsins í farna ári og framløga til góðkenningar av ársroknskapi við grannskoðaraátekning.
Val av 3 nevndarlimum og 2 tiltakslimum.
Val av grannskoðara.
Ymiskt.
Eykaaðalfundur verður hildin, tá nevndin heldur tørv vera á tí, ella tá í minsta lagi 1/4 av limunum krevja tað.
§10
Aðalfundurin verður hildin í Tórshavnar kommunu og fundarboð send limunum í minsta lagi 8 dagar undan fundinum.
Rætt til at møta á fundi hava limir felagsins.
Hvør limur hevur eina, atkvøðu.
Aðalfundurin velur fundarstjóra.
Allar avgerðir verða tiknar við vanligum atkvøðumeiriluta.
Til at samtykkja broytingar av viðtøkunum ella avtøku av felagnum krevst tó, at í minsta lagi helmingurin av limunum eru á fundið og at meirilutin av teimum, ið eru á fundi, greiða atkvøðu fyri.
Er minni enn helmingurin av limunum á fundinum, men verður uppskotið viðtikið av teimum, sum vóru á fundi, verður nýggjur aðalfundur hildin innan 14 dagar, og á hesum fundi kann uppskotið verða viðtikið, uttan mun til hvussu nógvir limir eru á fundinum.
Um tað, sum gerst á aðalfundi, verður frágreiðing skrivað í fundarbókini.
V: Hvussu felagið verður bundið
§11
Felagið verður bundið av formanninum.
Avgerðir, ið føra við sær figgjarliga ábyrgd fyri felagið ella teir einstøku limirnar, herundir undirskriving av arbeiðbstakarasáttmálum, lániskjølum og veðskuldabrøvum, krevja tó undirskrift av øllum nevndarlimum.


text:
Vælvitandi um, at hetta kann bera brá av prostituión, so velji eg í dag, at viðmæla jólakonsertirnar, sum mín kundi Reinsaríið skipar fyri.
Eg klári bara ikki at lata vera, um tað ber til at fáa barnagentu hesi kvøldini konsertirnar eru, so ætli eg mær til allar. Bara hús orkestrið í sær sjálvum, er nóg mikið til at fáa meg at spurta oman í Tórsgøtu. Hygg at hesi myndini av teimum, hon er alt ov dýrabær. Men konseptið at seta Føroya størsta tónlistarliga kitchfrøðing Knút Háberg Eysturstein saman við trimum limum í Konfekt, tað ljóðar sum a match made in heaven.
Men fara vit víðari og hyggja at gestasangarunum, so verður tað neyvan betur enn hetta. Fyrsta kvøldið eru tað eingin minnið enn Høgni Lisberg (ivaleyst mín yndisartistur og ein veruliga jólastjørna, ið blómar alt árið), Hallur Joensen, kontrikongurin sjálvur, og Guðrið Hansdóttir, ið bæði sum solistur og í Byrta hevur lagt Føroyar fyri sínar føtur.
Annað kvøldið verður ikki minnið spennandi, Bjøllubandanum verður aftur í Reinsarínum 18. desember, hesaferð eru gestirnir tær báðar poppdivurnar Lena Andersen og Greta Svabo Bech og 200 oddamaðurin Niels Arge Galán.
Felags fyri øll trý er, at tey hava gjørt um seg við jólasangum seinastu árini. Greta er superaktuell við sínum sangi til jólakalendaran hjá Kringvarpinum “Myrkablátt“, meðan Lena gjørdi fyri nøkrum árum síðan veruliga um seg við síni útgávu av “Happy x-mas, war is over” hjá John Lennon.
Hóast Niels best er kendur úr rokkinum og punkinum, so hevur hann absolutt eisini eina bleyta og jólaliga síðu, hetta fekst sjón fyri søgn fyri í fjør, tá hann sum oddamaður í The Ambassadors croonaði seg í gjøgnum “Blue Christmas”, ið var ein jólaheilsan frá Sendistovuni
Seinasta konsertin hjá Bjøllubandanum við serligum gestum, verður 20. desember. Hvørji tey vera, er ikki alment enn, men tað verður um møguligt uppaftur meira spennandi enn hini kvøldini.
Góðu fittu Nudlalesarar
Nú í jólamánaðinum, er ein jólakalendari er á hvørjum horni. Mær so líkt, so vil eg ikki skilja meg burturúr, so sjálvandi er eisini ein jólakalendari her á Nudlum.
Hvønn dag fram til jóla deili eg okkurt gott við tykkum. Tað kann vera ein góður sangur, ein góð mynd, ein yrking, eitt viðmæli, ein leinkja, eitt filmklipp, ein søga, ein gáta ella okkurt heilt annað.
Seinastu 19 árini ella so, havi eg havt pakkakalendarar til synir mínar, líltar gávur, summar jólaligar, aðrar ikki so jólaligar. Soleiðis verður eisini her á Nudlum.
Vónandi tíma tit at vitja aftur, um ikki hvønn dag, so næstan hvønn dag, eg kann enntá lova, at summi klipp ella sangir vera somikið góð, at tit saktans kunnu vitja fleiri ferðir hvønn dag.
Tykkum ynskist ein góður jólamánaði.


text:
Nýggjastu tíðindi
Norðurjól, jólatrø og ferðslan komandi vikuskiftið
Dagføring: Jólatrøini í bygdunum verða tendrað í viku 49.
Leygardagin er Norðurjól á skránni í Vágstúni, har jólatræið eisini verður tendrað. Her kanst tú lesa meira um skránna leygardagin, hini jólatrøini í kommununi og ferðslubroytingar í samband við Norðurjól.
Aftur í ár bjóðar Klaksvíkar kommuna øllum til stóra ókeypis tiltakið Norðurjól, sum Visit Norðoy samskipar fyri kommununa. Pallur og tjøld verða sett upp á økinum, har møguleiki verður at hoyra livandi jólatónleik, og at vitja sølubásarnar, sum í ár eru á tremur við føroyskum rávørum og føroyskum sniðhondverki. Eisini verður heit suppa, gløgg o.a. til keyps.
Ferðslubroytingar
Í samband við tiltakið verður Vágstún stongt fyri gjøgnumkoyring frá fríggjadegnum 1. desember kl. 13.00 til leygardagin 2. desember kl. 22.00. Broytingin sæst á myndini niðanfyri.
Visit Norðoy samskipar tiltakið fyri Klaksvíkar kommunu, og vegleiðandi skelti verða sett upp í økinum.
Jólatrøini í kommununi
Jólatræið í Vágstúni verður tendrað leygardagin 2. desember kl. 15.30.
Andras Sólstein, savnsleiðari heldur røðu, og Klaksvíkar Hornorkestur spælir.
Jólatræið í Ánunum verður tendrað mikukvøldið 6. desember kl. 17.00
Ove Frederiksen, stýrimaður heldur røðu, og Klaksvíkar Hornorkestur spælir
Jólatræið á Norðoyri verður tendrað mikukvøldið 6. desembur kl. 19.00
Røða verður hildin – ein Kaffimunnur er at fá, og Klaksvíkar Hornorkestur spælir
Kalsoy
Jólatræið á Trøllanesi verður tendrað hóskvøldið 7. desember kl. 18.00
Jólatræið í Mikladali verður tendrað hóskvøldið 7. desember kl. 19.00
Jólatræið á Húsum verður tendrað hóskvøldið 7. desember kl. 20.00
Jólatræið á Syðradali verður tendrað hóskvøldið 7. desember kl. 20.30
Markus í Norðnastovu, bóndi heldur røðu, og Klaksvíkar Hornorkestur spælir
Sam siglir í hesum sambandi av Klaksvík kl. 17.15 og av Syðradali kl. 21.30 – bussur er við í ferðini.
Svínoy
Jólatræið í Svínoy verður tendrað leygardagin 9. desember kl. 16.00
Poul Sivar Olsen heldur røðu, og Klaksvíkar Hornorkestur spælir
Ritan fer av Hvannasundi kl. 14.45, og Ritan siglir leiguferð úr Svínoy kl. 17.30
Nýtt í kommununi
Foreldur, ið lúka ásettu treytirnar, kunnu søkja um fíggjarligt frípláss á kommunalu dagstovnunum og í dagrøktaskipanini. Les meira »
Beinta Klakstein, Signhild V. Johannesen, Tummas Lervig, Herfrí J. Sørensen og Beinir Johannesen, øll limir í Trivnaðarnevndini bø… Les meira »
Arbeitt verður við vatnveitingini til Edmundstrøð, Ánirnar og Strond frá kl. 8 og inntil arbeiðið er liðugt. Les meira »


text:
1902
Innihaldsyvirlit
Hendingar[rætta | rætta wikitekst]
- Tíðindablaðið Búreisingur verður útgivið fyrstu ferð.
List[rætta | rætta wikitekst]
Bókmentir[rætta | rætta wikitekst]
Heart of Darkness hjá Josef Conrad
Ítróttur[rætta | rætta wikitekst]
Fótbóltur[rætta | rætta wikitekst]
Føðingar[rætta | rætta wikitekst]
- 4. februar - Charles Lindbergh, amerikonsk floghetja (d. 1974)
- 19. apríl - Martin Joensen, føroyskur rithøvundur (d. 1966)
- 23. apríl - Halldór Kiljan Laxness, íslendskur rithøvundur (d. 1998)


text:
OGNIR til sølu/leigu
BYGDARRÁÐSFUNDIR
LÝSINGAR
Arbeiðsfólk at sláa
freist at søkja: 23.05.2018
Námsfrøðingur til dagstovnaøkið
freist at søkja: 30.05.2018
Reingerðarfólk til Látipípuna
freist at søkja: 30.05.2018
KORT
VEÐRIÐ
Sambinding í Vestmanna
15.11.2017
Nú verður sambinding eisini í Vestmanna
Integratiónstiltakið, sambinding, ið seinastu árini hevur verið í Runavík, Havn, og Klaksvík, kemur nú eisini til Vestmannar. Vit bjóða øllum til drekka og prát, sum eru áhugað í at knýta bond millum føroyingar, sum hava sín uppruna her og føroyingar, sum hava meira aktivt hava valt at búseta seg her.
Heitið á tiltakinum er eitt orðaspæl. At hava stokkarnar við, tá vit hittast til bindiklubb og aðrar samkomur er føroysk mentan. Her hittast vit til at binda saman bond millum ymiskar mentanir, við ella uttan stokkar og garn.
Sambinding verður á bókasavninum í Vestmanna, eitt mikukvøld um mánaðin, veturin 2017/2018.
Tiltakið verður fyrstu ferð mikukvøldið 22. nov. Kl. 19-21
Øll eru hjartaliga vælkomin – kvinnur og menn!
KOMMUNUSKRIVSTOVAN
Vestmanna kommuna
Bakkavegur 8
Postboks 91
FO-355 Vestmanna
Tel. +298 770 100
Fax +298 770 101
vestmanna(a)vestmanna.fo
Kommunuskrivstovan er opin:
mánadag-fríggjadag
kl. 9.00 - 15.00
Kontunummur
Eik Banki: 9181-123.097.4
Bank Nordik: 6460-110.628.9
Suðuroyar Sparikassi: 9870-997.298.7
Barnaansing: 6460-156.028.1
Staðið FM 101
Sunnukvøld frá kl. 21
Hóskvøld frá kl. 21 (endursendingar)


text:
Virkisvitjan í Eysturoy14. mai 2018
Á búskaparbreytini fara næmingar javnan á virkisvitjanir. 17M, ið er flokkur á 1. árið á búskaparbreytini, varð á virkisvitjan í Eysturoy 23. apríl. Vitja varð hjá KJ Hydraulik, JT Electric og Vónini.
Talan er um nakrar av mest innovativu framleiðslufyritøkunum í landinum, sum samstundis eisini grunda stóran part av virksemi sínum á útflutning.
KJ Hydraulig, JT Electric og Vónin eru sonevndar B2B fyritøkur (Business-to-Business), sum selja vørur og tænastur til aðrar fyritøkur og ikki til endaliga brúkaran.
Vit hugsaðu, at tað er eitt gott hugskot, at næmingarnar sleppa á gátt hjá slíkum B2B fyritøkum, sum tey ikki hoyra um dagliga.
Næmingarnir fyrireikaðu vitjanina væl, og skulu skriva og lata inn eina uppgávu um fyritøkurnar, umframt at tey skulu gera eina framløgu. Næmingarnir eru býttir í bólkar, sum serliga koma at hugsavna seg um eina av teimum trimum fyritøkunum.
Steinbjørn í Dali, lærari í virkisbúskapi, og Regin Hammer, lærari í sølubúskapi, fyriskipaðu vitjanina.