text:
Landskassahall á nærum 200 mió. kr. Vaksandi ójavni millum lág- og hálønt. Vaksandi tal av børnum í fátækraváða.
Vaksandi skuld. Vaksandi ríkisveiting. Manglandi nýskipanir. Hetta vóru nakrar av fyritreytunum, tá samgongan tók við í september 2015.
Lyftið til føroyingar var, at nýggja samgongan skuldi venda hesi gongd.
Vit skuldu býta virðini javnari í Føroyum – eitt nú við skattalætta til lág- og miðallønt.
Vit skuldu tryggja, at eingi børn fóru at vaksa upp í fátækradømi í Føroyum – eitt nú við, at lata ískoyti til barnafamiljur í fíggjarliga trongum korum.
Vit skuldu raðfesta íløgur í ungdómin og fólkavøkstur – eitt nú við longdari barsilstíð og fleiri útbúgvingum á Fróðskaparsetrinum.
Vit skuldu geva pensjónistum fíggjarligan lætta – eitt nú við hækking av pensjónsviðbótini, lækking av KVF-gjaldi og øktum útgjaldi úr Samhaldsfasta.
Vit skuldu seta gongd á nýskipanir innan fiskivinnu, pensjónsøkið og heilsuverkið.
Og vit skuldu seta kós móti einum sjálvbjargnum Føroyum – eitt nú við at venda halli til avlop á fíggjarlógini, byrja at rinda aftur skuld, meira vinnugransking, fastfrysta ríkisveiting, og heimtaka ábyrgd av fleiri málsøkjum.
Vit vóru vitandi um, at tað fór at krevja nógv og stór tøk, at venda gongdini, men alt hetta er nú sett í verk. Tí samgongan lovaði føroyingum einar meira samhaldsfastar, sjálvbjargnar og tíðarhóskandi Føroyar. Vit fremja nú í verki tað vit lovaðu.
1. SJÁLVBJARGNI
Vit lovaðu ein sjálvbjargnan føroyskan búskap og størri politiskt frælsi – eitt nú við at venda hall til avlop, og at heimtaka politiska ábyrgd av fleiri økjum. Hetta fremja vit nú í verki.
Størri búskaparligt og politiskt sjálvbjargni
Føroyar fara frá at hava hall á landsins fíggjarlóg átta ár á rað til, at hava avlop á fíggjarlógini fyri 2016. Hetta er alneyðugt, tí hóast búskaparliga góðar tíðir hevur landið havt hall í 8 ár á rað. Samanlagt hava hallini verið omanfyri 3 mia. kr. Bruttoskuldin hjá landinum er nú nærum 6 mia. kr. So stór hevur skuldin ikki verið síðan kreppuárini í 1990’unum. Vit mugu fara undir at rinda skuld aftur – ikki halda áfram at økja hesa. Bara fyri at rinda avdráttir av eini skuld á 6 mia. kr. krevjast 300 mió. kr. árliga yvir 20 ár. Hartil koma renturnar.
Útgangsstøðið hjá samgonguni, tá ið hon tók við í september 2015, var ein framroknað fíggjarlóg við halli á 144 mió. kr. í 2016. Tá vórðu allar vanligar rakstrarjáttanir enntá framskrivaðar við 0 kr. í vøkstri og 0% í lønar- og prísvøkstri. Bert lógarbundnu játtanirnar vórðu framskrivaðar við tí, ið lógin ásetir og tí, ið landið hevði bundið seg til. Við lønarframskriving og javning nærkaðist hallið tí 200 mió. kr. Tí hava tiltøk verið neyðug bæði í rakstri, íløgum og á inntøkusíðu landsins fyri at venda gongdini. Eitt nú verða tilfeingisinntøkurnar frá ali- og fiskivinnuni øktar, tó gerast hesar ikki størri samanlagt, enn undanfarna samgonga hevði ætlanir um, og hevur fráboðað í vár í fíggjarkørmunum fyri 2016.
Tað er ikki bert búskaparligt sjálvbjargni, ið er málið. Eisini politiskt sjálvbjargni. Fleiri heimtøkur av ábyrgd av málsøkjum, sum í dag eru undir donskum lóggávuvaldi, verða tí framdar. Í 2016 verða eftir ætlan persóns-, familju- og arvamál og útlendingamál heimtikin. Eisini verður farið undir at átaka størri ábyrgd av loftrúminum.
Búskapargrunnurin, Landsbankin og ríkisveitingin
Harafturat eru stig tikin til, at steðga vaksandi ríkisveitingini, hvørs upphædd nú verður fastfryst, og Landsbanki Føroya verður endurstovnaður. Búskapargrunnur Føroya verður eisini endurnýggjaður og fingin at virka – eitt nú sum konjunkturjavnandi amboð, og at leggja upp fyri avleiðingunum av broyttu fólkasamansetingini og forskattingini av pensjónum. Frá og við 2016 verður 20% av avlopinum á fíggjarlógini flutt í Búskapargrunn Føroya. Vit vilja eisini taka størri ábyrgd í altjóða samfelagnum, og tí verður játtanin til neyðhjálp hækkað í 2016, eins og uttanríkispolitiska heimildarlógin – sum á fleiri økjum avmarkar møguleikar Føroya í altjóða høpi – verður endurskoðað og broytt.
Virðisøking og vinnumenning
Týðandi liður í, at gerast sjálvbjargin er, at fremja munandi størri virðisøking av tilfeingi landsins. Vit vilja tí skapa góðar umstøður hjá vinnum at trívast og mennast í. Fyri at stimbra virðisøking í fiskivinnuni og vinnulívinum sum heild, er økt játtan sett av til fiskivinnuroyndir, og somuleiðis til Granskingargrunnin, herundir til vinnugransking. Vit vilja eisini fara undir nýggja havrannsóknarskipið, sum hevur bíðað alt ov leingi. Eitt skip, ið fer at stuðla undir hav- og umhvørvisgransking og aðra gransking, og viðvirka til, at vit mótvegis altjóða samfelagnum framhaldandi við leypandi kanningum og gransking kunnu undirbyggja okkara fiskirættindi í føroyskum havøki.
Eisini er játtan sett av til, at fáa framt ein landbúnaðarpolitikk, ið ger okkum meira sjálvbjargin og framkomin innan landbúnað. Samstundis verða stig nú tikin til, at fáa marknaðarført Føroyar sum tænastudepil fyri skip, ið sigla framvið á okkara leiðum, og at fáa framt betri samskipan av ferðavinnutænastum í Føroyum. Hartil verður ferð nú sett á talgildingina av Føroyum. 10 mió. kr. eru settar av til hesa verkætlan í 2016. Hetta verður viðvirkandi til, at vit kunnu fáa eina føroyska talgilda undirskrift um eitt ár. Hetta leggur samstundis eisini lunnar undir framhaldandi talgilding og menning av føroyska samfelagnum og KT-vinnuni.
Skattalættin og lækkaði lønarskatturin fer eisini at gera Føroyar og føroyska vinnu meira kappingarfør.
2. SAMHALDSFESTI
Vit lovaðu javnari býti av landsins virðum – eitt nú við skattalætta til lág- og miðallønt, betri barsilsskipan og ískoyti til fátækar barnafamiljur. Hetta fremja vit nú í verki.
Munandi skattalætti til lág- og miðallønt
Vit vilja lætta um hjá teimum, ið hava størst tørv á hesum. 1. januar verður tí settur í verk ein stórur skattalætti á samanlagdar 137 mió. kr., sum hevur við sær, at lág- og miðallønt fáa ein skattalætta upp í 8.500 kr. um árið. Hetta tryggjar, at framgongdin í búskapinum og pørtum av vinnulívinum seinastu árini í størri mun fer at koma øllum til góðar – eisini teimum, ið ikki fingu lut í sokallaða flatskattalættanum í 2012. Eisini verður hesin skattalættin framdur á ábyrgdarfullan hátt, og er fult fíggjaður. Almennar útrokningar vísa, at alt íroknað (allar lógarbroytingar og gjøld íroknað) vil ein lág- og miðallønt familja fáa góðar 1.000 kr. meira at liva av um mánaðin – um 13.000 kr. meira um árið – í 2016 í mun til 2015. Hetta fer at muna.
Kringvarpsgjaldið verður eisini broytt soleiðis, at ung, støk og pensjónistar fáa ein munandi lætta í gjaldinum. Broytingin í gjaldinum hevur eitt nú við sær, at ung undir 24 ár fáa ein lætta á umleið 3.600 kr. árliga, stakir persónar ein lætta á 1.800 kr. árliga, og stakir pensjónistar ein lætta á 3.000 kr. árliga í gjaldinum.
Barsilsfarloyvið longt og ískoyti til barnafamiljur
Vit vilja tryggja, at eingi børn vaksa upp í fátækradømi í Føroyum. Barnafamiljur við avmarkaðum fíggjarligum rásarúmi fáa tí ein munandi lætta frá 1. januar 2016 við serstøkum ískoyti. Ein stakur uppihaldari við lágari inntøku og við tveimum børnum fer komandi ár, at kunna søkja um eitt mánaðarligt ískoyti á nærum 2.000 kr.
Málið er eisini, at leingja barsilstíðina upp í 1 ár. Tí eru stig longu tikin til, at leingja farloyvið við 6 vikum afturat í 2016. Eisini hetta fer at gera gerandisdagin lættari hjá barnafamiljum.
Penjónistar fíggjarligan lætta
Vit vilja eisini geva fólkapensjónistum ein fíggjarligan lætta í 2016. Samlaðu átøkini í samband við fíggjarlógina fyri 2016 tryggja, at stakir fólkapensjónistar, ið bert hava fólkapensjón og Samhaldsfasta at liva av, fáa 4.600 kr. meira fíggjarligt rásarúm í 2016, og er talan um hjún fáa hesi samanlagt 4.700 kr. í fíggjarligum lætta. Fyri pensjónistar við inntøku við síðuna av pensjónini, verður lættin enn størri, tí skattalættin til lág- og miðallønt eisini kemur hesum til góðar. Er talan um stakan pensjónist við inntøku afturat pensjónini á 10.000 kr. mánaðarliga, er samlaði fíggjarligi lættin um 8.800 kr. árliga, og er inntøkan 20.000 kr. mánarliga, er samlaði lættin 10.600 kr. árliga.
3. TÍÐARHÓSKANDI
Vit lovaðu, at gera Føroyar meira tíðarhóskandi – eitt nú við nýskipanum, grønari Føroyum og fleiri íløgum í útbúgving, gransking og mentan. Hetta fremja vit nú í verki.
Fleiri útbúgvingar og styrkt mentan
Íløgur í ungdómin og útbúgving, gransking og mentan eru týðandi partar av at tryggja framtíð Føroya. Vit hava tí sett okkum fyri, at fara undir at fremja ein veruligan lestrarbý (campus) í verki. 8 mió. kr. eru settar av til hetta, samstundis sum nakrar mió. kr. eru settar av til, at Fróðskaparsetrið skal kunna fara undir nýggja útbúgving í búskaparfrøði, og at taka fleiri lesandi inn á sjúkrarøktarfrøði útbúgvingina longu í 2016.
Uttan ríkt mentanarlív og list vóru vit eitt fátækt land og fólk. Vit vilja tí stimbra tað ríka mentanar- og listavirksemið, ið er í Føroyum, og verða Mentanargrunnurin, Føroya Symfoniorkestur, Musikkskúlin og filmslistin tí eisini styrkt í 2016. Eisini er játtanin til ítrótt hækkað. Fyri framman standa eisini átøk at stimbra føroyska málið, eins og málið er, at nýtt Tjóðleikhús verður veruleiki í samgonguskeiðnum.
Orku- og umhvørvisvinarlig átøk
Vit vilja eisini gera Føroyar tíðarhóskandi og sjálvbjargnar tá umræður at reka ein meira umhvørvis- og orkuvinaligan politikk, so vit dálka minni og gera okkum minni heft av oljuinnflutningi og skiftandi oljuprísum. Avgjaldið á eldrivnar bilar verður tí lækkað, og eisini eru tvær mió. kr. settar av til orku- og umhvørvisvinalig tiltøk í 2016. Samstundis fer arbeiðið í gongd, at gera ein “grønan pakka” við fleiri átøkum, ið skulu flyta Føroyar framá á grønu leiðini.
Nýskipanarárið 2016
Fyrstu stigini eru sostatt longu tikin, ið vilja tryggja føroyingum einar meira sjálvbjargnar, samhaldsfastar og tíðarhóskandi Føroyar. Men árið 2016 verður eitt sera avgerandi ár, har framdar verða tær nýskipanir, ið skulu til, fyri at flyta Føroyar framá á fleiri økjum – og at tryggja haldførið í okkara vælferðarsamfelag og búskapi.
Eftir ætlan verða uppskot til pensjónsnýskipan og fiskivinnunýskipan klár í 2016. Hesar nýskipanir skulu gerast í breiðum samstarvi á Løgtingi, og í samstarvi við allar viðkomandi partar. Harumframt verður menningarætlan fyri heilsuverkið klár á vári 2016, og eisini verður farið undir at fyrireika fólkaatkvøðu um nýggja Stjórnarskipan, ið skal vera í 2017. Ein skattanevnd fer í komandi ári eisini til verka, at gera tilmæli til eina endurnýggjaða skatta- og avgjaldsskipan í Føroyum. Eina skipan, ið skal tryggja ein haldføran búskap fyri bæði land og kommunur, og tryggja, at Føroyar og føroyskt vinnulív hava støðugar og kappingarførar skatta- og avgjaldsskipanir nú og framyvir.
Fremja í verki tað vit lovaðu
Nýggja samgongan hevur í sambandi við hesa fyrstu fíggjarlógina havt sera stutt skotbráð at fremja mongu átøkini. Hetta orsakað av, at løgtingsvalið fall so seint í árinum. Fyri framman stendur eitt nýtt ár við ríkum møguleikum, at fremja komandi nýskipanirnar og átøkini, ið tøttum samstarvi og samráði við allar viðkomandi partar. Gleði meg til árið og átøkini fyri framman, og fegnist um, at vit hava sett eina nýggja kós móti einum meira sjálvbjargnum, samhaldsføstum og tíðarhóskandi Føroyum.
Fíggjarlógin fyri 2016 er nú samtykt, og fyrstu stigini longu tikin. Tí vit fremja sjálvandi í verki tað vit lovaðu.
Við ynskjum um eitt eydnuberandi og savnandi nýggjár fyri fólk, vinnu og land.
Kristina Háfoss
Landsstýriskvinna í fíggjarmálum


c: text/html

text:
Okkurt um fimm milliónir donsk persónstøl og heilsuupplýsingar vórðu av óvart givnar kinesiskum visum-myndugleikum, staðfestir danska dátueftirliti. Tað upplýsir DR.
Heilt nágreiniliga er talan um upplýsingar um 5,28 milliónir fólk, ið búðu í donskum kommunum frá 2010 til 2012.
Upplýsingarnar lógu á tveimum ókrypteraðum fløgum, sum av óvart vórðu latnar kinesisku visa-myndugleikanum, Chinese Visa Application Centre.
Dátueftirlitið finst hvastliga at, at upplýsingarnar ikki vóru krypteraðir, men sigur seg ikki gera meira við málið.

robotstxt: allowed

filter: keep


text:
Bergtóra Hanusardóttir heiðrað á Landsbókasavninum 15. november
13-11-2016
Í sambandi við at Bergtóra Hanusardóttir fyllir 70 ár hevur Landsbókasavnið alment tiltak týsdagin 15. november kl. 17.00, har Bergtóra verður heiðrað.
Á tiltakinum hevur Hanus Kamban framløgu um ritverk hjá Bergtóru, Gunnvá Zachariassen lesur upp úr úrvaldum útgávum og síðani framførur sangbólkurin Kata føroyskar sangir. Eisini bjóðar Landsbókasavnið kaffi/te, køkur og frukt. – Tiltakið verður í hølunum hjá Landsbókasavninum í J.C. Svabosgøtu 16. Øll eru vælkomin.


text:
Leygardagin 18. apríl andaðist Birgit Hestoy, undangongukvinna í føroyskari svimjing, 88 ára gomul.
Birgit varð fødd í 1926. Hon var dóttir Richard B. Thomsen á Tvøroyri. Hon gjørdist svimjilærari í skúlanum og kvøldskúlanum á Tvøroyri, og lærdi hundraðtals børn og vaksin at svimja.
Hon var í 1964 ein av stovnarunum av Tvøroyrar Svimjifelag, sum hóast tann bara 12.5 metur langa svimjihylin á Tvøroyri gjørdist eitt av sterkastu feløgum í Føroyum, fram til tað í 2007 legði saman við Vágs Svimjifelag í enn sterkari Suðuroyar Svimjifelag.
Birgit svam nógv á sjónum og var javnan at síggja á Trongisvágsfirði, í tíðarskeiðum hvønn tann einasta dag. Hon royndi seg eisini í kappsvimjingum á sjónum.
Kendasti svimjarin hjá Birgit er helst sonur hennara Jon Hestoy, sum seinni flutti til Danmarkar og varð fleirfaldur danskur meistari í svimjing, og undangongumaður í føroyskari svimjing yvirhøvur. Birgit var eisini omma navnframu svimjararnar, Dánjal og Bartal Hestoy.
Føroysk svimjing mintist Birgit Hestoy sunnudagin á úttøkustevnuni í Gundadali við tøgn í ein minutt.
Ærað veri minnið um Birgit Hestoy.
Vegna Svimjisamband Føroya
Rókur


text:
tiltøk.
JASSUR hvørt týskvøld kl. 21
Hvørt týskvøld leita ung sum tilkomin sær oman at lurta eftir jassi aftur við einari øl ella einum kaffimunni. Tónleikurin byrjar kl 21. Oftast er nógv fólk, so tað ræður um at vera í góðari tíð, vilt tú sleppa at sita.
Tað er týskvøld. Tað er hvonn. Tað er jassur. Tað er metro í Havn!
hvonn live
Nakrar ferðir um árið sendir Rás2 hvonn LIVE beinleiðis av hvonn.
Sendingin bjóðar lurtarum eina bukett av undirhaldi, práti, skemti, livandi tónleiki, kjaki og hugleiðingum.
Vælkomin á hvonn LIVE!


text:
Umboðsmaðurin kann ikki viðgera allar klagur, sum hann fær.
Umboðsmaðurin kann ikki viðgera klagur um okkurt, sum er hent fyri meira enn einum ári síðani.
Nakrar avgerðir hjá myndugleikum kunnu kærast til ein annan myndugleika, sum kann broyta avgerðina. Tað skalt tú gera fyrst, áðrenn umboðsmaðurin kann viðgera málið.
Umboðsmaðurin kannar allar klagur, sum hann fær, men hann tekur ikki altíð nakra avgerð um tað, sum klagan snýr seg um.
Umboðsmaðurin ringir ella skrivar ofta til tann, sum klagar, og til tann myndugleikan, sum klagan er um, áðrenn hann ger av, um hann skal taka støðu til klaguna.
Um umboðsmaðurin ger av, at hann skal taka støðu til klaguna, sendir hann hana til tann myndugleikan, sum klagan er um. Hann spyr myndugleikan um ymiskt og biður um at fáa tey skjøl, sum myndugleikin hevur um málið.
Tann, sum hevur klagað, fær at vita, hvat myndugleikin sigur, og sleppur at svara uppá tað.
Um umboðsmaðurin heldur, at myndugleikin hevur gjørt nakað skeivt, kann hann geva myndugleikanum eina átalu fyri tað. Hann kann eisini biðja myndugleikan um at viðgera málið umaftur og taka eina aðra avgerð.
Umboðsmaðurin kann ikki sjálvur broyta eina avgerð, sum ein myndugleiki hevur tikið.


text:
Stark sitir á grønlendska byggimarknaðinum
Við seks timburhandlum situr danska felagið Stark tungt á tí grønlendska byggimarknaðinum.
Danski timburhandilin hjá DT Group, Stark, ger eisini nógv burturúr á grønlendsku heimasíðu síni at royna at vísa á, at tey eru “lokal”. Her eru nøkur brot:
STARK er í Grønlandi skrásett sum sjálvstøðugt grønlendskt partafelag, sum betalir skatt í Grønlandi.
Nógvir av okkara kundum í Grønlandi verða avgreiddir beinleiðis frá søludeildini í Grønlandshavnini í Aalborg.
Í STARK hava vit fokus á at involvera okkum lokalt.
STARK er limur í CSR Greenland, sum millum annað hevur til endamáls at styrkja førleikarnar hjá grønlendskum fyritøkum.


text:
Evnið er vandin fyri øktum bonskleika (tað at gerast alsamt ráari og harðlyntari), har vit fara at hyggja at tí bonskleika, sum er nær knýttur at kensluni av máttloysi og at samspælinum í bólkinum.
Eg síggi tað, at fólk gerast bonskari, sum sálarligt slit, sum á mangan hátt kann minna um strongd.
Aftaná verða stundir í smærri bólkum at viðgera, hvørji vandatekin vit eiga at vera var við – bæði hjá starvsfeløgum og hjá sær sjálvum.
Bókmentir:
Birkmose, D. (2013): Når gode mennesker handler ondt – tabuet om forråelse. Syddansk Universitetsforlag.
Tað ber til at lesa fyrsta kapittul ókeypis á heimasíðuni hjá forlagnum.
Dorthe Birkmose er sjálvstøðugur sálarfrøðingur (cand.psych.), rithøvundur, bloggari og fyrilestrahaldari. Meira kunning er á heimasíðuni: www.dorthebirkmose.dk
Evnisdagur við Dorthe Birkmose verður 6. juni 2017.
Stað: Smæran, J. H. Schrøtersgøta 9
Kostnaður: 450 kr.
Dagurin er ætlaður limum okkara á tí sosialpedagogiska arbeiðsøkinum. Teir fyrstu 50 limirnir, úr sosialpedagogiska arbeiðsøkinum, ið tekna seg til dagin, fáa framíhjárætt.
Tilmelding er á pedagog@pedagogfelag.fo, viðmerk Dorthe Birkmose.
Tilmeldingin skal innihalda:
Navn/nøvn á luttakarum
Føðingardag
Arbeiðspláss
Og hvar rokningin skal sendast.


text:
Ríkisveitingin verður tiðnað aftur
20. apríl 2016
So skjótt, Sambandsflokkurin kemur aftur í landsins leiðslu, verður prístalsviðgerðin av Ríkisveitingini sett í verk aftur
Hetta er eitt lyfti, sum flokkurin gevur, eftir at Fjúrtanda September Samgongan í gjár skerdi tryggastu inntøku Føroya.
Hetta er aðru ferð, at fullveldispolitikarar í óðum verkum – og uttan nakra viðgerð í Løgtinginum – frásiga sær rættin til hesar inntøkur, ið fara beinleiðis inn á landsins fíggjarlóg.
Ríkisveitingin er ein rættur, ið Føroyar hava, og hon er ein náttúrlig umfordeiling í ríkinum. Harumframt er veitingin beinleiðis fígging til fólkapensjón og onnur sosial øki í Føroyum, t.d. heilsuverk og serforsorg.
Tað er hugstoytt, at Javnaðarflokkurin enn eina ferð er við til at gera seg inn á tað, ið føroyskir fólkapensjónistar og veikir bólkar í samfelagnum seta sítt álit á.
Fyrst skar samgongan undir javnaðarløgmanni beinleiðis í fólkapensjónini, og nú verður eisini skorið í fíggingini av fólkapensjónini. Uttan prístalsviðgerð minkar virðið, og tað er ein skerjing av veitingini.
Henda politikk tekur Sambandsflokkurin sum sosial-liberalur flokkur og ríkisfelagsskapsflokkur frástøðu frá, og Sambandsflokkurin vil rulla aftur hesar skeivu avgerðir, tá ið flokkurin aftur kemur í landsstýrið.
Bárður S. Nielsen
Formaður Sambandsfloksins
RN
Aftur


text:
"Nú verður farið til verka at byggja nýggjan musikkskúla við Landavegin í Havn, soleiðis sum Býráðið hevur samtykt."
Soleiðis segði forkvinnan í Mentamálanevndini hjá Tórshavnar býráð 6. oktober í fjør, eftir at meirilutin hevði flutt Musikkskúlan úr Sortudíki út á Landavegin og oman á Skálatrøð, áðrenn hann aftur varð fluttur niðan á Landavegin.
Men har hendi onki, og tí er Musikkskúlin framvegis ongan veg komin, og 100-tals børn og ung við tónleikagávum og teirra lærarar hava ikki fingið betri umstøður.
Borgarstjórin kunnger nú í lesarabrævi, at smálutirnir í detailprojektinum í evsta tíma skulu granskast. Betri seint enn ongantíð. Fráboðan hansara er beinleiðis úrslit av, at Tjóðveldi hevur spurt, hví skúlin hvarv av dagsskránni hjá meirilutanum.
Vit hava frá fyrsta degi virkað fyri at fáa Musikkskúlan bygdan, og vit fylgja málinum gjølla.


text:
Føroysk King James Bíblia
Undirritaði er farin undir at týða ensku King James, A.V. 1611, til føroyskt. Tað er tíð uppá, at vit eisini fáa Guðs orð á føroyskum, tí báðar sum vit hava eru at líkna við tær korruptu NIV og NASB, sum, um tit vilja geva tykkum stundir at hyggja viðheftu traktatirnar ígjøgnum (PDF slóðir), eru einkið annað enn korruptar bíbliur, tí tær eru týddar eftir korruptu standardiseraðu tekstunum, sum andliga deyðu Westcott og Hort í longu tá steindeyðu Church of England settu saman seinnu helvt av 19. øld, og sum sovandi vesturheimurin tók við sum standard tekstur fyri allar bíbliutýðingar, villeid longu tá av humanismuni og tolsemi. Westcott og Hort gjørdu ein standard grikskan tekst, sum tekur øll manuskriptir upp á ráð, eisini og serliga tey korruptu Alexandriansku manuskriptini, sum teosofi skúlin hjá gudleysa Origen korrupteraði heilt tíðliga.
Í dag vakna fleiri og fleiri og rópa varskó, tí nágreiniligar samanberingar hava prógvað, at hesin sokallaði standard tekstur mangar staðir noktar fyri at Jesus Kristus er Guð komin í holdi, fjernar orð sum Jesu blóð, sigur bara Jesus har sum KJV sigur Harrin Jesus Kristus, fjernar heil vers um frelsu og dóp, fjernar tilbiðing av Jesusi, fjernar at Jesus varð lyftur upp til himmals, noktar at Jesus Kristus kom í holdi, og lærir frelsu av gerningum, ikki av náði.
Allar protestantiskar Bíbliur áðrenn 1881 vóru at líkna við King James 1611; t.d. havi eg eina danska frá 1740, og hon fylgir King James ógvuliga nær. Í Kirkjubø liggur eitt print av fyrstu íslendsku bíbliuni frá 1584, tann sokallaða Guðbrands Biblían, og eisini hon fylgir King James tekstinum, tí hon er týdd frá tí einastu tekst traditiónini, sum er heilt reint bevarað, nevniliga tann Byzantiska tekst traditiónin, sum antikrists “kirkja”, Páva-“kirkjan”, skøkjan á sjey fjøllum, sum er drukkin av blóði teirra heilagu, ikki hevur fingið klórnar í. Byzantiska tekst traditiónin er tann einasta rætta tá tað snýr seg um nýggja testamentið, og allir teir fyrstu protestantisku bíbliutýðararnir týddu hesar grundtekstir. Gamla Testamentið fingu teir frá álítandi rabbinarum, har teir nýttu Ben Chayyim tekstin. Katólsku skøkjuna og Alexandriutekstirnar kendu teir og dømdu teir sum verandi følsk. Katólska kirkjan er synagoga Sátans og pávin er ENN sum áður ein Antikristus. Katólska skøkjan er móðir at øllum andstygdum á allari jørðini og hevur dripið milliónavís av Jesu Christi vitnum, og tað kemur at síggjast, tá ið hon verður dømd, tí í henni fanst blóðið av hinum heilagu… (smb. Opb.).
Í dag hevur fleirtalið rætt, siga tey, tí alt skal metast út frá vesturlendsku demokratisku grundhugsjónini (sum í dag er teirra RELIGIÓN!!), men Guðs ríki hevur aldri verið eitt demokrati, men eitt Kongadømi. Í mars 2008 var eg í Danmark á eini ráðstevnu um evangelisering og um gomlu protestantisku Bíbliurnar í mun til dagsins egyptisku útvatnaðu mutilasjónir, og har tendraðist ljósið enn bjartari fyri mær; – djevulin roynir í hesum døgum at reingja Guðs orð stig fyri stig, týðing fyri týðing. Grundtrupulleikin er, at menniskjan tolir ikki Guðs orð og vil ikki laga seg eftir hansara orði, men vil hava hann at tala eitt mál, sum tey øll góðtaka og orka at melta. Vit liva í síðstu tíð, og nærum eingir prædikumenn tala tað reina evangeliið, flestallir eru teir pengagrískir hundar sum svínast um tíggjund og heilagar gávur til SÍNA EGNU høgt elskaðu tænastu. Pætur ávaraði okkum, at soleiðis skuldi verða…
II Pæt. 2:1-3:
1. Men eisini svikaprophetar komu upp millum fólkið, eins og falslærarar eisini munnu koma tykkara millum, sum skulu smoyggja inn ringum ranglærum, við tað at teir enntá avnokta Harran, sum keypti teir, og føra bráðan undirgang yvir seg sjálvar.
2. Og mong skulu fylgja teimum í ósiðum teirra, so at sannleikans vegur fyri teirra skuld skal verða spottaður.
3. Og av havisjúku skulu teir við svikaligum orðum fáa sær vinning av tykkum; men dómurin yvir teir frá gamlari tíð dvølur ikki, og undirgangur teirra blundar ikki.
Trúgvið mær, – er tað nakað, sum djevulin hevði ynskt, so er tað at taka bitið av svørði Andans, so menniskju ikki kunnu verða frelst. Bíblian er okkara einasti og hægsti myndugleiki, og um hon ikki er í lagi, so kann okkara trúgv ikki vera í lagi, tí trúgvin hongur ikki í leysari luft, nei, hon má byggjast á Guðs orð, og tað má vera í lagi, fyri at trúgvin kann vera í lagi.
Meinigheitirnar eru nøkur útvatnaði sirkus, við gyklarum, rokksangarum, skeinkjarum og oyrakitlarum. Uttan at vit koma aftur til krossins evangelium, og eru før fyri at halda heilar og grundigar evangeliskar talur um rættvísi, synd og dóm, og frelsu eina gjøgnum umvending og trúgv á verk Jesu Christs á Golgata krossi, so verður eingin veruliga endurføddur. Prædikumenn liggja og svansa við Guðs orði til egnan vinning, hirðarnir eta seyðin, og leggja ikki eitt petti í sálirnar. Eitt sum skøkjan selur, umframt alt tað materialistiska, er mannasálir…
Vaknið, mínir elskaðu brøður. Keypið ikki ta næstu korruptu bispabíbliuna, har synd skal kallast skuld. Bara tað sigur nokk í mínari verð, og sigur mær, hvør andi stendur aftanfyri, og tað er ikki Andi Guðs, tað kunnu tit líta á. Tað er at øtast yvir, hvussu ótrúliga ókritisk og góðtrúgvin fólk eru!! Elska tit Guðs orð, so lesið King James; har undanfarnir enskir týðarar, eitt nú John Rogers og William Tyndale vórðu hongdir brendir á báli av katólsku skøkjuni fyri arbeiði sítt, men tað valdu teir heldur, enn at boyggja seg fyri antikrists-“kirkjunnar” djevulska tyranni. Eg veit ikki hvussu tit hava tað, men eg vil vita, at tað er Guðs reina orð, eg lesi, – alt annað fer á bálið; og tað er IKKI tí at eg vanvirði Guðs orð, men tí at eg virði tað yvir alt á jørð.
Eg mæli til, at tú hyggur gjølla ígjøgnum viðheftu faldararnar og hyggur í føroysku týðingarnar. Er KJV Guðs reina orð, so er Guðs orð enn ikki komið út á føroyskum.
Eingin rein bíbliutýðing finst í vesturheiminum eftir 1880. Tað er ikki uttan grund, at flestu sonnu Guðs-óttandi enskt talandi trúboðarar enn brúka KJV. Tá ið vit búðu í Hetlandi (millum 1981-85), søgdu tey gomlu trúgvandi har: Get yourself a real Bible”, og tað var ikki ein NIV, NASB, NKJV, Good News, ella nøkur onnur, men eina og aleina ein KJV.
Skalt tú finna Guðs reina orð í Føroyum, so mást tú grava fram eina gamla danska ”Bibelen”, sum er eldri enn 1904. Textus Receptus, tann reini yvirleveraði teksturin, er enn ikki týddur til føroyskt. Eg veit altso hvat eg tosi um, og bakki ikki ein tumma. Eini 1500 vers eru korrupt í bíblium, sum eru týddar eftir standariseraðu tekstunum hjá Westcott og Hort, og tað kann man altso ikki liva við. Westcott og Hort drukku, royktu gras og vóru limir í hemmiligum sataniskum losjum, so sum ”Ghostly guild”, og teir gingu til seansir. ( sí síðuna um Westcott & Hort .. her > ).
Dahl dugdi føroysk, Victor var ein eldsál, hvørgin týddi Guðs orð, men Guðs sjey ferðir reinsaða orð er til, men er tíverri ikki enn komið út á okkara móður tungu. Tað fari eg at gera okkurt við, kosti hvat kosta má!!
King James er týdd til norskt, og verður í hesum døgum týdd til danskt og russiskt og føroyskt, sum eg veit um, men vónandi eru eisini aðrir.
Viðmæltur lesnaður:
New Age Bible Versions
Fox’s Book of Martyrs
Which Bible is Gods word?
In Awe of thy word
Bøkurnar fáast á: www.avpublications.com
Vinarliga, (trúgv tí ella ei..) og í Harranum Christi Jesusi,
Sjúrður Højgaard.


text:
Fólkini, sum vit velja til at stýra landi okkara hava avgerandi týdning fyri framtíðar umstøðurnar hjá mentan og list. Persónligi smakkurin nýtist ikki hava nakran týdning fyri teirra mentanarpolitikk, men vit eru allíkavæl forvitin. Tí hava vit biðið nakrar politikarar um at siga okkum, hvat teirra yndislistaverk er og í trimum reglum greiða okkum frá hví júst hetta listaverkið hevur týdning fyri tey.
Dávid Isfeld, Tjóðveldi
Tónleikurin á “hvítu” og “svørtu” útgávuni hjá Queen er so vakur og væl gjørdur, at hann spælir á allar mínar kenslustreingir: Teir sorgblíðu, máttmiklu og teir romantisku. Queen skara framúr bæði í tónasmíð og førleika á ljóðføri eins og í sangi. Queen gevur mær gleði, gásarhold og djúpa virðing fyri tónleikalist.


text:
- Tíðindi, mentan og ítróttur
Aksel telur framvegis 17 fólk í samgonguni
Tak niður
Hóast Annika Olsen er farin úr Framsókn, og samgongan bert hevur 16 tingsessir, telur Aksel V. Johannesen, løgmaður, framvegis upp í 17, tí Sonja Jógvansdóttir styðjar samgonguna.
Hann sigur tó, at ongar ætlanir eru um at biðja Sonju Jógvansdóttir koma upp í Javnaðarflokkin aftur.
Aksel V. Johannesen væntar, at Annika Olsen kemur aftur í tingið, tá ein tíð er fráliðin, og tá kann varalimurin hjá henni í fíggjarnevndini, sum eisini er úr Framsókn, taka við sum forkvinna í fíggjarnevndini.
Hoyr samrøðu, sum Sigrún Brend gjørdi við Aksel V. Johannesen í útvarpstíðindunum.


text:
Heimasíðan hjá Eurosport hevur eisini eitt slag av ‘live’ sending frá svimjingini í Melbourne, har tey skriva smáar tíðindastubbar her so hvørt sum svomið verður. Tíverri bara tekstur, uttan ljóð ella mynd, og spurningurin er tí um ikki Omega Live Timing er betra loysnin, við tað at man har sær úrslitatalvuna við starttíð og millumtíðum hjá øllum svimarum, ‘live’.
Finalurnar eru í gongd beint nú, har Brendan Hansen til dømis akkurát vann á Kitajima í 100 bringu, meðan norðmaðurin Alexander Dale Oen tíverri følnaði fullkomiliga eftir at hava verið nummar 3 í vendingini. Hann varð nummar 8 av 8 í finaluni, sum ikki kann vera annað enn bitturt, tá ið man hugsar um at hann í innleiðandi svam skjótari enn tann sum her vann HM-bronsu.
Nathalie Coughlin man vera næstan líka skuffað eftir sínar 100 firvald, sum hon førdi inntil teir síðstu 25 metrarnar. Hon fekk gott nokk eitt heiðursmerki, úr bronsu, meðan avstralsku Libby Lenton og Jessicah Schipper fóru við gull og silvur.
50 firvald hjá monnum vann suðurafrikanski Roland Schoeman á Ian Crocker, meðan danski Jacob Andkjær fekk bronsu. Woohoo Danmark! Svenski veteranurin Lars Frölander varð einans nummar 7 av 8, so hansara tíð man nú endiliga vera við at vera av, eftir at hann hevur verið á toppinum í eina svimjiøld.
200 blandað hjá kvinnum vann Kathy Hoff úr USA á Kirsty Coventry úr Zimbabwe og Stephanie Rice úr Avstraliu. Danska Julie Hjorth-Hansen varð her nummar 5, sum eisini má sigast at vera nokk so gott (í øllum førum í mun til stakkals Oen).
Viðvíkjandi tíðum, so tykist hylurin tíverri ikki at vera heilt so skjótur sum fólk væntaðu og ynsktu. Ella eru svimjararnir ikki heilt so væl fyri sum ætlað. Tí inntil víðari seta tey ‘bara’ meistaraskapsmet, uttan at nakar fer við teimum lovaðu 140.000 krónunum fyri (hvørt) heimsmet.


text:
Í komandi viku, 5. september, skipar Arktisk Kommando fyri einum serligum degi, við serligum atliti til tey, sum gera tænastu uti í heimi – hetta er eisini eitt høvi hjá føroyskum veteranum at hittast
Á hvørjum ári verður í Danmark skipað fyri einum serligum flaggdegi, har tað almenna vísir sínar viðurkenning av teimum, sum gera hertænastu úti í heimi – og í ár verður eisini skipað fyri einum tílíkum haldi í Tórshavn og í Nuuk.
Tað er Arktisk Kommando, ið skipar fyri tiltakinum, og harvið sýnir viðurkenning fyri tað arbeiði føroyskir og grønlendskir veteranar hava útint – henda dagin fáa veteranarnir eisini høvið at hittast og heilsa upp á onnur, ið gera tænastu.
Í Havn verður tiltakið frá klokkan 16 til 17 í hølunum hjá Arktisk Kommando á Tinghúsvegi 64 í Tórshavn.
Tilmelding fer fram á telefon 341400 ella við at senda teldupost til VFK-A-CHFEF@mil.dk í seinasta lagi 29. august.


text:
UNDURBØRN - EXTRAORDINARY CHILD
Fríggjadagin 5. mars lat upp fotoframsýningin “Undurbørn – Extraordinary Child” í Norðurlandahúsinum.
Á framsýningini síggjast fotomyndir hjá amerikanska fotografinum Mary Ellen Mark.
Myndirnar siga frá um gerandisdagin hjá brekaðum børnum í Íslandi og lívi teirra.
Framsýningin er ein samstarvsverkætlan millum Tjóðarsavn Íslands, Aðalkonsulát Íslands í Føroyum og Norðurlandahúsið í Føroyum.
Framsýningin er í húsinum til og við sunnudagin 21. mars 2010 kl. 17.00.
Sí http://www.nlh.fo/00001/00566/


text:
Barbara Holm 20.04.2017 (12:07)
Kriminalforsorgin: Mjørkadalur ikki gjørdur at halda fólk innistongd
Elkin Klettheyggj, leiðari í kriminalforsorgini, er av tí sannføring, at fangarnir, sum sita í varðhaldinum, skulu hava vónina um, at tað ber til at flýggja.
- Yvirornað eru fongslini í Skandinavia ikki gjørd til, at fólk ikki kunnu flýggja. Í síðsta enda skal man kunna flýggja, sigur Elkin Klettheyggj.
Víðari greiðir hon frá, at vónin hevur stóran týdning.
- Um so er, at fangar ongan møguleika hava at rýma, so kunnu teir blíva desperatir og vandamiklir. Teir skulu hava møguleikan at rýma, um alt gerst púra vónleyst, sigur Elkin Klettheyggj.
Hendingin leiðir til eftirmeting
Tað er at kalla ongantíð hent, at ein fangi er flýggjaður úr Mjørkadali. Og hendingin mikukvøldið fer tí at leiða til, at varðhaldið og kriminalforsorgin fara at eftirmeta mannagongdirnar í samband við trygd.
- Mannagongdirnar hjá okkum eru fylgdar, og í fyrstu atløgu vil eg siga, at hetta ikki fær nakrar avleiðingar fyri nakað starvsfólk, tí eingin hevur gjørt nakað skeivt. Men vit fara at eftirmeta okkara mannagongdir, sigur Elkin Klettheyggj.
Fyri hana er trupulleikin, at danski myndugleikin, sum varðar av økinum, ikki hevur eina greiða ætlan fyri føroyska varðhaldinum.
- Ynskir man at tað skal vera eitt arresthús? Eitt opið fongsul ella eitt stongd kanska? Nú hevur man júst longt sáttmálan fyri hendan bygningin her uppi til 2023, og tí er hendan fyribils loysnin veruleikin í mong ár aftrat. Eg vildi ynskt, at man longu nú legði eina ætlan fyri, hvat man víðari ætlar aftaná 2023, sigur Elkin Klettheyggj.
Les meira í Vikuskiftis Sosialinum, sum kemur út seinni í dag.
Veitst tú eina góða søgu? Skriva til okkara á
red(at)in.fo
Les ella lýs í Lýsingartorginum – trýst her


text:
Kampingøkið Flatnagarður við Gjógv hevur nú fingið egna heimasíðu.
- Endamálið við heimasíðuni er at gera tað lættari hjá kamparum og tjaldarum at kunna seg um umstøðurnar og at bíleggja sær pláss, sigur Sunda kommuna.
Kampingøkið varð bygt í 2014 og í 2016 varð tað víðka til eisini at hava tjaldingarpláss.
- Umstøðurnar eru av teimum bestu í landinum og Gjáar bygd er klár at taka ímóti vitjandi, sigur kommunan.
Kampingøkið Flatnagarður letur upp 1. mai 2017 og er opið til 1. september 2017.
Heimasíðan sæst HER


text:
Úti í skógini, høgt á bakkanum úti móti strondini, stóð eitt avgamalt eikitræ. Hetta árið fylti tað júst trý hundrað og fimm og trýssinstjúgu ár, men henda langa tíðin var hjá trænum ikki meir, enn eins nógv samdøgur eru hjá okkum menniskjum. Vit vaka um dagin og sova um náttina og droyma okkara dreymar, men hjá trænum er tað øðrvísi. Tað er vakið tær tríggjar árstíðirnar, og ikki fyrr enn um veturin sovnar tað. Veturin er svøvntíðin hjá eikini, hann er náttin hjá trænum aftan á tann langa dagin, sum vit rópa vár, summar og heyst.
Mangan heitan summardagin hevði samdøgursflugan dansað uppi yvir blaðkrúnuni, livað, sveimað og kent seg eydnuríka, og setti so henda lítla veran seg eina løtu á eitt av teim stóru, grønu eikibløðunum í stillari eydnusælu, plagdi træið at siga: ”Lítla neyðardýr! Bert ein einasta dag er alt lív títt! Sum tað er stokkut, og sum tað er syrgiligt!”
”Syrgiligt!” svaraði lítla samdøgursflugan, ”hví siga tygum so? Alt er jú so sjáldsama ljóst, so flótt og deiligt, og eg eri so glað!”
”Men einans ein dag, so er alt yvirstaðið!”
”Yvirstaðið!” segði samdøgursflugan. ”Hvat er yvirstaðið? Er tað eisini úti við tær?”
”Nei, eg livi kann henda seg túsundir av tínum døgum, og mín dagur er heilar ársins tíðir! Tað er so langt, at tú als ikki dugir at fata tað!”
”Nei, eg fati teg ikki! Tú eigur túsundir av mínum døgum, men eg eigi túsundir av smáløtum til at gleða meg og vera lukkulig í! Heldur tú, at alt er úti við øllum vakurleikanum í verðini, táið tú doyrt?”
”Nei,” svaraði træið, ”hann fer at vara longur, óendaliga nógv longur, enn eg dugi at hugsa mær!”
”Men so eiga vit eins nógv. Tað er bara tað, at vit meta hvørt uppá sín máta!”
Og samdøgursflugan dansaði og flákraði í luftini, var fegin um sínar fínu, kynstrigu veingir, so eiturfínir og floyalsmjúkir teir vóru, frøddi seg um ta flógvu luftina, sum hevði anga frá smærunum á bønum, frá rósunum og øðrum væl angandi blómum í urtagarðinum og ikki at gloyma fransagrasið, myntuna og kaprifoliuna. Hesin angin var so ramur, at tað var fyri samdøgursfluguni, sum hon kendi til av honum. Dagurin var so langur og undurfullur, fullur av gleði og søtum kenslum, og táið so sólin fór til viðar, kendi tann lítla flugan seg vælgerandi móða av øllum gleiminum. Veingirnir orkaðu ikki longur at bera hana, og spakuliga dalaði hon niður á tað bleyta, sveiggjandi grasstráið, boygdi høvur, sum henni er vant, og sovnaði so søtliga - inn í deyðan.
”Neyðars samdøgursfluga!” segði eikitræið, ”henni var so nógv ov stutt lív lagað!”
Og á hvørjum sumri hendi tað sama: sami dansur, sama tala, somu svar og sami deyðssvøvnur. Hetta hendi allari samdøgursfluguættini, men allar vóru tær líka eydnuríkar, líka glaðar. Eikitræið stóð alvakið sín vármorgun, summarmiddag og heystkvøld, og nú fór at verða tíð hjá tí at sova, nú kom náttin hjá tí - veturin.
Vindurin sang longu: ”Góða nátt! Har fór eitt blað, og har fór eitt annað! Eg royti, eg royti! Síggj nú til, at tú sovnar! Vit syngja fyri tær, vit vagga tær harðliga, men heldur tú ikki, tað er gott fyri tínar krókutu greinar! Tað brakar í teimum, men tað er av vælnøgd. Sov væl, sov søtt! Hetta er tín trý hundrað og fimm og trýssinstjúgunda nátt, so í grundini ert tú bara ein ársungi! Sov søtt! Kavin legst sum ein rekkjuváð, sum eitt seingjarteppi um føtur tínar! Sov søtt og droym hugnaligar dreymar!”
Og nú stóð eikitræið úrlatið, hevði mist øll bløðini, til reiðar at fara til hvíldar og sova allan tann langa veturin og droyma mangan dreymin um tað, sum hent hevði í árinum, eins og menniskjur droyma.
Einaferð hevði tað eisini verið lítið, ja, ein eikifrukt hevði einaferð verið vøgga tess. Eftir sum menniskjur plaga at rokna, so gekk tað nú fast í síni fjórðu øld. Tað var tað træið í skógini, sum var hægst og skaraði mest framúr, og krúnan kom langt upp um hini trøini, so at hon sást langar vegir, heilt út á havið, so at útróðrarmenninir brúktu hana til ýti. Tað hugsaði als ikki um, hvussu nógv høvdu eyguni eftir tí. Høgt uppi í teim grønu greinunum áttu skógdúgvurnar, og geykurin læt, og um heystið, táið bløðini líktust hamraðum koparplátum, kom ferðafuglurin at hvíla seg har, áðrenn hann fleyg longri fram á vegin. Men nú var veturin komin, træið stóð við ongum bløðum, og nú sást væl, hvussu krókutar, ið greinarnar vóru.
Krákur og hjaltakrákur komu og settu seg har at tosa um, hvussu ringar, ið tíðirnar vóru, og hvussu ringt tað var at vinna sær føðina, nú veturin var komin. Og so komu heilagu jólini. Tá droymdi træið sín besta dreym, og hann skulu vit nú sleppa at hoyra:
Træið kendi tað skilliga á sær, at høgtíðin var komin. Tað hoyrdi fyri sær kirkjuklokkurnar kima, og kortini var tað sum ein góðan summardag, stilt og lýtt. Tað breiddi út sína frísku, grønu, veldigu krúnu, sólargeislarnir spældu millum bløð og greinar, luftin var full av anga frá blomstrum og runnum. Fagurlittir summarfuglar spældu sær, meðan samdøgursflugurnar dansaðu og stuttleikaðu sær og lótust, sum alt var til í verðini, fyri at tær kundu hava tað stuttligt.
Alt, sum træið gjøgnum árini hevði sæð fyri sær og upplivað, fór nú framvið sum ein veitsluskrúðgonga. Tað sá riddarar og frúur sita á hestbaki við fjøður í hatti og falki í hond ríða gjøgnum skógina. Veiðilúðurin gelti, og hundarnir goyðu. Tað sá alvápnaðar hermenn við spjóti í hond seta tjaldbúðir upp og taka tær niður aftur. Bálini brunnu, og har varð sungið, og har varð sovið undir trægreinunum. Tað sá fríggjarafólk eydnurík finnast her í mánalýsi og rista navn teirra, forbókstavirnar, í tann grágrøna børkin. Sittari og eolsharpa vóru einaferð, men tað var langt síðani, hongd upp í eikigreinarnar av kátum sveinum, og nú hingu tær aftur her, og nú hoyrdist yndisliga ljóðið aftur frá teimum. Skógdúgvurnar kurraðu, eins og vildu tær siga frá kenslum træsins, og geykurin taldi, hvussu nógvar summardagar, tað skuldi liva.
Tá kendist tað, sum ein nýggj lívskelda rann ígjøgnum enntá tær klænstu røturnar og heilt upp í tær hægstu greinarnar, út í hvørt blað. Træið kendi, at tað toygdi seg av lívsmegi, ja, tað kendi heilt niður í røturnar, hvussu tað eisini niðri á jørðini var lív og varmi. Tað var, sum tað fekk nýggja styrki, og tað gjørdist hægri og hægri. Bulurin vaks uttan steðg, so at tað sást skilliga, hvussu træið hækkaði, meðan krúnan breiddi seg og rætti seg móti himli. Og sum træið vaks, so vaks eisini vælverukensla tess og eydnuríki longsilin eftir støðugt at náa hægri, heilt upp til ta ljósgevandi, heitu sólina.
Tað var longu komið langt upp um skýggini, sum sóust fara sum dimmir flytifuglagarðar, ella sum hvítir svanaflokkar undir tí.
Og øll bløðini á trænum sóu, eins og hevði træið fingið eygu at síggja við. Stjørnurnar vóru sjónskar at síggja á degi, so stórar og blankar, og tær blunkaðu við mildleika og vóru sum eygu á at líta, eygu, sum lýstu av kærleika, barnaeygu, eyguni á fríggjarafólkum, sum møttust undir trænum. Hetta var ein løta so sæl og gleðirík og kortini, í allari gleðini kendi træið ein longsil, eina tráan eftir, at øll trø og allir runnar í skógini, allar urtir og øll blomstur, skuldu fáa somu evnini at hevja seg uppeftir og kenna ta gleði og tann ljóma, sum var tí fyri í hesi løtu. Hesin veldigi bulur, sum droymdi so sælan dreym, dugdi ikki at gleða seg, uttan at øll hini vóru við, bæði stór og smá, og henda kensla fór ígjøgnum tað út í hvørja grein og hvørt blað, so sterkt og inniliga sum í einum mannabarmi.
Træið við síni miklu krúnu leit seg leitandi íkring, og tað kendi anga av skógmerkjum og seinni eisini tann rama roykin av kaprifoliu og viól, og tað helt seg hoyra geykin svara aftur.
Og so var, upp ígjøgnum skýggini sóust nú hini trøini í skógini at næla. Runnar og blomstur vuksu, og tey høvdu so miklan skund, at summi skræddu seg upp við rót fyri at koma skjótari upp áraka eikina. Bjørkin var kvikast. Eins og snarljósið kom hennara ljósi bulur uppeftir, meðan greinarnar veittraðu so grønar og yndisligar í luftini. Alt skógarlívið, sjálvt tað rótgrónað royggið, vaks, og fuglarnir flugu við og lótu av fullum huga. Og á stránum, sum sveiggjaði í luftini sum eitt silkiband, sat ongsprettan og spældi uppá við vonginum eftir skinnabeininum. Oldinborrurnar brummaðu og býflugurnar surraðu, hvør fuglur sang við sínum nevi, og alt var sangur og gleði undir himmalhválvinum.
”Men handa lítla, reyða blóman niðri við vatnið, hon skal eisini við!” segði træið, ”og tann bláa klokkublóman og lítla baldursbráin!” Ja, eikin vildi hava øll somul við.
”Vit eru við, vit eru við,” hoyrdist tað syngja og láta.
”Men tað fitta skógblomstrið, sum vaks her í fjørsummar - og í fyrraárið vaks her ein hópur av liljukonvallum - og tað villa súreplatræið, sum sá so væl út - og allur skógvakurleikin frá teim nógvu áringunum, sum farnir eru, hevði hann staðið í vøkstri nú, so kundi hann eisini verið við!”
”Vit eru við! Vit eru við!” hoyrdist tað syngja og ljóma uppaftur longri uppi, tað sá ikki mætari út, enn at tey vóru farin undan.
”Nei, ikki fái eg hugsað um, so vælsignað hetta er!” fegnaðist gamla eikin. ”Her eru tey øll somul, bæði stór og smá! Ongin er gloymdur! Hvussu kann tað bera til, at øll henda lukka og sæla hevur verið mær fyri!”
”Uppi í himlinum hjá Gudi er alt møguligt!” ljómaði tað.
Og træið, sum helt á at vaksa, kendi, at røturnar gjørdu seg leysar í jørðini.
”Hetta er tað besta av øllum!” segði træið, ”nú eru ongi bond, sum halda mær føstum! Eg kann hevja meg heilt upp í hægsta himmal, har ljós er og glampan! Og øll míni kæru eru við, bæði smá og stór, øll eru við!”
”Øll!”
Hetta var dreymurin hjá eikitrænum, og meðan tað stóð og droymdi, fór eitt ræðuligt ódnarveður yvir hav og land, júst ta heilagu jólanátt, og brimgangur gjørdist við strendurnar. Tað brakaði og knakaði í trænum, og tað varð rykt upp við rót júst í somu løtu, sum tað droymdi, at røturnar gjørdu seg leysar í jørðini, og tað datt. Tey trý hundrað og fimm og trýssinstjúgu árini hjá tí vóru nú tað sama sum ein dagur hjá samdøgursfluguni.
Jólamorgun, táið sólin sá, var veðrið batnað. Kirkjuklokkurnar kimaðu, og upp úr hvørjum skorsteini sást roykur at stíga so bláur, sum kom hann frá druidualtarinum, takklætisins offurroykur. Veðrið batnaði í hvørjum, sjógvurin slætnaði, og umborð á einum stórum skipi, sum hevði bart ódnarveðrið av sær, drógu teir fløggini í húnar hátt, tí nú vóru jólini komin.
”Træið er burtur! Tann gamla eikin, sum vit plagdu at hava til ýti, sæst ikki meir,” søgdu sjómenninir. ”Hon er farin í ódnarveðrinum! Hvør skal nú koma í staðin fyri hana? Tað verður ongin!”
Hetta var líktalan, stutt, men vælmeint, sum træið fekk. Tað lá og toygdi seg í kavanum niðri við strondina, og har tað lá, hoyrdist jólasálmurin ljóma frá skipinum, sangurin um sonnu jólagleðina, um Kristus, sum frelsir mannasálir og veitir teimum ævigt lív:
”Syng fagnaðarljóð hvør kristin tjóð,
halleluja, Guds frelsa góð
er gleðin yvir allar!
Halleluja, halleluja!”
Soleiðis ljóðaði sangurin, og allir har úti á skipinum vórðu við bønini og sanginum lyftir upp í himnahæddir eins og gamla eikin hesa undurfullu jólanátt.
Upprunaheiti: H.C. Andersen: ”Det gamle egetræs sidste drøm”, ”Nye Eventyr og Historier”, 1858.
Marius Johannesen (1905-1986) týddi. H.C. Andersen: ”11 ævintýr”, Bókaforlagið Grønalíð 1981.


text:
Um okkum
Kunning
Vikauskrá:
- Mánadag kl. 21.00 Bønarløta fyri menn
- Týsdag kl. 20.00 Bíbliutími
- Hósdag kl. 16.15 Gentukór – frá 2. Flokki og eldri
- Hósdag kl. 20.00 Ungdómsmøti
- Sunnudag kl 14.00 Sunnudagsskúli
- Sunnudag Kl 17.30 Bønarløta
- Sunnudag Kl 18.00 Møti
Fyrsta mánadag í mánaðinum, frá september til apríl, er Sjómanskvinnuringur kl. 20.00 og eru allar kvinnur hjartaliga vælkomnar.
Umframt hesi tiltøk eru:
Bíbliubólkar
Kór
Barnaansing er í kjallaranum meðan sunnukvøldsmøtini eru
Drekka er aftaná øll sunnukvøldsmøtini


text:
Í sambandi við viðgerð í sjúkrahúsverkinum er umráðandi at sjúklingar eru virknir í egn...
Føroyska heilsuverkið bjóðar øllum kvinnum í aldursbólkinum 25-60 ár regluliga fyribyrg...
Á teimum trimum sjúkrahúsunum eru umleið 2.200 blóðgevar skrásettir. Hetta er umleið 4½...
Veitst tú hvørji tekin kunnu benda á blóðtøpp í heilanum, og kennir tú týdningin av at ...
Landssjúkrahúsið setir sum mál at veita sjúklingum eina góða heilsutænastu og arbeiðir ...
Les her um hvussu tú skalt fyrihalda teg, um tú ynskir at klaga ella kæra í samband við...


text:
Myndarøð: {B2639DA5-C10B-46BD-8A05-C73977FF7412}
19.06.2010
Myndarøð við vinnandi bátsmanningum.
- Felags ráðlegginardagur í Løkshøll
- NSÍ seksti
- Eigur tú óviðkomandi lutir úti á almennum øki?
- Starvslýsing: Bókavørður til Bókasavnið við Løkin
- Hækkaður barnafrádráttur og ongin nýggj skuldarbinding
- Jól við Løkin
- Minningarhald teirra sjólátnu
- Labratoriið í Runavík stongt týsdagin 31. okt.
- Heimapartarnir klárir at heinta
- Grindapartar til borgarar í Runavíkar kommunu
- Skálafjarðargrindin
- Ísbreiðan svitnar og jóklarnir hverfa
- Open by Night í Runavík
- Funningssemjan
- Fleiri ferðamannaskip til Runavíkar
- Sig frá um tú sær rottu
- Lívið ið ferð eftir ferð vil sigra
- Almenn móttøka fyri Tordi og Jóngerð
- *HIMR, – kumpassin má rættast nakað
- Leiðari settur fyri Barnaverndartænastuna við Skálafjørðin


text:
Gjald verður ikki ásett fyri sjúkrarøktartænastu
27. februar 2014
Forkvinnan í Sjúkrarøktarafelag Føroya sigur í miðlunum nýliga, at ætlanin er, at gjaldast skal fyri sjúkrarøktartænastu í sambandi við, at eldraøkið verður lagt út til kommunurnar at umsita.
Eg skal her vísa á, at tað ongantíð hevur verið ætlanin hjá samgonguni, at gjaldast skal fyri sjúkrarøktartænastu.
Fyri, at eingin ivi ella misskiljing skal verða, so skal enn einaferð sláast fast, at gjaldast skal ikki fyri sjúkrarøktartænastu og fer hetta at verða tryggjað við einari greiðari áseting í nýggju lógini um heimatænastu, eldrarøkt v.m.
Rósa Samuelsen
Løgtingskvinna fyri Sambandsflokkin og Forkvinna í Løgtingsins Trivnaðarnevnd
RN
Aftur


text:
Seinastu tíðina hevur nógv orðaskifti verið um útlendingamál í Føroyum. Tí bað fólkatingsmaðurin hjá Tjóðveldi, Magni Arge, herfyri útlendingamálaráðharran, Inger Støjberg, koma við upplýsingum, sum vísa hvussu støðan er á økinum í Føroyum. Magni Arge bað útlendingamálaráðharran upplýsa, hvussu nógvar umsóknir um uppihalds- og arbeiðsloyvi í Føroyum komu inn í ávikavist 2014, 2015 og 2016, hvussu nógvar umsóknir vórðu gingnar á møti og hvussu nógvar vórðu havnaðar.
Svarið frá Inger Støjberg, útlendingamálaráðharra, vísir at í 2014, 2015 og 2016 fingu danskir myndugleikar ávikavist 415, 354 og 362 umsóknir um uppihaldsloyvi í Føroyum.
Tá Magni Arge setti spurningin til útlendingaráðharran, varð samstundis biðið um at fáa tølini útgreinað eftir hvat slag av umsókn, talan var um, og eisini hvussu nógvar umsóknir vórðu ávikavist gingnar á møti og havnaðar. Talið á innkomnum umsóknum hongur ikki ár fyri ár saman við hesum tali, tá umsókn kann verða komin inn í 2014 og liðugt viðgjørd í 2015.
Her svarar útlendingamálaráðharrin, at meðan talið á góðkendum umsóknum liggur javnt um 300 umsóknir, so er talið á havnaðum umsóknum fallið nógv, úr 88 niður í 15 umsóknir.
Hetta hongur beinleiðis saman við, at meginparturin av havnaðu umsóknunum í 2014 eru umsóknir um arbeiðsloyvi, og at Vinnumálaráðið tann 11. desember 2014 boðaði frá, at arbeiðsloysið í Føroyum er farið niður um 3,5 %. Hetta merkir at tað í løtuni ikki krav, at ES-borgarar skulu verða faklærdir fyri at fáa arbeiðs- og uppihaldsloysi í Føroyum, men tá arbeiðsloysið í tríggjar fylgjandi mánaðir hevur verið omanfyri 3,5 %, er tað aftur bert faklærd arbeiðsmegi innan byggivinnuna, sum kann fáa arbeiðs- og uppihaldsloyvi eftir tí smidligu góðkenningarskipanini.


text:
Jürgen Habermas
Jürgen Habermas (føddur 18. juni 1929) er ein týskur sosiologur og filosofur. Hann er kendur fyri sítt sjónarhorn á fólkaræðið.
Fólkaræðið[rætta | rætta wikitekst]
Avgerðir skulu takast í einum konsensus. Semjan verður rokkin gjøgnum argumentatión, og við at finna ta bestu loysnina. Sambært Habermas er Social Choice teoriin skeiv, tí gjøgnum konsensus sær mann burtur frá síni egnu áhugamál. Mann hyggur bert uppá tað, sum tænir tí felags besta. Broytingar í áhugmálunum hjá fólki, kann síggjast gjøgnum eitt longri tíðarskeið. Javnstøðumál, rasisma, homoseksualitetur og hvussu mann sær uppá umhvørvið. Sambært Habermas, so eru hesar broytingar ein avleiðing av tí almenna kjakinum, sum hevur gingið fyri seg, og sum er byrjað av fjølmiðlunum. Hetta sjónarhornið verður mett sum deliberativt fólkaræðið.


text:
Makrelfiskiskapur: Spennandi hvussu tað verður í Grønlandi
- Seinnu árini hevur stovnurin í norður Atlantshavi førkað seg longri og longri...
Útlendingar ókeypis á háskúla í Føroyum
- Við hesum stuðlinum kunnu vit bjóða tveimum íslendskum og tveimum grønlendsku...
Sjúkrahúsverkið er undir trýsti
Úteiðslurnar til heilsutænastur fara at økjast við umleið 150 milliónum krónum ...
Svanur legði á kajakkrógvara sum druknaði
Kendasta dømi í nýggjari tíð er frá Chigaco í apríl 2012, tá ein maður, sum í m...


text:
Føroyar eru fyrst og fremst eitt summarland, tí tað er um summarið, at skráin hjá teim flestu er so tætt pakkað, at tað fær sjálvt tey reystastu at missa ondina, um tey seta seg niður at hugsa um alt tað, ið skal fáast frá hondini, um alt tað, sum skal náast, áðrenn veturin aftur fær sítt kalda og slavna tak í teimum. Tað er eitt summarland, tí tað er hesa ársins tíð, lívið veruliga skal livast, upplivast og útlivast.
Definitiónin upp á feriu
Um summarið hava flest fólk í okkara priviligeraða parti av heiminum summarfrí, og tey flestu gleða seg sum smábørn til fyrsti frídagurin upprennur, hóast ein farri av strongd, og óttin fyri miseydnaðari eydnu, møguliga eisini hevur lyndi til at stinga sítt ljóta andlit fram undan væðingini hjá summum av okkum, tí væntanirnar til frítíðina, samstundis sum tær eru positivar, fyri mong eru øgiliga stórar og krevjandi, persónliga og ikki minst fíggjarliga.
Hesin framíhjárættur, tað er at halda frí, at hava summarferiu, hevur ikki altíð verið ein sjálvfylgja, sum so mangt annað heldur ikki hevur verið tað, ella er tað á okkara leiðum. Hetta kemst av tí einfaldu orsøk, at so mong viðurskifti og okkara grundleggjandi lívstreytir eru broyttar til ta betra gjøgnum árini.
Í Danmark er talið av frídøgum fyri lønmóttakarar hækkað nógv upp ígjøgnum 1900talið. Frá at telja einans tríggir feriudagar uttan løn í 1920, til heilar fimm vikurs frí við løn í okkara døgum – galdandi við lóg.
Feria verður definerað sum fleiri samanhangandi dagar, har arbeiði ella skúlagongd verður løgd til síðis í eitt tíðarskeið. Vikuskiftið telur sostatt ikki við.
Feria eru dagar, ið eru ætlaðir til rekreatión, hvíld og til at taka sær av løttum.
Menningin og framgongdin í okkara samfelagi, ið hevur tryggjað teim flestu summarferiu í x tal av vikum ella dagar, er samstundis eitt tvíeggjað svørð, tí ferian fær mong at endurskoða sína tilveru, og eisini at seta spurnartekin við mong viðurskifti í lívinum.
”We are going on a summerholiday”
Summarfrítíðin er fyri tey flestu longsta og kanska mest tiltrongda frítíð á árinum.
Tey flestu gleða seg sum áður nevnt til hesar frívikur uttan krøv og vekkarar, ið vekka alt ov tíðliga, og til at njóta frælsið, har tað mest ófrælsa fyri mong er óunniliga hugsanin um, at tey aftur skulu til arbeiðis um so og so nógvar dagar. Kanska kundi ein sagt, at fyri mong er henda tiltrongda ferian ein keðilig ámminning um, hvussu vit í veruleikanum kundu hugsað okkum at liva, og ein áminning um, at tað ikki ber til at liva, sum vit hava hug til, tí vit skulu jú arbeiða.
Vit eru noydd at arbeiða, tí tað er undir eini skipan, ið sigur, at vaksin fólk arbeiða, vit eru uppald, skúlaði og forritaði. Vit eru noydd at arbeiða, so samfelagið kann halda á fram at virka. Vit eru noydd at arbeiða, so vit hava mat í munnin, vegir, læknar, tak yvir høvdið, trampolin og grillsmáttu í havanum, bil í bilhúsinum, bát í bátahylinum, klæði á kroppinum, status, vinir og framgongd. Vit eru noydd at arbeiða, tí starvið definerar, hvørji vit eru, hvussu vit eru. Tað er okkara starv, ið definerar, hvønn flokk á sosiala stiganum vit hoyra til, hvussu væl eydnaði vit eru – ella ikki eru.
Vit eru noydd at arbeiða, so vit verða mint á, hvussu dýrabær frítíðin og frælsið er. Arbeiði er lívið, nærum alt lívið. Arbeiði er eftirløn, tað er trygging fyri lívið. Fyri góða aldurdómin, tá vit loksins kunnu njóta lívið uttan at arbeiða. Ella er tað?
Arbeiði er eisini gott, sunt og mennandi fyri menniskja. Um ein væl at merkja hevur eitt starv, ein trívist og mennist í, har arbeiðsumstøðurnar eru góðar á øllum økjum. Og helst eru mong, ið hava eitt slíkt. Og mong, ið ikki hava eitt slíkt.
Dreymakendir kravmánaðir?
Fyri nógv er summarið eisini árstíðin, mánaðirnir, har alt tað nógva, vit ikki høvdu stundir ella umstøður til at taka okkum av allar hinar mánaðirnar av árinum, tí teir vóru ov myrkir/strævnir/stuttir til skal fiksast.
Húsini skulu málast, urtagarðurin skal lúkast, makin skal pleygast, plenan skal sláast, garðurin skal lagast, børnini skulu raðfestast, bilhúsið skal ruddast, fjøllini skulu gangast, útlandið skal vitjast, fjørðurin skal svimjast ella rógvast, sandurin skal gravast, føroysku klæðini skulu passast til, kampingvognurin skal brúkast, silvurið skal pussast, væðingin skal tømast, festivalar og stevnur skulu vitjast, kjallarin skal tømast, túnið skal trykkspulast, bilurin skal bonast, familjulegur skulu luttakast á, frakkarnir skulu reinsast, bøurin skal hoyggjast, bremsurnar skulu skiftast, grillsmásttan skal brúkast, trampolini skal strammast, tjaldið skal setast upp, tráðan skal smyrjast, familjan skal vitjast, hitapotturin skal hitast og so framvegis.
Men summarið er eisini tíðin, har vit skulu uppliva og upplivast, og í mun til slík upplivingar átøk er stór framgongd í landinum.
Tíðirnar broytast og vit broytast við
Tað tykist sum serliga seinastu tíggju árini hava haft eina stóra broyting við sær í Føroyum í mun til, hvat vit brúka summarið upp á, og hvussu vit brúka tað. Vit eru vorðin alt meir tilvitaði um allar teir nærum óendaligu møguleikarnar vit hava. Vit eru sanniliga eisini vorðin nógv meir tilvitaði um, hvussu vit halda frí. Vit hava meir persónligt tilfeingi og hollari vitan um egnar tørvir, rættindi og um hvat heimurin hevur at bjóða, og vit hava fingið nógv størri dirvi til at fara. Samstundis er tað eisini líkt til, at fíggjarstøðan hjá fólki loyvir okkum meir enn hon gjørdi fyri fáum árum síðan.
Vit hava óteljandi ferðamøguleikar, heima og úti, og um teir ikki verða nýttir, er kenslan av at vera øðrvísi, av ikki at vera við í pulserandi lívinum nærliggjandi. Hvønn dag síggja vit hesar møguleikar. Um ikki í veruliga lívinum, so í tykisheiminum.
Møguleikarnir liggja jú beint framman fyri okkum, og tað gera lánini í bankanum eisini.
Ferðamøguleikarnir úr Føroyum eru sanniliga eisini vorðnir betur. Vit kunnu flúgva beinleiðis til nógv fleiri ferðamál enn bert fyri fáum árum síðan. Til dømis kunnu vit ferðast beinleiðis til eksotisk støð sum Barcelona og Mallorca. Vit kunnu fara úr Vágum til Aberdeen og til Reykjavíkar, umframt til góða, gamla Danmark. Samstundis sum heimurin er komin nærri at okkum, óttar byrja at hvørva, og vit eru at roknað sum heimsborgarar, ið ferðast frítt kring alla verðina, so at siga, veksur frælsiskenslan men samstundis eisini óttin fyri ikki at upplivað tað, ein fegin vildi, ella kanska tað, ein heldur ella veit, øll onnur upplivað.
Ferðast í egnum landi
Umframt at verða vorðin betur at ferðast uttanlands, eru vit samstundis vorðin nógv meir tilvitaði, og tí eisini raskari til at ferðast í egnum landi, og hetta sæst týðiliga aftur í miðlum og millum fólkið. Tað tykist sum vit duga betur at virðismeta og raðfesta allar tær upplivingar, Føroyar hava at bjóða íbúgvum sínum í øllum aldursbólkum. Tað sær út til, at vit hava tikið við læru frá londunum rundan um okkum og frá rákinum í vesturheiminum, ið dúgliga lænir frá eysturlendsku lívsfilosofiunum og sjálvhjálpsbókum og síðan blandar alt saman í ein penan form, ið eitur: Tað er mín mannarættur at ferðast, at uppliva, at liva.
Hetta er meir enn gleðiligt, tí lívið eigur sjálvsagt ikki bert at vera arbeiði 24/7. Als ikki.
Vit duga betur at halda frí, at njóta løturnar, at taka okkum tann framíhjárættin tað er at hava feriu saman við børnum, makum ella bara við einum sjálvum í einingi. Vit hava lært at koplað úr. At njóta lívið. At slappað av. At liva. At kenna lívið. At vera til. Bara at vera til.
Frá bygd til bý
Útvarpið sendir frá ymiskum støðum í landinum í teim mongu populistisku sendingunum, ið eru á skránni á sumri. Lagið á vertunum er gott, meðan tey greiða frá, hvat hvør oyggj hevur at bjóða. Góða lagið smittar. Tey tosa við fólk, sum siga frá teim sereyðkennum, teirra stað hevur at bjóða, og tú fær sum lurtari eitt heilt annað innlit í Sandoynna, enn tú hevði áður. Tú gerst forvitin. Tú fær kanska hug at vitja øll hesi støðini í veruleikanum. At síggja alt hetta, tú hoyrir um, við egnum eygum. Tú fær hug til at fara til fjals og í fjøru. Hug til at vitja serstøk pláss, býlingar og hús kring landið. Tú fær hug til at uppliva, til at vera ein partur av øllum hesum manga, ið er til taks beint framman fyri tær. Tú upplivur, tú tekur myndir, tú leggur myndir út, tú fær likes.
FOMO
Sosialu miðlarnir eru á tremur við lýsingum um ymiskar konsertir, framsýningar, kabarettir, leikir, fyrilestrar, fólkafundir, gongutúrar, sight-seeing møguleikum, og innbjóðingarnar til øll hugasandi events á Facebook tikkað inn við bert fáum minnuttum ímillum. Hartil koma allar myndarøðinar frá teim hendingum, ið fara framm, meðan tær henda. Hesar eru eru óteljandi í hesum talgildu døgum. Tú er við, hóast tú ikki er við í veruleikanum, tí tú sær frítíðarmyndirnar hjá grannanum av strondini í Spania, tú sær myndarøðir av sandinum í Gøtu av G!
- Tú er ein partur av fjøldini, uttan at vera tað. Tú roynir at tjekka út, men tað tykist trupult. Tú er ein partur av tí, ið fer framm, hóast tú ikki er har í veruleikanum. Hóast har er ein skermur ímillum teg og tey. Tú er eitt sindur sum Jørgen Frantz Jacobsen, tá hann lá illa sjúkur í songini av tuberklum einsamallur í lítla kamarinum á Regensen og lurtaði, meðan hini høvdu tað so stuttligt sum aldri áður.
– Besta veitsla, hann nakrantíð hevði verið í, skrivar hann við sorgblídni.
Og tað er við sorgblídni, at vit mugu viðurkenna, at vit eru við allatíð og ongantíð. Vit eru vorðin ein talgild verð, sum eg og nógv onnur lovprísa, tí hon er fantastisk, full av møguleikum, samansjóðing og samanhaldi, sambandi, gleði og rómi og av misnýtslu og óttanum fyri at ganga glipp av onkrum av týdningi. Áh, øll hesi tvíeggjaðu svørini. Hvat er at gera við tey? Tey draga og lokka, og spæla við okkara tørv á samanhaldi og felagsskapi, hóast tey samstundis fáa okkum at ynskja okkum aftur til tíðir, tá telefonin hevði leiðning ella bara var til at senda sms við. Ella kanska fáa okkum at ynskja okkum eitt stað, har okkara summarfrítíð ikki skuldi dokmenterast og skjalprógvast og var mett eftir, hvussu nógv likes hon fekk.
Upplivingar til sølu
Upplivningarbúskapurin tykist at vera upp á sítt hægsta í Føroyum í løtuni. Hesin búskapur er defineraður við, at størsti parturin av búksparmenningarmøguleikunum í dag liggur í at framleiða og selja upplivingar, heldur enn rávørur ella kropsligt arbeiddar handilsvørur sum áður. Framleiðsla og handilsvirksemi, ið selir upplivingar, stendur fyri einum vaksandi parti av bruttotjóðarúrtøkuni hjá londunum í vesturheiminum, og hetta sæst eisini í Føroyum.
Tiltøkini eru so mong, at tú ikki røkkir tey øll, og kanska hevur tú heldur ikki ráð til at fara til alt, tú kundi hugsa tær, tí tey eru so dýr. Ein kundi freistast til at sagt, at tað er farin inflatión í upplivingar í Føroyum, tí øll kappast um viðskiftafólkið, ofta við tí úrsliti, at virksemið ikki ber seg, tí øll skulu selja trillitráð. Samstundis skapa allar hesar upplivingar ein hug og ein tørv í mongum um at vera við, har tað hendir. Men hvat við teim mongu, sum ikki megna at vera við av fíggjarligum, persónligum ella øðrum orsøkum? Hvat við teim, ið ikki hava eitt starv, tey hava feriu frá, og tískil ikki teir pengar, ið skulu til fyri at uppliva alt tað, hini uppliva? Hvørji eru tey í okkara heimi av í dag, har tað at vera ein sjónlig sukkse, eitt menniskja, ið er við í tilverunar meldri er lig við eitt væleyndað menniskja, eitt væleydnað lív? Tí tørvin á viðurkenning hava vit øll, men er hesin tørvur ikki við at gerast ein tørvur, ið í alt størri mun verður nøktaður og vístur við einum skermi ímillum okkum?
Tað tyskist samstundis, sum óendaligu tilboðini, upplivingarnar á ein løgnan hátt hava lyndið til at møða fólk. Og at tey skapa eina løgna, stokkuta kenslu í mongum. Tað, at gleða seg til eitt ávíst tiltak ella hending er gott, men hvat so aftaná? Hvat er at gera við hesa tómu kensluna, ið fyri mong kemur í kjalavørrinum á til dømis eini ferð, einum festivali, jólaaftan ella eini feriu. Hvør er hesin tómleikin og hvaðani stavar hann?
Útfasing
Kenslan av at okkurt er liðugt, útfasað, er, fyri tey flestu, ongantíð góð. Hon er sum áður nevnt ofta full av tómleika og ber brá av, at tað helst átti at verið meir av hesum fýrverki í gerandisdegnum. At tilveran kanska kundi verið øðrvísi. At tað kanska hevði verið deilitt, um frítíðin ikki skuldi verið hon, ið vakti okkum og vísti okkum á, at vit leingjast eftir onkrum øðrum ella eftir onkrum meira. Ella er tað fínasta slag, at summarið er á tremur við litum og gleði, eitt yvirflødigheitshorn, sum danin rópa tað, fyri síðan at vera eitt miksmaks av gráum døgum fyri rest?
Eigur tað at vera so, at tað er tá vit hava frí, at vit kenna okkum mest livandi, ella átti okkara summarferiulandsmentan at víst okkum á, at vit kanska áttu at skipað okkum eitt sindur ørðvísi? At tað kanska hevði verið eitt hugskot at broytt okkurt í lívinum hjá okkum sjálvum, ella kanska at roynt at skipað alt samfelagið á aðrar háttir, so lívið bleiv eitt sindur meir feriukent eitt sindur oftari. Ella er hetta summarfrítíðarresið bert ein ”avleiðing” av tí at vera íbúgvi í vesturheiminum, har prísurin, vit gjalda fyri at halda frí við øllum teim hentleikum vit eiga, keypa ella lána okkum til er at mong, ikki øll, fara til verka í einum starvi, tey ikki trívast í, har tey oman á tað heila eru meginpartin av teirra vaknu tíð, alt árið á tamb, so at siga? Eitt lív, har mánadagurin og endin á frítíðini er ein hóttan, ikki ein gleði? Eitt lív, ein helst aldri hevði lagt á Facebook, tí sannlíkindini fyri at fáa pínliga fá likes eru rættuliga stór? Og um tú skal vera heilt erlig/ur, so hevði tú helst heldur ikki likað eitt slíkt lív, tí tað sær jú ikki serliga spennadi ella fancy út.


text:
Tveir grindahvalir, sum vóru komnir inn á Hvalbiarfjørð í gjár, komu so langt inn á fjørðin, at teir rendu seg fastar. Møguligt var ikki at reka teir útaftur og í huga hendingina herfyri við merktu grindini, so varð avrátt millum sýslumannin Jaspur Vang og grindaformenninar í Hvalba, at drepa hvalirnar.
Talan var um tveir hannhvalir. Tann eini var 10 skinn (5,5 m langur) og hin var 9 skinn (5,30 m langur).
Grindahvalirnir komu tķšliga ķ gjįr inn į fjųršin, har teir hava ligiš ķ friš og nįšum. Seinni vóru teir komnir so langt inn ķ móti landi, at teir rendu seg fastar. Samskiftiš var millum sżslumannin og grindaformenninar ķ Hvalba og tį taš ikki var mųguligt at reka teir śtaftur, varš avgjųrt at drepa grindahvalirnar. Luttakandi grindamenn fingu grindina til skiftist og latiš var eisini til sambżliš.
Jaspur Vang er sżslumašur ķ Sušuroy.
Myndina av Hvalba hevur Robert Magnussen tikiš og latiš til www.heimabeiti.


text:
Andrew Johnson
Andrew Johnson (f. 29. desember 1808 í Raleigh, Norðurcarolina – d. 31. juli 1875 í Elizabethton, Tennessee) stillaði upp sum varaforseti saman við Abraham Lincoln til forsetavalið í 1864. Lincoln, ið verður mettur sum stovnarin av Republikanska Flokkinum, valdi til forsetavalið í 1864 at biðja ein demokrat stilla upp saman við sær.[1] Lincoln og Andrew Johnson vunnu forsetavalið, og byrjaði næsta forsetavalskeið hjá Abraham Lincoln tann 4. mars 1865. Men Lincoln fekk einans 42 dagar í forsetasessinum í øðrum valskeiði, tí hann bleiv myrdur longu tann 15. apríl hetta árið. Og hetta merkti samstundis, at demokraturin Andrew Johnson bleiv forseti restina av valskeiðinum.
Andrew Johnson bleiv við ríkisrættarmáli ákærdur fyri at bróta serligu lógina um uppsøgn av embætismonnum. Lógin skuldi tryggja, at Johnson ikki koyrdi sínar ráðharrar úr starvi, uttan at Senatið hevði góðkent uppsagnirnar fyrst. Lógin bleiv sett í gildi í 1867, og var hon beinleiðis gjørd fyri at verja tásitandi krígsmálaráðharran í USA, Edwin Stanton. Krígsmálaráðharrin var republikanari og var upprunaliga tilnevndur av Lincoln, sum eisini var republikanari. Men nú demokraturin Andrew Johnson hevði tikið yvir forsetaembætið eftir deyða Lincolns, metti Kongressin - sum hevði stóran republikanskan meiriluta - at serliga verja ráðharrarnar í stjórnini, sum Andrew Johnson hevði arvað frá Lincoln.
11 ymiskar ákærur blivu samtyktar í Umboðsmannatinginum og sendar til Senatið í ríkisrættarmálinum. Senatið tá í tíðini hevði 54 senatorar í alt, so 36 av teimum skuldu atkvøða fyri ákærunum. Tríggjar reisur bleiv atkvøtt, men hvørja ferð bleiv úrslitið 19 ósekur móti 35 sekur. Harvið bleiv Johnson ikki dømdur í ríkisrættarmálinum og kundi halda fram sum forseti.[2]
Kelduávísingar[rætta | rætta wikitekst]
- ↑ Trefousse, Hans L. (1989). Andrew Johnson: A Biography. New York: W.W. Norton & Company. Síða 177. ISBN 0-393-31742-0.
- ↑ Trefousse, Hans L. (1989). Andrew Johnson: A Biography. New York: W.W. Norton & Company. Síður 109-111. ISBN 0-393-31742-0.


text:
Lív S. A. Simonsen, M.A. í søgu, heldur 14. februar 2017 kl. 19:30 fyrilestur í Mettustovu um føroyskar kvinnur, ið fóru niður til Keypmannahavnar uml. 1900-1920. Kvinnur vóru í meiriluta millum føroyingar, sum búðu niðri hetta tíðarskeiðið. Í 1911 búðu 518 føroyingar í Danmark, og av teimum vóru 343 kvinnur. Støðan líkist tí nógv henni, ið sæst í dag. Í…
Ársfundur hjá Kvinnufelagasamskipan Føroya Kvinnufelagasamskipan Føroya boðar nú til ársfund á Toftum. Allir limir í Kvinnufelagnum eru hjartaliga vælkomnir at koma við á ársfund, sum er eitt gott høvi at hitta aðrar kvinnur, ið eisini hava áhuga fyri arbeiðinum fyri javnstøðu til kvinnur. ÁRSFUNDUR hjá Kvinnufelagasamskipan Føroya verður hjá Tofta Kvinnufelag í hølum felagsins á…
Limatiltak mikukvøldið 9. desember kl. 19.30 Eru fíggjarmál ein jungla, sum tú gjarna vilt skilja betur? So kom í Mettustovu mikukvøldið, har Atli Leo, ráðgevi í Fíggjarmálaráðnum, fer at greiða frá, hvussu vit lesa og skilja játtanarkarmar til fíggjarlóg, fíggjarlógina sjálva og eykajáttanir til fíggjarlógina. Tak tín iPad ella farteldu við um tú kanst. Minst…
Jólaborðhald 19. desember kl. 19 í Mettustovu. Tilmelding innan 16. des.
Mikukvøldið skipar Kvinnufelagasamskipan Føroya fyri tiltaki um pensjónir, har kvinnur fáa boðskapin inn við skeið. Felagið bjóðar tveimum óheftum serfrøðingum at greiða frá. Ein lógarkøn gevur okkum eina pedagogiska gjøgnumgongd av pensjónum sum heild, og Jan Otto Holm, óheftur fíggjarráðgevi, greiðir frá, hvat vit skulu hava í huganum, tá ið vit velja pensjónir og tryggingar.…


text:
læraraskúlanæmingar í starvsvenjing
29. Sep 2009
Í hesi vikuni og síðstu viku hava tríggjar lesandi á Føroya Læraraskúla verið í starvsvenjing í Kollafjarðar skúla. Tær eru Randi, Guðrið og...
les meir
Sangløturnar á skúlanum
28. Sep 2009
Skúlin hevur nú í nøkur ár skipað fyri felags sangløtu á skúlanum. Sangløturnar eru fast hvønn 6. skúladag, og eru tær rættiliga væl umtøktar millum...
les meir
Skúlarenningin hjá teimum yngru
24. Sep 2009
Í besta veðri runnu børnini í teimum yngstu flokkunum sína skúlarenning mikudagin 16. septembur. Tað vóru aftur Maria og Iris, sum stóðu fyri upphitingini, áðrenn...
les meir
4. flokkur vitjar vinaflokk
24. Sep 2009
Mánadagin í hesi vikuni var 4. flokkur og vitjaði sín vinaflokk á Tvøroyri. Farið varð av Havnini kl. 8.30 og var flokkurin allan dagin har...
les meir
Landsroyndir 2009
21. Sep 2009
Úrslitið av landsroyndinum í 4. og 6. flokki er komið til skúlan og verður sent foreldrunum mikudagin 23. septembur. ...
les meir
Fyrilestur um málmenning
15. Sep 2009
Fyrilestur um málmenning verður fyri foreldrum, ið hava børn í dagrøkt, vøggustovu, barnagarði og frítíðarskúla í Tórshavnar kommunu. Fyrilesturin verður hósdagin 24. septembur kl. 1930...
les meir
9. flokkur á Dimmalætting
07. Sep 2009
9. flokkur hevur í dag, 7. septembur, verið á vitjan á Dimmalætting. Flokkurin arbeiðir í hesum døgum við eini verkætlan at gera eitt ungdómsblað, og...
les meir
Rennidagurin 2009
07. Sep 2009
Í besta veðri, varð skipað fyri skúlarenning fríggjadagin 4. september. Av tí yngstu næmingarnir vóru í Klaksvík og svumu, vóru tað bert næmingarnir frá 4....


text:
31. august til 1. september var fundur í Reykjavík fyri sendinevndirnar í Útnorðurráðnum. Ársfundurin var væleydnaður, har føroysku, íslendsku og grønlendsku nevndirnar eisini undirskrivaðu eina samstarvsavtalu um at kanna møguleikarnir fyri fríhandli og einum útnorðurlendskum handilsráði. Hetta sigur ráðið í tíðindaskrivi.
Ráðið samtykti á fundinum trý tilmæli til stjórnirnar í teimum trimum limalondunum. Londini eiga, sambært ráðnum, at samstarva um at kanna mongdina av mikroplasti í havumhvørvinum í Norðuratlantshavi. Úrslitini skulu helst liggja klár í 2018, og londini verða eisini heitt á minka nýtsluna av mikroplasti.
Harumframt verður tilmælt at øll trý lond meta um møguleikarnar at økja samstarvið millum fiskivinnuútbúgvingarnar í limalondunum. Serligur dentur verður lagdur á fulla nýtslu av havídnaðarvørum, fiskitøkni og nýmenning.
Triðja tilmæli eftir fundin er at seta ein arbeiðsbólk av mentanarkønum at gera eina felags útnorðurlendska vísu- og sangbók.
Tilmælini eru send til Løgtingið, Altingið og Inatsisartut til viðgerðar. Í føroysku sendinevndini eru Kári P. Højgaard, ið er formaður, Jørgen Niclasen, Bjørt Samuelsen, Joen Magnus Rasmussen, Magni Laksáfoss og Bill Justinussen.


text:
Eg veit ikki um nakar Teiturfjeppari var vónbrotin yvir, at framførslurnar hjá Teiti ikki fylltu meira, men hann sang allíkavæl seks sangir, helvtina saman við dugnaliga gentukórinum, sum ongar trupulleikar hevði við at syngja frálíku útsetingina hjá Tróndi Bogason til vakra sangin "All my mistakes" við neyvum bassspæli hjá Agnar Lamhauge. Tað er einki at ivast í, at Teitur trívist á á pallinum, hann er væl fyri, róligur og humoristiskur, meðan hann greiðir frá teimum ymisku verkunum. Einsamallur við klaverið syngur hann sínar poetisku, sorgblíðu sangir, sum hava lyndi til at krúpa langt inn undir húðina á áhoyrarunum.
Monday, October 17, 2011
Weekdays - ummæli
Stórsligin dagur í viku...
Konsertin, sum Teitur, Tarira við Sunleif Rasmussen, Danmarks Radios Pigekor við Ceciliu Martin-Löf, Aldubáran, Jónas Bloch og Marianna Mørkøre borðreiddu fyri okkum í Norðurlandahúsinum í kvøld var ambitiøs uppá fleiri mátar og stórsligin á annan hátt enn í luttakaratali. Men luttakararnir vóru nógvir. Tilsamans mundu tað vera eini 80 fólk á pallinum og við teimum mongu skiftunum og ymisku ensemblunum er vandin stórur fyri at fáa eina ófriðarliga og rokmikla konsert. At tað gekk so væl sum tað gjørdi í kvøld er Teiti Lassen fyri at takka, tí tað var tann klæntrasligi og máttmikli tónleikarin, sangarin og tónaskaldið, ið var okkara trygga akker gjøgnum alla konsertina.
Rættiliga nógvir áhoyrarar høvdu leitað sær niðan í Norðurlandahúsið, sum var at kalla fullsett. Men skráin var sanniliga eisini breið og rúmlig. Fyrsta verkið á konsertini "Jordpigernes drøm" hevur Sunleif Rasmussen skrivað til tekst hjá Williami Heinesen. Tað riggaði serstakliga væl, at genturnar lósu tekstin upp, áðrenn verkið varð frumframført, tí á henda hátt fingu vit eina betri fatan av sterka tekstinum og longu fyrsti tóni elvdi til gásahold. "Jordpigernes drøm" er eitt framúrskarandi og væl atkomandi verk, sum er ógvuliga lætt at dáma. Verkið varð framført í surround soleiðis at skilja, at tríggjar trioir vóru staddar kring áhoyrarnar, meðan tær sungu. Stóra kórið fungerar sum ein gamaldags 3.persónsforteljari, ið greiðir frá, meðan einstaklingarøddir runt um salin viðmerkja og eru sum eitt slag av forskotnum og fabulerandi ekkó við órógvandi dissonansi. Onkur lítil kiksari var at enda, men bæði kór- og tónleikaraframførsla vóru sum heild sannførandi og ein veldug uppliving. Hetta verkið um moldgenturnar er heilt ómetaliga rørandi og tónaskaldið rakar neyvt ta serstøku, hjartanemandi kombinatiónina hjá Williami Heinesen millum barnsligt einfaldar eygleiðingar og universalan, lagnutungan vísdóm. Samansetingin av teimum ungu genturøddunum og lagnukendu tubular bells og klokkuspølunum fær ein sera dramatiskan og ófrættakendan dám í verkinum, sum er ognað teimum sakleysu offrunum á Utøya.
Sameiningin av klassiska og rútmiska tónleikauniversinum er avgjørt ikki altíð uttan trupulleikar, serliga ikki rokktónleikur skal bendast og pyntast og stívast av fyri at liva upp til tann "fínara" klassiska tónleikin. Og ikki er tað nógv betri, tá klassiskur tónleikur verður peppaður við gittarasoloum osfr. Teitur Lassen og Sunleif Rasmussen fingu tað til at fungera við virðing fyri tónleikinum hjá hvørjum øðrum.
Eg veit ikki um nakar Teiturfjeppari var vónbrotin yvir, at framførslurnar hjá Teiti ikki fylltu meira, men hann sang allíkavæl seks sangir, helvtina saman við dugnaliga gentukórinum, sum ongar trupulleikar hevði við at syngja frálíku útsetingina hjá Tróndi Bogason til vakra sangin "All my mistakes" við neyvum bassspæli hjá Agnar Lamhauge. Tað er einki at ivast í, at Teitur trívist á á pallinum, hann er væl fyri, róligur og humoristiskur, meðan hann greiðir frá teimum ymisku verkunum. Einsamallur við klaverið syngur hann sínar poetisku, sorgblíðu sangir, sum hava lyndi til at krúpa langt inn undir húðina á áhoyrarunum.
Eg veit ikki um nakar Teiturfjeppari var vónbrotin yvir, at framførslurnar hjá Teiti ikki fylltu meira, men hann sang allíkavæl seks sangir, helvtina saman við dugnaliga gentukórinum, sum ongar trupulleikar hevði við at syngja frálíku útsetingina hjá Tróndi Bogason til vakra sangin "All my mistakes" við neyvum bassspæli hjá Agnar Lamhauge. Tað er einki at ivast í, at Teitur trívist á á pallinum, hann er væl fyri, róligur og humoristiskur, meðan hann greiðir frá teimum ymisku verkunum. Einsamallur við klaverið syngur hann sínar poetisku, sorgblíðu sangir, sum hava lyndi til at krúpa langt inn undir húðina á áhoyrarunum.
Tað er eyðvitað stórur munur millum Tarira og DR Pigekor m.a. er tað síðstnevnda kórið meira enn dupult so stórt og so er sjálvandi eisini munur millum genturøddir og vaksnar røddir í einum blandaðum kórið. Eg plagi sjálv at vera við í Tarira og var til tær fyrstu venjingarnar, so tað var serliga áhugavert at hoyra verkini "A nice man´s anger" og "Weekdays". Tað er als ikki lætt at syngja verk, sum eru so mikið brotakend sum hesi bæði verkini hjá Teiti. Harumframt hevur tað eisini verið ein avbjóðing hjá kórinum ikki at syngja við vibrato og yvirhøvur hava kórsangararnir skula tálmað sær sjálvum og hetta eydnast teimum sera væl.
Sama er galdandi fyri tað altíð proffa ensemblið Aldubáruna í la grande finale "Weekdays", sum er verk fyri kór og orkestur og sum er í sjey pørtum, ið fylgja vikudøgunum frá einum eitt sindur keðiligum mánadegi til fúkandi festligan fríggjadag, timburmansleygardag osfr. Sum tónaskald tykist Teitur bæði spælandi og turrisligur í senn og so er hann greidliga hugtikin av tí minimala, samstundis sum har er okkurt variete ella musicalkent yvir hansara verkum. Myndirnar hjá Marionnu Mørkøre riggaðu eisini sera væl sum savnandi visuelt bakstøði í eini fjølbroyttari og frálíkari konsert.
Posted by Listin at 1:06 PM


text:
Ísland hevur boðið Føroyum við á stóra bókastevnuna í Frankurt komandi ár. Ein nevnd hevur nú valt 10 bøkur, ið skulu týðast til bókastevnuna:
Skaldsøgur:
Carl Jóhan Jensen – Ó, søgur um djevulskap (2005)
Jóanes Nielsen – Glansbílætasamlararnir (2005)
Gunnar Hoydal – Undir Suðurstjørnum (1991)
Oddvør Johansen – Í morgin er aftur ein dagur (1999)
Jógvan Isaksen – Norðlýsi (2009)
Yrkingasavn:
Tóroddur Poulsen – Útsýni (2010)
Stuttsøgusøvn:
Sólrun Michelsen – Tema við Slankum (2007)
Hanus Kambam – Pílagrímar (2001)
Barnabók:
Bárður Oskarsson – Ein hundur, ein ketta og ein mús (2004)
Yrkisbók:
Andras Mortensen – Hin føroyski róðrarbáturin (2000)
Á heimasíðuni hjá mentamálaráðnum stendur, at fyrireikingarnar til bókastevnuna av álvara eru farnar í gongd
"Beinanvegin, tað var greitt, at almennu Føroyar fáa høvi at hava ein framsýningarbás undir liðini á heiðsurgestinum Íslandi á risastóru bókastevnununi í Frankfurt í 2011, gjørdi landstýriskvinnan í mentamálum Helena Dam á Neystabø av at taka av innbjóðingini frá Íslandi, og at fara virkin inn í fyrireikingarnar, til tess at tryggja, at hesin einastandandi møguleikin verður loftaður, føroyskum bókmentum at frama.
Fyrireikandi fundir vóru saman við Rithøvundafelagnum, Norðurlandahúsinum, Vitananum, Bókadeild Føroya Lærarafelags og Mentanargrunni Landsins, og øll vóru samd um, at vit eiga at leggja nógv fyri, til tess at fáa eina so góða framsýning sum møguligt.
Ein úrvalsnevnd varð sett at velja út bøkur og gera av hvørji verk skulu umboða Føroyar. Í úrvalsnevndini sita Malan Marnersdóttir, professari í bókmentum, Bergur D. Hansen, studentaskúlalærari, og Guðrun Gaard, studentaskúlalærari.
Nevndin sigur, at tær tíggju bøkurnar, sum hon hevur valt, eru góðar bøkur, sum tað átti at verið møguligt at funnið keyparar til. Tær umboða føroyskar bókmentir og tala til ymiskar lesarar, vaksin og børn, intellektuelt kravmiklar lesarar og lesarar, sum vilja stytta sær stundir við góðum yrkingum og væl søgdum søgum.
Ein yrkisbók er vald, sum lýsir ein týðandi part av handaligu mentanini í vakrari bók við nógvum góðum myndum.
Mentamálaráðið hevur heitt á Listafólkasamband Føroya (LISA) um at átaka sær at samskipa føroysku luttøkuna. At samskipa føroysku luttøkuna merkir millum annað, at hava samband við íslendsku fyriskipararnar, týska marknaðin og annars at varða av tí praktiska í sambandi við bókastevnuna.
Ein tann fyrsta uppgávan hjá samskiparanum verður at fáa týtt tær bøkurnar, sum úrvalsnevndin hevur valt, í fyrstu atløgu ikki í síni heild, men í brotum. Harumframt skulu umrøður gerast av høvundunum og útvaldu verkum teirra.
Landsstýriskvinnan í mentamálum fegnast um, at rættilig ferð er komin á fyrireikingarnar. Tess betri vit eru fyrireikað, tess størri eru møguleikarnir fyri, at hetta átak veruliga kemur at menna okkara bókmentaumhvørvi." kelda: http://www.mmr.fo/


text:
- møguliga á økini úti um landið
Harmiligt at lesa “upprópið” frá meirilutanum í Tórshavnar býráði. Tann sum bara í evarska lítlan mun fylgir við veit, at onki er í hesum
Sum í samfeløgum uttan um okkum, fara Føroyar ígjøgnum stórar broytingar. Rationaliseringar bæði innan privata og almenna virksemið. Handaliga er og verður brúk fyri nógv færri fólkum í frumvinnuni at gera sama arbeiði, sum nú verður tøkniliga avgreitt.
Hetta nýtist ikki at gera, at tað almenna verður sentraliserað soleiðis, at alt liggur á geografiskt sama staði.
Í fjør bað Vinnulívsráðið, grannskoðarafelagið NUMO, gera eina kanning, sum var goldin av vinnulívsfyritøkum í Klaksvík, fyri at staðfesta veruleikan, hvar almennu stovnarnir eru staðfestir. Henda kanning varð gjørd fyri at fáa ein betri neyvleika. Neyðugt er at styrkja føroysku økini, tað er eitt sunt samfelag, sum hevur eina breidd við sterkum geografiskum økjum, sum er orkugevandi fyri landið samfelt, samstundis sum økini verða styrkt í meiri búskaparligum støðugfesti.
Hendan kanningin, sum Rættarnevndin eisini fekk høvi at viðgera í samband við tingmálið nr. 55/2016 “Uppskot til samtyktar um almennar stovnar kring landið”, sum tríggir Eysturoyartingmenn løgdu fyri.
Gevandi átøk og veruligar staðfestingar
Fari fyribils, at koma við onkrum dømum. Málsetningurin í kanningini var greiður. Mong hava fingið hana útflýggjaða:
At føroyska samfelagið skal mest møguligt vera í javnvág.
At økini kring landið í mest møguligan mun kunnu standa ímóti sveiggjum.
At tað skal vera lætt bæði hjá kvinnum og monnum at finna passandi starv.
At tað skulu vera góðir útbúgvingar møguleikar kring alt landið.
At góð vitanarspjaðing er í øllum økjum landsins.
At samvirkan skal vera millum almennar eindir, borgaran og vinnuna kring alt landið.
At eindirnar skulu hava møguleika at útvega skikkaða arbeiðsmegi.
Kanningin vísir neyvt, tað sum hevur verið hildið, samanumtikið, m.a.:
81% av Landsstovnum liggja í Suðurstreymoy.
19% av Útflutningsfyritøkum liggja í Suðurstreymoy.
11% av Fólkinum pendla úr Tórshavn.
63% av Fólkinum pendla til Havnar.
Kanningin vísir víðari úrslit m.a.:
At í Noregi er multiplikatorvirkningurin at vera 1,2-1,4 og í Bretlandi 1,5.
At Búskaparliga skapar hetta dynamikk og vøkstur í regiónunum sambært kanningum í Bretlandi. Ávirkanin er sera miðsavnað rundanum staðsetingina av nýggju almennu arbeiðsplássunum.
Kanningin vísir so nógv annað áhguavert, sum eg seinni skal koma inn á, sum tænir einum samfelagi sum Føroyum og sum vil fram í dynamikki.
Neyðugt við broyting
Annað er so, at seinastu árini hava økini úti um landið mist nógv, og koma framvegis at missa, um ikki bæði landspolitikarar og bygda- og býráðspolitikarar samfeldir síggja vandan og gera nakað við tað.
Vit síggja í dag vandamikla kostnaðarmunin í høvuðsstaðnum og úti um landið. Hetta er ein ósunn gongd og fer at versna, verður onki gjørt. Eisini kann leggjast afturat, at tænastuvinnur, so sum bygging, skipasmíð, handilsskapur og aðrar avleiddar vinnur fána úti um landið, um onki verður gjørt. Vinnan er samfelagsins grundarlag!
Sum sagt, harmiligt er at lesa “upprópið” frá meirilutanum í Tórshavnar býráði. Tann sum bara fylgir við í evarka lítlan mun veit, at: “Ongin ágangur er á Havnina - møguliga heldur á økini úti um landið”, um talan er um ágang. Neyðugt er við eini broyting! Havnin hevur onki at ræðast!


text:
Lógin um barnavernd sigur greitt, at vit hava øll skyldu til at boða myndugleikunum frá, um vit kenna til mál, har eitt barn er fyri umsorganarsvíki ella ágangi. Sambært lógini hava øll fráboðanarskyldu, men skilt verður tó millum vanliga borgaran og fakfólk, sum í starvi sínum hava við børn at gera. Hesin seinni bólkurin hevur herda fráboðanarskyldu, sum merkir, at ein varhugi um illgrunasom viðurskifti er nóg mikið til, at boðast skal frá.
Les um fráboðanarskyldu í lóg um barnavernd.
Torført kann vera at vita við vissu, nær eitt barn er fyri vansorgan ella ágangi, men sum borgari hevur tú skyldu til at gera vart við, um tú hevur kunnleika til slík viðurskifti. Fráboðast skal eisini um kvinnu, sum er við barn, tá mett verður, at tørvur er á stuðli m.a. orsakað av rúsevnismisnýtslu, sosialum ella sálarligum ávum.
Fráboðanir skulu vendast til barnaverndartænastuna í tínum øki.
Les meira um:
Fráboðan frá fakfólki
Fráboðan frá hvørjum einstøkum


text:
Eg veit longu nú frammanundan, at míni orð fara ikki at verða told ella accepteraði. Henda grein fer at skapa øsing og provokatión, og enn einaferð fari eg at vera skýrdur ”frekur”, ”ljótur”, ”fordømandi” o.a. tílíkt. Hetta er ikki meiri enn ein kann rokna við, um ein er verjari av tí sanna evangeliunum, og kennir til, hvat kamp-arenaðin kann bjóða. Eg eri ikki nýggjur í fakinum.
Profeturin segði: ”Men hús Ísraels fer ikki at lurta eftir tær – tí teir lurta ikki eftir Mær!” Ez.3.7. Harrin ávaraði Ezekiel um, at áðrenn hann talaði, so skuldi hann vita, at fólkið hevði harða pannu og eitt hjarta, ið ikki fór at taka ímóti. ” Alt hús Ísraels hevur harðar pannur og forherða hjørtu.”
Tað undrar meg almikið, at eingin nakrantíð ávarar um fráfallið útfrá skriftini. Skriftin er full av reyðum lampum, lanternum og ávaringarskiltum um endatíðina! Eru fólk andaliga farvublind og síggja bara grønt ljós fyri veking um endatíðina? Skriftin sigur: ” Við tað at nú brúðgómurin drálaði, kom tyngd á tær allar, og tær sovnaðu.” Matt.25.5. Her er ikki talan um fysiskan svøvn. Men at meðan ein heldur, at tað er full fer í tí andaliga arbeiðinum, so eru 10 moyggjar lullaðar inní fastan svøvn. Hetta er andaligi tilstandurin ídag og diagnosan, ið Jesus gevur um endatíðina. Og skriftin sigur: ” So kemur tá trúgvin av tí, sum prædikað verður;…”Róm.10.17. Og hesar 10 moyggjar vóru allar eitt produkt av tí ónda tænaranum, ið vit finna í Matt.24.48, ið segði: ”Harri mín drálar!” Og sjálvsagt svevur flokkurin, um hann fær at vita, at Jesus ikki er nær og kemur at heinta síni enn.
Hesin tænarin serveraði sovitablettir, doyvandi medikamentir og ondssløvandi forkynnilsi. Eisini finna vit í Luk.18.8: ” Men táið menniskjasonurin kemur, man Hann tá fara at finna trúnna á jørðini?” Bíblian talar ikki um eina og hvørja trúgv, men ”berjast fyri trúnni , sum eina ferð fyri allar er hinum heiløgu givin í hendur.” Jud.3. Paulus sigur eisini í Ápostl.20.29: ” Eg veit, at eftir at eg eri farin, skulu svárir úlvar koma inn ímillum tykkara, og teir skulu ikki eira fylginum. Ja, millum tykkum sjálvar skulu menn stíga upp…” Paulus sigur, at so leingi, sum eg standi á talarastólinum, so standi eg sum ein byrging fyri allari falskari læru, fremmandum forkynnilsi, kopi anda og kopi Jesus. Men eftir at hann er farin, so fer eisini byrgingin, og andaliga kloak tsunamiin skal floyma og ikki eira flokkin. Mong onnur skriftstøð tala um tað sama, at endatíðin er ein super-forførandi tíð. Fráfallið er aggresivt og gongur fram við stórum stevum og kolosalum frekleika!
Evangeliihúsið ella City church, sum tað nú eitur, leggur lunnar undir fyri endatíðarinnar fráfallið! Tann andin og tað ússaliga evangeliið, kenni eg meg als ikki við. Tað er, sum Paulus skrivar: ” annan anda…annað evangelium…” 2.Kor.11.4. Og tann Jesus, ið har verður boðaður, er ikki tann Jesus, sum eg tæni í anda mínum. Tað er ein annar Jesus. Vit hava hvør sítt evangelium, tí vit eru fødd í hvør sínari andaligari føðiklinikk!
”Elevation” er framtrakkandi element í City Church. Ungdómarnir, ið stýra hesum showið, saman við sokallaða harra pastor og frú, minna lítið um, hvat Jesus yvirleveraði til sínar tænarar, táið Hann segði: “Men tit skulu fáa kraft, táið Heilagi Andin kemur yvir tykkum, og tit skulu vera vitni Míni…”Ápostl.1.8. Er tað nakar, nøkur foreldur, ommur og abbar, systkin, við hondini á hjarta, ið kunnu siga um hesar ondsfátæku ungdómar við vertsligum sangi og dansi og einari óbíbilskari leiðslu, sum verður skift út og inn í tíð og ótíð: Hetta eru sonnu vitni Harrans Jesusar ídag? Vildi ektaði Jesus tikið út slík og sagt: Tit skulu føra andaliga stafett pinnin víðari? Vildi Paulus sagt: ” ektabarn mítt í trúnni.”1.Tim.12. ”Tað, sum tú hevur hoyrt meg tala fyri mongum vitnum, fá trúføstum monnum tað í hendur, sum eru førir fyri aftur at læra onnur!” 2.Tim.2.2. sjálvsagt ikki! Vit, sum eru vakin í endatíðini eru eygnavitni til er eitt fremmant ”rangsnúgva evangelium Kristusar.” og Paulus sigur víðari ”Men um so vit ella eingil av Himli kunnger tykkum annað evangelium enn tað, sum vit hava kunngjørt tykkum – hann veri bannaður!” Gal.1.7-8. Sterk orð!
Grundleggjarnir av ”Elevation” eru menniskju, sum Judas skrivar um ”náttúrlig menniskju, sum ikki hava anda.” v.19. Og tað er lætt at vísa á, tí hesin tónleikur og show, dregur fólk frá orðinum og sanna evangeliunum. Men handan kulissurnar er sjálvur Satan. Hann hatar orðið og evangeliið. Tit skulu minnast til at samkomur ídag hava eitt lovsangs program, ið fyllir einar 90% av møtinum. Tað er lovsangur og lovsangur yvir alt. Lovsangur hevur tikið plássið frá bøn og orðsins forkynnilsi. Vit mugu ikki gloyma, at tann størsti og dugnaligasti lovsangsleiðarin, sum nakrantíð hevur upptrakkað og enn upptrakkar í gudstænastuni eitur Satan. Hann vildi í forðum taka plássið frá orðinum – Jehova – og yvirtaka við at sjálvur blíva tilbiðin og lovsungin. So hann veit útmerka, hvat tónleik og orð, sum skulu nýtast, fyri at orðið um Kristus, forkynnilsi, skal missa høvuðssæti í gudstænastuni.
Hann var tann ”fyrsti í ”Elevation””. Elevation merkir: ophøjelse, stigning, elevator. Jú man stígur hægri upp. Men eins og í forðum, so missir man gudasæti og orðini ljóða yvir ein, sum hava forkastað Guds orð og Guds Anda fyri eftirgevan av misbrúkinum av teim ”Heiløgu gullíløtunum” : Mené, mené, tekél, ufarsin. Dán.5.25.
Eg kenni ikki alla søgu evangelihússins. Men alt tað, hóast at míni foreldur brutu út harfrá vegna trúarspurningar, so havi eg bara hoyrt gott. Eg havi ongantíð verið einigur við læruna hjá hjá teimum, ið umboðaðu evangeliihúsið, men eg respekteri tey gomlu, sum stóðu fyri sítt. Foreldur míni siga frá, at tað var ein vælsignað tíð. Evangeliihúsið var líka sum ein karmur um Guds orð og ondsfyltar sangir. Fyrsta húsið var ein rík tíð fyri mong, sum eg kenni. Mong blivu frelst, mong blivu doypt, mong blivu ondsdoypt og andaligu náðigávurnar blivu lutaðar út, alt eftir sum Andin gav.
Síðani varð seinna húsið bygt, tí tíðin var inni fyri tíð. Her hugsi eg um alla ofringina av fysiskari styrki, andaligari innvígilsi, bøn og ikki minst økonomi offur í langar banar. So kemur spurningurin: var tað meiningin, at húsið, møtistílurin, bønirnar, gamla evangeliið, gomlu ondsfyltu sangirnir, ofrini, gleðin, kallið, tænasturnar, gomlu heiløgu menninir og kvinnurnar, ja alt tað gamla skuldi enda í óumskornar hendur? Sum sagt, so eru tað fleiri, ið undrast. Tey kenna seg ikki aftur.
Hvat siga børn, svigerbørn, ommu og abbabørn hjá teimum, sum fóru heim til Harran fyri mongum árum síðani? Er tað eingin, ið talar ímóti? Er tað bert ein óandalig accept? Gevur man seg, og letur sín rygg og rygg teirra, sum undan fóru, til fótatrakk fyri sterku fráfalskreftunum? Er tað veruliga eingin profetrødd, ið talar ímóti galskapinum?
Allarhelst fer eingin at vakna av teimum yngru, tí tey eru ikki von við annað, enn eitt nýmodernað evangelium. Men um onkur av teim eldru kundu vakna aftur, sum kendi til betri tíðir og betri dagar, og sum minnast aftur á eitt tvíeggjað hvast evangelium, ið stakk menniskju í hjarta, so var alt vunnið. Um onkur enn er harúti, sum kennir hesar tónar aftur, so reis teg. Rist støvið av fótum tínum og loys fráfalsfortøjningarnar. Jesus kemur skjótt og Hann heintar Sína ódálkaðu brúður heim í dýrd!
Hallur Sørensen


text:
Arvingarnir
06.02.2014
Tvey heilt ymisk spor: jura ella mekling
Áhugavert og eisini óhugnaligt at fylgja við í hesi frálíku sjónvarpssending. Fyri meg sum konfliktmeklara og sum advokat hevur tað ein serligan áhuga at síggja hvussu fokus flytir seg gjøgnum ymisku partarnar, burtur frá familjurelatiónum yvir í juraina.
Nú tykist tað, sum at alt snýr seg um hetta húsið, sum er so nógv vert í pengum. Og rætt er, at soleiðis sum nú gongur, tá advokatarnir koma meira inn í myndina, so er tað eisini har fokus liggur og kemur at liggja: Hvør hevur rætt til húsið.
Tað er harmiligt og irriterandi at síggja, hvussu alt nú gerst til jura - tí veruleikin er, at fokus er, og eigur at vera á heilt øðrum stað - nevniliga á relatiónunum - kenslunum - og orðunum, sum ongantíð eru søgd um farnar hendingar - og sum tí nú bert koma undan kavi, sum haturs- og illsinnisgleps.
Ein missur av dimensiónum fyri arvingarnar allar at halda at hetta bara snýr seg um eitt hús, og at tað er jurain og dómarin, sum skal loysa hesa konfliktina. Rætturin fer at hoyra um nakrar av hesum ósøgdu søgum, men bert í brotum, og bert sum partsinnlegg sum argument fyri egnum sjónarmiðum, tá svørðini verða sveiggjað.
Alt tað fjalda, sum vit sum síggjarar longu nú so smátt hava fingið innlit í, vita familjulimirnir ikki um hvønn annan. Har hevði við mekling verið nakað at arbeitt við, og ivaleyst hevði tað enda við eini avtalu, sum øll kundu livað við - og kanska enntá vóru glað fyri.
Býti av arvi snýr seg sjáldan bara um tað jordiska góðsið. Líka nógv snýr tað seg um kenslur millum arvingarnar, og hvussu relatiónirnar hava verið til foreldrini, sum tá ikki eru meir at konfrontera við nakað sum helst.
Samband
Turið Debes Hentze
Djúpagilsvegur 14
FO-188 Hoyvík
tlf. 519700
tdh@hentze.fo


text:
Útlát av vakstrarhúsgassi frá húsarhaldum stavar frá brenning av olju í oljufýri. Hetta útlátið er tí eisini mynd av, hvussu nógv olju verður brend í húsarhaldum í Føroyum. Nøgdin av olju, sum verður brend er aftur tengt at veðrið og vindi. Kuldi og vindur fær fólk at skrúva upp fyri hitanum. Útlátið av vakstrarhúsgassi er størri ár har kalt er í veðrinum, sum t.d. 2010 og 2015.
Kelda: Hagstova Føroya. Seinast dagført: juli 2017.
Burtur sæð frá í kreppuárunum í 90'unum, hevur oljunýtslan hjá føroyskum húsarhaldum verið rættiliga støðug, men eisini sum heild spakuliga fallandi seinastu 10-15 árini. Árið 2010 var eitt undantak í so máta, tá nýtslan av lutfalsliga høg. Størsta orsøkin er helst, at 2010 var eitt kalt ár, har miðalhitin í Tórshavn var 6,3°C, sum er tann lægsti í langa tíð. Mált í sokallaðum graddøgum, var munurin millum úti- og innihita í miðal 15% størri í 2010 enn í 2009. Hetta hevur gjørt sítt til, at fólk hava skrúvað upp fyri hitanum. Alt annað líka, skuldi kalda veðrið í 2010 økt oljunýtsluna við 15%, men økingin var helvtina minni, sum er ein rættiliga greið ábending um, at húsarhaldini ikki í eins stóran mun brúka olju til upphiting. Millum annað hava yvir 600 húsarhald í Føroyum hitapumpu (tøl frá 2009) og seinastu árini eru eisini nógv, sum hava bjálvað hús síni betri. Alt annað líka, skuldi hitapumpur og betri bjálvað hús minka um oljunýtsluna og um útlátið av vakstrarhúsgassi. 2015 var eisini eitt kalt ár.
Myndin niðanfyri vísir samanhang millum graddagatal og upphiting.
Les meira: Um vakstrarhúsgass
Ynskir tú fleiri upplýsingar um útlát av vakstrarhúsgassi, so ring til Umhvørvisstovuna, tlf. 342400, ella send okkum ein teldupost us@us.fo.
Brenning av olju o.a.
Landbúnaður
Ídnaðarligt virksemi


text:
Í samband við tað langtíðarætlan, sum svimjisambandið hevur lagt fram í vár, er landsliðsarbeiðið eisini viðgjørt. Úrslitið av hesi viðgerð er m.a. at vit nú fáa ein landsliðsvenjara, sum ikki er venjari hjá nøkrum ávísum felagi. Hetta meta vit at vera ein fyrimun í dagliga arbeiðinum at menna føroyska svimjing.
Ætlanin er at endurskoða landsliðsarbeiðið og hesum kemur nýggi venjarin at standa fyri.
Svimjisamband Føroya og Svimjisamband Íslands hava nú gjørt samstarvsavtalu fyri komandi árið.
Samstarvið inniber m.a., at landsliðsvenjari í Føroyum verður Brian Marshall, sum er breti, men býr í Íslandi.
Hann hevur royndir sum venjari í nøkur ár, og er í dag knýttur at íslendska svimjisambandinum.
Samstarvið byrjar 1. august, men longu hetta vikuskiftið verður nýggi venjarin í Føroyum og vitjar í samband við, at oyggjaleikaliðið er á venjingarlegu í Tórshavn.


text:
Altjóða antidoping-sambandið WADA tapti herfyri kærumálið ímóti amerikansku Jessica Hardy, um at fáa dopingkarantenu hennara upp á 2 ár, í mun til tað eina sum amerikanska dopingsambandið hevði givið hana. The Court of Arbitration for Sport (CAS) heldur at hon hevur handlað í góðari trúgv, tá ið hon tók tað kosttilskot sum seinni varð hildið at vera orsøk til at hon í 2008 testaði positiv fyri doping. Les t.d. her á BBC og her á SwimmingWorld.
Her niðanfyri tosar hon sjálv við The Morning Swim Show um málið
Tað tykist enn at vera óvist, um hon sleppur at luttaka á OL í London í 2012. IOC hevur sett í verk eina nýggja reglu, sum bannar íðkarar frá næsta OL, um teir hava verið bannaðir vegna doping í 6 mánaðir. CAS hevur eftir øllum at døma noktað at koma við nøkrum viðmæli, um hvussu tað skal verða við Hardy, hesum viðvíkjandi. Reglan kom í kraft tríggjar dagar áðrenn Hardy varð testað positiv.


text:
MØ: Kanska eg leypi á sjógv
Mentan14-07-2017 - 00:25 - Jóanis Albert Nielsen
G!: MØ gleðir seg at spæla á Gøtusandi í nátt, og um tað verður heilt vilt, ætlar hon sær møguliga at leypa á sjógv.
- Eg gleði meg ótrúliga nógv at sleppa at spæla so tætt við sjógvin. Eg havi ongantíð spælt so tætt við vatn fyrr, sigur MØ á tíðindafundi í Valhøll í kvøld.
- Um tað verður heilt vilt, so leypi eg kanska á sjógv, leggur hon afturat.
MØ gleðir seg at spæla á Gøtusandi klokkan 00.30 í nátt, og vit gleða okkum at fylgja við, um hon endar úti í sjónum


text:
Aftur ein áhugaverd loftmynd av Havnini tikin uttan iva fyrst í 1960-árunum. Serliga síggja vit, at Havnin er framvegis brimpláss, har havaldan hevur frítt spæl beint inn í Vágsbotn. Triðja byggistigið av Molanum er ikki byrjað, so Molin fær fulla longd, og skipasmiðjumolin er ikki bygdur. Alt virksemið hjá Timburhandlinum og Baldslev er ikki enn flutt niðan á Háls og niðan í Hoyvík, og smáu pakkhúsini og bygningurin Hjá Kartna Winther og teimum eru eisini har. Einki vegasamband millum Vágsbotn og Skálatrøð, og Skipasmiðjan ikki fingið nýggja bedingsvognin.
Áhugavert at síggja, hvussu fá hús eru í Hoyvík. Eini 4000 fólk búgva nú fleiri í Hoyvík enn á myndini, og Grótbrotið, sum vit síggja við Oyggjarvegin, er niðurlagt og Brandstøð og annað virksemið hjá kommununi bygt á staðnum. Ja, so liggur Dannebrog við Molan, og nógv fólk taka ímóti. Rokni ikki við, at so nógv fólk í dag koma á Molan at taka ímóti drotningini. Fyri hálvthundrað árum síðani vóru føroyingar meira kongavinarligir, tó at vit framvegis hava stóra virðing fyri drotningini, sum megnar sítt arbeiði til lítar. Ja, so er tað Saltsølan, Bacalao, og Fiskasentralurin? Á myndini er nógv vinnuvirksemi á Vestarubryggju , sum nú er minkað niður í einki. Eingi skip liggja ikki longur fyri teym í Havn. Tíðirnar broytast í høvuðsstaðnum, má sigast. (Vagnur)