text:
Monday, April 30, 2012
Umhvørvisvikulist
Umhvørvisvikan hjá Tórshavnar Kommunu byrjaði í gjár. Temaið fyri umhvørvisvikuna í ár er upprudding og tað skulu vit nokk eisini fara í holtur við, men fyrst: nøkur dømi uppá umhvørvislist. Góða umhvørvisviku - Kommunan skal skína!
Posted by Listin at 8:00 AM
Sunday, April 29, 2012
Thomas Kluge á Listasavni Føroya
"De har
sandelig fået det hele med" segði drotningin, tá ið hon á fyrsta sinni sá
andlitsmyndina, ið Thomas Kluges hevði málað av henni. “Tá ið hon letur seg
avmynda soleiðis, kunnu vit onnur væl saktans eisini loyva okkum at síggja út,
sum vit gera”, vilja eldri kvinnur ofta vera við, tá ið tær síggja myndina.
Á tann hátt er drotningin eisini ein fyrimynd.At list skal líkjast umheiminum, situr enn rótgrógvið í nógvum fólkum. Og soleiðis er listin hjá Thomas Kluge. Hann er vorðin heimskendur í Danmark av at mála fotografiskt og nærum yvirnatúrliga realistiskt, serliga tá ið hann málar andlitsmyndir av teimum kendu og ríku.Nakað tvítýtt er við tí, at Kluge er kendur. Hann arbeiðir beint ímóti øllum ímyndum um modernaða list og fæst við ein stíl, ið minnir um barokkmálningar á la Rembrandt. Eisini setir hann seg sjálvan á pall sum gomlu meistararnir og er í kollhúgvu, vesti og øllum. Gjølliga lýsta fotografiska realisma hansara fellur eisini modernaðum listaummælarum og smakkdómarum fyri bróstið. Harafturímóti hevur stóra fjøldin av listaáhugaðum tikið Kluge til sín, og navnfram fólk í samfelagnum lata seg fegin avmynda av honum.
Thomas Kluge er alt annað er ein seinføddur meistari við tekniskum hegni, ið minnir um gomlu meistararnar. Bæði í formi og innihaldi er hann rættiliga nútíðarligur. Minimalisma og surrealisma eru at síggja í listini, sum ofta viðger tómleika, fremmandagerð og maktstríð. Á framsýningini eru verk, sum Thomas Kluge sjálvur eigur, umframt nøkur fá, men týðandi verk, sum privatir eigarar hava lænt savninum. Harumframt hevur hansara kongaliga hátign Joachim, prinsur, givið loyvi at læna okkum málningin, sum Kluge málaði av hennara hátign Margrethu, drotning II.
Tað er ein mynd, sum hegnisliga javnvigar millum tað almenna og tað privata, eins og alt tað, sum Thomas Kluger letur úr hondum, javnvigar hegnisliga millum siðvenju og modernitet.
Framsýningin letur upp sunnudagin 29. apríl kl. 14, og kl. 14.30 hevur Nils Ohrt savnsleiðari samrøðu við Thomas Kluge. Powerpoint verður nýtt.
Vinaliga heilsan, Nils Ohrt
LISTASAVN FØROYA
Posted by Listin at 12:29 PM
Labels: Framsýningar, Myndlist, Tíðindaskriv
Arnold Vegghamar - røða og myndir
Leygardagin var hátíðardagur á Viðareiði, har tey heiðraðu listamannin Arnold Vegghamar, sum hevur fyllt 75. Ein rúgva av fólkum var komin at lýða á røðurnar hjá m.ø. Arnstein Niclasen og undirritaðu, og at hyggja at framúrskarandi list. Eg seti mína røðu her á bloggin:
Góði Arnold Vegghamar og góðu áhoyrarar. Eg vil fyrst takka Viðareiðis Kommunu fyri stóra heiðurin at verða boðin higar at feira ein einara innan føroyska myndlist. Eg veit ikki um tað passar sum ein listamaður nýliga segði mær, at Arnold Vegghamar dugir at blanda gand uppí litirnar, men har er so einki at ivast í, at okkurt heilt serligt er við Viðareiðismálaranum.
Fyrstu ferð eg upplivdi hansara myndir var í Listasavninum í Havn einaferð í hálvfemsunum, tá eg var við til at velja út ólavsøkuframsýningin tað árið. Innkomnu myndirnar stóðu í einum tilvildarligum ruðuleika á gólvinum og summar vendu øvugt. Allíkavæl var tað beinan vegin okkurt við litunum í myndunum hjá Arnold Vegghamar, sum fekk hjartað at sláa eitt sindur títtari. Tí sjálvt um tað eftirhondini eru nógvir føroyingar, sum mála, er tað ikki altíð, at talan er um listaverk og tað kemur næstan ikki fyri, at talan er um list av tílíkari karat, sum tað, ið Arnold Vegghamar letur úr hondum.
Várið er annars ein heldur upptikin tíð hjá okkum lærarum. Men tá Hanus Kjølbro ringdi og spurdi, vildi eg ógvuliga fegin koma, serliga tá eg hoyrdi, at upprunaliga ætlanin var at hava eina afturlítandi framsýning, men at tað var listamaðurin, sum hevði sett fram ynski um at sýna fram spildurnýggj verk á framsýningini. Hetta er jú frálíkt og í ber boð um stóra atgerðarmegi hjá 75 ára gamla listamanninum. Vit skulu eisini minnast til, at tað ikki er meira enn hálvtannað ár síðan ta stóru serframsýningina í Listasavni Føroya.
Arnold Vegghamar helt sjálvur fyri í eini sjónvarpssending, at nógvum dámar betri hansara gomlu myndir. Hetta er rættiliga áhugavert, tí tað hevur við sjálvt lyndislagið hjá listini at gera. Orsøkin til, at summi halda, at myndirnar hjá Arnoldi Vegghamar vóru betri fyrr í tíðini, hongur saman við serligu fatan listamansins, ið er framman fyri hini. Hjá listafólkum, sum bróta burtur úr nýggjum tekur tað ofta langa tíð at vinna frama millum fólk. Tá so eitt tílíkt listafólk endiliga fær viðurkenning, hendir tað løgna, at nú verða krøv og vónir sett til hansara nýggju verk, at tey helst skulu líkjast verkunum, sum hann gjørdi fyri tjúgu árum síðani. Gomlu myndirnar hjá Vegghamar eru góðar, litríkar í orðsins rætta týdningi og kanska eru tær lættari at dáma enn tær nýggju, ið sum heild eru ógvuliga serstakar, t.d. tær løgnu myndirnar av grøngula og ljósareyða fjallinum við loyndarfullum ljósabláum ella hvítum steinum. Hesar myndirnar eru einfaldar, tær eru myndevnisliga fábroyttar, uttan stórvegis detaljur og uttan ta stóru rúmkonstruktiónina - tær eru í grundini rættiliga flatar og harvið eisini abstraktar, men tað er júst í tí einfalda, at hesin listamaðurin er serliga sannførandi. Eg haldi sjálv, at kompromileysu myndirnar frá nullunum og fram eru fantastiskar.
Rættilig list roynir ikki at behaga, hon er avant garde, framman fyri tíð og stað á sama hátt sum verkini hjá Vincent van Gogh vóru tað. Listin hjá Arnold Vegghamar er merkt av ymsum stílbrigdum, hann hevur havt ymisk tíðarskeið, men hann er ongantíð hildin uppat við at menna seg og tí blíva hansara verk við at flyta seg framman fyri okkum.
Arnold Vegghamar er sjálvlærdur listamaður. Hann byrjaði at mála í 50´unum og luttók á Ólavsøkuframsýningini í 1957. Hann var ein av næmingunum á navnframa Listaskeiðnum, sum Ingálvur av Reyni, Jack Kampmann og Janus Kamban skipaðu fyri á vetri 1958-59. Sum kunnugt hevur Arnold Vegghamar arbeitt sum gullsmiður, men seinastu fimtan árini hevur hann málað burturav sum yrkislistamaður. Hann er eitt lýsandi dømi um áhaldandi dynamikkin millum áhuga- og yrkislistina. Arnold Vegghamar hevur uttan tann stóra listastuðulin megnað at taka stigið fult út yvir í yrkislistina. Við stuðli kundi hetta stigið kanska verið tikið fyrr. Eg eri í øllum førum sannførd um, at listin hjá Arnold Vegghamar hevur uppiborið allan stuðul.
Framsýningin, sum var í Listasavni Føroya í 2010 var partvíst afturlítandi og har sást hvussu Arnold Vegghamar hevur roynt ymsar málihættir frá teimum naturalistisku, impressionistisku og litføgru pointillistisku landsløgunum til teir sera einføldu, næstan primitivistisku málningarnir, sum hann ger í dag. Stílurin í myndunum hjá Vegghamar liggur onkrastaðni millum ekspressionismu og naivismu, men tær einfaldastu myndirnar tykjast sera originalar á sama hátt sum myndirnar hjá Steffani Danielsen vóru tað. Og sjálvt um landslagið í flestu myndunum hjá Arnoldi Vegghamar er so herliga bjartlitt sum tað er, er talan ongantíð um elskuligar og grunnar eydnumyndir. Tvørtur í móti tykist huglagið í teimum menniskjatómu landsløgunum ofta álvarsligt, dapurt og mystiskt á sama hátt sum í summum myndum hjá áðurnevnda Steffan Danielsen, men eisini hjá Edvard Munch. Á eini mynd standa eini smá, men yvirjarðiskt glitrandi violett hús og darra í stórbæra og sterka landslagnum, sum gløðir og skyggir í grønum og reyðum, bláum og orange mótsetningslitum. Myndirnar tykjast ofta introvertar og samstundis kennist tað til tíðir sum skríggja litirnir móti hvørjum øðrum í einum klaustrofobiskum myndaheimi, sum gevur assosiatiónir til tær brennandi gulu fepursjónirnar hjá Van Gogh. Nú skal samanberingin við hollendska listamannin ikki misskiljast. Sjálvt um eg í ummælum fleiri ferðir havi nomið við ein ávísan skyldskap millum Viðareiðismálaran og stóra ekspressionistiska og modernistiska vegaran, so havi eg ongantíð hildið, at Vegghamar er nakar hermari, tí til tað er hann alt ov egin listamaður. Hann gongur sínar heilt egnu listarligu leiðir.
Vincent Van Gogh búði í París, men ferðaðist síðani til Arles við franska Rhonedalin, har hann málaði eina røð av myndum, ið seinni gjørdust hansara kendastu verk. Arnold Vegghamar hevur búð uttanlands í Danmark og hann hevur eisini búð í Havn, men í grundini nýttist hann ikki at ferðast serliga langt fyri at finna heimsins vakrasta landslag her í heimbygdini. Landslagið her norðuri er stórbært við høgum fjøllum og tignarligum homrum, og Arnold Vegghamar hevur dyrkað síni myndevni á Viðareiði: Malinsfjall, Meitilberg, Helluna osfr., men tað serstaka við myndunum hjá Vegghamar hevur eftir mínum tykki ikki so nógv við tað geografiska staðið at gera, tað er heldur grundað í serstaka sinni og fatan listamansins.
Tí var tað eisini áhugavert at hoyra samrøðuna, sum Tórður Mikkelsen gjørdi við listamannin í sjónvarpinum. Tí tá tann hugagóði sjónvarpsmaðurin spyr um ikki hetta fantastiska landslagið á Viðareiði er honum til stóran og góðan íblástur, svarar Vegghamar heilt einfalt: "Noy", at tað heldur hann ikki, tí nú hevur hann verið har á Viðareiði so leingi. Sjálvt um hansara høvuðsmyndevni er náttúra, eru myndirnar ikki serliga naturalistiskar. Tær koma innanfrá og tí kunnu vit heldur kalla tær eitt slag av listarligum visiónum ella hugans landsløgum, sum hann hevur málað við støði í umhvørvinum.
Eingin okkara hevur evni at síggja fram í tíðina, vit eru bara her og nú, men allíkavæl tori eg at tvíhalda um listarliga virðið á myndunum hjá Arnoldi Vegghamar. Eg ynski Viðareiðis kommunu, norðingum og okkum øllum føroyingum til lukku við Viðareiðismálaranum og honum sjálvum ynski eg hjartaliga til lukku við 75 ára føðingardegnum og við framsýningini. Eg hugsi um Ingálv av Reyni, sum málaði sínar bestu myndir á ellisárum, tá eg hyggi at hesi glæsiligu framsýningini av spildurnýggjum verkum. Til lukku og takk fyri.
Kinna Poulsen
Posted by Listin at 9:26 AM
Labels: Framsýningar, KP, Myndlist
Saturday, April 28, 2012
Arnold Vegghamar 75 ára hátíðarhald
Hátíðarhald verður á Viðareiði í sambandi við at Arnhold Vegghamar hevur 75 ára føðingardag.
22. apríl varð Arnold Vegghamar, listamaður á Viðareiði, 75 ár.
Arnold hevur málað heilt frá ungum árum og hevur verið við á nógvum framsýningum. Í nógv ár arbeiddi hann sum gullsmiður í Havn, og stundirnar til at mála vóru ikki altíð so góðar, men á hvørjum ári legði hann tó nakrar málningar eftir seg. Myndevnini vóru aloftast úr náttúruni kring heimbygdina, og stílurin var siðbundin naturalistiskur sum hjá nógvum føroyskum málarum.
Hesini seinastu árini, síðan hann gavst sum gullsmiður, hevur Arnold Vegghamar búð á Viðareiði, og sum listarmaður hevur hann verið rættiliga virkin. Í atelierinum í kjallaranum er ofta trongligt, tí málningar í longum rað standa allastaðni fram við veggjunum. Javnan kemur fólk, frá nær og fjar, á gátt at hyggja og kanska ogna sær onkran málning. Evnavalið er enn bygdin, Malinsfjall, Villingadalsfjall, Hellan og Eiðsvíkin, hús, bátar og fólk. Hann málar ofta sama motivið umaftur og umaftur, og stílurin er so við og við vorðin alt einfaldari, so teir sterku litirnir sleppa at tala fyri seg. Onkur av málningunum hevur vakt ans á framsýning uttanlands. Í 2010 gav Listasavn Føroya út bók um listina hjá Arnold, samstundis sum hann lat upp framsýning í Listaskálanum. Bókin viðger listina hjá Arnold frá teimum fyrstu royndunum og upp til dagin í dag og umrøður tann sermerkta og persónliga stílin, ið Arnold hevur funnið. Tikið verður samanum: “Víst er tað so, at landslagið kveikir hugin til at mála, men við úrslitinum, verkinum, koma vit inn í annan hugaheim. Vit síggja landslagið við øðrum eygum. Í hesum finst tann sermerkti og endurnýggjaði landslagsmálningurin, sum er heilt einastandandi í norðurlendskum høpi”.
Í sambandi við føðingardag Arnolds skipar Viðareiðis kommuna fyri hátíðarhaldi í fimleikarhøllini í skúlanum leygardagin 28. apríl. og eini listaframsýning við nýggjastu málningunum hjá Arnoldi, sum verður opin hendan leygardagin og sunnudagin við. Teir flestu málningarnir hava ikki verið framsýndir áður.
Við hátíðarhaldið fara Arnstein Niclassen, fv. býráðslimur í Tórshavn, og Kinna Poulsen, listaummælari, at halda røðu. 17 sangarar úr Klaksvík fara at syngja, og eisini verður felagssangur . Aftaná verður okkurt til ábit.
Tiltakið byrjar 28. apríl kl. 15.00.
Framsýningin er opin leygardagin 28.apríl. kl. 15.00-21.00 og sunnudagin 29.apríl kl. 14.00-19.00
Posted by Listin at 8:46 AM
Labels: Myndlist, Tíðindaskriv
Friday, April 27, 2012
Okkara formaður
Nevndin í LISA hevur nú skipað seg við Ólavi Jakobsen sum formanni. Hinir nevndarlimirnir eru Bárður í Baiansstovu og Guðrið Poulsen.
Vit ynskja Ólavi hjartaliga til lukku við formansskapinum og fara samstundis at nýta høvið til at seta honum nakrar spurningar um framtíðina hjá LISA.
Hvønn leiklut ynskir tú, at LISA skal hava í mun til list og mentan?
LISA skal framhaldandi arbeiðia við at betra um korini hjá listafólki. Tað verður arbeitt at gera sína ávirkan galdandi í m.a. umskipan av Mentanargrunninum, rættindi til listaverk og samansettar setanir hjá listafólki.
Eisini í tí dagliga, at virka sum ráðgeving hjá listafólki, bæði leik og lærd.
LISA skal eisini virka fyri, at yrkislistafólk fáa betri møguleika at virka í Føroyum. Áhugalistin í Føroyum hevur góðar sømdir, soleiðis skal eisini vera. Men tað eru alt ov nógv ung yrkislistafólk, ið ikki støðast her. Tað er brúk fyri teimum.
Hvørjar eru tær mest umráðandi uppgávurnar hjá føroyskari list beint nú?
Tað eru nøkur ítøkilig ting, ið mugu mennast. Tjóðpallurin má og skal setast fremst, tað er eitt sera týdningarmikið arbeiðspláss hjá nógvum av okkara listafólki. Umstøðurnar eru, ja, púra burturvið - allíkavæl klára tey at fremja stóra list. Ferð eftir ferð.
Nógv gott samstarv er við skúlaverkið innan listaøkið. Hetta skal mennast enn meira og stóru menta- og listastovnarnir m.a. Kringvarpið og Listasavnið, vóni eg, taka sína skyldu í álvara.
Umstøðurnar hjá yrkislistafólki skulu betrast og tað er ein stórur vandi, at heili ættarlið av m.a. myndlistafólki ikki eru í Føryoum. Vit mugu styrkja tey fakligu umhvørvini, so vit fáa fólk at koma heim aftur at virka. Hetta hevur partvíst eydnast tónleikinum, ið er á rættari leið. Tónlistafólk virka í Føroyum, men eru samstundis eisini virkin á aljóða palli. Hetta tryggar støðið, útsýnið, menningina og so slepst eisini undan vandanum fyri dunnuhyljasyndrominum, ið er drepandi fyri listina.
Posted by Listin at 7:11 AM
Labels: IS, list og samfelag
Thursday, April 26, 2012
Udvandring ummæld í donskum bløðum
Sjálvt um tað ikki altíð er líka spennandi tað, sum útlendskir miðlar halda og skriva um føroyska list, bíða vit tó spent eftir ummælum av teimum stóru framsýningunum. Tom Jørgensen hevur í Jyllandsposten ummælt framsýningina hjá teimum ungu á Norðurbryggjuni og tó, at eg ikki haldi, at hann tykist hava sett seg serliga væl inn í sítt evnið, so er ummælið positivt og eg seti tað inn her. Trine Ross hevur eisini ein stubba í Politiken, sum eg eisini seti inn her.
Ung kunst udskifter landskabshyggen med virkelighed og mareridt
Seks unge, færøske kunstnere giver nye bud på samtidskunsten.
Engang var Færøerne afsondret fra omverdenen, men selv om øerne ikke har flyttet sig ud af flækken, er de langtfra isolerede mere.
Det betyder samtidig, at unge kunstnere på øerne tilføjer nye motiver til det repertoire, der traditionelt har budt på billeder af landskabet.
Men når Erla Marita Askham (født 1981) går til gouacherne, skildrer hun de vilkår, børn på øerne vokser op under - og som ofte kommer til at definere deres kønsrollemønstre som voksne.
Kollager fra film og bøger
Mindre håndgribeligt, men ikke meget hyggeligere, er Halldis Olsens grafik, hvor drømme har det med at slå over i mareridt.
Olsen er født i 1983 og uddannet i både Italien og England, og sidstnævnte land har også haft besøg af Silja Strøm (født 1987), der er uddannet ved Glasgow School of Art og skaber sine kollager med billeder fra magasiner, film og bøger.
I alt seks unge, færøske kunstnere er med på udstillingen 'Udvandring - ung færøsk samtidskunst', der åbner lørdag og dagen efter følges op med et foredrag ved kunsthistoriker Inger Smærup Sørensen kl. 15.
FACEBOOKBliv ven med IBYEN
Posted by Listin at 6:43 PM
Óflaggrøðan hjá Carli
Røðan á Vaglinum 25. apríl 2012
Lat meg siga tað beinanvegin: Hetta er ikki ein flaggrøða.
Og nú tað er sagt fari eg at leggja fyri við trimum minnisbrotum.
Tað fyrsta haðani av Vaglinum. Tað var einaferð tíðliga í trýssárunum. Eg var lágur í gøtuni enn. Hátíðardagur mundi vera, kanska var hetta á ólavsøku, kanska flaggdagin, ið hvussu er hevði okkurt hald hevði verið og fólk stóð í smáum trunkum oman eftir og niðaneftir. Hornorkestrið riggaði av undir tinghúsgalvinum. Grátt var í veðrinum. Tað sirmaði.
Sjálvur stóð eg saman við mammu míni á gongubreytini við endan á Tinghúsvøllinum. Hon hevði turriklæð bundið um høvdið sum tá var vanligt, var í grønum frakka og tosaði við eina konu sum hevði reiðrað okkurt, ikki ólíkt blomsturpotti, oman eina túgvu av gráum hári.
Tær tosaðu og tosaðu.
Tað fekk ongan enda.
Eg knarraði. Rykti í ta grønu frakkaermina.
Men best sum eg eri um at bresta av ótolni kemur ein maður gangandi tvørturvið. Og tað var ikki hvør sum helst. Hann var í fótsíðum kyrtli og akslaði fagurvovnað kápu við gyltum krossi á bakinum. Maðurin steðgaði á eitt andarhald, áðrenn hann hvistaði yvir um Vaglið.
Eg stardi aftan á honum.
Steinbilsin.
Tað var okkurt yvirmenskt við honum. Okkurt yvirjarðligt.
Men nei.
Guð kundi hetta nú ikki vera. Guð gjørdi sær ikki óneyðug ørindi niður á jørðina, hvaðna minni oman á Vaglið í Havn. Og Jesus mundi hetta heldur ikki vera. Jesus gekk ikki gráskallutur um geilarnar í svörtum hornbrillum og við brúnari leðurtasku undir arminum.
So frægt dugdi eg í bíbilsöguni.
Kortini var eg ivaleysur í at her birtist onkur fyri eygum mínum, sum hevði lyklavald ella í minsta lagi var skipari ella stjóri í erva. Kanska sankta Pætur. Kanska Paulus sum baptistarnir, segði pápi min, trúðu mest uppá av öllum.
Hvussu var og ikki.
Maðurin í kápuni hvarv niðan brekkuna millum apotekið og bókhandilin. Eg stóð eftir við fingrinum í munninum og teirri næstan ræðuligu vissu í høvdinum at ævinleikin og dýrdin húsaðust úti á Reyni.
Eg nerti við hetta aftur seinni.
Annað minnisbrotið er hálvt hundrað ár seinni. Á Hoyvíksvegnum ein dagin miðskeiðis í februarmánað í ár og ein skái í illveðrinum.
Uttan fyri mentamálaráðið hitti eg eina konu, ið eg kenni, og av tí at vit bæði hava undirvíst í føroyskum, hon kortini munandi longur enn eg, datt prátið sum vera man niður á málið og málstandin í samfelagnum, serliga hjá teimum ungu. Hon segði mær frá einum næmingi og næmingurin skuldi greiða frá eini smásögu um ein mann, hann misti konuna ella kanska var tað barnatrúnna, ið hvussu er var maðurin syrgin, segði næmingurin, ógvuliga syrgin og hevði eitt tómt blikk í høvdinum.
Ja, sig so tað.
Men eisini hetta skal eg taka aftur í aftur seinni, tí víða eru blikk tóm í hövdum hjá öðrum enn teimum, ið syrgja konu ella barnatrúgv í Føroyum.
Triðja minnisbrotið er ein ljósmynd. Eg datt fram á hana á fjasbókini eitt kvøldið her fyri.
Men hvat.
Ein ljósmynd er í sjálvum sær eitt minnisbrot og hendan myndin var av tilburðinum her á Vaglinum ólavsökudag 1930, tá ið ein maður, ein lúsaskarvur úr Kirkjubø, skrivaði Dimmalætting, tók sær fyri at skera danabrókina niður úr flaggstongini á tinghúsinum og heingja Merkið út gjøgnum galvvindeygað á loftinum í staðin.
Men eisini hetta komi eg aftur til.
Sum nevnt í áðni: Hetta er ikki ein flaggrøða.
Týska skaldið Berthold Brecht spyr í eini yrking frá tretivuárunum Til eftirkomararnar:
Hvussu eru tíðirnar vorðnar tá ið eitt prát um trø næstan er eitt brotsverk,
tí tað javngildir tøgn um so manga illgerð?
Gaman í liva vit ikki í so myrkum tíðum, sum tretivini vóru í Týsklandi, djevulskapurin fløðir ikki at okkum úr öllum ættum tjúkkur av yvirgangi og morðum.
Men vit liva í einum samfelag kortini, sum verður stýrt við snildum, við morðgírigum pretum, einum samfelag sum verður rænt. Har tey sum ráða og tey sum hava valt tey, ið ráða, og teir, sum so ella so hava keypt tey ið ráða, vilja breiða yvir fortíðina, alla fortíð bæði ta fortíð, ið fjarliðin er og ta sum nýliðin er: eitt nú árini undan og undir kreppuni í hálvfemsárunum. Vit liva í einum samfelag har samtíðin misjavnast av órætti, grammleika og líkasælu og framtíðin gáleyst verður strikað, pennastrok fyri pennastrok.
Ja, í Føroyum eru tíðirnar soleiðis nú, at ein røða á hesum degi, flaggdegnum, ið bert er orð um eitt flagg, ein slík røða er ein skarnsgerð. Kávalæti. Yvirhyljing.
Tí sigi eg enn og aftur: hetta er ikki ein flaggrøða.
Men lat meg nú taka aftur í minnisbrotini. Tað fyrsta, hetta av Vaglinum fyri hálvt hundrað árum síðani, sigur nakað um hvørjar hugmyndir vit skapa okkum av okkum sjálvum sum einstaklingar og samfelag og upp á hvørji kor vit gera tað. Ella sum ápostulin, áðurnevndi Paulus, skrivar í fyrra Korintbrævi:Onkuntíð gerast vit vaksin og mugu leggja barnaskapin av.
Tey orðini eiga føroyingar sum tjóð, tíverri, enn eftir at taka til eftirtektar politiskt.
Annað minnisbrotið, hetta um tað tóma blikkið í høvdinum, sipar til samanhangin millum avmarkað samfelagstilvit og mentunarliga, serliga málsliga útarming. Tað tóma blikkið í høvdinum ímyndar tað almenna innlitsloysið, tað moralska streymslitið, kraddið og ta sjálvsøknu hvørkisstøðu til so siga alt, sum ikki onkursvegna er seráhugamálum hent.
Í yrking síni til eftirkomararnar viðger Brecht samtíðarvaldið í Týsklandi, ta týsku fasismuna, hvussu samfelagið, við einum tómum blikki í hövdinum eftir hernaðarliga eyðmýking í einum veraldarbardaga, eftir innankríggj, búskaparligt skrædl, arbeiðsloysi, hungur og líðingar í fleiri ár, stig fyri stig verður yvirtikið av ósambæriligum valdi og fer av lagi, hvussu grundvirðini við málsnildum verða endurútlögd og einfaldað niður í egingirnd óttans, í tögnina og at enda vitloysið.
Í Føroyum, henda flaggdagin tjúguhundrað og tólv, ber valla til at tosa um vald sum so, heldur mis-vald.
Hóast misvald ikki er vald útint við vápnum og harðskapi, men við atkvøðuni hjá veljaranum, er tað alt tað sama ósambæriligt vald. Tá ið eg hoyri tað tala gjøgnum miðlarnar, gjøgnum upplýsingarfulltrúar hjá vinnuaðali og bankum, av tingi ella úr landsstýrinum, hoyri eg aftur og aftur høpisloysið grundgeva fyri sær sjálvum.
Høpisloysi, sigi eg.
Ja, høpisloysi.
Síðani lögtingsvalið farna heyst hava almennu umboðini fyri misvaldið í Føroyum, tann sonevnda samgongan, júka upp í saman at tey útinna síni embæti við heimild í fólksins vilja.
Tey eru vald.
Men vórðu tey vald tí tey hövdu rygg og samvitsku.
Nei.
Tey vórðu vald tí tey hövdu hvørki. Hvørki rygg ella samvitsku.
Tey vórðu vald av einum veljara, sum ongantíð vil ábyrgjast fyri nakað.
Einum veljara, sum vil hava alt í senn sjálvstýri og samband, høgra og vinstra, framburð og stillstøðu, vitan og ómakaleysa fákunnu, vælferð við öllum teimum tænastum, ið hoyra til, og samstundis skattalætta fyri fleiri hundrað milliónir.
Einum veljara sum var skakaður av húsaganginum í EIK-banka og seinni í Fiskavirking, men lítið innlit fekk og kanska heldur ikki brýggjaði seg um ella evnaði at fáa innlit í, hví og hvussu hesi bakköst komu.
Íðan hvat.
Eftir meiri enn trýss ár við heimastýri og donskum fíggjarveitingum var blikkið vituligvís tómt í hövdi veljarans.
Hann stóð eftir við fingrinum í munninum og einum tvørsagnakendum innbilningi um veruleikan, ivaleysur í at danski skattgjaldarin fór at fíggja tað, sum skattalætti mundi kosta í vælferð. Hann var jú so makaleysur, danski skattgjaldarin, eitt nú tá ið tað dró at endanum hjá EIK, tá steig hann niður úr skýggjunum ein klædningur í gullbrillum og við leðurtasku undir arminum og eitt, tvey so var bankin bjargaður og veljarin við. Hitt at ein drúgvur partur av bjargingini hekk á føroyingum sjálvum og tað at uppruddingin í EIK-banka átti at verið gjørd minst eitt ár áðrenn danska eftirlitið umsíðir legði uppí, ampaðist ikki fyri veljaranum.
Verri enn so.
Hann valdi aftur í tí treysti at danskurin borgar fyri vælferðina, hvussu víkir og vendir. Men mongum brestur ætlan.
Danska stjórnin skoytti ikki um at fíggja ein skattalætta í Føroyum tá ið samanum kom.
Umboðini, ið veljarin valdi til at útinna sítt misvald, samgongan sum sagt, hövdu annað í kvittanum enn at kæra seg um vælferð hansara. Tey fóru tvørturímóti miðvíst í holtur við at rigga vælferðina av eftir høgrarótøkum leisti.
Undir tí yvirlæti at landskassahallið fyri alt í verðini má minkast, verður jabbað og jabbað um sparingar.
Tað almenna verður spart inn á bein.
Hetta rópa tey upp á umskiping og fullnýting, men í royndum styðja sparingarnar beinleiðis og í stórum upp undir spillingina í samfelagnum, henda frammanundan alt ov rótfasta og útbreidda arvan.
Stovnar sum eru bráðneyðugir til at skapa samfelagnum vitan og kunnleika um seg sjálvt, um búskapin og onnur átrokandi viðurskifti, tak t.d. Landsbankan, verða annaðhvørt avtiknir ella lamskerdir.
Ráðini í landsfyrisitingini, eitt nú fiskimálaráðið, ið átti at røkt áhugamálini hjá samfelagnum sum heild t.d. í sambandi við tilfeingið, virkar í staðin sum ein tænastuveiting til vinnuaðalin, til nakrar skammleysar ríkiskroppar, sum ætla sær alt upp á sínar treytir við teirri grundgeving at teir vórðu fermdir við sjóráma upp í nasarnar og tískil eru heimastýrisins útvaldu á jörð.
Tað gav at bíta henda dagin tá makrelurin kom til skiftis.
Samfelagið, sum eigur tilfeingið, fær bert ein miskunnarbita av tí sum tað er vert, eitt naturskursl.
Restina, bróðurlutin fær vinnuaðalin, fleiri hundrað milliónir og bankarnir, hesir sfinksarnir á fíggjarmarknaðinum lata miðlafulltrúar sínar nikka tigandi, hvør skal siga: Hetta er vit og skil.
Hartil kemur at tey, sum veljarin seldi seg í hendurnar á í heyst, rættiliga hava fingið samfelagið í stríð við seg sjálvt teir krákumánarnar tey hava sitið í samfelagsrongini.
Ójavnin veksur, ein gjógv opnast millum tey, ið hava og fáa, og tey, sum lítið eiga og tikið verður frá.
Og spillingin dregur upp í seg aftur eins og makrelbýtið vísir.
Líkindini til eina framtíð í Føroyum hjá tí uppvaksandi ættarliðnum fækka.
Fleiri og fleiri velja at flyta av landinum við alla og tey sum húka eftir yppa öksl, draga líkasæluna fyri öll vindeygu og ötast í mesta lagi tá ið onkur bannar í barnaútvarpinum.
Samgongan og hennara næstu, vinnuaðalin og bankarnir, kunnu saktans breiða upp á seg, kunnu skylda alt, sum illa fer upp á onnur, ikki síðst fjölmiðlarnar (t.d. skal skattalættaójavnin vera okkurt, sum blöð og kringvarp hava billað fólki inn) og ber ikki til at skylda upp á fjölmiðlarnar, so er lagamanni at kenna óráðiligum viðurskiftum í útlondum um ella hava tey sum ivast ella finnast at til hólgar fyri seg, fakfelagsumboð, frøðingar, mentafólk og kanska, hvør veit, einligar mammur og enntá tey samkyndu.
Har sum blikk eru tóm í hövdinum ber so mangt til.
Men nú til triðja minnisbrotið.
Hetta tá ið danabrókin á sinni varð skorin niður úr flaggstongini á tinghúsinum og Merkið hongt út gjøgnum galvvindeygað á loftinum í staðin.
Fyri hann, lúsaskarvin sum Dimmalætting skírdi hann, ið kvetti flagglínuna ta ólavsökuna í 1930 var tað sjálvsagt, hvat Merkið hevði at týða. Tað umboðaði eina hugssjón, eina hugmynd av Føroyum sum sjálvstöðugt land, sum eitt samfelag við eini framtíð, eitt samfelag loyst úr tí spillingarhafti, ið útlendskar fíggjarveitingar óumberliga eru (og tey sum ivast áttu at lisið bókina Deyðans stuðul eftir afrikanska fíggjarfrøðingin Dambisu Moyo).
Góðu fundarfólk, mínir forbannaðu samsvíkar.
Eg spyrji hvørjum ætla tit at Merkið skal flagga fyri í hesum tíðum, tá ið tey fýra opinberingarrossini: spilling, grammleiki, misjavni og skammloysi fara dundrandi gjøgnum samfelagið, kleyra vælferðina upp við hógvum sínum, hekla fyrisiting og vitanarstovnar undir, fretandi á allan sóma og alla samhyggju?
Hvørjum skal merkið flagga fyri, nú tey ungu velja Føroyar frá og rýma?
Hvørjum skal Merkið flagga fyri, tá ið almennir fjølmiðlar verða tiptir og einans bergmála høpisloysið grundgeva fyri sær sjálvum, einans líkasæluna hjá veljaranum, tey tómu blikkini í hövdunum.
Hvørjum skal Merkið flagga fyri, tá ið fyrilitsloysið hjá vinnuaðali og fákappingardrotnum á fíggjarmarknaðinum hava sviðið okkara framtíðarjørð av?
Hvørjum skal Merkið flagga fyri, tá politikkararnir hóra saman av fáfongdini einsamallari í sínum endaleysa klandri um, hvør ið eigur heiðurin av tí, sum eingin teirra hevur avrikað.
Ja, eg spyrji tykkum, hvørjum skal Merkið flagga fyri og eg endurtaki: hetta er ikki ein flaggrøða.
Røða: Carl Jóhan Jensen
Mynd: Tóroddur Poulsen
Posted by Listin at 6:18 PM
Í morgin í tinginum
Í morgin klokkan 9.30 verður tingfundur. Á dágsskránni er millum annað 2. viðgerð av uppskot til løgtingslóg um broyting í løgtingslóg um Mentanargrunn landsins.
Tað verður neyvan nakar spennandi tingfundur, tí sum tað skilst av omanfyristandandi áliti mælir meirilutin løgtinginum frá at samtykkja uppskotið. Eg ætli mær nú at lurta allíkavæl. Tað er hóast alt ikki á hvørjum degi, at mentanin er á skránni og tað kann jú altíð vera, at okkurt áhugavert verður sagt ella um ikki annað, so okkurt stuttligt...
Álit í løgtingsmáli nr. 145/2011: Uppskot til løgtingslóg um broyting í løgtingslóg um Mentanargrunn landsins
Landsstýrið hevur lagt málið fram tann 7. mars 2012, og eftir 1. viðgerð tann 14. mars 2012 er tað beint Mentanarnevndini. Nevndin hevur viðgjørt málið á fundum tann 10. og 12. apríl 2012. Undir viðgerðini hevur nevndin havt fund við landsstýrismannin í mentamálum saman við umboði fyri Mentanargrunnin, umboði fyri Kringvarp Føroya og umboði fyri Klippfisk og filmsgrunnin hjá Norðurlandahúsinum.
Meirilutin (Bjarni Djurholm, Jóna Mortensen, Edva Jacobsen og Jenis av Rana) tekur ikki undir við málinum og mælir Løgtinginum frá at samtykkja uppskotið.
Viðmerkingar:Meirilutin ásannar tann jaliga leiklut, sum filmslist hevur fyri listarliga umhvørvið, og ásannar meirilutin harumframt teir møguleikar, sum filmslist hevur fyri menningina av føroyskari list burturi sum heima. Undir viðgerðini er komið greitt fram, at uppskotið til lógarbroytingina onga broyting hevur við sær í gerandisviðgerðunum hjá Mentanargrunninum, tá filmslist, sum er, er umfatað av stuðulsmøguleikunum í lógini. Tí fer uppskotna lógarbroyting í mesta lagi at vera eitt politiskt signal, sum ikki vikar við veruleikan, at nevndin í Mentanargrunninum javnan viðger og játtar
stuðul til filmslist. Eisini hevur landsstýrismaðurin í mentamálum, Bjørn Kalsø, upplýst fyri nevndini, at arbeitt verður við at broyta Mentanargrunn landsins soleiðis, at grunnurin fær størri fíggjarorku, umframt at heimildirnar hjá grunninum verða víðkaðar. Landsstýrismaðurin hevur upplýst, at hann ætlar at leggja uppskot um lógarbroytingar fyri Løgtingið á ólavsøku, og at landsstýrismaðurin í hesum viðfangi væntandi fer at nágreina stuðulsmøguleikarnar fyri ymsu listagreinarnar, herundir eisini filmslist. Meirilutin stuðlar ætlanini hjá landsstýrinum og ynskir at geva landsstýrinum arbeiðsfrið til at viðgera málið gjølla. Meirilutin mælir tí frá at samtykkja uppskotið um lógarbroyting.
Minnilutin (Gunvør Balle, Høgni Hoydal og Rigmor Dam) tekur undir við málinum og mælir Løgtinginum til at samtykkja uppskotið.
Viðmerkingar:Minnilutin mælir Løgtinginum til at samtykkja uppskotið, sum bert snýr seg um at fáa orðið "filmslist" inn í § 1, stk. 2. Eftirsum at semja er í nevndini um, at filmslistin er listagrein, ið eigur at fáa raðfesting, heldur minnilutin tað er eitt greitt politiskt signal, at orðið verður sett inn í lógina. Hóast filmslistin kann sigast at vera umfatað av virkisøkinum hjá Mentanargrunninum sum er, og hevur fingið stuðul nakrar ferðir, er tað at seta "filmslist" inn, bert tekin um ein greiðan politiskan vilja til at vísa eisini hesi listagrein ans og virðing. Harumframt hevur Tjóðveldi sett uppskot fram um, at fleiri pengar verða latnir til Mentanargrunnin, antin sum eykajáttan ella við at flyta aðrar smærri stuðulsjáttanir frá Mentamálaráðnum í grunnin, við tí endamáli at teir markast til at stuðla filmslist. Um tað eydnast at hækka játtanina til Mentanargrunnin, hevur tað týdning, at vit fáa orðið "filmslist" inn í lógina, so tað eingin ivi verður um, at hækkaða játtanin skal fara til hesa listagreinina.
Mentanarnevndin, 24. apríl 2012Bjarni Djurholm
Gunvør Balle
Edva Jacobsen
Rigmor Dam
Jóna Mortensen
Høgni Hoydal
Jenis av Rana
Posted by Listin at 1:38 PM
Hvalaprent
Posted by Listin at 6:50 AM
Labels: KP, Tíðindaskriv
Wednesday, April 25, 2012
Misjøvn, tveydimensjonal útflytingarframsýning...
Gumma plagdi onkuntíð at tosa um at vera í vandring, ið sipar til ta serligu støðuna, sum valdar í løtuni í millum tá man er vakin og svevur. Tað er ta stund, tá dagsins vit og skil er um at verða yvirtikið av heilt øðrum parametrum á ferðini inn í markleysa dreymaheimin og hetta má sigast at vera ein listarliga fruktagóð støða, sum ávirkar fleiri av ungu listafólkum okkara. So er spurningurin bara um eisini Udvandring er fruktagott listarligt útgangsstøði, í øllum førum er hetta hugtakið øðrvísi konkret, og sipar til ein áleikandi trupulleika hjá føroyska samfelagnum. Men Udvandring er altso eisini heitið á eini listaframsýning á Norðurbryggjuni í Keypmannahavn hjá seks ungum føroyskum listafólkum, harav helvtin í løtuni livir í útlegd. Heiðrik á Heygum býr í Keypmannahavn og hevur kuraterað framsýningina við verkum hjá sær sjálvum og hjá Halldis Olsen, Jóannesi Lamhauge, Silju Strøm, Erlu Maritu Askham og Jóhan Martini Christiansen.
Framsýningin tekur tráðin upp frá framsýningini Innrás í Müllers Pakkhúsi í Havn í 2010, og sjálvt um bert fá verk ganga aftur í báðum framsýningunum, minna tær í stíli um hvørja aðra við figurativari, forfínaðari og tveydimensjonalari list í ráum pakkhúsumhvørvi. Listafólkini eru øll fødd millum 1981 og 1987, so elsti luttakari er farin um tey tríati, meðan hini fyri tað mesta eru síðst í tjúgunum, hetta er sostatt ikki heilt blaðung listafólk. Men ein føroysk ættarliðsmarkering av tílíkum slagi er áhugaverd í sjálvum sær, og framsýningin riggar eisini sum heild sera væl í ráu hølunum hjá Norðurbryggjuni, sjálvt um okkurt sjálvandi kundi verið betri. Og lat meg bara leypa út í tað, áðrenn ummælið verður til eina ørkymlandi vandring kring heitan greyt. Lat meg bara viðganga alt fyri eitt, at eg eri eitt sindur vónbrotin av framsýningini, sum eg hevði ógvuliga stórar vónir um.
Framsýningin hevði verið betri um eitt nú Silja Strøm fekk betri umstøður at sýna fram, og um eisini Jóhan Martin Christiansen fekk pláss til sínar installatiónir á framsýningini. Teirra list er ikki uppraðfest eins og hon hevur tað uppiborið í mun til sólarkláru góðskuna, ið merkir verkini hjá hesum báðum listafólkunum. Myndirnar hjá Silju hanga ikki væl á framsýningini, serliga hanga tær fínligu blýantstekningarnar serstakliga illa á einum veggi við nógvum, órógvandi elementum. Teir sjey smáu málningarnir hjá Silju Strøm eru stuttligir og frekkir, samstundis sum teir geva áskoðaranum assosiatiónir til okkurt øgiliga hámentað og listafínt. Rosalittu, ljósabláu og dustgrønu litirnir tala til okkara um okkurt, sum er gamalt, kunstigt og mentað. Myndevnini, sum í fleiri førum sameina menniskjafigurar við fuglaskap, kenna vit eisini úr griksku mytologiini, men symbolikkurin er ikki á samsvarandi hátt avgjørdur frammanundan í samtíðarlistini hjá Silju Strøm. Skapini á figurunum eru í summum førum eitt sindur bronglað og hetta gevur saman við bylgjurørslunum ein serstakan, surrealistiskan og dreymakendn dám. Myndirnar hjá Silju Strøm eru enn sum áður kollasjukendar og samansettar, men tær eru allíkavæl í ferð við at gerast eitt sindur einfaldari, álvarsligari, klárari og listarliga enn meira sannførandi enn áður. Tann størsta av teimum smáu myndunum er framúrskarandi, bæði einføld og rík við tveimum ymiskum søgugongdum, eini loddrættari og eini vatnrættari, sum viðmerkja og spegla hvørja aðra.
Jóhan Martin Christiansen hevur nakrar svartar og hvítar linoskurðir við á framsýningini, sum eru heilt ómetaliga einfaldir og eitt sindur ríkiliga nógv back to basics, tá hugsað verður um, at listamaðurin er ein uprising installatiónslista-star í danska høvuðsstaðnum. Tí tó at Jóhan Martin Christiansen enn er lutfalsliga ungur akademinæmingur, hevur hann rættiliga gjørt vart við seg í danska listaumhvørvinum við t.d. framsýningini Self-Portrait in Very Dark, sum fekk nógv rósandi orð frá t.d. ummælaranum á Information, Michael Jeppesen. Jóhan Martin stáplar ymsar lutir upp í originalum konseptuellum installatiónum, sum eru merktar av bæði humor og poesi, og eg hevði heilt erligt glett meg at síggja nakrar tílíkar installatiónir á framsýningini.
Heiðrik á Heygum fevnir listarliga rættiliga breitt um fleiri listarlig tøkni, men hevur seinastu árini brúkt mest av krúti uppá filmsverkætlanir. Tað hevði riggað væl til framsýningina evnisliga og hevði gjørt hana meira dynamiska, um hann hevði valt at sýna fram eina filmsverkætlan, t.d. filmin Sigarett. Men í staðin fyri at hava filmslist á framsýningini insisterar Heiðrik á Heygum uppá tveydimensjonala list við trimum stórum pappírsverkum, ið øll avmynda eina kvinnu. Tey eru grafiskt greið og avgjørd við svartari bakgrund, reyðum detaljum og ljósari ella hvítari figuratión. Myndirnar eru hongdar upp við klemmum á sama hátt sum í Innrás, men hesar nýggju myndirnar hava ikki tann sama lætta, gjøgnumskygda dámin sum tær eldru myndirnr. Tær tykjast hin vegin eitt sindur tungar og kompaktar og patetiskar. Tær snúgva seg um kvinnur, ið antin eru uppá vegin ella sita við vøgguna. Evnisliga tykjast tær snúgva seg um samleika, kanska nationala samleikan hjá listamanninum, tí ein reyður hvalur sæst í tveimum av myndunum. Silja Strøm hevur forrestin eisini ein syrutan lítlan lunda millum síni myndevni sum eitt dekorativt emblemi við føroyskum signalvirði. Men undantikið í heitinum Udvandring tykist Føroyar-tematiseringin hvørki serliga gjøgnumførd ella djúphugsin á framsýningini og hetta hevur neyvan verið ætlanin.
Halldis Olsen hevur onkra eldri mynd við á framsýningini, sum er sterk, men í mun til hennara aldur og listarligu styrki hevði eg væntað bert at sæð nýggj verk á ferð í eini fúkandi menning. Ein tílík er kanska ikki heilt so eyðsýnd, tá eldri myndir verða framsýndar, men tað sæst tó alt fyri eitt, at Halldis Olsen er farin at arbeiða við meira kompleksum grafiskum mannagongdum, sum hon væl og virðiliga dugir at stýra. Myndirnar eru óhugnaligar, og enn tykjast tær eitt sindur gamaldags, tær minna í stíli eitt sindur um myndirnar hjá Goya av krígsræðuleikum, samstundis sum hetta er egin samtíðarlist. Erlu Maritu Askham havi eg bert upplivað einaferð áður, tað var á Ólavsøkuframsýningini, sum teir báðir Heiðrik á Heygum og Jóannes Lamhauge fyriskipaði fyri nøkrum árum síðani. Tá sýndi hon fram eina monumentala mynd av einari kvinnu, sum vaskaði vesið. Herlig mynd við feministiskum undirtonum, og rættiliga serstøk myndevnisliga sæð í føroyskum listahøpi.
So vítt sum eg dugi at síggja er tað enn eitt slag av sjálvsmynd, sum Erla Marita Askham arbeiðir við og stílurin er eisini enn eitt sindur pop art ella teknirøðskendur, men myndevnið av tí yvirdimensioneraðu listakvinnuni, sum eygleiðir tey elasmáu fólkini, er eitt sindur surrealististiskt á leið yvir í okkurt, sum Edward Fuglø kundi funnið uppá. Hann brúkar ofta yvirdimensioneraði fólk á sínum myndum, og eg hugsi, at Fuglø yvirhøvur er rættiliga væl dámdur millum ung, sum hava hann sum fyrimynd.
Jóannes Lamhauge hevur tveir málningar við á framsýningini, harav eg havi sæð tann eina á Ólavsøkuframsýningini í fjør. Eg veit ikki hvat eg skal siga um hesar myndirnar hjá nærlagda Jóannnes Lamhauge. Men tá omanfyrinevndi Edward Fuglø kann forsvara seg sjálvan við einum kitschpredikati í sambandi við eina drottningagávu, ber tað møguliga eisini til at brúka ein tílíkan lykil til fatanina av myndunum hjá Jóannesi Lamhauge. Kanska vantar mær ein tílíkan lykil, tí myndirnar eru í øllum førum ikki lættar at ynna hjá mær. Báðar myndirnar avmynda eina kvinnu og ein fugl, eitt myndevni, sum t.d. listakvinnan Silja Strøm fær nakað dynamiskt og nýtt burturúr. Tað ger Jóannes Lamhauge ikki. Talan er sostatt um rættiliga stóran góðskumun á ungdómsframsýningini Udvandring, sum er at síggja á Norðurbryggjuni í Keypmannahavn inntil 28.mai.
(KP)
Fotomyndir: Gyðja Hjalmarsdóttir Didriksen og Kinna Poulsen
Fotomyndir: Gyðja Hjalmarsdóttir Didriksen og Kinna Poulsen
Tvær av myndunum hjá Heiðrik á Heygum
Tekning hjá Silju Strøm
Silja Strøm. Málningar.
Við inngongdina
Plakat og kort til sølu
Tekningar hjá Silju
Silja Strøm
Framsýningin riggaði væl
Jóannes Lamhauge
Halldis Olsen
Tey ungu stillu á veg inn í framsýningina
Posted by Listin at 7:34 AM
Subscribe to: Posts (Atom)


c: text/html

text: ÍSF skipar fyri skeiði fyri venjarum hjá børnum og ungum, í ÍSF húsinum fríggjakvøldið 19/9 frá kl. 18.00 til 21.00 og í ÍSF húsinum og partvíst í Badmintonhøllini leygardagin 20/9 frá kl. 9.00 til 17.00. Evnini verða ítróttarpædagogikkur, ítróttarumhvørvi, menning hjá børnum, venjing, trygd og ábyrgd, etikkur og moralur. Palli biður heilsa, at SSF hevur fingið tilskilað eina kvotu uppá 8 fólk, og at vit innan svimjing tískil skulu melda til gjøgnum Svimjisambandið. Sí annars viðfestu innbjóðing.

robotstxt: allowed

filter: keep


text:
- Tíðindi, mentan og ítróttur
Noreg hevur eisini avmarkingar í síni fiskivinnu
Tak niður
Føroyar hava fullan rætt til at fáa sum mest burtur úr sínari fiskivinnu, sigur Høgni Hoydal.
Norska felagið Sjømat er í øðini um, at føroysk skip ikki longur sleppa at landa uttanlands, sum felagið sigur er eitt stig tann skeiva vegin í altjóða kappingini um rávøruna.
Felagið, sum umboðar eini 550 virki í norska fiskiídnaðinum, sigur, at Noreg og Føroyar eiga sum skjótast at fáa í lag eina avtalu um frían handil við ráfiski.
Eydnast tað ikki, eigur Noreg at seta móttiltøk í verk, til dømis at seta landingarbann fyri norskan fisk í Føroyum, og at seta fiskiveiðiavtaluna millum Noreg og Føroyar úr gildi.
Sí eisini


text:
Orð: Abraham Grimstvedt
Lag: Ira David Sankey
Týtt: Jákup Olsen
Upprunaheiti: I aftenstundens stille, tause stunder
1. Á kvøldartíð ein vinur stillur stendur
og bankar á tíns hjarta stongdu dyr;
hann stendur enn, hann ei sær frá tær vendir,
hann bankar enn í dag sum ofta fyrr.
2. Hvør er hann, sum ei nakað stríð man skýggja,
sum bankar enn og ikki frá tær fer,
og helst á løtum, tá tú greitt manst síggja,
at alt so tómt og gleðileyst er her?
3. Hvør er tað? Áh, tað signað er at siga:
Tað Jesus er, sum førdi tína sak!
Hann niður til várt myrkur vildi stíga
at frelsa tað, sum var av synd eitt vrak.
4. Trong var tann leið, sum her hann mátti ganga;
vár synd, vár straff, alt fell á hann í senn,
til hann á krossi deyður mátti hanga;
tó, deyðan vann hann, og hann livir enn.
5. Av kærleika til tín hans hjarta brennur,
hann vil teg frelsa nú, tí bankar hann;
og um ei her tín Frelsara tú kennir,
ei allar ævir sál tín frelsast kann.
6. Lat upp, mín vinur, nú, og lat hann stíga
í hjartað inn og altíð búgva har!
Hann teg frá tínum syndum brátt skal fría
og sannan frið og gleði geva tær.


text:
Týtt: Victor Danielsen
1. Áh, tú, Guds reina, milda Lamb,
sum niður higar steig,
bart vára synd og skomm á tær
og kvøl og angist leið!
Niðurlag:
Ja, fyri okkum gavst tú teg,
tá tú á trænum har
gekst deyðans tunga, beiska veg –
Guds Lamb, vit takka tær!
2. Títt blóð, tað var mær sálarbót,
eg har mær tváaði,
og tí eg hjartansglaður nú
kann prísa náðini.
3. Tú særdur varð og sligin hart
at gera okkum frí
og lata upp hitt fangahús,
vit sótu bundin í.
4. Í trúgv á Jesus ganga vit
nú vegin fram so glað,
tí arvin um eitt lítið bil
vit fáa í Guds stað.


text:
FarGen og EBI skipa fyri skeiði í bioinformatik
Sterki granskingarstovnurin European Bioinformatic Institute (EBI), sum er partur av Cambridge Genome Campus, heldur í døgunum 28 og 29 november í ár skeið í bioinformatik í samband við arbeiði við ílegum.
Skeiðið er partur av FarGen verkætlanini og liður í at førleikamenna fólk at arbeiða við ílegum.
Skeiðið verður í Veistluhøllini á Landssjúkrahúsinum.
Meira sæst um skeiðið her:
http://www.ebi.ac.uk/training/course/bioinformatics-roadshow-faroe-islands
Nærri upplýsingar fáast við at venda sær til Boga Eliasen á tlf 304705 og tpost bogi@health.fo.
European Bioinformatic Institute, er ein akademiskur granskingarstovnur á Wellcome Trust Genome Campus í Cambridge. EBI er eisini partur av European Molecular Biology Laboratory (EMBL) og soleiðis ein av fimm ES elitugranskingarstovnum á íleguøkinum.


text:
(Grein um Allen Ginsberg og yrkingina Howl, sum varð prentað í føroyskari týðing eftir Gunnar Hoydal í Vencili #1/2006. Oddfríður Marni Rasmussen skrivaði greinina, sum stóð í Dimmalætting 25. mai 2007, og er hon her endurgivin við loyvi høvundans)
Ýl á føroyskum
50 ár eftir, at ein av týdningarmestu yrkingum, sum heimurin nakrantíð hevur hoyrt ella lisið, varð skrivað, er henda slóðbrótandi yrkingin nú týdd í føroyskt. Týðingina hevur Gunnar Hoydal meistarliga greitt úr hondum. Talan er um yrkingina “Howl, for Carl Solomon”, sum á føroyskum er týdd til “Ýl, til Carl Solomon”. Yrkingin stendur í fyrsta nummarinum av skaldskaparritinum Vencili. “Undirgrein til Ýl”, stendur í næsta nummarinum, og tað er eisini Gunnar Hoydal, sum hevur týtt hana í føroyskt. Tað er ikki á hvørjum degi, at ein yrking, sum hevur fingið menniskjað at síggja heimin í øðrvísi ljósi, stendur prentað á føroyskum. Tað er ongin annar enn yrkjarin, upptraðkarin og provokatørurin Allen Ginsberg, sum skrivað hevur yrkingina “Ýl”.
Baklandið
Allen Ginsberg varð føddur 3. juni í 1926 í Newark og doyði 5. apríl í 1997. Foreldrini vóru russiskir jødar, ið fluttu til USA fyri tveimum ættarliðum síðani. Bæði vóru tey radikal vinstrahall, áhugað í marxismu, nudismu, feminismu og øðrum nýggjum hugskotum, sum vóru frammi tá á døgum. Pápi Allen, Louis Ginsberg, ið varð føddur í 1875 og doyði í 1976, var lærari og yrkjari. Hann var limur í amerikanska yrkjaraakademinum. Tá ið Allen Ginsberg var smádrongur, fekk mamma hansara, Naomi Ginsberg, psykiskar trupulleikar. Hennara paranoia gjørdi, at hon varð innløgd á afturlatnari deild, og at enda fekk hon hvíta skurðin. Hon doyði í 1956. Í samfullar fjøruti tímar fyri jarðarferðina, skrivaði Allen yrkingina “Kaddish” til mammu sína. Presturin las hana við grøvina.
Í fjørutiárunum las Allen Ginsberg við Columbia College. Har hitti hann teir báðar William S. Burroughs og Jack Kerouac, sum seinni, saman við Allen Ginsberg, myndaðu bólkin, ið kallaðist beatnikkararnir ella The Beat Generation. At hesir tríggir møttust og vórðu vinir gjørdi, at eitt skaldskaparrák tók seg upp í USA, sum fekk allan ungdómin at mótmæla og seinni gera uppreistur móti McCarthyismuni, sum var ráðandi tá. McCarthy striddist fyri at reinsa USA fyri alt, sum var øðrvísi. Hann fongslaði fólk bara tí, at tey høvdu eina aðra meining enn hon, ið skuldi passa inn í kjarnufamiljumynstrið. Sjálvandi elvdi henda háðan móti persónliga frælsinum til mótstøðu.
Ýlið
Í 50 árunum gekk Allen Ginsberg á Columbia University. Hann las Franz Kafka og William Blake, og sat nógv á West End Café og skrivaði. Meðan hann gekk á hægri lærustovni, reikaði hann runt og var sjálvdan til undirvísing. Fleiri ferðir slapp hann fyribils ikki at vera við í undirvísingini millum annað tí, at hann hevði skrivað ókvæmisorð á veggirnar, har hann búði.
William Carlos Williams viðurkendi soleiðis í 1955 í einum brævi um Beat-rørsluna. Í desember mánaði skipaðu teir fyri eini upplestrarøð á Six Gallery í San Francisco. Six Gallery var ein stórur verkstaður, sum var gjørdur um til eitt myndlistasavn. Upplestrarøðin bar heitið “Happy Apocalypse”. Har las hann yrkingina “Ýl” við undirheitinum “til Carl Solomon”. “Ýl” fekk stóran týdning fyri alt samfelagið í USA. City Lights bókahandilin gav bókina út í 1956. Í 1957 var endin, at umstrídda innihaldið í bókini gjørdi, at Allen Ginsberg og Lawrence Ferlinghetti, maðurin, sum gav bókina út, og maðurin, ið átti City Lights Bookstore, vóru stevndir fyri rættin. Stóri almenni áhugin fyri málinum gjørdi, at báðir vórðu frídømdir.
Ýl gjørdist skjótt ein av mest slóðbrótandi yrkingunum í amerikanskari bókmentasøgu. Forleggjarin Lawrence Ferlinghetti varð handtikin og ákærdur fyri at geva út ósømiligar bókmentir. Sjálvur var Allen Ginsberg í Tanger og vitjaði vinmannin William S. Burroughs, so hann varð ongantíð handtikin. Tollarar løgdu hald á næsta upplagið. Hetta rættarmál varð blást upp í fjølmiðlum og bæði yrkjarar, ummælarar og bókmentafrøðingar á lærdum háskúlum mótmæltu málinum. 19. mai í 1957 stóð grein i The San Francisco Cronicle, ið vardi “Ýl”, sum rætturin í San Francisco frammanundan hevði dømt at vera so ónæriliga, at ungdómurin kundi taka stóran skaða av at lesa hana. Tað var serliga hesin setningurin, sum fekk statsákæran at melda yrkjaran, forleggjaran og yrkingina: … sum lótu seg mogga aftanífrá av heilagum motorsúkklumonnum og skríggjaðu av frøi.
Eftir at rættarmálið hevði vart í tríggjar mánaðir, avgjørdi rætturin at fríkenna bæði Lawrence Ferlinghetti og Allen Ginsberg fyri at hava útgivið og skrivað yrkingina, sum seinni skuldi vísa seg at verða yrkingin, sum broytti skriviháttin, sum fleiri yrkjarar nýttu. Tá ið dómarin las dómin, endaði hann við at siga: “Eitt gamalt slagorð ljóðar soleiðis: óndur veri hann, sum hugsar ónt, og fyri at endurgeva úr einari yrking hjá Allen Ginsberg, so eiga vit heldur at læra av hansara orðum: heilagur veri hann, sum hugsar heilagt.”
Orsøkin at yrkingin varð bannað, var tann, at hon var full av ónærisligum orðum, ið høvdu við kynslívið at gera. Orð, sum ikki hóskaðu inn í glæstrimyndina av tí samfelag, sum politikarar í USA royndu at skapa, og eisini runga ákærurnar frá Allen Ginsberg oman yvir samfelagið. Eyðsæð er, at hann vardi hin minnimenta – tann vanliga amerikanaran, sum altíð var bangin fyri at verða avlurtaður av McCarthy og hansara monnum. Sjálvur var hann gjeikari, og hann gav hesum samfelagsbólki, sum McCarthy og hansara menn fongslaðu, eina rødd, sum almenningurin og serliga tey ungu tóku til sín.
Michael McClure, ið var ein, ið las upp á Six Gallery, har “Ýl” á fyrsta sinni varð lisin, sigur soleiðis um upplesturin: “Allen byrjaði at lesa. Røddin var kløn, men brennandi klár. Av og á rópti Jack Kerouac: “kom nú!” í sama tónalagi og rútmu sum Allen las yrkingina. Tað, sum vit mintust, hevði ongin verið so óræddur og framligur í sínum yrkingum – nú var ongin vegur aftur – og vit vóru til reiðar ikki at venda aftur. Ongin okkara ynskti at venda aftur til tað gráu, køldu, herveldistøgnina, aftur til tann andliga tóman, aftur til landið við ongari poesi, til tann andliga livandi dapurleikan. Vit vildu gera alt av nýggjum, og vit vildu uppfinna tað sjálv. Vit ynsktu eina rødd, og vit ynsktu eina víðsjón.”
Henda útsøgnin er sera rámandi, og vísir hon á tað, sum Allen Ginsberg setti í verk. Hann var kanska ikki so tilvitaður um, hvørjar fylgirnar fóru at verða, tá ið hann skrivaði “Ýl”, men alt sítt lív royndi hann at fáa fólkið at vakna og gera uppreistur móti teimum, ið ráddu fyri borgum, og sum noyddu tey at liva soleiðis, sum tey ikki vildu liva.
Howl/Ýl
“Ýl”, hetta dantiska verkið hjá Allen Ginsberg, fer altíð at standa ovarliga á kanonlistanum yvir yrkingar. Seinnu árini av sínum ævisskeiði ynskti Allen Ginsberg, at hann kundi skrivað eina yrking, ið kundi verið eitt “Ýl II”. Hendan yrking skuldi mótmæla politikarum í nýggjari tíð. Gjøgnum yrkingar og mótmælisrøður sínar, ávirkaði Allen Ginsberg politikarar og samfelagsviðurskifti sum heild.
“Ýl” hevur undirheitið “til Carl solomon”. Hvør er hesin Carl Solomon, sum yrkingin er skrivað til? Jú, Allen møtti honum á Rockland sinnissjúkrahúsi, har teir fingu viðgerð. Carl Solomon var føddur í 1928 í The Bronx. Hann er mest kendur fyri at hava givið Allen Ginsberg íblástur til “Ýl, til Carl Solomon”. Hóast hann hevði nógv strið av sinnissjúku síni, var hann av vitugastu monnum, og Ginsberg og hann kjakaðust ofta um bókmentir. Áhugavert er, at allir tríggir, Ginsberg, Burroughs og Kerouac, høvdu ein “dupultgangara” ella ein spegil av sær sjálvum, sum teir brúktu í sínum verkum – ein spegil, sum livdi tað lívið saman við teimum, og sum teir skrivaðu í sínar bøkur. Burroughs hevði gøtudreingin og rúsevnismisnýtaran Herbert Huncke, Kerouac hevði hin sjarmerandi og karismatiska Neal Cassady, sum er høvuðspersónurin í “On The Road” og so Ginsberg, hann hevði Carl Solomon, ið altíð gav honum íblástur um ørskap.
Farbróðir Carl Solomon átti eitt forlag, ið nevndist A. A. Wyn, ið prentaði fikkubøkur. Allen Ginsberg trábað teir um at geva út tað, sum vinir hansara Jack Kerouac og William S. Burroughs høvdu skrivað. Forlagið gav út “Junky”, sum er fyrsta skaldsøgan eftir Burroughs, men vildi ikki geva út bókina “On The Road” eftir Kerouac – bókin, sum seinni skuldi seta Jack Kerouac í støðuna sum tann stóri uppreistrarmaðurin, sum vísti amerikumonnum á útjaðaran í USA. Solomon skrivaði ikki tað stóra sjálvur, sjálvt um tað kundi ljóðað so, tá ið ein lesur “Ýl”. Og tó. Seinni gav hann út tvær bøkur við elliptiskum, fróðum og løgnum ritroyndum. Aðra “Mishap, Perhaps” í 1966 og hina gav hann út í 1968 og kallaðist hon “More Mishaps”.
Mælt verður um
Í fororðunum til yrkingasavnið “Howl and other poems”, ið kom út í 1956, sigur William Carlos Williams: “Hann hevur bókstaviliga verið gjøgnum helvitið, og á vegnum møtti hann einum manni, nevndur Carl Solomon. Teir skiftu um tenn og skarn úr hesum lívi, ið ikki kann verða lýst uttan at brúka tey orð, ið brúkt vórðu at lýsa hetta.”
“”Ýl” er ógvuliga jødisk í sínum kenslum. Mállærulagið er bíbilskt í sinum endurtøkum. Howl er eitt ógvusligt ýl móti allari siðmenning, ið ikki dugir at hugsa, og, sum drepur andan, ið sigur, at tess harðari, tú rópar, tess minni verður tú hoyrdur,” segði Richard Eberhart, tá ið hann ummælti yrkingasavnið “Howl and other Poems” í New York Times Book Rewiew 2. september 1956.
Áðrenn Richard Eberhart ummælti “Ýl”, sendi Allen Ginsberg honum eitt bræv, har hann rættvísgjørdi sína poesi, kanska serliga yrkingina “Ýl”. Ginsberg vildi vera við, at hansara skaldskaparlæra var eitt fast tak um øll kenslulig virði í samfelagnum. Hann greiðir Eberhert frá um tann innara og tann ytra formin, hvussu yrkingin er bygd upp. At hann hevur funnið sær íblástur úr yrkingum eftir Walt Whitman sæst serstakliga í teimum longu reglunum og tí bólgnandi myndamálinum. Teknsetingin í “Ýl” er ikki sum hon, ið mállæran lærir okkum. Allen Ginsberg setir síni tekn inn í yrkingina, har hann skal anda inn, tá ið hann lesur hana hart. Hetta ger, at yrkingin hevur eina óvikiliga rútmu, ið meira og minni líkist tí mátanum rabbinarar endurtaka úr Toraini. Formurin er ein roynd – ein roynd, har Ginsberg dregur inn alt og øll, sum nakrantíð hava ávirkað hann. Sjálvur sigur hann, at yrkingin er “a brick shithouse“.
Yrkingin “Ýl, til Carl Solomon”, er býtt sundur í tríggjar partar. Fyrsti partur er tann kendasti av teimum trimum. Tað kemur meiri enn so fyri, at bara hesin parturin verður týddur, tá ið yrkingin verður flutt yvir í annað mál.
Fyrsti partur
Hesin parturin er um samveruna, sum Allen Ginsberg hevði við yrkjarar, listafólk sum heild, politisk virkin, sinnissjúk, jazztónleikarar og rúsevnismisnýtarar. Hesi fólkini, sum hann hitti í 40 árunum og 50 árunum, eru tey, sum mynda persónarnar í fyrsta parti av “Ýl”. Teimum møta vit í fyrstu regluni: Eg sá teir bestu heilarnar í mínum ættarliði týndar av ørskapi. Hann megnaði at geva teimum lægstu og útstoyttu í samfelagnum eina harðmælta rødd, ið vardi teirra lívsleið og teirra livihátt. Allen Ginsberg vísir á ymisleikan í tí menniskjaligu náttúruni og á, at øll samfeløg eiga at virða hesi menniskju, óansæð hvussu tey liva. Fyrsti partur endurgevur samfelagið, sum amerikanarar “livdu” í fyrst í 50 árunum. Sjálvandi er hesin parturin skrivaður á tann hátt, at hann er tíðarleysur, so at lesarin í dag, kann fáa eins nógv úr yrkingini, sum fyri 50 árum síðani.
Annar partur
Í øðrum parti verður ídnaðarliga siðmenningin lýst sum Molok. Molok ella Milkom, sum hann verður nevndur í Bíbliuni, er ein gudur, sum hevði mannakropp og tarvahøvur. Menn ofraðu børn til hansara. Hendur hansara gløddu og børnini kolaðust upp. Hann hevur nógvar týdningar. Orðið Molok merkir kongur. Í “Ýl” merkir Molok kensluloysi og er tí eitt orð, sum verður brúkt í staðin fyri USA. Men tað er eyðsæð, at Allen Ginsberg eisini dregur filmin “Metropolis” eftir týska filmsleikstjóran Fritz Lang fram. Í filminum er eitt skapilsi í líki av einum illum anda, ið nevndur er Molok.
Ginsberg skrivaði henda partin, tá ið hann royndi ymisk sløg av rúsevnum. Í eini dreymasjón sá hann framsíðuna á einum stórum hotelli, ið hann samanbar við Molok. Hotellið er ein mynd av tí amerikansku fremmandagerðini, ið nógv føldu.
Triði partur
Hesin parturin er beinleiðis stílaður til Carl Solomon. Teir báðir, Allen Ginsberg og Carl Solomon, vóru eitt stutt tíðarskeið innlagdir samstundis á Rockland sinnisjúkrahúsið. Vert er at minnast, at mamma Allen Ginsberg doyði í 1956, tá ið hann las “Ýl” fyri almenninginum á fyrsta sinni. Hesin parturin er eyðkendur fyri sína eyðsýndu endurtøku. Allen Ginsberg endurtekur: Eg eri við tær í Rocklandi. Tað er í hesum partinum at vent verður frá tí harðliga tónanum í partinum, har Molok verður lýstur.
“Undirgrein til Ýl”
“Undirgrein til Ýl” kom út samstundis sum “Ýl”. “Undirgrein til Ýl” hevur tað sermerkið, at orðið “heilagt” verður endurtikið í ymiskum fyribrigdum. Yrkingin er ein hálovan til alt, sum er heilagt, og tað eru ikki bara tey fyribrigdini, sum vit halda eru heilag, ið verða lýst sum heilag. Kropslutir, yrkjarar, sum mótmæltu McCharty tíðini og alt tað, sum verður lýst í fyrsta partinum í “Ýl”, verður lýst sum heilagt.
Eftirtíðin
Tað er ongin loynidómur, at “Ýl” er ein av týdningarmestu yrkingum, sum nakrantíð er skrivað. Hon byrjaði við, at ávirka amerikanska samfelagið, og spjæddi seg kring allan heimin. Yrkingin hevur havt stóran týdning fyri eftirtíðina. Hon var við til at eggja amerikumonnum at vísa størri tolsemi og at vísa á teir ymisleikar, ið vit menniskju hava. Tá ið USA fór í kríggj í Vietnam, varð yrkingin sjálvandi lisin hart allastaðni, sum eitt mótmæli móti øllum teimum ungu amerikansku hermonnunum, sum lótu lív ella komu heim kryplaðir úr krígnum í Vietnam.
Nú eru 50 ár liðin síðani “Ýl” varð útgivin í USA, og enn tann dag í dag eru rithøvundar, sum hava fingið íblástur úr hesari stóryrking.
Kendi ummælarin og yrkjarin T.S. Elliot segði, at allir høvundar skriva sín skaldskap á ryggin á undanfarnu høvundum. Tíbetur, kunnu vit siga. “Ýl” hevur havt so stóran týdning fyri eftirtíðina, at tað vildi verið ein stórur missur, um vit ikki høvdu hesa yrkingina at halda okkum til, at draga úr og hvørva í – og nú eisini á føroyskum.
Heimildir:
Ann Charter: Beat Down to your Soulr. Penguin Books, 2001.
Allen Ginsberg við formæli eftir William Carlos Williams: Howl and other Poems. City Lights Books, 1956.
Vencil: Fyrsta og næsta nummar av tíðarritinum fyri skaldskap á føroyskum. BFL, 2006, 2007.


text:
OGNIR til sølu/leigu
BYGDARRÁÐSFUNDIR
LÝSINGAR
Arbeiðsfólk at sláa
freist at søkja: 23.05.2018
Námsfrøðingur til dagstovnaøkið
freist at søkja: 30.05.2018
Reingerðarfólk til Látipípuna
freist at søkja: 30.05.2018
KORT
VEÐRIÐ
Forsíðarss
07. Jul 2006
Bingjupláss á Heyganesi
Vestmanna Bygdarráð samtykti á fundi 23. mai 2006 at gera bingjupláss á Heyganesi til móttøku av burturkasti frá skipum. Higartil hevur móttøkan verið leysliga skipað í samráð við Fiska- virking, men fyri at fáa móttøkuna í eina fasta legu, er samtykt at gera bingjupláss á
22. Jun 2006
Sparikassin byggir út
Í hesum døgum er Sparikassin í Vestmanna byrjaður uppá eina útbygging í garðinum vestanfyri. Arbeiði sum hjartvard Kjærbæk stendur fyri at gera, verður væntandi liðugt tíðliga í heyst. Í hesum sambandi hevur fólk frá kommununi skift ein part av gomlum betongrørum, sum liggja
22. Jun 2006
Dupultdekkari
Vestmenningar hava í allan dag hoyrt gospeltónleik av havnalagnum, har ein sokallaður "Londonbussur" stendur. Veðrið er gott, so hetta hoyrist um alla bygdina. Tosa vit um bussin, so er hetta sera forkunnug vitjan, tí at tað er ikki ofta, at vit síggja
22. Jun 2006
Vatnnýstla
Er vatn bara vatn? Mangan hevur verið sagt, at vatn í Føroym er so reint, at eingin vandi er at drekka úr áum og vøtnum kring um í landi okkara. Men her fara vit skeiv - heilt skeiv til tíðir. Vanliga rávatn okkara sum
22. Jun 2006
Húsarhaldsburturkast
Bingjuplássi á Grønanesi verður opið fríggjadagin 23. juni frá kl.13-19. Tikið verður bert ímóti gráa posanum frá IRF. Allir posar sum koma inn skulu verða afturlætnir.
22. Jun 2006
Vatnveiting á Heyganesi
Í hesum døgum verður arbeiði at skifta vatnleiðingina á Heyganesi gjørt. Tað er J-J Graving v/ Johnny Joensen og Høgna Johansen, sum gera arbeiði, saman við Vestmanna Kommunu. Arbeiði er metta at kosta um 400.000 kr, og skal verða liðugt síðst í
21. Jun 2006
Fjalsvegur
Vestmanna Bygdarráð samtykti á fundi 19. juni, at Fjalsvegur skal leingjast við 210 m. Hesin teinur kemur at liggja omanfyri viðarlunduna og endar við gamla vatnbrunnin. Verkætlanin skal gerast sum ein heildarætlan, og fíggjast yvir trý fíggjarár. Ætlanin er íalt mett at kosta
07. Jun 2006
Fráboðan frá IRF
IRF hevur í tíðindaskrivi boðað frá, at nýggj roykreinsiskipan skal setast upp á brennistøðini á Hagaleiti, og at spreingiskaðin, sum ovnurin fekk í november í fjør, samstundis verður umvældur. Í hesum sambandi verður eingin innsavning av húsarhaldsburturkasti í einar tvær til tríggjar vikur. Heitt verður
KOMMUNUSKRIVSTOVAN
Vestmanna kommuna
Bakkavegur 8
Postboks 91
FO-355 Vestmanna
Tel. +298 770 100
Fax +298 770 101
vestmanna(a)vestmanna.fo
Kommunuskrivstovan er opin:
mánadag-fríggjadag
kl. 9.00 - 15.00
Kontunummur
Eik Banki: 9181-123.097.4
Bank Nordik: 6460-110.628.9
Suðuroyar Sparikassi: 9870-997.298.7
Barnaansing: 6460-156.028.1
Staðið FM 101
Sunnukvøld frá kl. 21
Hóskvøld frá kl. 21 (endursendingar)


text:
- Tíðindi, mentan og ítróttur
Smugla norskan laks til Kina
Seinastu árini hava dømi verið um, at norskur laksur er smuglaður til Kina, eftir at Kina legði 22 prosent í avgjaldi á norska laksin, skrivar bretska blaðið, Financial Times.
Innflutningurin av fiski og skeljafiski til Vietnam er fleirfaldaður seinastu árini, og landið er nú fimtstørsti innflytari av teimum vørunum.
Og hildið verður, at nógv av fiskinum fer víðari til Kina.
Ein av teimum tiknu í Kina, er norski ríkisborgarin, Dong Yimin, sum í fleiri ár hevur staðið á odda fyri norska útflutninginum av laksi til Kina og onnur lond í Asia.
Hon hevur tætt samstarv við alifelagið, SalMar, og nevndarformaðurin í norska felagnum, Atle Eide, sigur seg ikki trúgva, at tað er hon sum hevur staðið fyri at flyta norska laksin ólógliga til Kina.
Hon hevur noktað fyri ólógliga virkseminum, og nevndarformaðurin í SalMar sigur seg trúgva henni, til annað er prógvað.
Stjórin í SalMar, Trond Williksen, legði frá sær í vikuni, men tað hevur einki við tað, sum hendir í Kina at gera, sigur nevndarformaðurin við bretska blaðið.
Sambært kinesisku myndugleikunum hevur Dong Yimin smuglað norskan laks til Kina, ið hevur eitt virði upp á meir enn 100 milliónir dollarar.
Kina legði avgjald á norskan laks, eftir at kinesiski samfelagsrevsarin, Liu Xiaobo, fekk friðarheiðsursløn Nobels í 2010.
Sí eisini


text:
31.3.15
II Á Instagram dámar mær væl at fylgja...
30.3.15
Dubnobasswithmyheadman
HESUM klassikaranum. Visuelt var konsertin eisini góð, og tað sá feitt út tá sangirnir byrjaðu við, at heitið var varpað á bakgrundina.
28.3.15
Ynskilisti
Celestine, Olga Ravn // Girlboss, Sophie Amoruso // We Should all be Feminists, Chimamanda Ngozi Adichie // Diptyque ljós // Soap & Glory Archery Brow Filling Pencil í Blondeshell // Moroccan Oil Light
101 Danske Designikoner, Lars Dybdahl // Shu Uemura Eyelash Curler // Grønt te // Helena Rubenstein Maskara // Albert Camus, Pestin // The Grand Budapest Hotel filmin og annars gávukort til biografin // Hondkrem
Føðingardagurin hjá mær nærkast í heilum, og standandi spurningurin hesa tíðina er hvat eg ynski mær. Her havi eg savnað nøkur ynski saman, ið eisini kunnu brúkast sum íblástur til gávur.
27.3.15
Yes Please, Amy Poehler
26.3.15
Lista hósdagur! Surrealisma
Vit halda áfram í surrealistiska sporinum, hesuferð við Lee Miller. Myndin omanfyri er ikki ein hjá henni, og tað kann diskuterast um myndin er surrealistisk ella ikki, men hon sigur eina søgu. Upprunaliga var Miller modell fyri Vogue Magazine umframt at vera musa hjá fleiri surrealistiskum listamonnum. Hetta gjørdi hana áhugaða í fotografi, og hon byrjaði sjálv at taka myndir, herímillum fyri Vogue. Vogue sendi hana til Týsklands at skriva um 2. Veraldarbardaga, og Miller og samstarvsfelagi hennara, David E. Scherman frá Life Magazine, vóru við tá amerikonsku hermenninir fóru inn í Munchen. Miller hevði í fleiri ár gingið við adressuni hjá Hitler í lummanum, og um hon skuldi hava møguleikan at vitja, mátti tað vera nú. Hon og Scherman hildu til í íbúðini í tríggjar dagar. Aftaná fóru tey í íbúðina hjá Evu Braun og Stalin. Myndin omanfyri er frá uppihaldinum heima hjá Hitler - Lee Miller í baðikarinum hjá der Fuhrer. Vinstrumegin stendur ein mynd av honum og høgrumegin er ein klassisk standmynd av einari kvinnu.
25.3.15
Olsen Olsen Rendezvous
Hetta hevur verið longsta tíðarskeiðið Sunnvá og eg hava verið frá hvørjum øðrum nakrantíð. Um 8 dagar eru vit saman aftur, og vit fara at hertaka París og alt, sum býurin hevur at bjóða. Píka, dekan, faka sum eg gleði meg
22.3.15
Á Instagram dámar okkum væl at fylgja...
Ida Lærke! Ida Lærke tekur estetiskar myndir av gerandislívinum og postar tær á Instagram. Hon dugur nøkur ting við kompositión, effektum og filtur, ið gera myndirnar til nakað serligt. Hetta ítrivið hevur givið henni fleiri túsindavís av fylgjarum á Instagram. Sunnvá og eg hava fylgt henni í eitt longri tíðarskeið, og um tú hevur hug at prýða títt Instagram-feed við einkultum, vøkrum snarmyndum burdi tú eisini.
her.
Brúkaranavnið hjá henni er "idalaerke"
Umframt Instagram, bloggar hon eisini her
her.
Brúkaranavnið hjá henni er "idalaerke"
Umframt Instagram, bloggar hon eisini her
20.3.15
Le Corbusier
Eg havi Arkitektur sum síðufak, og fyri nøkrum vikum síðani vitjaðu vit ymiskar bygningar, ið Le Corbusier hevur sniðgivið. Eg eri bergtikin av meginpartinum av bygningunum hjá Le Corbusier og hansara modernistiska tilgongd til arkitektur. Siti júst og skrivi uppgávu um ein av bygningunum hjá honum. Her eru nakrar myndir, ið eg havi tikið í Maison La Roche og Appartement-atelier de le Corbusier
Fyrst vitjaðu vit Maison La Roche (1925)
Síðani vitjaðu vit Appartement-atelier de le Corbusier (1931-34)
19.3.15
Lista hósdagur! Surrealisma
Eg haldi at eg fari at royna eitt nýtt innslag hósdagar. Umframt (ella ístaðin) at hava "Óførur hósdagur" við eini 15-20 myndum, posti eg eina mynd ella tvær við einum stuttum teksti, ið á ein ella annan máta knýta seg til lesnaðin hjá mær í listasøgu. Kvalitetur ístaðin kvantitetur, sum tey siga.
Fyri nøkrum vikum síðani høvdu vit undirvísing um surrealismu, og eg havi verið bergtikin av rørsluni síðani. Fór beint at keypa bókina Nadja (1928) eftir André Breton, og havi lisið mangt og hvat um listina. Serliga dámar mær tann feministiska partin av rørsluni. Her kunnu nevnast myndakvinnur sum Claude Cahun og Lee Miller og ikki minnst Méret Oppenheim, ið er listakvinnan handan háruta ready-made lutin omanfyri. Hugskotið til verkið var ein samrøða millum Oppenheim, Picasso og Dora Maar, og verður lýst sum eitt verk, ið býður av hugburðar um feminismu.
18.3.15
High Fidelity! Bókin í marts
Flestu av tykkum hava væntandi sæð filmin High Fidelity (um ikki, so burdu tit hugt at honum beint nú). Filmurin er baseraður uppá bókina eftir Nick Hornby (1995). Eg lesi hana nú, og eg eri bitin. Hon er serliga áhugaverd um man veit eitt ting ella tvey um tónleik, og man kann argumentera fyri at vinyl er feitasta tónleika-formatið nakrantíð. Mær dámar væl at lesa hana; hon er løtt, stuttlig og original. Fylt við tónleika og film referansum, topp 5-listum, bretskum gerandisdegi, hartasorg og dumma-lagi.
17.3.15
Björk - Lionsong
Feitt videolag til sangin "Lionsong" frá nýggju plátuni við heitinum Vulnicura frá Björk.
Eg havi ikki lurtað eftir nýggju plátuni (enn), men eri spent at hoyra. Umframt nýggju útgávuna, hevur Björk eisini verið frammi í samband við kvinnur og tónleikaídnað. Knút skrivaði eina grein á blogginum hjá sær um kynsleiklutir í populertónleiki, ið heilt vist er verd at lesa og er at finna HER
Eins og húsin til The Gentlewoman er fantastiska flottur. Ætli heilt vist at ogna mær eitt eintak um eg detti framvið eitt slíkt her í París. Havi eisini hoyrt nógv gott um blaðið The Gentlewoman - at innihaldið faktiskt er áhugavert í mun til onnur kvinnubløð, ið eg haldi ofta kunnu verða heldur einkisigandi.
Eg havi ikki lurtað eftir nýggju plátuni (enn), men eri spent at hoyra. Umframt nýggju útgávuna, hevur Björk eisini verið frammi í samband við kvinnur og tónleikaídnað. Knút skrivaði eina grein á blogginum hjá sær um kynsleiklutir í populertónleiki, ið heilt vist er verd at lesa og er at finna HER
Eins og húsin til The Gentlewoman er fantastiska flottur. Ætli heilt vist at ogna mær eitt eintak um eg detti framvið eitt slíkt her í París. Havi eisini hoyrt nógv gott um blaðið The Gentlewoman - at innihaldið faktiskt er áhugavert í mun til onnur kvinnubløð, ið eg haldi ofta kunnu verða heldur einkisigandi.
Subscribe to: Posts (Atom)


text:
Mynd: Hans Erik Danielsen/FSF
A-landsliðið til Sørvágs
Komandi vikuskifti fáa vit fína fótbóltsvitjan á Dungasandi, tá A-landsliðið í fótbólti kemur vestur á venjingarlegu. Lars Olsen og hansara menn fara fríggjakvøldið og leygarmorgunin at venja á vøllinum í Sørvági, og hava seinastu fyrireikingarnar áðrenn dystin ímóti Andorra, ið verður leiktur sunnudagin kl. 17 á Tórsvølli.
Venjingarnar hjá landsliðnum eru eftir ætlan fríggjakvøldið 1. september kl. 17:00-18:30 og leygarmorgunin 2. september kl. 10:30-12:00.
Aftaná venjingina fríggjakvøldið verður venjingardystur millum EFFO-liðið hjá 07Vestur og U19 landsliðið. Dysturin byrjar kl. 19:15, og tað er ókeypis atgongd.
Komandi dystir
Betri-deildin, 27. mei kl. 15:00
07 Vestur - Skála
2. deild, 26. mei kl. 15:00
07 Vestur - NSÍ
Kvinnur, 23. mei kl. 18:20
AB/B71 - 07 Vestur a
Fleiri
Betri Deildin
Stigatalvan
Málskjúttar
Málskjúttar


text:
Viðurkenning av sjálvboðnum arbeiði
13-03-2018 - 16:25 - Jóanis Albert Nielsen
Á aðalfundinum í vár tann 5. mai 2018 fer ÍSF við heiðurskjalið Poul E. Petersen’s at heiðra og viðurkenna eina eldsál, sum gjøgnum nógv ár hevur virkað fyri at fremja føroyskan ítrótt á serstakan hátt.
Poul E. Petersen (1901-1977), sum hevur lagt navn til heiðursskjalið, var ítróttarlærari, -ráðgevi, -rithøvundur og fyrsti formaðurÍSF. Eitt, ið eyðkendi Poul E. Petersen, var, at hann altíð var virkin fyri fjøldina og øllum ítróttagreinum, og hevur hann havtómetaliga stóran týdning fyri alla ta føroysku ítróttarørsluna.
Heiðursskjal Poul E. Petersens varð fyrstu ferð handað í 2001. Endamálið við skjalinum er at heiðra fólkum, sum hava gjørt vart við seg og tænt ítróttini á serstakan hátt.
Elin Heðinsdóttir Joensen, forseti ÍSF’s, sigur, at:
”Eldsálirnar hava stóran týdning, bæði fyri ítróttarfeløgini, og fyri ítróttin yvirhøvur: Tað eru eldsálirnar, sum leggja ómetaligaorku í arbeiðið fyri, at ítróttarfeløgini kunnu virka. Uttan eldsálirnar ber als ikki til. Uttanlands frætta vit, at talið av sjálvbodnumer fækkandi. Neyðugt er, at hetta ólønta arbeiðið verður virðismett, og tí hava vit avgjørt aftur at lata heiðurskjal til eina eldsál, sum hevur gjørt sítt til, at felagsskapurin enn virkar. Vit mugu ikki gloyma felagsskapin í strembanini eftir tindunum.”
Tað, at gera nakað fyri felagsskapin, er við til at styrkja sálarligu heilsuna og skapar trivnað fyri einstaka menniskja – hetta er partur av tí, sum ger lívið vert at liva - og er hetta eisini av teirri orsøk týdningarmikið at varpa ljós á, nú alt fleiri í nútíðarsamfelagnum dragast við strongd, depressión v.m. Vónandi fara vit framyvir at síggja fleiri, sum átaka sær ymiskar óløntaruppgávur í feløgunum - bæði sær sjálvum og ítróttina til gagns. Tí jú fleiri jú betri, soleiðis, at fáu eldsálirnar ikki alt ov skjóttskulu brenna út.
ÍSF heitir hervið á sersambond, ítróttarfeløg og einstaklingar um at innstilla persónar, sum tit halda hevur uppiboriðheiðurin og grundgevið samstundis fyri uppskotinum. Freistin at senda inn uppskot er mánadagin 16. apríl 2018.
Í nevndini, sum tekur avgerðina, sita:
Anna Rein, Heðin Mortensen, Marjun Kalsø, Óli Holm og Signar á Brúnni


text:
Hvannasunds kommuna hevur goldið bæði SEV kaðal og tunnil
Tað var spennandi at hoyra Rigmor Dam fortelja í tíðindunum mánakvøldið kl.18, at tey høvdu sóknast eftir uppskotum frá tí privata, hvat Hoydalar kunnu brúkast til. Hon kundi fortelja um nógv spennandi uppskot, men at einki av hesum hevði eitt uppskot til fígging, sum lá uttanfyri fíggjarlógina.
Norðoyggjar eru helst tað økið í Føroyum, sum er best kent fyri at fíggja sítt virksemi privat. Umframt alt tað vinnuliga virksemi, so hava Norðoyggjar roynt at gjørt sítt til fyri at skapa trivnað og virksemi í sínum øki.
Eitt legg aftur í tíðina
Í seinnu helvt av 50unum vildi Hvannasunds kommuna hava SEV at leggja el-kaðal um fjallið og norður í Hvannasund. SEV ynskti ikki at gera hetta, men Hvannasunds kommuna gav ikki upp og bjóðaði seg til at rinda háspenningskaðalin, og soleiðis fingu bygdirnar norðanfyri streym og harvið ljós í 1963.
Nøkur ár seinni mátti kommunan aftur sanna, at landið ikki av sær sjálvum kom at gera ábøtur á infrakervið norðanfyri. Tí fíggjaði Hvannasunds kommuna 10% av tí, sum Landsverk kallar Hvannasundstunlinum, og Klaksvíkar kommuna tað sama av Árnafirðartunlinum.
Hesar báðar íløgur hava verið grundarlagið undir allari menning í økinum.
Í dag
Í dag 7. mars 2018 eru hesar báðar fortreytir, sum tá vóru orsøk til størsta framstig bygdirnar norðanfyri hava sæð, vorðnar størstu forðingarnar bygdirnar hava.
SEV megnar ikki við verandi háspenningslinjum at veita nøktandi streym til økið. Og tunlarnir frá 1967 klára ikki at svølgja ferðsluni.
Tunlarnir eru blivnir ein forðing fyri vinnuligum virksemi, javnbjóðis kapping, frælsi at keypa vørur og tænastur o.m.a.
Nú hava Viðareiðis og Hvannasunds kommunur aftur sæð skriftina á vegginum og hava sum eyðkenni fyri øki gjørt eitt uppskot, sum ikki tyngir fíggjarlógina.
Tá nú Rigmor Dam tekur móti uppskotum fyri fyri Hoydalar við ‘kyshånd’, og sigur, at best hevði verið, um tey høvdu privata fígging, tí at landið kann ikki fíggja hetta í løtuni, ja so man frøin vera stór í samgonguni, nú Viðareiðis og Hvannasunds kommuna hava funnið eina loysn á einum trupulleika, sum løgtingið hevur havt í útvið 30 ár.
Norðoyatunnilin kann finna fígging til tunnilin, og tá løguætlanin sigur, at tunnilin skal rindast (2021-2024), ja so fara pengarnir at rinda lánið. Ein winwin støða!
Landið heldur løguætlanina og økið norðanfyri fær hart tiltrongdu tunlarnar, sum vit hava bíða eftir útvið 30 ár.
Hallgerð Akurstein


text:
Áhugavert at fylgja arbeiðinum at víðka um havnarlagið í Havn. Tveir grótbátar sigla alt døgnið frá lítlu fyribilsbryggjuni á Glyvursnesi og inn ímóti Molanum. Nýggi brimgarðurin er um at fáa skap og sæst suður í Nólsoyarfjørð. Hyggur tú í kikaran, so sært tú stóru dumpararnar koyra grót úr Grótbrotinum og oman til sjóvarmálan, har gravimaskina lastar grótbátarnar. Teir halda bara frí sunnudag til nátturðatíð, og so herja teir á aftur. Tosaði við mann umborð á grótbáti, og hann segði mær, at tveir mans eru umborð á grótbótinum. Skipari og dekkari sum sigla í ein mánað og hava frí í ein mánað. Teir arbeiða tólv tímar um døgnið og arbeiða fjúrtan dagar um náttina og fjúrtan dagar um dagin.
Myndirnar, vit síggja, eru myndir, sum vinmaðurin FinnBjørn Guttesen tók í 1971. Tað var Phil & Søn, sum longdi Molan út í núverandi longd. Sum vit síggja á myndunum, so vóru betongkistur stoypar við Vestarubryggju. Vit hava mangan hoyrt, at tað er ov grunt hjá teimum størstu ferðamannaskipunum at liggja við Molan. Vit síggja hæddina á kistunum, sum uttan iva eru einar níggju/tíggu metrar høgar. Hetta er eisini fjarstøðan frá vantskorpuni og niður á botn.
Sá á tekning, at skip og eisini stór ferðamannaskip skulu liggja við bryggju í nýggju havnini, men so mugu kistur eisini stoypast, og tær vera uttan iva nakað hægri enn tær, vit síggja á myndunum. Og kisturnar vera so ikki stoypnar á Vesturubryggju, tí har er ikki møguleiki at gera glíðubreyt, so kisturnar kunnu skeipast á sjógv. (Vagnur)


text:
Íløgur í gransking og menning gera mun
- Íløga í gransking og menning er ein trygg leið til ein kappingarføran og sterkan europeiskan búskap, sigur Robert-Jan Smits, aðalstjóri á deildini fyri Gransking og Nýskapan hjá ES Kommissiónini.
- Tí er tað, at EU2020 ætlanini fyri vøkstur og arbeiði (EU2020 Strategy for growth and jobs) gevur gransking og menning ein týðandi leiklut. Aðaltólið til at fremja hesa ætlan hevur síðan 2007 verið Sjeynda Rammuskráin fyri Gransking og Tøkniliga Menning (FP7).
- Við hesum tólinum strembar Europa Kommissiónin eftir at umseta slóðbrótandi granskingar úrslit til tøknilig framstig og til vørur, sum kunnu broyta orku- og flutnings økini (ofta í samstarvi við stórar privatar fyritøkur, sum arbeiða innan økini), men eisini at viðgera tær stóru avbjóðingarnar, ið ávirka okkara gerandislív – alt frá okkara heilsustøðu til umhvørvið vit liva í.
- Við at fylgja slóðini niðanfyri kanst tú síggja dømi um, hvussu gransking fíggjað av ES seinasta árið hevur potentiali til veruliga at gera ein mun í okkara lívum og í framtíðini hjá ES.


text:
Á ólavsøku savnast tjóðin. Ein aftan og ein dagur. Tað mest áhugaverda hesar báðar dagar er at møta útlendingum, sum spyrja. Og so skalt tú siga, hvat hetta er fyri nakað. Tað er ein avbjóðing, men eisini ein roynd í skaldskapi. Tí enn er tjóðin bara skaldskapur. Men í mínari tíð og mált við mínari alin, er tað avgjørt nóg mikið. Føroyar eru ein so rík skaldskaparlig fiktión, at á ólavsku eri eg politiskt nøgdur eins og øll onnur, óansæð politiskan observans. Øll savnast undir Merkinum í høvuðsstaðnum, eins og tey gera úti um landið, tá flaggdagur er. Hvør rætti tjóðdagurin er hjá eini tjóð, sum ikki er, kunnu vit kjakast um til hon verður, tjóðin. Men søgan um konstruktiónina Føroyar er komin í hæddina, tá ólavsøka er. Tað er tjóðskaparligur hádagur.
Fyrra dagin eigur kommunan og ítrótturin undir Tinghúsinum. Eisini børnini spæla við tjóðskaparminnini á Tinghúsvøllinum á ólavsøku.
Føroyski búnin hevur fingið eina renesansu hjá ungum og gomlum. Her eru Beinta við Riley Norð og Marjun við Olaf, báðir í siðbundnum barnabúnað.
Og fyri at dvølja við tað heilt siðbundna, hevur Ruth sett Olaf í leypin úti á Argjum, meðan Marjun og Hanus mussast. Fittari kann tað neyvan verða á ólavsøku.
Á Vaglinum møta vit grannanum Heðini og eiðismanninum Rasmussi, meðan Elin er í baksýni. Og Tórður í Útvarpinum tryggjar okkum ferðina og sýnið av útvarpssavnandi Vaglinum. Øll somul í siðbundnum búnað.
Høgtíðardagarnar er fráfarandi sjefpolitiinspektørurin, Niels Erik Nymark Jensen, blíður á Vaglinum, hóast uppgávan er stór, tí yvirgangsvirksemi hevur sett síni grefligu spor í stórbýum úti í heimi, sum vit eru partur av.
Vegforðandi betongblokkar eru settir har, ið óðir lastbilførarar kunnu hugsast at koyra á fólk, ið savnast í stórum tali, so sum vit hava sæð í seinastuni úti í stóru verð. Her kemur friðsæli frisørurin hjá mær, Inga.
Av somu orsøk verða allar taskur tiknar frá kirkjufólki í Dómkirkjuni ólavsøkudag. Tær fáa eitt nummar og verða goymdar til ólavsøkuprædikan er av. Her er Birita við security keppi í Arnesminde, sum Havnar kirkja nú eigur.
Tann prestur, ið er nýggjastur í starvi, heldur ólavsøkuprædikuna. Í ár er tað Anne Mette Greve Klemensen, sum er prestur í Fuglafirði, ið eisini mynstrar við egnum kóri. Prædikan leggur sjáldsama væl afturat tí førningi, vit bera við okkum á ólavsøku. Vitug, fær hon meg eisini at hugsa um gamla poppsangin hjá Bee Gees um orðini: It's only Words, but Words are all I have. Men eisini Stories, sum í sanginum hjá Eivør. Orð, ið eisini kunnu verða best, tá tey eru ósøgd.
Beint sum eg undir Tinghúsinum skal zooma inn á Anne Mette, og fáa hana at venda sær, so eg kann takka henni fyri eina framúr góða ólavsøkuprædiku, kemur Bøgesvang inn í bílætið og ger alt fyri meg. Tað er ólavsøkunáði í grimdarregni. Tvífalt takk!
Um tað regnar ella ei, er vakrasta sýni á ólavsøku helst tá bispur, tingformaður og løgmaður ganga fremstir í tríraðaðu gonguni úr Dómkirkjuni og niðan á Vaglið, har ólavsøkukórið syngur, innan tingið verður sett. Fráfarandi sjefpolitiinspektørurin gongur undan.
Tað regnar av grimd og ein stórskíggi er tendraður í Vágsbotni, har tey mongu, sum ikki rúmast í Domkirkjuni, kunnu fylgja við í ólavsøkuprædikuni, sum á mangan hátt setur skránna fyri kjaki hesar báðar dagarnar.
Nú er váta gongan komin niðan til Tinghúsið og stendur undir skjøldrinum, meðan ólavsøkukórið syngur undir leiðslu av Tóru Vestergaard.
Úr siðbundnu sangskráini leggi eg til merkis, hvussu yndisligur sangurin hjá Jens Paula og Elini Heinesen um Dýpið av dýrari tíð er. Kórleiðarin Tóra, sum er av Tvøroyri og er kandidatur í kórleiðslu og musikkpedagogikk, undirvísir í babysálmasangi í Lutherkirkjuni. Hon hevur so sjáldsom innlivingarevni at formidla sang og tónleik, at tú verður rúnarbundin í øllum regninum.
Tveir dagar undan var Pride, sum í dag er so sjálvsøgd, at fólk hava tikið orðið og hugtakið um stórsavnandi Pride'ina til sín. Eisini presturin, sum eina viku undan tjóðardegnum hevði morgunlestur í Útvarpinum, og útgreinaði hugmóð. Í einum innskotnum setningi fekk prestur eitt kall at fara í ensku orðabokina, at finna teirra orð fyri hugmóð. Og hann náði tú meg, um ikki enska orðið fyri hugmóð er pride. Tað er ólavsøkuupplýsing, sum vil nakað. Sólskynsmyndina av Vaglinum havi eg lánt frá fyriskiparunum LGBT.
Á sama stað koma reiðfólk og ítróttafólk tá ólavsøkan verður sett fyrra dagin.
Elin Heðinsdóttir Joensen, sum er ÍSF forseti, setti ólavsøkuna í ár. Hon legði dentin á allar tær sjálvbodnu eldsálirnar, sum tæna ítróttini og mentanini kring landið. Merkisvert er, at kvinnur hava fingið lyklauppgávur og eru ovastar á ólavsøkuskránni í ár: setan, prædika og kórleiðsla. Og fyri tað fær Elin ein muss frá pápanum.
Avloysarin hjá Heðini á Vaglinum, Annika Olsen, borgarstjóri, er fyri fyrstu ferð alment í nýggju borgarstjóraketuni, sum Jógvan Sverrason Biskopstø hevur gjørt fyri SMS, sum í ár fyllir 40 ár. Tí hevur SMS givið høvuðsstaðarkommununi hesa gávu, ið bara klaksvíkingar higartil hava átt. Tá var gevarin Norðoya Sparikassi.
Á Tinghúsvøllinum ólavsøkuaftan er eisini starvsfelagin og framúr trummusláarin, Jeffri Jørgensen, úr Miðvági.
Eftir setanina er kappróður á havnarøkinum. Føroyameistaraskapurin skal staðfestast, og nógv er at gita og tosa um í góðum lag og enn í eins góðum veðri. Ja, tað er sum í sanginum, at tað spruttar og spríkir úr knappholunum eins og á vágni.
So er opið hús og Oddmar og Jonny bjóða tapas við turrum kjøti av Velbastað, eggum úr Kaldbak og eini røð at spennandi øli frá Okkara. Og ikki at gloyma kryddsnapsirnar hjá Oddmar, sum vanliga brúkar Lívsins vatn. Í hesum føri hevur hann brúkt hvonn, Eldvatn og Aalborg. Í fyrsta kryddglasi er stelkur av hvonn løgd í Eldvatn, í øðrum glasi eru bløð og nakað av stelki løgd í Eldvatn, og í triðja glasi eru fleiri bløð og stelkir løgd í reytt Aalborg.
Sjálvt slitni Klubbaveggurin er nýmálaður, og ætlanin er eisini at skifta fasaduna út, sigur nevndin.
Og nú bíða vit bara eftir at tingið verður sett í grannahúsunum. Kringvarpið og allir miðlar eru til staðar, og eg sleppi framm á fyrstu røð at fotografera tingformannin, Páll á Reynatúgvu, løgmann, Aksel Vilhelmson Johannesen, og varaløgmann, Høgna Hoydal. Tað havi eg ikki roynt áður. Og eg leggi skjótt merki til svarta blettin á vitala málninginum hjá Ingálvi av Reyni. Í løgmansførinum er tað sum um hann sigur: Vík frá mær, alt, ið svart er. Ein góður, men eisini áminniligur, tanki haldi eg sjálvur, framman fyri málningi og løgmanni, nú menn hava sett ólavsøkutingið.
Nýggj í býnum er Blábar hjá Rógva á Rógvu og tvíburabeiggjanum Mortani Zachariasen í Niels Finsensgøtu, har Skilling var fyrr. Ein jazz og blues barr við livandi tónleiki og vaksnum fólki akkurát sum tá jazzfelagið var í hæddini í Klubbanum. Innanduramyndina havi eg lánt frá Unn Patursson.
Og nú vit nema við hugtakið livandi tónleik, fara vit eitt seinasta legg oman á Vaglið innan siðbundni felagssangurin, sum er toppurin á ólavsøkuni, byrjar. Tað er elsta dóttir Johnny Cash, Rosanne Cash, sum Tummas Justinussen hevur fingið higar at syngja saman við manninum John Leventhal eina lætta løtu. Rosanne er tann ektað amerikanska vøran, sum nógv eru møtt at hoyra tjóðardagin mitt í Havn. Ein friðsæl løta við hennara bestu sangum, uppskriftum frá pápanum um ektaðan amerikanskan fólkatónleik og so ein einkultur frá pápanum sjálvum. Bæði sum yrkjari og sangari stendur hon stinn á egnum beinum, og ikki á nakran hátt í skugganum av undanfarna pápanum. Hon endar við sangum Seven Year Ache úr gomlu LP plátuni frá 1981, sum á ein sniðfundigan hátt krøkir í Stories í ólavsøkuprædikuni dagin eftir. So eru orðini uppi og søgan úti.


text:
Bahamaoyggjar
Samveldið Bahamaoyggjar (alment enskt heiti: Commonwealth of the Bahamas) er ein oyggjabólkur í Karibia. Høvuðsstaður eitur Nassau. Fólkatalið er umleið 353 000. Mesta fólkið er av afrikanskum uppruna, men eisini er ein hvítur minniluti. Almenna málið er enskt.
Ferðamannavitjanin er nógv.
Innihaldsyvirlit
[rætta | rætta wikitekst]
Spaniamenn nevndu oynna Bajamar, sum merkir grunt vatn.
Søga[rætta | rætta wikitekst]
Tað var á oynni San Salvador í Bahamaoyggjum, at Kristoffur Kolumbus steig fótin á land, tá ið hann fann nýggja heimin í 1492. Seinni settu bretar seg niður í oyggjunum, og vóru tær bretskt hjáland til 1973.
Landafrøði[rætta | rætta wikitekst]
Bahamaoyggjar eru um 700 koralloyggjar, ið eru stutt eystur úr strondini í Florida í USA.
Politikkur[rætta | rætta wikitekst]
Bahamaoyggjarnar eru limir í ST, WTO og The Commonwealth.
Búskapur[rætta | rætta wikitekst]
Nú eru oyggjarnar satt frítíðarparadís, og fólk úr øllum heiminum koma hagar. Fólk úr øllum heiminum koma at ferðast á flógvu sandstrondunum í Bahamaoyggjum. Ferðavinnan hevur alstóran týdning fyri búskapin, og stívliga helvtin av fólkinum í landinum arbeiðir á gistingarhúsum, í handlum og á matstovum. Freeport, á oynni Grand Bahama, er størsti ferðavinnubýur, og har er djúp og góð havn til stór skip, ið eru á rundferð í Karibiahavi.
Bahamaoyggjar eru eisini týdningarmikil fíggjarmiðdepil, tí at skattalógirnar og avgjaldslógirnar eru so lagaligar. Í Danmark í 2010 hevur skattavaldið lagt sak ímóti 211 starvsfólkum hjá reiðarínum Clipper, tí tey hava fingið ein part av lønini umvegis Bahamas og uttan um skattaskipanina. Skattavaldið hevur avdúkað, at Clipper rindaði starvsfólkinum ta føstu lønina ígjøgnum ta donsku skattaskipanina, men at bonuspengar vórðu goldnir umvegis Bahamas. Talan var ofta um fleiri hundraðtúsund krónur, og teir pengarnar hevur danska skattavaldið ongantíð sæð.
Mentan[rætta | rætta wikitekst]
Um ársskiftið er lívligt á gøtunum í Bahamaoyggjum, tí at tá eru Junkanoo-skrúðgongurnar við dansi og tónleiki. Henda veitsla hevur røtur aftur í farnar dagar. Søgnin sigur, at tá ið afrikanskur høvdingi, nevdur John Canoe, var førdur higar sum trælur, lótu teir hann halda veitslu eftir afrikonskum siði.
Myndarøð[rætta | rætta wikitekst]
Nátt í Nassau.


text:
Trýst á myndina fyri at fáa myndina í fullari stødd!
Lagt út: 14. aug. 2012
Myndaevni: Fólk í bygdini
Um myndina:
Edmund Djurhuus og smádrongur á hestbaki (drongurin er møguliga Kurt, sonur Elin við Hvanndalsá, sum doyði ungur).
Á myndini eru: Edmund Djurhuus og xx.
Árstal:
Myndina tók: Sanna við Hvanndalsá
Bygdasavnið hevur fingið myndina frá Elisabeth Joensen. Maður Elisabeth, Alvin Joensen (sáli), bjargaði eina rúgvu av negativum hjá Sannu við Hvannadalsá, sum skuldu beinast burtur, hesi hevur Bygdasavnið fingið og eru tey skannaði inn.
Um Sannu við Hvanndalsá Sanna við Hvanndalsá – ella Susanne Djurhuus (*05.06.1895 – †03.05.1973), sum hon varð doypt – var á ungum árum í Danmark og lærdi til sjúkrasystur. Og tá fekk hon eisini áhugað fyri myndatøku og tók nógvar myndir, sum vit í dag hava gleði av. Tær flestu myndirnar eru merktar við tekstinum “parti fra…” og eru myndirnar tí lættar at kenna aftur.


text:
Orð og lag: C. Austin Miles
Týtt: Hákun Djurhuus
Upprunaheiti: As the day breaks
1. Tá ið dagur mín á fold fer at halla,
og eg síggja skal hin sólljósa dag,
Harrin Jesus sjálvur heim meg skal kalla,
hvør ein gleði verður tað.
Niðurlag: Halleluja mítt eg Jesusi nú syngja vil,
skjótt hann kemur, skjótt hann kemur.
Brátt tað lýsa skal í eystri, og eg fari heim,
hvør ein gleði verður tað.
2. Lambsins songur undurfagurt skal ljóða,
ei Guds einglar hava hoyrt tílíkt lag,
inn í dýrdina mær Jesus skal bjóða,
hvør ein gleði verður tað.
3. Eg við Jesusi í ævir skal vera,
og eg hitta skal tey frelstu ein dag,
lov og tøkk eg tá skal Jesusi bera,
hvør ein gleði verður tað.


text:
Penisøvund
er eitt psykoanalytiskt hugtak, sum er knýtt at kastraktiónskompleksinum. Tað
snýr seg um ræðsluna hjá smáum dreingjum fyri at blíva geldir og øðina hjá
smáum gentum yvir at vera blivnar geldar, teirra stóra ynski um aftur at ognast
ein penis og síðani teira hevndarhuga mótvegis monnum, ið varir alt lívið. Ja,
Freud veit.
Ítróttarøvund
er hinvegin ikki eitt psykoanalytiskt hugtak sum so, men tað er knýtt at teimum
kompleksum, ið kykna innan mentanarlívið og hjá listafólkum, tá tey skilja, at
ítróttin er hin sanni og rætti fallos, sum eigur at vera tilbiðin uttan íhald
og at list bert er ein neyðars geldingur, ein eunukkur. Og tey verða
konfronterað við hesi sannroynd javnt og samt. Tá tey í eini ólavsøkurøðu
hoyra, at tað at íðka ítrott hevur við sær, at tú betri sleppur í tínar buksur
og viðurkennir, at eingin nakrantíð fer at halda uppá, at allar heimsins
listastuðlanarskipanir hava fingið eina rúgvu av listafólkum til at sleppa í
sjálvt tær allarminstu brøkurnar. Tá tey á facebook lesa: Tjóðin er errin av
tær Pál; Vit eru øll við tær Pál; Tú ert fantastiskur Pál og viðurkenna, at har
fer ongantíð at standa: Tjóðin er errin av tær Tróndur; Vit eru øll við tær
Hanni; Tú ert fantastisk Hansina á sosialu miðlunum, har eisini listafólkini eru.
Tá tey tendra sjónvarpið, tá tey hoyra ein politikara tosa, tá tey ganga í
teirra býi, sum gerst alsamt meira merktur av ítróttararkitekturinum. Alt
minnir tey um ta pínufulllu sannroyndina, at ítróttin hevur okkurt, tey
ongantíð fara at fáa.
Av hesum kemur ein nátúrligur hevndarhugi og hatur. Mann byrjar at breiða út
óreint graml um at ítróttarfólk ikki eru for klók, at tey neyvan duga at siga
ein samanhangandi setning og at tey eru grunn, kroppsfikserað, kappingarsjúk,
keðilig og tað sum verri er. Og her er eingin grund til at samanbera tey við penisøvundandi
kvinnur, tí vit eru hóast alt ikki freudianarar øll somul, og eg skal helst
yvirliva næsta fundin í bindiklubbanum.
Eg
havi sæð so nógvan ítrótt í sjónvarpinum í summar, at mann skuldi næstan
hildið, at eg sjálv hevði ein av hasum penisum, í hesum endaleysa streyminum av
EM og OL og øðrum styttingum, men eg fari allíkavæl ongantíð at fata hvussu
ítróttin er vorðin ein guddómur í okkara mentan og hví listin stórt sæð einki
fyllir. Eg skilji ikki hví tað verður oyst so nógv av pengum oman yvir
ítróttina, tá listin bert fær smápengar, eg skilji ikki hví miðlarnir halda, at
teir skylda ítróttini so nógv uppmerksemi, sum teir ikki listini. Eg skilji
hetta eins lítið og eg skiji hví maktin er hjá monnunum og ikki hjá kvinnunum
ella einum blandi av báðum. Tað átti at verið eitt slag av javnrætti. Á sama
hátt sum onkur er, ið arbeiðir fyri, at tey sum ikki hava penis, eisini skulu
hava pláss í samfelagnum, átti tað eisini verið onkur, sum arbeiddi fyri, at
tey, sum ikki renna serliga skjótt, eisini skulu hava eitt pláss í samfelagnum.
PS: Eg vil fegin viðmæla frálíku ítróttarfrásagnirnar hjá Tóroddi Poulsens á
hansara bloggi: http://bloggoddur.blogspot.com/ til tey sum hava ilt við at koma í
gjøgnum tað drúgva ítróttarsummarið.


text:
Vika 4 er lívmóðurhálskrabba vika
Vika 4 er límóðurhálskrabba vika
Krabbamein í lívmóðurhálsinum rakar oftast kvinnur í bestu árum. Áleið helvtin av føroyskum kvinnum, ið fáa staðfest lívmóðurhálskrabba, eru undir 45 ár og sjúkan kemur meira enn so fyri hjá heilt ungum kvinnum eisini. Í Føroyum fáa umleið 7 kvinnur staðfest lívmóðurhálskrabba hvørt ár.
Kyknubroytingar kunnu vera til staðar leingi, áðrenn tær broytast til veruligt krabbamein. Tað ber til at kanna við einari einfaldari kanning hjá kommunulækna, sum tekur eitt sindur av slími við lívmóðurmunnan, ið verður kannað fyri kyknubroytingar. Leingi áðrenn nakað sæst við berum eygum, kunnu vera broytingar í kyknunum, sum bara síggjast við sjóneyku. Tí verða allar kvinnur í aldrinum 25 – 60 ár innkallaðar triðja hvørt ár til fyribyrgjandi kanning.
Tað verður staðiliga viðmælt at taka av hesum kanningum, men eisini at brúka vit og skil. Ert tú kannað, og alt vísti seg at vera í lagi og tú seinni hevur sjúkueyðkenni frá undirlívinum, set teg so í samband við egnan lækna. Ikki bíða til tú verður innkallð næstu ferð. Tosa við læknan og lat læknan meta um, um tú skalt verða kannað aftur.
Allar gentur og kvinnur í aldrinum 12 til 28 ár kunnu lata seg koppseta ókeypis fyri HPV
Lívmóðurhálskrabbi kann eisini fyri ein stóran part fyribyrgjast við koppseting, men koppsetingin er nýliga sett í verk, so stórur partur av føroyskum kvinnum eru ikki koppsettar.
Heilsufakliga metingin er, at taka kvinnur av tilboðnum um HPV koppseting, fer tað stórt sæð at bera til at fyribyrgja, at kvinnur fáa vandamiklu sjúkuna.
Allar gentur og kvinnur í aldrinum 12 til 28 ár kunnu lata seg koppseta ókeypis fyri lívmóðirhálskrabba (HPV). Hóast tú ert koppsett, er eisini neyðugt at fara til fyribyrgjandi kanningar fyri lívmóðurhálskrabba.


text:
Pætur Albinus 08.02.2018 (20:45)
Hava prestar við til OL
Vetrarleikirnir verða settir í suðurkoreanska býnum Pyeongchang í morgin, og tey 92 luttakandi londini eru nú øll komin til landið. Í hópunum hjá teimum ymisku londunum eru eitt nú íðkarar, venjarar, vøddamýkjarar, kokkar – og nú eisini prestar.
Eitt av sigursvandu londunum, Noreg, hevur tveir prestar við í Suðurkorea. Endamálið við tí er, at norsku ítróttarfólkini skulu hava onkran at venda sær til í kreppustøðum, ella um tey bara hava tørv á einum púra fríum práti.
Norski skíðarin, Astrid Uhrenholdt Jacobsen, misti beiggja sín undir vetrarleikunum í Russlandi í 2014, og hon sigur við VG, at eitt slíkt tilboð, sum Noreg nú hevur við at hava prestar við, kundi verið henni ein hjálp í persónligu kreppuni, sum hon tá kom í.
- Tíbetur hevði eg tó nógv fólk rundanum meg, sum høvdu tíð og hug at hjálpa, men at vænta sær hjálp frá einum venjara var ikki rætt, tí tað hevði merkt alt liðið. Eina slíka støðu greiðir ein prestur betur. Eg eri glað fyri at vit við hesum viðganga, at ítróttur er meira enn heiðursmerkir, og at vit hugsa um sjálva menniskjað, sigur hon við VG.
Í Finnlandi hevur tað verið púra vanligt at hava ein prest við. Prestur hjá finsku ítróttarfólkunum er Leena Huovinen, og í ár verður tað áttanda ferð, at hon er við til OL. Hon sigur, at hon javnan verður spurd um hvat ein prestur hevur at gera í OL.
- Hatta er ein spurningur, ið eg javnan má svara. Hoyr her, eg slái ikki fólk í høvdið við Bíbliuni, og eg prædiki heldur ikki um dómadagin. Eg bjóði eitt frírúm, har tað ikki snýr seg um avrik. Eg telji ikki heiðursmerkir, sigur hon við Hufvudstadsbladet.
Svenski hópurin hevur harafturímóti ongan prest við. Samskiftisfólkið hjá teimum, Lars Markusson, sigur við Expressen, at tey hava sálarfrøðingar við, og at tey ikki hava fingið nakað ynski um at hava ein prest við.
Veitst tú eina góða søgu? Skriva til okkara á
red(at)in.fo
Les ella lýs í Lýsingartorginum – trýst her


text:
Kortini ikki ov seint
26. mars 2009
“Tí at eygu Harrans reika um allan heimin til tess at magna tey, sum av heilum huga eru við honum.” 2. Krýn. 16,9.
Ein trúgvandi kona greiðir frá:
Har eg arbeiddi, starvaðist ein maður, sum kallaðist Edvard. Hann var væl við aldur og als ikki kristin. Men kortini hevði eg ikki fingið upp í lag at tosa við hann, hóast Harrin álvarsliga hevði mint meg á tað.
Eftir at Edvard hevði ligið eina tíð við ringum lungnabruna og øðrum plágum, fall hann ein dagin í koma - tað er, at hann lá við ongum viti, og øll bíðaðu bara eftir, at hann skuldi doyggja.
Tá ið eg frætti hetta, gjørdist eg ómetaliga sorgarbundin, og eg kendi ábreiðslurnar skola inn yvir sál mína: “At tú ikki brúkti tíðina, tá ið tú hevði hana! Nú er ov seint fyri Edvard. Tú røkkur ikki inn til hansara longur.”
Tá ið tríggir dagar vóru farnir, lá Edvard enn við ongum viti. Alt var vónleyst. Tá ið eg sá hann liggja soleiðis, kom neyðin á meg við enn størri megi, og eg rópti á Gud: “Harri, eg røkki ikki inn til hetta menniskjað meir; men tú, Harri, sum veitst alt, tú hevur kanska eina neyðinngongd til sál hansara! Tí sálin er enn í honum!”
Hugsa tær til, so hendi tað stutt eftir. Edvard vaknaði, og hann græt, í tí hann vaknaði. Og beinanvegin fór hann at práta. Og her er tað, sum hann segði: “Eg havi verið í tí djúpasta myrkrinum - tað var ikki so frægt sum ein ljósgeisli har. Men so at enda sá eg eitt ljós, og í tí ljósinum sá eg Golgata kross! Og nú eri eg frelstur!”
Ja, hatta var tað, sum Edvard greiddi frá, ein maður, sum alt lív sítt hevði kveistrað sín Harra og Frelsara burtur, og sum øll ungdóms- og manndómsár síni, ja, eisini á ellisárum hevði livað eitt verðsligt lív - burturi frá Gudi.
Hugsa tær til, um hann hevði latið hjarta sítt upp fyri árum síðani og hevði livað fyri Frelsara sín, til nyttu og gagns. Men fyri Edvard var tað ov seint. Skjótt aftaná fór hann yvir um tíðarinnar mark - tómhentur.
Kortini - hesin gamli maður varð eitt ómetaliga stórt prógv um Jesu Kristi endaleysu náði. Hansara møti við krossins kraft teir síðstu minuttirnar í lívinum førdi hann lukkuligt tvørtur um ánna. “Tí av náði eru tit frelstir, við trúgv, og tað er ikki tykkum at takka, tað er Guds gáva.” (Ef. 2,8) Ja, frelsan er ókeypis, ein gáva. Men uppi í himli verða ikki øll líka. Tá fáa vit løn eftir gerningum okkara. “Sí, eg komi skjótt, og løn mína havi eg við mær til at gjalda einum og hvørjum, sum gerningur hansara er.” (Opb. 22,12) Tann, sum sparsamliga sáar, skal eisini sparsamliga heysta; og tann, sum sáar við signingum, skal eisini heysta við signingum: ... tí Gud elskar glaðan gevara. (2. Kor. 9,6-7)
Skal eg fara við tómum hondum,
skal eg tómhentur standa har?
Onga sál hava vunnið honum,
onga stjørnu vunnið mær?
Deyðans ræðsla meg ikki nívir,
Jesus leiðir um deyðans veg!
Men - at fara við tómum hondum,
henda hugsan tyngir meg.
Effie Campbell umsetti.