text:
Wednesday, November 30, 2016
Brotin egg ella breiða semju
Álitið frá ‘Nýskipanarnevndini’ fekk kanska minni tyngd enn upprunaliga ætlað og møtir nú kapping — men útlitini fyri breiðari semju um fiskivinnu nýskipan tykjast brádliga bjartari, treytað av góðum stevi og umhugsni á fleiri síðum.
Longu tá tann sokallaða ‘Nýskipanarnevndin’ tíðliga í oktober legði fram sítt álit til Høgna Hoydal fiskimálaráðharra um nýskipan av karmunum kring ta føroysku fiskivinnuna, var greitt at talan ikki kundi vera um nakað beinleiðis uppskot um lóggávu sum annars ætlað tá arbeiðsbólkurin varð sjósettur fyri minni enn einum ári síðani.
Meðan Landsstýrið tykist hava havt í hyggju at fáa øll føroysk fiskirættindi seld umvegis eina miðsavnaða uppboðssølu — yvir høvdið á fiskivinnuni og einum stórur parti av veljarafjøldini — bendir tó eitt og annað á at kósin kortini nøkulunda smidliga kann verða broytt nakað, soleiðis at sleppast kann undan einari annars óundansleppandi konfrontatión sum kann koma til at kosta ikki bara politiskt men eisini samfelagsliga og búskaparliga.
Tann íkomna trupla støðan fekk Jógvan Mørkøre samfelagsfrøðing at rópa varskó herfyri. “Hvørja lagnu tað fær sum kemur frá nevndini eigur tú at vera skeptiskur yvirfyri,” viðmerkti hann í blaðnum Sjógvur & Fólk sum kom út um mánaðarskiftið oktober-november, “eftirsum hon heilt týðiliga ikki vil kennast við sítt egna barn.”
Samfelagsfrøðingurin sipaði til Nýskipanarnevndina og hennara frágreiðing til fiskimálaráðharran. Spurdur um hvat ið roknast kann við fer at henda víðari, segði hann: “Kanska liggur svarið í skiftistíðini sum nevndin opererar við: at tað verður byrjað í lagaligheit — og síðani verður lagt upp til eina opna politiska eftirmeting, har tilmælið frá vinnuni til ta tíð verður avgerandi fyri um farast skal víðari eftir Hoydals leistinum. Tað kundi hóskandi verið eitt hálvt ár fyri komandi val. Ella um uppboðssølan skal sleppast. Finst eingin semja so verður tað valtemaið; so verður valið at gera av hvat ið síðani skal henda.”
Fugl ella fisk?
Men nú kom so eitt nýtt politiskt útspæl sum í teoriini kann gerast bjargingarlína fyri møguligar royndir at fáa í lag breiða semju um eina nýskipan av fiskivinnuni. Á tíðindafundi tann 28. november presenteraði ein av teimum stóru andstøðuflokkunum í Løgtinginum eitt “Uppskot um fiskivinnunýskipan” — og yvirhálaði sostatt bæði landsstýrissamgonguna og restina av andstøðuni. Bárður S. Nielsen, formaður Sambandsfloksins, og Magni Laksáfoss, næstformaður, vístu á at verandi lóg um vinnuligan fiskiskap stendur til at fara úr gildi við árslok 2017, og at vinnan hevur bíðað alt ov leingi eftir greiðari politiskari útmelding.
Endamálið við uppskotinum er at “Gera eina burðardygga og virkisføra fiskivinnuskipan; Tryggja framhaldandi vælferð í samfelagnum; Skapa breiða politiska undirtøku fyri uppskotinum.” Í almennum skrivi frá Sambandsflokkinum stendur m.a.: “Uppskotið ... ber í sær at lívfrøðiliga burðardygdin og inntøkuskapanin í vinnuni geva bestu umstøður fyri at felags tilfeingið í havinum kemur øllum borgarum í Føroyum til góðar.” Og uppskotið fevnir í stuttum um fylgjandi: 1) “Lívfrøðilig burðardygd: stovnsrøkt, tryggja reproduktión, stilla veiðitrýst, stutt- og langtíðarjavnvágir;” 2) “Búskaparlig burðardygd: inntøkuskapan, virðisskapan og lønsemi;” og 3) “Sosial atlit og vælferðaratlit: samfelagsgagn og øllum borgarunum tilgóðar.”
Fín orð og alt tað. Men um eitt tílíkt útspæl skal veruliga vinna undirtøku, krevst gott samskifti við fleiri partar. Við fyrsta eygnakast tykist uppskotið opið fyri víðari viðgerð millum teir politisku flokkarnar, hóast tað byggir á “trygg” veiðirættindi, tó sum skilst bert fyri átta ár í senn — heldur enn uppboðssølu av rættindum, við onkrum undantøkum so sum tá talan er um nýggj veiðirættindi. Eisini verður eitt nú mælt til tilfeingisgjald frá fiskivinnuni at verða umsitið av óheftum grunni; at fiskirættindi skulu vera fult umsetilig innan fyri karmarnar av einum anti-trust regluverki ið skal forða fyri at ov fáir aktørar sita á ov stórum parti av rættindunum; at verandi tvungna uppbýti í skipabólkar verður avtikið so fiskireiðaríini fáa frælsi til at velja reiðskap uttan at tað ávirkar veiðirættindi; at farið verður frá dagaskipan til kvotaskipan, við serligari skipan fyri blandaðan fiskiskap; og at vinnan fær tryggar langtíðar karmar at virka í.
At hetta uppskot, ella upplegg, fer at ávirka verandi ætlanir hjá Landsstýrinum og øðrum politiskum pørtum, er sannlíkt út frá tí sum higartil hevur ljóðað alment. Í besta føri kann tað geva høvi til at “blanda kortini umaftur” í tann mun hetta krevst fyri at gera tað politiskt møguligt fyri Landsstýrið at fáa lunnar lagdar undir eitt felags grundarlag fyri samgongu og andstøðu at arbeiða út frá. Í ringasta føri eru vit bara vitni til eitt politiskt sprell sum í praksis ikki førir til nakað.
‘Konsekvens berokningar’
Ivasamt er tó um ein týðandi partur av fiskivinnuni, serliga tann íløgutungi parturin, kann liva við veiðiloyvum ið einans vara í átta ár — onkustaðni millum 12 og 20 ár er helst meira hóskandi fyri tær størstu íøgurnar. Men tílíkt eigur at kunna verða loyst gjøgnum samráðingar, og neyvan er óhugsandi at onkur kemur við broytingaruppskoti við serligum reglum ið taka hædd fyri hesum.
Sum ein fiskireiðari tók til: “Vit hava alla tíðina saknað konsekvens berokningar í tí sum hevur verið diskuterað politiskt um fiskivinnuna. Tað skuldi verið eitt sjálvsagt krav at samfelagsligar avleiðingar av ætlaðum broytingum verða gjølla umhugsaðar.”
“Tað er fínt at Sambandsflokkurin kemur við sínum uppskoti,” segði Høgni Hoydal við Kringvarpið. “Tað haldi eg er eitt gott grundarlag til at síggja hvar flokkarnir standa. Samgongan hevur sett sín fiskivinnupolitikk í samgonguskjalið, og síðani eru komin boð um hvussu man kann gera skipanir reint tekniskt, sum kunnu skapa nógv meira virði fyri samfelagið, skapa atkomiligheit og kapping, og eisini tryggja fólksins ogn, so hon ikki verður privatiserað.”
Fiskimálaráðharrin kom við onkrum smærri atfinningum, sum t.d. at frí umsetiligheit vil eftir hansara tykki føra til “spekulatión” til skaða fyri vinnu og samfelag. Men samstundis segði hann seg uppfata uppskotið sum eitt “samráðingarupplegg” og tónin tóktist sum heild positivur.
Reint spekulativt kann alt hetta tulkast sum tekin um at Landsstýrið leitar eftir nýggjum momentum fyri sína ætlaðu nýskipan og kann, hvør veit, vera tilreiðar at stýra uttan um onkrar snávingarsteinar (so sum uppboðssølu fixeringar) ið hava víst seg at møta kanska óvæntað sterkari mótstøðu.
Longu tá tann sokallaða ‘Nýskipanarnevndin’ tíðliga í oktober legði fram sítt álit til Høgna Hoydal fiskimálaráðharra um nýskipan av karmunum kring ta føroysku fiskivinnuna, var greitt at talan ikki kundi vera um nakað beinleiðis uppskot um lóggávu sum annars ætlað tá arbeiðsbólkurin varð sjósettur fyri minni enn einum ári síðani.
Meðan Landsstýrið tykist hava havt í hyggju at fáa øll føroysk fiskirættindi seld umvegis eina miðsavnaða uppboðssølu — yvir høvdið á fiskivinnuni og einum stórur parti av veljarafjøldini — bendir tó eitt og annað á at kósin kortini nøkulunda smidliga kann verða broytt nakað, soleiðis at sleppast kann undan einari annars óundansleppandi konfrontatión sum kann koma til at kosta ikki bara politiskt men eisini samfelagsliga og búskaparliga.
Tann íkomna trupla støðan fekk Jógvan Mørkøre samfelagsfrøðing at rópa varskó herfyri. “Hvørja lagnu tað fær sum kemur frá nevndini eigur tú at vera skeptiskur yvirfyri,” viðmerkti hann í blaðnum Sjógvur & Fólk sum kom út um mánaðarskiftið oktober-november, “eftirsum hon heilt týðiliga ikki vil kennast við sítt egna barn.”
Samfelagsfrøðingurin sipaði til Nýskipanarnevndina og hennara frágreiðing til fiskimálaráðharran. Spurdur um hvat ið roknast kann við fer at henda víðari, segði hann: “Kanska liggur svarið í skiftistíðini sum nevndin opererar við: at tað verður byrjað í lagaligheit — og síðani verður lagt upp til eina opna politiska eftirmeting, har tilmælið frá vinnuni til ta tíð verður avgerandi fyri um farast skal víðari eftir Hoydals leistinum. Tað kundi hóskandi verið eitt hálvt ár fyri komandi val. Ella um uppboðssølan skal sleppast. Finst eingin semja so verður tað valtemaið; so verður valið at gera av hvat ið síðani skal henda.”
Fugl ella fisk?
Men nú kom so eitt nýtt politiskt útspæl sum í teoriini kann gerast bjargingarlína fyri møguligar royndir at fáa í lag breiða semju um eina nýskipan av fiskivinnuni. Á tíðindafundi tann 28. november presenteraði ein av teimum stóru andstøðuflokkunum í Løgtinginum eitt “Uppskot um fiskivinnunýskipan” — og yvirhálaði sostatt bæði landsstýrissamgonguna og restina av andstøðuni. Bárður S. Nielsen, formaður Sambandsfloksins, og Magni Laksáfoss, næstformaður, vístu á at verandi lóg um vinnuligan fiskiskap stendur til at fara úr gildi við árslok 2017, og at vinnan hevur bíðað alt ov leingi eftir greiðari politiskari útmelding.
Endamálið við uppskotinum er at “Gera eina burðardygga og virkisføra fiskivinnuskipan; Tryggja framhaldandi vælferð í samfelagnum; Skapa breiða politiska undirtøku fyri uppskotinum.” Í almennum skrivi frá Sambandsflokkinum stendur m.a.: “Uppskotið ... ber í sær at lívfrøðiliga burðardygdin og inntøkuskapanin í vinnuni geva bestu umstøður fyri at felags tilfeingið í havinum kemur øllum borgarum í Føroyum til góðar.” Og uppskotið fevnir í stuttum um fylgjandi: 1) “Lívfrøðilig burðardygd: stovnsrøkt, tryggja reproduktión, stilla veiðitrýst, stutt- og langtíðarjavnvágir;” 2) “Búskaparlig burðardygd: inntøkuskapan, virðisskapan og lønsemi;” og 3) “Sosial atlit og vælferðaratlit: samfelagsgagn og øllum borgarunum tilgóðar.”
Fín orð og alt tað. Men um eitt tílíkt útspæl skal veruliga vinna undirtøku, krevst gott samskifti við fleiri partar. Við fyrsta eygnakast tykist uppskotið opið fyri víðari viðgerð millum teir politisku flokkarnar, hóast tað byggir á “trygg” veiðirættindi, tó sum skilst bert fyri átta ár í senn — heldur enn uppboðssølu av rættindum, við onkrum undantøkum so sum tá talan er um nýggj veiðirættindi. Eisini verður eitt nú mælt til tilfeingisgjald frá fiskivinnuni at verða umsitið av óheftum grunni; at fiskirættindi skulu vera fult umsetilig innan fyri karmarnar av einum anti-trust regluverki ið skal forða fyri at ov fáir aktørar sita á ov stórum parti av rættindunum; at verandi tvungna uppbýti í skipabólkar verður avtikið so fiskireiðaríini fáa frælsi til at velja reiðskap uttan at tað ávirkar veiðirættindi; at farið verður frá dagaskipan til kvotaskipan, við serligari skipan fyri blandaðan fiskiskap; og at vinnan fær tryggar langtíðar karmar at virka í.
At hetta uppskot, ella upplegg, fer at ávirka verandi ætlanir hjá Landsstýrinum og øðrum politiskum pørtum, er sannlíkt út frá tí sum higartil hevur ljóðað alment. Í besta føri kann tað geva høvi til at “blanda kortini umaftur” í tann mun hetta krevst fyri at gera tað politiskt møguligt fyri Landsstýrið at fáa lunnar lagdar undir eitt felags grundarlag fyri samgongu og andstøðu at arbeiða út frá. Í ringasta føri eru vit bara vitni til eitt politiskt sprell sum í praksis ikki førir til nakað.
‘Konsekvens berokningar’
Ivasamt er tó um ein týðandi partur av fiskivinnuni, serliga tann íløgutungi parturin, kann liva við veiðiloyvum ið einans vara í átta ár — onkustaðni millum 12 og 20 ár er helst meira hóskandi fyri tær størstu íøgurnar. Men tílíkt eigur at kunna verða loyst gjøgnum samráðingar, og neyvan er óhugsandi at onkur kemur við broytingaruppskoti við serligum reglum ið taka hædd fyri hesum.
Sum ein fiskireiðari tók til: “Vit hava alla tíðina saknað konsekvens berokningar í tí sum hevur verið diskuterað politiskt um fiskivinnuna. Tað skuldi verið eitt sjálvsagt krav at samfelagsligar avleiðingar av ætlaðum broytingum verða gjølla umhugsaðar.”
“Tað er fínt at Sambandsflokkurin kemur við sínum uppskoti,” segði Høgni Hoydal við Kringvarpið. “Tað haldi eg er eitt gott grundarlag til at síggja hvar flokkarnir standa. Samgongan hevur sett sín fiskivinnupolitikk í samgonguskjalið, og síðani eru komin boð um hvussu man kann gera skipanir reint tekniskt, sum kunnu skapa nógv meira virði fyri samfelagið, skapa atkomiligheit og kapping, og eisini tryggja fólksins ogn, so hon ikki verður privatiserað.”
Fiskimálaráðharrin kom við onkrum smærri atfinningum, sum t.d. at frí umsetiligheit vil eftir hansara tykki føra til “spekulatión” til skaða fyri vinnu og samfelag. Men samstundis segði hann seg uppfata uppskotið sum eitt “samráðingarupplegg” og tónin tóktist sum heild positivur.
Reint spekulativt kann alt hetta tulkast sum tekin um at Landsstýrið leitar eftir nýggjum momentum fyri sína ætlaðu nýskipan og kann, hvør veit, vera tilreiðar at stýra uttan um onkrar snávingarsteinar (so sum uppboðssølu fixeringar) ið hava víst seg at møta kanska óvæntað sterkari mótstøðu.
Subscribe to: Post Comments (Atom)


c: text/html

text:
Í gjár var sjøtil settur á landskappingina í talvi fyri feløg. Tíggju umfør eru í alt. Fimm fyri jól, og hini fimm eftir nýggjár. Landskappingin endar síðst í mars, tá føroyameistarin 2022 verður kosin.
Sandavágs Talvfelag, sum vann FM í ár, tók við, har ið slept var fyrr í ár. Uppflytaranir úr Vestmanna Talvfelag vóru máttleysir móti vágamonnum. Úrslitið var 3½-½. Brøðurnir Rógvi og Høgni Egilstoft Nielsen vunnu á fremstu borðunum, sama gjørdi Silas Eyðsteinsson á triðja borði, men á fjórða borði eydnaðist Hanusi Inga Hansen at fáa talvið móti Torkil Nielsen javnt. Hinir á vestmannaliðnum vóru Jákup á Rógvu Andreasen, Samson Højgaard og Alfred Olsen.
Sandavágsmenn manna seg, eins og í fjør, við Rógva Egilstoft á 1. borði og Høgna Egilstoft Nielsen á 2. borði, tó at Høgni hevur hægri styrkital, og er føroyameistari fyri einstaklingar. Orsøkin man vera taktisk. Kappingarneytarnir Havnin og Klaksvík hava stórmeistara á 1. borði, og við Høgna á 2. borði, munnu sandavágsmenn halda, at liðið styrknar við hesari uppstilling. Men hjá Høgna sjálvum, ið jagstrar heitinum sum altjóða meistari, átti tað at verið størri og meira mennandi avbjóðing at roynt seg móti teimum allarstinnastu.
Innanhýsis dystir
Tað eru í løtuni einans níggju virkin talvfeløg í Føroyum. Vit hava longu nevnt tey trý sterkastu - ST, HT og KTF. Hini feløgini hava ikki sama úrval. Fyri at liðini í bestu deildini ikki skulu vera ov ójøvn, er reglan tann, at felag kann hava upp í tvey lið í deildini. Havnar Telvingarfelag og Klaksvíkar Talvfelag hava tí tvey lið hvør í 1. deild.
Og í fyrsta umfari áttu hesi feløgini dystirnar sínamillum í gjár. A-liðið hjá havnarmonnum hevur vanliga sítt stríð at basa felagsins øðrum liði, og soleiðis var aftur í gjár. A-liðið vann við bit og slit 2½-1½.
Havnarmenn høvdu allar sínar bestu tøkar á A-liðnum í gjár. Helgi Dam Ziska, Martin Poulsen, Olaf Berg og Carl Eli Samuelsen. Helgi vann á lærlinginum, Luitjen Akselsson Apol, Martin vann á Rógva Mortensen, men á triðja borði mátti Olaf dvína fyri Hjalta Toftum Jógvansson, sum eftir steðg í nøkur ár aftur sást á liði hjá Havnar Telvingarfelag. Hjalti var sum yngri telvari, ið gáað var eftir, men lestrarár í útlondum hava skuggað fyri telvingini, men heimfluttur hevur hann lagt til brots aftur á teimum 64 puntunum. Sigurin á Olafi var sannførandi. Og á fjórða borði skakaðist javnvágin ikki í talvinum millum Carl Eli og Herluf Hansen.
Stórmeistarin Helgi Dam Ziska móti Luitjen Akselsson Apol á 1. borði í dystinum millum havnarliðini bæði í 1. deild.
Í Klaksvík endaði dysturin millum A og B 3-1 til A-liðið. Stórmeistarin Vladimir Hamitevici, Ólavur Simonsen, Rani Nolsøe og Terji Petersen mannaðu A-liðið hjá klaksvíkingum. A-telvararnir vunnu á fremstu trimum borðunum, men á fjórða borði vann Janus Skaale á Terja Petersen. Hinir hjá Klaksvík B vóru Finnbjørn Vang, Steintór Rasmussen og Ingolf Gaard.
Úrslit í 1. umfari
Telvað verður í fýra vaksnamannadeildum - í dag telvaðu liðini í 1.-, 2.- og 3. deild. Úrslitini vóru hesi:
1. deild
Vestmanna - Sandavágur ½ - 3½
Havnin A - Havnin B 2½ - 1½
Klaksvík A - Klaksvík B 3 - 1
2. deild
Sandavágur - Havnin 2-2
Klaksvík - Rókur 3½ - ½
Kollafjørður A - Kollafjørður B 4 - 0
3. deild
Vestmanna - Runavík 3-1
Toftir - Sandavágur 2½ - 1½
Kollafjørður - Havnin 2 - 2
Nógvir telvarar
Sum nevnt eru feløgini í alt níggju, sum kappast í landskappingini í talvi. Vaksnamannadeildirnar eru fýra. Á styrkilistunum, sum feløgini hava latið inn, sæst, at tað eru í løtuni 323 virknir telvarar í teimum níggju feløgunum. Sandavágs Talvfelag hevur flestar virknar telvarar. 66 telvarar standa á styrkilistanum hjá felagnum í Sandavági. Í Havn eru 56 skrásettir telvarar, og í Klaksvík 42 virknir felagslimir.
Annað umfar verður komandi sunnudag. Tá verður telvað soleiðis í 1. deild:
Sandavágur - Havnin B
Klaksvík B - Havnin A
Vestmanna - Klaksvík A
Meira kann lesast um liðkappingina á heimasíðu Talvsambandsins - faroechess.com.

robotstxt: allowed

filter: keep


text:
Nógvir ymiskir møguleikar eru tá ið tað kemur flísar. Her eru nakrar yvirflatur sum eru at velja ímillum. Sjálvsagt kunnu vit bjóða hesar yvirflatur á brotflísum, samstundis sum vit kunnu skera teir til í øllum hugsandi støddum.
Føroyskir flísar
Vanligt
Henda yvirflata er bert skorin. Ongin onnur viðgerð er av yvirflatuni.
Sandblást
Henda yvirflatan er skorin og síðani er hon sandblást. Hetta ger at yvirflatan verður eitt sindur meir ósløtt.
Bustað
Hendan yvirflatan er skorin og síðani er hon bustað.
Hetta ger at hon fær eina yvirflatu sum mest er at líkna við at hon er bustað við eini sera grovari stálbust.
Slípað
Henda yvirflata er skorin og síðani er hon slípað. Hetta ger at hon fær eina sera slætta yvirflatu.
Brent
Henda yvirflata er skorin, síðani er hon brend við einum skeribrennara. Hetta ger at yvirflatan støkkur av í flakum og ger eina rættuliga óslætta yvirflatu.
Sera vælegnað uttandura.
Hápolerað
Henda yvirflatan er skorin, síðani er hon polerað. Hett ager at hon fær eina yvirflatu sum er sera blank og harvið vælegnað til t.d. borðplátur. Ofta verður hon brúkt til flísar á t.d. baðirúmum.
Henda yvirflata er ikki egnað uttandura.
Stokkhamrað
Henda yvirflatan er skorin, síðani er hon stokkhamrað. Tað vil siga at hon eftir at verða skorin, veråur løgd á eina maskinu sum slær við einum hamara niður á yvirflatuna. Hetta hevur við sær at hon fær eina sera óslætta yvirflatu.
Sera vælegnað uttandura.


text:
Jenis av Rana
Jenis Kristjan av Rana (føddur 7. januar 1953 í Trongisvági) er ein føroyskur lækni og politikari fyri Miðflokkin. Jenis hevur læknaprógv frá 1983 og hevur verið kommunulækni í Tórshavn síðan 1995. Hann hevur verið løgtingsmaður fyri Miðflokkin síðan 1994, og býráðslimur í Tórshavn 1993–1996. Hann var limur í Marknaðarnevnd og Arbeiðaramálanevnd Løgtingsins 1994–1998, og hevur verið limur í Uttanlandsnevnd Løgtingsins síðan 1998. Floksformaður 1994–1997 og frá 2001. Formaður í Hjálparlæknaráð Føroya 1989–1995, nevndarlimur í Læknafelag Føroya 1989–1995.


text:
- Tíðindi, mentan og ítróttur
Viðgera uppskot um fólkaatkvøðu
Løgtingið skal í dag viðgera uppskotið hjá Miðflokkinum um at hava vegleiðandi fólkaatkvøðu um hjúnarbandslógina, eftir at lógin er varð broytt, so tvey av saman kyni kunnu vígast borgarliga.
Eisini skal tingið viðgera uppskotið frá Poul Michelsen, landsstýrismanni, um at seta UNESCO sáttmálin um verju av siðaarvi heimsins frá 2003 í gildi í Føroyum.
Siðaarvur er til dømis skaldskapur av mannamunni, framburður, siðir og siðbundið handverk.
Dømi um siðaarv føroyinga eru føroyski dansurin, kvæðini, føroyskt bátasmíð og siðir í sambandi við tilfeingi í sjógvi og á landi, verður sagt í viðmerkingum til uppskotið.
Tingfundurin byrjar klokkan 10 fyrrapartin.
Sí eisini


text:
- Tíðindi, mentan og ítróttur
Føroyingar landaðu nógv mest í Íslandi
Útlendsk skip landaðu 37.000 tons av fiski í Íslandi í fjør. Av teimum áttu føroysku skip tey 25.000 tonsini. Tað eru tveir triðingar av øllum tí, sum útlendsk skip landaðu har.
Harvið eru føroysk skip tey, ið landa nógv mest í Íslandi.
Tey landaðu sløk 37.000 tons, sum vórðu landa í Íslandi í fjør, eru stív 32 prosent minni enn í 2019.
Útlendsk skip hava ikki landað minni í Íslandi síðani aldaskiftið, sigur íslendska hagstovan.
Í 2018 landaðu útlendsk skip 130.000 tons í Íslandi.
Besta árið í hesari øldini var 2003. Tá vóru landingarnar 224.000 tons.
Umframt føroyingar eru norðmenn og grønlendingar raskir at landa í Íslandi.
Sí eisini


text:
Mývatn
Mývatn er 4. størsta vatn í Íslandi. Tað liggur á norðurlandinum í 300 metra hædd. Vatnið er 37 km2 til støddar, og er 4 metrar djúpt í tí djúpasta.
Navnið Mývatn hevur tað fingið, tí har eru so nógvir og stórir mýggjabitar um summarið. Av tí at vatnið er so grunt, eru góðar liviumstøður hjá bæði fugli, fiski og plantum. Og fyri at umhvørvið ikki skal oyðileggjast av fólki, er vakt á økinum altíð.
Fuglar í túsundatali og av øllum sløgum hava Mývatn økið sum búpláss. Í vatninum eru eisini nógv síl, og ein á, sum rennur úr Mývatni, Laksá, er ein tann besta laksaáin í Íslandi. Nógv ferðafólk, bæði íslendingar og útlendingar, vitja Mývatn, sum er eitt sera kent og vakurt útferðarpláss í Íslandi.
Mývatn liggur á eldgosøkinum, har markið gongur millum tveir av heimsins størstu jarðarflakum, Evrasiuflakan og tann norðuramerikanska flakan. Seinast goysti her í nítjanhundraðsjeytifimm í samfull níggju ár á einum ellivu kilometra longum teini. Har til ber at síggja avleiðingar av eldgosum tey seinastu tvey hundraðtúsund árini
Myndir[rætta | rætta wikitekst]
Ávísingar úteftir[rætta | rætta wikitekst]
Coordinates: 65°36′00″N 17°00′00″W / 65.60000°N 17.00000°W


text:
Rokning 3
Rokning 3a
Rokning 3a - Lærarabók
Lærarabók til bókaheildina Rokning 3, sum er til støddfrøði í innskúlingini.
Rokning 3a er partur av bókaheild til undirvísingina í støddfrøði í 3. flokki. Undirvísingarheildin førir…
Rokning 3a - Grundbók
Rokning 3a er partur av bókaheild til undirvísingina í støddfrøði í 3. flokki. Undirvísingarheildin førir næmingin lýðandi og trygt inn í arbeiðið við tølum og…
- 1
Rokning 3a - LærarabókStøddfrøði til fólkaskúlan
Lærarabók til bókaheildina Rokning 3, sum er til støddfrøði í innskúlingini.
Rokning 3a er partur av bókaheild til undirvísingina í støddfrøði í 3. flokki. Undirvísingarheildin førir næmingin lýðandi og trygt inn í arbeiðið við tølum og…
Rokning 3a - GrundbókStøddfrøði til fólkaskúlan
Rokning 3a er partur av bókaheild til undirvísingina í støddfrøði í 3. flokki. Undirvísingarheildin førir næmingin lýðandi og trygt inn í arbeiðið við tølum og rokning.
Høvuðspartarnir í ROKNING 2 eru:
- Grundbók a, b
- Lærarabók…
- 1
Rokning 3b
Rokning 3b - Javnbók
Rokning 3b er partur av bókaheild til undirvísingina í støddfrøði í 3. flokki. Undirvísingarheildin førir næmingin lýðandi og trygt inn í arbeiðið við tølum og rokning.
Høvuðspartarnir í…
Rokning 3b - Grundbók
Rokning 3b er partur av bókaheild til undirvísingina í støddfrøði í 3. flokki. Undirvísingarheildin førir næmingin lýðandi og trygt inn í arbeiðið við tølum og…
Rokning 3b - Lærarabók
Lærarabók til bókaheildina Rokning 3b, sum er til støddfrøði innskúlingini.
Rokning 3b er partur av bókaheild til undirvísingina í støddfrøði í 3. flokki. Undirvísingarheildin førir…
- 1
Rokning 3b - JavnbókStøddfrøði til fólkaskúlan
Rokning 3b er partur av bókaheild til undirvísingina í støddfrøði í 3. flokki. Undirvísingarheildin førir næmingin lýðandi og trygt inn í arbeiðið við tølum og rokning.
Høvuðspartarnir í ROKNING 3 eru:
- Grundbók a, b
- Lærarabók a, b …
Rokning 3b - GrundbókStøddfrøði til fólkaskúlan
Rokning 3b er partur av bókaheild til undirvísingina í støddfrøði í 3. flokki. Undirvísingarheildin førir næmingin lýðandi og trygt inn í arbeiðið við tølum og rokning.
Høvuðspartarnir í ROKNING 3 eru:
- Grundbók a, b
- Lærarabók…
Rokning 3b - LærarabókStøddfrøði til fólkaskúlan
Lærarabók til bókaheildina Rokning 3b, sum er til støddfrøði innskúlingini.
Rokning 3b er partur av bókaheild til undirvísingina í støddfrøði í 3. flokki. Undirvísingarheildin førir næmingin lýðandi og trygt inn í arbeiðið við tølum og…
- 1
Rokning 3 - Aðrar útgávur
Rokning 3 - Uppgávubók
Rokning 3 er partur av bókaheild til undirvísingina í støddfrøði í 3. flokki. Undirvísingarheildin førir næmingin lýðandi og trygt inn í arbeiðið við tølum og rokning.
Høvuðspartarnir í…
Rokning 3 - Hálvársroynd og heilársroynd
Rokning 3 er partur av bókaheild til undirvísingina í støddfrøði í 3. flokki. Undirvísingarheildin førir næmingin lýðandi og trygt inn í arbeiðið við tølum og…
Rokning 1-4 - Avritsmappa
Avritsmappan verður seld sum teldutøk fíla og send skúlum o.ø. tá bílagt verður.
Rokning 1-4, avritsmappa er partur av bókaheild til undirvísingina í støddfrøði í 1. – 4. flokki.…
- 1
Rokning 3 - UppgávubókStøddfrøði til fólkaskúlan
Rokning 3 er partur av bókaheild til undirvísingina í støddfrøði í 3. flokki. Undirvísingarheildin førir næmingin lýðandi og trygt inn í arbeiðið við tølum og rokning.
Høvuðspartarnir í ROKNING 3 eru:
- Grundbók a, b
- Lærarabók a, b …
Rokning 3 - Hálvársroynd og heilársroyndStøddfrøði til fólkaskúlan
Rokning 3 er partur av bókaheild til undirvísingina í støddfrøði í 3. flokki. Undirvísingarheildin førir næmingin lýðandi og trygt inn í arbeiðið við tølum og rokning.
Høvuðspartarnir í ROKNING 3 eru:
- Grundbók a, b
- Lærarabók…
Rokning 1-4 - AvritsmappaStøddfrøði til fólkaskúlan
Avritsmappan verður seld sum teldutøk fíla og send skúlum o.ø. tá bílagt verður.
Rokning 1-4, avritsmappa er partur av bókaheild til undirvísingina í støddfrøði í 1. – 4. flokki. Undirvísingarheildin førir næmingin lýðandi og trygt inn í arbeiðið við tølum og…
- 1


text:
Í august mánaði í ár var á fyrsta sinni skipað fyri í norðurlendskari legu í paraítrótti fyri ungdóm.
Legan er ein víðarimenning av gomlu NIFU (nordisk idrætslejr for unge) ið norðurlond hava skipað fyri seinastu 30 árini.
105 ung ítróttarfólk, venjarar og serfrøðingar luttóku á leguni, har tey býttu út vitan og royndir, vandu saman, og styrktu bondini millum norðurlond.
Legan er ein partur av ALL>>INN prosjektinum, stuðlað av Erasmus + programminum ið norðurlond hava arbeitt saman um undir heitinum 6nations1team.
“Ein slík lega er ein sera góður og umráðandi møgulleiki hjá ungum ítróttarfólkum í norðurlondum at venja saman, knýta bond og verða saman í einum mennandi umhvørvi” sigur Egga Jensen formaður í Parasport Føroyar.
Næsta legan verður í 2020, og er vónin at eisini føroyskir ungdómar og venjarar verða við í framtíðini.


text:
Skrál
Tað er í grundini løgið við hesum nógvu pástandunum, sum nú eru at hoyra, at Trump skal vera eitt serligt slag av politikara, tí at hann sigur ósatt. Hvør skal siga, at aðrir politikarar siga sannleikan.
Tað er sjálvandi nakað tvætl.
Allir politikarar bera fram hálvar sannleikar.
Vit verða alla tíðina undirdíkt í upplýsingum, sum skulu stuðla einum ella øðrum hjartamáli ella onkrum politikara ella onkrari politiskari kós.
Tað stendur t.d. okkara politikarum púra frítt at skriva lesarabrøv ella tíðindaskriv, har hesir t.d. kunnu afturvísa (kritiskar/faktuellar) pástandir hjá øðrum og siga, tað passar ikki, sum hesi føra fram. (Og okkum er tað heldur ikki bannað, ikki her í hvussu er).
Og vit slúka mangan hetta, ið ført verður fram, rátt, autoritetstrúgv sum vit eru, ella tí at tað passar í okkara kram, ella tí at vit ikki makta ella tíma at gera nakað við tað.
Politikarar generalisera ofta ein sannleika, sum er sannur í einum avmarkaðum høpi, og gera harvið ein faktuellan sannleika til ein hálvan sannleika. Dømini eru ótallig. Og er tað ikki júst tí vit eiga at hava eina kritiska (ofta undirfíggjaða) pressu, sum skal kunna avdúka lygnir og hálvar sannleikar, í hvussu er hjá teimum, sum ráða, og peika á gloymdar samanhangir o.s.fr. Og tað ger mun. Eisini tað arbeiði, sum óheftir vitanarstovnar og gransking kunnu ella áttu at kunna miðla og fáa fram.
Sannleikar um fólk valdast støðuni, fólk eru í. Verður alt tikið við? Er hatta øll søgan? kunnu vit spyrja.
Tá onkur t.d. sigur, at fólkapensjónistar hava fingið meira at liva fyri, hava teir so allir fingið tað? Ella eru fólkapensjónistar bara liðir í einum roknistykki. Og eru tað so bara teir, sum hava fingið meira at liva fyri? Ein pensjónistur, sum fær eina kr. meira í februar enn í januar hevur faktuelt fingið meira at liva fyri. Og var tað málið, ja, so hava vit rakt málið. Punktum.
Men veruleikin er oftast meira fløktur enn so, og beistið fjalir seg sum kunnugt í smálutunum.
Og hvør tímir í holt við beistið?
Eitt ótal av politiskum átøkum verða framd grundað á ella undirbygd við ódokumenteraðari vitan og á pástandir, sum í besta føri eru eftirfarandi, men ofta bara eru hent (skeiv) uppáhald.
Vit eru so von við hetta, at vit geva okkum ikki far um tað.
Vit góðtaka fákunnu og liva væl við tí, nøkur í hvussu er, serliga tey, sum kunnu fylla lummarnar og flenna allan vegin yvir í bankan at seta inn.
Kalli Katt stakkalin má so bíða, til hann kemur í himmalin.
Okkara skil røkkur bara til eitt vist, vit liva og virka ikki við absoluttum sannleikum, men við nøktandi ella tí, sum er fyri hond, sum frøðingurin Herbert Simon hevur skrivað um.
Munurin á Trump og hinum er – fyri at venda aftur til Trump – at Trump sigur hálvar sannleikar ella lygnir, tí at hann er steinbýttur, og hvat brýggjar hann seg um sannleikan, hann, sum uppfatar alt sum eitt realityshow, samstundis sum hann við hesum kann undirbyggja sítt at síggja til vitleysa politiska projekt.
Hini hinvegin koma við hálvum sannleikum, hóast tey sum oftast vita betri, men gera tað eisini fyri at kunna undirbyggja síni politisku projekt ella fyri at fremja eina í teirra eygum góða sak, vinna valdsspælið, koma víðari. Ongin fer at máa støðið undan sær sjálvum. Og reformar skulu til, er tað ikki so?
Nei, øll eru nú ikki líka ring, men ongin er tó fullkomin, og tað er gott at hava í huga.
Tann vinnur, sum fær rætt. So mugu vit vóna, at hon eisini hevur rætt.
Valdsleysa samrøðan hjá Habermas er góð, men mest sum ideal og fyrimyndarlig áminning, tí málið má altíð vera dialogur, onkuntíð við nevanum á lofti, men ongantíð í gronina.
Sjálvt ikki Bergur Debes Joensen hevur rætt, um vit kanna skriftina ordiliga, vil eg pástanda. Og nú kjakast vit um, um prestur hevði rætt at siga tað, sum hann segði, ella um hann átti at sagt tað. Kanska skuldi hann tagt við hasum, men skal hann tiga, so skulu nógv tiga. Stóri átrúnaðarligi spurningurin er jú eisini, um synd er til.
Gott kortini, at vit ikki altíð fáa tað eftir vild.


text:
Hús á Nesi
Um húsini er at siga, at tey eru í trimum hæddum: kjallarin, miðhædd og loft við ávikavist uml. 55, 68 og 60 fermetrum.
Grundøkið er 328 fermetrar.
Húsini eru upprunaliga bygd í 1902, men eru høvuðsumvæld í 1997-2005.
Í miðhæddini er inngongd, køkur, stova, baðirúm og trappa upp á loft, har 1 stórt og 2 smærri kømur eru umframt gongd. Í kjallaranum er vaski-, fýr- og goymslurúm.
Húsini standa sera vakurt í veðurgóðum, friðarligum og barnavinarligum umhvørvi og hava frálíkt útsýni.
Húsini eru yvirtikin 1. apríl í 2007. Nakrar ábøtur hava verið neyðugar. M.a. er ketilin skiftur og innbúgv verður keypt, so at limir kunnu gista og hava neyðugar hentleikar í húsinum.


text:
Rhode Island
Rhode Island (enskt: State of Rhode Island and Providence Plantations) er stakríki í Sameindu Statunum við umleið 1 mió. íbúgvum. Rhode Island er tað minsta stakríkið, bæði í Nýonglandi og í USA. Høvuðsstaðurin og størsti býurin er Providence. Í norðri og í eystri hevur Rhode Island mark við Massachusetts, og í vestri við Connecticut. Í suðri liggur Atlantshavið. Í 1790 bleiv Rhode Island lutstatur. Eyknevni er Hin Havstaturin (enskt: The Ocean State).
FólkatalsfrøðiEdit
Rhode Island er tað stakríkið í USA, har fólkatættleikin er størstur. Víddin á lendinum er 3.140 km². Til samanbering er Føroyar 1.399 km². Har býr eisini meiri enn ein millión fólk. Fólkatættleikin í Føroyum er 34,5 í 2015. Í Rhode Island er fólkatættleikin uml. 388 fólk fyri hvønn km² í 2015. Fólkatættleikin á 388/km² er hægri enn í flestu amerikonsku statunum. Tann rómversk-katólska kirkjan er størsti trúarbólkur í Rhode Island; umleið 63 % av fólkinum eru rómverskir katolikkar í 2014. Hetta er hægsta talið av katolikkum í USA.[1] 27 prosent eru protestantar. Fólkið er ættað úr Italia (19 %), Írlandi (18,3 %), Onglandi (12,1 %), Portugal (8,2 %), og Fraklandi (8 %).[2] Skift á fólkatalið var bruttotjóðarúrtøkan umleið 293.000 krónur (41,678 USD) í 2015. Eisini er Rhode Island millum ríkastu stakríki í USA.
LandafrøðiEdit
State of Rhode Island and Providence Plantations er tann minsti lutstatur í Sameindu Statunum, USA. Til støddar er Rhode Island sum Luksemborg í Beneluks. Lutstaturin fevnir um eitt øki á 4,002 km². Rhode Island er eitt heilt lítið stakríki á eysturstrondini í Ný Onglandi við Atlantshav. Tað hevur mark ímóti Massachusetts og Connecticut. Í Rhode Island eru umleið 38 oyggjar; størsta oyggin kallast Aquidneck Island ella Rhode Island. Aðrir stórar oyggjar eru t.d. Conanicut Island, Block Island, Prudence Island, Goat Island, v.f. Á Aquidneck Island, sum eisini verður nevnt Rhode Island og er 98 ferkilometrar til støddar, búgva 58.000 fólk. Flestu fólkið búgva sosatt ikki á oyggjunum, men í Providence Plantations (á meginlandinum m.a. í størstu býurin Providence og økinum rundanum). Staturin er landafrøðiliga býtt í tvey. Meðan eysturparturin av statinum hevur eitt landslag eyðkent við sínum vøkrum strondum, oyggjar og sker, er vesturparturin av Rhode Island mest sum alt skógarlandslag. So lágt er lendið, at hægsti heyggjurin, Jerimoth Hill, er ikki hægri enn 247 m.
OyggjarEdit
Nógvar oyggjar eru í Rhode Island. Summar oyggjarnar eru bara smáir og óbygdir hólmar, aðrar eru stórar og tættbygdir. Aquidneck Island er størsta oyggin og eisini tann fólkaríkasta oyggin. Býurin Newport liggur við Easton-víkina í syðra parti av Aquidneck-oynni. Oyggin Block Island er hin næststørsta. Høvuðsbýurin á Conanicut eitur Jamestown. Gott buss og ferjusamband er millum oyggjarnar.


text:
Í fjør kom Hvirlan við nýggjum rennitiltaki, og í ár var forvitnisliga Mannfólkarennigin aftur á programminum. Tíverri var luttøkan ikki eins stór sum í fjør. Hetta var annars sera væl fyriskipað tiltak, har felagið veruliga hevði gjørt seg út, soleiðis at øll kundu fáa eina góða uppliving. Og teir umleið 40 rennararnir fingu sanniliga ein góðan dag í renniskónum.
Eitt sindur av asfalti, træbrýr, áarbakkar, sandur, djúpar áir, grúsgøtur og hagi var pallurin, har dagsins rennisjónleikur skuldi spælast. Hóast onkur var ov seinur til framførsluna, spældi alt væl av kortini, og tað var ein øgilig málageipan av vælnøgdum mannfólki, sum drukku vatn, Cult ella bjór, meðan teir skræddu breyð við rullupylsu í seg eftir lokið stríð.
Onkustaðni mátti vaðast upp til nalvan
Samansetingin av rennarum var eitt sindur øðrvísi enn hon vanliga er. Nakrir av vandu rennarunum vóru við, men MEST vóru tað góðir verkamenn, sum høvdu sett náttúruni kring Sandagerð og Sandá stevnu hendan góðveðursdagin.
Tað vóru vandu rennararnir, sum komu fyrst á málið, men sanniliga vóru eisini í rennihøpi fremmand andlit, sum komu sær upp á sigurspallin. Ein av hesum var Kári Weihe, sum gjørdist vinnari av bólkinum við superveteranum. Á samlaða 5. plássinum var eisini stuttligt at síggja Snorra Patursson, sum var at síggja í rennikappingum fyri 10-12 árum síðani.
Men tað var Sam Vang úr Bragdinum, sum gjørdist ein tryggur vinnari, meðan Hallur Holm og Jóhan M. Jacobsen gjørdust nr. 2 og 3. Liðkappingina vann Bragdið, meðan Bláa Eygað, mannað við Bragdarmonnum við neyð og deyð vann á besta liðinum hjá MEST, sum sostattt gjørdist nr. 3.
Sam Vang varð tryggur vinnari í Mannfólkarenningini
Bragdið við Rúna Seloy, Halli Holm og Regini Joensen vann liðkappingina
Eftir er bert at vóna, at Hvirlan hevur mót aftur næsta ár at skipa fyri hesum tiltakið. Mín vón er, at tað verða fleiri sum taka av hesum tilboði – tað er allar pengarnar vert og meira afturat. Takk fyri ein góðan dag.
Lesið meira um Mannfólkarenningina heimasíðuni hjá Hvirluni her: http://www.hvirlan.fo/enn-ein-vaeleydna-mannfolkarenning/
Øll úrslitini síggjast her: http://www.hvirlan.fo/wp-content/uploads/2014/05/mannfolkarenning2014-resultat.pdf
Eisene Hyngne roynde sje sum mannfolk leyjardijon 😉


text:
Tað vóru tung og skelkandi boð at fáa, at Jógvan á Høvdanum, yngri, var farin. Tað tykist so óveruligt, at hetta fitta menniskjað, sum altíð skapti lív og gleði har, hann var, ikki longur skal ferðast millum okkara.
Eg havi kent Jógvan alt lívið. Fyrst á tiltikna spæliplássinum á Jørundsgøtu, har nógv børn samlaðust hvønn dag og langt út á náttina. Har var altíð lív í. Onkur spældi bólt, onnur klintraðu,og tá ið tað byrjaði at skýma, varð ofta spælt “gevið minir”. Jógvan á Høvdanum var altíð tann, ið skapti gylta láturin ella kom við skeivu viðmerkingunum, sum gjørdu alt eitt sindur stuttligari.
Eisini minnist eg Jógvan frá skúlatíðini á Ziskatrøð. Kanska best minnist eg jólasjónleikin, ið hann saman við hinum í flokkinum skipaði fyri seinasta árið, tey gingu í skúla. Láturin mundi ikki steðga, tá ið hesin serstaki flokkur av ungum børnum sýndu fram, og sjálvandi var Jógvan á Høvdanum primus motor.
Jógvan starvaðist eisini eitt tíðarskeið í Vøruhúsinum í Klaksvík, har eg sjálvur eisini arbeiddi. Eisini har skapti hann gleði og stuttleika. Hann var altíð klárur at arbeiða, og hjá honum æt einki átta til fýra arbeiði. Hann var klárur, tá ið arbeiðast skuldi. Tá kom fram, hvussu góður hann var við son sín, Eyðfinn. Hann var so sera stoltur av honum og hevði fleiri søgur at siga frá hvønn dag.
Seinnu árini havi eg samstarvað við Jógvan í politikki. Fyrst valdi hann at stilla upp fyri Sjálvstýri á valinum í 2015, og seinni gjørdist hann fyrst valdi býráðslimur í Kunoy. Hann brendi fyri Kunoynni og ynskti framdrift og menning. Hann var eisini sera íðin í arbeiðinum at geva Bakkafrost heimildir, so stóra verkætlanin á Strond kundi gerast veruleiki. Tað, sum Jógvan setti sær fyri, gjørdi hann fult og heilt. Hesar dygdir hansara sá eg fyrstuferð í stríðnum móti Sea Shepard, síðani tá ið hann stillaði upp til løgtingsvalið, og eisini tá ið málið um nýggju smoltstøðina var í hæddini. Hann kempaði fyri tí, hann brendi fyri. Hann kundi ringja javnt og samt fyri at spyrja ella siga frá, tí hann vildi eina góða loysn.
Sum borgarstjóri havi eg eisini havt ta gleði at havt Jógvan í starvi hjá kommununi. Um ein møtti honum uttan fyri býráðshúsið ella onkrastaðni í býnum, so var hann altíð smílandi og kom við onkrari skemtiligari viðmerking. Sinnið var lætt, og hann ynskti, at onnur eisini føldu seg væl. Tað er ein sera góð dygd.
Jógvan var eisini serliga familjukærur. Í summar gjørdist mamma Jógvan, Elsba, 80 ár. Eisini tá var Jógvan skjótur at ringja, tí hann helt tað vera passandi, at borgarstjórin segði nøkur orð. Hóast eg ikki hevði møguleika at møta upp, so fingu vit gjørt eitt filmsbrot, ið síðani varð víst á veitsluni. Tað var týðiligt, at hann hálovaði mammu og pápa sínum og ynskti at heiðra tey á ein uppibornan hátt.
At fara úr hesum heimi á so ungum árum er púra óskiljandi fyri okkum. Tí sita vit øll, ið kendu Jógvan væl, sorgarbundin og hugtung. Størstur er saknurin hjá tykkum í familjuni.
Góði Eyðfinn! Má Harrin Jesus styrkja teg og vera hjá tær í hesi tungu tíð, sum stendur fyri framman. Pápi tín var errin av tær og ynskti tær alt so væl.
Góða Annbjørg! Tú og Jógvan hava stuðlað hvørjum øðrum fyrimyndarliga. Má Harrin halda sína tryggu hond um teg og geva tær troyst.
Góða Elsba, Jógvan, Sigrid, Petur Hans, Oluffa og Símun. Tit hava mist ein fantastiska fittan son og beiggja. Harrin Jesus hevur lovað okkum ævigt lív heima í dýrdini. Má Harrin signa tykkum og geva tykkum styrki í hesi torføru tíð.
Jógvan Skorheim


text:
Jólafundurin 1888
22. desember 1888 stóð hendan stutta lýsing í Dimmalætting:
Ein og hvör bjóðast at koma í tinghúsið annan jóladag kl. 3 e.m., har. sum vit atla, at samráðast um at verja Förja mál og Förja siðir. E. D. Bærentsen. H. N. Jacobsen. D. Isaksen. S. F. Samuelsen. R. C. Effersø. Jens Olsen. Just Jacobsen. C. L. Johannesen. J. Padurson.
Við hesi innbjóðing, ið 9 vælkendir føroyingar skrivaðu undir, byrjaði eitt nýtt tíðarskeið í søgu Føroya fólks - tá byrjaði tjóðskaparrørslan av álvara.
Hetta var ein illveðursdag, regn og vindur, tøssut at ganga, men kortini fór maður av húsi niðan í tinghúsið. Fundurin vardi í tríggjar tímar, har drúgvar røður vóru hildnar um øll tjóðskaparlig viðurskiftið; serliga var dentur lagdur á málið í skúlum og kirkjum. Umframt røður, vóru føroyskir sangir sungnir, millum annað læs Rasmus Effersøe yrkingina Málstrev (Nú er tann stundin), ið tann ungi bóndin úr Kirkjubø, Jóannes Patursson, hevði yrkt til høvið.
Boðskapurin í hesi longu yrking verður borin fram longu i fyrsta ørindi:
- Nú mugu føroyingar semjast um at bjarga móðurmálinum. Tað er fólksins skylda bæði móti sær sjálvum og forfedrunum at verja og menna dýrasta mentanararvin av øllum -málið. Men móðurmálið er nú so forfjónað og eyðmýkt í sínum egna landi, at tað býður tess ikki bøtur, uttan fólkið alt sýnir vilja og evni og tekur lógvatak saman.
Fundarsamtykt[rætta | rætta wikitekst]
Fundurin endaði við fundarsamtykt í 6 greinum:
- Føroyskt mál skal verða kenslugrein í skúlanum, so skjótt neyðugar skúlabøkur á føroyskum eru fingnar til vega.
- Í søgufrálæruni eigur dentur at verða lagdur á Føroya søgu.
- Øll uttanatlæra á donskum í kristnikensluni skal burtur, í staðin skal tað lisna endurgevast á føroyskum.
- Prestarnir eiga at hava rætt til at nýta føroyskt mál innan og uttan kirkjugátt.
- Føroyskt mál eigur at fáa fullan rætt í øllum almennum viðurskiftum.
- Arbeitt eigur at verða fyri at fáa settan á stovn føroyskan fólkaháskúla.
Stovnanin af Føroyingafelag[rætta | rætta wikitekst]
Tað ringa veðrið forðaði bygdarfólki í at koma til Havnar, tí varð innkallað tíl nýggjan fund 6. januar 1889, har Føroyinga-felag varð stovnað við hesum stevnumiði:
- At fáa Føroya mál tíl æru.
- At fáa føroyingar til at halda saman og ganga fram í øllum lutum, at teir mugu verða sjálvbjargnir.
Sostatt varð tjóðskaparhugsjónin longu tá rúmkað til sjálvstýrishugsjónina.
Frímerki[rætta | rætta wikitekst]
Bárður Jákupsson hevur sniða frímerkjuni høgrumegin ið avmynda teir 9 ið sendu inbjóðingina til Jólafundin út í 1888.
- 3.00 kr frímerki - Lýsingin í Dimmalætting 22. desember 1888, ið nevnd er í tekstinum.
- 3.20 kr frímerki - Tekning av fólkafundi í Reynsmúlalág í 1908 eftir William Heinesen.
- 12.00 kr frímerki - Fyrsta ørindi í yrking Jóannesar bónda.
Bøkur[rætta | rætta wikitekst]
- Jóhannes av Skarði: Jólafundurin 1888 - og eitt sindur um høvuðsmenninar í Føroyingafelag í Føroyum. Tórshavn: Føroya Skúlabókagrunnur, 1980


text:
Havnin skal skína - og Sandvíkar dvína
2021-06-08 05:28
Tað er við sorg at síggja hvussu Kommunan fer við náttúruperlum í Kommununi.
Sandvíkar eru lirkaðar og lumpaðar, við góðum og ringum, til at gerast skjótivøllur at skjóta til máls á!
Plássi er einasta deiliga fjøra her á leið og sum var brúkt av fólki sum sálarbótaøki.
Eisini var tað fyrr brúkt sum ferðingapláss úr Kalbak tí bátur kundi leggjast trygt í Víkini Føgru. Tað navnið eigur at broytast nú onki fagurt verður har á leið.
Hevur verið natúrligt rættingarpláss síðan landnámstíð!
So finna nakrir skjótiáhugaðir at hetta plássi SKULLU vit hava til skjótiøki!
Teir fara í gongd við tí í 1983!
Tórshavnar Kommuna hjálpir til og ”kroystir” Jarðaráðið til at leiga øki til skjóting ímóti bóndans vilja!
Orsøkin var at sonevndir Oyggjaleikir skuldu vera her í 1989!
Tað var so alneyðugt at hava skjóting við og kanska vinna okkurt lítið hissini ”blikkmerki”
Kommunan stuðlaði felagnum bæði so og so.
Framá Føroyar stuðlaði við at gjalda patrónirnar við blýggi í.
Upp til 1000 skot dagliga til teir grammastu.
–
Jarðarráðið tryggjaði sær í leigusáttmálanum at skjótingin skuldi einans vera har til í 1989. Og skrivað stendur at í hesi tíð skal felagið finna sær annað pláss!
Eisini skuldi bóndin fáa 2500 krónur í leigu árliga, eins og væl skuldi farast um!
Onki av tí hendi! Ongin rudding og ongin leiga goldin.
Skít veri við at leigan ikki varð goldin.
Tað ringasta var at tá 1990 kom vildu teir ikki fara av plássinum!
Ja! teir stjólu økið!
Við dyggum stuðli frá Tórshavnar Kommunu.
Ongin myndugleiki kundi ella vildi steðga ørskapinum sum nógv betri kundi veri í onkrum grótbroti ella í Flatnahaga sum Kommunan fekk til at nøkta allan býartørv!
–
Nú er støðan hon at Kommunan hevur keypt øki!
Hevur fingið Yvirfriðingarmyndugleikan at bróta friðingarlógina frá 1970 har øll fjøra er friðað, og enntá hundrað metrar niðanfrá.
Ì hesum føri brúkti Kommunan enntá ”húsadvokatin” hjá Jarðaráðnum sum eina serliga einmans geriljadeild, tí hann kanska vildi hevna okkurt bóndin segðist at hava ábyrgd av í øðrum sambandi.
Sum advokatur hjá Jarðaráðnum átti hann at vart bóndans áhugamál!
Haldi at vit fara til endan, ella botnin sum nú er náddur!
–
Ítróttur kann samanberast við ”heilagu kýrnar í Indialandi”
Skjóting var fyrr til nyttu, men nú er hon ítróttur!
So er onki óført!
Vit ofra eitt fantatist øki sum liggur upp at næststórsta býi í landinum – Hoyvík!
Vit ofra plássið til nakrar fáar skjótigleðingar soleiðis at ongin annar kann brúka plássi!
Kommunan kýtir seg orduliga og hevur nú samtykt einmælt – bæði í fólkavalda býráðnum, og helst ikki minni í embætisverkinum at brúka tíggju miljónir av skattakrónum fyri at stuðla sjálvtøku, náttúruoyðing og plastikkeitring av bæði landi og sjógvi. Til samans hevur VERKÆTLANIN OYÐILEGG SANDVÍKAR kostað eini 20-25 miljónir, sum heldur áttu at verið brúktar til eini tjúgu sosialar íbúir!
Fyri ikki at tala um at halgidagsfriðurin verður skotin sundur!
Nú missa vit øll, eisini byrsumenn, møguleikan at njóta eitt friðsælt kvøld í vesturskininum í Sandvíkum!
Eitt annað serligt fyri hesa ”sonevndu” ítróttargrein er at hon verður stuðla 100 prosent!
Kommunan betalir alt! Aðrar ítróttagreinir skullu sjálvi savnað nakað av peningi sjálvar.
Men ikki skjóting: Hon er í serflokki!
Sjálvt um nakrir einkultir skjótimenn sanniliga eru og hava verið grovir við meg á ymiskan hátt, vil eg siga at eg eri væl við flestu teirra og skilji væl at teir ynskja at fáa Sandvíkar til gávu frá Tórshavn.
Men framtíðin fer at døma hetta ógvisligt!
Kanska fer ein skommstandmynd at reisast í Sandvíkum.
Ella rættari sagt:
Tað er jú hon Kommunan reypar av at gera nú!
Hanus Vang


text:
Eg havi funnið Guð, eg fann hann á Facebook, tað er nokk eitt sindur meira enn eitt ár síðan, faktiskt haldi eg, at tað var ein vinkona mín, ið var deknur, ið fann hann fyrst. Guð er góður á Facebook, eg viðmæli tykkum øll at fara inn og dáma hansara síðu, dagliga vælsignar hann okkum … Continue reading Jólakalendarin 5. desember – dagsins gáva til tín
Gleðiligan 4. desember. Eg lesi í løtuni bókina Here Comes Trouble – The making of an american agitator. Hetta er ein sjálvbiografisk bók, um ungu dagarnar hjá dokumentarfilmmakaranum Michael Moore. Dagsins kalendaragáva er fyrst og fremst eitt viðmæli, um at tit ogna tykkum hesa frálíku bók. Men gávan er eisini fyrsta síðan í bókini, … Continue reading Jólakalendarin 4. desember – dagsins gáva til tín
Gleðiligan 3. desember. Herfyri hevði sonur mín Marius Dam Christophersen framsýning í Smiðjuni í Lítluvík. Dagsins kalendari eru nakrar av hansara myndum avmyndaðar niðri í Smiðjuni. Góðu fittu Nudlalesarar Nú í jólamánaðinum er ein jólakalendari á hvørjum horni. Mær so líkt, so vil eg ikki skilja meg burturúr, so sjálvandi er eisini ein … Continue reading Jólakalendarin 3. desember – dagsins gáva til tín
Gleðiligan 2. desember. Vit seta dagin í gongd við dagsins kalendaragávu, ið er ein lítil ferð inn í heimin hjá amerikanska skemtaranum Andy Kaufman. Tey flestu kenna hann nokk úr filminum Man on the Moon, har Jim Carrey spældi hann. Hetta klippið er eitt av hansara tónleikaklippum, har hann setur saman skemt, ørskap og tónleik, … Continue reading Jólakalendarin 2. desember – dagsins gáva til tín
Gleðiligan 1. desember til tykkum, vit seta jólamánaðin í gongd við einum vøkrum fittum sangi úr nokk besta jólakalendaranum, sum er gjørdur, Jul på Vesterbro hjá Anders Matthesen. Gløggir gestir fara at varnast, at hetta er júst sama byrjan, ið eg hevði á jólakalendaranum í 2012. Men sumt er somikið gott, og somikið upplagt, at … Continue reading Jólakalendarin 1. desember – dagsins gáva til tín
Eg havi ikki ein jólakalendara í ár, sum eg hevði her á Nudlum í fjør. Men lukkutíð var jólakalendarin tá, somikið góður, at nærum allir dagarnir kunnu endurnýtast. Sum t.d. hesin frá 10. desember í fjør: Jóltíðir snúgva seg um næstrakærleika, so hendan 10. desember fáa tit eitt fitt klipp, har dreingirnir í Southpark hjálpa … Continue reading Lippukassin: Endurnýtslu jólakalendari
Allan jólamánaðin havi eg her á Nudlum forkelað tykkum við ymiskum áhugaverdum, men í dag sjálvan jólaaftan ber av. Eg kann borðreiða við ongum minni enn einari sensatión. Eg havi fingið hendur á endurinnspælingini av lagnum “Koyr okkurt í mína hosu”, ið Karaoke bólkurin Konfekt hevur gjørt við teimum originalu sangarunum. Elis, ið tykist at … Continue reading Jólakalendarin 24. desember – gleðilig jól til tín!
Hendan er altíð verd at fara aftur til, tann deiliga lívsjáttandi rappvideoin hjá Danny Robins um Føroyar. Tí verður tað mín kalendaragáva til tykkara í dag. Góðu fittu Nudlalesarar Nú í jólamánaðinum, er ein jólakalendari er á hvørjum horni. Mær so líkt, so vil eg ikki skilja meg burturúr, so sjálvandi er eisini ein jólakalendari … Continue reading Jólakalendarin 23. desember – dagsins gáva til tín
Dagsins jólagáva verður ein av teimum tyngru, tað tykist sum okkara samfeløg í vesturheiminum hava tapt stríðið móti yvirgongsmonnum, nettupp tí, at eftir 11. september fóru vit á kompromis við tey grundvirði, ið vit byggja okkara samfelag á. Eitt nú er píning vorðin ein alment góðkendur avhoyringarteknikkur aftur. Hetta fóru vit í okkara parti av … Continue reading Jólakalendarin 22. desember – dagsins gáva til tín
Sumt er so svulstigt, at tað bert skal njótast í smáum nøgdum, men jólini eru ein svulstig tíð, so nær annars kann man rúma eins nógva svulstigheit, sum á jólum. Kalendaragávan hendan 21. desember harrans ár 2012, verður hátíðarhildin við einum Youtube playlista til tykkara. Hesin listin hevur eina rúgvu av løgum, ið hvør sær … Continue reading Jólakalendarin 21. desember – dagsins gáva til tín


text:
UM
KANJON
Kanjon hevur drúgvar royndir innan timbur, betong, kloakk, jørð- og lendisarbeiði og betongsølu.
Verkætlanir í gerð
Mentanarhúsið
í Klaksvík
Ikoniska Posthúsið, sum Palli Gregoriussen hevur teknað, verður bygt út til Mentanarhús í nýggja miðbýnum.
Rennibreytin
í Klaksvík
Ynski hevur leingi verið um eina rennibreyt í Klaksvík, og við verkætlanini við Másheygg gerst hesin dreymur til veruleika.
Smoltstøðin á Norðtoftum
Tað er byggisamtakið NAC (Nordic Aquaculture Contractors), ið kemur at standa fyri útbyggingini.
Kanjon kemur at standa fyri betong- og timburarbeiðinum.


text:
Gott úrslit eftir eitt avbjóðandi ár
Hóast tær avbjóðandi umstøður, ið COVID-19 hevði við sær, eydnaðist tað BankNordik-samtakinum at røkka góðum úrslitum í 2020. Avlopið var 166 mió. kr., og skotið verður upp at gjalda 48 mió. kr. út í vinningsbýti.
Tá ið koronusmittan í mars í fjør brádliga legði alt landið lamið, fekk tað avleiðingar fyri privat húsarhald og fyritøkur. Tískil setti bankin hjálpartiltøk í verk fyri at geva fíggjarliga sperdum kundum møguleika at útseta lánsgjøld í eitt tíðarskeið. Umleið 900 kundar gagnnýttu henda møguleika.
”Samanumtikið hilnaðist árið munandi betur, enn líkt var til á vári í fjør. Fyri ávísar partar av vinnulívinum var talan um eitt sera tungt ár, men sum heild komu kundarnir væl ígjøgnum 2020. Arbeiðsloysið er í løtuni lágt, og vit vænta, at 2021 verður eitt gott ár hjá samtakinum. Framtíðarútlitini eru kortini tengd at stórari óvissu, og tí hava vit sett pening av til tap, ið kunnu koma í kjalarvørrinum á kreppuni,” sigur Árni Ellefsen, forstjóri í BankNordik.
Bústaðarsølan ikki merkt av COVID-19
Nógv virksemi var á bústaðarmarknaðinum í 2020, og bankin fíggjaði bæði nýbygging og keyp av bústøðum kring alt landið. Stóri eftirspurningurin eftir sethúsum og íbúðum sást aftur í søluni hjá Skyn, sum seldi 234 ognir og avgreiddi 92 privatar sølur, ið er nakað tað sama sum í 2019. Miðalprísurin fyri sethús hækkaði í 2020, serliga í økjunum uttan fyri Tórshavn.
Hjá dótturfelagnum Trygd ávirkaðu nógvir skaðar og avlýstar uttanlandsferðir gongdina í fyrra hálvári, men í seinna hálvári batnaði gongdin munandi, og samanumtikið royndist árið betur enn væntað.
Sølan av danska virkseminum
Tann 1. februar varð danska bankavirksemið selt til Spar Nord, og eftir ætlan verður flytingin av øllum donskum kundum endaliga framd í juni í ár. Sølan fer væntandi at geva partaeigarunum 700 mió. kr., t.e. 73 kr. fyri hvørt partabrævið, í serligum vinningsbýti í árunum 2021-2023. Eftir søluna er bankin enn betur bjálvaður til at lúka tey herdu kapitalkrøv, ið koma í gildi í 2025. BankNordik-samtakið fer framhaldandi at leggja seg eftir at røkja góða sambandið við kun-darnar og veita kappingarførar tænastur til privat húski og vinnulív í Føroyum og í Grønlandi, har BankNordik hevur góð 20% av marknaðinum.
Burðardyggari virksemi
Frameftir fer BankNordik at leggja størri dent á at minka um orkunýtsluna, ið er tengd at virkseminum hjá samtakinum og at hjálpa kundunum at velja um-hvørvisvinarligar loysnir.
”Sum eitt sterkt fíggjarsamtak hava vit bæði ábyrgd og møguleika at geva okkara íkast til at stuðla undir grøna orkuskiftið í teimum samfeløgum, har vit hava okkara virksemi. Í dag bjóða vit kundunum lán, ið gera tað bíligari at velja umhvørvisvinarligar loysnir til bústað og bil, og hesar tænastur fara vit at menna víðari frameftir. Eisini eru vit farin undir at máta CO2-útlátið hjá samtakinum, og vit hava lagt eina ætlan fyri at minka útlátið komandi árini,” sigur Árni Ellefsen.
Roknskapurin í stuttum
- Úrslitið fyri skatt gjørdist 206 mió. kr. samanborið við 260 mió. kr. í 2019
- Rakstrarúrslitið fyri niðurskrivingar gjørdist 149 mió. kr. samanborið við 120 mió. kr. í 2019
- Niðurskrivingar vórðu afturførdar fyri 5 mió. kr. samanborið við 69 mió. kr. í afturførdum niðurskrivingum í 2019
- Rakstrarúrslitið gjørdist 154 mió. kr. samanborið við 189 mió. kr. í 2019
- Útlánini hækkaðu úr 7,4 mia. kr. í 2019 til 7,6 mia. kr. í 2020
- Innlánini lækkaðu úr 8,7 mia. kr. í 2019 til 7,8 mia. kr. í 2020
- Solvensurin hækkaði úr 22,3% í 2019 til 26,4%
- Bankin væntar, at nettoúrslitið fyri 2021 verður millum 150 og 200 mió. kr. (2020: 166 mió. kr.)
Nærri upplýsingar
Árni Ellefsen, forstjóri, tel: 230 348


text:
Ein heilt øðrvísi kvinnurenningsdagur
Eg hevði ikki bara dupult-bookað, men trídupultbookað tann 29. mai. Fyrst høvdu vit langt síðani keypt atgongumerki til eina konsert á Reinsarínum, síðani atgongumerki til Víkingafestival í Hovi og so ikki minst Kvinnurenningin. Konsertin bleiv avlýst, Kvinnurenningin bleiv hvør sær – men Víkingafestivalurin bleiv hildin. Eitt frálíkt vikuskifti í vøkru Suðuroy – við góðum tónleiki, góðum veðri og góðum selskapi. Fantastiskt!
Luxus-kampistar í lítlum telti
Vit høvdu avgjørt at fara suður kl. 13 fríggjadagin, og vóru á kaiini klokkan gott 12. Tá var P-plássið longu fult, og tað endaði við, at einir 50 bilar stóðu eftir! Vit sluppu tó tíbetur við – og ferðin var byrjað. Komin til Hovs, fóru maðurin og eg at rigga teltið til sum tað allarfyrsta. Vit høvdu keypt eitt nýtt 3-mans telt, sum vit ongantíð høvdu sett upp fyri. Eisini høvdu vit eina dupulta luftmadrassu við, sum verður blást upp við el – eitt sindur av luxus skuldi vera! Ein fryntligur hovbingur syrgdi fyri eini stikk-kontakt – og so var bara eftir at bera madrassuna oman til teltið og leggja hana inn – men gakk! Madrassan var ALT ov stór, so vit fóru til plan B, sum var at sleppa luftini úr aftur madrassuni og brúka hana sum undirlag.
Øðilig Marra fríggjakvøldið
Fríggjakvøldið vóru heldur fá fólk. Vænti, at tað serliga var orsakað av mentanarnáttini á Tvøroyri, sum var sama kvøld. Kanska eitt sindur óheppið við tveimum so stórum tiltøkum í senn, hugsi eg. Men vit, sum vóru har, fingu valuta fyri pengarnar frá teimum, sum framførdu. Serliga var tað tungmálmsbólkurin Marra, sum veruliga skaraði framúr! At síggja hesa orkufullu framførsluna var ótrúliga imponerandi, hóast tungmálmur kanska ikki er tað, sum eg lurti mest eftir.
So sum so við svøvni
Nú veit eg væl, at man fer ikki ordiliga á festival fyri at sova – og tað gekk heldur ikki so væl við tí – tað var sera kalt, hóast soviposarnir skuldu eitast at klára niður í minus 15-20 stig, og vit lóu í eini lítlari brekku. Vit vaknaðu tíðliga og fóru biltúr runt oynna. Koyrdu fyrst norðureftir – gjøgnum nýggja, snotiliga Hvalbiartunnilin og so gjøgnum lítla, myrka holið til Sandvíkar. Síðani gekk leiðin heilt suður til Sumbiar og Akraberg, tí har er so ófatiliga flott og stórbært útsýni, men har var greytatjúkt í mjørka. Optimistur sum vanligt, helt eg, at vit skuldu fara um Hestin heim aftur, tí KANSKA onkur glotti fór at vera, men nei – um gjørligt var uppaftur tjykkri í mjørka, so ferðin eftir smala vegnum við øllum hárnálasvingunum gjørdist eitt sinudr strævin.
Salt og sól
Vit koyrdu aftur til Tvøroyrar, fingu okkum leskiliga ostasúpan í imponerandi bygninginum SALT – og nú skein sólin oman og niðan. Eftir ein túr til Froðba gekk leiðin aftur til víkingabygdina – nú var eisini sól og summar í Hovi og allarbestu festival-umstøðurnar. Vit slappaðu av og sólaðu okkum í góðum selskapi, vitjaðu søluteltið við víkingalutum og øðrum, ótu fantastiskt heilstokt lamb frá Ørvaroddunum, vitjaðu nýggju, flottu og hugnaligu Hovgríms Barr og nutu frálíku tónleikaskránna.
Froðbingar, Týr og ikki minst Hamradun skaraðu framúr
Skráin var sera góð og fjølbroytt – um eg skal nevna mínar favorittar leygarkvøldið, so vóru teir fyrstu á pallin Froðbiar Sóknar Bluesorkestur, sum altíð eru góðir og undirhaldandi – og navnið á bólkinum – tað er tað besta! Týr leveraðu sum vanligt ta perfektu vøruna, hóast tað var langt síðani, teir høvdu staðið á palli, orsakað av koronu. Seinasta lagið fekk veruliga fjøldina at skrála við, tá Pól Arni eisini kom á pallin og “Ormurin Langi” sjálvandi bleiv spældur. Klokkan 1.30 kom so Hamradun endiliga á pallin, hetta var bólkurin, sum vit mest høvdu glett okkum til. Vit fingu eina fantastiska framførsla serveraða – og sum vanligt dugdi Pól Arni ótrúliga væl at fáa fjøldina við, meðan mergjaði kvæðarokkurin buldraði út í annars stillu, vøkru og ljósu summarnáttina.
Enn ein køld nátt
Eftir framførsluna hjá Hamradun, royndu vit at sova, tí vit skuldu tíðliga upp fyri at fara við Smyrli morgunin eftir. Men aftur hesa náttina gekst striltið við tí. Tað var aftur sera kalt. Eyðun Nolsøe, sum hevði seinastu framførsluna á festivalinum, purraði út við sangi kl. 3 – men tað var fínasta slag at sovna aftur til hansara vøkru rødd og góðu sangir. Síðani var tað nógv prát í grannateltunum, fólk mólu aftur og fram, so svøvnurin var so sum so – júst sum tað “eigur”. Klokkan knapt 7, fóru vit upp, hurraðu alt inn í bilin og so á Krambatanga.
Samanumtikið var vikuskiftið heilt ótrúliga gott – eitt frálíkt tiltak, tað má sigast. Til næsta Víkingafestival fara vit tó kanska at umhugsa at leiga eini hús. Og tað var heilt fantastiskt at koma í sína egnu song, sum stendur vatnrøtt, hevur góða, bleyta madrassu – og er í einum upphitaðum kamari ;)


text:
Endamál: At næmingar fáa kunning um tekin hjá öðrum norrönum tjóðum.
Kjak um tjóðarhátíðardagin:
- Hví halda vit dagin hátíðarligan?
- Nær er tjóðarhátíðardagurin í öðrum Norðurlondum og hví?
Einstaklingsvinna
- Næmingar læra tjóðsangin.
- Næmingar velja ein tjóðsang hjá aðrari norðurlandatjóð sum tey læra ( lesa og myndprýða).
- Næmingar lurta eftir tjóðsangum hjá hinum Norðurlondunum.
Bólkavinna
- Hvör bólkur fær eitt land.
- Bólkarnir gera uppgávu við hesum upplýginum: tjóðsangurin, flaggið, tjóðarbúnin, hvussu feira tey tjóðardagin?
Hvussu gera vit:
Sjónleikur, upplestur, koyr upplýsingar á plakat, gerð ein tíðindastubba sum skal koyrast í dagblað, tíðindabræv ella filmsklipp.
Gestir frá hvörjum landi fyri seg koma og siga frá siðum í heimlandinum.
Gerð útvarps- ella sjónvarpssending har tit tosa við fólk frá hvörjum Norðurlandi, fólkini samanbera siðir úr heimlondunum.
Hvussu feira tey tjóðardagin, hvat er líkt/ólíkt?
Aðrir merkisdagar
- Hvat fyri upplýsingar finnur tú um hesar dagar?
- Hví eru hesir dagar feiraðir og hvussu?
- Er tað ýmiskt millum lond?
- Eru onkrir siðir settir í samband við hesar dagar, sum ikki kennast í Föroyum? Jóansöka (Skt.Hans), Ólavsöka, páskir,nýggjár, föðingardagar, Grækarismessa,1.mai, Skt. Lucia.
.


text:
Endamál:
- At næmingurin skrivar stíl um tað hann veit um Norðurlond.
- At næmingurin fyrireikar ferð til Norðurlond.
Tá ferðasýningin er liðug eigur næmingurin at hava nógvar upplýsingar um Norðurlond.
Hesar upplýsingar brúkar hann til at skriva dagbók.
Í dagbókini skal hann skriva um hvar hann fer, hvat hann sær og upplivir, hvat honum dámar staðið o.s.v.
Krav at skriva um, í öllum förum, tvey lond.
Tað er gott at brúka ferðabókling og postkort til at myndprýða dagbókina og ferðalýsingina.
Fyrireikið ferð til Norðurlond.
Gerið eina lítla orðabók, við orðum og setningum, sum næmingarnir kunnu brúka á ferðini.
Hvat fyri upplýsingar hava tit brúk fyri, fyri at kunna njóta ferðina á bestan hátt?
Tit skulu gera spurningar á norrönum máli um veður, klæðir, gisting, mat, lummapengar, ferðing, hvat bussbillettir, biografbillettir, burgarar, pylsur, pizza, sodavatn o.a. kostar, hesar spurningar senda tit vertinum.
Her er gott at brúka internetið.


text:
SANGUR NR. 46
Vit takka tær, Jehova
1. Vit takka, Jehova, á degi og nátt,
at sannleikin gav okkum vón og mátt.
Vit takka, at tú hoyrir eyðmjúka bøn,
at líta á teg gevur ríka løn.
2. Vit takka, Jehova, at tú sendi troyst,
við Jesusi vórðu vit endurloyst.
Vit takka, at tú okkum beinir á veg.
’Lat vilja tín verða,’ vit biðja teg.
3. Vit takka, Jehova, tú skapar alt nýtt,
ein heim, har tað góða kann mennast frítt.
Vit takka, at vit kunnu boða um teg,
um navn títt og sannleikans góða veg.
(Les eisini Slm. 50:14; 95:2; 147:7; Kol. 3:15.)


text:
Bílegg gjaldoyra
Bílegg gjaldoyra við at fylla út teigarnar niðanfyri. Gjaldoyra verður selt til tann kursin, sum er galdandi tann dagin, tú ynskir at heinta peningin. Tú mást vera kundi í bankanum fyri at kunna bíleggja gjaldoyra.
Bílegg í góðari tíð
Bílegg gjaldoyra í góðari tíð. Um tú bíleggur 5 gerandisdagar frammanundan, kanst tú vera heilt vís/ur í at fáa gjaldoyrað ásetta dagin. Oftast kunnu vit tó hava peningin kláran við styttri freist.
Soleiðis gert tú
Skriva ynsktu upphæddina og vel, um upphæddin er í donskum krónum ella fremmandum gjaldoyra. Vel síðani ynskta gjaldoyrað og fyll út írestandi teigarnar.
Allir kostnaðir fyri bankans tænastur eru at finna í prísbókini. Um tú hevur spurningar, ert tú vælkomin at seta teg í samband við okkum.


text:
Um Royal Intercoiffure
Royal Intercoiffure er ein altjóða frisørsalong. Á Royal Intercoiffure í Tróndargøtu 25 fært tú eina professionella og eksklusiva viðgerð í hugnaligum umhvørvi av einum toymi, sum altíð er dagført við teimum nýggjastu klippi-, liti-, og stylingteknikkum.
Tú ert altíð vælkomin inn at keypa okkara lekkru vørur frá Balmain Hair, sum vit eisini brúka til viðgerðir. Sum eina eyka tænastu bjóða vit – uttan eyka kostnað – at millum tínar klippingar hjá okkum, kanst tú fáa eina lítla rætting av kantunum, so at tín nýggja frisýra heldur longri.


text:
Kirkjubømúrurin
Kirkjubømúrurin ella Magnus-katedralurin, er í Kirkjubø, hann verður eisini nevndur Múrurin. Erlendur biskupur byrjaði at byggja hann umleið ár 1300. Múrurin er 26,5 metrar til longdar, 10,8 metrar breiður, 9 metrar høgur og múrarnir eru 1,5 metrar tjúkkir. Katedralurin er bygdur í Gotiskum stíli.
SøgaEdit
Arbeiðið at gera Magnusar-katedralin byrjaði umleið ár 1300 av Erlendi Biskupi, sum var biskupur í Føroyum frá 25. januar 1269 til 1305, tá føroyingar kravdu at Kongur Hákun 5. Magnusson setti hann úr starvi, vegna ov høgar skattir og arbeiðskostnað á katedralinum.
Søgnin um Bardagan í Mannafalsdali verður vanliga hildin at vera um byggingina av Kirkjubømúrinum.
Slóðir úteftirEdit
- Bardagin í Mannafellsdali, Færøsk Anthologi I, V.U. Hammershaimb, archive.org, ss. 379-381.
- Dr. Jacobsen om Gæsa, Færøske Folkesagn og Æventyr, Jakob Jakobsen, København 1898-1901, heimskringla.no
- Nær varð Múrurin bygdur?, savn.fo
- Álit um Kirkjubømúrin, mmr.fo
- Nordisk Ruinseminar Færøerne 18. - 20. september 2007, setur.fo


text:
Einaferðina vóru tað eini hjún, sum áttu eittans barn, ein son, sum æt Djóni; og av tí hann var dirvisbetri enn vanligt, varð hann róptur Djóni Djarvi. Tað var við honum, sum við einabørnum flestum, at hann fekk ov mikið eftirlæti, so hann lærdi ongantíð at lata sær siga, gjørdi altíð, sum hann vildi sjálvur, - treiskur og óhoyriligur frá barnsbeini; tess meir hann vaks, tess óflættiligari varð hann. Einki træ var so høgt, at hann skuldi ikki klíva upp í toppin, og einki hús var so høgt, at hann skuldi ikki upp á mønuna at renna.
Lesa ella læra hevði hann ongantíð bindindi til, hóast vitið treyt honum ikki, so tað, hann hoyrdi ella sá, skilti hann beinanvegin. Men hann hugsaði bert um ótangagerðir, og tað var ikki smávegis, hann kundi gera av sovorðnum. Stuttligast helt hann vera at ræða ella hvøkka fólk. - Men sjálvur ræddist hann hvørki fólk ella fæ.
Tá ið hann nú vaks til og kundi gera lít fyri seg, hildu foreldrini, tað var beinast at fáa tamt hann eitt sindur; og hóast mammuni tókti tað illa, fór pápin til deknin við honum, bað hann taka sær av dreinginum og hvørki spara hørð orð, høgg ella slag fyri at læra hann at lystra. Best hevði verið, helt pápin, um deknurin kundi rætt hann við onkrum, so hann einaferð fekk at vita, hvat tað var at óttast, tí annars fór tað at ganga honum illa í lívinum.
Tað helt deknurin við, hann skuldi drúgvast fáa hárini at reisa seg á høvdinum á honum. Sonurin verður so hjá dekninum.
Nú er tað seint eitt halgiaftanskvøld, at deknurin sigur við dreingin:
”Klokkarin hevur aftur drukkið seg fullan, sneiðursettur; tú hevði mestur stokkið niðan í kirkju og ringt fyri hann.”
”Gaman í,” sigur Djóni Djarvi og leyp av stað sum snarast, upp í kirkjutornið og ringdi, so tað hoyrdist um sjey kirkjusóknir. Tá ið hann er liðugur og kemur niður aftur, stendur eitt langt, hvítt spøkilsi í trappunum fyri honum:
”Er tú livandi so tala, er tú deytt, so slepp tær burtur!” rópar Djóni Djarvi.
Hetta letur ikki við seg koma, stendur og hóttir ímóti honum; tá ger hann ikki vandari, hirðir spøkilsið afturav, so tað fer tumblandi niður trappurnar líka á slætt. Hann læt tað bara liggja og fór heim aftur í deknagarðin, sum einki skuldi verið.
”Nú,” sigur deknakonan, ”hitti tú ongan?”
”Jú,” sigur Djóni Djarvi, ”har kom eitt spøkilsi, sum royndi at forða mær í at fara niður aftur úr torninum; men eg hirdi tað bara um koll, so tað fór bóltandi oman trappurnar.”
”Bara tað hevur ikki fingið skaða,” sigur deknakonan.
”Líka leggi eg í, hvat sum hendi tí; eg bað tað fara burtur, men tað vildi ikki,” segði Djóni Djarvi.
Deknakonan bønar hann nú at koma við sær niðan í kirkjuna at vita, hvussu gekst við spøkilsinum. Tey fylgjast so niðan gjøgnum kirkjugarðin og inn í kirkjuna. Tá liggur deknurin beinbrotin undir trappuni og gevur seg; lakið, hann hevði havt uttan um seg, var slongt av og lá longri uppi í trappunum. Tey bera hann nú heim og fáa hann í songina. - Hann kom at halta allar sínar dagar av hesum døtti.
Nú vildi deknurin ikki hava Djóna Djarva í húsinum meir, og morgunin eftir sendi hann dreingin heim aftur til foreldrini.
Pápin tekur ógvuliga kaldliga ímóti soninum, deilir hann fyri illavorðnan atburð og sigur, at hann vil ikki hava hann heima meir, og longu morgunin eftir fer hann í prestagarðin við honum og biður prest royna at fáa fólk burtur úr honum.
”Jú,” sigur prestur, ”lat meg bara fáa hann undir hond; drúgvast fái eg hann at leggja hesar ónollurnar av.” So kom Djóni Djarvi at vera í prestagarðinum.
Nú eitt leygarkvøld um midnáttina talar prestur á dreingin og sigur: ”Væl verði tær, leyp niðan í kirkjuna og tak mær bíbliuna, sum liggur á altarinum og ber mær hana higar, eg skal brúka hana tíðliga í morgin ári. Her hevur tú tólv skillingar fyri ómakin.”
”Gaman í, eg skal fara,” svarar Djóni Djarvi, fær kirkjulykilin og fer av stað. Ógviliga myrkt er; men hann trilvar seg fram gjøgnum kirkjugarðin, millum leiði og gravkrossar at kirkjuhurðini, letur upp og leitar seg fram at altarinum. Nú hómar hann, at ein stórur, svartklæddur maður stendur og lesur í bókini:
”Á latið meg fáa bókina.” sigur Djóni Djarvi við tann svarta mannin, rippir bíbliuna úr hondunum á honum og so av stað við henni. - ”Tað er einki løgið, at hasin maðurin kann lesa í myrkri, tí eyguni í honum lýsa heilt glóðreyð,” hugsar drongurin við sær, meðan hann trilvar seg út aftur. Tað er bara ein løta, so er Djóni Djarvi aftur hjá presti við bókini.
”Nú,” spyr prestur, ”sá tú einki undarligt í kirkjuni?”
”Nei, einki soleiðsini,” sigur Djóni Djarvi, ”ein svartur maður stóð fyri altarinum og las í bókini; men eg bað hann geva mær hana, tók hana úr hondini á honum og fór so av stað.”
”Óttaðist tú ikki ?” spurdi prestur.
”Nei, eg veit ikki, hvat ótti er,” sigur drongurin.
”Ja, so er best, at tú fer heim aftur til foreldur tíni,” sigur prestur, ”tí tær fái eg ikki fólk burturúr.”
So fer Djóni Djarvi á øðrum sinni heim aftur til foreldrini og sigur frá, hvussu sær hevur gingist. Tá verður pápi hansara rúkandi óður og vil koyra sonin á dyr beinanvegin. ”Ikki náttargesturin her hjá okkum meir,” deilir hann, ”far út í ta víðu verð, tín gudleysi kroppur! Eg var til sins, at tú hitti onkran, sum bardi vit og skil inn í heysin á tær.” Tað var við neyð og deyð, at mamman fekk biðið fyri honum, so hann slapp at vera inni hjá teimum um dimmið.
Tíðliga morgunin eftir fer so Djóni Djarvi av stað. Mamman sníkti seg til at geva honum eina væl fylta matskjáttu við sær; hon fylgdi honum á leið, kysti hann og segði: ”Jesus fylgi tær, mín neyðars drongur.”
Ája, hann fer so gangandi, skundar sær tað, hann kann, og gongur dagin langan, heilt út á kvøldið, hugsar sum so, at tá ið hann sleppur ikki at vera heima, er tað best at koma sær so langt burtur, sum til ber. Tá ið tað nú er vorðið myrkt, og hann kennir seg bæði móðan og svangan, kemur hann fram við einum kirkjugarði. ”Á, her er lagi manni hjá mær at hvíla,” hugsar hann við sær og klívur upp um garðin, setur seg í tað síða, turra grasið fyri innan og sovnar sum ein steinur beinanvegin.
Úti á náttini vaknar hann aftur, kulsar av náttarluftini og fer upp at ganga eitt sindur, trampar og blakar sær fyri at fáa hita í kroppin, setur seg so á eina grøv, tekur mat upp úr skjáttuni og fær sær at eta. Nú sær hann stutt frá sær fýra svartar menn sita uttan um ein gravstein og spæla kort; hann hoyrir teir tala um, at ein má fara frá spælinum, tí hann hevur tapt allar skillingarnar, hann hevði við sær. Tá rennur Djóna Djarva í hug, at hann hevur teir tólv skillingarnar, hann fekk frá presti, uppi á sær. Hann fer so til teirra og býður sær til at vera fjórði maður í spælinum. Teir svørtu menninir vóru glaðir við, og so spæla teir. Ikki var stórvegis, teir løgdu á; men so mikið var, at tá ið teir hava spælt nakað, hevði drongurin vunnið tjúgu skillingar frá teimum. - Tá sigur ein av teimum svørtu monnunum:
”Nú gelur hanin tann reyði, nú má til moldar tann deyði.”
Eina løtu seinri sigur tann næsti:
”Nú gelur hanin tann hvíti, til moldar er deydninga býti.”
Stutt aftaná sigur tann triði:
”Nú gelur hanin tann svarti, til moldar nú deydningar farti.”
Og í tí sama lupu allir upp og skuldu av stað.
Tá rópar Djóni Djarvi: ”Nei, bíðið nú! farið ongan veg, fyrr enn tit hava goldið mær teir tjúgu skillingarnar, eg vann frá tykkum.”
Teir geva honum nú hesar skillingar; men Djóni Djarvi kenst ikki við hesar myntir og talar at: ”Hetta dugir einki, tit geva mær, gamlar myntir, sum eingin vil hava nú í tíðini, eg vil hava rættiligar skillingar.”
Men teir svørtu menninir ristu við høvdinum, so tanngarðarnir ringlaðu, og skuldu fara.
”Á tykkara svikarar, ið eru,” rópar Djóni Djarvi, og so sló hann teir, so heysarnir fóru rullandi eftir vøllinum; men teir bukkaðu seg bara eftir teimum og settu teir uppá aftur, rætt sum tú fer undir eina húgvu; og so struku teir av stað tað snarasta, teir kundu.
Meðan Djóni Djarvi stendur og hyggur aftan á teimum, kemur ein maður til hansara og spyr: ”Hví slær tú dreingir mínar?”
Hetta er ein stórur gráskeggjutur maður, sveiptur í langa hvíta skikkju, ið minnir um eina líkverju.
Djóni Djarvi svarar: ”Tí teir hava svikað; teir geva mær skillingar, sum einki duga.”
”Tú er ikki ræddur av tær,” sigur maðurin í tí hvítu skikkjuni.
”Nei,” sigur Djóni Djarvi, ”eg veit ikki, hvat ræðsla er.”
”Tað líkar mær væl,” sigur maðurin.
”Hvør eru tygum?” spyr drongurin.
”Eg eri Deyðin,” sigur maðurin.
”So, so,” sigur Djóni Djarvi, ”íðan, kunnu tygum so ikki geva mær teir tjúgu skillingarnar, sum dreingir tygara hava svikað við?”
”Nei,” sigur Deyðin, ”teir buðu tær tær myntir, teir høvdu, aðrar myntir hava vit ikki her. Vit hava bert teir pengar, sum verða lagdir í grøvina við tí deyða, og hesin siður er jú langt síðani avlagdur. Men tú er ein raskur drongur, og hevur tú hug at vitja meg, so havi eg kanska okkurt til tín, sum kann verða tær meira at gagni enn teir neyðars skillingarnir.”
”Ja, hvar búgva tygum?” spyr Djóni Djarvi.
”Beint eystan fyri kirkjuna,” sigur Deyðin, ”har sum tú sær, tað lýsir upp úr jørðini, skal tú koma inn. Kom so næstu midnátt.”
Tað lovar Djóni Djarvi. Deyðin fór nú frá honum. - Dagin eftir styttir drongurin sær tíðina við at henta nøtur.
Tá ið tað leið at midnáttini, fór hann inn aftur á kirkjugarðin. Eystan fyri kirkjuna finnur hann ta opnu grøvina, sum tað lýsir uppúr: ”Her má niðurgongdin vera,” hugsar hann við sær. Men niðurgongd er eingin, bert eitt djúpt hol niður. Nú tekur Djóni Djarvi brandstakan, sum hongur undir kirkjuvegginum, skantar dýpið við honum, men røkkur ikki á botn. Nú máttu onnur ráð takast; hann fer upp í kirkjutornið, tekur reipið úr ringiklokkuni; síðani tekur hann stigan, sum hongur á kirkjugrundini, fer so aftur til holið, sum tað lýsir uppúr, leggur brandstakan tvørtur um grøvina, knýtir annan reipsenda í hann og hin endan í ovastu trappu á stiganum; so letur hann stigan niður í holið, men fær ikki botn. Nú koyrir hann stigan so langt niður, sum klokkureipið røkkur, men alsamt eingin botnur. - ”Ja, tað gerst ikki við,” hugsar Djóni Djarvi við sær, ”eg lovaði Deyðanum at koma og vitja hann, og tað vil eg halda.”
So lesir hann seg niður eftir reipinum, kemur í stigan, fer so langt eftir honum, at hann hongur á hondunum í niðastu trappu - men eingin botnur, ”ja, nú vóru eingi ráð uttan at sleppa,” hugsar hann við sær. Og hann slepti.
Væl bar til, hann fekk einki mein av døttinum, kom niður á eina bleyta, grøna ong.
Stutt frá sær hann eina hurð standa opna, og ljós sær út ígjøgnum. Hann fer inn, og har stendur Deyðin so blíðskortaður og bíðar eftir honum, biður hann vera væl komnan. Teir koma inn í eina ovurstóra stovu, har ljós standa og brenna bæði uppi og niðri. Haðani koma teir inn í eitt uppaftur nógv størri rúm, so vítt og høgt sum nøkur dómkirkja; har brenna eisini ljós allastaðni, bæði ovarlaga og niðarlaga, so tað er so ljóst sum alljósan dag. Har eru ljós av øllum sløgum og øllum støddum; summi so stór sum altarljós, onnur miðalstór, og aftur onnur so smá sum jólaljós; nøkur eru av skærasta voksi, onnur bert vánalig tálgaljós; summi brunnu við stórum, klárum loga, onnur við lágum, stillum loga; summi vóru nýkveikt, meðan onnur vóru brunnin niður í staka og næstan sloknað.
”Hví hava tygum øll hesi túsundtals ljósini brennandi?” spyr Djóni Djarvi.
”Jú, hetta er tað, ið eg havi til arbeiðis,” sigur Deyðin,” hetta eru lívsljós menniskjunnar, og fyri hvørt ljós, ið brennir niður og sloknar, havi eg eitt menniskja at heinta. Nøkur ljós eru smá; nøkur eru long enn; tað eru teirra, sum enn hava langt lív fyri sær; nøkur eru næstan niðurbrend; fyri tey er lívið skjótt at enda komið. Og øll ljósini brenna einaferð niður, fyrr ella seinri - og slokna.”
Djóni Djarvi biður vísa sær lívsljósini hjá foreldrum sínum. Tað ger Deyðin. Faðirsins var stórt enn, men mammunnar var skjótt niðurbrent, stóð og hýmdi. Djóni Djarvi bað nú sleppa sær at býta hesi bæði ljósini um, so mamma hansara fekk tað stóra ljósið. Jú, Deyðin bað hann gera, sum hann vildi. – ”Men hvar er so mítt egna lívsljós?” spyr drongurin.
”Tað brennur heilt har uppi millum tey hægstu,” svarar Deyðin og peikar honum á eitt stórt og vakurt ljós, eitt av teimum alra prýðiligastu. Tað dámdi Djóna Djarva væl at síggja.
”Men nú skal tú hava eitt sindur aftur fyri skillingarnar, tú vann frá dreingjum mínum,” sigur Deyðin. Hann tekur ein tóman staka, har ljósið var nýliga brent heilt niður og sloknað, so tað bert var eitt lítið sindur av bráðnaðum voksi eftir í. ”Hetta hevur verið eitt stórt ljós,” sigur Deyðin, ”og tað er brent heilt niður í Guds tænastu; tí er tað mikil megi í tí sindrinum av voksi, sum eftir er.”
Og hann sigur Djóna Djarva frá, at í einum kongaríki langt burtur í londunum, hevur kongur leingi verið so lamin í øllum kroppinum, at hann hevur verið heilt fyri ongum. - Tað er tí lovað tí manni, sum kann geva honum heilsuna aftur, at hann skal fáa prinsessuna og hálvt ríkið beinanvegin og hina helvtina, tá ið gamli kongurin doyr. ”Har skal tú fara,” sigur Deyðin, ”og fáa tær tænastu á kongsgarðinum, sum tú nú best kann. Tað verður tær tá álagt, at tú aldri nevnir kong; tí hann hevur givið eina lóg, sum sigur, at tann, sum nevnir kongsins navn, skal annaðhvørt gera hann frískan ella lata lív. - Tú skal so nevna kong og bera so í bandi, at hann fær tað at vita; tá fer hann at senda boð eftir tær. - Hetta voksið, eg gevi tær, kann gera hann frískan. Men ver varin, grøð honum fyrst annan armin; lat hann so geva tær bræv uppá, hvat tú skal fáa aftur fyri at grøða hann allan, annans kanska svíkur hann teg, so tú fær einki.” Síðani sigur Deyðin Djóna Djarva farvæl og vísir honum eina lættari útgongd enn inngongdina, hann var komin ígjøgnum.
Rætt sum Djóni Djarvi er komin út um kirkjugarðin, reis sólin. Hann fer nú væl hýrdur til gongu, spyr seg fram til kongaríkið, sum Deyðin hevur sagt frá; fólk veit at siga, hvar tað er: ”Men tað er so langt burtur, at tú verður longu slitin upp í nakka, áðrenn tú kemur vegin fram,” løgdu tey afturat. Men Djóni Djarvi legði einki í tað, hann gekk við góðum treysti dag um dag. Tá ið hann var svangur, bað hann mat, tá ið hann vildi sova, bað hann um náttarvist. Og góð menniskju tóku væl ímóti honum, góvu honum tað, honum tørvaði - til ein góðan dag hann kemur til eina mylnu. Hetta er um ljósatendring. Hann fer inn sum vanligt og biður mylnaran geva sær ein bita at eta og sleppa at sova har um náttina.
Mylnarin svarar: ”Mat er gaman í at fáa; men innivist, tað ber illa til at játta tær; væl hava vit stór hús, men eg skal siga tær, at her er ein harragarður í grannalagnum, og har spøkir so illa, at alt húsfólkið haðani kemur hvørt kvøld oman higar at sova; tí tey kunnu ikki vera inni hjá sær sjálvum fyri spøkilsum; tí fái eg ikki hýst tær, hvussu fegin eg vildi.”
”Men hevði eg so ikki kunnað sloppið at sovið á tí harragarðinum í nátt, síðani eingin er har,” spyr Djóni Djarvi, ”tí spøkilsi ræðist eg ikki, tað er so eiðasørt.”
Í tí sama kemur harramaðurin við øllum sínum húsfólki koyrandi til garðs at gista. Mylnarin sigur nú við hann, at her er ein fremmandur drongur, sum biður sleppa sær at sova á harragarðinum í nátt, hann skal tíðliga aftur til ferðar í morgin ári.
”Jú,” sigur harramaðurin við Djóna Djarva, ”tað gevi eg tær glaðiliga loyvi til; men eg lokki teg ikki at taka nøkur óráð fyri, tað er hættisligt at vera har á nátt; men vil tú royna tann leik, so ger tað. Mylnarin man hava sagt tær, hvussu vorðið er við spøkilsunum ?”
”Ja, tað hevur hann; men eg óttist ikki spøkilsi,” svarar drongurin.
”Far so í Guds frið og legg teg,” sigur harramaðurin, ”har er bæði matur og drekka, uppreiddar sengur, ger tær bara til góðar.”
Djóni Djarvi takkar hjartaliga fyri og skal fara av stað beinanvegin. Men tá sigur mylnaradrongurin við ein húskall á harragarðinum: ”Nú ber til hjá tær at fara við niðan á harragarðin at sova; tú hevur so leingi gingið og reypað av, at fekk tú onkran við, skuldi tú so glaðiliga ligið nátt har uppi.”
”Ja,” tekur mylnarin undir, ”so kundi tú eisini víst dreinginum svøvnrúmið, hvar matur er, brenniviður og sovorðið.”
Jú, húskallurin mátti fara við; hann hevði sagt so nógv, at nú bar ikki til at hava seg undan; men tað var eyðsýnt, at hjartað fór í brøkurnar hjá honum.
Ája, teir koma niðan á garðin. Hetta er eitt stórt og prýðiligt harrasetur. Húskallurin vísir vegin upp til eitt stórt gestarúm. Tvær reiddar sengur standa á gólvinum og rúmligur eldstaður. Nú sigur Djóni Djarvi við húskallin:
”Tú er so kunnugur, gott í teg far og finn okkum eitt kneppi av brenniviði, tað hevði komið mær væl við at fingið ein flóna inni.”
Nei, húskallurin vildi einki til at fara, bliknaði og fekk lippufelli.
”Vís mær, hvar tað er, meðni, so kann eg taka tað sjálvur,” sigur Djóni Djarvi.
Tá fór húskallurin og segði, at hann skuldi bera honum brennivið. Men smátt verði honum fyri, hann kom ikki aftur. ”Sum honum lystir,” hugsar drongurin við sær, ”ræðslan man hava tikið hann, so hann er farin til dyrs.”
Djóni Djarvi festir sær í eitt ljós og fer at leita, gongur langar gongdir og høgar trappur, til hann kemur í køkin; har trýtur ikki brenniviður - laðar sær upp í fullan handakrikan, og so upp aftur í svøvnrúmið, fær at loga á eldstaðnum.
Nú letur Djóni Djarvi seg úr og fer til songar. Hann sovnar beinanvegin, móður og troyttur, sum hann er.
Tað er ikki liðið langt út á náttina; nú vaknar hann aftur við tann ræðuliga gang; tað er, sum allar hurðar í húsinum standa og ripa upp og aftur, tað tútar og hvínur, sum tað var harðveður, ið skorast gjøgnum húsini, alt skelvur, og vindeyguni glinta. ”Tað man vera óveður úti,” hugsar Djóni Djarvi við sær, fer upp og letur seg eitt sindur í, ætlar at hyggja út fyri dyr og vita, hvussu vorðið er.
Í tí sama brestur kamarshurðin upp á víðan vegg, og fýra stórir, svartir kattar koma inn við einari líkkistu ímillum sín, seta hana mitt á gólvið, og tá ið teir hava gjørt tað, leypa teir beint í eldin, so neistarokið stendur frá, og upp gjøgnum skorsteinin fara teir, seta seg ovast uppi at mjarra og leika í, so tað hoyrist um allar geilar.
Djóni Djarvi fer at forvitnast um, hvat ið er í kistuni, lyftir lokið av. Jú, har liggur ein deyður maður í kistuni, stívur og kaldur, sum deyðir menn eru. Men hesin deyði fer at rassast í kistuni og gremja seg: ”Á, sum eg eri kaldur, huuu, huuu sum eg eri gjøgnumgosin, innkulda rættiligani, huuu, huuu!” gevur hann seg.
”So er beinast, tú kemur upp til eldin at fløva teg eitt sindur,” sigur Djóni Djarvi og tekur mannin úr kistuni, setur hann á ein stól við eldin, leggur brandarnar saman á eldstaðnum og setur meira við uttanum; tað er beinan vegin, at har brennur ein bálareldur. Djóni Djarvi tekur sær nú ein stól og setur seg beint framman fyri tí deyða.
Tað er skjótt, tann deyði fer at kvaklast við, rembir seg, setur seg betur í stólinum, spyr Djóna Djarva: ”Hvat ger tú her í nátt?”
”Eg treingi til hvíld og svøvn,” svarar hann, ”tí eg eri túraður av langari ferð, vil fegin hava náttarfrið. Men hví gongur tú her og ger ónáðir, so eg fái ikki sovið fyri tær?”
”Eg eri her av neyðum,” sigur tann deyði maðurin, ”havi ongan frið í grøvini. - Men tá ið tú spyr, skal eg svara tær - so fái eg kanska frið - kom við mær.”
Tann deyði fer undan, og Djóni Djarvi aftaná, ganga langar, myrkar skákvegir, til teir koma inn i eitt rúm, har ein stór himmalsong stendur á gólvinum. Tann deyði førkar seingina til viks, og aftan fyri hana er ein lemmur í gólvinum, sum hann letur upp. Og har niðri í sær Djóni Djarvi fleiri stórar hillar fullar av gullstykkjum; so nógv er, at Djóni Djarvi hevði aldri hugsað sær, at so nógv gullstykki vóru til í allari verðini.
Tann deyði fer nú at telja gullmyntirnar, laðar upp í stáplar lið um lið á hillunum, telur soleiðis hill fyri og hill eftir. Tá letur í honum, mest sum av neyðum: ”Soleiðis noyðist eg hvørja einastu nátt upp úr grøvini at telja gullmyntirnar, mánað eftir mánað, ár eftir ár, gjøgnum mansaldrar, tí órættvíst havi eg vunnið teir ta tíðina, tá ið eg var harramaður her á garðinum. Tak tú nú og být alt hetta gullið í triðingar. Ein partin skal harramaðurin hava, ein tey fátæku, og tann triðja skal tú eiga sjálvur.” Síðani letur hann lemmin aftur, førkar himmalseingina aftur, sum hon stóð, so upp aftur sama vegin, teir vóru komnir. Tá ið teir eru komnir aftur í svøvnrúmið, sigur tann deyði við Djóna Djarva: ”So, drongur, legg meg nú aftur í kistuna. Væl verði tær, at tú kom og hjálpti mær at fáa frið í grøvini.”
Djóni Djarvi leggur hann nú aftur í kistuna og letur lokið afturá. Í somu løtu, hetta var gjørt, koma teir fýra kattarnir aftur, tóku kistuna ímillum sín og so til dyrs við henni; men hesaferð gjørdu teir einki óljóð og gingu hóvliga.
Djóni Djarvi fer nú aftur í seingina og svevur til tann ljósa dag í frið og náðum.
Um morgunin kemur húsfólkið aftur á garðin; tað fyrsta, tey síggja, er húskallurin, sum fylgdi Djóna Djarva niðan á garðin, tað var líkt til, at hann hevði verið áhaldsin í trappunum og lá hálsbrotin á gólvinum niðriundir.
Harramaðurin harmaðist yvir henda syrgiliga skaðatilburð og syrgdi yvir, at hesin ungi maður skuldi vera tikin so brádliga av døgum, og hann helt fyri: ”Tá ið hesin meinkunnugi húskallurin er komin so illa fyri, hvat kann so ikki vera hent við tí fremmanda dreinginum?” Og hann bað sínar menn fara upp í gestarúmið og hyggja eftir, hvussu vorðið var. Tænararnir leypa av stað, ræddir fyri tí óhugnaði, teir nú fara at síggja; men tá ið teir koma inn í gestarúmið, liggur Djóni Djarvi so søtan og svevur, reyðkinnaður og tryggur. Harramaðurin bað teir lata hann fáa frið at sova so leingi, hann vildi, tí tað mundi hava verið ófriðarligt hjá honum í nátt.
So skjótt, Djóni Djarvi vaknar, loypur hann á føtur og letur seg í, leitar fólk upp, fær at eta. Øll undrast á at síggja hann aftur frískan og ferðugan. Tá ið hann hevur etið, fer hann til harramannin og vísir honum inn í rúmið við himmalseingini, førkar hana til viks, letur lemmin upp og vísir honum øll gullstykkini. Harramaðurin undrast stórliga og spyr Djóna Djarva, hvussu tað ber til, at hann hevur funnið fram á hetta, ”tá ið eg sjálvur, sum havi búð her í nógv ár, einki veit um tað.”
Djóni Djarvi sigur honum nú frá allari tilgongdini við tí deyða manninum, og hvat hann hevði sagt; eisini um hvussu gullstykkini skuldu býtast. Harramaðurin svaraði, at alt skuldi verða gjørt, sum tann deyði hevði sagt, so hann umsíðir kundi fáa frið í grøvini. - Tey fátæku fingu nú sín part; Djóni Djarvi skuldi eisini fáa sín, men tók bert eitt sindur upp á seg, bað so harramannin goyma sær restina, til hann einaferð kom aftur eftir tí - tí hann hevði langa ferð fyri, og óvist, hvussu tað fór at ganga.
Djóni Djarvi takkar nú fyri seg, sigur farvæl og fer aftur til ferðar. Nú hevur hann pengar og kann keypa sær tað, hann hevur fyri neyðini, ein gudslætti at sleppa frá at bidda. Hann keypir sær eisini nýggj klæði at fara í og ross at riða á, so nú gongur lættførari og skjótari enn áður.
Men langt var, og von tíð gekk, áðrenn hann kom fram. Men so umsíðir kemur hann til kongaríkið, sum Deyðin hevði sagt honum frá. Hann leitar fram til kongsgarðin og fær tænastu har sum rossadrongur.
Stallmeistarin sigur beinanvegin við hann, at nú má hann vara seg fyri at siga kongsins navn, tí gjørdi hann tað, galt tað lívið, - segði frá lógini, sum komin var.
Tann sjúki kongurin hevði frægd av at síggja, tá ið rossini vórðu leidd til brynningar, og hvønn dag varð hann koyrdur í sjúkastóli sínum fram at vindeyganum, so hann kundi síggja, tá ið rossini drukku.
Ein dagin, Djóni Djarvi er við til brynningina, er honum hyggjandi upp í vindeygað, har kongur situr; tá rópar hann á síðumann sín og sigur, ”á, hatta er jú kongur, ið har situr.”
Síðumaðurin verður illa við og biður hann halda munn, meðan væl er. Men ov seint er, kongur hevur hoyrt og rópar stallmeistaran til sín, setur at honum fyri, so lítið hann hevur yvir monnum sínum, at teir kunnu vera so stórorðaðir. ”Men lógin má haldast,” sigur kongur, ”rópa mær dreingin og tað beinanvegin.”
Djóni Djarvi verður nú førdur upp á slottið og fram fyri kong, sum hvassorðaður sigur við hann: ”Ja, tú veit, hvørjar treytirnar eru, tú hevur nevnt mítt navn, og tí má tú lata lív; tí hitt, at grøða meg, tað er tú - sær mítt eyga rætt - ikki førur fyri.”
”Eg kundi kanska sloppið at roynt tað kortini,” sigur Djóni Djarvi mótaður og ballar sær voksið, sum Deyðin hevði givið honum, út úr pappírinum.
”Jú, royna kann tú,” sigur kongur, ”eg eri ikki tann maður, at eg bróti mítt orð.”
Djóni Djarvi tekur nú og gníggjar voksið upp á fingrarnar á kongsins høgru hond. Jú, kongur kennir beinanvegin, at hann batnar, kann røra og liða fingrarnar, sum tá ið hann var ungur og heilsugóður, - biður Djóna Djarva grøða seg meir. Hann so ger, gníggjar allan høgra arm, sum hann er. Tað er beinanvegin, at kongur kann røra hann sum onganting. Nú verður hann so findarglaður og biður dreingin skunda sær at gera seg heilt frískan.
Djóni Djarvi svarar, at tað fer ikki at bera til, uttan so kongur setur upp bræv um, hvat hann skal fáa aftur fyri at grøða hann heilt. ”Eg geri tað ikki fyri minni enn tað, sum lovað er - prinsessuna og hálvt kongaríkið beinanvegin og hina helvtina, tá ið kongur doyr.”
Ja, her var einki annað at gera, tí hjálpina vil kongur fegin hava, enn at seta upp brævið. Tað verður skrivað beinanvegin, og kongur setur sína hond og sítt innsigli undir, rættir so Djóna Djarva. Nú er hann ikki seinur at gníggja kongin við voksinum um allan kroppin, og so skjótt hann er liðugur, loypur kongur upp, frískur og ferðugur sum aldri áður.
Hetta var dagur í viku! Kongur rennur runt í høllini og dansar av gleði, skundar sær av stað eftir einum prinsabúna og gevur Djóna Djarva, biður hann skunda sær at lata seg í, tí nú er hann jú prinsur. Djóni Djarvi so ger; og tá ið hann er liðugur, verður hann førdur fram fyri prinsessuna. - Tað verður yndi teirra millum frá fyrstu stund. Hetta hevði Djóni Djarvi nú altíð væntað; tí hann hevði tað treysti til hin gamla við ljósunum, at tað, hann tók sær uppá, gjørdi hann til lítar.
Nú verður brúdleyp hildið, og tað bæði væl og leingi. Hálvt ríkið fekk Djóni Djarvi beinanvegin at ráða yvir.
Tá ið nú ein tíð er umliðin, ynskir Djóni Djarvi at fara eina ferð at vitja foreldrini. Prinsessan kemur við. Ája, tey fara so bæði til ferðar, í gyltum vagni og fýra hvít ross fyri við ternum og tænarum, riddarum og sveinum. Hetta var annar kosturin, enn tá ið hann stríddi seg henda vegin heimanífrá fyri stuttum.
Á vegnum fara tey inn til harramannin eftir gullstykkjunum, Djóni Djarvi hevði lagt eftir har. Tey verða kongaliga móttikin har, sum vera man.
Harramaðurin segði: ”Eg hugsaði tað altíð, at hetta var eingin vanligur vallaradrongur, ið kom higar til garðs.”
Tey koyra so av stað aftur frá harragarðinum og støðga ikki ferðini, fyrr enn tey eru heima hjá mammu Djóna Djarva.
Tað var ikki eiti á frøi fyri hana at síggja sonin aftur, og tað í sovorðnum veldum. Tey einast nú um, at hon skal ikki verða sitandi her í einingi - pápin var jú deyður - men koma heim til teirra á kongsgarðin at vera. - ”Og so kann mamma kanska uppliva tann dag,” sigur Djóni Djarvi láturmildur, ”at eg verði kongur yvir øllum ríkinum, og at síggja smáar prinsar og prinsessur vaksa upp undir liðini á tygum á gamalsaldrinum.”
Tey fara nú øll heim aftur í kongsgarðin og liva bæði væl og leingi. Tá ið tann gamli kongurin doyr, verður Djóni Djarvi at ráða yvir øllum ríkinum. Og sagt er av søgufróðum monnum, at so mikil kongur sum Djóni Djarvi hevur ikki verið har í ríkinum, tað nakar veit um at siga.
Úr bókini ”Ævintýr 4”. Heðin Brú týddi. Føroya lærarafelag gav út í 1970.
Upprunaheiti: ”Frit Mod”. J. Byskov: ”Eventyrets Verden”, Chr. Eriksens Forlag, Kbhvn 1952.


text:
Detroit
Detroit er stórbýur í amerikanska statinum Michigan og liggur við ánna Detroitá. Detroit er størsti býur í statinum Michigan. Hann er kendur sum heimstaðurin hjá amerikanska bilídnaðinum. Tær tríggjar stóru bilverksmiðjurnar General Motors, Chrysler og Ford vóru allar úr Detroit. Vánalig fíggjarumsiting, minkandi íbúgvatal og víkjandi skattagrundarlag seinastu 40 árini hava fingið Detroit út á eggina. So illa stendur til í amerikanska bilbýnum, at áheitan um trotaviðgerð varð latin inn í 2013. Detroit skyldar meir enn 100 millliardir krónur. Býurin er rakur av stórum arbeiðsloysi (18 % í 2014) og ógvusligari fráflyting. Í 1950 búðu á leið 1,8 milliónir í Detroit, men í 2014 er fólkatalið bara 650.000.
Sambært Forbes er Detroit er tann býurin í USA við mest harðskapi í 2014 [1], og har vórðu fleiri enn 333 morð skrásett í 2013 [2]. Lógloysið er fimm ferðir størri her enn miðaltalið fyri landið. Samanborið við t.d. New York City verða 11 ferðir so nógv fólk dripin í Detroit, eitt morð fyri 1719 íbúgvar.
Fraklendingar vórðu fyrstu evropearar, sum settu seg niður í Detroit. Hetta var í 1701. 83 prosent av fólkinum í Detroit eru svørt, og nógv teirra eru fátæk. Arbeiðsloysið í býnum er um 18 prosent, á leið tvífalt so stórt sum aðrastaðni í USA.
Búskapur[rætta | rætta wikitekst]
Fíggjarkreppan 2007-2009 hevur rakt Detroit ógvuliga hart. Millum býirnar sum eru harðast raktir í USA, eru Detroit. Nógv fólk í Detroit eru rakt ógvuliga hart av arbeiðsloysi. Tað er ein dómstólur sum hevur góðkent umsóknina frá býarstýrinum um gjaldsteðg í 2013; hetta er størsta trotabúgv nakrantíð í USA, og gjaldsteðgurin merkir, at kreditorarnir ikki sleppa eftir ognunum hjá býnum, meðan ein ætlan verður gjørd fyri, hvussu skuldin skal fáast av verðini. 650 000 fólk búgva í Detroit, og tey skylda tilsamans yvir 100 mia. kr gjøgnum sín borgaraskap í býnum.
Út ímóti 78.000 bygningar í býnum standa tómir í 2014, og helmingurin av teimum er mettur at kunna rapla. 40 prosent av gøtuljósunum virka ikki. Minni enn helmingurin av sjúkrabilunum í býnum virkaði bara onkuntíð seinasta ársfjórðing. Akførini hjá sløkkiliðnum eru somuleiðis í ringum standi [3].
Ávísingar úteftir[rætta | rætta wikitekst]
- Heimasíða: detroitmi.gov
- Detroit, wikivoyage (á enskum)
Coordinates: 42°20′43.44″N 83°2′54.24″W / 42.3454000°N 83.0484000°W


text:
Tíðindi
Sjómenn eiga skjótast at fáa tilboð um koppseting
Føroya Skipara- og Navigatørfelag heldur, at føroyskir sjómenn, sum sigla uttan fyri Føroyar og noyðast at ferðast gjøgnum onnur lond til og frá arbeiði, eiga skjótast gjørligt at fáa tilboð um koppseting móti korona. Áheitan er tí send Løgmansskrivstovuni um at skipa soleiðis fyri, at hesir kunnu lata seg koppseta skjótast møguligt.
Tá tú ert noyddur at ferðast ígjøgnum onnur lond fyri at røkja títt arbeiði, so eigur tú at fáa tilboð um at verða koppsettur móti korona skjótast gjørligt. Tað heldur Føroya Skipara- og Navigatørfelag, sum hevur sent Løgmansskrivstovuni eitt bræv við eini áheitan um beinanvegin at geva útisiglandi sjómonnum tilboð um koppseting.
- Sjómenn, sum sigla við útlendskum skipum, ella har skipini ikki koma til lands í Føroyum, eru í eini serligari støðu, tí teir mugu ferðast gjøgnum onnur lond fyri at røkja sítt arbeiði. Tí eiga teir beinanvegin at fáa tilboð um koppseting, so teir eins og allir føroyingar herheima kunnu flyta seg frítt runt, tá teir koma heim til familjuna at halda frí, sigur Annfinnur Garðalíð, formaður í Føroya Skipara- og Navigatørfelag.
Felagið heldur, at sum støðan er nú, brúka hesir sjómenn órímiliga nógva tíð í teirra frítíð at vera í sóttarhaldi, til teir eftir seks døgum kunnu verða staðfestir smittufríir. Talan er um føroyingar, sum vinna nógvan pening til landið, og hesum átti landið at lønt teimum aftur á henda hátt.
Áheitanin á politiska myndugleikan merkir sjálvandi ikki, at útisiglandi sjómenn ikki eins og onnur skulu testast, tá teir koma heim úr útlandinum. Bert at teir við eini koppseting kunnu vera frítiknir fyri at brúka seks dagar í sóttarhaldi, hvørja ferð teir koma heim.
Formaðurin í Føroya Skipara- og Navigatørfelag vónar, at løgmaður fer at taka stig til at gera útisiglandi sjómonnum støðuna lættari, við skjótast at veita teimum tilboð um koppseting.


text:
Annan páskadag spæla TB Løgmansteypadyst móti HB í Vági. Bæði liðini fingu fríkort í innleiðandi umfari, og spæla sostatt sín fyrsta dyst í kappingini mánadagin. Hvussu er og ikki, so verður tað stuttligt, aftur at síggja bestu liðini hjá TB og HB dystast aftur, og fyri at merkja dagin við onkrum serligum, so hava TB-Studio ætlanir um, at fara til Vágs at siga lurtarum frá dystinum. Mong eru, ið ikki sleppa at síggja hendan dyst, og nú fáa hesi møguleikan gjøgnum TB heimasíðuna. Dysturin byrjar kl. 16, so tuni inn og lurtið.
HB er favorittur
Í Effodeildini hevur HB fingið eina rættuliga góða byrjan, og hóast teir bert fingu javnleik seinast, so er tað talan um eitt sterkt lið. Teir hava megnað at vent keðiligu gongdini frá síðsta kappingarári, til í ár at klára seg væl betur. Enn er kappingarárið tó sera ungt, og nógvar súðir eru enn eftir at syfta.
Fyri TB er tað hinvegin talan um ein nýggjan kapittul, har eitt nýtt ættarlið roynir at seta síni merki á føroyska fótbóltskortið. Væl stuðlaðir av royndum leikarum, hava okkara ungu og ágrýtnu leikarar tikið hini liðini á bóli, við ikki at lata seg kúga, men heldur spæla sítt ágrýtna og framrættaða spæl. Hevði hepnið verið við okkara monnum, kundu fleiri stig verið komin á kontuna.
Gestirnar mugu sostatt metast at vera favorittar til dystin mánadagin, men tað er ikki nakað sum nervar okkara garpar. Vit kenna okkara pláss, og vit kenna okkara dygdir. Hetta eru eginleikar, sum er grundarlagið undir mongum sigri, so vit enda við at siga…COME ON HB, WE’RE READY FOR YOU
TB-Studio streamar steypadystin
Annan páskadag spæla TB Løgmansteypadyst móti HB í Vági. Bæði liðini fingu fríkort í innleiðandi umfari, og spæla sostatt sín fyrsta dyst í kappingini mánadagin. Hvussu er og ikki, so verður tað stuttligt, aftur at síggja bestu liðini hjá TB og HB dystast aftur, og fyri at merkja dagin við onkrum serligum, so hava TB-Studio ætlanir um, at fara til Vágs at siga lurtarum frá dystinum. Mong eru, ið ikki sleppa at síggja hendan dyst, og nú fáa hesi møguleikan gjøgnum TB heimasíðuna. Dysturin byrjar kl. 16, so tuni inn og lurtið.


text:
Her eru úrslitini frá svimjistevnuni sum Ægir skipaði fyri í Klaksvíkar Svimjihøll nú leygardagin hin 5. og sunnudagin hin 6. oktober 2019. Úrslitini síggjast eisini her á livetiming.se
Tilsamans vóru tey 89 luttakarar úr 5 feløgum sum svumu 598 ferðir sum einstaklingar og 36 ferðir sum lið í teimum 37 kappingunum, hesar báðar dagarnar í Klaksvík.
Heiðursmerkjabýtið
Bestu úrslit
Besta avrik var tá ið Signhild Joensen úr Ægir svam seg til 2.13.36 og 714 FINA stig í 200 metra ryggsvimjing.
Nálir
- Jákup í Jákupsstovu úr FLOT svam seg til talentnál við 1:08.19 í 100 frí
- Birita Vesturtún úr FS svam seg til bronsunál við 3:14.22 í 200 bringu
- Sámal Torkilsson úr FS svam seg til talentnál við 2:26.40 í 200 frí
Kravtíðir
- Alisa Vestergård úr SuSvim svam kravtíð til NJM við 4:33.19 í 400 frí