text:
Fedrar og synir eftir Ivan Sergejevitj Turgenjev (1818-83) er ein klassikari í heimsbókmentum. Skaldsøgan lýsir tað russiska samfelagið mitt í 1800-talinum, har fedrarnir og synirnir umboðaðu tvær heilt ymiskar áskoðanir á samfelagið. Tað gamla lenssamfelagið móti tí nýggja nihilistiska og skilbundna.
Brot úr Fedrar og Synir
Einir fjúrtan dagar vóru gingnir, og lívið á Marjino gekk sína vanligu gongd. Arkádij livdi eitt satt sybaritlív, meðan Basárov arbeiddi. Alt húskið hevði vant seg við hann, við hansara ósketna atburð og hansara stuttorðaðu men fyndugu talu. Serliga Fenitjka var vorðin so væl kend við hann, at hon læt hann vekja eina náttina, tá ið Mitja hevði fingið krampa. Hann kom í stundini, sat hjá henni tveir tímar og prátaði hálvt skemtandi og geispandi og hjálpti barninum.
Harafturímóti hataði Pável Petróvitj Basárov av heilum hjarta. Hann helt, at hann var hástórur, frekur, kensluleysur og hartil ... ein plebeiari. Hann hevði varhugan av, at Basárov ikki hevði virðing fyri honum, at hann kanska heldur vanvirdi hann ... hann, Pável Kirsánov!
Nikoláj Petróvitj var eitt sindur bangin fyri hesum unga “nihilistinum” og ivaðist í tí gagni, sum hansara ávirkan hevði á Arkádij . Men hann lurtaði fegin eftir honum og var ofta hjástaddur, tá hann gjørdi sínar alisfrøðiligu og evnafrøðiligu royndir.
Basárov hevði tikið sjóneyku sína við sær og kundi starvast við henni í tímavís.
Sjálvt tænastufólkini vóru farin at dáma hann, hóast hann helt tey fyri gjøldur; tey kendu við sær sjálvum, at hann var ein teirra, og eingin bárin. Dunjásja gnisaði gjarna við honum og sendi honum í duldum talandi eygnaskot hvørja ferð hon – titandi sum ein lítil lynghøna, rann framvið.
Sjálvt Pjotr, sum annars var eitt ógvuliga innbilskt og tápuligt fólk, sum altíð gekk illbrýnt um, og hvørs einasta dygd var, at hann var kurteisligur, dugdi at stava og busta frakka sín vandaliga, - sjálvt Pjotr brosaði og læði um alt andlitið, bert Basárov snúði sær til hansara. Og dreingirnir úti í túninum runnu aftan á “læknanum” sum smáir hundahvølpar.
Prokófjitj var tann einasti, sum ikki dámdi hann. Hann gekk honum múlatrútin til handa við borðið, og rópti hann í loyndum “lúsakjálka” og “landastrok” og vissaði um, at hann við sínum vangaskeggi líktist einum svíni í einum runni. Prokófjitj var á sín hátt ikki minni aristokratur enn Pável Petróvitj.
Vakrastu dagarnir í árinum, teir fyrstu junidagarnir, komu. Veðrið var av tí besta; gaman í hótti koleran aftur, - men øll í hesum guvernørøkinum høvdu longu vant seg við, at hon vitjaði tíðum.
Basárov var framvegis tíðliga á fótum og gekk einar tvær, tríggjar verst út á landið, ikki fyri at spáka, - hann kundi ikki torga at ganga út í tóman heim, - men fyri at savna plantur og skordýr. Við hvørt tók hann Arkádij við sær. Á heimleiðini vavdu teir seg regluliga í orðadrátt um okkurt evni, har Arkádij altíð var hann, ið var við undirlutan, hóast hann tosaði nógv meira enn vinmaðurin.
Ein dagin vóru teir burturstaddir longri enn vanligt. Nikoláj Petróvitj var farin út í urtagarðin at hitta teir. Tá ið hann kom til leyvsmáttuna hoyrdi hann knappliga kviku fetini frá teimum ungu og røddirnar. Teir komu hinumegin frá og sóu hann tí ikki.
“Tú kennir ikki pápa,” segði Arkádij . Nikoláj Petróvitj steðgaði og krógvaði seg aftan fyri ein runn.
“Pápi tín er ein fittur fýrur,” svaraði Basárov, - “men hann hoyrir tí gomlu tíðini til, hansara vísa er kvøðin.”
Nikoláj Petróvitj lurtaði kroystur. Men Arkádij svaraði einki ...
Maðurin, sum hoyrdi “gomlu tíðini” til, stóð eina løtu uttan at vika seg og slapp sær so spakuliga aftur til hús.
“Fyrradagin sá eg, at hann las Púsjkin,” helt Basárov tó fram. – “tú skuldi greitt honum frá, at tað er at spilla sína tíð og kreftir burtur! Hann er tó einki barn longur, tað má vera tíð uppá, at hann heldur uppat við slíkum fjákalótum. Og hvussu ber yvirhøvur til at vera romantikari í okkara tíð! Gev honum tó heldur okkurt skilagott at lesa.”
“Hvat skuldi tað verið?” spurdi Arkádij .
“Á, tú kundi til dømis byrjað við at givið honum Büchners “Stoff und Kraft.”
“Ja, tað havi eg sjálvur hugsað um,” segði Arkádij samtykkjandi.
“”Stoff und Kraft” er jú ein bók, skrivað fyri vanlig fólk og er løtt at skilja ...”
“So hava vit báðir altso fingið okkara dóm,” segði Nikoláj Petróvitj sama dag eftir døgurðan við bróðir sín, tá hann sat í stovu hansara. “Vit hoyra upp í teir frá teirri “gomlu tíðini”, okkara vísa er kvøðin. Men hvat? Kanska hevur Basárov rætt. Eg má bara viðganga, at eitt einasta pínir meg: eg hevði vónað at komið Arkádij reiðiliga nær hesa tíðina og verðið vinur hansara, og so vísir tað seg, at eg dragni afturúr, meðan hann rennur frá mær, og vit als ikki skilja hvør annan longur.”
“Men hví heldur tú nú, at hann er frammanundan tær? Og er hann í roynd og veru so øðrvísi enn vit?” segði Pável Petróvitj ótolin. – “Tað er hasin signor, hasin nihilisturin, sum hevur gjørt hann í ørviti, tað er støðan! Eg hati handan býtta lítla læknasonin! Hann er einki annað enn ein kritlari, og eg eri vísur í, at hann, hóast allar sínar froskar, ikki dugir eitt petti av alisfrøðini.”
“Nei, kæri bróðir, soleiðis mást tú ikki siga. Basárov er bæði klókur og hevur stóran kunnleika.” –
“Ja, og er sjálvvissur í óhugnaligan mun!” breyt Pável Petróvitj hann av.
“Ja,” viðmerkti Nikoláj Petrovitsj, “sjálvvissur tað er hann. Men tað ber helst ikki til uttan tað. Tað er bert eitt, eg ikki skilji. Mær tykir, eg havi gjørt alt, ið eg kann, fyri at fylgja við tíðini. Eg havi loyst bøndurnar, sett í verk ábøtur, so eg beinleiðis verið ákærdur fyri at vera “reyður” í øllum guvernørøkinum. Eg lesi og granski, geri mær yvirhøvur ómak fyri at halda meg á hædd við krøvini í nýggju tíðini ... Og so siga teir kortini, at mín vísa er kvøðin! Veitst tú hvat, kæri bróðir, mær tykir við hvørt, at hon er tað.” –
“Hví?” –
“Jú, eg skal siga tær tað. Í dag sat eg og las Púsjkin ... Tað var “Sigoynararnir”, minnist eg ... Knappliga kemur Arkádij yvir til mín við einum eygnabrá av blíðari ákæru og tekur heilt varisliga, sum var eg eitt barn, bókina frá mær og leggur eina aðra tjúkka bók í hendur mínar ... Hann brosaði bert og tók Púsjkin við sær.”
So! Hvat var tað so fyri bók, hann gav tær?”
“Hesa.”
Og Nikoláj Petróvitj tók níggjundu útgávu av Büchners nógv umrødda verki upp úr frakkalummanum.
Pável Petróvitj vendi og snaraði bókini í hondunum. “Hm,” murraði hann so. – “Eg síggi, Arkádij Nikolájevitj tekur sær av uppaling tíni. Íðan, royndi tú so at lesa í henni?”
“Ja.”
“Íðan og?” –
“Ja, annaðhvørt eri eg býttur, - ella er tað nakað møsn, sum stendur í bókini. Tað má helst merkja, at eg eri býttur.”
“Hevur tú ikki gloymt tað týska?” spurdi Pável Petróvitj
“Nei, eg skilji alt.”
Pável Petróvitj snaraði bókina millum hendurnar og hugdi frá síðuni upp á beiggja sín. Báðir tagdu.
“Annars,” byrjaði Nikoláj Petróvitj, sum helst vildi flyta samrøðuna inn á okkurt annað: “Eg havi fingið bræv frá Koljasin.”
“Frá Matvéj Iljitj? –
“Ja, frá honum. Hann er komin til X... fyri at sýna guvernørøkið. Hann er nú ein múgvandi maður og skrivar, at hann, - eftir sum vit jú eru skyldmenn, fegin vil hitta okkum. Hann bjóðar okkum og Arkádij inn til býin til sín.” -
“Fert tú hagar?” – spurdi Pável Petróvitj.
“Nei, og tú?” –
“Nei, heldur ikki eg. Tað lønar seg satt at siga ikki at koyra fimti verst fyri at eta rabarbugreyt. Mathieu vil sjálvandi fegin sýna seg fyri okkum í allari síni dýrd! Harrin veri við honum! Hann hevur jú nóg nógvar fjepparar í øllum guvernørøkinum, so man hann kunna vera okkum fyriuttan! Sum um tað skuldi verið nakað serligt at gerast fúrstaráðgevi! Hevði eg verðið verandi í tænastuni, hevði eg nú verið generaladjútantur. Og so hoyra vit báðir, tú og eg, jú eisini teirri gomlu tíðini til.”
“Ja, kæri bróðir, eg haldi, tað er í tøkum tíma, vit bíleggja okkum gravstað og leggja okkum hendur í favn,” helt Nikoláj Petróvitj fyri við einum suffi.
“Ná ... eg fari nú ikki at geva meg so skjótt,” mutlaði bróðir hansara. – “Eg man fara at hava enn eina hólmgongu við henda læknan, tað havi eg varhugan av.”
Hólmgongan fór fram longu sama kvøldið við teborðið. Pável Petróvitj kom oman í stovuna fúsur at skeldast, uppøstur og avgjørdur um at stríðast tað dýrasta, hann var mentur.
Hann bíðaði bara eftir einum høvi at leggja á fíggindan, men tað vardi leingi, áðrenn hann fann eitt. Basárov tosaði nevniliga lítið, tá ið teir “gomlu Kirsánovarnir” vóru hjástaddir, (soleiðis hevði hann beinan vegin skýrt brøðurnar), og serliga hetta kvøldið var hann í ringum lag og drakk tigandi ein koppin av te fyri og annan eftir. Pável Petróvitj brann av ótolni. Endiliga gekk ynski hansara út. Prátið fall á ein góðseigara í grannalagnum.
“Eitt tjórneyt og ein lítil aristokratur!” helt Basárov fyri so hissini. Hann hevði hitt mannin í St. Pætursborg.
“Nasvíst at spyrja,” byrjaði Pável Petróvitj, og varrar hansara skulvu: “eftir tygara hugsan merkja helst orðini “tjórneyt” og “aristokratur” soleiðis á leið tað sama?”
“Eg segði jú – “lítil aristokratur,” svaraði Basárov dovisliga og munnaði á teið.
“Gaman í. Men eg ætli, at tygum við “lítil aristokratur” meina tað sama sum ein vanligur aristokratur. Eg haldi tað tí vera mína skyldu at kunna tygum um, at eg ikki haldi tað sama sum tygum. Eg tori at siga, at øll kenna meg sum ein frísinnaðan mann, ein mann, sum elskar framburðin. Men júst tí havi eg virðing fyri aristokratunum, - tað vil siga fyri teimum – sonnu aristokratunum. Havið tó í huga, háttvirdi harri, (við hesi orðini hugdi Basárov speiskliga upp á Pável Petróvitj), havið í huga, háttvirdi harri,” endurtók hann við duldum beiskleika, -“hvønn leiklut teir ensku aristokratarnir hava spælt! Teir lata ikki frá sær eitt vet av sínum rættindum og virða tí rættindini hjá hinum. Teir krevja, at onnur gera skyldu sína mótvegis teimum, og lúka tí fyrst og fremst sínar egnu skyldir. Tað er aristokratiið, sum hevur veitt Onglandi frælsið.”
“Hatta sama havi eg hoyrt fleiri siga manga ferðir áður,” svaraði Basárov, - men hvat vilja tygum prógva við tí?” –
“Eg vil við tí prógva, besti harri, at ein uttan sjálvsvirðing, uttan tilvitanina um sítt egna tignarlæti, - og í aristokratunum eru júst hesar kenslur serliga útmentar, - at ein uttan tær saknar eitt og hvørt haldgott grundarlag fyri ... fyri bien public – fyri samfelagsbygnaðinum. Persónmenskan, besti harri, sí, tað er tað týdningarmesta! Persónmenskan hjá eini menniskju má vera føst, hørð sum ein skel, tí alt verður bygt upp á hesa skelina. Eg veit til dømis sera væl, at tygum halda, at mínir vanar, mítt snákingarlæti, mín røkiskapur er láturligur, men tað stavar einans frá eini kenslu av virðing fyri mær sjálvum, frá einihvørji skyldukenslu, - ja, júst skyldukenslu. Eg livi gaman í á landinum, í einsemi, men fyri tað misrøki eg kortini ikki meg sjálvan, eg virði menniskjuna í mær.” –
“Loyva tygum,” helt Basárov fyri, “tygum siga, at tygum virða tygum sjálvan, og meðan tygum siga tað, sita tygum her hendur í favn. Hvørja nyttu hevur bien public av tygum? Um tygum ikki virdu tygum sjálvan, so var tað fyri so vítt júst tað sama.” –
Pável Petróvitj bliknaði. – “Tað er aftur ein heilt annar spurningur. Eg havi als ikki hug at greiða tygum frá, hví eg siti her hendur í favn, sum tygum loyvdu tygum at rópa tað. Eg vil bara siga, at aristokratiið er eitt prinsipp, og at einans ómoralsk ella innantóm menniskju kunnu liva uttan prinsipp. Tað segði eg longu við Arkádij hin dagin, hann var her, og endurtaki tað nú fyri tygum. Er ikki so, Nikoláj.” –
Nikoláj Petróvitj nikkaði bert.
“Aristokrati, liberalisma, framburður, prinsipp,” segði Basárov háðandi, - “áh tann rúgva av útlendskum og ... nyttuleysum orðum! Ein russi skuldi ongantíð nýtt tey.”
“Hvat skal hann tá nýta eftir tygara hugsan? Tá ið ein lurtar eftir tygum, so skuldi ein hugsa, at vit stóðu uttan fyri allan humanitet, uttan fyri lógirnar. Tygum mugu viðganga, at ... søgunnar logikkur krevur ... “
“Hvat tørva vit hennara logikk til? Vit kunnu væl bjarga okkum uttan hann.” -
“So, hvussu tað?”
“Jú. Tygum tørvar kortini vónandi ongan logikk til at koyra ein breyðbita í munnin, tá tygum eru svangur. Hvat skulu vit við øllum hesum abstraktiónunum?”
Pável Petróvitj hevði ráðaleysur hondina á loft. -“Nei, eg skilji tygum ikki. Tygum háða russiska fólkið. Eg fati ikki, hvussu ein kann lata vera at viðurkenna prinsipp og lógir! Í hvørjum treysti virka tey tá?” -
“Eg havi jú sagt tygum, kæri pápabeiggi, at vit ikki viðurkenna nakran sum helst myndugleika,” blandaði Arkádij seg uppí.
“Drívmegin fyri okkara gerðir er tað, sum vit halda vera nyttugt,” - segði Basárov. - “Nú í løtuni er einki so nyttugt sum at avnokta, - tí avnokta vit alt.” -
“Alt?” -
“Alt.”
“Hvussu? Ikki einans listina og skaldskapin ... men eisini ... eg tori næstan ikki at siga tað.”
“Alt,” endurtók Basárov við eini ósigandi virðiligari ró. Pável Petróvitj stardi undrandi at honum. Tað hevði hann hóast alt ikki væntað. Arkádij rodnaði av gleði og nøgdsemi.
“Men loyvið mær at viðmerkja,” legði Nikoláj Petróvitj uppí, - “Tygum avnokta, ella tygum bróta alt niður, fyri at nýta eina meira beinrakna orðing ... Men tað má eisini byggjast upp ...”
“Tað er ikki okkara søk, ... tað kunnu onnur gera eftir okkum. Vit mugu rudda grundina.” -
“Støða fólksins í løtuni krevur tað,” legði Arkádij aftrat við sjálvskenslu, - “vit mugu nøkta teirra krøv, vit hava ongan rætt til at eftirlíka okkara egnu persónligu áhugamálum.” -
Henda seinasta setningin dámdi Basárovi at síggja til einki serligt; hann minti um heimspeki, við øðrum orðum um romantismu. Basárov metti heimspeki nevniliga at vera eitt slag av romantismu. Men hann rættaði kortini ikki sín unga lærusvein.
“Nei, nei!” brast útúr Páveli Petróvitj við bráðkomnari grimd, - “eg vil ikki, eg kann ikki trúgva, at tit, mínir harrar, veruliga kenna russiska fólkið og eru umboð fyri tess krøv og tess hugsjónir” Nei, - tað russiska fólkið er als ikki soleiðis, sum tit billa tykkum inn! Tað ærir og virðir siðaarvin, - hugsanarháttur tess er patriarkalskur, - tað livir ikki uttan trúgv.” -
“Tað vil eg als ikki avnokta,” breyt Basárov hann av, - “eg eri enntá fúsur at viðganga, at tygum beinleiðis hava rætt í hesum.”
“Men tá ið eg havi rætt ...”
“Tað prógvar kortini einki.”
“Nei, tað prógvar júst einki,” endurtók Arkádij við eini sannføring sum ein drivin telvari, ið frammanundan hevur sæð eitt at síggja til hættisligt álop og tí ikki letur seg ørkymla.
“Hvussu meina tygum, at tað ikki prógvar nakað?” mutlaði Pável Petróvitj heilt ovfarin av undran. - “Tygum kunnu tá ikki ganga ímóti tygara egna fólki!”
“Og um so var?” rópti Basárov. “Fólkið! Tá ið toran gongur, so trýr fólkið, at tað er Elia profetur, sum koyrir í sínum eldvogni uppi í himlinum. Skuldi eg verið samdur við teimum í áskoðan teirra, tí eg hoyri til hetta fólkið - tí eg sjálvur eri russi?”
“Nei, tygum eru eingin russi. Eftir øllum tí, tygum hava sagt, kann eg ikki viðurkenna tygum sum russa.” -
“Abbi mín var bóndi og pløgdi jørðina,” svaraði Basárov við avbjóðandi stoltleika. - “Spyrji einaferð hvønn sum helst av tygara egnu bóndum, hvør okkara, tygum ella eg, hann heldur vera landsmann sín. Tygum duga jú ikki so frægt sum at tosa við bøndur.”
“Og tygum duga at tosa við teir og vanvirða teir kortini,” -
“Ja, hvat! Tá ið teir hava uppiborið vanvirðing. Tygum lasta mín hugsanarhátt, men hvør hevur sagt tygum, at hann er tilvildarligur og ikki heldur lagaður av hesum sama tjóðaranda, sum tygum beint nú vardu við so stórum eldhuga?”
“Tað var eisini eitt innskot! Vilja tygum tvíhalda um, at nihilistar eru neyðugir!”
“Um teir eru neyðugir ella ikki, - tað er ein spurningur, sum ikki tilkemur okkum at loysa. Tygum meta jú heldur ikki tygum sjálvan fyri óneyðugan.” -
“Mínir harrar, mínir harrar, eingi persónlig álop, um mær má vera loyvt!” - segði Nikoláj Petróvitj og fór á føtur.
Pável Petróvitj smíltist, legði hondina á økslina á bróðurinum og trýsti hann niður í stólin. “Tær nýtist ikki at óttast,” segði hann, - “eg skal júst ikki leypa framav orsakað av tí sjálvsvirðing, sum hasin harra ... harra lækni vanvirðir. Loyvið mær,” helt hann fram, í tí at hann aftur vendi sær til Basárov, - “Tygum halda kanska, at læra tygara er nakað heilt nýtt? Men har fara tygum skeivur. Tann materialisman, sum tygum prædika, hevur longu verið frammi fleiri ferðir og hevur altíð víst seg ikki at halda ...”
“Aftur eitt frammandorð!” breyt Basárov av. Nú fór hann at ilskast, og andlit hansara fekk ein løgnan koparlittan dám. “Fyri tað fyrsta prædika vit yvirhøvur ikki; tað liggur ikki til okkara ... “
“Men hvat gera tygum tá?” -
“Tað skal eg siga tygum. Fyrr í tíðini gjørdu vit vart við, at embætismenninir lótu seg mutra, at vit ikki høvdu líkinda vegir, ongan rættiligan handil, onga stjórn, ongan rætt ... “
“Ja, ja, tygum eru sostatt samfelagsrevsari ... soleiðis haldi eg tey rópa tað. Eg eri samdur við tygum í nógvum av tygara atfinningum, men ...”
“Men síðani komu vit eftir, at einki nyttaði at halda fram við at tala um tað, vit saknaðu, at tað ikki var ómakin vert, at tað einans førir til vatndeyva doktrinarismu. Vit komu eftir, at sjálvt okkara bestu høvd, sjálvt teir sonevndu framburðsvinirnir og reformatorarnir einki nyttaðu. Vit komu víðari eftir, at vit einans fingust við smáputl, tosaðu um onkra hissini list, ta ótilvitaðu skapandi megina, parlamentarismu, og gudarnir skulu vita um hvat, men tað snúði seg um tað dagliga breyðið. Vit vóru um at kódna í teirri grovastu pátrúgv, øll partafeløg okkara fóru á heysin, bara tí, at trot var á heiðurligum fólki. Sjálvt avtøkan av lívognarskapinum, sum stjórnin hevur havt úr at gera við, kundi ikki hjálpa okkum, tí bøndur okkara við størsta fragdi stjala frá sær sjálvum, fyri at kunna renna yvir á drykkjustovuna at drekka seg fullar.” -
“Gott,” breyt Pável Petróvitj av, - “gott. Alt hetta hava tygum nú vissað tygum um og hava síðani gjørt av hvørki at taka tygum av einum ella øðrum.” -
“Ja, vit hava gjørt av, hvørki at taka okkum av einum ella øðrum,” endurtók Basárov dapur. Hann gjørdist knappliga í øðini inn á seg sjálvan, tí hann hevði verið so opinskáraður við henda aðalsmannin.
“Tygum vilja einans skelda út?”
“Einans skelda út.”
“Og tað kalla tygum nihilismu?”
“Ja, tað kalla vit nihilismu,” endurtók Basárov og hesa ferð við eini serliga avbjóðandi rødd.
“Ja so!” - segði hann við eini undarliga hóvligari rødd. - “Nihilisma skal eftir tygara hugsan kunna bøta um okkara vesaldóm. Og tygum ... tygum eru frelsari okkara, okkara bjargari. Men hví í víðastu verð skelda tygum tó hinar reformatorarnar út, tí teir tosa? Tosa tygum tó ikki eins nógv og hinir?” -
“Um vit hava nakað at kasta okkum fyri, so er tað ið hvussu er ikki tað!” mutlaði Basárov í fúkandi øði millum tenninar.
“Hvat siga tygum? Gera tygum so nakað - kanska? Ella fara tygum at gera nakað?” -
Basárov svaraði ikki. Pável Petróvitj fór at skelva um allan kroppin, men sissaðist skjótt.
“Hm! ... Gera, ... kollvelta,” helt hann fram, “men hvussu kann ein kollvelta, tá ið ein ikki so frægt sjálvur er greiður um, hví ein ger tað?”
“Vit bróta niður, tí vit eru kraftin,” viðmerkti Arkádij .
Pável Petróvitj hugdi at bróðursoninum og smíltist.
“Og av tí at vit eru kraftin, - nýtist okkum ikki at standa til svars fyri nøkrum,” segði Arkádij errin og fetti sær.
“Ólukkuligi!” rópti Pável Petróvitj, sum ikki megnaði at hava tamarhald á sær longur. ”Um tú í minsta lagi hevði hugsað um, hvørjum tú stuðlar her í Russlandi við tínum innantóma tosi! Nei, tað kann tó fáa ein eingil at missa tolið! Kraftin! Bæði ein villur kalmukkur og ein mongoli eru fullir av kraft, - men hvat nyttar hon teimum? Tað, sum má vera okkum dýrabart, tað er siðmenningin, ja, ja, besti harri, fruktirnar av siðmenningini eiga at vera okkum dýrabarar! Og kom ikki her og sig, at tær fruktirnar einki eru verdar. Tann neyðarsligasti skeltamálarin, un barbouilleur, ein klaverspælari, ið fyri fimm kopekar um kvøldið spælir sínar dansir og sangir, er meira verdur enn tit, tí teir umboða siðmenningina og ikki ta ráu mongolsku kraftina! Tit billa tykkum inn, at tit eru framkomnir andar, men rætta pláss tykkara hevði verið í einum kalmukkatjaldi! Kraftin! Og minnist so endiliga til, mínir æraðu kraftkallar, at tit einans eru heilt fáir, meðan hinir - eru milliónir, allir teir, sum ikki vilja loyva, at tit traðka teirra mest heilagu rættindi undir fót, tær milliónirnar, sum kunnu knúsa tykkum sum einki.” -
“Vilja teir knúsa okkum, mugu vit lata okkum tað lynda,” svaraði Basárov. - “Men tygum fara skeivur. Vit eru ikki so fáir, sum tygum halda.” -
“Hvat meina tygum? Hugsa tygum veruliga av álvara um at fáa bilbugt ... fáa bilbugt við alt fólkið?” -
“Tygum vita helst, at eittans kertuljós var nóg mikið til at seta eld á allan býin Moskva,” svaraði Basárov.
“Ja, har hava vit tað! Fyrst ein nærum sataniskan stoltleika og so eitt smakkleyst speisemi. Við tí lumpar ein sostatt ungdómin! Tað tølir ein sostatt tey óroyndu dreingjahjørtuni við! Ja, ja, hygg bara, har situr ein undir liðini á tygum, sum næstan tilbiður tygum, hygg bara at honum og frøi tygum! (Arkádij snaraði høvdið til viks og rukkaði brýr). Og henda sjúkan hevur sjálvandi longu spjatt seg víða um. Mær er sagt, at okkara ungu listamenn ikki eru at fáa til at seta síni bein í Vatikanið, tá ið teir eru í Róm. Rafael meta teir nærum at vera idiot, tí hann jú er ein “autoritetur”. Men sjálvir eru teir kraftarleysir og turrgeldir til tað ótrúliga, og hugflog teirra røkkur ikki út um tað kenda myndevnið: “ein ung genta við brunnin”, hvat teir so enn gera. Og so mála teir umrøddu gentu so úrsýnt. Men eftir teirra hugsan eru teir helst raskir kalar, er ikki so?”
“Eftir mínari hugsan ... “ svaraði Basárov sinniliga, - “er Rafael púra virðisleysur; men hinir nytta heldur einki longur.”
“Frálíkt, frálíkt, hin rádni! Hoyrir tú, Arkádij , ... soleiðis eigur ungdómurin at orða seg nú á døgum. Ja, nú skilji eg, hví viðhaldsfólk tyrpast um tygum! Fyrr var ungdómurin noyddur at læra at gera okkurt; tá ið tey ikki vildu verða róptir óvitingar, máttu tey kýta seg. Men nú nýtist teimum bert at siga: alt her í heiminum nyttar einki! - og so eru tey avlærd. Hetta eru tey ungu sjálvandi sera glað um. Og sanniliga! Fyrr vóru tey bert nakrir tápulingar, men nú ... nú eru tey vorðin nihilistar!” -
“Mær tykir, tygum gloyma ta kensluna av sjálvsvirðing, sum tygum hálovaðu í áðni,” viðmerkti Basárov kaldliga, meðan Arkádij rodnaði upp um bæði oyru og eyguni glógvaðu. - “Okkara stríð hevur ført okkum alt ov langt av leið, ... eg haldi, at best er, at vit gevast nú. Eg fari bara at gerast samdur við tygum,” legði hann aftrat, í tí at hann fór á føtur, “um tygum kunnu nevna mær bara eittans ting í lívi okkara nú á døgum, annaðhvørt innan familjulívið ella samfelagið, sum ikki hevur fyri neyðini at vera tikið av ella umbøtt miskunnarleyst.”
“Eg kann nevna tygum milliónir av slíkum tingum,” rópti Pável Petróvitj, - “milliónir! Til dømis, okkara landkommunur!” -
Eitt kalt, forhánisligt smíl fór um varrarnar á Basárovi. “Á, hvat ið landkommununum viðvíkur, so skuldu tygum heldur tosa við bróður tygara um tað. Eg haldi, hann veit av royndum, hvat felagsrakstur er, felagsskapur, samhaldsfesti hjá bóndunum, teirra fráhaldsfeløg og aðrar tílíkar skemtisøgur.” -
“Jamen, familjan, - familjulívið, soleiðis sum tað er hjá bóndum okkara!” rópti Pável Petróvitj.
“Heldur ikki handa spurningin vil eg ráða tygum at fara nærri inn á! Hava tygum ongantíð hoyrt talað um teir fedrar, ið eru ov nærgingnir við sonarkonurnar? Nei, fylgið tygum heldur mínum ráðum, Pável Petróvitj, gevið tygum stundir einar tveir dagar, tí tygum fara neyvan at finna nakað í bræði. Farið tygum ígjøgnum allar stættir okkara og hugsið gjølla um tær, ímeðan fara vit báðir Arkádij ...”
“Hava alt og øll fyri gjøldur!” tók Pável Petróvitj aftur í orðið.
“Nei, vit fara at skera upp froskar. Kom, Arkádij . Vit síggjast, mínir harrar!” -
Vinmenninir fóru. Brøðurnir báðir vóru nú einsamallir. Fyrst hugdu teir í tøgn hvør uppá annan.
“Hatta altso,” segði Pável Petróvitj at enda, - “er nútíðar ungdómurin! Tað eru sostatt okkara - eftirmenn!”
“Eftirmenn,” endurtók Nikoláj Petróvitj við einum tunglyntum suffi. Undir allari orrustuni hevði hann sitið sum á glóðum og bert av og á skeitt yvir á Arkádij við einum sjúkligum eygnabrá.
“Veitst tú, hvat eg kom at hugsa um, kæri bróðir? Einaferð skeldaðist eg við móður okkara sálu, og hon leikaði í og vildi ikki lurta eftir tí, eg segði ... Og so segði eg at enda við hana: “Tygum eru als ikki før fyri at skilja meg, tí vit eru úr tveimum ymiskum ættarliðum.” Hon kendi seg ógvuliga særda, men eg hugsaði: hvat er at gera, bitin er beiskur, men hann má svølgjast! Sí, nú er so okkara túrur, og eftirmenn okkara kunnu siga við okkum, eins og vit ta ferðina, tit hoyra ikki upp í okkara ættarlið, - svølgið nú bitan.”
“Tú ert alt ov hásinnaður og lítillátin,” svaraði Pável Petróvitj, - “eg eri tvørtur ímóti sannførdur um, at vit hava rætt og ikki hesir smáu harrarnir, hóast vit kanska orða okkum eitt sindur gamalsliga, vieilli, og ikki hava ta freku sjálvvissuna, sum eyðkennir teir. Og so innbilskur er nútíðar ungdómurin! Tá ið tú spyrt teir: “Vilja tygum hava reyðvín ella hvíttvín?” - “Eg havi tann rótfasta vanan at taka reyðvín framum!” svara teir við bassrødd og við einum so braneggjaðum andliti, eins og allur heimurin í hesi løtu hekk í svari teirra.” -
“Vilja tygum ikki hava meira te?” spurdi Fenitjka og stakk høvdið inn um dyrnar. Hon hevði ikki torað at fara inn í stovuna, so leingi hon hevði hoyrt røddina á teimum kjakandi.
“Nei, tú kanst gott lata samovarin bera út, svaraði Nikoláj Petróvitj, fór á føtur og gekk ímóti henni.
Pável Petróvitj segði stutt: bon soir,” og fór inn til sín sjálvs.


c: text/html

text:
Atlantic Airways er eitt flogfelag, sum er vorðið til av føroyingum, og okkara fremsta uppgáva er at knýta Føroyar nærri umheiminum og at knýta oyggjar saman og skapa tryggleika. Harumframt skal felagið tryggja eitt gott og regluligt samband við útheimin.
Felagið hevur tey bestu flogførini við tí mest framkomnu navigatiónstøknini, sum finst á marknaðinum, og eru flogfør og tyrlur serútgjørd til at flúgva til og í Føroyum.
Við áralongu royndunum hjá okkara flogskiparum og framkomnu navigatiónstøknini, nevnd RNP 0.1, hevur Atlantic Airways gjørt tað stóra framstigið, at tað er gjørligt at lenda trygt í verri sýni enn áður, og er reglusemið vorðið sera gott. Felagið er enn tað einasta í Evropa, sum brúkar hesa tøkni.
Um ársskiftið kemur nýggja Airbus320 flogfarið hjá Atlantic Airways til landið. Flotin hjá Atlantic Airways telur tá trý Airbus flogfør og tvær Agusta Westland tyrlur og er ein tann yngsti flotin í heiminum við einum miðalaldri á uml. tvey ár.
Nú nýggja Airbus flogfarið verður liðugt í næstum, ynskja vit at brúka høvið til at navngeva flotan hjá Atlantic Airways.
Tí spyrja vit:
Hvussu skulu flogførini og tyrlurnar hjá føroyska tjóðarflogfelagnum eita?
Treytir:
Luttøka er treytað av, at tú sendir uppskot inn til øll trý flogførini og báðar tyrlurnar. Talan er sostatt um fimm nøvn.
- Nøvnini skulu standa seg væl einsamøll, men eisini sum ein heild.
- Nøvnini skulu endurspegla føroyskan samleika.
- Nøvnini kunnu hava søguligan týdning.
Send uppskot títt inn saman við eini stuttari frágreiðing um, hví tú hevur valt júst hesi nøvnini. Skriva í mesta lagi 1 A4 síðu.
Uppskotini skulu sendast til [email protected] í seinasta lagi kl. 12.00 12/12-2016. Ein dómsnevnd tekur síðani støðu til, hvørji nøvn hóska seg best til flotan hjá Atlantic Airways.
Vinningurin er tveir ferðaseðlar á rutunetinum hjá Atlantic Airways umframt 5.000 krónur.
Atlantic Airways tilskilar sær rætt til ikki at taka av nøkrum av teimum uppskotum, sum koma inn.

robotstxt: allowed

filter: keep


text:
Flóttafólk eru ein stór og týdningarmikil avbjóðing í altjóða samfelagnum. UNHCR (United Nations High Commissioner for Refugees), sum er flóttafólkastovnurin hjá ST metir, at tað í dag eru áleið 11 milliónir flóttafólk runt um í heimum, sum hava tørv á hjálp.
Í hesum sambandi verður skipað fyri fyrilestrarrøð – mánakvøldið 27. apríl kl. 19:00-22:00 í Løkshøll í Runavík.
Tiltakið er ókeypis og øll eru vælkomin.
Fyrilestrarhaldarar:
Andreas Kamm, aðalskrivari í Dansk Flygtningehjælp
Rúni Joensen, ráðgevi í Vinnumálaráðnum
Ken Nónklett, deildarleiðari á Útlendingastovuni
Regin Jacobsen, stjóri í Bakkafrost
David Im, verkætlanarleiðari Klaksvíkar kommuna


text:
Tórshavn avmonterar góðar havnir og flogvøll
politikkur29-03-2017 - 14:28 -
So fingu vit tað enn einaferð staðfest, at loyaliteturin hjá okkara høvuðsstaði yvir fyri restina av landinum, hesaferð umboða av nýggja fólkafloksborgarstjóranum, er bara til, tá ið tað er til egnan fyrimun. Seinasta “smarta” hugskotið er at skrykkja teppið undan okkara frálíku Vága Floghavn, tí nú vil borgarstjórin í Havn sjálvandi hava hann inn um sítt egna kommunumark.
Vit síggja hetta tíverri ferð eftir ferð, at okkara lokalu politikarar í Havn ikki tola, at nakað av týdningi liggur uttan fyri teirra egna kommunumark. Dømini eru tíverri fleiri.
Føroya Løgting hevur leingi arbeitt við at fyrireika eina milliardastóra tunnilsverkætlan, sum fer at knýta serliga Eysturoynna og høvuðstaðin ógvuliga tætt saman. Henda kollvelting verður títt og ofta havd á lofti, tá ið okkurt skal niðurleggjast ella niðurlagast, sum liggur úti um landið. So skuldi ein eisini trúð, at hetta var galdandi, tá ventilurin vendir hinvegin, men so er ikki.
Eingin felags havn á Skálafjørðinum
Eitt sigandi dømi fingu vit fyri stuttum, tá ið risaíløgan í Tórshavnar Havn var nýggja vegasambandinum verður bert eitt korter at koyra til Skálafjørðin, har sama havnaøkið fæst fyri væl minni enn helvtarprís í einari náttúrhavn uttan streym og brim, sum altíð er trygg at koma til. Tí var ført fram, bæði í løgtinginum og aðrastaðni, at ein slík íløga ístaðin skuldi verið gjørd við Skálafjørðin sum ein felags havn.
Men her fekk pípan í høvuðsstaðnum brádliga eitt heilt annað ljóð: Ikki talingur um! Vit vilja hava alt her í Havn, sama hvar tað er skilabest at gera íløguna! Tískil verða nú gjørdar tvær stórar nýggjar havnir hvør sínum megin nýggja undirsjóvartunnilin, og hví? Jú, tí Havnin vil hava alt hjá sær, eisini tað, sum liggur betur á Skálafjørðinum !
Eingin felags floghavn í Vágum
Seinasta útmeldingin á henda sama bógvin fingu vit nú um vikuskiftið, tá ið sjálvur tann nýggji fólkafloksborgarstjórin í Havn kom sum ketta burtur úr høvdatroð og fortaldi Føroya fólki, at nú skal ein nýggjur flogvøllur sjálvandi byggjast, hvar? Jú, í Havn.
Eisini her hava Føroyar gjørt, og nú eisini goldið, eina undirsjóvar farleið, soleiðis at tað í dag er ómakaleyst og skjótt at koma til og frá Vága Flogavn, sum í dag er í stórari menning og vøkstri. Men hatta tolir høvuðsstaður okkara eftir øllum at døma ikki, tí nú skal hetta eisini kopierast til Havnar.
Fyri mær og fleiri av okkum, sum síggja verðina úr einum sjónarhorni uttan fyri høvuðsstaðin, er hetta mest átókt øvund og havisjúku, tá ið ein borgarstjóri í høvuðsstaðnum meldar so skilaleyst út.
Alternativa havnin hjá Norrønu
Í Ánunum hava vit í Klakssvíkar Kommunu eina frálíka havn. Norðhavnin, sum er frá náttúrunnar hond eitt ógvuliga kyrt og veðurgott pláss, har tað er trygt at leggja at allar dagar á árinum.
Nakað eftir at Norðoyatunnilin var skotin ígjøgnun, fingu vit eina áheitan frá Smyril Line um at byggja alternativa atløgumøguleika til Norrønu, sum kundi brúkast, tá ið veðrið gjørdi tað trupult at leggja at í Tórshavn.
Klaksvíkar Kommuna tók hesa áheitan í álvara, og sum táverandi borgarstjóri virkaði eg sjálvur við til, at kommunan bygdi eina rampu í Norðhavnini fyri fleiri milliónir fyri at tryggja m.a. Norrønu hesa alternativu havnina. Men aftur her vísti Havnin sjálvsøknan hugburð, eftir øllum at døma toldi táverandi borgarstjóri í Havn ikki, at Norrøna nakrar ferðir um árið tá ið illveður var, legði at í Norðhavnini og tí varð í skundi bygd ein slík havn á Signabø, sum eisini kostaði eina milliónaupphædd. Aftur ein dupultíløga í høvuðsstaðnum, sum gjørdi, at grundarlagið vað skrykt undan tí íløgu, sum frammanundan varð gjørd í Norðhavnina í samráð við flutningsfyritøkuna.
Jú, tey eru røsk at føra fram, at Havnin er høvuðsstaður fyri okkum øll, men eg hugsi ikki, at hetta er galdandi í hesum trimum førunum, sum raka ávíkavist Skálafjørðin, Vágar og Norðoyggjar. Hvussu skulu vit byggja upp nakað álit við slíkum hugsunnarhátti.
Eg vil í øllum førum taka staðiliga frástøðu frá slíkum hugburði. Føroyar eru eitt land við fleiri landspørtum, ikki ein býur, soleiðis sum flestu tykjast halda.
Klaksvík, 28. mars 2017
Steinbjørn O. Jacobsen
Býráðslimur í Klaksvíkar Kommunu


text:
- Neyvan var tað upprunaliga ætlanin, at fyritøkan skuldi blíva tann, hon er í dag.
Soleiðis segði John Syderbø, marknaðarstjóri í Føroya Tele, tá hann í dag handaði prísin Ársins Innovasjón til fólkini aftan fyri Gásadalsgarð á Íverksetaradegnum í Öström. Gásadalsgarður er eitt gott dømi um, at eitt hugskot hevur ment seg í prosessini.
At byrja við var talan um at nakað av jørð varð yvirtikið. Bygningarnir kravdu umvælingar, og tørvurin á einum sláturhúsið var eyðsýndur. Eisini var møguleikin fyri at bjóða ferðafólki okkurt til matna undir skipanini heimablídni.
- Tá tey komu eftir, at krøvini fyri eitt sláturhús ikki eru so nógv øðrvísi enn fyri eina matvørusølu, og harvið spratt hugskotið um at kombinera virksemið. So nú verður bygningurin brúktur til slakt um heysti og til at borðreiða við góðum mati um várið og summarið.
- Talan er um eitt serstakt konsept, sum kombinerar gamalt og nýtt og eisini bóndaskap og ferðavinnu. Gásadalsgarður er eitt gott dømi um innovasjón, eitt nú við yvir 1.000 vitjandi longu fyrsta árið, grundgav John Syderbø.
Katrin Fagraklett tók ímóti Granaskurðmyndini saman við ommudóttrini Juliu Jóhansdóttir Fagraklett, og takkaði lítillátin afturfyri heiðurin, sum tey ikki høvdu roknað við, tá tey fóru undir verkætlanina.
- Vit eru bara ein bóndagarður, sum arbeiðir fyri at fáa eitt sindur av inntøku við síðurnar av seyðinum. Hetta er ein stórur heiður fyri eina so lítla fyritøku, segði Katrin Fagraklett.
(Mynd: Gásadalsgarður)


text:
Løgfrøðingur Heilsu- og innlendismálaráðið (avloysarastarv)
Heilsu- og innlendismálaráðið søkir eftir einum løgfrøðingi til setan skjótast gjørligt. Talan er um eitt avloysarastarv fyri løgfrøðing í farloyvi til 30. november 2018.
Heilsu- og innlendismálaráðið er fyrisiting hjá landsstýriskvinnuni í heilsu- og innlendismálum. Ráðsuppgávurnar fevna um at ráðgeva landsstýriskvinnu og leiðslu, at umboða ráðið í tvørgangandi samstarvi, og at lýsa og avgreiða mál, ið hoyra stjórnarráðnum til. Í hesum starvi kemur tú serliga at arbeiða við uppgávum innan heilsuøkið, men talan kann eisini verða um uppgávur innan onnur øki.
Førleikar
Tú hevur løgfrøðiligt embætisprógv. Tú hevur áhuga fyri økjunum, ið Heilsu- og innlendismálaráðið umsitur, og ynskir at arbeiða við at menna og dagføra økini. Tú skalt duga væl at orða teg á føroyskum, bæði í skrift og í talu, og er tað ein fyrimunur, um tú hevur politiskt tev og áhuga fyri samfelagsviðurskiftum sum heild.
Arbeiðsuppgávur
Sum fulltrúi kemur tú at arbeiða sjálvstøðugt. Høvuðsuppgávurnar verða løgfrøðilig ráðgeving, lógar- og kunngerðarsmíð, málsviðgerð, greining, gera hoyringssvar, svara fyrispurningum frá Løgtinginum og at tulka lógir og reglur. Harumframt at umboða stjórnarráðið í møguligum arbeiðsbólkum og samstarvsfora.
Starvið er mennandi og við skiftandi og fjølbroyttum uppgávum. Hóast starvið er sjálvstøðugt og ábyrgdin stór, so verða uppgávurnar eisini loystar í toymum og í samstarvi við aðrar starvsfelagar í ráðnum.


text:
Á FJALLI AT VIGA ÆRNAR
17. november 2016 róku vit ærnar í rætt. Vit vigaðu allar ærnar og kundu staðfesta, at ærnar í Heygshaga eru farnar 0,9 kilo fram síðani 20. september. Hetta er 0,9 kg meira enn í skurðfjalli. Skrásetingar undanfarin ár hava givið okkum ábendingar um, at ærnar viga mest einaferð í november mánað.
Vit byrjaðu at skráseta vektina á ónum í Heygshaga í 2012. Røktin í Heygshaga hevur verið sum í einum miðal føroyskum haga, har seyðurin gongur úti alt árið og fær kraftfóður frá mars til aftaná lembing. Endamálið við hesum skrásetingunum var at útvega okkum tøl, sum vísa, hvussu seyðurin í einum miðal haga í Føroyum er fyri gjøgnum árið. Tað er eyðsýnt, at tað er munur frá einum ári til annað, sum Mynd 1 eisini vísir, men Mynd 2 vísa tó eina greiða mynd av gongdini gjøgnum árið øll árini frá 2012 til 2016.
Frá november 2016 hava vit broytt raksturin í Heygshaga. Hereftir fara vit á hvørjum ári at geva ónum kraftfóður áðrenn brundtíð og í brundtíðini og sostatt fara vit yvir til ein munandi nærtøknari (intensivari) rakstur enn áður. Nú í heyst (2016) hava vit givið øllum ónum kraftfóður frá 3. november, og vit hildu á til 12. desember. Fylgini fingu eitt sindur ymiskt - úr 500 upp í 850 gram/ær.
Komandi árini fara vit at halda fram at geva ónum frá heystinum, og vit ætla, at tíðarskeiðið, sum vit geva, skal vera ymiskt frá einum fylgi til annað. Vit fara so at kanna, hvussu ymisk fóðring ávirkar lambatal og vekt v.m. Vit fara eins og undanfarnu árini at skráseta vektirnar fleiri ferðir um árið eins og vit eisini skráseta tal og vekt á lombum, einlembur, tvílembur v.m.
Mynd 1. Vekt av óm gjøgnum árið 2012 – 2016
Mynd 2. Vekt av óm gjøgnum árið. Miðal fyri 2012 - 2016
« Aftur


text:
Hvítar majrøtir
kr. 35,- fyri kg
Nú er eisini gjørligt at keypa røtir beinleiðis frá okkum. Vit senda røtirnar í sekkum, ið antin viga 10 kg ella 25 kg.
Gæs - Útselt
kr. 130,- fyri kg
Hvørt ár hava vit grýtuklárar gæs til sølu fyri 130,- kr. kilo. Gæsnar viga um 3 kilo og verða tiknar beint úr haganum. Tað merkir at tær eru ikki fitaðar. Hetta hevur við sær ein villari smakk og sterkari hjáanga, tá ið stokt verður.
Neytakjøt - Útselt
kr. 1500,- fyri eskju
Eins og seinasta ár, hava vit ætlanir um at selja neytakjøt, partera og pakka. Hvør eskja vigar 20 kg og verður seld fyri kr 1500,-.
Ræst kjøt - Útselt
kr. 87,- fyri kg
Kiloprísurin fyri ræst kjøt 87,- kr.


text:
Herfyri andaðust tvær kendar havnarmyndir Eivindur í Gongini og Kári Mouritsen 73 og 74 ára gamlir. Við hesum fáu orðum fari eg at minnast báðar kreativu menninar í tveimum samanhangum. Frá Sjónleikarhúsinum og tiltakinum Aftur í 60-árini, sum Neistin skipaði fyri í tjúgu ár frá 1988 til 2007.
Í arbeiðsrúminum heima hongur lítil málningur, sum eg í 2004 keypti frá Eivindi í Gongini á framsýning í Smiðjuni í Lítluvík. Málningurin er av indiska dreinginum Pau, sum hvønn morgun á súkklu kom við morgunbreyði til Eivind og tey.
Kendi heilt væl Eivind, sum vit fyrst kendu frá handlinum í Gongini, men so eisini frá Sjónleikarhúsinum.
Eivindur var frálíkur dansari, og serliga dugdi hann væl at dansa Rock and Roll, sum krevur skjótleika og fimi. Í tiltakinum Aftur í 60-árini skipaðu vit eisini fyri mótasýning og skemti á pallinum. Og tá var boð eftir Eivindi at dansa Rock and Roll til 60-ára tónleik. Eivindur var altíð í góðum lag, skemtingarsamur og fittur at práta við.
Áðrenn hann flutti til India, búði hann í Konradsbrekku, har hann eisini hjúklaði um sín vakra urtagarð. Minnist serliga eina hending, tá vit báðir prátaðu leingi í Konradsbrekku, einaferð hann var heima í summarfrí. Eg spurdi hann, hví hann var farin longu leiðina til India at búseta seg.
Hann segði mær, at hann var farin at leita eftir friðinum í sálini, og nú hevði hann funnið friðin í India. Eivindur var sonur Harald og Oluffu Jensen, sum fingu trý børn. Eivindur skal hava sagt, at tá hann fór av hesi fold, skuldi hann brennast á ánni Ganges. Um tað verður soleiðis, veit eg ikki við vissu.
Kára Mouritsen minnist eg fyrst sum skóti, og tá hann og systirin Elin sum ung sungu kenda jólasangin Tað er jólaaftan í útvarpinum. Kári var sonur Margrethu rópt Gigga og Carl Karbech Mouritsen. Hesi kom eg at kenna væl, tá eg í 1967 fór í læru sum bilmekanikari hjá Vilhelmi Nielsen. Mangan gekk leiðin oman í kaffivognin hjá Giggu og Carl, sum altíð vóru fyrikomandi og blíð við okkum lærlingar. Gigga og Carl fingu tólv børn.
Teir í Faroe Boys vóru stjørnur hjá okkum ungu, tá vit sum sekstan seytjan ára gomul byrjaðu at ganga í dansi í Sjónleikarhúsinum. Faroe Boys spældu mikukvøld, og har var stúgvandi fult av fólki hvørt kvøld. Kári spældi bass og sang aðru stemmu.
Tá vit í Neistanum í 1988 sjósettu stóra tiltakið Aftur í 60-árini, eydnaðist okkum at savna teir í Faroe Boys, og teir spældiu fleiri ferðir tey tjúgu árini, Neistin skipaði fyri tiltakinum. Vit minnast eisini Kára frá Harkaliðnum. Seinastu árini koyrdi Kári taxabil í Auto, og í hesum sambandinum kom man av og á tosa við Kára, sum eg ikki kendi so væl. Minnini eru góð um báðar havnarmyndirnar, sum vóru evnaríkir á ymsum økjum. (Vagnur)


text:
Jeremia
Jeremia (hebráiskt: יִרְמְיָה) (føddur 655 f.Kr, deyður 586 f.Kr.), sum er nevndur í Gamla Testamenti, var profetur í Ísrael. Í Jeremiabókini eru nógvar upplýsingar um profetin sjálvur, ikki bara um hansara vanligu lívssøgu, men eisini um sálartrega hansara. Hann verður nevndur táraprofeturin, líðingarprofeturin og pínslarváttarprofeturin.
Ta ferðina Jeremia varð kallaður til profet, royndi hann at bera seg undan kallinum. Tað var ein ógvuliga tung uppgáva, løgd varð honum á herðar. Hann skuldi boða komandi dómin. Tað var alsamt aðaltátturin í boðan hansara, og tað hevði við sær, at tað ørkymlaði og østi áhoyrararnar. Tað sannaði hann eisini. Mótstøðu frá gomlu vinum sínum, frá starvsbrøðrum sínum, frá fólkinum sum heild og frá valdsharrunum.
Kristusfyrimyndir[rætta | rætta wikitekst]
Tá ið fólk í NT undraðust á, hvør ið Jesus var, søgdu summi "hann er Jeremia!" (Matt. 16:14). Tað er í mongum førum eyðsýndur líkskapur ímillum Jesus og Jeremia, til dømis:
- At honum tókti synd í fólki sínum
- Fólk hansara stóð ímóti honum
- Og liðingin, hann tók á seg


text:
LISA, Listafólkasamband Føroya, er flutt í nýggj høli á Lützenstrøð 4, har fyrrverandi Føroya Skúlabókagrunnur, núverandi Nám, var fyrr.
LISA er meginfelag hjá listafólkafeløgnunum í landinum, sum varð stovnað í 1982 til tess at styrkja listina og listafólk í mentanarpolitiskum høpi, og at virka fyri áhugamálum og rættindum limanna og í triðja lagi at umboða limirnar í almennum málum, sum hava felags áhuga. Eisini er endamálið hjá LISA at umboða føroysk listafólk í norðurlendskum og altjóða høpi. LISA er til dømis limur í Nordisk Kunstnerråd og í European Council og Artists.
Ovasti mynduleiki í LISA er umboðsráðið, sum hvørt limafelag velur eitt umboð til. Umboðini verða vald á aðalfundi í feløgunum. Dagligu fyrisitingina hevur starvsnevndin, sum verður vald á aðalfundi úr umboðsráðnum. Í starvsnevndini sita trý fólk og teirra arbeiði er at skipa fyri dagliga virkseminum í LISA. Tað umfatar millum annað samskifti við limir og felagsskapir og at virka fyri samstarvi við mynduleikar og limafeløg. Vit kunnu til dømis nevna at LISA velur tveir limir í nevndina fyri Mentanargrunni Landsins og fýra limir í nevndina, sum mælir til, hvør skal fáa Mentanarvirðisløn Landsins. LISA hevur eisini neyvt samstarv við allar mentunarstovnar í landinum. LISA hevur skyldu til at hava eyguni við lóggávu, sum serliga hevur við viðurskifti hjá listafólkum at gera og at ráðgeva lóggevarunum á hesum øki. LISA fær stuðul frá Mentamálaráðnum til skrivaran, sum hevur dagliga virksemi um hond.
Nevndin í LISA er Guðrið Poulsen, Bárður í Baiansstovu og Ólavur Jakobsen, sum er formaður.
Í tíðindaskrivi til miðlarnar í dag sigur LISA soleiðis:
Politisk stýring av mentan og list?
Listafólkasamband Føroya (LISA) mótmælir harðliga uppskotinum frá landsstýrismanninum í mentamálum, um at skerja Mentanargrunnin við 20 % í 2013. Umframt at aðrar játtanir verða niðurlagaðar innan útinnandi mentan, so sum tónleik. Mentunargrunnurin virkar innan teir lógarkarmar og ta játtan sum Løgtingið hevur givið. Nevndin í Mentanargrunninum er óheft og tekur avgerðir uttan politisk atlit, tá ið hon játtar pening.
Hetta hevur virkað sera væl og er Mentanargrunnurin ein sólskinssøga í so máta, bæði mentanarpolitiskt og demokratiskt, har ið armslongdarprinsippið hevur virkað til fulnar. Stórt arbeiði hevur verið lagt í at menna og endurskipa Mentanargrunnin, við tí fyri eyga, at fáa alt játtanarøkið innan mentan og list enn meira óheft av politisku skipanini og styrkja umsitingina av grunninum, so at landsstýrismaðurin og hansara starvsfólk, ikki vóru sett at taka dagar ímillum – niður í minsta smálut, hvar íløgur í list og mentan skulu gerast.
Ikki er longur síðan enn í mars mánaða, tá umboð fyri LISA á fundi við mentamálaráðharran, fingu at vita, at nú var nærum komið undir land við hesum arbeiði. Onkrir smáir snøklar vóru eftir, men vónandi kom lógin til politiska, og harvið almenna viðgerð í ár. Tað næsta vit frætta er, at mentamálaráðharrin skerjir Mentanargrunnin við 20%, játtanina til tónleik, sang og føroyskan dans við 24%. Uttan nakra sum helst hoyring, kunning ella viðgerð, verður skorið inn á bein á mentanar- og listaøkinum.
Við hesari skerjing hevur mentamálaráðharrin ikki bert skorið í einari játtan, ið er alt ov lítil frammanundan, men hevur samstundis givið eitt ófrættakent politiskt signal. Hetta kemur ikki undir sparing, men er ein beinleiðis politiskt útmelding um, at landsstýrismaðurin sjálvur vil fara niður í smálutir um hvørjar verkætlanir skulu fremjast.
Listafólkasamband Føroya er púra greitt yvir, at til tíðir skal sparast. Men hetta átakið er ikki sparing, men skerjing, har ið ein sera vælvirkandi, óheftur stovnur sum Mentanargrunnurin og starvsøkið hjá hesum, verður lagdur undir landstýrismannin í mentamálum.
Hetta er beinleiðis stýring av mentan og list, og tað hoyrir ikki heima í einum demokratiskum samfelag.
Vegna LISA (LISTAFÓLKASAMBAND FØROYA)
Ólavur Jakobsen, formaður


text:
Ein maður, sum er komin nakað fram í árini og er sera sannførur, hevur sagt mær frá hesum.
Hann hevði ein sunnudag lænt bát sín til tveir menn, ið ætlaðu sær at ferðast til eina grannabygd.
Seinni á degnum sá hann, at ein bátur við tveimum monnum kom til bygdina. Hann kendi bátin fyri at vera hansara egni, og hann fór so oman at hjálpa teimum við at draga. Nakað seinur var hann, so tá ið hann kom til neystið, hoyrdi hann, at teir drógu. Í tí hann kom undan neystavegginum, segði hann hart: “Nú varð eg ov seinur”. Undarliga varð hann við, tá ið hann hevði sagt hetta, tí tá var hvørki fólk ella bátur at síggja.
Einaferð hevði hesin sami maður verið við báti í aðrari bygd. Tá ið hann kom aftur, sá hann ein mann koma oman frá húsum, hann helt tað vera ein vissan av bygdarmonnum sínum, ið kom fyri at geva honum eina hond við dráttrinum.
Tá ið hann var komin til lands, var eingin maður at síggja. Hann tók so í bátin at draga hann eitt sindur fram í sandin, so kundi hann seinni leita sær eftir hjálp. Men báturin gekk tá lættliga niðan, so hjálp nýttist honum ikki.
Andreas Weihe: “Søga og søgn”, 1933


text:
Í morgin er Ólavsøkurenning á skránni. Hetta er eisini seinasta umfar í Grand Prix hjá teimum vaksnu. Tað er altið stuttligt at renna á Ólavsøku. Fyri mítt viðkomandi so byrjar Ólavsøkan við renningini niðri á Skálatrøð.
Tað eru altíð nógvir luttakarar á Ólavsøku, og í ár verður einki undantak. Longu nú sæst á heimasíðini hjá FÍF at nærum 200 vaksin og børn hava melda til. Tað ber eisini til at melda til á staðnum.
Rutan er ógvuliga fløt, men tað eru nógv sving, so talan er ikki um eina skjóta rutu. Nógvu luttakararnir gera tað at tað kann verða rættuliga trongligt ymsa staðni á rutuni. Men tað er júst hetta, sum gera Ólavsøkurenningina til nakað serligt. Rættuliga fitt av áskoðarum plaga at vera, so tað ger tað extra stuttligt.
Eg gleði meg til Ólavsøkurenningina í morgin, sum byrjar kl. 18. Veðurgudarnir lova eitt sindur av regni seinnapartin ímorgin, men vindur verður eingin.
Eg vóni at fáa eitt betur úrslit í ár. Seinasta ár kom eg inn á einum 16. plássi við tíðini 18:45. Um líkindini eru optimal so vóni eg at koma undir 18 minuttir.


text:
22. Feb 2018
Lærarar og einir 350 næmingar úr øllum skúlum í kommununi vóru savnaðir til fyrilestur um ABC fyri sálarliga heilsu í bæði í Skúlanum við Løgmannabreyt og Skúlanum á Argjahamri.
09. Feb 2018
Eini 800 miðnám- og yrkisskúlanæmingar hava verið til tiltøkini "Mynd krevur samtykki", ið hevur verið kring landið.
05. Feb 2018
Týsdagin 6. februar er Tryggari internet dagur. Í ár er evnið: "Skapa, sambind og vís virðing: Eitt betri internet byrjar við tær", sum er ein áheitan til øll at gera sítt til, at internetið verður betri fyri øll, ikki minst teir yngstu...
23. Jan 2018
- Hetta ger, at vit nú hava peningaliga orku, at taka lut í landsumfatandi verkætlanini, ABC fyri sálarliga heilsu
19. Jan 2018
Tá ung kenna síni rættindi, duga tey betur at seta egin mørk og at skapa felagsskapir, har persónlig mørk verða vird.
12. Jan 2018
Vit eiga at skapa eina mentan, har fyrimyndin er eitt virkið umgdómslív uttan rúsdrekka. Her er umráðandi at arbeiða miðvíst fram ímóti, at at børn og ung ikki smakka sær á ov tíðliga.
30. Des 2017
Nýggjárslyfti - verð ein gerandishetja
22. Des 2017
Virksemi og felagsskapur gevur betri sálarliga heilsu vísir nýggj gransking


text:
Landsbanki Føroya umsitur gjaldførið hjá landinum. Uppgávan er, at landið altíð hevur gjaldføri tøkt, og at tað fæst sum mest burtur úr av avkasti, uttan ov stóran váða. Landið skal liggja inni við einum minstagjaldføri, sum svarar til 15% av BTÚ. Endamálið er at tryggja landsins rakstur, skuldi tað hent seg, at inntøkur landskassans sviku.
Landsbankin umsitur eisini skuldina hjá landsinum, sum r at fyrireika lántøku og umsita afturgjaldingar. Tað verður gjørt til eina so lága rentu, sum til ber og við atliti til endurfíggingarváðan og eisini við atliti til kravið um minstagjaldførið.
Føroya verða kreittmettar av ratingfyritøkuni Moody's, og tískil verða okkara evni at rinda skuld aftur mett javnan. Landsbankin tekur sær av teimum uppgávum, sum ratingstovnurin krevur fyri at kunna rata Føroyar.


text:
Nógv onnur steinsløg eru vanlig í basaltinum, t.d. pyritt, sum er ein suld, og grønjørð sum er eitt av nógvum leirsteinsløgum. Kalsitt er somuleiðis at finna í poknum og størri holum í basaltinum. Eisini eru onkur steinsløg úr reinum grundevnum, t.d. kopar.
Pyritt
Pyritt er eitt sokallað tilkomið steinslag, ið merkir, at tað ikki upprunaliga var partur av basaltinum, men er seinni úrskilt. Pyritt verður eisini nevnt krákugull, tí tað líkist gulli, og kráku líkar alt, ið glitrar. Pyritt er messinggult á liti, krystallskapið er terningur ella oktaetur, men er ikki altíð sjónligt. Pyritt inniheldur nógv jarn og er tungt, men ikki magnetiskt.
Kloyving: Ójøvn, skjeljut
Herða: 6,5
Litur: Messing
Evnistyngd: 5
Krystallfylki: Regluligt
Skin: Metal
Annað: Svartur strikuliturrot
Seladonitt (grønjørð)
Seladonitt, eisini nevnt grønjørð, er vanligt steinslag í Føroyum. Seladonitt er eitt av mongum tilkomnum leirsteinsløgum í basalti, og liturin er ljósur til myrkagrønur. Tað sæst ofta sum poknu- ella rivufylla, sum losnar, tá kletturin morlast. Vanligt er eisini, at poknutinnur hava grønjørð uttaná. Seladonitt er bleytt og kann skavast við neglini.
Kloyving: Góð kloyving
Herða: 2
Litur: Grønur
Evnistyngd: 3
Krystalskap: Einhalt
Skin: Matt
Annað: Grønur, klárur strikulitur
Kalsitt (kálkspatt)
Kalsitt, eisini nevnt kálkspatt, er kalsium-karbonat (CaCO3) og sæst í náttúruni sum kálksteinur og marmor, men eisini livandi verur gera sær kalsittskeljar, eitt nú kræklingur, korallir og onnur skeljadjór. Í basalti er kalsitt eitt av mongum tilkomnu steinsløgum. Krystallskapið er vanliga skákterningur sum á chabasitt, men skeivari. Mong onnur krystallskap koma eisini fyri. Eitt eyðkenni er, at tað rýkur, tá køld tynt sýra verður dryppað á. Klárar kalsitttinnur býta ljós í tvey (dupultspatt).
Kloyving: 3 vegir á 74 gradir
Herða: 3
Litur: Lituleysur, kann hava ljósan hjálit
Evnistyngd: 2,5
Krystallfylki: Tríhalt
Skin: Glas
Annað: Hevur dupult ljósbrot


text:
Sverri Egholm
31.01.2018 - 18:44
Tíðindi > Samfelag & Politikkur > Kommunalpolitikkur
Á býráðsfundi á Tvøroyri í kvøld vóru nevndirnar valdar av nýggjum, tí Kristin Michelsen, borgarstjóri, hevur mist meirilutan í býráðnum.
Tað visti útvarpið í kvøld.
Allar nevndirnar eru skipaðar, og nýggi meirilutin í býráðnum meirlutan í nevndunum.
Í fíggjarnevndini var lutakast um triðja sessin. Kristin Michelsen er sum borgarstjóri føddur formaður í nevndini, men lutakast var um triðja sessin, tí tveir valbólkar eru um hann.
Lutakastið var millum Bjarna Hammer og Anitu Vibergsdóttir. Bjarni Hammer úr nýggja meirilutanum vann lutakastið, og hevur tí saman við Kristinu Roest meiriluta í fíggjarnevndini.
Hinar nevndirnar eru eisini skipaðar, og har hevur nýggi meirilutin í býráðnum meirlutan í nevndunum.


text:
Áki hevur skrivað undir nýggjan tvey ára sáttmála
ítróttur09-02-2018 - 16:04 - Jóanis Albert Nielsen
Áki Egilsnes sum skifti til íslendskan hondbólt í august í fjør, hevur í dag skrivað nýggjan sáttmála við KA úr Akureyri.
Felagið skrivar á heimasíðuni, at Áki hevur spælt væl í vetur hóast hann hevur verið darvaður av skaða.
Í viðmerking við jn.fo sigur Áki: - Mær dámar væl í íslandi og Akureyri. Eg eri eisini komin øðiliga væl inná liðið og havi fingið fulla spælutíð. Eg haldi at eg kann menna meg nógv her í íslandi, og er hetta ein góð byrjan hjá mær um eg skal koma longri sum hondbóltsspælari.
Vinstrahendi bakspælarin úr Vestmanna verður at síggja í Íslandi tvey tey komandi árini.


text:
Orð og lag: Árni Jacobsen
1. Skjótt hetta hús mítt fellur her,
tó, nær tað verður, dult mær er,
so veit eg tó, at Harri mín
tann dag meg kallar heim til sín.
2. Skjótt silvurskálin brotna má,
og ei sum nú eg syngi tá,
tann songur, ið av øllum ber,
sum ljóð av mongum vøtnum er.
3. Skjótt hetta likam gerast má
til dust, sum tað er komið frá.
Tá sál mín loyst um portrið fer
til staðin, sum til reiðar er.
4. Skjótt Harrin aftur koma skal
at heinta skaran uttan tal.
Tann, ei við Gud forlíktur er,
til dómin æviga tá fer.


text:
Steinstólpa heldur til bæði í bø og haga. Hon sæst væl og er eyðkend við svarta og hvíta velinum.
Steinstólpa heldur til í haganum og etur mest flogkykt.
Í bútíðini um várið og um summarið er lætt at kenna mun á steggja og bøgu. Tá er steggin blágráur um bakið, hevur hvíta brúnarrípu, svarta eygnarípu og er svartur um vangan og veingir.
Um heystið eru steggin og bøgan næstan eins, brún um bakið og annars mest gulbrún.
Steinstólpa er flytifuglur. Um veturin heldur steinstólpa til suðuri í Marokka í Afrika, tí har er heitari enn her hjá okkum. Hon kemur til Føroya á summarmála, tann 14. apríl.
Steinstólpa ger reiður úr grasi, ull ella fjaðrum. Hon verpur 5-6 blá egg. Tá ið 14 dagar eru farnir, koma ungarnir út. Bøgan matar teir vanliga. Steggin situr bara stutt frá reiðrinum og letur fyri teimum.
Tá ið ungarnir eru floygdir, flýgur steinstólpan aftur til Afrika.
Steinstólpa
- Longd: 17 cm
- Vekt: 30 g
- Flog: 25-32 cm
- Egg: 5-6


text:
Erhard Jacobsen er føddur í Sørvági í 1949.
Hevur prógv sum bókavørður og seinni cand.scient.bibl., umframt tikið prógv sum teldustøðingur.
Hevur starvast á Føroya Landsbókasavni og Býarbókasavninum.
Var skrivari og formaður í Starvsmannafelagnum 1986-90.
Hevur starvast á Bókadeild Føroya Lærarafelags 1992-1994 og seinni parttíð frá 1996-2007.
Starvast nú sum leiðari, ráðleggjari og lærari.
Útgávur:
1986 Sankta Frans skúli. Skúlablaðið. Serblað
2006 Og so veit eg eina vakra søgu. Bókadeild Føroya Lærarfelags 1956-2006.


text:
el | net
Tlf: 60 00 60
elnet@elnet.fo
Umsiting
bokhald@elnet.fo
Búðstaður
Slættanesgøta 11
100 Tórshavn
El|Net er ein av størru el-innleggjarafyritøkunum í Føroyum.
Bernhard H. Petersen, Ólafur Debes og Poul Erik Johannesen stovnaðu fyritøkuna í 2006, og í dag telur starvsfólkahópurin 31 fólk.
Vøksturin hevur øll árini verið støðugur og organiskur. Ein av fremstu orsøkunum til hetta er uttan iva, at breiddin í eigaraskarðanum tryggjar støðufesti og fasthaldan av eini breiðari vitan í fyritøkuni.
Samstundis hevur hetta skapt gróðrarlíkindi fyri støðugari førleikamenning, soleiðis at vit í dag kunnu bjóða tænastur innan allan el-ídnaðin.
Fyritøkan hevur høvuðssæti í Havn, har vit hava ein rúmligan bygning við stórum nýtslumøguleikum. Hartil hava vit eisini bygning við tilhoyrandi beding í Vestmanna.
Vit hava lyftubil, sum verður nýttur til arbeiði við høgum bygningum, el-steyrum v.m.


text:
Navn: Hulda 2
Skrásetingar nr.: FR93108
Folağ: 1993
Kyn: Ryssa
Litur: Svørtbrún
- hevği litgenini E- aa toto --
Stongmát: ?
Sinnalag: Sera fitt og blíğ
Eigari: Anna Louisa Joensen - Argir
- Er hjá Anniku av Rana - Trongisvágur
Fortíğ: Jóanis Nielsen í Sandavági keypti Huldu1, tá hon var kviğin viğ Huldu2. Stutt eftir Hulda2 varğ folağ, doyği Hulda1 og tí varğ Hulda2 eisini uppkalla eftir henni.
Januar 2012 keypti Anna Louisa Joensen hana.
Heystiğ 2012 varğ hon koyrd til Trongisvág, har hon gongur saman viğ Rana.
Avkom:
? - FR10104


text:
Kundi tú hugsa tær eitt walk-in closet,
men ivast í hvar tú fært keypt slíkt innbúgv?
- Vit hava tað!
Í stóra myndasavninum niðanfyri, hava vit samla nógv ymiskt, ið vit halda er viðkomandi til eitt walk-in closet. Her finnur tú m.a. hillasystem, skinnarasystem, garderobusystem, klædnastativ, skógvastativ, reolir, ljós, spegl, accesories o.m.a. Innbúgvið er partur av okkara úrvæli, og hava vit vanliga ein stóran part á goymslu.
Viðmerkt er við hvørja einstaka mynd um vøran vanliga er á goymslu, ella ikki á goymslu. Prísir kunnu upplýsast við at seta teg í samband við Inventar Tænastuna.
[Fyrivarni verður tikið fyri villum]
Trýst á mynd fyri fulla stødd.


text:
Talan er um útbygging av fjarhitanetinum hjá Fjarhitafelagnum. Útbyggingin umfatar høvuðsleiðingar frá...
Bakkafrost byggir nýggja smoltstøðina á Strond. Hendan smolstøðin er ein liður í...
Talan er um ein nýggjan sjúkrahúsbygning, ið verður umleið 12.000 fermetrar til...
Marine Harvest byggir nýggja smoltstøðina á Hellunum. Hendan smolstøðin er ein liður...
Sunda Kommuna byggir nýggjan skúla í tveimum hæddum við skúlastovum, bólkarúmum, bókasavni,...
Fjarhitafelagið leggur fjarhita um Sandá, til býlingarnar undir Kongavarða. Byggiharri: Fjarhitafelagið Ráðgevarar: SMJ Ráðgevandi...
Klaksvíkar kommuna arbeiðir við at brúka meir varandi orku í kommununi. Stórar...
Bakkafrost byggir nýggja smoltstøðina á Viðareiði. Hendan nýggja smolstøðin er ein liður...
Fyri at nøkta El-tørvin í Suðuroynni verður orkumátturin á Vágsverkinum øktur. Talan...
Hvannasunds kommuna hevur latið nýtt kirkjuhús byggjað. Tørvur hevur leingi verið á...
Nýggi skúli skal endurnýggja hølisviðurskiftini hjá skúlanum á Ziskatrøð. Umframt tað skal...
Bakkafrost letur byggja nýtt virki til bæði krivjing og lidnavørur á Glyvrum....
Fyri at økja um vatnmongdina á eystara armi á Skálafjørðinum, bleiv ein...
Bygningurin, ið nýliga hevur fingið nýggja fasadu, skal innrættast av nýggjum til...
Eysturkommuna byggir nýtt býráðshús. Húsini verða bygt á Oyruni í Norðagøtu og tað...
Talan er um útbygging av fjarhitanetinum hjá Fjarhitafelagnum. Útbyggingin umfatar høvuðsleiðingar í...
Talan er um eina um- og útbygging av bygninginum í Sortudýki hjá...
Nýggj hitamiðstøðin hjá Fjarhitafelagnum í Klingruni verður við grønari orku. Um tann...
Í sambandi við at útbúgvingartilboðið ísv matvøruútbúgvingina er økt, er tørvur á...
Verandi miðnámskúli á Kambsdali verður útbygdur við hølum til kreativar lærugreinar og...
Talan er um útbygging av verandi oljuskipan hjá EFFO á Vága floghavn,...
Stórur tørvur er á vardum bústøðum til fólk við skerdum førleikum. Hetta...
Eftir at turbinurnar á Fossáverkinum í Vestmanna eru renoveraðar, er sjálvur bygningurin...
Tekniski Skúlin í Tórshavn, Føroya Handilsskúli og Føroya Studentaskúli hava leingi havt...
Ein depil verður bygdur í Eysturoynni til børn og ung við fjølbreki. Depilin...
Nýggjur Musikkskúli við Landavegin. Talan er um ein høvuðsbygning við venjingarhølum umframt...
Nýggja fimleikahøllin við Løkin í Runavík verður samanbygd við gomlu ítróttahøllina. Umframt...
Stórur tørvur er á vardum bústøðum til fólk við skerdum førleika. Hetta...
Í sambandi við, at Fjarhitafelagið hevur gjørt avtalu um at veita fjarhita...
KJ Elráð hevur projekterað allar ljós-, kraft-, veikstreyms- og brunatekniskar innleggingar í samkomubygninginum....
Grunnurin Qaamasoq hevur staðið fyri bygging av nýggjum leguhúsi í Nimerialik, sum...
Nýggja røktarheimið í Vestmanna er innrættað við búrúmum við tilhoyrandi setstovum. Øll...
Ein av nýggju stóru byggiverkætlanunum hjá Tórshavnar Kommunu er eldradepilin Yviri við...
Gamli og serstaki ídnaðarbygningin á Drelnesi verður umbygdur til eitt nútímans tónleika-...
Nýggja útstykkingin við 200 fermetra grundstykkjum í Tórshavnar kommunu verður skipað við...
Elveitingareftirlitið bjóðaði út “Loyvi til framleiðslu av ravmagni úr vindorku” í mai...
Apoteksverkið byggir nýggj framleiðsluhøli til heilivágsframleiðslu á Staravegi í Havn. Hølini verða...
SMJ luttekur í kanningararbeiðinum at fremja orkusparingar í almennum bygningum. Føroya Landsstýri...
Bygningurin hjá Lívdini verður bygdur í byggistigum. Hetta byggistigið umfatar betonkonstruktiónir. Bygningurin...
Verkætlanin umfatar íbúðablokkar og raðhús. SMJ hevur staðið fyri projektering av kloakk,...
Orkuskráseting av bygningum í Tórshavnar kommunu Ánari: Tórshavnar kommuna Ár: 2008 Tórshavnar...
SMJ hevur staðið fyri projekteringini av nýggju sjóhitapumpuskipanini. Verkætlanin er gjørd í...
Fiskivinnuskúlin hevur í mong ár húsast í smærri hølum ovarliga í Vestmanna....
Ein av nýggjastu miðnámsskúlum í landinum liggur í Hovi. Bygningurin er útgjørdur...
Tekniski Skúli bleiv útbygdur fyri at nøkta stóra tørvin á nútímans undirvísingarhølum....
Fyri Vágatunnilin 2001 og Norðoyatunnilin 2006 hevur RM Bólkurin/SMJ gjørt tilbúgvingarætlanir í...
Verkætlanin inniheldur um- og uppíbygging av verandi skúla. Verkætlanin hevur sum royndarverkætlan...
Umbyggingar á Landssjúkrahúsinum byrjaðu í november 2006. Verkætlanin at nútímansgera forhøllina á...
Nýggi barnaskúlin við Løgmannabreyt er helst fyrsta verkætlan í Føroyum, har útbjóðingartilfarið...
Í 2005 bygjaði Seqi Olivine verkætlanin í Fiskifjørðinum í Grønlandi, har ein...
Arbeiðið at gera nýggja útleiðing av høvuðskloakk í Kúrdali byrjaði í 2005....
Høvuðssætið hjá Føroya Tele varð handað byggiharranum í 2003. Byggingin varð, sum...


text:
1.-2.og 3. flokkur hevur verið á seturskúla í Hósvík.
Vit fóru við bussi frá skúlanum mikumorgunin kl. 08.30. Komin norður fingu vit alt uppá pláss í bygdarhúsinum, har vit gistu. Síðan fóru vit ein túr. Vit gingu niðan á Botn, har vit ótu matpakka, spældu í ánni og hugnaðu okkum. Veðrið varð gott og sólin kom eisini fram.
Seinnapartin fóru vit oman í ósan. Vit høvdu tveir gummibátar við okkum, so vit stuttleikaðu okkum óført. Veðrið varð betri og betri, sólin vermdi væl og tað var gott, tí karmarnir vóru nógvir, tey flestu vóru vát inn á skinnið.
Vit spældu nógv í skúlagarðinum og á spæliplássinum í barnagarðinum. Eisini vóru nógvir fótbóltsdystir leiktir á FIFA vøllinum omanfyri skúlan, har Hósvíksbørn eisini vóru við.
Gott at røsk foreldur komu norður at gera okkum ein góðan døgurða, høvdu bakað bollar og fleiri góðar køkur sum smakkaðu óføra væl.
Um middagsleitið hósdagin vóru vit aftur í Kollafirði, væl nøgd og samd um, at vit høvdu havt ein sera góðan túr. Vit vilja fegin sleppa aftur á seturskúla næsta skúlaár.


text:
Tíðindaskriv
11.05.2018 - 08:17
Ítróttur > Ítróttur > Parasport
Í døgunum 11. og 12. mai verður skipað fyri Norðurlendameistaraskapi í Boccia í høllini á Nabb í Tórshavn.
Rigmor Dam, landstýriskvinna í mentamálum og verji fyri Parasport Føroyar, setir kappingina kl 8:30 fríggjadagin 11. mai.
Tilsamans eru 112 ítróttafólk og leiðarar úr øllum norðanlondum. Samlaða talið er omanfyri 150 fólk, sum eru virkin til tiltakið, tá dómarar, linjudómarar v.m. eru íroknað.
Kappast verður í tveir dagar og endar kappingin við heiðursmerkjahandan leygardagin umleið kl 15.
Øll eru vælkomin í høllina at hyggja eftir kappingini, sum er ókeypis at koma inn til.


text:
Leys størv
Próvskeið í føroyskum
verða skipað við heimild í Kunngerð nr. 85 frá 9. juni 2009, (kap.3). Skeiðið er ætlað teimum, ið hava føroyskt sum móðurmál og hava gingið í miðnámsskúla ella samsvarandi. Á skeiðinum verður undirvíst í at nýta málið sum amboð á ein góðan og fjøltáttaðan hátt í arbeiði og gerandislívi og fyri at fáa betri fatan av føroyska málinum. Skeiðið byrjar aftur 11. september 2012 og heldur áfram 18 vikur til 26. februar 2013, sí nærri undir lýsing fyri føroyskt omanfyri og á skeiðslýsingin
Cambridge skeið í enskum
hava seinastu 31 árini verið boðin út frá Fróðskaparsetrinum, bæði til studentar setursins og til almenningin. Í 1982 fekk Tórður Jóansson góðkenning sum Local Secretary fyri Cambridge, við Fróðskaparsetrinum sum Examination Centre. Síðani hava fleiri enn 700 fólk verið á teimum ymsu skeiðunum. Nógv hava brúkt møguleikan at fara til próvtøku og hava síðani fingið prógv fyri sín førleikan í enskum. Á vári 2002 tók Sharon Christiansen við sum Local Secretary, eftir at hava undirvíst á skeiðnum í fleiri ár. Faldarin fyri 2014/15 fæst her
Tilmelding til skeið
Niðanfyri ber til at melda seg til almennu próvskeiðini, sum Fróðskaparsetrið skipar fyri.
Eisini ber til at venda sær til Setursskrivstovuna, J.C. Svabos gøtu 14, postrúm 272, 110 Tórshavn og biðja um umsóknarblað.


text:
Ein løtt og lekkur konfekt, sum hóskar seg til øll tíðarskeið á árinum. Tó plagar mamma altíð at gera hetta á jólum. Eg sum helt at mær ikki dámdi dadlur… Nú elski eg dadlur og hetta er farligt at hava... Continue reading →
Eftirsum at tað er 2.sunnudagur í advent, so liggur tað líka til høgra beinið, at deila eina lekkra uppskrift við tykkum: Hendan má koma undir eina “jólaliga” brownie. Her er nemliga bæði nougat og marcipan kavabóltar í, umframt restina av... Continue reading →
Endiliga vikuskifti, og onki er so lekkurt sum at vakna leygarmorgun! Hevur tú hug at diggast í køkinum, so havi eg okkurt lekkurt til tín. Heimsins lættasta konfekt? Tilfar 200 g marcipan 200 nougat 50 g ósaltaðar pistacienøtur Arbeiðsháttur Rulla... Continue reading →
Bláberjamuffur við marcipan og hvítari sjokulátu Nú varð tað mín túrur, at hava køku við til mínar fittu floksfelagar. Tá skal tað helst verða okkurt, sum er lætt at hava við sær. Muffir eru lættar at gera, og man kann... Continue reading →


text:
25.11.2016 |
Broyting í busskoyringini úr Sandavági
Í sambandi við at arbeiðið at gera rundkoyring í Sandavági er byrjað, er broyting í busskoyringini
Arbeiðið at gera rundkoyring í Sandavági er byrjað
Í sambandi við arbeiðið at gera eina nýggja rundkoyring í Sandavági er neyðugt at víðka um verandi arbeiðsøkið frá komandi mánadegi 28. november 2016 at rokna, og so leingi arbeitt verður.
Í hesum tíðarskeiði verða ferðsluviðurskiftini broytt soleiðis, at høvuðsíbindingin til eystaru síðu av Sandavági verður stongd fyri allari ferðslu. Á kortinum omanfyri sæst, at tað er Hammershaimbsvegurin (við kommunuskrivstovuna), ið verður stongdur, og hvar ferðslan kann koyra ístaðin. Á vegateininum frá Steigabrekku 22 til Sarpaveg 1 verður ferðslan stýrd við ljósregulering í dagtímunum. Parkeringsforboð verður við ljósreguleringina.
Fyri at minka um ferðsluna, meðan arbeitt verður, verður eyka skúlabussur settur inn, soleiðis at allir skúlanæmingar kunnu taka bussin í skúla á morgni.
Um veðrið er til vildar, fer hetta arbeiðið at taka umleið tvær til tríggjar vikur at gera.
Eyka bussur er settur inn á morgni og øll børn úr Sandavági sleppa við bussinum
Bussur 2: 07.45 frá Gamla skúla
Bussur 2: 07.47 frá Miðstaðarøkinum
Bussur 1: 07.47 frá Barnagarðinum (hetta er um 3 minuttir fyrr enn nú) #
Bussur 1 & 2: 07.50 úr Sørpum ( hetta er 2 min seinni enn nú) #


text:
Orð: Ellen K. Bradford
Lag: Edward H. Phelps
Týtt: Victor Danielsen
1. So eym og so søt var hans kæra rødd,
sum kallaði milt á meg:
Um markið nú stíg!
Tað er bert eitt stig,
eg bíði at frelsa teg.
Niðurlag:
Eina eitt stig – hoyr hitt dýra orð:
Alt er til reiðar, áh, kom til hans borð!
Ófrelsti her,
veitst tú, at bert er
eitt stig millum teg og Jesus?
2. Mín synd er so stór og mín trúgv so veik!
So ljóðar mangt svar í dag;
kom eina, og ei á teg sjálvan hygg,
Guds tilboði svara ja!
3. Mítt hold er so veikt, og so myrkt er alt,
og vegin eg síggi ei!
Men Jesus er sterkur, og ljós er hann,
og hann er hin lívsins leið.
4. Ja, hvar skal eg fara um ei til tín! –
Hvør gott, um tað svarið varð –:
Eg síggi tín deyða og tíni sár,
og frelstur eg eri har!


text:
Áhh sum eg havi glett meg at víst tykkum hesa uppskriftina. Hon hevur verið á mínum “to-do lista” alt ov leingi og fyri einari tíð síðani, fann eg endiliga eitt høvi, til júst hesa køkuna. Tað kravdi faktiskt ein innsats at finna okkurt av tilfarinum. Eg veit faktisk ikki ordiliga um alt tilfari eg havi brúkt, plagar at verða brúkt soleiðis, men eg kann heilsa og siga at tað eydnaðist væl og køkan bleiv etin, øll sum hon var.
Tilfar
170 g smør
3 dl sukur
3 egg
4,5 dl mjøl / 250 g
2 tsk bakipulvur
3 tsk vaniljusukur
1/2 tsk natron
1 tsk salt
2 dl mjólk
Set ovnin á 175 stig luft.
Koyr alt tað turra tilfarið í ein bolla. Í einum øðrum bolla pískar tú fyrst bleyta smørið og sukrið. Síðani koyrir tú eitt egg í, í senn og pískar væl ímillum. Koyr nú turra tilfarið spakuliga í og píska væl. Enda við at koyra mjólkina í blandið.
Tú hevur tørv á tveimum spring formum áleið 20-22 cm. Tann eini hjá mær var eitt sindur størri, men eg skeri at líka væl kantarnar av køkubotnunum, tá teir eru bakaðar, so hetta bilaði ikki. Tað geri eg, fyri at fáa botnarnar av verði júst líka stórir og beinar. (hetta kanst tú brúka ein tallerk til)
Smyr formarnar við smør ella olju. Tað riggar væl at koyra eitt sindur av mjøli í aftaná, soleiðis at tað festur seg á smørið. Hetta ger tað lættari at fáa køkubotnin frá forminum, tá hann er bakaður. Deil deiggið í báðar formarnar og baka í 25-30 minuttir.
Tá botnarnir eru bakaðir, letur tú teir kølna.
Frosting
200 g rómaost
160 g smør
250 flormelis
2 tsk vaniljusukur
150 g “Odense dessert masse med pistaciesmag” HETTA
Pistacie nøtir
Píska alt tilfarið saman, so tað fær ein passaligan bleytan konsistens.
Legg nú fyrsta botnin á køkufatið. Smyr eitt tjúkt lag av smørkreminum omaná, stroy eitt sindur av hakkaðum pistaciunøtum omanyvir og legg síðani næsta botnin á. Nú smyrt tú eitt tunt lag yvir alla køkuna, og stillar hana í køliskápið í minimum ein tíma. Hetta gera vit, so tað skal verða lættari at smyrja alt smørkremið omanyvir hana. Um tú ikki setur hana á køl ímillum, fara molarnir av køkuni, at blanda seg uppí smørkremið, tá ið tú smyrt.
Tá tú tekur køkuna út úr køliskápinum, er klárt at koyra restina av smørkreminum omanyvir. Tú kanst saktans gera okkurt vakurt mynstur við ein sproytiposa. (hetta eydnaðist ikki so væl hjá mær, tí mítt smørkrem bleiv eitt sindur ov tunt, tá eg valdi at koyra meira av pistacie massuni í). Ansa eftir við at koyra ov nógv av pistacie massuni í, tí hon tynnir smørkremið.
Sìðani endar tú við at stroya restina av pistacienøtunum omanyvir, og so er klárt at borðreiða. Køkan kann saktans halda sær í nakrar tímar í køliskápinum. (og smakkar eisini fínt dagin eftir)
Vælgagnist!
M&K


text:
FarGen-verkætlanin liggur undir Ílegusavninum. Ílegusavnið er ein samskipandi eind innan heilsuverkið, sum skipar, byggir upp og fyrisitur ættarbandsskránna, diagnosuskránna og vevnaðarskránna. Ílegusavnið viðger eisini umsóknir um at granska í skráunum. Gransking í ílegum hjá einum persóni, sum býr í Føroyum, kann sostatt bert verða framd av teimum, sum hava sáttmála við Ílegusavnið.
Fyri at fáa atgongd til dáturnar frá FarGen-verkætlanini, krevst góðkenning frá Ílegusavninum, Vísindasiðsemisnevndini og Dátueftirlitinum.
Les meira um virksemið hjá Ílegusavninum í Ílegulógini.
Vitja heimasíðuna hjá Ílegusavninum.


text:
9.5.18
Enn er krút í gamlamannafilmum í Cannes
Aktuella plakatin fyri filmstevnuna, sum á 71. sinni er í Cannes í hesum døgum, tekur støði í franska filminum Pierrot le Fou, sum nýbylgjumeistarin Jean-Luc Godard gjørdi í 1965. Hann er enn frammi, 87 ára gamli Godard, sum á heimasíðuni hjá filmstevnuni í Cannes er endurgivin soleiðis:
Seinastu tvey árini hevur søguligi leikstjórin, Jean-Luc Godard, verið í ymsum arabiskum londum, so sum Tunesia, at gera filmin Le livre d'image, Myndabókin. Sagt verður, at filmurin er ein rannsakan av nýggja arabiska heiminum. Upprunaliga, tað vil siga í trýssunum, var styrkin hjá Godard at gera marxistiskt-kveiktan film, sum altíð var í andsøgn við Hollywood og ráðandi rákið. Hin eins revsandi amerikanski Spike Lee (f.1957) er eisini við í høvuðsskránni í dag, har hann vísur BlacKkKlansman, sum byggir á krimiskaldsøgu um Ku Klux Klan.
Í ár er eisini vert at hefta seg við, at Netflix er blakað út úr Cannes. - Films- og sjónvarpsrøðir eru ídnaður, biograffilmur er skaldskapur, segði stevnuleiðarin Thierry Frémaux, nú filmstevnan byrjaði í Cannes í gjár og heldur á til 19. mai. Tað merkir at filmar sum Roma (Alfonso Cuarón), They'll love me when I'm Dead (Morgan Neville), Hold the Dark (Jeremy Saulnier), seinasti filmurin hjá stórmeistaranum Orson Welles The Other Side of the Wind, og ikki minst Norway, sum hin víðagitni bretski filmsleikstjórin Paul Greengrass hevur gjørt við støði í Utøya, ikki verða vístir í Cannes. Í Norway spælir Anders Danielsen Lie hin ónevniliga Breivik, sum onnur bara kalla ABB, og Jon Øigarden er Geir Lippestad. Norway, sum ikki verður vístur í Cannes, er tí settur á skránna Alla sálnadag 2. november.
Avstralska Cate Blanchett er dómsnevndarformaður í almennu kappingini í Cannes ár. Tveir aðrir dómsnevndarlimir, sum skulu taka støðu til teir 21 filmarnar í høvuðskappingini, eru kanadiski Denis Villeneuve og russiski Andrej Zvjagintsev, sum fólk kenna úr Filmsfelagnum. Teir 21 filmarnir í høvuðskappingini eru:
Todos lo saben, Spania (Asghar Farhadi)
Yomeddine, Egyptaland (A.B. Shawky)
Leto, Russland (Kirill Serebrennikov)
Plaire, aimer et courir vite, Frakland (Christophe Honoré)
Cold War, Pólland (Pawel Pawlikowski)
Le livre d'image, Frakland (Jean-Luc Godard)
Ash is Purest White, Kina (Jia Zhang-Ke)
Les filles du soleil, Frakland (Eva Husson)
Three Faces, Iran (Jafar Panahi)
Lazzaro felice, Italia (Alice Rohrwacher)
Shoplifters, Japan (Hirokazu Kore-eda)
Asako I & II, Japan (Ryûsuke Hamaguchi)
BlacKkKlansman, USA (Spike Lee)
En guerre, Frakland (Stéphane Brizé)
Under the Silver Lake, USA (David Robert Mitchell)
Burning, Suðurkorea (Lee Chang-Dong)
Dogman, Italia (Matteo Garrone)
Capharnaüm, Libanon (Nadine Labaki)
Un couteau dans le Coeur, Frakland (Yann Gonzalez)
Ayka, Kasakstan (Sergei Dvortsevoy)
The Wild Pear Tree, Turkaland (Nuri Bilge Ceylan)
Uttan at vera við í kapping, synir danski Lars von Trier ræðufilmin The House That Jack Built, sum Filmsfelagið ætlar at vísa í november. Endafilmur í hesi kappingarleysu Cannesskrá er The Man Who Killed Don Quixote, sum Monty Python maðurin Terry Gilliam hevur arbeitt við í mong Harrans ár. - Nú verður tað, sigur hann.
Umframt filmin hjá Lars von Trier, er av norðurlendskum áhuga vert at leggja til merkis, at norski Joachim Trier er dómsnevndarformaður í altjóða filmsummælara nevndini. Har vísa tey íslendska filmin Kona fer í stríð (Benedikt Erlingsson).
Undir heitinum Special screenings sýnir Wim Wenders ein film um pávan, sum hann kallar: Papst Franziskus - Ein Mann seines Wortes.


text:
Tað eru mong, ið siga: “Hví kemur tú við hesum nú? Tú mást gloyma tað, ið hent er, og koma víðari. Tað er so langt síðani …”
Ja, soleiðis siga tey, ið ikki skilja, at tú hevur verið nívdur av skommini í øll hesi árini, at tú hevur mist allan barndómin, at tú hevur opin og bløðandi sár, at tú hevur mist førleikan til at elska, at tú hevur plágast av ótta og ræðslu í øll hesi árini.
Tað er ongantíð ov seint at bróta tøgnina. Sig tað við onkran, tú hevur álit á, ein av næstrafólki tínum, ein vin ella vinkonu.
Tú kanst eisini ringja ella skriva beinleiðis til KRIS ella seta teg í samband við aðrar líknandi stovnar.


text:
Hetta var mítt fimta ár á Roskilde
Festival, og tað var enn eina ferð sera gott. Hvørt ár royni eg at
sammeta árini og finna útav, hvat hevur verið tað besta árið.
Eg komi tó hvørja ferð til somu niðurstøðu; hvørt ár er
øðrvísi – camp, tónleikur, veður, hýrur o.s.fr.
Í ár var eg saman við 8
floksfeløgum frá universitetinum, og tað var stuttligt at deila Roskilde við teimum.
Hvørt kvøld í upphitingar døgunum høvdu vit eitt tema. Vit
høvdu sailor, militer, country og toga tema, og hettar var við til
at gera hvørt kvøld serligt, øðrvísi og nógv for stuttligt!
Tónleika dagarnir eru mínir yndis dagar, og aftaná fýra upphitingar dagar komu teir væl við.
Hósdagurin var fínastaslag. Eg hoyrdi Vinnie Who opna Orange, sum altíð er nakað serligt – so er man í gongd! Bestu konsertirnar hendan dagin vóru Kendrick Lamar og Disclosure. Kendrick Lamar var sera hjástaddur og hevði fólkið við sær. Disclosure var á Apollo og fólk vóru við uppá tað frá byrjan!
Tað, sum skuffaði hendan dagin var INGRID feat. Lykke Li, Peter Bjorn and John, Mike Snow, Coco, J. Åhlund and guests. Tey spældu á Orange klokkan 01.00, og eg væntaði at tað fór at vera lív í. Tað var tað ikki – vit gjørdust bæði troytt og køld eftir eina løtu. Konsertin var fløkjaslig, og ein fataði ikki heilt, hvør var á pallinum. Eftir Lykke Li hevði spælt, rýmdu vit. Eg haldi, at um konsertin hevði verið fyrr um dagin, hevði tað riggað betri.
Fríggjadagurin var sera góður! Dagurin byrjaði við, at vit chillaðu til Marie Key. Síðani gingu vit runt og hugdu í handlar. Síðani spældi Bobby Womack, sum vit lurtaðu eftir meðan vit sótu í kø til Rihanna. Fleiri hava verið skeptisk um, at hon skuldi spæla á Roskilde, tí hon ikki passar inn. Eg stóð í pittinum við tveimum góðum vinkonum, og vit høvdu tað sera stuttligt til konsertina. Tað var eitt ball í pittinum, og øll vóru við uppá tað. Samanspælið millum hendan hýrin og sjálva Rihanna gjørdi konsertina fantastiska. Síðani fóru vit beint yvir til Crystal Castles og seinni til Simian Mobile Disco. Báðar hesar konsertirnar vóru feitar, og hetta var eitt gott framhald av Rihanna.
Leygardagin hoyrdi eg Quadron, sum er stuttligur gentu poppur. Eg hoyrdi eisini eitt brot av Metallica, men skundaði mær yvir til Sigur Rós. Tað eri eg sera glað fyri, tí hendan konsertin var eitt hæddarpunkt fyri meg á Roskilde 2013. Aftaná hesa rørandi konsertina, gekk leiðin yvir til Chase & Status á Orange. MC Rage, sum var front figur til hesa konsertina, dugdi sera væl at fáa fólkið við, og ein kundi ikki lata vera við at dansa. Leiðin gekk síðani til Apollo, har fleiri diskarar diskaðu.
Sunnudagur var síðsti dagur, og hendan dagin komu Solveig og Knút ein túr framvið. Vit hoyrdu James Blake, Azealia Banks, Woodlands og Kraftwerk saman. Veðrið var av tí fagrasta hendan dagin, og James Blake klokkan 14.30 á Orange við brennandi sól var ikki minni enn fantastiskt! Azealia Banks koyrdi tað heim, og at enda Roskilde 2013 við Kraftwerk var stórsligið!
Alt í alt kann eg róliga siga, at Roskilde 2013 var eitt fantastiskt ár!
Eg tók video til nakrar konsertir, og havi savnað klippini saman í hesum video'num.


text:
OGNIR til sølu/leigu
BYGDARRÁÐSFUNDIR
LÝSINGAR
Arbeiðsfólk at sláa
freist at søkja: 23.05.2018
Námsfrøðingur til dagstovnaøkið
freist at søkja: 30.05.2018
Reingerðarfólk til Látipípuna
freist at søkja: 30.05.2018
KORT
VEÐRIÐ
Fótbóltsdystur
12.07.2006
Sunnudagin á Fjarðastevnu skipaði VÍF fyri fótbóltsdysti ímillum bygdarráðini í Vestmanna og Kvívík. Bæði liðini høvdu umframt bygdarráðslimir eisini starvfólk við á liðunum.
Jacob Vestergaard, landsstýrismaður í kommunumálum, var dómari.
Liðið hjá Vestmanna Kommunu byrjaði bragdligari, og legði seg skjótt á odda. Vestmannaliðið var væl betur í fyrra hálvleiki, sum liðið vann 5-1!
Men í seinna hálvleiki var vent í holuni - nú var tað liðið hjá Kvívíkar Kommunu, sum trýsti á fyri at minka um munin, og tá toppskjúttin á vestmannaliðinum bleiv skaddur, sá einki serligt út. Verjan stóð tó ímóti trýstinum, so tá avtornaði, høvdu vestmenningar vunnið dystin 5-3!
Eftir dystin var togtogan ímillum liðini. Eftir at hart hevði leikað á í fyrstani, har fyrst varð togað annan vegin og síðani hin vegin, kláraðu kvívíkingar at toga vestmenningar um strikuna og vunnu harvið togtoganina!
Tá kappingarnar vóru lidnar, fingu liðini heiðursmerki frá forkvinnuni í VÍF, og síðani bjóðaði borgarstjórin í Vestmanna luttakarunum oman í kommunuhúsini til eina máltíð.
Sum heild varð tiltakið væl eydnað. Veðrið var av tí allarbesta, og rættuliga nógvir áskoðarar vóru og hugdu - so kanska er hetta eitt tiltak, sum er vert at endurtaka!
Vestmanna Kommuna takkar Kvívíkar Kommunu fyri luttøkuna í tiltakinum.
KOMMUNUSKRIVSTOVAN
Vestmanna kommuna
Bakkavegur 8
Postboks 91
FO-355 Vestmanna
Tel. +298 770 100
Fax +298 770 101
vestmanna(a)vestmanna.fo
Kommunuskrivstovan er opin:
mánadag-fríggjadag
kl. 9.00 - 15.00
Kontunummur
Eik Banki: 9181-123.097.4
Bank Nordik: 6460-110.628.9
Suðuroyar Sparikassi: 9870-997.298.7
Barnaansing: 6460-156.028.1
Staðið FM 101
Sunnukvøld frá kl. 21
Hóskvøld frá kl. 21 (endursendingar)


text:
Magni Mohr givið út bók um treystivenjing
Fitness Testing In Football er heitið á nýggjari bók, sum Magni Mohr hevur skrivað saman við danska professaranum Jens Bangsbo.
Bókin, sum er skrivað við støði í vísindaligu kanningunum hjá Magna Mohr og starvsfeløgum hansara, er ein praktisk bók, ætlað fótbóltsvenjarum. Talan er um lýsingar av ymsum testum, sum geva mát fyri, hvussu væl spælarararnir klára seg á ymsum økjum.
Til ber at lesa um bókina á soccerfitness.com og at hoyra eitt longri innslag í sendingini Góðan Morgun Føroyar.
Magni Mohr arbeiðir sum granskari á Sport and Health Sciences, College of Life and Environmental Sciences, University of Exeter.
Les um Magna Mohr í Heilagrunninum.


text:
Samfelagsábyrgd
BankNordik tekur samfelagsábyrgd við støði í tí hugsan, at virksemið skal vera eitt positivt íkast í einum handilsligum samanhangi og á tann hátt sampakka við grundleggjandi handilsskap og strategi hjá bankanum. Samfelagsábyrgdin í BankNordik sprettur sostatt úr tí grundfatan, at okkara yvirskipaða ábyrgd snýr seg um at reka effektivt og ábyrgdarfult banka- og tryggingarvirksemi. Vit meta samfelagsábyrgdina at vera ein natúrligan lið í strembanini eftir støðugt at skapa teimum størstu áhugapørtunum í samtakinum virði og leggja tí dent á øki, har tað handilsliga hevur tætt tilknýti til nærsamfelagið.
Yvirskipað tekur BankNordik samfelagsábyrgd við denti á trý øki:
Kundarnir
Í tí umskiftiliga nútíðarsamfelagnum leggur BankNordik seg eftir at seta kundan í miðdepilin og menna varandi kundasambond við støði í ábyrgd og sínámillum áliti, sum gagnar báðum pørtum. Av tí at tað einstaka kundasambandið er grundarlagið undir okkara handilsskapi, er kundin ein natúrligur liður í samfelagsábyrgdini hjá bankanum. Les meira.
Starvsfólkini
Tað er umráðandi fyri BankNordik sum arbeiðsgevara at varðveita og draga at sær dugnalig og heilhugað starvsfólk, sum hava áræði og førleika at reka eina virðisskapandi fíggjarfyritøku. Tí vilja vit skapa fyrirtreytirnar fyri einum góðum og avbjóðandi arbeiðsumhvørvi, har førleikamenning og trivnaðartiltøk støðugt styðja uppundir. Vit ásanna, at tað hevur stóran týdning, at okkara starvsfólk hava eina sunna javnvág millum arbeiðslív og privatlív, og eru tilvitað um, at trivnaðurin og heilsan hjá starvsfólkunum eru av størsta týdningi, um BankNordik-samtakið skal vera kappingarført í fíggjargeiranum í framtíðini.
Les meira.
Nærsamfelagið
Gjøgnum alla sína meira enn 100 ára longu søgu hevur BankNordik havt djúpar røtur í nærsamfelagnum og givið sítt íkast til ta sosialu, mentanarligu og búskaparligu menningina, har sum bankin hevur verið virkin. Nú samtakið hevur vaksið um virksemið í Norðurlondum, leggur BankNordik seg í sama mun eftir at stuðla tiltøkum, ítróttafeløgum og mentanarlívi í teimum nærsamfeløgum, sum bankin virkar í. Les meira.


text:
Hetta er tíðin, tá vit líta aftur á brátt farna ár og hugsa um tað, sum fór fram. Mær dámar so sera væl sendingar og greinar, ið viðgera ársins hendingar, tí tað er sum um vit eitt evarska stutt bil kunnu billa okkum inn, at vit hava yvirlit og hava tamarhald á tíðini. Okkara tíðarrit Listin 2012 gevur sjálvandi í ein vissan mun yvirlit yvir tað, sum hevur rørt seg á listapallinum í ár, og Inger hevur eisini her á blogginum gjørt sær hugleiðingar um árið, sum fór, men harumframt havi eg gjørt mær eitt yvirlit yvir mínar bestu listaupplivingar í 2012 antin í Føroyum ella við føroyskum listafólkum uttanlands. Fyrivarni skulu takast í tann mun, at eg jú ikki havi upplivað alt, sum var at uppliva í brátt farna ári, t.d. barst mær frá at fara til heystkonsertina hjá Føroya Symfoniorkestur, sum annars hevði sera spennandi skrá, men eg hoyrdi ta frálíku Nýggjárskonsertina og eg gleði meg at uppliva ta 10. Nýggjárskonsertina 5.januar aftur í ár úr sofuni og aftur hesa ferð í sunnudagsklæðum sjálvandi. Eg havi eisini hoyrt nógv gott um fløguna hjá Ólavi Jacobsen, men havi enn ikki hoyrt hana og sama er galdandi fyri fleiri aðrar fløguútgávur. Yrkingarsøvnini hava verið nokkso nógv í ár og støðið er sum heild gott, men har mangli eg eisini at lesa okkurt enn.
Árið í
ár hevur
í stóran mun verið merkt av einum serligum solidariskum samanhaldi millum tey ymisku listafólkini, ið á ymsan hátt hava stuðlað ymsum málum og markerað teirra meiningar í mun til samfelagið og
politisku skipanina. Yvirhøvur so hendir ein broyting í hesum árum, at listin í
størri mun gerst samfelagsliga atfinnandi og interagerar við samfelagið á ein
annan hátt enn vit hava verið von við. Hetta er sjálvandi eyðkent fyri
krepputíðir, men snýr seg eisini um økta politiska og samfelagsliga tilvitið,
sum vit hava merkt síðan BADH samgongan tók við og byrjaði sítt samfelagskollveltandi
virksemi við flatskattaskipan osfr.
Men sum løgmaður sigur; tað grør um gangandi fót og eg hevði av sonnum heilt nógvar góðar listarligar upplivingar í brátt farna ári, ikki minst í Steinprenti, har eitt nú John Kørner, Peter Carlsen, Tóroddur Poulsen, Bárður Jákupsson, Marius Olsen, Claus Carstensen, Andreas Schulenburg, Daniel Milan og Svend-Allan Sørensen hava gjørt nakrar framúrskarandi myndir. Steinprentið "Onga viðmerking" hjá Tóroddi Poulsen, sum er ovast í hesum blogginum, haldi eg eisini er ein frálík, satirisk og óhugnaliga sigandi mynd. Tóroddur Poulsen hevur verið sera virkin og nógv umtalaður í brátt farna ári, ikki minst orsakað av eini vissari óstortligari útsøgn í Degi og Viku, tá hann úttrykti sínar frustratiónir yvir tær ógvusligu og heldur ómotiveraðu skerjingirnar av listastuðlinum, sum mentamálaráðharrin framdi, umframt at Tóroddur eisini í bókini Heimvitisferðin tekur heimlandið til kritiska viðgerð so to speak. Myndin hjá Tóroddi Poulsen er við í Myndaódnini, sum eg sjálv havi sett saman og sum enn er at síggja í Steinprenti. Eg havi sum heild havt virkuliga nógvar góðar listarligar upplivingar eisini av ymiskum, sum eg sjálv havi verið involverað í, t.d. konsertferðini hjá Tarira í Onglandi og framsýningin hjá Bjarne Werner Sørensen í Steinprenti og tann hjá Øssur Johannesen, sum var í Norðurlandahúsinum, Bárður Jákupsson og Marius Olsen og Ilona Raipala í Steinprenti. Framsýningin hjá Arnold Vegghamar í fimleikarhøllini í skúlanum í Viðareiði var ein heilt serlig uppliving og ein mynd hjá Zachariasi Heinesen, sum var partur av framsýningini hjá honum í Dugna gjørdi mær serligan mun, tá eg sá hana 18.desember og tað sama var galdandi fyri myndirnar hjá Silju Strøm, sum hon sýndi fram á Udvandring og Ólavsøkuframsýningini. Tá eg nú siti og hugsi, stinga alsamt fleiri góð verk seg fram í minninum, eg fái ikki nevnt alt sjálvandi, men Vendetta hjá 200 er í hvussu so er eitt politiskt verk, sum kom í tøkum tíma. Eg kann heldur ikki lata vera við at nevna LGBT framsýningina, sum saman við Pride-gonguni var eitt ítøkiligt tekin um, at føroyska samfelagið flytir seg mótvegis størri rúmd.
Vit sum vara av listini og flest onnur við munu vera greið yvir, at vit eiga góða list í Føroyum. Men vit eru altso í tí heilt serligu støðu, at sjálvur mentamálaráðharrin eftir øllum at døma er okkara størsti mótstøðumaður. Hann hevur í hvussu so er ikki megnað at greina og próvføra í mun til ta radikalu skerjingina av veitingini til mentanargrunnin (20%) og til tónleik (35%), sum tessvegna má síggjast sum dømi um vantandi virðing fyri listini og fyri armslongdarregluni. Løgmaður hevur allarhelst rætt í sínum varhuga av, at skerjingin av listastuðlinum ikki fær bilbukt við føroyskari list, men mín vón fyri 2013 skal vera, at politiska skipanin heldur enn at seta upp forðingar, stuðlar listini og dugir at síggja hvussu stóran týdning listin hevur bæði fyri trivnaðin og sum reklama hjá okkara landi.
Bøkur:
Forlagið Eksil.
Leiklist:
Tónleikur:
Eivør Pálsdóttir: room. Tutl.
Tróndur Bogason. Tónleikurin til Audition, sum Dánial Hoydal skrivaði tekstin til og sum Annfinnur Heinesen leikstjórnaði
Films/videolist
Framsýningar
í Steinprenti


text:
Ari av Rana
15.05.2018 - 18:04
Ítróttur > Ítróttur > Fótbóltur
Italska fótbóltssambandið hevur kunngjørt, at tað verður fyrrverandi venjarin í Manchester City, Inter og Zenit St. Pætursburg, sum frameftir skal standa á odda fyri italska landsliðinum.
53 ára gamli Mancini boðaði sunnudagin frá, at hann gavst sum venjari hjá Zenit, og í gjárkvøldið komu boðini um at hann er nýggi italienski landsliðsvenjarin.
Mancini hevur vunnið trý italiensk meistaraheiti við Inter og stóð á odda fyri Manchester City, tá felagið vann Premier League í 2011-2012.
Italia hevur ongan fastan venjara havt síðani landið tapt play-off dystirnar um HM luttøku móti Svøríki í november. Svøríki vann 1-0 samanlagt.


text:
Mortan á Geil farin.
Í dag fingu vit tey tungu boð, at Mortan á Geil er farin.
Mortan var Argjamaður og hevði ein sera góðan tokka til Argja Róðrarfelag. Mortan sat eisini í nevndini hjá felagnum í nøkur ár.
Mortan var altíð tøkur, tá heitt var á hann, hann hjálpti til at fáa fígging til felagið, bæði her heima og uttanlanda, og hevði hann altíð eitt vaki eyga við neystinum.
Mortan var góður við felagið frá byrjan av og nú hann lá til tað síðsta, vóru tankar hansara eisini hjá felagnum. Argja Róðrarfelag vil takka Mortani fyri hansara hjálp og stuðul.
Við hesum fáu orðum vil Argja Róðrarfelag lýsa fríð yvir minni um Mortan á Geil.
Við samkenslu
Argja Róðrarfelag


text:
Jens Marni er aftur við einari nýggjari útgávu, eftir at seinasta útgávan “The right way” kom út í 2008.
Henda fløgan er øðrvísi enn tann fyrra. Sangirnir eru framvegis popsangir, men ljóðið er meira livandi og sagt verður, at man hoyrir meira til tónleikararnar á hesari útgávuni enn á tí fyrru. Talan er um pop blandað við nýggjari country- og fólkatónleiki.
Tónleikarar á konsertini og á fløguni eru:
Trummur: Jesper Thomsen (X-Faktor)
Bass: Morten Jay Jakobsen (Big Fat Snake)
Keyboards : Finnur Hansen
Auk guitar: Ragnar Finsson
Steel og elguitar: Jákup Zachariassen
Allir hesir tónleikarnir eru eisini við á nýggju útgávuni.
Konsertin verður tann 27. mars klokkan 20.00. Atgongumerki á 220,- kunnu keypast her


text:
Erna Osland er norskur rithøvundur. Hon er fødd í 1951 í Høyangre í Sogn og býr í Matredal í Hordalandi.
Hon hevur starvast sum lærari bæði í grundskúla og miðnámsskúla. Er nú rithøvundur burturav.
Fyrsta bók hennara var Natteramnen í 1987 og síðan hevur hon givið fleiri enn tjúgu bøkur út. Hon er serliga kend sum ungdómsrithøvundur, men hevur eisini skrivað um fiskaaling og teknirøð um Ivar Aasen. Erna osland spennir víða í evnum: samleikakreppur, gentur, sum stuðla hvørja aðra, gentur, sum forða hvørji aðrari, møður og døtrar, fremmandahatur, ágangur og mangt annað. Felags fyri bøkurnar er tó ein sterkur hiti, ein umsorgan fyri menniskjum.
Hon spennir víða í tekstaslagi og skrivihátti. Í bókini Norsk barnelitteratur verður sagt um hana, at hon hevur verið við til at gjørt ungdómsbókina samansettari og meiri ófyrisigandi.
Erna osland er kendur fyrilestrahaldari og upplesari og vitjar javnan skúlar.
Um hvussu hon ber seg at, sigur hon sjálv: ”Eg seti meg sjálva á fangið. At skriva er at sansa: at síggja og hoyra tað ein vil fortelja. Helst má tað gerast, sum sum alt er nýtt, uttan automatiseringina, sum vaksnamannalívið hevur givið einum.”
Erna Osland var í Føroyum í 2006 og hevði skriviskeið fyri fólki, sum vildu læra seg kynstrið at skriva barnabøkur.
Útgávur:
1999 Krossorð
Heiður:
1990 Norskur vinnari í norðurlendskari barnabókakapping við bókini Krossorð
1992 Skolebiblioteksforeningens Pris fyri Krossorð og Reisa til Maria
Heimasíða:


text:
Sven Nordqvist er føddur í 1946 í Helsingborg og hevur teknað og málað alt sítt lív.
Hann hevur útbúgving sum arkitektur, men hann gjørdist barnabókarithøvundur og illustratørur í 1983, tá ið hann vann eina myndabókakapping við bókini Agaton Öman och Alfabetet, sum forlagið Opal skrivaði út. Stóra gjøgnumbrotið kom tó í 1984, tá ið Pannukøkulagkøkan kom út og lesarin fyrstu ferð hittir Pettson gamla og kettuna Findus.
Myndirnar í bókum hansara eru sera litríkar og fullar í smálutum. Nógv hendir á hvørjari mynd, smáar dunnur, sum fara rennandi við brotnum eggi á børu, lítlar verur, sum standa á krakkum fyri at hyggja út gjøgnum eitt hol, smáar verur á stúltum fyri at røkka upp um borðkantin og mangt annað, sum kann fáa bæði børn og vaksin at sita í tímavís og hyggja í bøkurnar hjá Sven Nordqvist.
Útgávur:
1987 Neyðars Pettson
Pannukøkulagkøkan
1989 Pettson fær vitjan á jólum
Narvi finnur ein stól
1992 Hýruvognurin hjá Narva
1997 Og hanin gól
2001 Tá ið Findus lítli hvarv
2003 Revaveiðan
2005 Rok í veltuni
2008 Pettson tjaldar
Hvar er systir mín?
2012 Findus flytur út
2015 Kennir tú Pettson og Findus?
2016 Hvar er Pettson?
2017 Pettson tjaldar 2. upplag
Revaveiðan 2. upplag
Rok í veltuni 2. upplag
Neyðars Pettson 2. upplag
Pannukøkulagkøkan 2. upplag
Pettson fær vitjan á jólum, 2. upplag
Umrøða:
Boris Halva: Ab ins Traumland. Frankfurter Rundschau 19. november 2008
Annika Gunnarsson: Sven Nordqvist í Contemporary Swedish Illustrators 2013
Viktoria Myrén: Ensamvarg med många beundrare. Opsis Kalopsis nr 2 2017
Heiður:
2007 Augustprisen fyri Hvar er systir mín?


text:
Eins og undanfarin ár, savnast fólk í Tórsbyrgi gamlaárskvøld í hitamiðstøðini, sum nú er vorðið felagshús. Innan fólk møtast til kyndlagongu klokkan 23, hava Martin Enok Jespersen, Allan Simonsen og Jógvan Kruse gjørt kyndlarnar klárar.
Øll fáa ein kyndil og eftir at fest er í, ganga vit runt allan býlingin, sum er pyntaður við jólaperum, best hjá Julionna.
Byrjað verður við hitamiðstøðina, niðan eftir parkerinsplássinum, oman eftir fótbóltsvøllinum og eftir gøtuni, undir eystastu húsunum við útsýni til Nólsoyar. Steðgað verður eina løtu á grasvøllinum, undir vegginum hjá Heðini og Maluni, og so fer gongan millum hús og hjallar, og endar í lagdini norðanfyri húsabólk 3, undir Lágargarði.
Kring bálið verður tjóðsangurin sungin og so verða kyndlarnir kastaðir á bálið. Einar festir sær í pípuna og vinmenninir hjá Hanusi, Brandur, John og Alan, savnast. Alan hevur innrættað sær hjallin, har hann bjóðar eina kalda øl.
So er midnátt og øll ynskja hvør øðrum gott nýggjár við heilsanum, sjampanju, neyðrakettum og ræstari súpan. Teir báðir gomlu ketlarnir, sum fyltu 40 fermetrar, eru skiftir út og nú røkir ein einsamallur ketil, lítið størri enn ein vaskimaskina, hesa uppgávu. Á henda hátt hevur eigarafelagið fingið eitt frálíkt felagshøli, har borðreitt varð við ræstari súpan. Síðani fór Martin upp á gólv og skipaði rímuna hjá Johan Djurhuus Huldugentan.


text:
Í dag ótu vit miðmála, lunch, í fínustovu hjá John Steinbeck (1902-1968) og teimum í Salinas. Toni Bernardi, eina av kvinnuligu voluntørunum, borðreiddi og avroknaði í hond, undir myndini av patriarkinum, John Ernest Steinbeck, uppi til vinstru í baksýni.
Innan høvdu vit koyrt gjøgnum heimsins grønmetisdal, valley of the world, og skoðað meksikanarar, menn og kvinnur, í øllum aldri standa við endanum hægst, akkurát sum tá Steinbeck skrivaði fyrstu journalistisku avrik. At síggja til er støðan einki broytt, hóast nærum øld er liðin. Tá vórðu skriftir Steinbecks brendar á báli, tí hann var skýrdur kommunist, men í dag er hann fremsta vørumerki, brand, fyri alt økið, úr Salinas til Monterey.
Omanfyri er standmynd av Steinbeck á Cannery Row í Salinas. Soleiðis tosa pengar, serliga dollars, sítt heilt seregna mál, hóast Steinbeck lítið ávirkaður altíð dyrkaði skrivaða orðið í einum og øllum.
Í hesi stovu var hann føddur og hiðani rýmdi hann seytjan ára gamal. Leslie Ernest vísir okkum runt og greiðir frá. Niðanfyri er eldstaðurin í stovuni.
Í dag er miðhæddini matstova, har kvinnuligir volunteers, sum Toni og Leslie, starvast á middegi og í kjallaranum seinrapartar at selja minnislutir. Á trappuni standa Terje og Birgir og skoða veðrið í kaliforniska flógvanum.
Besti staður at læra um Steinbeck og bókmentir hansara er tó á The National Steinbeck Museum tvær gøtur longur niðri í býnum. Tríggjar ferðir hava vit vitja har, og hvørja fer er tað ein nýggj uppliving at læra um Steinbeck og kor verkamanna í hesum fruktagóða dali, The Valley of the World.
Omanfyri hugleiðir Steinbeck um hebráiska hugtakið timshel, á enskum thou mayest, í skrivi til forleggjaran Pascal Covici. Skrivið, sum er í sambandi við East of Eden (1952), legði hann inni í útskornan kassa, hann sjálvur gjørdi. Niðanfyri er eitt hugvekjandi bókasitat frá Steinbeck til ein vin í 1958: 'Bókin er eitt av teim fáu gandakynstrum, mannaættin hevur skapt. Tað verða aldri ov nógvar bøkur'.


text:
Studentaskúlin, ella Glasir, ið tað eitur nú, er gymnasialt miðnám í Tórsavn. Útbúgvingin tekur 3 ár, og tú kanst nú velja millum fýra breytir: búskaparbreyt, fyrireikingarbreyt, hugbreyt og náttúrubreyt. Náttúrubreyt og hugbreyt eru tað, ið fyrr varð kallað matematiska- og málsligadeild. Innan hesar breytir eru aftur ymsar leiðir, ið gera, at tú kanst skræddaraseyma tína útbúgving enn meira.
Umframt eitt læruríkt lestrarumhvørvi er eisini eitt virkið næmingaráð, ið javnan skipar fyri tiltøkum og veitslum.
Tó hevur skúlin ikki besta umdømið. Í fólkaskúlanum hoyrir mann næstan bara ræðusøgur um, hvussu tað verður ein kollvelting frá vanligu skúlagongdini at fara í student. Ræðusøgur um, hvussu torført tað fer at verða at koma ígjøgnum øll trý árini.
Hetta ásannar Julia Helena, men hon er ósamd í hesum.
- Eg havi altíð fingið at vita í fólkaskúlanum, at student fer at verða so nógv verri. Men soleiðis hevur tað eisini verið, tá eg eri farin úr 7. til 8. og úr 8. í 9., men tað hevur ikki verið nakar trupulleiki. Tað er tí, eg gjøgnum árini sjálv havi ment meg. Sjálvandi er munur á fólkaskúlanum og student, men um ein tímir nøkunlunda væl, fylgir við frá byrjanini og ger sínar uppgávur, so skuldi tað nokk gingið.
Sum sagt er Julia Helena yngri enn floksfelagir sínir, men hon heldur seg ikki lýsa burtur úr hinum. Hon sigur, at hennara aldur ikki hevur so stóra ávirkan á hvørki skúlagongd ella floksfelagar. Hon hevur altíð gingið ein árgang eldri, enn hon er, og hon kennir seg tískil líka sum hini. Tí hugsa hvørki hon ella tey í flokkinum um, at hon er yngri.
- Eg vil avgjørt viðmæla teimum, sum hugsa um at fara í student, at søkja inn, tí at tað er ikki so ringt, sum mann heldur. Mær dámar væl at ganga her, og eg havi fingið nógvar nýggjar vinir. Um tú ivast í at fara í student ella í Námx, kanst tú altíð søkja inn og taka støðu til, hvat tú hevur hug til seinni.
Freistin at søkja inn á Glasir eins og hinar miðnámsskúlarnar er 15. mars.


text:
Ein debutantur á Ólavsøkuframsýningini/
Her er ein lítil partur av verkinum hjá einum debutanti á Ólavsøkuframsýningini 2014. Hon eitur Birita Poulsen, er av Sandi og er júst blivin student. Hesa fyrstu ferðina, hon sýnir fram, er tað í sjálvum Listaskálanum í Ólavsøkuframsýningini, har mong kend listafólk byrjaðu sína listaligu leið. Tónleikaáhugað kenna kanska Biritu Poulsen aftur frá tónleikakappingini Stella Polaris, sum var í Norðurlandahúsinum og sum varð sjónvarpað. Birita Poulsen gongur á musikkskúlanum og lærir at syngja hjá Joannu Johansen. Spennandi verður at fylgja við dugnaligu ungu kvinnuni komandi árini.